စစ်သေနာပတိချုပ်အကြောင်း ပြောဆိုနေကြစဉ်တွင် ပဉ္စမမင်းသား သာမက စတုတ္ထမင်းသား နှင့် စားသောက်ခြင်း၌သာ မွေ့လျော်သော ဆဋ္ဌမမင်းသားတို့သည်ပါ အကြီးဆုံးမင်းသား ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
စားပွဲခုံနောက်တွင် ထိုင်နေသော အကြီးဆုံးမင်းသား သည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းသန်မာလှသည်။ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည့်တိုင် သူ၏ဝတ်ရုံစများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကြောင့် တင်းကျပ်နေပြီး အခြားသူများထက် ပို၍ပင် ထွားကျိုင်းနေပုံရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို သက်သေပြနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကြီးဆုံးမင်းသား သည် မည်မျှအထိ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိသာထင်ရှားလှသည်။
ဤသို့သော အကြီးဆုံးမင်းသားမျိုးသာ စစ်သေနာပတိချုပ် မဖြစ်လာပါက အမှန်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
စတုတ္ထမင်းသား က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အလွန်သင့်လျော်ပါတယ်။"
ဆဋ္ဌမမင်းသားကလည်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် "ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အကြီးဆုံးမင်းသား ကမူ ဘာမျှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူမှုများ တဖွားဖွားပေါ်လာသည်။ ညီတော်သုံးပါး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လွင်နေသော လေးစားမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်ငုံ့ကြည့်မိပြီး ညာဘက်လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၊ ဖြေလိုက် လုပ်နေမိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ဤခရီးစဉ်သည် သူထင်ထားသလောက် ဆိုးရွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
မင်းသားများ စုရုံးကာ ဆွေးနွေးနေကြစဉ်တွင် ဧကရာဇ်ဝေ ကမူ ဖေးကျိ ကို သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး စီမံကိန်းနှင့် ပတ်သက်၍ သီးသန့်မေးမြန်းနေသည်။
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြုစုပျိုးထောင်ရေး ခန်းမ (Hall of Mental Cultivation) အတွင်း၌ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ဖေးကျိအား အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်သည်။ "ဖေးကျိ၊ တစ်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီမဟုတ်လား။ ကိုးပါးမြောက်ဘုရင်က မင်းရဲ့ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနကို အသေးစိတ်ကျတဲ့ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ပုံစံထုတ်ချက်တွေကို ပေးအပ်ခဲ့တာလေ။ တစ်နှစ်လည်း ရှိပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကပဲ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကိုလည်း ဒီစီမံကိန်းအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့တယ်။ တိုးတက်မှုက ဘယ်လိုရှိလဲ။ ငါက ကော်ကျိ (Cao Ji) ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာ၊ အဲဒီအချိန်မှာ စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်ဝတဲ့ သင်္ဘောတွေ မရှိရင် ကပ်ဘေးဆိုက်သလို ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။"
ဖေးကျိ သည် ထိုမေးခွန်းကြောင့် မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
*[ဒါတွေအားလုံးက ရေကြောင်းဌာနရဲ့ အလုပ်တွေပဲ။ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့က ရာနဲ့ချီတဲ့ မိုင်အကွာမှာ ရှိနေကြတာလေ။ ကျွန်တော်ကလည်း အိပ်ချိန်တောင် မနည်းရုန်းကန်နေရတာ၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် စီမံခန့်ခွဲနိုင်မှာလဲ။ ဧကရာဇ် သာ ဖုန်းကျိဆိုင် (Feng Zhicai) ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းဦးမယ်။]*
ရေကြောင်းဌာနသည် မြို့တော်တွင် တည်ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ရှီကျင်း (Xijing) နှင့် ထျန်းရွှေ (Tianshui) နယ်မြေတို့၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ဖုန်းကျိဆိုင်သည် သူတို့၏ တိုက်ရိုက်အထက်အရာရှိဖြစ်ပြီး သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး တိုးတက်မှုကို အသိဆုံးသူဖြစ်သည်။
ဖေးကျိ က ထိုအချက်များကို ပြောပြလိုက်ရာ၊ ကြားသိရသည့်အခါ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဖုန်းကျိဆိုင်အား ခေါ်ယူရန် စာပို့သူကို ချက်ချင်းစေလွှတ်လိုက်သည်။
ဖုန်းကျိဆိုင် မရောက်လာမီတွင် ဧကရာဇ်ဝေ သည် လက်ရှိအခြေအနေများဆီသို့ အာရုံစိုက်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်၊ "စစ်လက်နက်တွေကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်တဲ့ကိစ္စက ဘယ်လိုတိုးတက်မှုရှိပြီလဲ။"
ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဖေးကျိ တွင် တင်ပြစရာများစွာ ရှိနေသည်။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ စစ်လက်နက်တွေကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်တဲ့ကိစ္စက ချောမွေ့စွာပဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနရဲ့ မကြာသေးမီက စာရင်းတွေကို ပြန်စစ်ကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ယိုကျိုး (Youzhou) က စစ်တပ်ဟာ တခြားဒေသတွေထက်စာရင် လက်နက်ဟောင်းတွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုနေတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။"
ဧကရာဇ်ဝေ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဖေးကျိ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းဆိုလိုတာက မြောက်ဘက်က တစ်စုံတစ်ယောက်က စစ်လက်နက်တွေကို တရားမဝင် ရောင်းစားနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား။"
ဖေးကျိ သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သေချာပေါက်တော့ မပြောရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယိုကျိုးက စစ်ပွဲတွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို သေချာပြန်ကြည့်တဲ့အခါ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကထက်စာရင် ဒီဒေသဟာ မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ငြိမ်းချမ်းနေတယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်။"
ဧကရာဇ်ဝေ သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။
သူသည် ဖေးကျိ အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် မလိုတော့ပေ။ ယိုကျိုးတွင် တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ခံစားမိပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်လွန်းနေသည်။ ယိုကျိုးသည် မြောက်ဘက် ဟူ (Northern Hu) လူမျိုးတို့နှင့် အနီးဆုံးနယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ နယ်လှည့်မျိုးနွယ်စုများစွာ နေထိုင်ရာ တောင်တန်းကြီးများ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် တည်ရှိသည်။ မဟာဝေနိုင်ငံ သည် မြောက်ဘက် ဟူတို့ကို ခုခံရန်နှင့် ဒေသခံများကို လုယက်မှုများမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၃၀,၀၀၀ ကို ထိုနေရာတွင် အထူးတလည် တပ်စွဲထားစေခဲ့သည်။
မဟာဝေနိုင်ငံ သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး မြောက်ဘက် ဟူတို့နှင့် ပဋိပက္ခများလည်း ထိုမျှကြာအောင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် စစ်ပွဲများတွင် အနိုင်ရခဲ့ပြီး ယိုကျိုး၏ အပြင်ဘက် နယ်မြေအချို့ကိုပင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မြောက်ဘက် ဟူတို့က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကာ ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေများကို ပြန်လည်ရယူတတ်ကြမြဲဖြစ်သည်။ မြေပြင်အနေအထားနှင့် မြောက်ဘက် ဟူတို့၏ သဘာဝကြောင့် ထိုဒေသကို အုပ်ချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း ကျော်ကြားသည်။
ဧကရာဇ်မျိုးဆက်တိုင်းသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်များမှာ အမြဲတမ်း အားရစရာမရှိခဲ့ပေ။ ဧကရာဇ်ဝေ ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်သာ မြောက်ဘက် ဟူတို့သည် အနည်းငယ်မျှ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိခဲ့ပြီး၊ မဟာဝေနိုင်ငံ အနေဖြင့် ဆောင်းရာသီနှောင်းပိုင်းနှင့် နွေဦးအစောပိုင်းတွင် စားနပ်ရိက္ခာ ရှားပါးမှုကြောင့် နယ်လှည့်မျိုးနွယ်စုများ လုယက်ရန် လာရောက်သည့်အခါမျိုးတွင်သာ သတိဝီရိယရှိရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုနယ်စပ် လုယက်မှုများပင် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လျော့နည်းသွားခဲ့ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မြောက်ဘက် ဟူတို့သည် ခန့်မှန်းရလွယ်ကူသော တသမတ်တည်း လုပ်ဆောင်ချက်များသာ ရှိခဲ့ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ယခင်က ဤသို့ မခံစားခဲ့ရဖူးသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိပြီးနောက်နှင့် ဝေယွီ ၏ စွမ်းရည်များအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက်တွင် အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုပြောင်းလဲမှုများသည် မကောင်းသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း၊ လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော အသက်အိုးအိမ်များနှင့် ပတ်သက်နေသည့်အတွက် အကျိုးဆက်များမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က နိုင်ငံတော်သည် ငြိမ်းချမ်းသာယာသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ भ्रम (illusion) သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အမှန်တရားမှာ အပေါ်ယံအောက်တွင် ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်နေပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ခိုင်မာပြတ်သားလာသည်။
ပုပ်သိုးနေသည်ဖြစ်စေ၊ မပုပ်သိုးသည်ဖြစ်စေ သူအသက်ရှင်နေစဉ်မှာပင် ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းမှာ ကံကောင်းပေသည်။ အကယ်၍ ဤအရာများကို ဆက်လက် ပုပ်သိုးစေပါက တစ်နိုင်ငံလုံးဖြစ်သော မဟာဝေနိုင်ငံ ပါ ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။
*ဟမ်! တကယ်ပင်၊ ငါသည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာပါလာတာပဲ!*
ဧကရာဇ်ဝေ သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး လျင်မြန်စွာပင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာကာ ဖေးကျိ ကို နှစ်သိမ့်ရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဖေးကျိ၊ ယိုကျိုးရဲ့ အခြေအနေက လက်ရှိမှာတော့ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မလိုအပ်ဘဲ စိုးရိမ်နေမိတာ ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး သေချာစုံစမ်းခိုင်းပါ့မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ စစ်လက်နက်တွေအတွက်ပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်သည်တွေ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လက်နက်မပါဘဲ စစ်မြေပြင်ကို သွားတာမျိုးကို မလိုလားဘူး။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ" ဟု ဖေးကျိ က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဖုန်းကျိဆိုင် ရောက်ရှိလာသည်။ "အစေခံ ဖုန်းကျိဆိုင်၊ ဧကရာဇ် အား အရိုအသေပေးအပ်ပါသည်။"
အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို ထူထပေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်၊ "ရေကြောင်းဌာနက သင်္ဘောသစ်တွေ တည်ဆောက်နေတာ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလဲ။"
ဖုန်းကျိဆိုင်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်၊ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ကိုးထပ်ရွက်တိုင်ပါတဲ့ ရတနာသင်္ဘောအပြင် ရေကြောင်းဌာနက စစ်သင်္ဘောတွေ၊ ခရီးသည်တင်သင်္ဘောတွေ၊ ရိက္ခာတင်သင်္ဘောတွေနဲ့ မြင်းတင်သင်္ဘောတွေကို တည်ဆောက်ပြီးစီးနေပါပြီ။"
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ကောင်းပြီ! အလွန်ကောင်းတဲ့ သတင်းပဲ။ ဘာလို့ ဒီထက်စောပြီး မတင်ပြရတာလဲ။"
ဖုန်းကျိဆိုင်က ရှင်းပြသည်၊ "ကျွန်တော် ပေါ့ဆလို့ မဟုတ်ရပါ။ ရေကြောင်းဌာနဆီက အစီရင်ခံစာကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လဝက်ကမှ ရရှိခဲ့တာပါ။ နောက်ထပ် တစ်လလောက် အချိန်ပေးမယ်ဆိုရင် ကိုးထပ်ရွက်တိုင်ပါတဲ့ ရတနာသင်္ဘောလည်း ပြီးစီးလိမ့်မယ်လို့ သူတို့က ဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်က အောင်မြင်မှုမရမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စိတ်ပျက်သွားမှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် အလုပ်ပြီးမှသာ တင်ပြဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။"
"တစ်လလား?" ဧကရာဇ်ဝေ သည် တစ်လဝက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ "ဒါဆို နောက်ထပ် တစ်လဝက်ဆိုရင် ကိုးထပ်ရွက်တိုင် ရတနာသင်္ဘောက ပြီးတော့မှာပေါ့!"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဉာဏ်ပညာတော် အလွန်ကြီးမားလှပါသည်။"
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ယခင်က ရေကြောင်းဌာနတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိုးတက်မှုမရှိသော လူမိုက်များသာ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် တိတ်တဆိတ် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "ကောင်းလှပြီ။ ရေကြောင်းဌာနက ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရတနာသင်္ဘော ပြီးစီးတဲ့အခါ သူတို့ကို ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ပေးအပ်မယ်!"
ဧကရာဇ် သည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေပြီး ဖုန်းကျိဆိုင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်၊ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ရေကြောင်းဌာနက သင်္ဘောတွေကို ဒီလောက်မြန်မြန် တည်ဆောက်နိုင်တာဟာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။"
အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဝေယွီ က ရေကြောင်းဌာနသို့ စေလွှတ်ရန် စီစဉ်ထားသော သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ပါရမီရှင်အကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ သူ့နာမည်က ဘာလဲ။
"ဒီလူရဲ့ နာမည်က ဂေါရွှန်း (Gao Xun) ပါ" ဟု ဖုန်းကျိဆိုင်က ပြောသည်။ "သူက ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။"