24

လက်ထောက်လျူ၏ အကူအညီဖြင့် ညွှန်ကြားချက်များကို စာရေးသားမှတ်တမ်းတင်ရန် လိုအပ်သည့်အတွက် မြင်းလှည်းသည် မြို့တွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် လက်ထောက်လျူ၏ နေအိမ်သို့ တန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မူလက ဝေယွီသည် ဒေသခံစာအုပ်ဆိုင်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေကာ နေရာတစ်ခု ငှားရမ်းပြီး လိုအပ်သည့် စာသားများကို ကူးရေးခိုင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ထောက်လျူက လုံးဝလက်မခံခဲ့ပေ။ ဤမျှအရေးပါသည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရေးချ၍မရကြောင်း၊ သူတစ်ပါးမျက်စိများ ထိတွေ့မိပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ပေါက်ကြားသွားမည့် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သူက အခိုင်အမာဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် လုံခြုံစိတ်ချရသည့် ပုဂ္ဂလိကနေရာတစ်ခုတွင်သာ ပြုလုပ်ရမည်ဟု တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူ၏စကားများမှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ပြီး စေတနာအပြည့်ရှိနေသဖြင့် ဝေယွီလည်း ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် လက်ထောက်လျူ၏ စာကြည့်ခန်း၌ပင် စာရွက်စာတမ်းများကို ရေးသားရန် သဘောတူလိုက်ရသည်။

လက်ထောက်လျူ၏ နေအိမ်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ဝင်ပေါက်သုံးပေါက်ပါရှိသည့် အိမ်ငယ်လေးဖြစ်ပြီး အစေခံတစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ရှိသည်။ အိမ်တွင်းအသုံးအဆောင်များမှာလည်း နည်းပါးပြီး ခေါင်မိုးကြွေပြားအချို့မှာ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြိုကျလာမည်မသိအောင် ပျက်စီးနေသည်။ ဝေယွီက လက်ထောက်လျူမှာ တကယ်ပဲ လက်ဖြောင့်သည့် အရာရှိတစ်ယောက် ဟုတ်မဟုတ် တွေးတောမိသော်လည်း အလျင်စလို ကောက်ချက်ချရန် မဝံ့ရဲပေ။ အကယ်၍သာ သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ စိတ်ကိုဖတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်မျိုး သူသာပိုင်ဆိုင်ထားပါက အရာရာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည်ဟု သူတွေးမိသည်။

နဝမမင်းသား ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အိမ်သူအိမ်သားများကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လက်ထောက်လျူ၏ ဇနီးကပင် မင်းသားကြီး ညစာစားရန် ကျန်နေခဲ့မည်လားဟု မေးမြန်းရန် လူလွှတ်ခဲ့သေးသည်။ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည့် ဝေယွီက ထိုဖိတ်ကြားချက်ကို ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"သီရိမေရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အခု အရောင်မဲ့မှန်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ။ ရှီချီနိုင်ငံက သံတမန်တွေဆီ မပေးအပ်ခင် ဒီမှန်ကို အမြန်ဆုံး မထုတ်လုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူတို့က မဟာဝေနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်က ဟန်ပြပြောဆိုနေတာပဲလို့ ထင်ပြီး ပြန်သွားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်"

လက်ထောက်လျူက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။ "မင်းသားကြီး မိန့်ကြားတာ အလွန်မှန်ကန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ စရေးပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းလမ်းကို ပြောပြပေးပါ"

မှန်ထုတ်လုပ်သည့် နည်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဝေယွီက သူ၏ တက်ဘလက်ထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ ရလဒ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကူးရေးနိုင်ရန် ခေတ်မီပြီး နားလည်ရလွယ်ကူသည့် ဘာသာစကားဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဝေယွီနှင့် လက်ထောက်လျူတို့ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် တစ်နာရီကျော်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ စုစုပေါင်းအားဖြင့် သုံးနာရီနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဝေယွီမှာ ဖတ်ပြရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း လက်ထောက်လျူမှာမူ စာမျက်နှာခြောက်ဆယ်ကျော်ကို စုတ်တံဖြင့် ရေးသားခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ စာရွက်များကို စုပုံလိုက်သောအခါ လက်မတစ်လုံးခန့်ပင် ထူနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး လက်ထောက်လျူက လက်မောင်းနာကျင်မှုကို သည်းခံကာ လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်၍ ဝေယွီကို တောက်ပသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းသားကြီး၊ ဒီနည်းလမ်းက အလွန်တရာ အသေးစိတ်ကျလှပါတယ်။ မီးဖိုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမသိတဲ့ ကျွန်တော့်လိုလူတောင်မှ စမ်းလုပ်ကြည့်ချင်စိတ် ပေါက်လာမိတယ်! မီးဖိုလုပ်သားတွေအနေနဲ့လည်း ဒီ... ဒီမှန်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်"

"မှန်" ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ ရှေးရိုးစွဲ "အရောင်မဲ့ ကြွေရည်သုတ်ပစ္စည်း" ဟု ခေါ်ဝေါ်မည့်အစား ဝေယွီက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သုံးနှုန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ပိုမိုမြွက်ဆိုရ လွယ်ကူပြီး စာရွက်နေရာကိုလည်း သက်သာစေသည်။

"ဒါပေမဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကတော့ အများကြီး လိုအပ်ဦးမှာပါ" ဝေယွီက တစ်ဝက်တစ်ပျက် စားလက်စ မုန့်ကို ချလိုက်ရင်း ပြောသည်။ "လက်ထောက်လျူ၊ အချိန်လည်း နောက်ကျနေပြီ။ အခုပဲ မီးဖိုရုံကို သွားကြရအောင်။ ကျွန်တော် ဖခင်မင်းကြီးဆီကိုလည်း ပြန်သတင်းပို့ရဦးမယ်"

အမှန်စင်စစ်တွင် မှန်ကို အောင်မြင်စွာ မထုတ်လုပ်နိုင်မီအထိ သူ ပြန်သတင်းပို့ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပြောအဆိုကို ခံယူရန် သူ မလိုလားပါ။ ဝေယွီက အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ သူသည် အိမ်ပြန်၍ ငန်ငါးကဲ့သို့ ပက်လက်လန်ကာ အနားယူလိုရုံသာ ရှိတော့သည်။

***

မီးဖိုရုံတွင် ဝေယွီ လုပ်စရာသိပ်မရှိပေ။ သူက ရောက်ရှိကြောင်း ပြသခြင်း၊ မီးဖိုဆရာကြီးများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းနှင့် "အရောင်မဲ့ ကြွေရည်သုတ်ပစ္စည်း" ဆိုသည်မှာ "မှန်" ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခြင်းတို့ကိုသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ စာတတ်သည့် အလုပ်သမားများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီးနောက် လက်ထောက်လျူ ကူးရေးထားသည့် လမ်းညွှန်ချက်စာအုပ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ခုနစ်ရက်အတွင်း အပြီးလုပ်ဆောင်ပေးရန် မှာကြားပြီးမှ သူ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူက တောင်းဆိုလွန်းနေသလား။ ဝေယွီကိုယ်တိုင်ပင် သူသည် ရက်စက်သည့် အရင်းရှင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် သူသည် အခမဲ့အလုပ်သမားကို လိုချင်သည့် စေးနဲသော သူဌေးမျိုးမဟုတ်၊ ဆုလာဘ်များဖြင့် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

သူ မထွက်ခွာမီ အလုပ်သမားများကို ဤသို့ မှာကြားခဲ့သည် - "ဖခင်မင်းကြီးက ဆုပေးဒဏ်ပေးမှာ တိကျပါတယ်။ ဖခင်မင်းကြီး လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းကို အရင်ဆုံး ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့သူကို ငွေဒင်္ဂါး တစ်ထောင်၊ ပိုးထည်ငါးလိပ်နဲ့ ဆန် သုံးတင်း ချီးမြှင့်မယ်"

မြင်းကို ပြေးစေချင်လျှင် မြက်ကျွေးရမည်။ ငတ်မွတ်နေသူအား စည်းစိမ်ဥစ္စာမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း ပြော၍မရသလို၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူအား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းထက် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ပိုအရေးကြီးကြောင်း ဟောပြော၍မရပေ။ ဆုလာဘ်ပေးရန် စေးနဲနေပါက ထူးချွန်မှုကို တောင်းဆို၍ မရနိုင်ပါ။ ဤလောကတွင် ဘာမျှမလိုချင်သည့် သူတော်စင်များမှာ ရှားပါးလှပြီး လူအများစုမှာ မိမိတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကိုသာ အဓိကထားကြသည်။

အလုပ်သမားများ၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ သူတို့သည် တစ်လလျှင် ကြေးဒင်္ဂါး သုံးရာခန့်အတွက်သာ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေရသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်မည့် ကြီးမားသည့် ဆုလာဘ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မည်သို့လျှင် မပျော်ရွှင်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

ထိုသို့သော ကတိကဝတ်မျိုး တစ်ခါမျှ မပေးခဲ့ဖူးသည့် ဖခင်ဖြစ်သူက ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်းဆိုသည်မှာတော့ ဝေယွီက ဖြစ်လာမှသာ ဖြေရှင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် မဟာဝေနိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသူများကို အခကြေးငွေပေးခြင်းမှာ သင့်လျော်သည်သာ ဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက ဤမျှထိ စေးနဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သည်။ အများဆုံးဖြစ်လျှင် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်မိသည့်အတွက် အဆူခံရရုံသာ ရှိပါလိမ့်မည်။

ဝေယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ထံသွား၍ အပြစ်ဝန်ခံရဦးမည်။ ကြာဇံသီးမုန့်ပင် သူ့စိတ်ကို မရွှင်လန်းစေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် နံနက်ပိုင်းတွင် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ညနေ လေးနာရီခန့်တွင် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ နန်းတော်၏ စာသင်ချိန်များ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး အရာရှိများလည်း ရုံးဆင်းကြပြီဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်စွမ်းအားပြုစုရေးခန်းမ (Hall of Mental Cultivation) သို့ သွားစဉ် အကြီးဆုံးမင်းသားနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံမိသည်။

"အကြီးဆုံးမင်းသားကြီး ကျန်းမာပါစေ" ဝေယွီက နှုတ်ဆက်သည်။

အကြီးဆုံးမင်းသားက နူးညံ့ပြီး ယဉ်ကျေးသည့် အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ပြုံးပြသည်။ "ဒီလောက်တောင် အခမ်းအနားလုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး နဝမညီငယ်ရယ်။ မင်းလည်း ဖခင်မင်းကြီးကို တွေ့ဖို့ လာတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဝေယွီက သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အစ်ကိုမှာ အရပ် ၁.၉ မီတာခန့် မြင့်မားပြီး ရိုးသားဖြူစင်သည့် အပြုံးတစ်ခုကို သူကလည်း ပြန်လည်ပေးလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဝေယွီက ထိုယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် အမူအရာမျိုးမှာ သူ၏အစ်ကိုနှင့် မလိုက်ဖက်ဟု ခံစားရသည်။ အကြီးဆုံးမင်းသားတွင် ကြံ့ခိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခန့်ညားသည့် အရှိန်အဝါ ရှိသည်။ သူသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို အခွန်တော်ဝန်ကြီးဌာနတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထည့်သွင်းထားခဲ့သဖြင့် သဘာဝအတိုင်း စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်သင့်သူကို အရပ်ဘက်အရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားအောင် ဖိအားပေးထားသလို ဖြစ်နေသည်။ အရည်အချင်းများကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံးမင်းသားက ခေါင်းညိတ်သည်။ "အချိန်ကိုက်ပဲ၊ အတူတူသွားကြရအောင်။ မင်းကို စိတ်စွမ်းအားပြုစုရေးခန်းမမှာ တွေ့ရတာ ရှားတယ်နော်"

ဝေယွီက ရှက်ရွံ့သည့် ညီငယ်တစ်ယောက်သဖွယ် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ မှန်ထုတ်လုပ်သည့် စီမံကိန်းအကြောင်းကို သူ မပြောပြနိုင်ပေ။ ဧကရာဇ်မသိမီ သူ၏အစ်ကိုက အမြတ်အစွန်းရနိုင်မည့် အကြောင်းကို ကြိုသိသွားပါက မလိုအပ်သည့် ပဋိပက္ခများသာ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သူ၏အစ်ကိုကို ထိုကိစ္စထဲသို့ ဆွဲမသွင်းလိုပေ။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် စိတ်စွမ်းအားပြုစုရေးခန်းမဆီသို့ ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်ရင်း ပုံမှန်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စကားစမြည် ပြောဆိုသွားကြလေသည်။