ဂိုရှူးမှာ ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ငယ်ရွယ်သော သားနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ သူနှင့်အတူပါလာသူ ၁၇ ဦးစလုံးမှာ မြို့၏ မြောက်ဘက်တံခါးဝတွင် လူအုပ်စု၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြသည်။
ဤသတင်းကို ပထမဆုံးကြားသိရသူမှာ တျန်ဟူဖြစ်သည်။ သာမန်ပြည်သူများကို စုစည်းပေးခဲ့သူဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူသည် ဤ "သာမန်ပြည်သူများ၏ လက်စားချေရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့" ၏ ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် အမှန်တကယ်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ ဂိုရှူး သေဆုံးသွားပြီဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တျန်ဟူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသော်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုမှာ လုံးဝမရှိချေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဂိုရှူး၏ ဖိနှိပ်မှုဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ရာ၊ တစ်ချိန်က သာမန်လူတန်းစားကို အထင်သေးခဲ့သူမှာ သူတို့၏ လက်ဖြင့်ပင် အဆုံးစီရင်ခံလိုက်ရသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူသည် လွန်စွာမှ ကျေနပ်အားရမိသည်။
သူ့၏ တစ်ခုတည်းသော နောင်တမှာ ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် မတွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။ နောင်တတရားဟု ဆိုရလျှင်လည်း ၎င်းမှာ ဤအစီအစဉ်ကို ဒုတိယမင်းသား နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များထံ ကြိုတင်မတင်ပြခဲ့မိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတွေးမိသည်မှာ သူတို့သည် မိမိ၏ အရှင်သခင်များ မဟုတ်ကြသည်ဖြစ်ရာ ထိုအချက်သည် အရေးကြီးလှမည် မဟုတ်ပေ။
စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ကင်းမဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုလူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ သူသည် လူထု၏ ဒေါသကို ပြေလျော့စေမည့် သိက္ခာမဲ့သော နိဂုံးတစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယမင်းသား ကမူ သတင်းကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ရုံမှလွဲ၍ အခြားတုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ထိုလူမှာ မရှိတော့ပြီ၊ ထို့ထက်ပို၍ ဘာများ လုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ ထို့ပြင် ဂိုရှူး သေဆုံးသွားသော်လည်း လျူဝူမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ပူးပေါင်းကြံစည်နေခဲ့သူများ ဖြစ်ကြရာ ဂိုရှူး မရှိတော့သည့်တိုင် လျူဝူတစ်ဦးတည်းပင်လျှင် သူတို့ အမြစ်ဖြတ်ချင်နေသော အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများအတွက် လုံလောက်သော ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ယွမ်ယန်မြို့သည် ဒုတိယမင်းသား ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ တရားဝင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
နောက်ဆက်တွဲ ရှင်းလင်းရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ဒုတိယမင်းသား သည် ထိုညက မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သူများကို စိစစ်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ ကူညီပေးသူများမှာ ဝေယွီ ၏လူများ မဟုတ်ဘဲ တျန်ဟူကိုယ်တိုင် စုစည်းထားသော သာမန်ပြည်သူများ ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ သူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဒုတိယမင်းသား သည် တျန်ဟူကို လေးစားသဘောကျသည်။ ထိုသူက နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်ခါနီးအချိန်တွင် မင်းသားက သူ့အား မိမိထံတွင် အမှုထမ်းရန် စဉ်းစားသင့်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။ တျန်ဟူမှာ ထိုကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းခါ၍ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"ဒုတိယမင်းသား၊ အရှင်၏ ကမ်းလှမ်းမှုမှာ အလွန်ပင် ကျေးဇူးကြီးမားလှပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်မျိုး လက်မခံနိုင်ပါ" ဟု တျန်ဟူက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးသည် အခြားသူများနှင့် ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း ကျွန်တော်မျိုးကို ဒုတိယအကြိမ် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးခဲ့သူမှာ ကျွန်တော်မျိုး၏ အရှင်သခင်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကျေးဇူးအတွက် ကျွန်တော်မျိုး တျန်ဟူသည် တစ်သက်တာလုံး သူ၏ဘေးမှ ခွာမည်မဟုတ်ပါ"
တျန်ဟူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဒုတိယမင်းသား မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဂုန်ဆွန်းရီသည် ဖန်သားကာနောက်မှ ထွက်လာပြီး ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေရင်း "ဒီလောကမှာ မေ့ပျောက်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေ အများကြီးရှိပါတယ်" ဟု ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ "တျန်ဟူလို လူမျိုးအတွက်ဆိုရင် နဝမမင်းသား က လက်စားချေဖို့ လမ်းကြောင်းနဲ့ မျှော်လင့်ချက်ရဲ့ မီးစကို ပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒီလို ကျေးဇူးတရားမျိုးက မိဘမေတ္တာနဲ့ တူတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမျိုးပါ။ သူက ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဂုန်ဆွန်းရီသည် ဒုတိယမင်းသား ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ဝမ်းကွဲညီ၊ တျန်ဟူဆိုတာ အရည်အချင်းရှိတဲ့လူပဲ။ သူက နဝမမင်းသား ရဲ့ သစ္စာရှိလက်အောက်ခံ ဖြစ်နေတော့ အနာဂတ်မှာ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ထက်တောင် ပိုပြီး ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ဒုတိယမင်းသား သည် ဘာမျှပြန်မပြောဘဲ မျက်လွှာချကာ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေသည်။
"ဝမ်းကွဲညီ၊ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ" ဟု ဂုန်ဆွန်းရီက မေးသည်။
ဒုတိယမင်းသား သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဂုန်ဆွန်းရီ ထင်ထားသလို တင်းမာနေခြင်း မရှိဘဲ ဝေဝါးသော မသေချာမှုအချို့သာ လွှမ်းခြုံနေသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ နဝမမြောက်ညီတော်မှာ ထီးနန်းကို လိုချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေတယ်လို့ ထင်သလား" ဟု ဒုတိယမင်းသား က အသံကို တိုးလျလျဖြင့် မေးသည်။
ဒါက ထင်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဂုန်ဆွန်းရီသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ဝမ်းကွဲညီ၊ အရှင်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."
ဒုတိယမင်းသား သည် မသေချာပေ။ ဝေယွီ ကို ထီးနန်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေသူ တစ်ဦးဖြစ်သည့် အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် လုံးဝမတူညီပေ။ အကြီးဆုံးမင်းသား ဆိုလျှင် နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို အခြားသူတစ်ဦးဦး ဦးဆောင်ရန် လုံးဝပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ယွမ်ယန်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါက အောင်မြင်မှုအားလုံးကို သူ့တစ်ယောက်တည်းသာ ယူမည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော် ဝေယွီ ကော။ သူက လက်လျှော့မယ်လို့ ပြောပြီး တကယ်လည်း လက်လျှော့ခဲ့သည်။ ဇီယန်ကို သွားမယ်လို့ ပြောပြီး ယွမ်ယန်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့။ လူတစ်ယောက်ကို လွှဲပေးဖို့ ပြောသောအခါတွင်လည်း သံသယဖြစ်မည်ကိုဖြစ်စေ၊ လက်စားချေမည်ကိုဖြစ်စေ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် လွှဲပေးခဲ့သည်။ ဒုတိယမင်းသား သည် သူ့ကဲ့သို့သောသူမျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ သူသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူတစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘာကိုမျှ မလိုချင်သူနှင့်လည်း တူနေသည်။ သူသည် အရည်အချင်းရှိပြီး လိမ္မာပါးနပ်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ကြောက်လန့်နေသော ပုစဉ်းရင်ကွဲကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သည်။ အမြဲတမ်း သတိဝီရိယရှိပြီး လျင်မြန်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားတတ်သည်။
ဒုတိယမင်းသား သည် သူ့ကို လုံးဝဖတ်မရပေ။ နဝမမြောက်ညီတော် ဘာတွေတွေးနေမှန်း သူ လုံးဝမသိ။ သူ့ကို တိုက်ရိုက်သွားမေးရမလား။ မဖြစ်နိုင်ပါ၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုအဆင့်ထိ မရောက်သေးပေ။
ဝေယွီ ကို နားမလည်နိုင်သည့်အတွက် ဒုတိယမင်းသား သည် စောင့်ကြည့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အလိမ်မာဆုံး မြေခွေးပင်လျှင် သူ၏အမြီးကို ပြမိလာလိမ့်မည်။
***
တစ်လခွဲအကြာတွင် ယွမ်ယန်မြို့သည် ဒုတိယမင်းသား ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားသည်။
မြို့ကျပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် သူ၏တပ်သားများ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် ဒုတိယမင်းသား သည် လူထုထိတ်လန့်မှု မဖြစ်စေရန်အတွက် သူ၏ အစစ်အမှန်အထောက်အထားကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုအချက်မှာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် နွားခေါင်းတပ်မတော် မှ လူဆိုးဂိုဏ်းသားများအတွက် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့ ရောထွေးနေသော စိတ်ခံစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် လူဆိုးဂိုဏ်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ "ဗျူဟာမှူး" နောက်သို့ လိုက်ပါကာ စစ်ဆင်ရေးမျိုးစုံတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။ အကျင့်ပျက်ခြစားသူများကို အပြစ်ပေးရန် နန်းတော်မှ စေလွှတ်လိုက်သော အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့ အမြစ်ဖြတ်ရာတွင် ကူညီခဲ့သည့် အရာရှိများကဲ့သို့ပင် အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
ကံကောင်းစွာပင် ဒုတိယမင်းသား သည် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်ပြီး ကြိုတင်စီစဉ်မှုများ လုပ်ဆောင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဒူရူလင်ကို စေလွှတ်၍ အဆိုပါတပ်ဖွဲ့အား တရားရုံးတော်အနေဖြင့် သူတို့သည် အခြေအနေအရ မလွှဲမရှောင်သာ ပါဝင်ခဲ့ရခြင်းကို နားလည်ကြောင်း အသိပေးစေသည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် အမှားပြင်ဆင်ပြီး ဂျီစီရင်စု ကို အမြစ်ဖြတ်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက် တရားရုံးတော်မှ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ရုံသာမက သူတို့၏ အောင်မြင်မှုအပေါ် မူတည်၍ ဆုလာဘ်များပါ ချီးမြှင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားစေသည်။
ဤကတိကဝတ်မှာ မြို့တွင်းရှိ စစ်သည်ငါးထောင်အတွက် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးခြင်းမှာ နောက်ထပ် ပုန်ကန်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို စတင်ဖွဲ့စည်းစဉ်ကပင် စစ်သားသစ်များကို စိစစ်ခဲ့သည်။ ရာဇဝင်ရှိသူ မည်သူ့ကိုမျှ လက်မခံခဲ့သလို၊ လွတ်ထွက်သွားသူများကိုလည်း လူသိရှင်ကြား ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤစစ်သည်ငါးထောင်မှာ တရားဝင် အိမ်ထောင်စုစာရင်း မရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် "သန့်ရှင်း" သူများ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်တပ်ကို စီမံခန့်ခွဲပြီးနောက် ပြည်သူများကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူသွားသည်။ သူတို့သည် အကျင့်ပျက်အရာရှိများကို တရားရုံးတော်မှ အပြစ်ပေးရန် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၍ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ မြို့ကို "လူဆိုးများ" ဝိုင်းရံထားစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နွားခေါင်းတပ်မတော် မှာ ပုံမှန်စစ်တပ်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။ ထိုအချက်က စစ်သားယောင်ဆောင်နေသော တကယ့်လူဆိုးဂိုဏ်းသားများကို အတော်ပင် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။
နောက်တစ်လခွဲအတွင်း ဒုတိယမင်းသား သည် မတရားမှုများကို စိစစ်ပြီး မြို့တွင်းရေးရာများကို ချောမွေ့စွာ စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ သူ၏တပ်ဖွဲ့မှာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အတားအဆီးများ မရှိတော့သည့်အတွက် ဂိုရှူးနှင့် လျူဝူတို့၏ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အထောက်အထားများကို စုစည်းကာ ဂျီစီရင်စု ရှိ ခရိုင်များသို့ အခြားပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို ဖမ်းဆီးရန် လူများစေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ မြို့တော်ရှိ ဧကရာဇ်ဝေ ထံသို့ ပေးပို့ရန် စာတစ်စောင်ကို ကိုယ်တိုင်ရေးသားခဲ့သည်။