ဝေယွီ သည် တတိယအစ်ကိုတော်နှင့် ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒအကြောင်း ဆွေးနွေးသည့်အခါတွင် အလွန်သတိထားရသည်။ အင်ဂျင်နီယာစိတ်ဓာတ်ရှိပြီး လက်တွေ့ကျသည့်လူမျိုးနှင့် စကားပြောရာတွင် စကားလုံးများကို လှည့်ပတ်ပြောနေခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ရုံသာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သင် တည့်တည့်မပြောနိုင်ပါက ထိုသို့သောသူမျိုးမှာ သင့်ကို မျက်လုံးပင် ဆုံကြည့်မည်မဟုတ်ပေ။
မည်သို့စတင်ပြောရမည်ကို မသိသဖြင့် ဝေယွီ သည် ခေါင်းကိုကုတ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်၏။ "တတိယအစ်ကိုတော်၊ မနက်ခင်းရုံးတော်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့တုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မှတ်မိသေးလား"
တတိယမင်းသားသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
အစ်ကိုတော်တစ်ယောက် မမှတ်မိသေးဟု ထင်မှတ်လိုက်သည့် ဝေယွီ သည် ဆက်လက်တိုက်တွန်းလိုက်ပြန်သည်။ "အဲ့ဒီတုန်းက အစ်ကိုတော်က ကျွန်တော့်ကို မီးဖိုရုံအကြောင်းနဲ့ ဖန်တွေ ဘယ်လိုလုပ်သလဲဆိုတာ မေးခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်တော်တို့ သတ္တုရိုင်းတွေအကြောင်း၊ အပူချိန်ရဲ့ ပြင်းအားအကြောင်းနဲ့ မီးတောက်ရဲ့ အရောင်တွေအကြောင်း ပြောခဲ့ကြတယ်မလား။ တတိယအစ်ကိုတော်၊ တကယ်ပဲ မေ့သွားပြီလား"
"မေ့မသွားပါဘူး" ဟု တတိယမင်းသားက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါနဲ့ မင်းပြောချင်တဲ့ 'ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒ' ဆိုတာက ဘာဆိုင်လို့လဲ"
"ဆိုင်တာပေါ့!" ဝေယွီ သည် သူ့ပေါင်ကို သူ ရိုက်လိုက်သည်။ "ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ 'လီဟွာ' ဆိုတာက အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံပဲ။ အခုလောလောဆယ်တော့ အနှစ်သာရကို အသေးစိတ်ရှင်းပြဖို့ ခက်နေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ရင် ကျွန်တော် စာအုပ်အချို့ပေးပါ့မယ်၊ အဲ့ဒီအခါ အစ်ကိုတော် နားလည်သွားလိမ့်မယ်။ မီးတောက်ရဲ့ အရောင်ဟာ လောင်ကျွမ်းတဲ့အရာပေါ်မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲပုံကို အစ်ကိုတော် ပြောခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီရဲ့ နောက်ကွယ်က သဘောတရားတွေကို ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒကို လေ့လာမှပဲ နားလည်နိုင်မှာ"
ရှင်းပြချက်မှာ ဝိုးတဝါးဖြစ်နေသေးသဖြင့် တတိယမင်းသား၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ကြုတ်သွားသည်။ "မင်းကတော့..."
"ဘာမှမပြောပါနဲ့တော့!" ဝေယွီ သည် အစ်ကိုတော် စကားမဆုံးခင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တတိယမင်းသားကို ဝမ်းနည်းဖွယ်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "တတိယအစ်ကိုတော်၊ ညီတော်က စကားပြောမကျွမ်းပါဘူး။ နက်နဲတဲ့ ပညာရပ်တွေကို ကောင်းကောင်း မရှင်းပြနိုင်သလို ကဗျာတွေလည်း မစပ်တတ်ပါဘူး! အခုတော့ တတ်နိုင်သလောက် ရှင်းပြထားတာပဲ။ မြို့တော်ပြန်ရောက်မှပဲ နောက်ထပ် ဆွေးနွေးကြရအောင်လား"
သာမန်လူသာဆိုပါက ဝေယွီ သည် စကားကို အဆုံးမရှိ ဆက်ပြောနေမိပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာနယ်ပယ်တွင် ပါရမီပါသူတစ်ယောက်ကို တွေ့ထားပြီးမှ လက်လွတ်မခံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် တတိယအစ်ကိုတော် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အိမ်တစ်အိမ်တည်းတွင် အတူနေကြရပြီး တတိယမင်းသားမှာ ပြောစရာမရှိလျှင် လျစ်လျူရှုထားတတ်သော်လည်း တစ်ခုခုကို စိတ်ဝင်စားသွားလျှင် လွှတ်ပေးမည့်သူမျိုးမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဝေယွီ က အခု အကုန်လုံးကို ရှင်းပြလိုက်ပြီး အစ်ကိုတော်က စွဲလမ်းသွားပါက အဆုံးမရှိသော မေးခွန်းများဖြင့် ဒုက္ခပေးခံရမည့်သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
စောင့်ဆိုင်းခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ မြို့တော်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သဘောတူပါက ဝေယွီ သည် တတိယမင်းသားကို ကျောင်းတော်သို့ ပို့ကာ ကျန်းချင်းရှင်းနှင့် ဖူရှင်းတို့နှင့်အတူ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒတို့ကို လေ့လာစေနိုင်သည်။ အစ်ကိုတော်ပင်လျှင် ကျောင်းတော်၌ ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပင်။
ဝေယွီ ၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည့်အကြည့်အောက်တွင် တတိယမင်းသားသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ငေးကြည့်နေသည်။ သူ့အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် အပြစ်တင်သည့်အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။ ဝေယွီ သည် မရှက်မကြောက်ပင် မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တတိယမင်းသားသည် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
"အာ၊ တတိယအစ်ကိုတော်!" သူ အကြည့်လွှဲသွားသည်ကို မြင်လျှင် ဝေယွီ သည် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားကာ ပြုံးလျက် အနားသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ "စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ကျွန်တော် အစ်ကိုတော်ကို မပြောချင်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင်းပြစရာတွေက အများကြီးဖြစ်နေလို့ ဘယ်ကစရမှန်း မသိလို့ပါ"
အနီးတွင် လက်ဖက်ရည်စားပွဲတစ်ခုရှိသည်။ တတိယမင်းသားသည် တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ငှဲ့ကာ သောက်လိုက်သည်။ အစ်ကိုတော်ထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရသဖြင့် ဝေယွီ သည် စိတ်အခြေအနေကို မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ ခေါင်းကိုစောင်းကာ သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ခိုးကြည့်နေမိသည်။ တတိယမင်းသားက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သောအခါ ဝေယွီ ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒကို ဘယ်မှာ သွားသင်လာခဲ့တာလဲ"
ဝေယွီ သည် သွားကိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တကယ်ပင်၊ တတိယအစ်ကိုတော်ကို လှည့်စားရန် မလွယ်ကူပေ။ သူသည် အချက်အလက်၏ အနှစ်သာရကို တည့်တည့်ကြီး ထောက်ပြလိုက်သည်။
ဝေယွီ သည် အမူအရာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ "စာအုပ်တွေထဲကပေါ့ဗျာ"
"ဘယ်စာအုပ်တွေလဲ"
"ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒ စာအုပ်တွေလေ!"
"အဲ့ဒါတွေက ဘယ်က ရတာလဲ"
"…ဖခမည်းတော်ဧကရာဇ်က ကျွန်တော့်ကို ပေးတာ!"
တတိယမင်းသားသည် သူ့ကို သုံးစက္ကန့်ခန့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ "စာရေးသူက ဘယ်သူလဲ"
ဝေယွီ သည်လည်း သုံးစက္ကန့်ခန့် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "လေဖုန်း ဆိုတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ!"
"လေဖုန်း?" တတိယမင်းသားသည် ထိုနာမည်ကို ပြန်ရွတ်လိုက်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ သမိုင်းတွင် 'လေ' ဟူသော အမည်ဖြင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမျှ မရှိကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။ သူ့တွင် သံသယများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဝေယွီ ၏ စိတ်ရင်းမှန်ပြီး ရိုးသားသည့်အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ ကောင်လေး မုသားမပြောကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
*ဒါဆိုရင် ဒီ လေဖုန်း ဆိုတဲ့သူက ရေးတာပေါ့? ဒီ ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒ ဆိုတာက တကယ်ပဲ ဘာတွေလဲ?* တတိယမင်းသားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွေးနယ်ချဲ့နေမိသည်။
အစ်ကိုတော် စဉ်းစားရခက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝေယွီ သည် စိတ်သက်သာရာရသင့် မရသင့် မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ တတိယမင်းသားသာ ဆက်လက်စူးစမ်းနေပါက သူတို့၏ ဖခမည်းတော်မှာ "အပြစ်အိုး" ပိုများလာပေလိမ့်မည်။ သူ စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် တတိယမင်းသားက ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။
"ဖခမည်းတော်က ဘာလို့ မင်းကို ဒီစာအုပ်တွေ ပေးရတာလဲ"
ဝေယွီ သည် စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။ *သေလိုက်ပါတော့၊ တွင်းတွေက ပိုနက်လာပြီ။*
အစ်ကိုတော်၏ စူးရှပြီး မှောင်မိုက်နေသည့် အကြည့်အောက်တွင် ဝေယွီ သည် အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခါးကိုမတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာကာ "ကောင်းမေးလိုက်တာ! တတိယအစ်ကိုတော်၊ ဒီကိစ္စကို ဖခမည်းတော်က နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နောက်ကွယ်ကနေ စီစဉ်ထားတာဆိုတာ အစ်ကိုတော် သိထားဖို့လိုတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မဟာဝေနိုင်ငံ ကို စည်ပင်ဝပြောအောင်လုပ်ဖို့၊ ကမ္ဘာကို ပေါင်းစည်းဖို့နဲ့ နိုင်ငံအားလုံးက အရိုအသေပေးရမယ့် ငြိမ်းချမ်းပြီး ခမ်းနားတဲ့ခေတ်ကို တည်ဆောက်ဖို့၊ နောင်လာနောက်သားတွေတောင် မနာလိုရမယ့် ရွှေခေတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ပဲ!"
ဝေယွီ ၏ ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ တတိယမင်းသားကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ဝေယွီ သည် အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်၊ "တတိယအစ်ကိုတော်၊ ဒါက ဖခမည်းတော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ လူနည်းစုပဲ သိကြတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်က အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေပဲ သူ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို ရကြတာ"
"ဖခမည်းတော်က မင်းကို ယုံကြည်လို့လား" ဟု တတိယမင်းသားက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ဝေယွီ သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့သည့်အပြုံးဖြင့် "အာ၊ ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့လောက်မထူးချွန်ပါဘူး၊ ကန့်သတ်ချက်ကို အနည်းငယ်ပဲ ကျော်လွန်ထားတာပါ" ဟု ပြောသည်။
တတိယမင်းသားသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် မျက်လွှာချလိုက်ကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒါတွေက အခုတော့ အရေးမကြီးပါဘူး" ဟု ဝေယွီ က ဆက်ပြောသည်။ "ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒကို လေ့လာတဲ့သူ အရမ်းနည်းတယ်ဆိုတာပဲ သိထားပါ။ လေ့လာတဲ့သူတွေက ဖခမည်းတော်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အလုပ်တွေမှာ ပါဝင်ကူညီပေးမယ့် ပါရမီရှင်တွေပဲ" သူသည် အစ်ကိုတော်၏ ပခုံးကို ဖခင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုတ်လိုက်သည်။ "ရူပဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒက မလွယ်ပါဘူး။ စာအုပ်တွေကို နားလည်ရုံက အစပဲရှိပါသေးတယ်၊ တကယ့်ပါရမီရှိသူတွေပဲ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်မှာပါ။ တတိယအစ်ကိုတော်၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ—မနက်ခင်းရုံးတော်မှာ အစ်ကိုတော်နဲ့ စကားပြောခဲ့တဲ့နေ့ကတည်းက အစ်ကိုတော်ဟာ အဲ့ဒီလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိခဲ့တယ်"
သာမန်လူသာဆိုပါက ဤသို့ချီးမွမ်းစကားကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ချက်ချင်း ပြုံးမိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း တတိယမင်းသားမှာမူ တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်။ ဝေယွီ ပြောပြသည့်အကြောင်းအရာထဲမှ မည်သည့်အပိုင်းကို ယုံကြည်ရမည်ကို သူ ကိုယ်ပိုင်အမြင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ရေရှည်ဧကရာဇ်အစီအစဉ်တစ်ခုသာဆိုပါက အစ်ကိုကြီးများနှင့် အစ်ကိုလတ်တို့က ဘာကြောင့် ဘာမှမသိရသနည်း။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က နဝမမင်းသား ကို ဤမျှအထိ တန်ဖိုးထားသည်မှာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
သို့သော် ဝေယွီ သာ မုသားစကား ပြောနေခြင်းဖြစ်ပါက သူ၏ရဲရင့်မှုမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ နာမည်ကို ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သုံးရဲခြင်းမှာ ပြည်နှင်ဒဏ်ကို မကြောက်ခြင်းပင်။ အမှန်နှင့် အမှားကြားတွင် တတိယမင်းသား၌ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒအကြောင်း စဉ်းစားရန် အားအင်မရှိတော့ပေ။ သူ၏အတွေးတို့မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ကိစ္စရပ်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
စကားလုံးများ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ ဝေယွီ က ဤသို့ ပြောရဲသည်ဆိုခြင်းက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ဖော်ဆောင်နေသည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် နဝမမင်းသား ကို ယုံကြည်နေခြင်းပင်။
တတိယမင်းသားသည် ဝေယွီ ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အစ်ကိုကြီးနှင့် အစ်ကိုလတ်ကို ဖယ်လိုက်ပါက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ရွေးချယ်ထားသူမှာ နဝမမင်းသား ဖြစ်နေနိုင်ပါ့မလား။