ဝေယွီ သည် ကလပ်တွင် အခြားသူများက ဆောင်းဦးရာသီစာမေးပွဲအကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားဖူးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ၎င်းကို အရေးမပါသည့် စကားစမြည်ပြောဆိုမှုဟုသာ သဘောထားခဲ့သော်လည်း၊ လျူဟွိုင်ယွမ်က လာမည့် နွေဦးရာသီစာမေးပွဲအကြောင်း ပြောလာသည့်အခါတွင်မူ ဝေယွီ သည် နန်းတွင်းစာမေးပွဲစနစ်ကို ပို၍အလေးအနက်ထားလာရတော့သည်။
နွေဦးရာသီစာမေးပွဲကို မည်သည့်အချိန်တွင် ကျင်းပမည်ကိုပင် သူ မသိပေ။ သူ၏ဖခင်ထံသို့ ပြောပြပြီး လျူဟွိုင်ယွမ်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ အထူးအခွင့်အရေးပေးရန် တောင်းဆိုသင့်ပါသလား။ မဟုတ်ပါ၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မရိုးသားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လျူဟွိုင်ယွမ်သည် လျူကျိုးယွမ်နှင့် လျူချန်ယီတို့ကို ကြိုးစားပမ်းစား သင်ကြားပေးနေသည်မှာ နန်းတော်အတွက် အရည်အချင်းရှိသူများကို မွေးထုတ်ပေးနေသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ချီးမြှင့်ခံထိုက်သူဖြစ်သည်။
ဝေယွီ အတွေးလွန်နေစဉ်တွင် လျူဟွိုင်ယွမ်က သူ၏အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ မင်းသား၏ အတွေးနက်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျူဟွိုင်ယွမ်သည် အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ထားလိုက်ပါတော့။ နောက်တစ်ခါကျမှပဲ ကျွန်တော် စာမေးပွဲဖြေပါတော့မယ်။"
ဝေယွီ သည် အတွေးစတို့မှ ရုန်းထွက်လာပြီး သူ့ကို မယုံနိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် - "ဘာလို့ စောင့်ရမှာလဲ။ နန်းတွင်းစာမေးပွဲက သုံးနှစ်မှ တစ်ခါပဲ ကျင်းပတာ။ နောက်နှစ်ကို လွတ်သွားရင် အချိန်တွေ ပိုကုန်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"
လျူဟွိုင်ယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏တော်ဝင်မင်းသားက သူ့ကို စာမေးပွဲဖြေခွင့်မပေးဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေလော။
ဝေယွီ က စိတ်ရင်းအတိုင်း အားပေးလိုက်သည် - "ရပါတယ်။ မင်း စာမေးပွဲဖြေချင်ရင် သွားဖြေလိုက်ပါ။ သင်ကြားရေးကိစ္စက နောက်မှလုပ်လို့ရပါတယ်။ မင်းရဲ့ စာမေးပွဲက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။"
ဝေယွီ အတွက်မူ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်က တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ရာ သူသည် ထိုသူကို စာမေးပွဲလွတ်သွားစေ၍ မဖြစ်ပေ။ အကယ်ဒမီရှိ သင်ကြားရေးတာဝန်များအတွက်လား။ ထိုအရာက လွယ်ကူပါသည်။ သူ၏ဖခင်ထံတွင် နောက်ပိုင်း၌ လူလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။ အကယ်ဒမီသည် ယခုအခါ သူတစ်ဦးတည်း၏ ပုဂ္ဂလိကစီမံကိန်းမဟုတ်တော့ဘဲ နန်းတော်၏ အနာဂတ်အရည်အချင်းရှိသူများကို မွေးထုတ်ပေးမည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ သူသည် ဟန်လင်းအကယ်ဒမီ မှ ပညာတတ်အရာရှိများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိပါက—ထိုသူတို့က သာမန်လူတန်းစားကလေးများကို သင်ကြားပေးခြင်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာကျသည်ဟု ယူဆကောင်းယူဆနိုင်သည်—ဝေယွီ သည် သူ၏ဖခင်ထံတွင် နည်းပြများလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့တွင် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ပိုင်လူမရှိသေးသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင်ပင် အရည်အချင်းရှိသူများကို "ဆွဲဆောင်" သို့မဟုတ် ဖိတ်ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်ပါပြီ၊ နွေဦးရာသီစာမေးပွဲကာလအတွင်းတွင် သူသည် ပို၍သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီး ထူးချွန်သူများကို ရှာဖွေကာ အကယ်ဒမီတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်စေရန် ခေါ်ယူနိုင်ပေမည်။
လျူဟွိုင်ယွမ်မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူသည် ဝေယွီ ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်မိပြီး ဉာဏ်ပညာကြီးမားသောမင်းသားထက် ပို၍နားလည်မှုပေးပြီး ကြင်နာတတ်သည့် အုပ်ချုပ်သူမျိုး ဤလောကတွင် မရှိတော့ဟု အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏တော်ဝင်မင်းသားက သူ့ကို ရင်းနှီးသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေသည်ဖြစ်ရာ သူသည် မင်းသား၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်များအတွက် တစ်ကိုယ်လုံးတစ်ကိုယ်တည်း မြှုပ်နှံထားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လျူဟွိုင်ယွမ်သည် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဝေယွီ ကို အလေးအနက်ရှိခိုးလိုက်သည် - "ယွမ်ဟွာက မင်းသားရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို အထူးတင်ရှိပါတယ်။"
*သြော်၊ ဒီကလေးတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲ။ စာမေးပွဲဖြေခွင့်ရလို့ ပျော်နေတာပေါ့၊* ဟု ဝေယွီ က တွေးလိုက်သည်။ စာမေးပွဲဖြေဆိုမည့်သူတစ်ဦးအတွက် "တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ" ၏ အရေးပါပုံကို နားလည်သဖြင့် ဝေယွီ သည် လူတိုင်း၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်မိသည်။
သူသည် သူ့ကို ထူမပေးရန် အမြန်ရှေ့တိုးလိုက်သည် - "ညီလေးယွမ်ဟွာ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုသေနေတာလဲ။ ဒီလောက်တောင် အခမ်းအနားလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။"
လျူဟွိုင်ယွမ်သည် မျက်လွှာချလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးနုနုလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည် - "ယွမ်ဟွာက ဒီနွေဦးရာသီစာမေးပွဲအတွက် (၂၄) နှစ်တောင် စောင့်ခဲ့ရတာပါ။ မင်းသားသာ မရှိရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဘယ်ရောက်နေမလဲဆိုတာတောင် မသိနိုင်တော့ပါဘူး။"
မူလက လျူမိသားစုသည် ကြွေးမြီများကြောင့် မြို့တော်တွင် ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချကာ နေရပ်သို့ ပြန်သွားရမည့်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။ မလိုလားအပ်သော အိမ်ထောင်ပြင်ပသားတစ်ဦးအနေဖြင့် လျူဟွိုင်ယွမ်သည် အိမ်တွင်သာ ဆက်နေခဲ့ပါက စာကျက်ရန်အတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုရမည်မဟုတ်သလို စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် မြို့တော်သို့ လာရောက်နိုင်မည့် ငွေကြေးလည်း ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ သူသည် မင်းသား၏ စရိုက်လက္ခဏာအတွက်သာမက နန်းတွင်းစာမေးပွဲကို ဖြေဆိုခွင့်ရသည့် အခွင့်အရေးအတွက်ပါ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။
ဝေယွီ သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်သည် - "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ညီလေးယွမ်ဟွာ၊ အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ ထပ်မတွေးပါနဲ့တော့။ စိတ်ချပါ၊ စာမေးပွဲရလဒ် ဘယ်လိုပဲထွက်ထွက်၊ ငါရှိနေသရွေ့ ဉာဏ်ပညာကြီးမားသောမင်းသား၏ နန်းတော်တံခါးက မင်းအတွက် အမြဲတမ်း ပွင့်နေမှာပါ။"
လျူဟွိုင်ယွမ်သည် သူ့ကို စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် - "ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
***
ဆောင်းဦးရာသီ၏ အနှောင်းပိုင်းကာလဖြစ်ပြီး ရာသီဥတုမှာ အေးမြလာသော်လည်း စားနပ်ရိက္ခာပေါများသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က အလုပ်များခဲ့သဖြင့် ဝေယွီ မှာ နောက်ဆုံးတွင် အားလပ်ချိန်ရသွားသည်။ သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ချင်းကျိုးမှ ပို့လိုက်သည့် လိမ္မော်သီးများကို စားကာ နောက်ဆုံးထွက်ရှိလာသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မန်ဂါဇာတ်လမ်းကို ကြည့်ရှုရင်း အေးအေးလူလူ ရှိနေသည်။
သို့သော် ထိုသို့သော ငြိမ်းချမ်းမှုမျိုးမှာ ကြာရှည်မခံပေ။
မကြာမီတွင် ရှောင်အန်းဇီ ဝင်ရောက်လာပြီး ဧည့်သည်ရောက်နေကြောင်း သတင်းပို့သည်။ ဝေယွီ သည် လိမ္မော်သီးတစ်မြွှာကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည် - "ဘယ်သူလဲ။ ငါမရှိဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ။"
ရှောင်အန်းဇီ က ပြန်ဖြေသည် - "လာတဲ့ဧည့်သည်က တရားရေးဝန်ကြီး ဆွန်ကျောက်ရဲ့ သားပါတဲ့။"
ဝေယွီ တစ်ယောက် အေးခဲသွားသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး ရှည်လျားလေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ *စုတ်ပလပ်၊ နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ!*
ဝေယွီ သည် တက်ဘလက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး စောင်ကို ဖယ်ကာ ထလိုက်သည် - "သူ့ကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ အဝတ်အစားအရင်လဲလိုက်ဦးမယ်။"
သူသည် ဝတ်ရုံကို အမြန်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး လိမ္မော်သီးနှစ်လုံးကို ထပ်ယူကာ စာကြည့်ခန်းသို့ လမ်းလျှောက်ရင်း စားလိုက်သည်။ ဆွန်ကျောက် ဘာကြောင့် ရောက်လာသည်ကို သူ မေးစရာပင် မလိုပေ။ ယခင်က ပြောဆိုခဲ့သည့်အကြောင်းအရာကို နောက်ဆက်တွဲလုပ်ဆောင်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခါ ကလပ်တွင် ဝေယွီ သည် သူတို့ကို ဝက်မွေးမြူရန် စိတ်ဝင်စားလာအောင် လှည့်စားခဲ့သည်။ သူသည် အောင်မြင်မှုရရှိရန်အတွက် ဇီဝဗေဒကို လေ့လာရမည်ဖြစ်ပြီး အထူးပြုဗဟုသုတများ ရယူရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူသည် စာအုပ်များပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ရာ ယခု သူတို့ရောက်လာခြင်းမှာ ထိုစာအုပ်များကို လာယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဂျီစီရင်စု တွင် ရှိစဉ်က "အခြေခံဇီဝဗေဒ"၊ "ဝက်မွေးမြူရေးဆိုင်ရာ သားဖွားပြီးစ စောင့်ရှောက်မှု"၊ "ကြက်မွေးမြူရေးအတွက် လက်တွေ့နည်းလမ်းများ"၊ "ဘဲမွေးမြူရေး စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်နည်း" နှင့် "ကြက်ရောဂါကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များ" စသည့် စာအုပ်အချို့ကို ရေးသားခဲ့သည်။ သူ၏ အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုက ထိုစာအုပ်များကို တန်ဖိုးမထားသဖြင့် စိတ်ဝင်စားသူများထံသာ ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေမည်။
ဝေယွီ သည် အစေခံနှစ်ဦးကို စာအုပ်ပုံများကို သယ်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့ခန်းမသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဆွန်ကျောက်သည် စာအုပ်များလာယူခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိရခြင်းမှာ လိုအပ်သည့် မတည်ငွေများကို သွားရောက်စုဆောင်းနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤကိစ္စကို အလေးအနက်ထားနေကြသည်။ သူတို့သည် အကြီးအကျယ် လုပ်ဆောင်ချင်ကြပြီး ငွေကြေးများစွာ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ပိုက်ဆံဖြုန်းတီးတတ်သည့် သူဌေးသားလေးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း နှစ်များစွာအတွင်း စုဆောင်းထားသည့် ကိုယ်ပိုင်ငွေအနည်းငယ်စီ ရှိကြသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို ဝယ်လိုလျှင် မိသားစုသိုလှောင်ရုံများမှ ငွေကြေးအနည်းငယ်ကို အခက်အခဲမရှိ ယူနိုင်ကြသည်။ လူကြီးများကို ပြောပြရန်လား။ ဟား၊ မေ့လိုက်ပါ။ အလှောင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုသူဌေးသားလေးများသည် ဤအလုပ်ကို အောင်မြင်အောင်အရင်လုပ်ပြီးမှ နောက်ပိုင်းတွင် လူကြီးများကို အံ့အားသင့်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
ဆွန်ကျောက်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဝေယွီ သည် စကားများများမပြောပေ။ သူသည် အစေခံများကို စာအုပ်များပေးရန် လက်ဟန်ဖြင့်သာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဒီမှာ၊ ဒါတွေက မင်းတို့ဖတ်ရမယ့် စာအုပ်တွေပဲ။ ဘယ်သူက ဘာကို အဓိကထားရမလဲဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးပဲ ဇီဝဗေဒစာအုပ်တွေကိုတော့ တစ်ချက်ကြည့်ထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။"
ဆွန်ကျောက်သည် စာအုပ်ပုံကြီးနှစ်ပုံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည် - "ဒီလောက်တောင် များလား။"
သူသည် ထိပ်ဆုံးက *ဇီဝဗေဒ (၁)* ဟု ရေးထားသည့်စာအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ရုပ်ပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ရယ်မောလိုက်သည် - "ဒီစာအုပ်မှာ ပုံတွေတောင် ပါသေးတယ်ပေါ့။ ဟမ်၊ ပုံဆွဲထားတာတွေက... တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"
ရုပ်ပုံပါသည့်စာအုပ်များသည် စာသားသက်သက်ထက် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။ ဆွန်ကျောက်က ပုံကြမ်းများကို စူးစမ်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝေယွီ သည် တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုပုံများသည် သူ ပျင်းသည့်အချိန်တွင် မီးသွေးခဲတံဖြင့် ဆွဲထားသည့် ပုံကြမ်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသင့်ပါသလား။