ဂျီစီရင်စု တွင် ဝမ်သုံးရာဖြင့် ရောင်းချသည့် ပုလင်းသွတ်အဖြူရောင်ဆားသည် မီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရောင်းသွက်နေသည်။
တစ်လခွဲအတွင်း ထိုကုန်ပစ္စည်း ရောက်ရှိသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် ဒေသခံတို့က ငါးရက်အတွင်း အကုန်အစင် ဝယ်ယူသွားကြသည်။ ထိုဆားသည် အရည်အသွေးမြင့်မားပြီး ဒေသတွင်း၌ ပေါများသည့် ခါးသက်သက်နှင့် မသန့်ရှင်းသောဆားများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအရသာရှိသည်။ ချမ်းသာသူများသာ စားသုံးလေ့ရှိသည့် အဆင့်မြင့်အဖြူရောင်ဆားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဆားမှာ ဂေါ်ဖီထုပ်တစ်ထုပ်ဈေးနှုန်းလောက်သာရှိသဖြင့် အလွန်တန်သည်ဟု ဆိုရမည်။
သို့သော်လည်း လူအများအား အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ထုပ်ပိုးမှုပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ အစိုးရက ထိုဆားများကို လှပသေသပ်ပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ဖန်ပုလင်းများဖြင့် ထည့်သွင်းရောင်းချပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဖန်ထည်ပစ္စည်းမျိုးမှာ မဟာဝေနိုင်ငံ တွင် ယခင်က လုံးဝမမြင်ဖူးသည့်အရာဖြစ်ပြီး အနောက်ချီနိုင်ငံမှ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ယခုမူ နဝမမင်းသား က ၎င်းတို့ကို ဒေသတွင်း၌ပင် ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သာမန်ပြည်သူများအတွက်ဆိုလျှင် ဤမျှဆန်းသစ်ပြီး ခေတ်မီသည့်ပစ္စည်းမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် ဂုဏ်ကျက်သရေတစ်ခုဖြစ်လာပြီး မရှိသူများမှာမူ ခေတ်နောက်ကျကျန်ရစ်သူများဟု သတ်မှတ်ခံရတော့သည်။
နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်ဆိုသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ၎င်းသည် ကုန်သွယ်ရေးကို တွန်းအားပေးသည့် အင်ဂျင်တစ်လုံး ဖြစ်နေသည်။ ဈေးကြီးသော အရောင်ငါးမျိုးပါဝင်သည့်ဆားများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ပုလင်းသွတ်အဖြူရောင်ဆားကို ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည်ဟု ထင်မြင်စေသည်။ ချွေတာလိုစိတ်နှင့် ဂုဏ်ပြလိုစိတ်တို့ ပေါင်းစပ်မိသွားသောအခါ ဝမ်သုံးရာဆိုသည့် ဈေးနှုန်းကို ကြီးမြင့်သည်ဟု ယူဆသူများပင် သွားကိုက်ခံကာ ဝယ်ယူကြတော့သည်။
ဤရေစီးကြောင်းသည် ဂျီစီရင်စု တစ်ခွင်သို့ ဗိုင်းရပ်စ်ကဲ့သို့ ကူးစက်ပြန့်နှံ့သွားသည်။ အိမ်နီးချင်းချင်း တွေ့ဆုံလျှင်ပင် “အဖြူရောင်ဆား ဝယ်ပြီးပြီလား” ဟု နှုတ်ဆက်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။ အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဆားအရသာ မြည်းစမ်းခိုင်းခြင်းသည်ပင် ဇိမ်ခံခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ပုလင်းတစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိထားသူများမှာ ၎င်းကို အိမ်တွင် အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် ဂုဏ်ယူစွာ ပြသထားကြသည်။ ဂျီစီရင်စု ၏ လက်ရှိ လူမှုရေးဝန်းကျင်တွင် ဖန်ပုလင်းတစ်လုံး မရှိပါက စကားဝိုင်းထဲတွင်ပင် ပါဝင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဝေယွီ အစပိုင်းတွင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည့် ဖန်ပုလင်းတစ်သောင်းမှာ တစ်ခဏချင်းပင် ကုန်စင်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် မီးဖိုများမှာ ဆက်လက်လည်ပတ်နေပြီး ထုတ်လုပ်မှုမှာလည်း မရပ်တန့်သွားပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူက တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် အဖြူရောင်ဆား ရောင်းချခြင်းကို မစတင်သေးသော်လည်း ဝေယွီ မှာမူ သူ၏ ပုလင်းသွတ်ဆားများကို ဆက်လက်ရောင်းချကာ အမြတ်ငွေများစွာ ရရှိနေသည်။ ပထမအသုတ်မှပင် ငွေဒင်္ဂါး (တဲလ်) သုံးထောင်ခန့် ရရှိခဲ့သည်။
စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဝေယွီ သည် ရရှိလာသည့်အမြတ်ငွေထဲမှ ငွေဒင်္ဂါးနှစ်ထောင်ကို သကြားဖြူ ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့် ကုန်ကြမ်းများနှင့် ကိရိယာများ ဝယ်ယူရာတွင် သုံးစွဲလိုက်သည်။ ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်သည်။ ထိုအတောအတွင်း ဆားရောင်းချမှုမှာလည်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဝေယွီ သည်လည်း လုပ်ငန်းကို ပိုမိုချဲ့ထွင်နိုင်ရန်အတွက် စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ဦးဦးကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် ကုန်သည်ကြီးများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
***
ဝေယွီ သည် ဂျီစီရင်စု တွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေချိန်၌ မြို့တော်ရှိ တရားရုံးတော်မှ အရာရှိကြီးများမှာမူ အဖြူရောင်ဆားကိစ္စကြောင့် မျက်ရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်နေကြရသည်။ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်၏ အပြစ်ပေးမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လွန်ကဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဆားမှ အဖြူရောင်ဆားကို ထုတ်ယူသည့်နည်းလမ်းမှာ ဝေယွီ က သူ၏ဖခင်ထံသို့ ပေးပို့ခဲ့သည့် စာလွှာမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူက ၎င်းအကြံဉာဏ်ကို တရားရုံးတော်သို့ တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာလွှာကို ပထမဆုံး လက်ခံရရှိစဉ်က ပြသခဲ့သည့် အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မတူဘဲ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ကျောက်ဆားသန့်စင်မှု သတင်းကို ကြေညာလိုက်ပြီး ဂျီစီရင်စု တွင် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားကာ အရာရှိကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မည်သည့်သံသယမှ မဝင်နိုင်စေရန် တည်ငြိမ်သည့် ဧကရာဇ်ဟန်ပန်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။
သူ့ဘေးတွင် အစေခံနေသည့် လီချန်ကုန်းကုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဤသည်မှာ သရုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။
တရားရုံးရေးရာတွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့် ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ဒုတိယမင်းသား အရွယ်ရောက်လာပါက မည်သည့်မင်းသားကို ထောက်ခံရမည်ဆိုသည်ကို ကြိုတင်တွက်ချက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝသူဟု နာမည်ကြီးသော်လည်း သူ၏အကျိုးစီးပွားကို မထိခိုက်သရွေ့ ပြည်သူတို့၏ အကျိုးကိုလည်း လုံးဝလျစ်လျူရှုသူတော့ မဟုတ်ပေ။
ကုန်းဆွန်ထိုင် သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ရှေ့သို့တက်လာကာ ဧကရာဇ်ကို လျှောက်တင်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျောက်ဆားကို အဖြူရောင်ဆားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကြီးမားသည့် ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်! ဤနည်းလမ်းကို တီထွင်သူမှာ အလွန်ပင် ထူးချွန်သူ ဖြစ်ရမည်။ အရှင်မင်းကြီးအနေဖြင့် သူ့ကို များစွာ ချီးမြှင့်သင့်ပါသည်!”
*ဤအဖြူရောင်ဆားသစ်ကို ဂျီစီရင်စု မှာ စတင်ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊* ဟု ကုန်းဆွန်ထိုင် က တွေးလိုက်သည်။ *ဒီနည်းလမ်းကို တီထွင်သူက ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေရမယ်။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ! အကယ်၍ ဒုတိယမင်းသား သာ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အဲဒီလို ထူးချွန်သူကို စုဆောင်းမထားဘူးဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးကို လေလွင့်ရာရောက်လိမ့်မယ်!*
ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဝန်ကြီးချုပ်၊ သင်က ဒီလူက ဘယ်သူဆိုတာကို အတိအကျ သိနေပုံပဲနော်။”
ကုန်းဆွန်ထိုင် ၏ ရင်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ပျော်ရွှင်မှုတို့ လှိုက်တက်လာသည်။ *သူလည်း သိနေတာလား။ ဒါဆိုရင်တော့… ဒုတိယမင်းသား ရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက လူတစ်ယောက်များလား။*
ယခုအချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ဖေးကျိ သည် ရုတ်တရက် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကုန်းဆွန်ထိုင် သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တီထွင်သူမှာ ဒုတိယမင်းသား နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေချိန်တွင် ဖေးကျိ မှာမူ ၎င်းမှာ ဝေယွီ နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသည်။ ဖေးကျိ သည် ဝန်ကြီးချုပ်ထက် ပိုမိုသိရှိထားသည်။ နဝမမင်းသား တွင် သူ ပြသလေ့မရှိသည့် လျှို့ဝှက်အရည်အချင်းများ ရှိနေကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ မင်းသားသည် ထိုနည်းလမ်းများကို မည်သည့်နေရာမှ သင်ယူခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဧကရာဇ်ကမူ ၎င်းကို သိရှိရုံသာမက တက်ကြွစွာပင် ခွင့်ပြုပေးထားပုံရသည်။
ထို့အပြင် ဒုတိယမင်းသား သည် လက်ရှိတွင် ကျောက်ကျိုးတွင် ရှိနေပြီး ဂျီစီရင်စု ၌ ဖြစ်ပျက်နေသည့် အကြောင်းအရာများနှင့် သူနှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား မရှိပေ။ သို့သော် နဝမမင်းသား မှာမူ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ဖေးကျိ ၏ အမြင်အရ တီထွင်သူသည် နဝမမင်းသား နှင့် ဆက်စပ်နေသည်မဟုတ်ဘဲ တီထွင်သူမှာ နဝမမင်းသား ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေသည်။
ကုန်းဆွန်ထိုင် သည် ဂျီစီရင်စု ၌ ထွန်းတောက်လာသည့် ကြယ်ပွင့်မှာ ဒုတိယမင်းသား ၏ အရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆထားဆဲဖြစ်ပြီး တရားရုံးတော်တစ်ခုလုံးရှေ့တွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားလိုနေသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ဂုဏ်ပြုမှုကို မတောင်းဆိုပါက မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
သူသည် တည်ကြည်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးသည် ဂျီစီရင်စု သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသလို ထိုနေရာတွင်လည်း အသိမိတ်ဆွေ မရှိပါ။ အရှင်မင်းကြီးအနေဖြင့် ကျွန်တော်မျိုးကို ရှင်းပြပေးနိုင်မလား?”
*ဒီလူကြီးကတော့ တကယ်ကို မာန်မာနကြီးတာပဲ၊* ဟု ဧကရာဇ်က တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဝန်ကြီးချုပ်ကို မေတ္တာပါသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အို၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး ဝန်ကြီးတို့! လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဉာဏ်ပညာရှင်ဘုရင်က သူ ဂျီစီရင်စု ကို သွားရောက်ပြီး နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်အတွက် ဝင်ငွေရှာပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား?”
ကုန်းဆွန်ထိုင် သည် အေးခဲသွားသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်ပြာမှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ဧကရာဇ်၏ ထုတ်ဖော်ပြောကြားချက်မှာ ကုန်းဆွန်ထိုင် တွေးထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝမတူညီသဖြင့် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဤကိစ္စမှာ နဝမမင်းသား နှင့် ဆက်စပ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ—တရားရုံးတော်တွင် ထိုလူသား ရှိနေသည်ကိုပင် သူ မေ့လျော့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဖေးကျိ သည် လက်ကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ထည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး အလွန်ကျေနပ်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။ *မြင်လား? ဒါဟာ နဝမမင်းသား နဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ။*
အခြားအရာရှိကြီးများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မြို့တော်တွင် ကြာရှည်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည့် ဒုတိယမင်းသား နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြည်နယ်များသို့ နယ်နှင်ဒဏ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မရှိခဲ့သည့် နဝမမင်းသား မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မသိရသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။ အရာရှိအများစုမှာ ဆားစီမံကိန်းနောက်ကွယ်မှ ထက်မြက်မှုကို ဒုတိယမင်းသား ၏ အသိုင်းအဝိုင်းက လုပ်ဆောင်သည်ဟု သဘာဝအတိုင်း ယူဆထားခဲ့ကြသည်။
အမှန်တရားကို သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ အခန်းတွင်း၌ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှာ သိသာထင်ရှားနေသည်။
ဒူရှင်းက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ *ဝါး၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နဝမမင်းသား ရှိနေတာကို မေ့သွားတာပဲ။*
ဘာသာရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ချောင်ယိုတဲ့က တွေးလိုက်သည်။ *အိုဟို၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဧကရာဇ် က ဝန်ကြီးချုပ်ကို လူရွှင်တော်တစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားအောင် ကြည့်ချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား။*
အခွန်တော်ဝန်ကြီးဌာန မှ ချီတီးရှိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ *တောက်၊ ဒါဆိုရင် ဒါက နဝမမင်းသား ရဲ့ ဝင်ငွေရှာတဲ့ နည်းလမ်းပေါ့? ကျောက်ဆားကို သန့်စင်တာလား? နည်းနည်းတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ… အိမ်ပြန်ပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်စာရင်းတွေကို ပြန်စစ်ကြည့်မှပဲ။*
စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ယွီဝန်ကျိက ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ *ဝန်ကြီးချုပ် ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ အရှက်ကွဲပြီ။*
၎င်းမှာ တကယ်ပင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကုန်းဆွန်ထိုင် အတွက်မူ နဝမမင်းသား သည် ရုတ်တရက် ကျောက်တုံးအက်ကြောင်းကြားမှ ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ရလဒ်များမှာမူ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလွန်းနေသည်။