အခန်း ၁၀၉
မိမိတို့နယ်မြေအတွင်းသို့ အဆိပ်ခတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခိုးဝင်လာသူတစ်ဦး—မည်သူပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤကိစ္စသည် မည်သူ့အတွက်မဆို သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အဆိပ်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်လူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဒင်းဖားဆိုင် တစ်ယောက် ကိစ္စဝိစ္စပြီးမြောက်၍ ဘောင်းဘီကို ပြန်ဆွဲတင်နေစဉ် အနီးအနားမှ တရှပ်ရှပ်မြည်သံနှစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူနှစ်ဦးနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံသွားသည်။ သူသည် ထိုသူတို့ကို မမှတ်မိသော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ သူကိစ္စရှုပ်နေစဉ်အတွင်း သူတို့က အနီးအနားတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းလော။
ဒင်းဖားဆိုင် ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ အခြေအနေမှာ အတော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှက်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူက ဦးစွာစကားစလိုက်သည်။
"ဒီလူရဲ့ နောက်ကြောင်းက မရှင်းဘူး၊ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း မသင်္ကာစရာပဲ။ သူက မကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ လာတာ သေချာတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့လိုတယ်။ လိုက်သွားပြီး ကြည့်ရအောင်။"
ကောင်းပေသည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ခံစားချက်မဲ့သည့် အမျိုးအစားများဖြစ်ကြရာ တစ်ဦးဦးက ဦးဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ သက်သာရာရစေသည်။ ထိုသုံးဦးမှာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူ တျန်ဟူနောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။
—
တျန်ဟူသည် နွားဦးတောင် (Oxhead Mountain) သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးခဲ့ပေ။ သူသည် မြေပြင်အနေအထားကိုဖြစ်စေ၊ စခန်း၏ အပြင်အဆင်ကိုဖြစ်စေ မသိရှိပေ။ သူသည် ဒေသခံများကို အဆိပ်ခတ်ရန် အစီအစဉ်ဆွဲထားသော်လည်း သူ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ သူပုန်များသောက်သုံးသည့် ရေကို အဆိပ်သင့်စေရန်သာ ဖြစ်သည်။ အကြံအစည်မှာ ခိုင်မာသော်လည်း ရေအရင်းအမြစ်သည် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသည်ကို သူ လုံးဝမသိပေ။
ဒင်းဖားဆိုင် နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် သူ တောင်ပေါ်တွင် ဟိုပြေးဒီပြေးလုပ်နေသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေကြသည်။ မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်သွားသော်လည်း သူသည် ရေအရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့သေးပေ။ လမ်းလျှောက်ရင်းပင် အကြိမ်ကြိမ် ထိခိုက်လဲကျနေသေးသည်။
စောင့်ကြည့်နေသူ သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိတ်တဆိတ် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
တောင်ပေါ်တွင် စမ်းချောင်း သို့မဟုတ် ရေကန်ကို ရှာမတွေ့ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ အချည်းနှီးဖြစ်သွားပြီးနောက် တျန်ဟူသည် သူ မှားယွင်းသောနေရာသို့ ရောက်နေပြီဟု နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူပုန်များ သောက်သုံးသောရေမှာ စခန်းအတွင်း၌သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ရေတွင်းတစ်တွင်းမှ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အလကားဖြစ်သွားပြီဟု သိလိုက်ရချိန်တွင် တျန်ဟူသည် စခန်းအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။
သူသည် အမှန်တကယ်တွင် စပါးသယ်ရန် လာရောက်သူဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်လုပ်ငန်းတာဝန်များ မပြီးဆုံးသေးသောကြောင့် စခန်းအတွင်းသို့ ချော်ထွက်ဝင်ရောက်သွားရန်မှာ အတော်လေး လွယ်ကူနေသည်။ စခန်းအတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် ရေပေးဝေသည့်နေရာကို စတင်ရှာဖွေသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ အခြားသူများနှင့် တွေ့ဆုံရသည့်တိုင် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ သူ့ကိုကြည့်ရင်း ဒင်းဖားဆိုင် သည် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်မိသည်။
"ဒီကောင်က သူလျှိုလုပ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိသားပဲ" ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ဉာဏ်နည်းနေသော်လည်း လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့သူတော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး အခြေအနေနှင့်အညီ ပြောင်းလဲလုပ်ဆောင်တတ်သည်။ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါက အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။
အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးကို အကဲဖြတ်နေသည့် မျက်လုံးဖြင့် တျန်ဟူကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေစဉ်တွင် ဒင်းဖားဆိုင် သည် ထိုလူတွင် အရည်အချင်းရှိကြောင်း ပိုမိုယုံကြည်လာသည်။ ထို့ကြောင့် တျန်ဟူသည် ရေအရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေချိန်တွင် အရိပ်နှစ်ခုမှာ အပေါ်မှ ခုန်ချလာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လိုက်သည်။
အံ့အားသင့်သွားသော တျန်ဟူက "မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတာလဲ။ ငါက စပါးလာပို့တာပါ—မင်းတို့ လူမှားနေပြီ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒင်းဖားဆိုင် သည် ရှင်းပြနေရန် စိတ်မရှည်ပေ။ သူသည် ထိုလူကို ဖမ်းဆီးကာ အရှင်သခင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝေယွီ သည် အတွင်း၌ ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုပျော်ရွှင်နေသည်။ သူ ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေစဉ် စခန်းတစ်ခုလုံးကို အဆိပ်ခတ်ရန် ကြံစည်နေသူတစ်ဦးရှိကြောင်း သတင်းပို့လာသည်။ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဘာ။ အဆိပ်ခတ်တာလား။" ဝေယွီ သည် သူ ကြားလိုက်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် နားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ဒါ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းမျိုးလဲ။ နန်းတော်ထဲမှာတုန်းကလည်း ဘယ်သူမှ သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဖူးပေ။ ယခု နန်းတော်ပြင်ပရောက်မှ၊ သူ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘဲနှင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်တဲ့လား။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလိုက်တာ။
ဝေယွီ သည် သူ၏ တက်ဘလက်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ထွက်လာသည့်အခါ ဒင်းဖားဆိုင် သည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အစောင့်နှစ်ဦးက အရပ်ပိန်ပိန်၊ မျက်နှာညိုညိုနှင့် လူတစ်ဦးကို ချုပ်နှောင်ထားသည်။
ဝေယွီ သည် တျန်ဟူကို အပေါ်အောက် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ "သူက ငါတို့ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့သူလား။"
သူသည် ထိုလူကို မမှတ်မိပေ။ သူကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူတစ်ဦးကို မည်သူကများ အန္တရာယ်ပြုချင်ပါ့မလဲ။
ဒင်းဖားဆိုင် သည် ထိုလူကို တွေ့ရှိချိန်မှစ၍ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ အားလုံးကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဝေယွီ နားလည်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသူသည် စပါးလာပို့သည့် အလုပ်သမားများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ပေါ့။ သို့ဆိုလျှင် သူတို့ကို အဆိပ်ခတ်လောက်အောင်အထိ ဒေါသထွက်စေသည့်သူမှာ မည်သူနည်း။ တျန်ဟူ၏ မုန်းတီးမှုများပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝေယွီ သည် မသေချာမရေရာ ဖြစ်လာသည်။ သူ တစ်ခုခုများ မှားယွင်းလုပ်ဆောင်မိခဲ့သလော။
*တောက်။* မဖြစ်နိုင်ပါ။ တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။
ဝေယွီ သည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ငါတို့ကို အဆိပ်ခတ်ရတာလဲ။ ငါတို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူးလေ။ လူတွေကို အဆိပ်ခတ်တာက တကယ်ကို မကောင်းတဲ့အလုပ်ပဲ၊ အပြစ်မဲ့တဲ့ လူတွေ အများကြီး အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား။"
"ဖတ်! မင်းတို့လို သားရဲကောင်တွေ—ငါက လောကကြီးကို မင်းတို့ဆီကနေ ကယ်တင်ဖို့ လုပ်နေတာ!" တျန်ဟူက လည်ပင်းကြောများ ထောင်လာသည်အထိ အသံဩဇာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီသူပုန်ကောင်တွေ သေသင့်တယ်။ ရန်ငြိုးမရှိဘူးလား။ ဖတ်! မင်းတို့က ငါ့မိန်းမနဲ့ ကလေးကို သတ်ခဲ့တာလေ! ငါက လက်စားချေဖို့ လာတာ။ မင်းတို့အားလုံး သေသင့်တယ်—ငါ မင်းတို့အသားတွေကို စားပြီး သွေးတွေကို သောက်ပြစ်မယ်!"
*ဖူး၊ ဖူး၊ ဖူး။* သနားစရာကောင်းလိုက်သည့် ဇာတ်လမ်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်သည့် လက်စားချေမှု။
"ငါတို့က သူပုန်တွေ မဟုတ်ဘူး။" ဝေယွီ သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
မ… မဟုတ်ဘူးလား။ တျန်ဟူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဝေယွီ ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ဝေယွီ သည် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး စာနာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ "တကယ် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ အစ်ကိုပြောတာကို နားလည်ပါတယ်၊ အစ်ကို့ရဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်။ အစ်ကိုပြောတဲ့ သူပုန်တွေဆိုရင်တော့ သေသင့်တာပေါ့။ လက်စားချေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် လုံးဝထောက်ခံပါတယ်။ တကယ်လို့သာ ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒီရန်သူတွေကို အစ်ကို့ရှေ့ကို ခေါ်လာပေးပြီး အစ်ကို့သဘောအတိုင်း လုပ်ခိုင်းလိုက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ကျွန်တော်တို့က သူပုန်တွေ မဟုတ်ဘူးဗျ။"
ဝေယွီ သည် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါဦး၊ သေချာကြည့်ပါ—ကျွန်တော်က အစ်ကိုပြောတဲ့ လူမျိုးနဲ့ တူရဲ့လား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးကြည့်ပါ။ တူရဲ့လား။"
သူသည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ လှည့်ပြလိုက်သည်။ သူက သူပုန်တစ်ယောက်နဲ့ တူပါသလား။
ဝန်ခံရလျှင်တော့ မတူပေ။
"ဒါပေမဲ့ အပြင်မှာရှိတဲ့လူတွေကတော့ သေချာပေါက် သူပုန်တွေပဲ!" ဟု တျန်ဟူက အခိုင်အမာ ပြောသည်။
ဝေယွီ သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲဒါတော့ အစ်ကိုပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူတို့ထဲက အများစုက အရင်က သူပုန်တွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် လမ်းညွှန်မှုနဲ့ သည်းခံမှုကြောင့် သူတို့က အမှားပြင်ပြီး အခုဆိုရင် ရိုးသားတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။" သူသည် မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးပါနဲ့—ဒီလောကမှာ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေ မရှားပါဘူး။ ဒီနေ့ အဲဒီလိုလူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတာ အစ်ကို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။ ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောနဲ့နော်၊ ဟုတ်ပြီလား။"
တျန်ဟူ - "..."
သူ ဘာပြောရမှန်းမသိသဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ သို့သော် တျန်ဟူ တိတ်ဆိတ်နေလျှင်တောင် ဝေယွီ မှာ ပြောစရာစကားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်—သူက တရားမျှတမှုကို အလေးထားသူ ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုက ဘယ်သူ့ကို လက်စားချေချင်တာလဲ။" ဝေယွီ က မေးသည်။ "အချင်းဝက် လီ (၃၀) အတွင်းက လူတိုင်းက အခု ကျွန်တော့်အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ အကြွေးဆိုတာ ပေးဆပ်ရမှာပဲ၊ တရားမျှတမှုကို ကျွန်တော် ဆောင်ရွက်ပေးပါမယ်။ အစ်ကို့ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာသာ ပြောပြပါ။"
တျန်ဟူသည် ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ဝေယွီ ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူ့ကို တရားမျှတမှု ရအောင် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဝေယွီ သည် ထပ်မံရှင်းပြနေရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ—စကားလုံးတွေက သက်သက်မဲ့ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ပိုနှစ်သက်သည်။
"သူတို့နာမည်ကို မသိဘူးဆိုရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘယ်နေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာပဲ ပြောပြပါ။ အဲဒီဒေသက သူပုန်ဟောင်းတွေကို အကုန်စုခိုင်းပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို အစ်ကို့ကို ခွဲခြားခိုင်းမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တျန်ဟူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ပြောပြမယ်!"
သူသည် နေရာတစ်ခုကို အမည်တပ်လိုက်သည်။ ဝေယွီ ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းလိုက်တဲ့ကိစ္စ—အဲဒီနေရာက နွားဦးတောင်နဲ့ဆိုရင် နိုင်ငံရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ရှိနေတာမဟုတ်လား! အဲဒီနေရာမှာ လက်စားချေမယ့်အစား ဒီလူက ဒီအထိ အဝေးကြီး လာပြီး အဆိပ်ခတ်နေတာလား? ဒါကတော့ ရမ်းကားပြီး မျက်စိစုံမှိတ် လက်စားချေတာပဲ! ဥပဒေအသိဉာဏ်ဆိုတာ လုံးဝမရှိပါလား!
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ရမ်းကားသည့် လက်စားချေမှုပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဝေယွီ သည် ထိုနေရာမှာ ဖန်းရှန်း ၏ ယခင် တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သူပုန်များအားလုံးကို အကျဉ်းသားများအဖြစ် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ဖြစ်ရာ နည်းပညာအရ တျန်ဟူ၏ လက်စားချေမှုမှာ လုံးဝအလွဲတော့ မဟုတ်ပေ။
ဝေယွီ သည် ထိုကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဒင်းဖားဆိုင် ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။