အနောက်မြို့တော်နှင့် ထျန်းရွှေခရိုင်တို့ နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည့် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရေကြောင်းဌာနတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားသည်။ ဤဌာနသည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ ရေကြောင်းထိန်းသိမ်းရေးစီမံကိန်းများ၊ မြစ်ကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းနှင့် စက်မှုဆိုင်ရာမူဝါဒအားလုံးအတွက် တာဝန်ယူရသည်။ သင်္ဘောတည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ကျွမ်းကျင်လက်သမားများစွာ ရှိသော်လည်း ဤဌာနမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားမှုမရှိသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဝေယွီ က သင်္ဘောတည်ဆောက်ခွင့်ပြုမိန့်အသစ်များ မထုတ်ပြန်မီအချိန်အထိ တရားဝင်သင်္ဘောတည်ဆောက်ခြင်းလုပ်ငန်းများကို နာမည်ကျော်ပုဂ္ဂလိက သင်္ဘောကျင်းများသို့သာ အပ်နှံထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသို့ ကြာရှည်စွာ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းနေခဲ့ရသည့်အတွက် ဌာန၏ အတွင်းပိုင်း သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း တိမ်ကောပပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လက်သမားများမှာ လက်ရည်ကျနေကြပြီး ခေတ်မီပုံစံထုတ်ချက်များအတိုင်း သင်္ဘောသစ်များ တည်ဆောက်ရန် ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးခံရသည့်အခါတွင်လည်း အဆင်သင့်မဖြစ်ဘဲ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဂေါ့ရွှန်း (Gao Xun) ကို ဤဌာနသို့ မပြောင်းရွှေ့လာမီအချိန်အထိ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းများမှာ မည်သို့မျှ တိုးတက်မှုမရှိခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဌာနအနီးရှိမြစ်ကို ယွမ်မြစ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်က ယွမ်မြစ်ပေါ်ရှိ လှေအရေအတွက်မှာ တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဂေါ့ရွှန်း ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထိုအရေအတွက်မှာ အဆမတန် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သင်္ဘောငယ်များနှင့် ရွက်လှေကြီးများမှာ ရေပြင်တစ်လျှောက် ပြည့်နှက်နေပြီး ရွက်တိုင်များမှာလည်း တန်းစီလျက် လေတိုက်တိုင်း ရွက်ဖျင်များ တဖျတ်ဖျတ်မြည်နေကြသည်။ အဝေးမှကြည့်လိုက်လျှင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ကြီးမားသော ရေတပ်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
ရေကြောင်းဌာနသည် မဟာဝေနိုင်ငံ တွင် အကြီးမားဆုံး သင်္ဘောကျင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မြစ်ကမ်းပါးတွင် အရာရှိဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရှုခင်းကို အားရကျေနပ်စွာ ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။ သူသည် နောက်တွင်ရှိသူကို လှည့်ကြည့်ကာ "ဒီသင်္ဘောအသစ်တွေကို ကြည့်စမ်း၊ ဘယ်လောက်တောင် လက်ရာမြောက်လိုက်သလဲ! ဒါတွေအားလုံးက ငါတို့ရေကြောင်းဌာနရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့နောက်တွင် အခြားအရာရှိတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ ပထမလူ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော အမူအရာနှင့်မတူဘဲ သူ၏မျက်နှာထားမှာ ပို၍တည်ငြိမ်နေသည်။ "မှန်ပါတယ် အရှင်" ဟု သူက ပြန်ဖြေသည်။
ရာသီဥတုမှာ အေးစက်လာပြီး မြစ်ပြင်မှ လေပြင်းများမှာလည်း တရစပ် တိုက်ခတ်နေသည်။ သူ၏နောက်တွင်ရှိနေသော ဂေါ့ရွှန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီလက်စွပ်ထဲသို့ သွင်းထားရင်း အထက်လူကြီးနှင့်အတူ ဘဝအကြောင်း စကားပြောရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ သူသည် အလုပ်ရုံသို့သာ ပြန်သွားချင်နေသည်။ အေးစက်သော လေအောက်တွင် ရပ်နေရသည်ထက် သင်္ဘောတည်ဆောက်နေရခြင်းက ပို၍ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းသည်။
ရေကြောင်းဌာန၏ အမြင့်ဆုံးအရာရှိဖြစ်သူ ယဲ့ကျိဝေ (Ye Zhiwei) သည် စည်ကားနေသော မြစ်ပြင်ကို မြင်ရတိုင်း ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်နေတတ်သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်နေသူမှာ မိမိနောက်တွင်ရှိသည့် ဂေါ့ရွှန်း ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
"အာ... ချန်အန်း (Cheng An) ရယ်၊ မင်းကတော့ ကောင်းတဲ့အရာတွေကို ဘယ်တော့မှ ခံစားတတ်မှာမဟုတ်ဘူး" ယဲ့ကျိဝေက စနောက်သည့်လေသံဖြင့် လှည့်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏မျက်ဝန်းများတွင်မူ စစ်မှန်သော လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "ဒီသင်္ဘောတွေကို ကြည့်စမ်း၊ မင်း ဘာမှမခံစားရဘူးလား။ ငါပြောတိုင်းလည်း ဒီမျက်နှာထားအတိုင်းပဲ! မင်းသာ ငါတို့ဌာနအတွက် အကြီးမားဆုံး အကျိုးပြုသူ မဟုတ်ရင် ငါလည်း မင်းကို ခေါ်ပြီး လာပြနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဂေါ့ရွှန်းသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေရသည်ကို မနှစ်မြို့သော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မဲ့ပြုံးတစ်ခုသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အရှင်၊ ရာသီဥတုက အေးပြီး မြစ်ကမ်းနားမှာ လေကလည်း ပြင်းပါတယ်။ ကျွန်တော် လိုက်လာတာက ကျန်းမာရေး ကောင်းလို့ပါပဲ"
ယဲ့ကျိဝေက ခေါင်းခါကာ ရယ်မောပြီး သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ "မင်းကတော့ ချန်အန်းရယ်! မင်းက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရထားပြီး ဧကရာဇ် ဆီက ဆုလာဘ်တွေလည်း ရတော့မှာဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ အငြင်းမပွားတော့ပါဘူး"
ဂေါ့ရွှန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယဲ့ကျိဝေသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို ကောင်းစွာဆက်ဆံပြီး အခက်အခဲမဖြစ်စေတတ်သည့် သူဌေးကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဂေါ့ရွှန်း ပြောင်းလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် နှစ်ယောက်သား ရင်းနှီးလာကြပြီး စနောက်ခြင်း၊ အတူတူ အစာစားခြင်းများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မိသားစုနှင့် ဝေးကွာနေကြသူများ ဖြစ်သည့်အတွက်လည်း ပို၍ ရင်းနှီးမှုရှိသည်။ ယဲ့ကျိဝေ၏ ဇနီးမှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်များကပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဂေါ့ရွှန်း၏ မိသားစုမှာလည်း မြို့တော်တွင်သာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။
ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်များကို တွေးမိသောအခါ ဂေါ့ရွှန်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ တက်ကြွလာသည်။ "အရှင်၊ ဖုန်းသခင်ကြီး (Lord Feng) ဆီကို သင်္ဘောအသစ်တွေအကြောင်း စာရေးပြီးတာ ကြာပြီမဟုတ်လား။ ဘာကြောင့် မြို့တော်ကနေ ဘာသတင်းမှ မကြားရသေးတာလဲ"
"ဒါက ရတနာသင်္ဘော (Treasure Ship) ကြောင့်လေ" ယဲ့ကျိဝေက ပြန်ဖြေသည်။ "ဖုန်းသခင်ကြီးက အဲဒီသင်္ဘောကို အရင်ဆုံး တည်ဆောက်ပြီးစီးအောင် လုပ်ဖို့ စာပြန်ပို့ထားတယ်။ အဲဒီကျမှပဲ တိုးတက်မှုအခြေအနေအားလုံးကို ဧကရာဇ် ဆီ တစ်ခါတည်း အစီရင်ခံမှာမို့လို့။ ဒါနဲ့ မင်းလည်း အလုပ်ရုံမှာပဲ အချိန်ကုန်နေတာဆိုတော့ ရတနာသင်္ဘောက ဘယ်လိုရှိလဲ။ နောက်ထပ် ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ"
ဂေါ့ရွှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ရတနာသင်္ဘောက မကြာခင် ပြီးစီးတော့မှာပါ။"
ယဲ့ကျိဝေသည် သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ကာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ "အာ... ငါ အလုပ်ရုံကို မရောက်တာ ရက်နည်းနည်းရှိပြီဆိုတော့ မင်း နောက်ထပ် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုခု လုပ်ထားပြန်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား"
ဂေါ့ရွှန်းက ပြုံးသာပြုံးပြီး ဘာမျှမပြောပေ။ ယဲ့ကျိဝေက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "ဘာမှမပြောနဲ့ဦး။ မင်း ဘယ်လောက်ထိ တိုးတက်နေလဲဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်..."
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အစေခံတစ်ဦးက အမောတကော ပြေးလာသည်။ "အရှင်! အရှင်! မြို့တော်က လူတွေ ရောက်လာပါပြီ!"
အရာရှိနှစ်ဦးစလုံး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အစေခံမှာ သူတို့ဆီ မရောက်ခင်ကပင် အော်ပြောလိုက်သည် - "အရှင်၊ အမြန်ပြန်ကြရတော့မယ်! မြို့တော်ကနေ တမန်တော် ရောက်လာတယ်၊ မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ကပါ!"
မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ဟုတ်လား။ ယဲ့ကျိဝေနှင့် ဂေါ့ရွှန်းတို့ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဧကရာဇ်၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ရေကြောင်းဌာနတွင် ဘာကိစ္စရှိနေရသနည်း။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် သင်္ဘောအသစ်များကို အလွန်အရေးထားသည်။ ဖုန်းကျိဆိုင် (Feng Zhicai) ထံမှ ဂေါ့ရွှန်း၏ အရည်အချင်းကို ကြားသိထားရသည့်အတွက် ဧကရာဇ်သည် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ကို စေလွှတ်ကာ သူ့ကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဂေါ့ရွှန်းကို ဝေယွီ က အကြံပြုထားသော်လည်း ဧကရာဇ်အနေဖြင့် သားအဖကြားတွင် အခမ်းအနား အလုပ်ရှုပ်စရာမလိုဘဲ မိမိသား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် အရည်အချင်းရှိသူကို အသုံးပြုရန်သာ လိုလားသည်။
ဧကရာဇ်၏ အရေးတကြီး အမိန့်ကြောင့် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် သည် အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး ဂေါ့ရွှန်းကို သုံးရက်အတွင်း မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် ဂေါ့ရွှန်းမှာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းပင် အန်လိုက်ရသည်။
သူ အနားယူရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပေ။ မိမိနေအိမ်တွင် အဝတ်အစား လဲလှယ်ပြီးသည်နှင့် နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ ဂါရဝပြုရန် အမြန်ထွက်ခဲ့ရသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဂေါ့ရွှန်းကို အလွန်အလေးထားသည်။ အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်စကား ပြောကြားပြီးနောက်တွင်မူ တိုက်ရိုက်ပင် ကိစ္စရပ်သို့ ဝင်လာကာ လက်ရှိဌာနတွင် သင်္ဘောအမျိုးအစားနှင့် အရေအတွက် မည်မျှရှိသည်ကို မေးမြန်းသည်။
သင်္ဘောကျင်းတွင် လများစွာ နေထိုင်ခဲ့သည့် ဂေါ့ရွှန်းအတွက်မှာ အရေအတွက်များကို အလွတ်ပင် ရနေသည်။ "အရှင်၊ ဌာနမှာ ယခင်က သင်္ဘောပေါင်း ၂,၂၁၅ စီး ရှိပါတယ်။ တာဝါသင်္ဘောများ၊ စစ်သင်္ဘောများ၊ တိုက်ခိုက်ရေးသင်္ဘောများ၊ အမြန်သွားလှေများနှင့် ဟယ်လ်စီယွန် သင်္ဘောများ အပါအဝင်ပေါ့။ သင်္ဘောသစ်များ တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ရပြီးကတည်းက ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ စစ်သင်္ဘောအသစ် ၁၃ စီး၊ စပါးတင်သင်္ဘော ၈ စီး၊ မြင်းသယ်သင်္ဘော ၇ စီးနဲ့ ကွပ်ကဲရေးသင်္ဘော ၅ စီး ရှိပါတယ်။ ရတနာသင်္ဘောအတွက်ကတော့ ဌာနက အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက် တည်ဆောက်နေပါတယ်"
ဧကရာဇ်ဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စစ်သင်္ဘော ၁၃ စီးမှာ အလွန်နည်းလွန်းသည်။ ကောင်းကျိ (Cao Ji) ၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့် ရေကြောင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားပါက ရန်သူ့သင်္ဘော ရာပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။
"ရတနာသင်္ဘောကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ပါ" ဟု ဧကရာဇ်က အမိန့်ပေးသည်။ "နောက်နှစ်လအတွင်း စစ်သင်္ဘောတွေပဲ သီးသန့်တည်ဆောက်ဖို့ အမိန့်ပေးရင် ဘယ်လောက်လောက် ထွက်နိုင်မလဲ"
ဂေါ့ရွှန်းသည် အချိန်ကာလကို တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် သတ္တိမွေးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "အစီး ၃၀ လောက်တော့ ရနိုင်ပါတယ် အရှင်"
ထိုအရေအတွက်မှာလည်း အားနည်းချက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မှာ စိတ်ပျက်သွားပြီး အချိန်မှာ အလွန်နည်းပါးနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဌာနရှိ လက်သမားများကိုသာ အားကိုး၍ မရနိုင်သလို အခြားသင်္ဘောကျင်းများကိုပါ ထည့်သွင်းပါက လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါက်ကြားသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။
သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ သူသည် ခါးကို ဆန့်လိုက်ပြီး နန်းတော်တံခါးဝကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာသည်။
နိုင်ငံကို စုစည်းရန်အတွက် မိမိ၏ အကောင်းဆုံးလက်နက်ကို သူ မည်သို့ မေ့လျော့နေရပါသနည်း။
ယမ်းမှုန့်။