အခန်း (၂၆၅)
စိတ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံရာ ခန်းမမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝေယွီ သည် နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ တန်းမထွက်သွားပေ။ သူသည် အနည်းငယ် လမ်းလွှဲကာ နို့ဘယ်ကွန်ဆော့ (Noble Consort) ရုန်း၏ သမီးတော်၊ တတိယမြောက်မင်းသမီး ဖြစ်သူ ကျင့်အန်းထံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
သူမသည် သူ့အပေါ် စစ်မှန်သော မေတ္တာထားသူ အနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ နန်းတော်နံရံများအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွင့် အလွန်နည်းပါးသည်။ ဝေယွီ သည် သူမနှင့် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးလေ့ရှိပြီး ဟူကျိုး သို့ ခရီးသွားစဉ် သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသမျှနှင့် ကြားသိခဲ့ရသမျှတို့ကို ပြန်လည်ပြောပြလေ့ရှိသည်။ လျှို့ဝှက်ထားရမည့် ကိစ္စရပ်များမှလွဲ၍ သူသိသမျှအားလုံးကို သူမနှင့် မျှဝေလေ့ရှိသည်။
ဝေယွီ သည် ကျင့်အန်းကို ငယ်ရွယ်သည်ဟု ဆိုကာ အကာအကွယ်ပေးထားရမည့် ကလေးတစ်ယောက်လို သဘောမထားသလို၊ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ လောက၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများကိုလည်း သူမထံမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ သူမသည် သူ့ညီမဖြစ်နေ၍ပင်။ တစ်နေ့တွင် သူမသည် အိမ်ထောင်တစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး အသေးအဖွဲ အိမ်တွင်းရေး အာဏာလုပွဲများကြားတွင် နွမ်းလျကာ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေလေးတစ်ခုအပေါ်သာ အစွဲအလမ်းကြီးနေသည်ကို သူ မမြင်လိုပေ။ သူသည် သူမကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော လောကကြီးကို မြင်စေချင်သည်။
"ဟူကျိုး က လူတွေက တကယ်ကို သနားဖို့ကောင်းတယ်" ဟု ထိုမိန်းကလေးငယ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။ အနုပညာမြောက် ပန်းရောင်နုရောင် ပိုးထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူမသည် ပန်းထိုးထားသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ ဝေယွီ ၏ ဘေးသင့်သူများအကြောင်း ပြောပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူမက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်မ နန်းတော်မှာ နေတုန်းက လောကအကြောင်း ဘာမှသိပ်မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု လူတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြားရတော့ စိတ်ထဲ မသက်မသာ ဖြစ်မိတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျွန်မ စုထားတဲ့ ငွေနည်းနည်းပါးပါး ရှိပါတယ်။ ဟူကျိုး ကို ပို့ပေးဖို့ ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော် ကူညီပေးလို့ ရမလားရှင်" ဟု ပြောသည်။
ဝေယွီ သည် သူမ၏ ကြင်နာမှုကြောင့် ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသော်လည်း သူမ၏ငွေကို မယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတစ်ပါးအိမ်ခေါင်မိုးအောက်တွင် နေရသည်မှာ ခက်ခဲပြီး မင်းသမီးတစ်ပါး၏ လစဉ်ရရှိသော ထောက်ပံ့ကြေးမှာလည်း နည်းပါးလှသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုငွေအားလုံးကို လှူဒါန်းလိုက်ပါက သူ အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလိမ့်မည်။ သူ၏ အလည်အပတ်ခရီးမှာ သူမထံမှ ငွေညှစ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်နေသယောင် ထင်မှတ်ရလိမ့်မည်။
ဝေယွီ သည် သူမ၏ နဖူးကို ပြုံးလျက် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။ "မင်းမှာ ပြည်သူတွေကို ကူညီလိုတဲ့ စိတ်ရှိတာကိုပဲ ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်က အလွန်ကျေနပ်မိပါပြီ။"
"အို... ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်!" ခေါက်လိုက်သည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း တတိယမြောက်မင်းသမီး က သူမ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို စနောက်ကာ မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်သည်။
ဝေယွီ သည် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး အမူအရာ ပိုမိုနူးညံ့သွားသည်။ "ကျင့်အန်း၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇိမ်ကျတဲ့ ဘဝတွေက ပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုအပေါ်မှာပဲ အပြည့်အဝ မှီခိုနေရတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က မင်းသားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းသမီးပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ နားလည်လား။"
တတိယမြောက်မင်းသမီး က စိတ်ပါဝင်စားစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ နားမလည်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသည့် ငွေကြေးများကို ပေးအပ်ရန် ကမ်းလှမ်းမည် မဟုတ်ပေ။ ဝေယွီ သည် သူ့ညီမ၏ ပညာရေးကို အလေးအနက်ထားသည်။ ဤလောကတွင် သူမ၏ ကျားမရေးရာနှင့် အဆင့်အတန်းအရ သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်လွန်း၍ မဖြစ်ပေ။ သူမကို ကောင်းစွာ သင်ကြားပေးရန် လိုအပ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူမသည် အဆင့်အတန်း၊ နှလုံးသားနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လုယူသွားနိုင်သည့် ယုံကြည်ရမည့်သူ မဟုတ်သော အမျိုးသားများ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။
"မင်းငွေတွေကို သိမ်းထားလိုက်ပါ" ဟု ဝေယွီ က ဆိုသည်။ "ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်က မယူဘူး။"
"ဒါပေမဲ့..." သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စတင်ပြောသည်။
ဝေယွီ သည် သူမကို တိတ်ဆိတ်စေရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "ပြည်သူတွေကို လှူဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ငွေတွေကို ငါ မယူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေး အတူတူပမာဏကို ငါ လှူပေးမယ်!"
တတိယမြောက်မင်းသမီး မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကာ အသံများ တိမ်ဝင်သွားသည်။ "ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်..."
ဝေယွီ သည် ပြုံးလျက် သူမ၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ "မငိုပါနဲ့။ ငါက မင်းရဲ့ အစ်ကိုတော်လေ။ ငွေကြေးကိစ္စအတွက် ရှက်စရာမလိုသလို၊ အဲဒီအတွက် ငါ့ကို ဝေးကွာတယ်လို့လည်း မခံစားရပါနဲ့။ ငါ အခု ချမ်းသာနေပါပြီ—တကယ်ပါ၊ မင်းရဲ့ ရှစ်ယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်ထက်တောင် ပိုချမ်းသာတယ်! ငါ ဖခမည်းတော်နဲ့ ပြောပြီး မင်းနဲ့ ရှစ်ယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်ကို နန်းတော်အပြင်ဘက် ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ငါ့ရဲ့ စံအိမ်မှာ ပျော်ပါးကြမယ်။"
မျက်ရည်ကို အတင်းထိန်းထားသည့် တတိယမြောက်မင်းသမီး သည် ရုတ်တရက် အသံထွက်ကာ ရှိုက်ငိုတော့သည်။
"ဝါး—ဟူး၊ ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်၊ အစ်ကိုတော်က တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပဲ..."
"ရှူး! ဟေ့၊ မငိုပါနဲ့! ဘာလို့ ပိုတောင် ငိုနေရတာလဲ။"
"ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်... အစ်ကိုတော်က တကယ်ကို ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုအရင်းပဲ..."
"အေးပါ၊ ဟုတ်ပါပြီ... နှပ်ချေးတွေကို ငါ့လက်စွပ်ပေါ်မှာ မသုတ်နဲ့လေ!"
***
ကျင့်အန်းနှင့် ကိစ္စများ ပြီးပြတ်ပြီးနောက် ဝေယွီ သည် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားပြီး ပိုမိုသင့်တော်သည့် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ကာ စတုတ္ထမင်းသားကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
သူသည် စတုတ္ထမင်းသား ကို ရှာဖွေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း စီးပွားရေးလောက၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုများကို နားလည်ရန်ဖြစ်သည်။ ဝေယွီ သည် စတုတ္ထမင်းသား ၏ အနာဂတ် အစီအစဉ်များ၊ Deng Zhengde နှင့် ဆွေးနွေးမှုများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် ကုန်သည်များ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တိုးတက်မှုကို သိရှိလိုသည်။
သူသည် မေးမြန်းရန် မှန်ကန်သူကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စတုတ္ထမင်းသား ကို မြို့ပြင်ရှိ ကလပ်တစ်ခုတွင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာ သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် မကြာခဏ တွေ့ဆုံရာ နေရာဖြစ်သည်။ ဝေယွီ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူ၏ အစ်ကိုတော်မှာ မြို့ပြင်မှ ကုန်သည်အချို့နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းကို အပြီးသတ်နေချိန် ဖြစ်သည်။
ပျော်ရွှင်နေသော ကုန်သည်များ အုပ်စုလိုက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝေယွီ သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေမချမီ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အစေခံတစ်ဦးက သူ့ကို အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ကာ "ကိုးယောက်မြောက် မင်းသား၊ ဒီဘက်ကို ကြွခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သခင်က အတွင်းမှာ ရှိပါတယ်။" ဟု ဆိုသည်။
သူ လမ်းလျှောက်နေရင်း ဝေယွီ က "ခုနက မင်းသခင်နဲ့ စီးပွားရေးကိစ္စ ပြီးသွားတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသား။ သူက ယီကျိုး က လာတာလို့ ပြောကြပါတယ်" ဟု အစေခံက ပြန်ဖြေသည်။
*ယီကျိုး လား။* ထိုအမည်က ဝေယွီ ကို သကြားရောင်းဝယ်ရေးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော မိသားစုများကို သတိရစေသည်။ ယခုအခါ သကြားဈေးနှုန်းများ တိတ်တဆိတ် ကျဆင်းသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့သည် ထိုလုပ်ငန်းတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုး၍ မရတော့ပေ။ သူတို့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမလဲဟု သူ တွေးမိသည်။ သူတို့သည် ဂရိတ်လี่ยง (Great Liang) အတွင်း ဈေးကွက်သစ်များ ဖွင့်လှစ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကုန်သည်များ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို လိုက်ပါလုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဝေယွီ သည် အတွင်းခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခါ စတုတ္ထမင်းသား သည် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော စာချုပ်ကို သိမ်းဆည်းနေသည်။ စတုတ္ထမင်းသား သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဝေယွီ ကို မြင်သည့်အခါ နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်သည်။
"ဟေ့! ကိုးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်! အစ်ကိုတော် မနေ့က ပြန်ရောက်တယ်လို့ ကြားတယ်၊ အစ်ကိုတော့်ကို ရှာဖို့ပဲ စိတ်ကူးနေတာ!"
မြို့တော်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်ဟူ၍ မရှိပေ။ ဝေယွီ သည် ယခင်နေ့က ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သတင်းများမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများနှင့် အလုပ်ရှုပ်မနေပါက လူအများစုမှာ "ကိုးယောက်မြောက် ပညာရှိမင်းသား" ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ဟူကျိုး ၏ အခြေအနေကို ဆွေးနွေးခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ၊ အကြောင်းမှာ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအားလုံးကို နန်းတော်သို့ တင်ပြပြီး ဖြစ်၍ပင်။ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များမှာ အချိန်ကုန်ခံရန် မတန်ဘဲ၊ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလုပ်များနေကြသည်။
"ဟူကျိုး ကို ပြန်မှာလား" ဟု စတုတ္ထမင်းသား က မေးသည်။
ဝေယွီ သည် ခေါင်းခါသည်။ "မပြန်တော့ဘူး။ သုံးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော် အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်၊ သူက တစ်လလောက်နေရင် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ သူ ပြန်မရောက်ခင် အချိန်လေးမှာ နားနေလိုက်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်။"
စတုတ္ထမင်းသား သည် ရယ်မောသည်။ "အစ်ကိုတော်ကံကောင်းတယ်—အလုပ်ကြမ်းတွေကို အစ်ကိုတော် သုံးယောက်ကို ပစ်ထားပြီး ကိုယ်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။"
ဝေယွီ သည် လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့ ပြောကြသလိုပဲ၊ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့သူက ဝန်ပိုထမ်းရတာပေါ့။ အဲဒီလို အောင်မြင်မှုမျိုးအတွက် သုံးယောက်မြောက် အစ်ကိုတော်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။ သူက အခုမှ ငယ်သေးတာပဲ။"
သူသည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို စတုတ္ထမင်းသား ရှေ့တွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား သည် သူ့ကို အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လှည့်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝေယွီ သည် အကြောင်းမဲ့ လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သိသည့်အတွက် "ပြောလိုက်ပါတော့။ တကယ်တော့ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ဝေယွီ သည် သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် Deng Zhengde နှင့် ယခင်က ဆွေးနွေးချက်များကို မေးမြန်းသည်။ ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ စတုတ္ထမင်းသား သည် ပိုမိုတက်ကြွလာပုံရသည်။ သူသည် Deng Zhengde နှင့် ဖော်ထုတ်ထားသည့် စီးပွားရေး အစီအစဉ်များကို အသေးစိတ် ပြောပြပြီး ဝေယွီ က ကုန်သည်အတွက် မူလက ရေးဆွဲပေးခဲ့သည့် ဗျူဟာများကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောဆိုသည်။
ဝေယွီ သည် အဓိကအချက်များကို ကောက်နုတ်လိုက်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား သည် မဟာဝေနိုင်ငံ အတွင်းရှိ စီးပွားရေးကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲမည်ဖြစ်ပြီး Deng Zhengde က နယ်စပ်ကျော်လွန်၍ ချဲ့ထွင်ခြင်းကို ကိုင်တွယ်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုက ပြည်တွင်း၊ တစ်ခုက ပြည်ပ ဖြစ်သည်။
ဝေယွီ သည် အလွန်အံ့အားသင့်မိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တကယ်တမ်းတွင် ဧရာမ ငွေရှာသည့် စက်ကြီးနှစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်နေသည်။