သူ၏စကားများမှာ ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အလေးချိန်ရှိနေသည်။
ဤစကားကိုကြားသော် သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။ သူသည် မိမိ၏စခန်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောမိသွားကာ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားသည်။
အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သူခိုးဓားပြများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသူများပီပီ ဂျီစီရင်စု အတွင်းရှိ သူခိုးဓားပြဂိုဏ်းများ မည်မျှရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မည်မျှကြီးထွားနေသည်ကို သူတို့ထက်ပို၍ သိသူမရှိပေ။ ထိုအချိန်က ဒေသခံအရာရှိများသာ သူတို့ကို လျစ်လျူမရှုခဲ့လျှင်၊ သူတို့သာ ထိုမျှလောက် ကြောက်ရွံ့မနေခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် လယ်ယာမြေများကို စွန့်ခွာကာ တောင်ပေါ်သို့ တက်၍ ရာဇဝတ်ကောင်ဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါ့မလား။ ထိုအချိန်က သူတို့သည် မြို့ရိုးပြင်ပတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ရာ သူခိုးဓားပြဘဝသို့ ကူးပြောင်းလိုက်ခြင်းက ပို၍သင့်တော်မည်ဟု တွေးတောခဲ့ကြသည်။ တောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသစ်က အခြားသူများ သူတို့ကို မ bully နိုင်အောင် တားဆီးပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ထိုအကြောင်းများကို တွေးတောနေရင်း မြင်းပေါ်မှ လူငယ်လေး၏ စကားကို ဆက်လက်နားထောင်နေသည်။
"...ကြည့်စမ်း၊ လူတိုင်း ဘယ်လောက်တောင် ပိန်လှီနေကြလဲ။ လူကြီးတွေတင်မကဘူး၊ ကလေးတွေတောင် အရိုးပေါ်အရေတင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်းတို့က သူတို့ကို ငတ်သေအောင် လုပ်နေတာလား။ ငါ့မိတ်ဆွေ၊ မင်းက သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့အလုပ်ကို လုပ်နေတာပဲ။"
ဤလောကတွင် လူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုသာ ကြည့်တတ်ကြသည်။ အိမ်နီးချင်း၏ ကလေး ငတ်သေနေလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည့်သူ ရှားပါးလှသည်။
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာပြီး မြင်းပေါ်ရှိ လူငယ်လေးကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့စခန်းက နည်းနည်း ရှုပ်ပွနေတာတော့ အမှန်ပါပဲ။" သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ဝန်ခံလိုက်သည်။ "လူငယ်မင်း၊ ဘာများလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲဗျာ။"
*အခုမှပဲ အသိဉာဏ်ရှိရှိ ပြန်ပြောတော့တယ်* ဟု ဝေယွီ က တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ထိုလူကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ ခဏလေးကမှ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုနေခဲ့သော ထိုလူသန်ကြီး၏ အငြိုးအတေးများ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။ သူသည် ဝေယွီ ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ဖြစ်နေပုံရသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းကပဲ မေးနေတော့လည်း ငါလည်း အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘူး။"
ဝေယွီ သည် မြင်းဇောင်းပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ကြိမ်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စခန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့အားလုံးက ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေကြတာပဲ။ ငါတို့ ဒီမှာ စခန်းချဖို့ ရောက်လာတာကို မင်းသိမှာပါ။ မင်းတို့နေရာလေးက တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ အခုကစပြီး ငါ့ကို လွှဲပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။"
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။ "...ဘာ!"
သူ့ဘေးတွင်ရှိသော အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဝေယွီ၊ ဒီကလေးကတော့ တကယ်ကို ရူးမိုက်တဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကိုပဲ ပေးတတ်သည်။
"လူငယ်မင်း! အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!" သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ "ကျွန်တော်တို့က ရာဇဝတ်ကောင်တွေ ဖြစ်နေပြီ၊ ရွာကို ပြန်လို့မရတော့ဘူး။ လူငယ်မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့စခန်းမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ အားနည်းသူတွေ၊ မိန်းမတွေ၊ ကလေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ လူငယ်မင်းက ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို သိမ်းလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သွားရတော့မှာလဲ။"
"ငါ မင်းတို့ကို နှင်ထုတ်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ။"
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ မျက်တောင်ခတ်ရင်း ကြောင်သွားသည်။
ဝေယွီ က ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါက ဒီမြေနေရာကိုပဲ ယူမှာပါ။ မင်းတို့ပဲ ဒီစခန်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တာလေ။ မင်းတို့ ဆက်နေချင်ရင် နေကြပေါ့။ ငါလိုချင်တာက မင်းတို့အားလုံး အခုကစပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ပဲ။"
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒါက စခန်းကို သိမ်းတာတင်မကဘဲ လူအုပ်စုတစ်ခုလုံးကိုပါ ဝါးမြိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းတို့က ငါ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို ထပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဝေယွီ သည် သူ၏နောက်မှ အစောင့်များကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်ကို ဂုဏ်ယူမှုနှင့် သနားကြင်နာမှု ရောထွေးနေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့လူတွေကို ကြည့်လိုက်။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး သန်မာကြတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့လိုလူတွေကို ငါ့တပ်ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းတို့နဲ့ မင်းတို့မိသားစုတွေ ဗိုက်ဝအောင်စားပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေနိုင်ဖို့ ငါ အခွင့်အရေးပေးနေတာ။ တကယ်လို့ မင်းတို့ မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ရပါတယ်။ ငါ တခြားတောင်တစ်ခုကို ရွေးလိုက်ရုံပေါ့။ ဂျီစီရင်စု ထဲမှာ သူခိုးဓားပြဂိုဏ်းတွေ အများကြီးပဲ။"
မိမိတို့အိမ်ကို အဓမ္မသိမ်းယူခံရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်လာမည့် အချိန်တွင် ဝေယွီ ၏ စကားများသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုလို ကျရောက်လာပြီး ရန်လိုမှုကို လျော့ပါးသွားစေသည်။
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ပညာရှိတစ်ယောက်မဟုတ်သော်လည်း နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်ကိုတော့ နားလည်သည်။ သူတို့သာ ဤလူငယ်မင်းကို အသိအမှတ်ပြုလျှင် သူတို့ အစာကျွေးခံရမည်ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်... လူငယ်မင်းက တခြားဂိုဏ်းတစ်ခုဆီ သွားလိမ့်မည်။ ထိုဂိုဏ်းကသာ ဤလူငယ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အင်အားကြီးလာပြီး သူတို့ကို ပြန်လာတိုက်ခိုက်လျှင် သူတို့စခန်းက ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်သည် လူငယ်မင်း ပြောခဲ့သည့် စကားကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။ *ပိုက်ဆံကိစ္စကို မေ့လိုက်စမ်းပါ၊ မင်းတို့ရဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ ကလေးတွေတောင် အသက်ရှင်ပါ့မလားမသိဘူး။*
သူတို့အားလုံးမှာ မူလက ရွာတစ်ရွာတည်းက ဖြစ်ကြသည်။ သူ့မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေကလည်း ဒီစခန်းထဲမှာပဲ။ သူတို့အိမ်ကို တခြားသူတွေ လာတိုက်ခိုက်ပြီး သူ့မိသားစုကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အဖြစ်မျိုးကို သူ ဘယ်လိုမှ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။ လူငယ်မင်းက မြင်းကိုလှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် စိတ်မရှည်တော့မှန်း သိလိုက်ရပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ! လူငယ်မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လူငယ်မင်းက ဒီစခန်းက လူအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံး လူငယ်မင်းနောက်ကို လိုက်ပါမယ်!"
လမ်းဘေးရှိ မြက်ခင်းဆီသို့ လှည့်ရန် ပြင်နေသော ဝေယွီ မှာ လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိုက်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော်လည်း စကားအများကြီး ပြောရမည့် အလုပ်မှ သက်သာသွားသည်။
"ကောင်းပြီလေ။" ဝေယွီ သည် ပြုံးလိုက်သည်။ "အခုကစပြီး ငါ့ကို ပထမဦးဆုံးခေါင်းဆောင်လို့ ခေါ်ပါ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား၊ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းကတော့ တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်မယ်။"
'တတိယခေါင်းဆောင်' ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးသော သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ အံ့ဩရသလို ဝမ်းသာလည်း ဝမ်းသာသွားသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပထမဦးဆုံးခေါင်းဆောင်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ဝေယွီ သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့။ အချိန်ရှိသေးတယ်၊ လူတိုင်းကို စုစည်းလိုက်ဦး။ ငါ ပြောစရာရှိတယ်။"
သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ဖန်းရှန်း ကို ခေါ်ဆောင်၍ လူစုရန်အတွက် စခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ဒုတိယခေါင်းဆောင်သည် ဝေယွီ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရအောင် မင်းစိတ်ထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။" ဟု အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးကနေ သူခိုးဓားပြခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာလား။ ဖခင် သိသွားရင် မင်းခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။"
ဝေယွီ သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား၊ မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ဂျီစီရင်စု ထဲမှာ သူခိုးဓားပြတွေ အများကြီးပဲ။ ငါတို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာတင် တစ်ယောက်ယောက်က လာလုဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်။ အဲဒါက ဒီနေရာ ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်ထွေးသလဲဆိုတာ ပြနေတာပဲ။" သူသည် ထိုမင်းသားကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့သာ ကုန်သည်တွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် 'ငါတို့က ငွေရှိပြီး အသုံးမကျတဲ့သူတွေပါ' လို့ လူတိုင်းကို အော်ပြောနေသလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ပြီးတော့ အဲဒီအန္တရာယ်တွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဒေသခံအရာရှိတွေက ဘာလို့ တွေးမလဲ။"
သူတို့ ဘာလို့ တွေးမလဲ။ သူခိုးဓားပြတွေက အားနည်းတယ်လို့လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ဤကုန်သည်အဖွဲ့မှာ အဆင့်မြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချကြလိမ့်မည်။ ပုံမှန်ကုန်သည်အဖွဲ့ဆိုလျှင် အစောင့်တွေ ပါလာရင်တောင် သူခိုးဓားပြနယ်မြေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"အဲဒါကြောင့် မင်းက လူစိတ်ဝင်စားမှု ခံရမှာ စိုးရိမ်ပြီး ဒီအတိုင်း ရောယောင်လိုက်တာပေါ့?" ဟု အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က မေးသည်။
*ရောယောင်လိုက်တာ? အဲဒီစကားက နားထောင်ရတာ အရမ်းဆိုးတာပဲ!* ဝေယွီ က တွေးလိုက်သည်။ *ငါ့အစ်ကိုက ပညာမသင်ခဲ့ရဘူးလား။ ဒါက အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ နေတာလေ!*
ဝေယွီ သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ပယ်ချလိုက်သည်။ "ဖြစ်စဉ်က အရေးမကြီးပါဘူး၊ ရလဒ်ကပဲ အရေးကြီးတာ။ မင်းတောင် ဂျီစီရင်စု ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေမှန်း မသိဘူးမလား။ ငါတို့က သူခိုးဓားပြလောကထဲကို အရင်ဝင်ပြီး ရန်သူ့ဗဟိုချက်ကို ရောက်သွားရင် ဒုတိယအစ်ကိုကို ရှာရတာ ပိုမလွယ်တော့ဘူးလား။"
အသေးစိတ်ကိစ္စတွေကိုတော့ မေ့လိုက်စမ်းပါ။