စတုတ္ထမင်းသား နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ အိမ်တော်ထိန်းထံမှ ယီရှစ်ဆန်း ရောက်ရှိနေကြောင်း သတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ကိုးယောက်မြောက်ညီတော် ပြန်ရောက်လာတာလား” စတုတ္ထမင်းသား အံ့ဩသွားသည်။
အိမ်တော်ထိန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ပါဘူး အရှင်၊ နဝမမင်းသား က ဂျီစီရင်စု မှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်လို့ အစောင့်တွေဆီက ကြားရပါတယ်။ အခုပြန်လာတဲ့လူက စာတစ်စောင် ပို့ပေးဖို့အတွက်ပဲ လာတာပါ”
စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တာတဲ့လား။ စတုတ္ထမင်းသား စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ဝေယွီ က တကယ်ပဲ သူ့ဆီကို စာရေးလိုက်တာလား။
ဝေယွီ ဘာတွေများ လိုချင်နေတာလဲဆိုတာကို သိလိုစိတ်ဖြင့် စတုတ္ထမင်းသား ရှေ့ခန်းမသို့ ဝင်သွားလိုက်ရာ ယီရှစ်ဆန်း စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ယီရှစ်ဆန်း က စာကို ပေးအပ်လိုက်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား စာကို ချက်ချင်းမဖွင့်ဘဲ ဝေယွီ ၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့သခင်က ဂျီစီရင်စု မှာ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။ ဒုတိယမင်းသား နဲ့များ တွေ့ဆုံပြီးပြီလား”
ဒုတိယမင်းသား ၏ ဂျီစီရင်စု သို့သွားရောက်သည့် တာဝန်မှာ လူသိရှင်ကြား မဟုတ်ပေ။ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိအနည်းငယ်သာ သိရှိကြသည်။ သို့သော် နန်းတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ချက်ဟူသည် ကြာရှည်မခံတတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် မင်းသားများအကြားတွင် ပို၍ပင် သိသာသည်။ စတုတ္ထမင်းသား သည် ဒုတိယမင်းသား ကို ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် စေလွှတ်လိုက်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း သကြားဈေးနှုန်း ပြဿနာနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဘာမျှမကြားသိရပေ။ ဝေယွီ နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်သစ်များ ရှာဖွေရန် ဂျီအိုကျိုး (Jiaozhou) သို့ သွားရောက်ကြောင်း နန်းတွင်းတွင် လူတိုင်းသိပြီးဖြစ်သည်။
ယီရှစ်ဆန်း က “မင်းသားသုံးပါးစလုံး လက်ရှိ ဂျီစီရင်စု မှာ ရှိနေကြပါတယ်၊ ဒုတိယမင်းသား က သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းနေပြီး ကျွန်တော့်သခင်နဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က သူ့ကို ကူညီပေးနေပါတယ်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ စတုတ္ထမင်းသား တွေးလိုက်မိသည်။ သူ ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဤအကြောင်းကို ထပ်မမေးမြန်းတော့ဘဲ စာအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
စာက တိုတောင်းလှသည်။ နှုတ်ဆက်စကားမပါ၊ စကားလုံးလှလှတွေလည်း မပါပေ။ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းပြီး တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်းသောကြောင့် စတုတ္ထမင်းသား လျှာသံသတ်လိုက်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“ဟွန်း”
စာကို ဖတ်ပြီးနောက် စတုတ္ထမင်းသား စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းသခင်ကတော့ အခမ်းအနားတွေကို ဂရုတစိုက်ရှိလှပါပေတယ်။ နှုတ်ဆက်စကားလေးတောင် မပါဘူး၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်လို အမိန့်တွေပဲ ပေးနေတာ”
ယီရှစ်ဆန်း သည် မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းထားသည်။
စတုတ္ထမင်းသား သည် ကိုယ်ရံတော်ကို တမင်ရန်စနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စာထဲတွင်ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာကြောင့်သာ ဆွံ့အသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဝေယွီ က သူ့ကို ဖန်ပုလင်း အနည်းဆုံး တစ်သောင်းခန့် ထုတ်လုပ်ပေးရန် အမိန့်ပေးထားပြီး ပုံစံခွက်တစ်ခု ပေးပို့ကာ လဝက်အတွင်း အပြီးလုပ်ဆောင်ပြီး ဂျီစီရင်စု သို့ ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။ ရှင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာလည်း မပါပေ။
“မင်းသခင်က ဂျီအိုကျိုးကို ဝင်ငွေရှာဖို့ သွားတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ” စတုတ္ထမင်းသား က မှတ်ချက်ပြုသည်။ “အခုဆို လေးလတောင် ရှိနေပြီ။ သူ အဲဒီမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေများ လုပ်ပြီးသွားပြီလဲ”
“သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းနေပါတယ်” ဟု ယီရှစ်ဆန်း က ပြန်ဖြေသည်။
စတုတ္ထမင်းသား စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ “…ဒါပဲလား”
“ဒါပါပဲ”
စတုတ္ထမင်းသား ကြက်သေသေသွားသည်။ သူ စာကို ယုံနိုင်စွမ်းမရှိစွာဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “သူ ဝင်ငွေရှာပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး သူ့နည်းလမ်းက သူပုန်နှိမ်နင်းတာတဲ့လား။ ဒါကပဲ သူ့ရဲ့ စီးပွားရေး တိုးတက်မှုအတွက် အကြီးမားဆုံး အစီအစဉ်တဲ့လား။ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ!”
ယီရှစ်ဆန်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါ” စတုတ္ထမင်းသား က အတင်းတိုက်တွန်းသည်။ “သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းပြီး ငွေဘယ်လောက်များများ ရလိုက်လို့လဲ”
ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်သည့်အပြင် မထွက်ခွာမီကပင် ဝေယွီ က သူ့အား စတုတ္ထမင်းသား ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရာတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဖြေဆိုရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။
ယီရှစ်ဆန်း က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “စုစုပေါင်း ငွေဒင်္ဂါး ၃,၅၀၀ ခန့်ပါ” ဟု ဖြေသည်။
စတုတ္ထမင်းသား စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ့ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်သည် ဂျီအိုကျိုးတွင် လေးလကြာနေပြီးမှ ငွေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းတောင် မပြည့်သည့် ပမာဏမျှသာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ သူက ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ နန်းတွင်းမှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ကြွားဝါခဲ့တာလဲ။
စတုတ္ထမင်းသား စာကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဝေယွီ က ဒီဖန်ပုလင်းတွေကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ”
ယီရှစ်ဆန်း ခေါင်းခါယမ်းသည်။ “ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး”
သူ အမှန်အတိုင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စတုတ္ထမင်းသား သာ မပြောပြခဲ့လျှင် စာထဲတွင် ဘာတွေပါသည်ကိုပင် သူသိမည်မဟုတ်ပေ။
“မင်းတို့ ထွက်လာတုန်းက မင်းသခင်က သူပုန်တွေကို ဆက်နှိမ်နင်းနေတုန်းပဲလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဂျီစီရင်စု ကနေ ခရီးသွားရတာ ဘယ်လောက်ကြာလဲ”
“ငါးရက်ပါ” ဟု ယီရှစ်ဆန်း က ဖြေသည်။ သူသည် ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် မရပ်မနား လျင်မြန်စွာ စီးနင်းလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စတုတ္ထမင်းသား အတွေးနက်သွားသည်။ သူပုန်တွေကို ဆက်တိုက်နေပြီး ခရီးကလည်း ငါးရက်ကြာတယ်… သူပုန်တွေနဲ့ ဖန်ပုလင်းတွေက ဘာများ ပတ်သက်နေတာလဲ။ သူ နောက်ထပ် မေးခွန်းအနည်းငယ် ထပ်မေးလိုက်သေးသော်လည်း တိကျသော အဖြေမရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ။ မင်းသွားတော့”
သူ ယီရှစ်ဆန်း ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ထိုလူက မထွက်သွားပေ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်မျှော်နေသည့်ပုံဖြင့် ရပ်နေသည်။
စတုတ္ထမင်းသား မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “…နောက်ထပ် ဘာကျန်သေးလို့လဲ”
“ကျွန်တော့်သခင်က အရှင့်ကို သတိပေးခိုင်းလိုက်ပါတယ်—သူက လာမယ့်လလယ်မှာ ဂျီစီရင်စု မှာ ဖန်ပုလင်းတွေကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်တဲ့”
စတုတ္ထမင်းသား စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ထွက်သွားစမ်း!”
ယီရှစ်ဆန်း ဦးညွှတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။
***
ထိုနေ့လည်တွင် စတုတ္ထမင်းသား သည် စာကို ကိုင်ဆောင်ကာ နန်းတော်သို့ ဝင်သွားသည်။ သူ၌ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ဝေယွီ ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ကြီးမားလွန်းပြီး အချိန်ကလည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖုတ်ဖိုက ဤမျှများပြားသော ပမာဏကို တစ်ဦးတည်း မထုတ်လုပ်နိုင်ပေ။
ထိုကောင်လေးက သူ့အား ဧကရာဇ်မင်းထံသို့ ဤတောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြစေရန် အတင်းအကျပ် လုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား သည် ဝေယွီ ဘာလုပ်နေသည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူကမူ သိကောင်းပါလိမ့်မည်။
သို့သော် စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ လည်း အံ့ဩမှင်တက်နေပုံရသည်။
“သူက ဖန်ပုလင်းတွေ အဲဒီလောက်အထိ လိုချင်နေတာလား”
တစ်သောင်း—သူက အဲဒါတွေကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ဂျီအိုကျိုးမှာ ရောင်းဖို့လား။
စတုတ္ထမင်းသား သည် ဧကရာဇ်၏ အမူအရာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ *အဖေတောင် ကိုးယောက်မြောက်ညီတော် ဘာတွေစီစဉ်နေလဲဆိုတာ မသိဘူးပေါ့လေ။*
ဧကရာဇ်ဝေ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဝေယွီ သည် ဂျီအိုကျိုးတွင် ဈေးကွက်ဖွင့်ပြီး နာမည်ရစေရန်ဟုဆိုကာ ဖန်ပုလင်းဆယ်လုံးကို ယူသွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာမှန်းမသိသော်လည်း ဧကရာဇ်သည် မသိကြောင်း ဝန်ခံကာ ဂုဏ်သိက္ခာကျမသွားစေလိုပေ။
သူ စာကို ချလိုက်ပြီး စတုတ္ထမင်းသား ကို တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်က လိုချင်နေမှတော့ ထုတ်လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ အဲဒါက ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။ ဝန်ကြီး Pei ကို ငါပြောထားလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ဖုတ်ဖိုမှာ တတ်နိုင်သလောက် ထုတ်လုပ်လိုက်”
စတုတ္ထမင်းသား: “…ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ”
*အဖေက ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်ကို တကယ်ပဲ အလိုလိုက်တာပဲ၊* စတုတ္ထမင်းသား တွေးလိုက်သည်။ *သူဘာလုပ်နေမှန်းတောင် မသိဘဲနဲ့ ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်တာလား။ ပြီးတော့ ပုလင်းတစ်သောင်းကို ‘ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး’ လို့ ပြောလိုက်တာလား။*
စတုတ္ထမင်းသား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် ထိုအပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုကို ပြန်တွေးကြည့်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား က သူ့အား ညီငယ်အပေါ် ဘက်လိုက်နေသည်ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုသွားသော်လည်း တကယ်ပဲ ဘက်လိုက်နေတာလား။ သူသည် သားတော်အားလုံးကို တန်းတူပင် ဆက်ဆံသည်!
ထိုကောင်လေးက ဂျီအိုကျိုးတွင် နိုင်ငံတော်အတွက် ငွေရှာပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်သည် တိကျသော အစီအစဉ်ကို မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးရက်လည်း မရောက်သေးသဖြင့် သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။ နိုင်ငံတော်အတွက် အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေး၍ မဖြစ်ပေ။
သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် မေတ္တာတရားအတွက် ကျေနပ်သွားကာ ဧကရာဇ်သည် စာကို ပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
*တောက်—ကြည့်စမ်း၊ ဒီလအနည်းငယ်အတွင်း ဂျီအိုကျိုးမှာ သူ ဘယ်လိုတွေ ပျော်မြူးနေမလဲဆိုတာ။ ပြီးတော့ သူ့လက်ရေးက—ကြက်ခြေရာတွေလိုပဲ!*
ဧကရာဇ်၏ စားပွဲပေါ်တွင် မစစ်ဆေးရသေးသော အစီရင်ခံစာများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အနီရောင်စုတ်တံကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး စာကို စတင်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
*ဒီစာလုံးက မသပ်ရပ်ဘူး—ဝိုင်းလိုက်မယ်။ ဒီဝါကျက ပုံစံမကျဘူး—မျဉ်းသားလိုက်မယ်။ ဒီပုံစံကလား? လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး—ပြင်ဖို့လိုတယ်။*
*ဟင်?*
ဧကရာဇ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး စာရွက်အဆုံးနားရှိ အဆီစွန်းနေသော အစက်အပြောက်ကို ကုတ်ခြစ်ကြည့်သည်။
*ဒါက ဘာလဲ။ စာရွက်က ဘာလို့ ဒီလောက်ပေပွနေရတာလဲ။*
ဧကရာဇ်သည် အဆီနံ့သင်းသင်းကို ရလိုက်သည်။ ထိုကောင်လေး စာရေးနေရင်းနဲ့ အစားစားနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်! အမူအကျင့် လုံးဝမရှိဘူး။ သူ ပြန်ရောက်လာရင် တစ်လလုံး စာအုပ်တွေ ပြန်ကူးခိုင်းပြီး အပြစ်ပေးရမယ်!
အဝေးတစ်နေရာရှိ ဂျီစီရင်စု တွင် ဝေယွီ သည် နေကြာစေ့များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဝါးစားနေရင်း ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်သည်။