ခေါင်းစဉ် **"Mad Dog – Chapter 95: Baby — More than anything, she felt awe and reverence for new life | NovelPing"** မှ စာပိုဒ်များကို မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုပေးထားပါသည်။
---
ကျိချီ (Zhi Qi) နှင့် ကျန်းချီ (Jiang Qi) တို့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ဒုတိယနှစ်တွင် ကျိယွီ (Zhi Yu) နှင့် ကျိလျံ (Ji Liang) တို့သည်လည်း မင်္ဂလာမှတ်ပုံတင်ပြီး မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။
မင်္ဂလာပွဲ မကျင်းပမီ ရက်ပိုင်းအလိုတွင် ကျိချီ က သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူအား မည်သည့် မင်္ဂလာလက်ဆောင် ပေးရမည်ကို ခေါင်းခြောက်မတတ် စဉ်းစားခဲ့ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက ကျိယွီ က သူမကို ကားတစ်စီး လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုအခါ သူမသည် မဟာဝိဇ္ဇာ တတိယနှစ် သင်တန်းသူ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျောင်းမပြီးသေးသော်လည်း အလုပ်စတင် လုပ်ကိုင်နေပြီဖြစ်ရာ 'ဘာမှ မပေးဘဲ' တော့ မနေနိုင်ပေ။
သို့သော် ရုပ်ဝတ္ထု လက်ဆောင်များထက် ကျိချီ က စေတနာနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ပိုမို တန်ဖိုးထားသူဖြစ်သည်။ ကျိယွီ အတွက် သူမ ပေးနိုင်သည့်အရာက နည်းပါးလွန်းသည်ဟု ခံစားရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလုံလောက်သလို ခံစားနေခဲ့ရသည်။
ထိုနေ့ညနေတွင် ကျန်းချီ က လေယာဉ်စီးပြီး အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ကျိချီ က ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီလျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သူက အံ့ဩစွာဖြင့် - “ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“အာ၊ နောက်အပတ်မှာ အစ်ကိုနဲ့ အစ်မလျံ တို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
ကျိချီ က မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည် - “သူတို့ကို ငါတို့ ဘာလက်ဆောင် ပေးရင် ကောင်းမလဲ။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ သူမနဲ့ ကျန်းချီ က မိသားစုတစ်စု ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ လက်ဆောင်ကို အတူတူ ပေးတာက သဘာဝကျတာပေါ့။
သို့သော် ကျန်းချီ က လက်ဆောင်ပေးသည့် အတွေ့အကြုံ မရှိသလောက် နည်းပါးသူဖြစ်ရာ သိပ်ပြီး အကူအညီ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း သူ၏ ခက်ထန်သော စရိုက်များ လျှော့ပါးသွားခဲ့သော်လည်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကိစ္စများတွင်မူ သူသည် သိပ်ပြီး 'ပါးမနပ်' သေးပေ။
သူသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး တကယ့်ကို ရိုးသားအပြစ်မဲ့သည့် ပုံစံဖြင့် - “ငါ လုံးဝ မသိဘူး။”
…
ဟွန်း၊ သူ့ကို မေးတာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။
ကျိချီ က သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အွန်လိုင်းတွင် 'မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ဘာလက်ဆောင်ပေးရမလဲ' ဆိုသည်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျိချီ က သူမ၏ ဘတ်ဂျက်နှင့် ကိုက်ညီသော သာမန် လဇ်ရှရီ အမှတ်တံဆိပ်မှ စုံတွဲလက်ပတ်နာရီ တစ်စုံကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဒီဇိုင်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး သားနားလှကာ ရက်ပေါင်းများစွာ စဉ်းစားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ က ထိုလက်ဆောင်ကို ကျိယွီ နှင့် ကျိလျံ တို့အား ပေးအပ်လိုက်သောအခါ သူတို့က တကယ်ပင် ကျေနပ်သွားပုံရသဖြင့် သူမလည်း များစွာ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။
နောက်မှသာ နှောင့်နှေးနေသော ပျော်ရွှင်မှု ဝမ်းသာစိတ်များက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ စိတ်တိုတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဒေါသထွက်စရာကောင်းအောင် ခေါင်းမာတတ်သော အစ်ကိုဖြစ်သူ… ကို အနိုင်ယူ ထိန်းချုပ်မည့် နတ်သမီးလေးကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ။
–
မင်္ဂလာဆောင်ပြီး နှစ်လအကြာတွင် ကျိလျံ တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။
ဒါဟာ ဟန်းနီးမွန်း ကလေး ဖြစ်နိုင်ပြီး တစ်မိသားစုလုံး အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိယွီ နှင့် ကျိလျံ တို့နှစ်ဦးလုံးသည် အသက် သုံးဆယ်နီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဒီအချိန်တွင် ကလေးယူခြင်းသည် စိတ်ခံစားချက်အရရော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအရပါ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။
ကျိလျံ ၏ ကိုယ်ဝန် ပထမအကြိမ် လအနည်းငယ်တွင် ကျိယွီ က အလုပ်များဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ကျိချီ က ကျိလျံ ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဆေးစစ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုက်ပို့ပေးမည်ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။
အာထရာဆောင်း စခရင်ပေါ်ရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လွှာလေးကို ကြည့်ရှုရင်း ကလေး၏ တိုးညှင်းသော နှလုံးခုန်သံကို ကြားရသောအခါ… ကျိချီ က ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်!
“မမ!
ကလေးမှာ နှလုံးခုန်သံ ရှိနေပြီ!”
ကျိချီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျိလျံ ၏ လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - “အို၊ မိုင်ဂေါ့၊ အရမ်း ချစ်စရာကောင်းတာပဲ!”
“အညှောင့်လေးတစ်ခုတည်းကို ဘာတွေများ ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းနေတာလဲ။”
ကျိလျံ က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ကျိချီ ၏ လှပသော နှာခေါင်းလေးကို ကျီစယ်ကာ တို့လိုက်သည်။
ဆေးစစ်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ဆေးရုံမှ ထွက်ခွာလာသောအခါ ကျိချီ က ဘုရင်မတစ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသည့်အလား ကျိလျံ ၏ လက်မောင်းကို တွဲထားခဲ့သည်။
ကျိလျံ က ဒါကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သလို စိတ်လှုပ်ရှားစွာလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏမျှ၊ သူမသည် ရွာတစ်ရွာလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်များကို သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် လွယ်ထားရသလို တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်!
ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကိုယ် သဘောကျရင်း ကျိလျံ က ကျိချီ ၏ ချောမွတ်သော ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ စိတ်ကူးများ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။
“ချီချီ၊ နင်နဲ့ ကျန်းချီ မင်္ဂလာဆောင်တာ နှစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီနော်။”
ကျိလျံ က ကျိချီ ၏ ဖြူစင်သော လက်ကလေးကို နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည် - “ကလေးယူဖို့ မစီစဉ်သေးဘူးလား။”
…
ဒီမေးခွန်းက… ကျိလျံ မေးလာမှပဲ ကျိချီ က ဒါကို တစ်ခါမှမစဉ်းစားဖူးကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။
ကျိချီ နှင့် ကျန်းချီ တို့၏ ကမ္ဘာထဲတွင် ကလေးယူခြင်းဆိုသည်မှာ ဝေးကွာလွန်းသော အတွေးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းချီ က သူမကို အမြဲတမ်း အလိုလိုက် ထိုးကျွေးနေသည့် ပုံစံကြောင့် ကျိချီ က သူမကိုယ်တိုင် ကလေးတစ်ယောက်လို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။
သူမ က မိခင်ကောင်းတစ်ယောက် တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသေချာဘဲ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ကိုယ်ပိုင်ကလေးတစ်ယောက် ရှိလာမည်ဆိုသည့် အတွေးက မျှော်လင့်ရမည့် အရာတစ်ခုလို ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် ကျိချီ က ကျိလျံ ၏ ဝမ်းဗိုက်လေးကို ကြည့်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည် - “ကျွန်မ ဒါကို တကယ် မစဉ်းစားရသေးပါဘူး။”
ကျန်းချီ က လတ်တလောတွင် ဇာတ်လမ်းသစ် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းထားပြီး ရိုက်ကူးရမည့် အခန်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် အမြဲတမ်း အိမ်သို့ မပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လင်းလန် မြို့ပြင်ရှိ ဟိန်းဒျန် (Hengdian) တွင် ရိုက်ကူးနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ သူသည် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာရန် ရံဖန်ရံခါ ညဉ့်နက်အထိ မအိပ်ဘဲ နေလေ့ရှိသည်။
ထိုနေ့ညတွင် ကျိချီ က အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပြီး ကောင်းစွာ မအိပ်စက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေစဉ်၊ အိပ်ရာထဲတွင် သူမဘေး၌ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
“ကျန်းချီ…”
သူမ က မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးဝက်ကြည့်ကာ အိပ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည် - “အစ်ကို ပြန်ရောက်ပြီလား။”
“အင်း။”
သူ က အိပ်ရာဘေး မှန်အိမ်ကို မဖွင့်ခဲ့ပေ၊ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသံဩဩဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - “ပြန်ပြီး အိပ်တော့နော်။”
စကားပြောရင်း သူ က အိပ်ရာထဲသို့ ဝင်လာပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ကျိချီ က ရုတ်တရက် အိပ်မပျော်တော့ပေ။ သူမ၏ ယခုအခါ ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးများမှာ ပါးနပ်သော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်လို ပျော်ရွှင်စွာ တောက်ပနေခဲ့သည် — သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကြောင်ပေါက်လေး၏ လက်သည်းဖြင့် ကလိထိုး ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မကြာမီ၊ သူမ၏ သိမ်မွေ့သော လက်ချောင်းလေးများသည် ကျန်းချီ ၏ အိပ်ဝတ်စုံ အင်္ကျီအောက်သို့ လျှောဝင်သွားခဲ့ပြီး စကစားကာ ကျီစယ်သော အပြုအမူများဖြင့် သူ့ကို နူးညံ့စွာ ကလိထိုးလိုက်သည်။
“ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
သူ က သူမ၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အသံမှာ သူမ၏ နားထဲတွင် ဝဲပျံသွားခဲ့သည် - “မပင်ပန်းတော့ဘူးလား။”
ဟင်း၊ အဲဒီအသံက တကယ့်ကို ယစ်မူးစရာပဲ။
“အင်း၊ မပင်ပန်းတော့ဘူး။”
ကျိချီ က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအောက်ပိုင်းကို ကိုက်လိုက်ရင်း သူ့ကို နမ်းရန် တိုးကပ်လိုက်သည် - “မနေ့က အစ်ကို အိမ်မပြန်ဘူးလေ။”
သူမ၏ အပြုအမူများနှင့် စကားများက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။
ဒီလိုအခိုက်အတန့်မှာ ဘယ်ယောကျ်ားကမှ တားဆီးနိုင်ပါ့မလဲ။ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် ကျန်းချီ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ သူမကို သူ၏အောက်တွင် ဖိထားလိုက်သည်။
အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျိချီ က ကြောင်ပေါက်လေးလို တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်စဉ်၊ ကျန်းချီ က အိပ်ရာဘေး စားပွဲပေါ်ရှိ ဗူးကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သူမ၏ လက်က ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
“မလုပ်ပါနဲ့။”
အိပ်ရာဘေး မှန်အိမ်မှာ ဝက်မျှ လင်းလက်နေပြီဖြစ်ရာ မသဲကွဲသော နွေးထွေးသည့် အလင်းရောင်အောက်တွင် ကျိချီ ၏ မျက်လုံးများမှာ မြူခိုးများဖြင့် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ ကျန်းချီ ကို အိမ်မက်ဆန်သော အကြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည် - “ငါတို့… ဒီတစ်ခေါက် အဲဒါကို မသုံးဘဲ နေလို့ရမလား။”
ကျန်းချီ က တန့်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ နားလည်သွားပုံရသဖြင့် သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သော်လည်း ဆက်မလုပ်ခဲ့ပေ။
“ချီချီ၊ ဒီနေ့ မင်း အစ်မလျံ နဲ့အတူ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဆေးစစ်တာ သွားခဲ့တာမလား။”
ကျန်းချီ က စောင်အောက်သို့ လျှောဝင်သွားပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ သူ၏ မေးစေ့က သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် မှီထားပြီး သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တိုးလျနေခဲ့သည် - “မင်း ကလေးယူချင်လို့လား။”
“နည်းနည်းပါ။”
သူက ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်ရာ ကျိချီ က ငြင်းဆန်ရန် စိတ်မကူးတော့ပေ။ ယခုအခါ ပွင့်နေသော သူ၏ အိပ်ဝတ်စုံ ကြယ်သီးများကို ဆော့ကစားရင်း သူမ က အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည် - “ကျွန်မ ကလေးယူချင်ပေမဲ့ အလေးအနက် စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ အဲဒါက ကျွန်မကို ကြောက်ရွံ့စေတာလည်း အမှန်ပဲ။”
ဒါဟာ လူတိုင်းရဲ့ အရွယ်ရောက်သူဘဝ ခရီးစဉ်မှာ 'မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့ အဆင့်' တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ် — ချင်တာနဲ့ မချင်တာတွေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေပေါ့။
“မင်း ကျောင်းမပြီးသေးဘူးလေ။”
ကျန်းချီ က သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများနှင့် ဆော့ကစားရင်း သူ၏ အမှန်တကယ် အတွေးများကို မျှဝေလိုက်သည် - “ငါတို့ နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ကြရင်ရော။”
အမှန်တော့ ကျိချီ တစ်ယောက်တည်း ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်းချီ ကလည်း ဖခင်တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သို့မဟုတ် ဖခင်တစ်ယောက်၏ တာဝန်တွေကို ဘယ်လို ထမ်းဆောင်ရမလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။
ပိုပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် — ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ တကယ် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ သူ မသေချာခဲ့ပေ။
မပြည့်စုံသော မိသားစုတစ်ခုတွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသဖြင့် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကလေးဘဝက ရိုက်ခတ်ခဲ့သော အရိပ်အယောင်များကို လွယ်လွယ်နှင့် ပျောက်ကွယ်စေ၍ မရခဲ့ပေ။
ကျန်းချီ က သူနှင့် သူ၏ ချစ်လှစွာသောသူတွင် ကလေးတစ်ယောက် ရှိလာပါက… သူ က သူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးသွားမလားဟု စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူ က တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။
သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရင်းနှီးသော ထင်းရှူးနံ့လေးတွင် ကွေးခွေနေရင်း ကျိချီ က တဖြည်းဖြည်း အိပ်ချင်လာခဲ့သည်။ အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူမ က ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေလိုက်ပြီး - “ကဲပါ၊ ဒါကို နောက်မှ ပြန်ပြောကြတာပေါ့” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
မိန်းကလေးက နူးညံ့ပြီး ပျင်းရိစွာဖြင့် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မကြာမီ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချီ က မီးရောင်အောက်တွင် သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက သူမ၏ သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးများ၊ မျက်တောင်ရှည်များနှင့် ရိုစီရောင် နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် လေထုထဲ၌ ပွတ်သပ်ပေးနေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူ က တိုးညှင်းစွာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူက ပြင်ဆင်မှု မရှိသေးတာတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ နည်းလမ်းအတော်များများမှာ ကျိချီ က မြတ်နိုးပြီး အလိုလိုက်ခံရဖို့ လိုအပ်နေသေးတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါသေးတယ်။
သူမ တစ်ယောက်တည်းကိုတင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အလိုလိုက်ချင်ပါသေးတယ်။
–
ကျိလျံ ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှုမှာ ချောမွေ့ခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမ၏ မီးဖွားမည့်ရက် ရောက်ရှိလာသောအခါ မိသားစု နှစ်ခုလုံးက သူမကို ကူညီရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။
ကျိချီ က စိုးရိမ်ပူပန်နေမည်ကို သိထားသဖြင့် ကျန်းချီ က မီးဖွားခန်း အပြင်ဘက်တွင် သူမနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းရန် သူ၏ အချိန်ဇယားများကိုပင် ရှင်းလင်းထားခဲ့သည်။
ဆေးရုံ၏ လေထု သို့မဟုတ် လူတိုင်း၏ စကားပြောသံများက နာရီများကို စိုးရိမ်တကြီး ကုန်လွန်စေခဲ့ပုံရသည်။ ကျိလျံ က အကောင်းဆုံး လက်များထဲတွင် ရှိနေသည်ကို သိကြသော်လည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရသော တင်းမာမှုတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ကျိချီ က ကျန်းချီ ၏ လက်ချောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလွန်းသဖြင့် သူ က 'စနစ်တကျ စိတ္တဇဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး' သူ၏ လက်တွင် ကုတ်ခြစ်ရာ အချို့ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူနာပြုမလေးက ကလေးကို ပွေ့ချီကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်ကြီးထံ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် - “ကျိလျံ ၏ မိသားစု ဘယ်သူလဲ” ဟု အော်ဟစ် အသိပေးလိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် လူငါးဦး သို့မဟုတ် ခြောက်ဦးခန့် ရှေ့သို့ အမြန် တိုးထွက်သွားကြသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ကျိယွီ မှာ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး - “ကျွန်မ — ကျွန်မ ပါ… ဆရာမ၊ ကျွန်မ မိန်းမ ဘယ်လိုနေလဲ” ဟု စကားထစ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“စိတ်အေးအေးထားပါ၊ မိခင်ရော ကလေးပါ ကျန်းမာပါတယ်။ သားလေးပါ”
သူနာပြုမလေးက ဒီလိုအခန်းအနားများကို ယဉ်ပါးနေပြီဖြစ်သော်လည်း နွေးထွေးနေဆဲ ဖြစ်ရာ၊ သူမက နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - “အခု မိခင်ကို သွားကြည့်လို့ရပါပြီ” ဟု ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိယွီ က သူ၏ 'မွေးကင်းစကလေး' ကို မကြည့်ဘဲ ခွဲစိတ်ခန်းထဲသို့ အမြန် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
သူက မီးဖွားခန်းထဲသို့ ကျိလျံ နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားချင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ က သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ငဲ့ကွက်သဖြင့် ငိုယိုပြီး အော်ဟစ်နေသည်ကို သူ့ကို မမြင်စေချင်၍ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ကျိယွီ တွင် လိုက်နာရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လူကြီးများက သဘာဝအတိုင်း ကလေး၏ ဘေးတွင် ဝန်းရံသွားကြသည်။ ဘိုးဘွား နှစ်ဖက်စလုံးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြပြီး ကလေးကို ပွေ့ချီချင်နေကြသော်လည်း သူနာပြုမလေးက တင်းကျပ်စွာဖြင့် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။
ကျိချီ က ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီး လူကြီးများ ကျေနပ်သွားသောအခါ ကျန်းချီ ကို ကလေးအား ကြည့်ရန် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
သူနာပြုမလေး၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ပန်းရောင်စောင်လေးဖြင့် ပတ်ထားသော သေးငယ်ပြီး နူးညံ့သော ထုပ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိချီ က မသိစိတ်မှ သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်၊ ကလေးလေးကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိမည်ကို ကြောက်နေသည့်အလား။
“ဝါး…”
ဒါဆို ဘဝသစ်ဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပေါ့။ ကလေး၏ သေးငယ်ပြီး အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နေသော မျက်နှာလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိချီ က မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ - “အရမ်း သေးတာပဲ။”
“ဒီလောက်လည်း မသေးပါဘူး။”
သူနာပြုမလေးက ပြုံးလိုက်သည် - “ကလေးက ၇ ပေါင်နဲ့ ၆ အောင်စ လေးပါတယ်။”
ကျိချီ က ကိန်းဂဏန်းတွေမှာ သိပ်မတော်ပေမယ့် သူမ မွေးတုန်းက ၆ ပေါင်ကျော်လေးပဲ လေးခဲ့တာကို မရေမရာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။
မိဘသစ်များအနေဖြင့် သူတို့က ဒီကိန်းဂဏန်းများကို ပိုမို ကြည်လင်စွာ မှတ်မိကြလိမ့်မည်။
ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် ဒီဘဝသစ်အပေါ် လေးစားသမှုနှင့် အံ့ဩမှု ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကလေးလေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း ကျိချီ ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
သူမ က ကလေးကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် လူငယ်လေးက တစ်ချိန်လုံး သူမကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်ကို မသိလိုက်ဘဲ ကျန်းချီ ၏ လက်ကို အနည်းငယ် ညှစ်လိုက်မိသည်။