ပင်းနန်စီရင်စု၊ တိန်မိသားစု။
တိန်မိသားစု တို့သည် ဆန်စပါးကုန်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယခင်က ပင်းနန်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အကြီးအကဲဖြစ်သူ တိန်အိမ်တော်ဦးစီးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ လုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့် ခရီးသွားနေကြရသည်သာ များသဖြင့် ဤသို့ စုဝေးတိုင်ပင်ကြသည်မှာ ရှားလှသည်။
သို့သော် ယနေ့မူကား မတူပေ။
အငြိမ်းစားယူထားသည့် အိမ်တော်ဦးစီးဖြစ်သူ၊ တိန်ကွမ် ၏ ဖခင်၊ ဦးလေးများစွာနှင့် အဖွား၊ မိခင်များ၊ အဒေါ်များအထိ အားလုံးပင် ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး လေထုမှာလည်း ထူးဆန်းစွာပင် စိုးရိမ်တကြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
လူကြီးများသာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ တတိယမျိုးဆက်တွင် တိန်ကွမ် နှင့်အတူ သူ၏အစ်ကိုနှစ်ဦးသာ ပါဝင်တက်ရောက်သည်။
အကြီးအကဲဖြစ်သူ တိန်အိမ်တော်ဦးစီးမှာ ခန်းမ၏ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက အိမ်တံခါးဝသို့ ရံဖန်ရံခါ ငေးကြည့်နေသည်။ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းထားသော်လည်း သူ၏လက်ချောင်းများက လက်တင်ခုံကို စည်းချက်ညီညီ ခေါက်နေခြင်းက သူ၏အတွင်းစိတ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေမှုကို ဖော်ပြနေသည်။
တိန်ကွမ် ၏ ဖခင်မှာ အဓိကတံခါးပေါက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသော အစေခံကို ညွှန်ကြားလိုက်သည် - "မြို့တံခါးဆီ ပြန်သွားကြည့်စမ်း။ ငါးဦးမြောက်သခင် ရောက်လာပြီလားလို့!"
အစေခံမှာ ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။
သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိန်မိသားစု တို့၏ တတိယမြောက်သခင်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ ငါးဦးမြောက် အဘိုးကြီး... ဘယ်အချိန်မှာမှ မရှိရသလဲ! သူကြောင့် ငါတို့ အကြာကြီး စောင့်နေရပြီ။ ငါတို့ချည်းပဲဆိုရင် ကိစ္စမရှိပေမဲ့ အခုတော့ အရေးပါတဲ့ မင်းညီမင်းသားတစ်ပါးရဲ့ အချိန်ကို ဖြုန်းတီးနေသလို ဖြစ်နေပြီ..."
"တတိယညီ..." တိန်ကွမ် ၏ ဖခင်က ခေါင်းခါယမ်းကာ မနှစ်မြို့ကြောင်းပြပြီး တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
တတိယမြောက်သခင်မှာ စိတ်မြန်သူဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ စိုးရိမ်နေသည်ကို သူ နားလည်သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုများက ထိုမင်းညီမင်းသား၏ နားသို့ ပေါက်ကြားသွားပါက ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ ဆန်စပါးလုပ်ငန်းမှာ အောင်မြင်သော်လည်း သူတို့သည် အဆင့်နိမ့်ကုန်သည်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ အာဏာရှိသူတစ်ဦးဦး သို့မဟုတ် မင်းညီမင်းသားတစ်ပါးက သူတို့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်ပါက သူတို့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ယခုမူ ကံကြမ္မာက သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေပြီး ထိုသို့သော အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မည့် ရှားပါးအခွင့်အရေး ရရှိထားသဖြင့် သူတို့ အလွန်သတိထား၍ လှုပ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။
သတိပေးခံလိုက်ရသဖြင့် တတိယမြောက်သခင်မှာ စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
တိန်ကွမ် မှာ သူ၏ဖခင်နောက်တွင် ထိုင်နေပြီး စုဝေးနေကြသော လူကြီးများကို ကြည့်နေသည်။ မနေ့က စာရသည့်အချိန်မှစ၍ သူ ခံစားနေရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ယခုတိုင် မပျောက်ကွယ်သေးပေ။ မြို့တော်မှ မင်းညီမင်းသားတစ်ပါးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ထိုမင်းသားကို သူ၏အိမ်တွင် နှစ်ရက်ကြာ ဧည့်ခံခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အတူတူ စားသောက်ကာ ရယ်မောပျော်ပါးခဲ့ကြသေးသည်!
တိန်ကွမ် မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ သူ၏မေးစေ့အောက်မှ အသားများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏လက်ကို အင်္ကျီလက်ကြားတွင် ဝှက်ထားရင်း အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မာနမှာ တက်ကြွလာသည်။ သူသည် အစအနပြဲနေသော စာအိတ်တစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အတွင်းမှ စာမှာမူ သူ၏အဘိုးထံတွင် ရှိနေသော်လည်း စာအိတ်မှာမူ ထိုမင်းသားကိုယ်တိုင် သူ၏လက်သို့ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်က သူ့ကို "ညီအစ်ကို" ဟု ခေါ်ခဲ့သော ထိုလူပင် ဖြစ်သည်။
ထိုလူကား မည်သူနည်း။ သူကား မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ ပညာရှိဘုရင်၊ နဝမမင်းသား ဖြစ်သည်။
မနေ့က ရောက်လာသော တမန်တော်ပြသခဲ့သည့် အမှတ်အသားကို ပြန်တွေးမိသောအခါ တိန်ကွမ် ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်စွာ တုန်ခါသွားရသည်။ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မင်းညီမင်းသားတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံကာ မိတ်ဆွေဖြစ်ခွင့်ရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။ မြို့တော်တွင် နေထိုင်သူများပင် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရခဲသည်။
သို့သော် သူမူကား ထိုသို့သော အခွင့်အရေးကို ရခဲ့သည်။ သူသည် နဝမမင်းသား နှင့်အတူ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ လှည့်လည်ခဲ့ပြီး အရက်သေစာ အတူသောက်သုံးခဲ့သေးသည်။
"ကွမ်အာ..."
အိမ်တော်ဦးစီး၏ အသံကြောင့် တိန်ကွမ် မှာ လက်ရှိအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
"မြေး ဒီမှာ ရှိပါတယ်" တိန်ကွမ် က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဘိုး၊ ဘာများ ပြောစရာ ရှိပါသလဲခင်ဗျာ?"
အိမ်တော်ဦးစီးတွင် ပြောစရာ အသစ်အဆန်း မရှိပေ။ သူသည် ပို၍ သိလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။ "မင်းက အဲဒီမင်းသားကို နှစ်ရက်ကြာ လိုက်ပါခဲ့တာပဲ။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြစမ်း။ အထူးသဖြင့် မင်းသား ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာပေါ့။ သေချာစဉ်းစားပြီး ဘာတစ်ခုမှ မကျန်ရအောင် ပြောပြ"
တိန်ကွမ် သည် မနေ့က အဖြစ်အပျက်များကို ပြောပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထပ်မံပြောပြရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်သည်။ ဤကိစ္စသည် မိသားစုအတွက် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း သူ သိသည်။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မည်မျှပင် သတိထားသော်လည်း လွန်သည်ဟု မရှိပေ။
"ဟုတ်ကဲ့ အဘိုး"
တိန်ကွမ် က လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့်ညက တစ်မိနစ်မျှပင် အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သည့်လများက အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေခဲ့သဖြင့် မနေ့က မေ့လျော့ခဲ့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ယခုအခါ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနိုင်တော့သည်။
"...အဘိုး၊ မင်းသားတွေက မြို့ထဲက သူတောင်းစားတွေကို အတော်လေး စိတ်ပူနေပုံရတယ်။ သူတို့ ဒီအကြောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးနေတာကို ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်"
အိမ်တော်ဦးစီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ "ဒီလို မင်းညီမင်းသားမျိုးတွေက... ရိုးရိုးပြောရရင် မြို့ထဲက သူတောင်းစားတွေဆိုတာ အိုးအိမ်မဲ့ ဒုက္ခသည်တွေနဲ့ သိပ်မထူးခြားပါဘူး၊ သူတို့မှာ အိမ်ထောင်စုစာရင်း ရှိနေတာကလွဲရင်ပေါ့။ မင်းသားတွေက အရင်က ဂျီစီရင်စု ကို သွားခဲ့တာဆိုတော့ ဒုစရိုက်သမားတွေရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဖြစ်မှာပါ။ အကယ်၍ သူတို့က ဂျီစီရင်စု က လူတွေ သူတောင်းစားဘဝ ရောက်နေတာကို မြင်လိုက်ရရင် သူတို့အတွက် အတော်လေး ရိုက်ခတ်မှု ရှိမှာပဲ။ အာ... သူတို့က အဆုံးတော့..."
သူသည် စကားကို ရပ်လိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်သွေးစက်" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို မပြောဘဲ ထားခဲ့သော်လည်း အားလုံးက နားလည်ကြသည်။
တိန်ကွမ် ၏ ဖခင်က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ "သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ ဒုက္ခကို စာနာတတ်တာကို ကြည့်ရင် ဒီမင်းသားနှစ်ပါးဟာ ကြင်နာသနားတတ်သူတွေ ဖြစ်ကြောင်း သိသာပါတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က ဆန်စပါး လှူဒါန်းမယ်ဆိုရင် သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို အရှုံးခံစေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်"
အမှတ်အသားမှာ ဝေယွီ ထံမှ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကို "အဋ္ဌမမြောက်ညီ" ဟု အားမနာတမ်း ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တိန်မိသားစု တို့သည် တိန်ကွမ် ၏ ပြောပြချက်အရ မင်းသားနှစ်ပါး ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ထိုသူတို့မှာ နဝမမင်းသား နှင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဝေယွီ ၏ စာတွင် ဖော်ပြထားသော ဆန်စပါးချေးငှားသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တိန်မိသားစု တို့သည် ငွေပြန်ပေးရန်ပင် မတွေးထားခဲ့ကြပေ။ ဤသည်မှာ တရားရုံးနှင့် ဆက်ဆံရသည့်အခါ ကုန်သည်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း တုံ့ပြန်မှုသာ ဖြစ်သည်။
သာမန်လူတို့သည် အရာရှိများကို မယှဉ်နိုင်သလို အနိုင်လည်း မယူနိုင်ပေ။ ရှေးယခင်ကတည်းက ကုန်သည်များသည် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များကို ဖားယားပြီး အကာအကွယ်ပေးမည့်သူများကိုသာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် မဟာဝေနိုင်ငံ တွင် ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိများမှာ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲတတ်သဖြင့် ကုန်သည်များမှာ အမြဲတမ်း "အထောက်အပံ့ပေးသူ" အသစ်ကို ရှာဖွေနေကြရသည်။
အရာရှိသစ်တိုင်းမှာ မတူညီကြပေ။ အချို့မှာ ရိုးသားသဖြင့် လာဘ်ပေးရခက်ပြီး အချို့မှာမူ လောဘကြီးလွန်းသည်။ အပြောင်းအလဲတိုင်းတွင် ကုန်သည်များမှာ ဆက်ဆံရေးအသစ် တည်ဆောက်ရန် ငွေကုန်ကြေးကျ များပြားလှသည်။ ခက်ခဲသော ဘဝပင် ဖြစ်သည်။
မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း တိန်မိသားစု တို့၏ အထောက်အပံ့ပေးသူမှာ ပင်းနန်၏ ဒုတိယအာဏာအရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် စီရင်စုဒုအရာရှိ ဖြစ်သည်။ သူသာမရှိလျှင် တိန်မိသားစု တို့သည် ဒေသ၏ ထိပ်တန်းဆန်စပါးကုန်သည် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုဒုအရာရှိမှာ လောဘကြီးလွန်းသည်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း တိန်မိသားစု တို့သည် သူ၏ လာဘ်တောင်းမှုများကြောင့် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အိမ်တော်ရှိ ဆန်စပါးများမှာ သူတို့ထံသို့ အလကား ပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီကပင် ဒုအရာရှိ၏ ဇနီးဖြစ်သူက သူတို့၏ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ အမြတ်ဝေစု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လိုချင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောလာသေးသည်။
ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှာ တိန်ကွမ် ၏ ပဉ္စမမြောက်ဦးလေး၊ ငါးဦးမြောက်သခင်၏ အကြံအစည် ဖြစ်သည်။ မိသားစုသုံးစု ပူးပေါင်းတည်ထောင်ထားသော်လည်း တိန်မိသားစု တို့က အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ငါးဦးမြောက်သခင်မှာ အသင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးချဲ့သင့်ကြောင်းနှင့် အကယ်၍ အထောက်အပံ့ပေးမည့်သူကို ရှာဖွေမည်ဆိုပါက အမြော်အမြင်ရှိပြီး စည်းကမ်းရှိသူကိုသာ ရွေးချယ်သင့်ကြောင်း အမြဲတမ်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။ အနာဂတ်အမြတ်ဝေစု၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပေးလိုက်ရလျှင်ပင် တန်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။
"စည်းကမ်းရှိပြီး အမြော်အမြင်ရှိသူ" ဆိုသည်မှာ လက်ရှိ စီရင်စုဒုအရာရှိမျိုး မဟုတ်သူကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုအရာရှိ၏ လောဘကြောင့် မိသားစုမှာ အထောက်အပံ့ပေးသူသစ် ရှာဖွေရန် စဉ်းစားနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအထိ အခွင့်အရေးကောင်း မရခဲ့ပေ။ ယခုမူကား ကွဲပြားသွားပြီ။
ဝေယွီ ၏ စာက သူတို့ကို ထိုအခွင့်အရေးမျိုး ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်သွေးစက်ပါသည့် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကိုသာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် ဒုအရာရှိကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူး သို့မဟုတ် ဘုရင်ခံပင်လျှင် တိန်မိသားစု တို့ကို အနိုင်ကျင့်ဝံ့တော့မည် မဟုတ်ပေ။