ယီကျိုး ရှိ အလတ်စားနှင့် အငယ်စား မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများစွာ၏ ဝင်ငွေမှာ သကြားဖြူအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေရသည်။
ယခင်က သကြားဖြူသည် ယီကျိုး ၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ကြီးမားသည့် အားသာချက်ကြောင့် အဆိုပါမျိုးနွယ်စုငယ်များသည် အခြားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု မမြင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် မြေယာနှင့် လုပ်သားများကို ရှာဖွေစုဆောင်းပြီး မာလကာပင်များကို စိုက်ပျိုးကာ သကြားထုတ်လုပ်ခြင်းဖြင့် နှစ်စဉ် ကြီးမားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြသည်။ ယီကျိုး မှ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် တူညီသော အကျိုးစီးပွားကို ခံစားနေကြရသည့်အတွက်ကြောင့်ပင် ကုန်သွယ်မှုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပြီး အချက်အလက်များ ပေါက်ကြားခြင်းမရှိစေရန်နှင့် မြင့်မားသော သကြားဈေးနှုန်းကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အလုပ်မလုပ်ဘဲ ငွေလွယ်လွယ်ရသည့် နေ့ရက်များမှာ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်နန်းတော်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ဤဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ယီကျိုး ၏ ဈေးကြီးသောသကြားမှာ အသုံးမဝင်တော့သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မျိုးနွယ်စုများက ဈေးနှုန်းကို မလျှော့ချပါက သာမန်ပြည်သူများမှာ ဝယ်ယူတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဈေးနှုန်းမလျှော့ချလျှင်လည်း ဝင်ငွေမရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ဝင်ငွေမရှိပါက ၎င်းတို့၏ လူနေမှုအဆင့်အတန်းမှာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုအတွက်မူ ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
ဤမျိုးနွယ်စုများတွင် ၎င်းတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားရသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမရှိဘူးလားဟု မေးလျှင် ရှိသည်၊ အခြားသူများထက်ပင် ပိုမိုလေးလံနေသေးသည်။ မျိုးနွယ်စု၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ စားဝတ်နေရေးနှင့် သွားလာရေးတို့မှာ ရွှေနှင့်ကျောက်မျက်များပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဟန်ပြမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ရန်ပုံငွေမရှိပါက သူတို့မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သာမန်မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုသည် နေ့စဉ် ငွေဒင်္ဂါးထောင်ပေါင်းများစွာ သုံးစွဲနေရပြီး တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး သုံးသောင်းခန့် ကုန်ကျသည်။ အကယ်၍ ဝင်ငွေသာ ပြတ်တောက်သွားပါက သကြားဖြူအပေါ် မှီခိုနေရသည့် အငယ်စားမျိုးနွယ်စုများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဒေဝါလီခံရမည့်အရေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကြီးမားသောမျိုးနွယ်စုကြီးများမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် လုပ်ငန်းများကို အမျိုးအစားစုံလင်အောင် လုပ်ဆောင်ထားကြပြီး ကြက်ဥအားလုံးကို ခြင်းတောင်းတစ်ခုတည်းတွင် မထည့်ရဟူသော နိယာမကို လိုက်နာကြသည်။ သို့ဆိုစေကာမူ သကြားဖြူမှာ အသက်သွေးကြောကဲ့သို့ အရေးပါနေဆဲဖြစ်ရာ ထိုဝင်ငွေကို ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် မျိုးနွယ်စုကြီးလေးခုအတွက်ပင် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အငယ်စားမျိုးနွယ်စုများမှ ပိုမိုစိုးရိမ်သောစိတ်ရှိသူအချို့မှာ ထိတ်လန့်လာကြသည်။ "အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ အစိုးရသတ်မှတ်တဲ့ဈေးနှုန်းအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ဈေးလျှော့ရတော့မှာလား"
သူတို့၏သကြားဈေးမှာ လက်ရှိတွင် ဆန်ဈေး၏ ၁၄ ဆ သို့မဟုတ် ၁၅ ဆခန့်ရှိပြီး အစိုးရသတ်မှတ်ဈေးမှာ ယင်း၏ ထက်ဝက်နီးပါးသာ ရှိသည်။ အကယ်၍ အစိုးရက ထိုဈေးနှုန်းကို အတင်းအကျပ် သတ်မှတ်လိုက်ပါက သကြားခွဲတမ်းများကို ဝယ်ယူထားသည့် ကုန်သည်များမှာ ၎င်းတို့၏လက်ကျန်သကြားများကို ရောင်းထုတ်နိုင်ရန်အတွက် ဈေးနှုန်းကို ပိုမိုလျှော့ချလာလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုသို့ ဈေးလျှော့ရောင်းချသည့်တိုင် ကုန်သည်များမှာ အမြတ်ရနေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ထုတ်လုပ်သူများမှာမူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ ကျောက်ကျိုး၏ အခြေအနေသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် တစ်လအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ဝင်ငွေမှာ ဤမျှ ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
အခန်းအတွင်းရှိ လူများမှာ ကြောက်ရွံ့သူများနှင့် ရဲရင့်သူများဟူ၍ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ အရှက်ရဖွယ် ဈေးလျှော့ချခိုင်းခြင်းကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အချို့မှာ ပြဿနာရှာရန် လှုံ့ဆော်လာကြသည်။
"အစိုးရက အရမ်းဖိနှိပ်လွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့သကြားတွေက ရောင်းကောင်းနေတာကို ဘာလို့ နန်းတော်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ငွေကြေးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်နေရတာလဲ။ သူတို့က ရက်စက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့လည်း တခြားပြည်နယ်တွေကို သကြားမရောင်းတော့ဘူးပေါ့! သူတို့ကို မဟာလျန် ဒါမှမဟုတ် မြောက်ပိုင်းဟူဆီ သွားခိုင်းလိုက်။ ဒီကျောက်ကျိုးလေးက မဟာဝေပြည်သူတွေအတွက် သကြားဘယ်လောက်များများ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ကြည့်ချင်တယ်!"
ဒေါသထွက်နေသူများစွာမှာ သကြားလုပ်ငန်းကိုသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုထားသည့် အငယ်စားမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နန်းတော်၏လုပ်ရပ်ကို ဘိုးဘေးများ၏ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဟု ခံစားနေကြရသည်။
"ဟုတ်တယ်! နန်းတော်က သကြားရောင်းချတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် ယီကျိုး ကို တမင်သက်သက် လျစ်လျူရှုခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဈေးနှုန်းကို မလျှော့ချဘူး! ကျွန်တော်တို့ မဟာဝေကို သကြားဖြူ ပို့တော့မှာမဟုတ်ဘူး၊ မဟာလျန်ကို တိုက်ရိုက်ရောင်းမယ်!"
"ဒါက သင့်တော်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တခြားနေရာတွေမှာရှိတဲ့ ဆိုင်တွေကို ပိတ်ခိုင်းပြီး ပစ္စည်းတွေကို ပြန်သယ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့သကြားကို မဝယ်ချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း သူတို့ကို ရောင်းပေးဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး!"
ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည့် အငြင်းပွားမှုများကြားတွင် မျိုးနွယ်စုကြီးလေးခု၏ ခေါင်းဆောင်များမှာ လူအုပ်ကြီး၏အထက်တွင် ထိုင်နေကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်နေကြသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုကြပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ တင်းမာသောမျက်နှာအမူအရာနှင့် စကားမပြောဘဲနေခြင်းကို သတိပြုမိသွားသည်။ အထူးသဖြင့် နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ရှိသည်။ "နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ခင်ဗျားတို့ လေးယောက်အနေနဲ့ ဘာများ ပြောစရာရှိသေးလဲ"
သူတို့တွင် ပြောစရာ စကားများရှိသည်၊ အထူးသဖြင့် ဤလူအုပ်ကြီး၏ ပြဿနာရှာလိုသည့် မိုက်မဲသောဆန္ဒနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။
နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လူအုပ်ကြီးကို အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ကာ အသံဩဇာပြည့်ဝပြီး ခပ်မာမာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလား"
အခန်းအတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းမှာ နန်းတော်၏နည်းဗျူဟာများကို မုန်းတီးကာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ နန်းတော်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆန့်ကျင်ရန် မရဲဝံ့ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပုန်ကန်ကြောင်း အမှန်တကယ် ကြွေးကြော်လိုက်ပါက မဟာလျန်ကို ကာကွယ်ရန် ယီကျိုး တွင် ချထားသည့် တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၂၀,၀၀၀ မှာ သူတို့ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ ပြန်မဖြေရဲသည်ကို မြင်သောအခါ နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ပါးစပ်နဲ့ပဲ ရဲရင့်တာလား"
သူ၏လှောင်ပြောင်မှုကို လူအုပ်ကြီးက မနှစ်မြို့ကြပေ။ "နန်းတော်က ဒီလိုလုပ်နေတာကို နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မဒေါသထွက်ဘူးလား"
"ဒေါသထွက်ရုံနဲ့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ" ဟု နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူ ဒေါသထွက်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏အိမ်တော်ထိန်းက အဖြစ်အပျက်ကို တင်ပြလာသည့်အချိန်ကပင် သူ ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒေါသထွက်ရုံနှင့် ဘာမျှမတတ်နိုင်ပေ။ နန်းတော်က ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယီကျိုး မှ အရာရှိများကိုပင် အကြောင်းမကြားခဲ့ခြင်းမှာ ဤအခန်းထဲရှိ လူအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။
သကြားနှင့်ပတ်သက်၍ ညှိနှိုင်းစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ သူတို့အနေဖြင့် နန်းတော်၏စည်းကမ်းချက်များကို အသာတကြည်လက်ခံပြီး ဆုံးရှုံးမှုကို ခံယူရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင်မူ မသမာသောနည်းလမ်းများကို သုံးကာ နန်းတော်၏ ပြစ်ဒဏ်ကို စောင့်မျှော်ရမည်ဖြစ်သည်။
နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်သည်။ ယီကျိုး ရှိ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များမှာ အရေးမပါသော်လည်း နယ်စပ်ရှိ တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၂၀,၀၀၀ မှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက နန်းတော်က တပ်မတော်ကို ချက်ချင်းစေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်သည်။ ထိုတပ်ဖွဲ့၏ တစ်ဝက်မျှပင် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် လုံလောက်သည်။
သူသည် နန်းတော်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့လိုသည့်ဆန္ဒ မရှိပေ။ သကြားဈေးကို အစိုးရသတ်မှတ်ဈေးအတိုင်း လျှော့ချခြင်းမှာ ရရှိသည့်အမြတ် အနည်းငယ်လျော့သွားရုံမျှသာဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ မာလကာပင်များကို ကျောက်ကျိုးနှင့် ယီကျိုး တွင်သာ စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုများမှာလည်း တစ်ပိုင်းတစ်စ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းကို လုံးဝဖြတ်တောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် မျိုးနွယ်စုကြီးလေးခုမှာ သကြားပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားနေရာများတွင်လည်း ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းနိုင်သေးသည်။
နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အငယ်စားမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အကျပ်ရိုက်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင် အငယ်စားမျိုးနွယ်စုများရှိပြီး နောက်တစ်ဖက်တွင် ယီကျိုး မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းရှိသည်။ အကယ်၍ သကြားဈေးသာ ကျသွားပါက အငယ်စားမျိုးနွယ်စုများမှာ ၎င်းတို့၏အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပြီး ကြီးမားသောမျိုးနွယ်စုကြီးများမှာလည်း တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ မှူးမတ်တို့၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။
အခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်နေစဉ်တွင် ရှဲ့မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလာသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အစိုးရနဲ့ သွားပြီး စကားပြောကြည့်ရင်ကော"
အချို့သောသူများမှာ ခေတ္တရပ်တန့်ကာ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။
"ကျောက်ကျိုးအစိုးရနဲ့ သွားပြောမလို့လား" ဟု နေမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မေးသည်။ "ကျွန်တော်တို့က အဲဒီဒေသနဲ့ မရင်းနှီးဘူး။ အကျိုးရလဒ်ကောင်း ထွက်လာဖို့ မသေချာဘူး"
ရှဲ့မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ စီရင်စုဝန်ယူကို ရှာပြီး သူကတစ်ဆင့် ကျောက်ကျိုးအရာရှိတွေကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်စား စကားပြောပေးခိုင်းဖို့ပဲ လိုတာပါ"
ပိုင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဘာကို ဆွေးနွေးဖို့ အဆိုပြုရမလဲ"
"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ပေါ့"
အခန်းတစ်ခန်းလုံး၏ အကြည့်များအောက်တွင် ရှဲ့မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအခြေအနေမှာ နန်းတော်ကို ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မဆုံးဖြတ်ထားဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ဈေးလျှော့ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ဈေးလျှော့လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လေးမျိုးနွယ်စုက ဆုံးရှုံးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေမယ့် တခြားမျိုးနွယ်စုတွေကတော့ အခက်အခဲတွေ့လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အမြစ်တစ်ခုတည်းကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အကိုင်းအခက်တွေပါ။ သူတို့ ဒုက္ခရောက်တာကို ထိုင်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် ယီကျိုး မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတွေဟာ အားနည်းပြီး အသုံးမကျဘူးဆိုတာကို သက်သေပြရာ ရောက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ တစ်နိုင်ငံလုံးက လူတွေရဲ့မျက်စိမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာဖြစ်သွားမလဲ။ အစိုးရနဲ့ အပေးအယူလုပ်ပြီး သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရယူတာက ပိုကောင်းပါတယ်"