ယမ်းမှုန့်ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ပြီး မည်သို့ထုတ်လုပ်ရမည်ကို အသေးစိတ်သိရှိသူမှာ သုတေသနဌာနမှ ဖူရှင်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ပထမမျိုးဆက် စစ်လက်နက်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ထိုအဘိုးအိုသည် လက်နက်မျိုးစုံကို စတင်လေ့လာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ယနေ့တိုင် မနားမနေ သုတေသနပြုလုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသူဖြစ်သည်။ ဓာတုဗေဒပညာရပ်ကို အခြေခံလေ့လာပြီးနောက် သူသည် ယမ်းမှုန့်၏ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်စဉ်များကို စတင်စူးစမ်းခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အောင်မြင်သည့် ယမ်းမှုန့်အသုတ်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်မှစ၍ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ဖြစ်စေရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသော်လည်း ဖူရှင်းသည် ခြောက်လအတွင်းမှာပင် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဝေယွီ သည် ဟူကျိုး သို့ မထွက်ခွာမီအချိန်တွင် သူသည် ယမ်းမှုန့်ကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်ပြီးစီးခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဖူရှင်းသည် ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်သတင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ပေ။ သူသည် ပြီးစီးသွားသည့် ထုတ်ကုန်ကို အရေးမကြီးသည့်အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ဗုံးများအကြောင်းကို ဆက်လက်သုတေသနပြုခဲ့သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဗုံးများပင်။
ယမ်းမှုန့်သည် ပေါက်ကွဲစေရန် ဖျူးစ်ကြိုးကို မီးရှို့ရန် လိုအပ်သေးသော်လည်း ဗုံးမှာမူ လက်စွပ်ကို ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲစေနိုင်သဖြင့် ပိုမိုအဆင်ပြေပြီး ပိုမိုလုံခြုံပေသည်။ ဖူရှင်းသည် စာအုပ်များထဲတွင် ဗုံးများနှင့်ပတ်သက်သည့် သဘောတရားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖတ်ရှုရသည့်အချိန်ကတည်းက ယမ်းမှုန့်ကို တီထွင်ပြီးပါက နောက်တစ်ဆင့် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအဘိုးအိုသည် အမြဲတမ်း ပိုမိုမြင့်မားသည့် ပန်းတိုင်များကို ရောက်ရှိလိုသည့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့လက်ဝယ်ရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော အရင်းအမြစ်များကို အသုံးမချဘဲ ထားလိုက်ရလျှင် နှမြောစရာကောင်းမည်မဟုတ်ပါလား။
ဖူရှင်းက ဗုံးများအကြောင်း လေ့လာနေချိန်တွင် သူ၏ အဓိကတပည့်ဖြစ်သူ ရှီလျူစီမှာ အမြောက်များ တီထွင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
ရှီလျူစီသည် အဘယ်ကြောင့် ဤအကြံအစည်ကို လုပ်ဆောင်ရသနည်းဟု မေးလျှင် သူ၏ဆရာကဲ့သို့ပင် ဝေယွီ ၏ သွန်သင်ချက်များကို အပြင်းအထန် ခံယူထားရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းအသေးအဖွဲများကို လေ့လာပြီး အချိန်ဖြုန်းနေရန် လိုအပ်ပါသလား။ သူသည် ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသူမဟုတ်သလို သင့်တော်သည့် လက်နက်ကိရိယာများရှိလျှင်ပင် သူအတွက် လုံလောက်ပြီဟု ယူဆထားသည်။ သူသည် အိမ်သုံးပစ္စည်းအသေးအဖွဲများကိုမူ အငယ်တန်းတပည့်များအား လုပ်ကိုင်စေပြီး သူ့ကိုယ်သူနှင့် သူ၏ဆရာကဲ့သို့သော ဓာတုဗေဒပညာရှင်များသည် နိုင်ငံတော်အတွက် ယမ်းမှုန့်များ၊ အမြောက်များနှင့် အခြားသော အစွမ်းထက်သည့် လက်နက်များကိုသာ လေ့လာသင့်သည်ဟု ခံယူထားသည်။
သူတို့သည် သူပုန်များကို နှိမ်နင်းရန် အမြောက်ကြီးများကို တီထွင်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ ပြဿနာရှာရန် ရဲဝံ့သူမှန်သမျှကို သူတို့၏ အမြောက်များဖြင့် ချေမှုန်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် မဟာဝေနိုင်ငံ သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး နိုင်ငံဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
*ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အစွမ်းထက် ဓာတုဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးသည် အမှန်တရား၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် အလှတရားတို့ကို သင်ယူထားရမည်ဖြစ်ပြီးမှသာ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ရှိလာကာ ပြဿနာမရှာဘဲ နေလိမ့်မည်* ဟု ဝေယွီ သည် တစ်ချိန်က တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။
***
စစ်သင်္ဘောစီမံကိန်း ပျက်ပြားသွားပြီးနောက် ယမ်းမှုန့်၏ အလားအလာကို စဉ်းစားနေသည့် ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဟိုတင်ယွီကို ချက်ချင်းစေလွှတ်ကာ အိမ်တော်တွင် တိုးတက်မှုအခြေအနေကို စုံစမ်းခိုင်းသည်။ တာဝန်သိတတ်သည့် ဟိုတင်ယွီသည် သုတေသနဌာနသို့ သွားရောက်ကာ ယမ်းမှုန့်များကို ထိုညမှာပင် နန်းတော်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
ယမ်းမှုန့်များကို ဆီစိမ်ထားသည့် အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားပြီး အိတ်ငယ်နှစ်လုံးကို ပန်းကန်ပြားပေါ်တင်ကာ ဟိုတင်ယွီက ဆက်သလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ဧကရာဇ်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ထိုအိတ်ငယ်များကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီး အနံ့ခံသည်။
“ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရတာလဲ။ ဒီကြိုးလေးက ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ငါ ဒါကို ဖြတ်ပစ်ရမလား…”
နန်းဆောင်အတွင်း ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်များဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ ဧကရာဇ် က အသေးစိတ်မမြင်ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လီချန် က အနီးရှိ ဖယောင်းတိုင်ကို အနားသို့ တိုးယူလိုက်သည်။
ဟိုတင်ယွီက ချက်ချင်းပင် တားဆီးလိုက်သည်။ “လီကွမ် (Eunuch Li)၊ သတိထားပါ။”
ပုံမှန်အားဖြင့် စကားနည်းပြီး တည်ငြိမ်သည့် ဟိုတင်ယွီသည် အခြားသူများ၏ ကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့မရှိသော်လည်း ယခု လီချန် ကို တားဆီးလိုက်ခြင်းမှာ ဤကိစ္စသည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း ပြသနေသည်။ ဧကရာဇ်သည် လီချန် ၏ လက်ထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယမ်းမှုန့်ဆီသို့ ပြန်ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ကာ နောက်သို့ မှီထိုင်လိုက်သည်။
“ဒီယမ်းမှုန့်တွေက မီးနဲ့ရှို့ရတာလား။”
ဟိုတင်ယွီက ပြန်ဖြေသည်။ “ဧကရာဇ် ၏ ဉာဏ်တော်သည် အလွန်ထက်မြက်လှသည်။ ကျွန်တော် ဖူရှင်းနှင့် ဆွေးနွေးပြီးပါပြီ။ ယမ်းမှုန့်များကို ရေ သို့မဟုတ် မီးနှင့် စောစီးစွာ ထိတွေ့ခွင့်မပြုရပါ။ ရေနှင့်ထိလျှင် စိုစွတ်သွားပြီး အစွမ်းသတ္တိများစွာ လျော့ကျသွားကာ ဖျူးစ်ကြိုးကို မီးရှို့ရန် ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မည်။ မီးနှင့်ထိလျှင်မူ ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်၍ အနီးအနားရှိသူများ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပါသည်။”
အရည်အချင်းရှိသည့် လက်အောက်ငယ်သား ဟိုတင်ယွီသည် သူသိသမျှကို အကျဉ်းချုပ် တင်ပြသည်။ ဧကရာဇ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ထားသည့် လီချန် မှာ လန့်သွားပြီး လေးငါးမီတာအကွာရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်သို့ မီးကို ချက်ချင်းရွှေ့လိုက်သည်။
*မီးတောက်များနှင့် ဝေးဝေးထားရမည်!*
နန်းတော်သည် ညဉ့်နက်သော်လည်း ဖယောင်းတိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ ယမ်းမှုန့်များ မတော်တဆ မီးလောင်ပေါက်ကွဲပါက နန်းတော်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည့်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။
ဟိုတင်ယွီသည် ဧကရာဇ်၏ အတွေးများကို ရိပ်မိသည့်အလား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာဖြင့် စိတ်အေးစေရန် လျှောက်တင်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်ချတော်မူပါ။ ဖျူးစ်ကြိုးကို မီးမရှို့သရွေ့ ယမ်းမှုန့်များ ပေါက်ကွဲမည်မဟုတ်ပါ။ ဤအိတ်ငယ်များသည် ဖူရှင်းထံမှ ကျွန်တော်ရယူလာသည့် အသေးဆုံးယမ်းအိတ်များ ဖြစ်ပါသည်။”
“အသေးဆုံးလား။” ဧကရာဇ်သည် ဟိုတင်ယွီကို အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။ “ဖူရှင်းက အမျိုးအစားအမျိုးမျိုး ထုတ်လုပ်ထားသေးသလား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီး၊ အလတ်၊ အသေးဟူ၍ သုံးမျိုးရှိပါသည်။”
အမည်များမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဧကရာဇ်သည် ထိုအိတ်များကိုကြည့်ကာ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို တွေးတောနေမိသည်။
“ဒီနေ့ အဲဒီကို သွားတုန်းက ဒီအိတ်တွေရဲ့ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသလား။”
ဟိုတင်ယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မမြင်တွေ့ခဲ့ရပါ၊ သို့သော် ဖူရှင်းကို မေးကြည့်ခဲ့သည်။ သူပြောပြချက်အရ အကြီးစားအိတ်သည် ရန်သူကို သုံးကျန်း (သုံးမီတာခန့်) အကွာအထိ ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး၊ အလတ်စားအိတ်သည် နှစ်ကျန်းကျော်၊ အသေးစားအိတ်သည် တစ်ကျန်းခန့်အထိ ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုပါသည်။”
ဧကရာဇ်သည် လက်ခုပ်တီးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကောင်းလိုက်တာ! ဒါဟာ မဟာဝေနိုင်ငံ အတွက် တကယ့်ကို ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ! ဒီလက်နက်တွေနဲ့ဆိုရင် ဒုံးဟိုင် (Donghai) စစ်ဌာနချုပ်ကို သွားရမယ့် မစ်ရှင်အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေးက အများကြီး တိုးတက်လာပြီ!”
ဒုံးဟိုင်သို့သွားရာလမ်းတွင် ရေကြောင်းစစ်ပွဲဖြစ်ပွားနိုင်သော်လည်း သေချာပေါက်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် ကုန်းကြောင်းမှ ကောင်ကျီ (Cao Ji) ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဤပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် လက်နက်များဖြင့် သူ၏တပ်ကို အလန့်တကြားဖြစ်စေနိုင်လျှင် ပင်လယ်ပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေကို များစွာ လျော့နည်းသွားစေမည်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်သည် ထိုအိတ်ငယ်များကို အလေးအနက် စဉ်းစားရင်း ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်သူ ပြောသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဟိုတင်ယွီကို ပြောသကဲ့သို့လည်းကောင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဝန်ကြီးချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေကို ငါ ပြောပြသင့်သလား။ သူတို့ကို မယုံကြည်လို့တော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒုံးဟိုင်မစ်ရှင်သာ ပျက်သွားပြီး ဒါပေါက်ကြားသွားရင် ငါတို့ရဲ့ မဟာဝေနိုင်ငံ တပ်မတော်က ကြောက်ရွံ့သူတွေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
ဧကရာဇ်သည် သူ၏ကိုယ်သူ ဆက်လက်ရေရွတ်နေသည်။ ဟိုတင်ယွီမှာ ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး ဝင်ပြောရန် အခွင့်အရေးမရသလို ဝင်ပြောရန်လည်း သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပေ။ ဧကရာဇ် သာ စိတ်ကျေနပ်နေလျှင် သူအတွက် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ဧကရာဇ်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ထားလိုက်ကြစို့။ ဒုံးဟိုင်မစ်ရှင် ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ကြမယ်။ မစ်ရှင်သာ အောင်မြင်သွားရင် သူတို့ကို ယမ်းမှုန့်အကြောင်း ပြောပြတာက ဘာမှပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဧကရာဇ်သည် ဟိုတင်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဂျီလင် (Jilin)၊ မနက်ဖြန် အိမ်တော်ကို ပြန်သွားပြီး ဖူရှင်းကို လာမယ့်တစ်လအတွင်း ဒီအိတ်တွေကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဘယ်အမျိုးအစားမဆို ရပါတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါမည်။” ဟိုတင်ယွီက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
ဟိုတင်ယွီ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဧကရာဇ်သည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဂျီလင်၊ ငါ အခုမှ သတိရလိုက်တယ်၊ မင်းလည်း အသက်အရွယ် ရလာပြီမဟုတ်လား။”
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဧကရာဇ်သည် စိတ်ကြည်လင်နေသဖြင့် ထိုတည်ကြည်မြင့်မားသော တပ်မှူးကိုကြည့်ကာ စပ်ကြားပေးချင်သည့် စိတ်ကူး ပေါ်လာပုံရသည်။ “မင်း တပ်မှူးလုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီပဲ၊ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ကလေးယူဖို့ အစီအစဉ်ရှိသလား။ ရှိရင်လည်း ငါ့ကို ပြောပါ။ ငါ မတားဆီးပါဘူး။”
ဟိုတင်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး၏ ကျေးဇူးတော်ကို အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် အရှင်မင်းကြီးကို တစ်သက်လုံး လိုက်ပါအမှုထမ်းရန် ကတိပြုထားပြီးဖြစ်၍ အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်မှု မပြုလိုပါ။ အရှင်မင်းကြီး နားလည်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။”
ဧကရာဇ်သည် စိတ်ပျက်ဟန်မပြဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “မင်း ဆုံးဖြတ်ချက်က အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ငါ မဖိအားပေးတော့ပါဘူး။ အချိန်တွေ အများကြီးရှိပါသေးတယ်၊ နောက်မှပဲ ထပ်ပြောကြတာပေါ့။”