နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးအမြတ်ရနိုင်မည့် အလားအလာရှိပြီး လုံလောက်သော အရင်းအနှီးရှိမှသာလျှင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သကြားဖြူကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယီကျိုး ရှိ မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများမှာ နန်းတော်နှင့်ယှဉ်လျှင် အသာစီးရနေသည့် အချက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ကုန်ကြမ်းဖြစ်သည့် မလ္လာရီပင်ဖြစ်သည်။ မဟာဝေနိုင်ငံ နယ်မြေအတွင်း၌ ဂျီအိုကျိုးနှင့် ယီကျိုး တို့သာလျှင် မလ္လာရီပင်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး ယီကျိုး မှ ထွက်ရှိသော အထွက်နှုန်းမှာ ပိုမိုအရည်အသွေးမြင့်မားသည်။
မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများ၏ အမြင်တွင် အစိုးရအနေဖြင့် ဈေးနှုန်းလျှော့ချရန် တင်းမာနေသော်လည်း ယီကျိုး ၏ မြေယာအများစုမှာ ၎င်းတို့လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မလ္လာရီထုတ်လုပ်မှုကိုလည်း ၎င်းတို့ကသာ ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်သေးသည်။ အစိုးရအနေဖြင့် သကြားဖြူများကို အမြောက်အမြားထုတ်လုပ်ကာ ယီကျိုး ၏ ထောက်ပံ့မှုကို လုံးဝအစားထိုးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ၎င်းတို့က ယုံကြည်ထားကြသည်။
သို့သော်လည်း ဆွဲဆန့်ထားသည့် ပဋိပက္ခများသည် အမြဲတစေ နှစ်ဖက်စလုံးကို ထိခိုက်နစ်နာစေသည်။ ရှီမိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အမြင်တွင် အစိုးရနှင့် ဆက်လက်ရန်စနေပြီး အရှုံးများထပ်တိုးနေမည့်အစား စားပွဲဝိုင်းတွင်ထိုင်၍ ညှိနှိုင်းခြင်းကသာ ပို၍ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်းမှာ လက်တွေ့အကျဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် ယီကျိုး ရှိ မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများမှာ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ဆန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ယီကျိုး ၏ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်သူ ယုမင်ထံ သွားရောက်ကာ လက်ဆောင်ပဏ္ဍာများ ပေးအပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြခဲ့ကြသည်။
ယီကျိုး ၏ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ယုမင်မှာ မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်သူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ၎င်းတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အခြေအနေအရ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ရှင်သန်တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သကြားဖြူကိစ္စကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားသိရချိန်တွင် သူအံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများက ဂျီအိုကျိုးအစိုးရနှင့် ညှိနှိုင်းပေးရန် သူ့အကူအညီကို တောင်းခံလာသည့်အခါ သူရယ်မောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
၎င်းတို့သည် ဤသို့ဖြစ်သင့်သည်။
ထိုသို့သော သူတစ်ပါးဒုက္ခကို ကြည့်၍ ပျော်ရွှင်ရသည့်စိတ်မျိုးမှာ ယုမင်အတွက် သဘာဝကျသည်။ ယီကျိုး သို့ သူစတင်ရောက်ရှိချိန်က နန်းတော်အတွက် တကယ်တမ်း အကျိုးပြုလိုစိတ်ရှိခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။ မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများမှာ အမြစ်တွယ်လွန်းသဖြင့် သူ့မူဝါဒများမှာ အမြဲတစေ ထိခိုက်ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ သူတို့အတွက် မကောင်းသည့် အစီအစဉ်တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်တိုင်း သတင်းပေါက်ကြားသွားပြီး အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။ ပြဿနာတစ်ခုကို ရှင်းလိုက်လျှင် နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုမှ ပြဿနာတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာတတ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်မျှပင် စိတ်အားထက်သန်သည့် အရာရှိဖြစ်စေကာမူ ထိုသို့သော ဝန်းကျင်အောက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားရစမြဲဖြစ်သည်။
ယုမင်မှာ ထိုစနစ်၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လူအများ၏ အထင်သေးမှုကိုသာ ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပွင့်လင်းစွာရော လျှို့ဝှက်စွာပါ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရပြီးနောက် မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများ ဤမျှအထိ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသည်ကို သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ အထက်စီးမှ နေတတ်သည့် ထိုအရေးပါသူများမှာ ယခုအခါ အဆင့်နိမ့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့ထံတွင် ညှိနှိုင်းပေးရန် တောင်းပန်နေရပြီဖြစ်သည်။
ယုမင်သည် သူ့ရှေ့တွင် မာန်မလျှော့စေရန် ပြုံးစိစိဖြစ်နေသည့်အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ နန်းတော်က မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများ အလွန်တန်ဖိုးထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သူဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဂျီအိုကျိုးတွင် အမှန်တကယ် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူသိပ်မသိသော်လည်း နန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်ထားမှုအပေါ် မကျေနပ်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ကြီးမားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အခြေအနေတည်ငြိမ်သည်အထိ အချို့သောအချက်အလက်များကို လျှို့ဝှက်ထားခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စသာဖြစ်သည်။ မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများအနေဖြင့် မျက်နှာပျက်ပြီး ၎င်းတို့၏ မောက်မာမှုများကို လျှော့ချလိုက်ရသရွေ့ နန်းတော်၏ လုပ်ရပ်မှာ လုံးဝမှန်ကန်သည်ဟု ယုမင် ခံစားရသည်။
သူသည် မြို့ပြအသိုင်းအဝိုင်းများထံမှ လက်ဆောင်များကို မငြင်းဆန်ဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လက်ဆောင်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ မငြင်းသင့်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ သူနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရမှုများကို အကောင်းဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အချိန်ဆွဲပြီးမှသာ ဂျီအိုကျိုးသို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည်။
***
ဝေယွီ သည် လူးဖူရှန်းမှလူများသည် စိတ်ထားကောင်းသူများဖြစ်သည်ဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်သည်။ တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ အလွန်အလုပ်ကြိုးစားကြပြီး ကိုယ်တိုင်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သုတေသနလုပ်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မာစတာဖူရှင်းကို ရွှမ်လင်ဇီက ဓာတုဗေဒလေ့လာရန် ခေါ်ဆောင်လာသည့်နေ့မှစ၍ ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ ဝေယွီ နှင့်အတူ နေထိုင်ရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်းခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက ဝေယွီ က ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်သည့်အခါ မာစတာသည် လူးဖူရှန်းရှိ သူ၏ တပည့်များနှင့် နောက်လိုက်အားလုံးကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
တပည့် ၁၉ ဦးနှင့် မာစတာ ၄ ဦးတို့နှင့်အတူ ဝေယွီ သည် ရုတ်တရက် ဓာတုဗေဒပညာရှင် ၂၃ ဦးကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ ဖူရှင်း၏ ကျောင်းတော်သို့ အယ်လ်ခယ်မစ်များအဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်သူများမှာ အလုပ်ကြိုးစားသူများ သို့မဟုတ် သဘာဝအရ အရည်အချင်းရှိသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ဝေယွီ အလိုအပ်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
မာစတာဖူရှင်းမှာ အထူးသဖြင့် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ ညအတော်များများတွင် ဓာတုဗေဒစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုပြီး လမ်းဘေးမှ ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူကာ ဝက်ပန်ကရိယကို အသုံးပြု၍ ဆပ်ပြာကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအောင်မြင်မှုမှာ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားရသေးသည့် ဝေယွီ ကို အလွန်ဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။ ချမ်းသာသည့် မိသားစုများက ဆပ်ပြာစေ့များကို သုံးစွဲပြီး သာမန်လူများက ထင်းပြာကို သုံးစွဲနေသည့် ခေတ်တွင် ဆပ်ပြာဆိုသည့် ထုတ်ကုန်မှာ တည်ရှိမနေခဲ့ပေ။ စာအုပ်အနည်းငယ်ကို လေ့လာရုံဖြင့် ထိုမာစတာက မည်သည့်အရာမှမရှိဘဲ ဆပ်ပြာကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းမှာ အရည်အချင်းထက်ပိုသည့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးပင် ဖြစ်သည်။
အရည်အချင်းမှာ အရေးကြီးသော်လည်း ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာ ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိသည်။ ဤအရင်းအမြစ်သစ်များဖြင့် ဝေယွီ သည် သူ၏ဖခင်အား ပေးထားသည့် ကတိအတိုင်း ယမ်းမှုန့်များနှင့် ကျည်ခွံများအကြောင်း စတင်စဉ်းစားလာသည်။
ဖူရှင်းသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ဝေယွီ ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ချက်နည်းကို မဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်စုစည်းကာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဉာဏ်ပညာရှင်ဘုရင်ကို တစ်သက်လုံး နောက်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဓာတုဗေဒပညာကို လေ့လာရန်နှင့် သူ၏ “အသက်ရှည်ဆေးပညာ”—သို့မဟုတ် ပြောရလျှင် သူ၏ စမ်းသပ်ချက်များကို အေးချမ်းစွာ အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဖူရှင်းသည် သူ၏ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီး အချိန်သိပ်မကျန်တော့ကြောင်း သိသည်။ အစွမ်းထက်ပြီး ချမ်းသာသည့် ပံ့ပိုးပေးသူတစ်ဦး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူဝါသနာပါသည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူငြင်းပယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
လူးဖူရှန်း၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်က ဤသို့ခံစားနေရလျှင် တပည့်များမှာလည်း ကန့်ကွက်မည်မဟုတ်ပေ။ ဝေယွီ သည် ၎င်းတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအပေါ် အလွန်ကျေနပ်သည်။ ဆပ်ပြာချက်နည်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် ဖူရှင်းအား ကတိတစ်ခုပေးလိုက်သည်။ မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လျှင် သီးသန့်ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး တရားဝင်သုတေသနဌာနတစ်ခုကို တည်ထောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးစီ၏ ပံ့ပိုးမှုများကို လူထုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝအတွက် အသုံးဝင်မှုအပေါ် မူတည်၍ ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ထိုကတိစကားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ မိမိတို့ ဝါသနာပါရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း မိမိတို့၏ တီထွင်မှုများမှတစ်ဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာနိုင်သည့် အလားအလာမှာ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သည်။ လူများကို လှည့်ဖြားပြီး အတုအယောင်ဆေးလုံးများ ရောင်းချနေရသည်ထက် ဤအလုပ်မှာ ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိသည်။
ဝေယွီ သည် ဤဓာတုဗေဒပညာရှင်များကို ဇီယန်ခရိုင်တွင် ဆက်လက်ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ဦးစွာ ဇီယန်ခရိုင်ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သေးသည်။ သူသည် ဆပ်ပြာထုတ်လုပ်မှုကို တိန်းကျန်းဒီထံ အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တိန်းသည် ခရိုင်အတွင်း၌ စီးပွားရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်နေပြီဖြစ်ရာ ဆပ်ပြာကဲ့သို့သော ထုတ်ကုန်သစ်တစ်ခုမှာ ဒေသအသီးသီးမှ ကုန်သည်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ဂျီစီရင်စု နှင့် ဂျီအိုကျိုးတို့၏ စီးပွားရေးကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေရန် အထောက်အကူပြုလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။