အခန်း (၂၅၅) - ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများလား။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးခြင်းလား။
ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းနယ်မြေသည် မူလက ချောင်ကျီ၏ လက်အောက်တွင် တစ်ဦးတည်း ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တစ်ဝက်ကို ချန်ယွမ်က သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုလုံးသည် ရည်ရွယ်ချက်မှသည် ရလဒ်အထိ အလွန်ရဲတင်းပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်။
မထင်မှတ်ထားသော အကွက်ဆင်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချောင်ကျီသည် ထိုညမှာပင် ဆိပ်ကမ်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ကင်းလှည့်ရန် သင်္ဘောများကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ တရားဝင်အားဖြင့်မူ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပင်လယ်ပြင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် လုံခြုံရေးအစီအမံဟု ဆိုသော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးက ထိုလုပ်ရပ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နေကြသည်။
ချန်ယွမ်သည် ချောင်ကျီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲနည်းဗျူဟာများကို တုံ့ပြန်နေရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ဆိပ်ကမ်း၏ တစ်ဝက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းနှင့် ချောင်ကျီ၏ ရေတပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာပင် မဟာဗျူဟာအရ ရာခိုင်နှုန်းသုံးဆယ် အောင်ပွဲခံလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်အတွက်မူ အကြီးဆုံးမင်းသားက စစ်စခန်းအနီးတွင် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများကို ချထားပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။
ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ချန်ယွမ်သည် ဆိပ်ကမ်းအနီးတွင် သူ၏ “အာဏာရှင်ခရီးစဉ်” ကို စတင်လိုက်သည်။ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အကြောင်းပြကာ ချောင်ကျီ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများကို ပင်လယ်ဓားပြများဟု စွပ်စွဲပြီး ရက်ရက်စက်စက် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သံတမန်ရေးရာ ဆွေးနွေးမှုအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ချောင်ကျီကို ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေခဲ့သည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ချန်ယွမ်၏ လုပ်ရပ်များသည် ချောင်ကျီကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန်၊ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ရန်နှင့် တရားဝင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ အကြီးဆုံးမင်းသားသည် ချောင်ကျီ၏ အကွက်ဆင်မှုများကြောင့် ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် လူမြင်ကွင်းတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ မောက်မာပြနေခဲ့သည်။ သို့သော် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့်မူ ချောင်ကျီ၏ ကုန်းတပ်စခန်းသို့ လူများကို စေလွှတ်ပြီး မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို စစ်ဆေးစေခြင်း၊ မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းများ တူးဖော်ခြင်း၊ ထောင်ချောက်များ ဆင်ခြင်းနှင့် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများ မြှုပ်နှံခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးမင်းသားနှင့် ချန်ယွမ်တို့သည် ဤဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများသည် သူတို့၏ အောင်ပွဲအတွက် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း သဘောတူညီထားကြသည်။ သူတို့သည် ကြိုတင်၍ ထောင်ချောက်များ ဆင်ထားပြီး စစ်ပွဲစတင်သည်နှင့် စတင်လောင်ကျွမ်းစေကာ “ကောင်းကင်ကြိုးသံ” ကဲ့သို့သော နားကွဲမတတ် အသံကြီးဖြင့် ချောင်ကျီ၏ တပ်ဖွဲ့များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကို မသိသူများအတွက်မူ ထိုအသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပေါက်ကွဲမှုအကွာအဝေးမှာလည်း အသက်အန္တရာယ်ရှိလှသည်။ အကြီးဆုံးမင်းသားနှင့် ချန်ယွမ်တို့သည် မြောက်ပိုင်းဟူ သို့မဟုတ် မဟာလျန်ကဲ့သို့သော နိုင်ငံခြားကျူးကျော်သူများကို ကရုဏာမထားသော်လည်း ချောင်ကျီ၏ ရေတပ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ သဘောထားကွဲပြားသည်။ ဤသူများအားလုံးသည် မဟာဝေနိုင်ငံ၏ ပြည်သူများဖြစ်ကြပြီး ချောင်ကျီ၏ အမိန့်အောက်တွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အသုံးချခံများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကြီးဆုံးမင်းသားသည် မလိုအပ်ဘဲ လူသတ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားလိုပြီး ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများကို သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ အသုံးပြုလိုသည်။ စစ်သည်များ လက်နက်ချလျှင် အသက်ချမ်းသာပေးမည်ဖြစ်ပြီး ငြင်းဆန်ပါကမူ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
***
ချောင်ကျီ၏ လက်အောက်မှ သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဝမ်ဆန်ဂိုသည် ဤဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောစရာများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် ရေကူးကျွမ်းကျင်မှု မရှိသဖြင့် ကုန်းတပ်ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွင် တာဝန်ကျနေသူဖြစ်သည်။
၎င်းသည် နွေးထွေးသာယာသော ဆောင်းရာသီနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။ သူ၏ တပ်ခွဲမှူးမှာ ရာထူးတိုးရန်အတွက် တပ်မှူးကို ချော့မော့နေချိန်ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ဆန်ဂိုနှင့် ရဲဘော်အချို့သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ တဲများနောက်သို့ ခိုးထွက်ပြီး အနားယူနေကြသည်။ သူတို့သည် ဟာသများပြောကာ ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ဖြုန်းနေကြစဉ် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ရောက်လာတော့သည်။
သူတို့သည် ကုန်းမြေငယ်တစ်ခုအနီးတွင် ပုန်းအောင်းနေကြစဉ် သတိပေးချက်မရှိဘဲ “ဗုန်း!” ဟူသော မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကုန်းမြေသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အဝါရောင်မြေမှုန့်များ၊ သဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်ကုန်သည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ လှိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာသည်။ ဝမ်ဆန်ဂိုသည် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ပေ။ သူသည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တဲတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ နားထဲတွင် အူနေပြီး နားမကြားတော့သလို ဖြစ်သွားကာ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာလည်း အတွင်းကလီစာများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ နာကျင်နေသည်။
သူက ကံကောင်း၍ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ရဲဘော်များမှာမူ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သတိမေ့မြောမသွားမီ သူကြားလိုက်ရသည့် နောက်ဆုံးအသံမှာ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပေါက်ကွဲသံများပင် ဖြစ်သည်။ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသော စိတ်အခြေအနေတွင် ဝမ်ဆန်ဂိုသည် တိရစ္ဆာန်ထက် ပိုဆိုးသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်သူများသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရရန် ကံကြမ္မာပါလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
***
“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ!”
“ဒါ ကောင်းကင်ဘုံက အပြစ်ပေးတာပါ၊ တပ်မှူး! ကောင်းကင်ကြီးက နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ မိုးခြိမ်းသလို ဖြစ်သွားတာ၊ တစ်တပ်လုံးကို ထိမှန်သွားတာ…”
*ဖြန်း!*
စစ်ဌာနချုပ်တဲကြီးအတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချောင်ကျီ၏ ယုံကြည်အားကိုးရသော လက်ရုံးဖြစ်သူ တန်ရှီးသည် ထိုစစ်သည်၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်နှာပျက်ယွင်းနေသည်။
“မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ! ငါပြောတာ နားထောင်၊ ဒီလောကမှာ ကောင်းကင်ဘုံက အပြစ်ပေးတာဆိုတာ မရှိဘူး! တကယ်လို့ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းက ဘာမှမဖြစ်သလို နေရမယ်၊ နားလည်လား!”
တန်ရှီး၏ အကြည့်မှာ လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ သို့သော် “ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးခြင်း” ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော ထိုစစ်သည်မှာ ယခုအခါတွင်မူ ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်တော့ပေ။ ဖျော့တော့သော မျက်နှာနှင့် အကြည့်မဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် “မ-မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ကောင်းကင်ဘုံက အပြစ်ပေးတာ… တပ်ထဲက အားလုံးက ဒီလိုပဲ ပြောနေကြတယ်… အားလုံးကို ကောင်းကင်က ထိမှန်သွားတာ… အား!”
ဓားသွားတစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြက် လက်သွားပြီးနောက် ထိုစစ်သည်မှာ လည်ပင်းမှ သွေးများဖြင့် လဲကျသွားသည်။ တန်ရှီးသည် သူ၏ ဓားကို ပစ်ချလိုက်ပြီး တဲပေါက်ဝသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဟေ့ကောင်တွေ! တစ်ယောက်ယောက် ဒီကို လာခဲ့ကြစမ်း! ကြားလား!”
သူ စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း အကြောင်းပြန်သံ မရှိပေ။ အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ တန်ရှီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဒေါသမှသည် ထိတ်လန့်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။ ခဏလေးကမှ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
သူသည် ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ တဲအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ဆိပ်ကမ်းရှိ ချောင်ကျီထံသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် နှစ်လှမ်းမျှ လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ ရပ်တန့်သွားသည်။
စစ်ဌာနချုပ်တဲအပြင်ဘက်တွင် လေးသမားများက လေးကို အသင့်အနေအထားဖြင့် တန်းစီနေကြပြီး သူတို့၏ မြားဦးများသည် တန်ရှီးကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်ထားသည်။ လူတစ်ယောက်သည် မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လေးသမားများကို ကျော်လွန်ကာ တန်ရှီးကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“သစ္စာဖောက် တန်ရှီး၊ အကြီးဆုံးမင်းသား၏ အမိန့်အရ မင်းကို ဖမ်းဆီးဖို့ လာခဲ့တာ။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ။”