စစ်စခန်းဝန်းကျင်တွင် ယမ်းမှုန့်များကို အသုံးပြု၍ ထိန်းချုပ်ထားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုတည်းကပင် ရေတပ်စခန်းတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဤနည်းဗျူဟာကို ရေးဆွဲခဲ့သည့် အကြီးဆုံးမင်းသား ပင်လျှင် ဤမျှအထိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုမတွေးထားခဲ့ပေ။ သူ၏မူလအစီအစဉ်တွင် ပေါက်ကွဲမှုသည် ရန်သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို နှောင့်ယှက်ရန်နှင့် သဘောထားမှန်ကန်သည့် စစ်သည်များကို မိမိဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချလာစေရန် တိုက်တွန်းပေးသည့် ကနဦးခြေလှမ်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစာစားခါနီး အဆာပြေစားရမည့် အမြည်းမျှသာ ဖြစ်သင့်သည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် တပ်စွဲထားသော စစ်သည်များကို မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်သွားစေသနည်းဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ကာ လက်နက်များကို ချက်ချင်းစွန့်ပစ်၊ ဒူးထောက်ပြီး ကယ်တင်တော်မူကြပါဟု အော်ဟစ်တောင်းပန်ကြသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အကြီးဆုံးမင်းသား ၏တပ်သားများက သူပုန်များနှင့် သစ္စာဖောက်များကို ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးရင်း စခန်းအတွင်းသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ မည်သည့်ခုခံမှုကိုမျှ မတွေ့ကြရပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ရန်သူ့စစ်သည်များကပင် သူတို့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အားပေးကြပြီး ပင်မဌာနချုပ်သို့ သွားရာလမ်းကိုပင် ညွှန်ပြပေးကြသည်။ ၎င်းမှာ မကြုံစဖူးနှင့် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စစ်ဆင်ရေးကို ဦးဆောင်နေသည့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော စစ်သည်များပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ကြပေ။
အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့များအတွက် ဤအောင်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လွန်းနေသော်လည်း စခန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် စစ်သည်များအတွက်မူ အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းနေသည်။ ၎င်းတို့က ပေါက်ကွဲမှုကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ မကျေနပ်မှုကို ပြသသည့် နိမိတ်အဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
Cao Ji သည် တပ်သား ငါးသောင်းကို ကွပ်ကဲထားပြီး ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ရေတပ်အထူးကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများကိုသာ အထူးတန်ဖိုးထားပြီး စခန်းကိုမူ အိုမင်းရင့်ရော်သူများ၊ အားနည်းသူများ၊ နာမကျန်းဖြစ်သူများနှင့် မသန်စွမ်းသူများကိုသာ ထားရှိခဲ့သည်။ ဤလျစ်လျူရှုခံထားရသည့် စစ်သည်များသည် Cao Ji ၏ အဆင့်အတန်းသတ်မှတ်ချက်တွင် သူတို့၏နေရာကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဘုန်းကျက်သရေ သို့မဟုတ် ရာထူးတိုးတက်မှုအတွက် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိကြပေ။ ထို့အပြင် အများစုမှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများနှင့် ရက်စက်ယုတ်မာမှုများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက်သာ ဤမတရားမှုများကို သည်းခံနေခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အချိန်တိုင်းတွင် အပြစ်ပေးခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုက စခန်းကို တုန်ခါသွားစေသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ ၎င်းကို သူတို့၏ ယုတ်မာသော အထက်အရာရှိများအပေါ် ကျရောက်လာသည့် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်အဖြစ် ချက်ချင်း ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အာဏာစက် အပြည့်အဝ မသက်ရောက်သေးသော ဒေသများတွင် သာမန်ပြည်သူများနှင့် စစ်သည်များသည် အစိုးရထက် ကောင်းကင်ဘုံကို ပိုမိုယုံကြည်ကိုးကွယ်လေ့ရှိကြသည်။ ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောပြခြင်းသည် ဘုရားသခင်က ဧကရာဇ်ဘက်မှ ရပ်တည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဟု ယုံကြည်စေခြင်းထက် ပိုမိုထိရောက်မည် မဟုတ်ပေ။ စစ်သည်များသည် လူသားချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကိုကား မတိုက်ခိုက်နိုင်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်လျက် လက်နက်ချရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် စခန်းတွင် ကျန်ရှိနေသော တပ်သားတစ်သောင်းလုံး ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။ စစ်ဆင်ရေးမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် အခြားတစ်နေရာတွင် ရှိနေသော Cao Ji မှာ မည်သို့မျှ မသိရှိခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဤဘေးအန္တရာယ်အကြောင်းကို Cheng Yuan ထံမှသာ သိရှိခဲ့ရသည်။
စခန်းမှာ အပြီးသတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသဖြင့် Cao Ji ထံသို့ သတင်းပို့မည့်သူ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် Cheng Yuan ၏ အခြေအနေမှာမူ ကွဲပြားသည်။ Cao Ji သည် Cheng Yuan ၏ သတင်းပို့သူအချို့ကို ငွေဖြင့် သိမ်းသွင်းထားခဲ့သဖြင့် အခြေအနေကို အမြဲသိရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အကြီးဆုံးမင်းသား က သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ညဘက်စစ်ဆင်ရေး ပြင်ဆင်နေချိန်တွင်ပင် Cao Ji သည် သူ၏စခန်း ကျဆုံးသွားကြောင်း သတင်းရရှိသွားသည်။
သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ Cao မိသားစုက ကျင်းပသည့် ပွဲတော်ကို အကြောင်းပြု၍ Cheng Yuan ကို အာရုံလွှဲကာ သင်္ဘောတစ်ဒါဇင်ကို အယောင်ပြထားခဲ့ပြီး Cao Ji သည် သူ၏ အချစ်ဆုံးသားနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်။ သူ၏ ရက်စက်အေးစက်မှုမှာ Cheng Yuan ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မိခင်၊ ဇနီး၊ သမီးများကိုလည်း မခေါ်ဆောင်ခဲ့သလို စွန့်ပစ်ခံထားရသည့် တပ်သားတစ်သောင်းကိုလည်း ပြန်လည်စုစည်းရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်ကာ ရက်ရက်စက်စက် စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။
Cao Ji ရာထူးမှ စွန့်ခွာသွားသည်နှင့် Cheng Yuan သည် Cao မိသားစု၏ ကျန်သူများကို သနားညှာတာရန် အကြောင်းမရှိတော့ဟု ယူဆကာ ချက်ချင်းဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မိသားစုဝင်များမှာ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်မရှိကြသဖြင့် အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်နှင့် အရာအားလုံးကို ဝန်ခံကုန်ကြသည်။
ထိုအခါမှသာ Cheng Yuan သည် သူသတင်းပေါက်ကြားနေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် ဆိပ်ကမ်းကို အစဉ်အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း Cao Ji ထံသို့ မည်သည့်သတင်းမျှ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ သတင်းပေါက်ကြားသူမှာ မိမိ၏ တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှပင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ တစ်ဝက်ခန့် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် သစ္စာဖောက် သုံးဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေအရ အရေးယူခဲ့သည်။
Cao Ji ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် အကြီးဆုံးမင်းသား သည် သူ၏တပ်များကို မြို့တော်မှ ဆိပ်ကမ်းသို့ ပြန်လည်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။ Cao Ji သည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော တပ်သား နှစ်သောင်းနှင့်အတူ သင်္ဘောဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် Cheng Yuan တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ မည်သည့်နေရာသို့ သွားမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ၎င်းမှာ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတို့၏ လျှို့ဝှက်ကျွန်းများပင် ဖြစ်သည်။
သမုဒ္ဒရာမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး ကျွန်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် တိုက်ရိုက်လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် Cheng Yuan နှင့် အကြီးဆုံးမင်းသား တို့သည် နောက်တစ်လလုံး Cao မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စနစ်တကျ ဖျက်သိမ်းခဲ့ကြပြီး Cao Ji နှင့် ပင်လယ်ဓားပြတို့ အဆက်အသွယ်ရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် စာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းကာ သူ၏ ယခင်လက်ထောက်များကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ကြသည်။
Donghai Commandery ၏ အထက်တန်းလွှာများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေကြသော်လည်း အောက်ခြေရှိ သာမန်ပြည်သူများမှာမူ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းသာမျက်ရည် ကျခဲ့ကြသည်။ Cao မိသားစု၏ အရိပ်အောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် တိမ်တိုက်များ ကင်းစင်သွားကာ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသည့် လွတ်မြောက်ခြင်းနေ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။