နောက်တစ်နေ့တွင် တည်းခိုခန်းရှိ သီးသန့်အခန်းအတွင်း၌ ယီရှစ်ဆန်း သည် တံခါးဘေးတွင် မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ ထုံးစံနှင့်မတူဘဲ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာဘယ်ဘက်တွင် ကြီးမားသော အညိုအမည်းစွဲကွက်တစ်ခု ထင်ရှားနေပြီး၊ ဘေးတွင်ရပ်နေသည့် စစ်ဝတ်တန်ဆာဆင်ထားသူ၏ တည်ကြည်သော အမူအရာနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်ညက သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာများ ပျက်ပြားခဲ့ရသော်လည်း ဤအချိန်တွင်မူ သူ၏သခင်ကို အရှက်ရစေရန် သို့မဟုတ် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေရန် သူ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
ယီရှစ်ဆန်း သည် ရင်ကော့၍ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ “ငါသာမဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မလဲ” ဆိုသည့် ပြင်းပြသောစိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းရာ ဒုတိယမင်းသား ၏ ခေါင်းဆောင်အစောင့်အရှောက်ကိုပင် အလိုအလျောက် ကျောကိုပိုမိုမတ်စောက်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်စေသည်။ ပြောမပြနိုင်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုအငွေ့အသက်နှင့် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုတို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦးမှာ စစ်ဆေးရေးခံနေရသည့် စစ်သည်များထက်ပင် ပို၍ တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေကြသည်။ ဤသို့သော အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦး တံခါးဝတွင် ရှိနေသဖြင့် စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ပင် မဝံ့ရဲကြချေ။
အခန်းအတွင်း၌မူ ဝေယွီ နှင့် ဒုတိယမင်းသား တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြပြီး မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများကို ဆွေးနွေးပြီးစီးသွားကြသည်။
“နွားခေါင်းတပ်မတော် ရဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူးလား” ဟု ဝေယွီ က မေးသည်။
“နွားခေါင်းတပ်မတော် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား” ဟု ဒုတိယမင်းသား က ပြန်မေးသည်။
သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်းဆုံမိကြပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေများကြောင့် စကားမပြောနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဟူး” ဟု ဝေယွီ က ညည်းတွားသည်။
“ဟား” ဟု ဒုတိယမင်းသား က သက်ပြင်းချသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားလုံးများ ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဤမျှလောက်အထိ တိုက်ဆိုင်မှုက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။ အထူးသဖြင့် ဝေယွီ မှာ သူ၏ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူက တကယ်တမ်းတွင် လူဆိုးဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သို့မဟုတ် လူဆိုးဂိုဏ်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဒုတိယမင်းသား သည် သူ၏နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့်အညီပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဆင်တူနေပြီး အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သို့သော်လည်း ဝေယွီ မှာ စိတ်ပျက်မိသည့် အချက်အနည်းငယ်ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည့် စစ်ဗျူဟာမှူးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူ၏အစ်ကိုဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
“ဒါနဲ့ ဒုတိယအစ်ကို၊ ဒူရူလင်နဲ့ ဂုန်ဆွန်ယီကရော ဘယ်ရောက်သွားကြပြီလဲ” ဟု ဝေယွီ က မေးသည်။
သူတို့၏ အစောပိုင်းဆွေးနွေးမှုအရ ဒုတိယမင်းသား သည် ဗျူဟာမှူးအဖြစ် လူဆိုးများကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်းနှင့် သုံးရက်ခန့်က ချီလင်ခရိုင် တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ ခရိုင်ဝန် ချိုင်ဂျင်နှင့် သူ၏ဆွေမျိုးများမှာ ထောင်ကျသွားကြပြီး တစ်ခရိုင်လုံးမှာ ယခုအခါ နွားခေါင်းတပ်မတော် ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဒုတိယမင်းသား ၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်၍ဆိုရသော် သူသည် နွားခေါင်းတပ်မတော် အတွက် စစ်ဗျူဟာမှူးအဖြစ် တကယ်တမ်း ဆောင်ရွက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး လူဆိုးများမှာ သူ၏အစစ်အမှန်ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို လုံးဝမသိရှိကြပေ။
“စီရင်စုထဲက တပ်တွေကို သုံးလို့မရဘူး” ဟု ဒုတိယမင်းသား က ရှင်းပြသည်။ “ကျွန်တော် ဒူရူလင်ကို အန်းနင်းနဲ့ ချီယန်စီရင်စုတွေကို တပ်တွေရွှေ့ပြောင်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်တယ်။ ဂုန်ဆွန်ယီကတော့ ဟယ်ယန်မြို့မှာ လူဆိုးတွေရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းခိုင်းထားတယ်”
အန်းနင်းနှင့် ချီယန်တို့သည် ဂျီစီရင်စု နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။ အချိန်သာရှိပါက ဒုတိယမင်းသား သည် ဇုန်ရှန်းမြို့တော်သို့သွား၍ တပ်မှူးကို ရှာဖွေလိုပေလိမ့်မည်။
ဝေယွီ က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ “ဒူရူလင် ထွက်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ သူ အမြန်ဆုံးနှုန်းနဲ့ ချီတက်ရင်တောင် အနည်းဆုံး တစ်လတော့ ကြာဦးမှာ!”
တစ်လဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ကြာမြင့်လွန်းသည်။ ဝေယွီ က အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုတပ်နှစ်ခု ရောက်လာသည်အထိ စောင့်နေရမည်ဆိုပါက သူ လာစရာပင် မလိုတော့ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူသည် လူဆိုးပြဿနာကို ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သလို ငွေရှာသည့်မစ်ရှင်ကိုလည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရဦးမည်။ အကယ်၍ သူ၏ ပထမဆုံး စီးပွားရေးခရီးစဉ်ကိုသာ ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်မိလျှင် သူ၏ “အဘိုးကြီး” ကို လှည့်စားပြီး အားလပ်ရက်ရအောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။
“ဒုတိယအစ်ကို၊ ကျွန်တော်ထင်တာတော့... ကျွန်တော်တို့ စီရင်စုတပ်တွေကို မလိုပါဘူး” ဟု ဝေယွီ က ရိုးသားပြီး ယုံကြည်ရသည့်ပုံစံဖြင့် ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
ဒုတိယမင်းသား က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်သည်။ “မင်းရဲ့ နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို အားကိုးဖို့ ပြောတာလား”
“ဟုတ်တယ်လေ!”
လိမ္မာသူနှင့် စကားပြောရသည်မှာ လွယ်ကူသည်။ ရိုးရာစစ်သူကြီးတစ်ဦးဆိုပါက လူဆိုးများမှ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းထားသည့် တပ်ဖွဲ့ကို အန္တရာယ်များပြီး စည်းကမ်းမရှိဟု ယူဆကာ ငြင်းပယ်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝေယွီ သည် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူက ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ အကယ်၍ ဒုတိယမင်းသား သာ ထိုသို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုစိုက်သူဖြစ်ပါက သူသည် စစ်ဗျူဟာမှူးအဖြစ် လူဆိုးဂိုဏ်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့မည်မဟုတ်သလို ခရိုင်ဝန်၏ အာဏာကို ချိန်ခွင်လျှာညှိရန် သူတို့ကို အသုံးချမည်လည်း မဟုတ်ပေ။
ဝေယွီ က ဆက်ပြောသည်။ “ဒုတိယအစ်ကို၊ ကျွန်တော့် နွားခေါင်းတပ်မတော် မှာ လူတစ်ထောင်လောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က ဦးဆောင်ပြီး လင်ပေခရိုင် မှာ လူဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာ။ ဒေသခံတွေရဲ့ ဖိတ်ခေါ်ချက်နဲ့ သွားတာမို့ ပြည်သူ့ထောက်ခံမှုက ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ရှိတယ်။ နောက်ပြီး လင်ပေက လူဆိုးတွေကလည်း ရှုပ်ထွေးနေတာမို့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ အချိန်ကိစ္စပဲ ရှိတော့တယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် အဲဒီလူဆိုးတွေကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်ပေးပြီး ကျွန်တော့် နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို အင်အားဖြည့်တင်းလို့ ရတယ်”
သူသည် သူ၏အစ်ကိုဘေးတွင် ရွှေ့ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောသည်။ “အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုပဲ။ ကျွန်တော်သာ နွားခေါင်းတပ်မတော် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှိနေသရွေ့ အစ်ကိုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူးအဖြစ် အမြဲတမ်း ခိုင်မြဲနေမှာပဲ!”
“ငါက ဘာလို့ တတိယနေရာမှာ မဖြစ်ရမှာလဲ” ဟု ဒုတိယမင်းသား က ပြန်ပြောသည်။
ဝေယွီ က စကားလမ်းကြောင်းလွဲနေသည့်အတွက် မနှစ်မြို့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက အစ်ကိုနဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တို့ လက်တွဲလုပ်ဆောင်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းပြီး ချီလင်ကို ပြန်သိမ်းနိုင်မှာပဲ!”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ကို လူကောင်းသူကောင်းတပ်ဖွဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကြေညာပြီး ပြည်သူတွေအတွက် နယ်မြေကို ရှင်းလင်းပေးမယ့် အလံကို လွှင့်ထူလိုက်မယ်။ လမ်းတစ်လျှောက် လူသစ်စုဆောင်းရင်း တစ်နိုင်ငံလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်။ ဂိုရှူးကတော့ အကြီးအကျယ် ဆန့်ကျင်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့နည်းပါးတဲ့ တပ်ဖွဲ့နဲ့ ခုခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်ပြေးမလားပဲ ရှိတော့မယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် ကျွန်တော်တို့က နွားခေါင်းတပ်မတော် ကို သုံးပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ လူဆိုးတွေကို အလွယ်တကူ ရှင်းထုတ်လို့ ရပြီ။ ဒူရူလင်ကို တစ်လစောင့်နေတာထက် ပိုမြန်မနေဘူးလား”
ဝေယွီ က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေသော်လည်း ဒုတိယမင်းသား ကမူ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအကြည့်ကြောင့် ဝေယွီ တစ်ယောက် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ပြုံးပြသည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒုတိယအစ်ကို?”
ဒုတိယမင်းသား က သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ ပြုံးပြသည်။ “မင်း ဒီလောက်တောင် လိမ္မာပါးနပ်နေတာကို မသိခဲ့တဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက တကယ်ပဲ မျက်စိကန်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ နဝမမြောက်ညီတော်ရေ”
*ဟို...* သူ နောက်ပိုင်းတွင် နည်းနည်းလွန်ကဲနေမိသည်။ ဝေယွီ အနေဖြင့် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူသာ အပြစ်မရှိဟု ခံယူထားပါက အခြားသူသာလျှင် မှားယွင်းနေသူဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။
ဝေယွီ သည် ရင်ဘတ်ကို ဖိကိုင်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်နေသည့်ပုံစံဖြင့် သူ၏အစ်ကိုကို ကြည့်သည်။ “အဲဒီတော့... အစ်ကို့ရင်ထဲမှာ ကျွန်တော့်ကို မလိမ္မာဘူးလို့ ထင်နေတာပေါ့လေ? အာ... ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အစ်ကိုပျော်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာမဆိုဖြစ်ပေးပါ့မယ်။ ဒုတိယအစ်ကို၊ အပြစ်မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကုစားနိုင်ပါတယ်။ အစ်ကိုပျော်ရင် အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်”
ဒုတိယမင်းသား မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏အိမ်တော်ရှိ မယားငယ်များ ပြသလေ့ရှိသည့် အမူအရာမျိုးကို သူ၏ညီတော်အပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ *သူ ဒါတွေကို ဘယ်ကသင်လာတာလဲ?*
ဝေယွီ သည် မျက်လွှာချလိုက်ပြီး သူ၏အစ်ကို၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခိုးကြည့်ကာ ပို၍သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ “ဒုတိယအစ်ကို...”
“စကားမပြောနဲ့တော့!” ဒုတိယမင်းသား ၏ တည်ကြည်သောမျက်နှာဖုံးမှာ ပြိုလဲသွားသည်။ သူသည် သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောသည်။ “ကောင်းပြီလေ၊ နဝမမြောက်ညီတော်ရေ၊ အစ်ကို့အမှားပါ။ မင်းကို အဲဒီလို မပြောသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ပြန်နေပေးပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး”
သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အတွက် ဝေယွီ လည်း ဟန်ဆောင်မှုကို ရပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားပြီး ပြုံးသည်။ “ဟုတ်ကဲ့၊ ဒုတိယအစ်ကို။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ စတင်တိုက်ခိုက်ကြမလဲ”
ဒုတိယမင်းသား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ညီတော်သည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမြန်လွန်းရာ လိုက်မီရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ဝေယွီ သည် တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုလျှင် အပြီးတိုင် လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်သည်။ ဒုတိယမင်းသား ကို နွားခေါင်းတပ်မတော် အား အဓိကတပ်ဖွဲ့အဖြစ် သုံးရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် (မင်းသားတွင် လူအင်အား နည်းပါးနေသည့် အချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်) သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစောင့်များကိုပင် ကူညီရန် ငှားရမ်းပေးလိုက်သည်။
ဒုတိယမင်းသား သည် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား နှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားသည့်အခါ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်မည့် အစီအစဉ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်လာသည်။ လင်ပေ၊ ဟယ်ယန်နှင့် ချီလင် - ဤ ဂျီစီရင်စု ၏ အရှုပ်ထွေးဆုံး နယ်မြေသုံးခုတွင် ယခုအခါ ဒုတိယမင်းသား ၏ လူများ အသီးသီး ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဂုန်ဆွန်ယီနှင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများအကြား ဤအဖွဲ့သုံးဖွဲ့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် နယ်မြေအတွင်းရှိ လူဆိုးဂိုဏ်းများကို အပြစ်ပေးသည့်နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။
ဝေယွီ သည် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။ ယခုအခါတွင် ခက်ခဲသော အလုပ်များကို အခြားသူများက တာဝန်ယူသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် သူ၏အားလပ်ရက်ကို နောက်ဆုံးတွင် အေးအေးလူလူ ခံစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။