ခေါင်းစဉ်း- ရူးသွပ်သောခွေး – အခန်း ၇၅- ဧည့်သရုပ်ဆောင် — အနမ်းလေး ဘယ်လိုလဲခင်ဗျာ။ | NovelPing
ကချေသည့်အခန်းက အရေးပါလှသည့် အခန်းကဏ္ဍတွင် မပါဝင်ဘဲ အများစုမှာ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားရခြင်းဖြစ်ရာ ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားကောင်းသည့် မည်သည့်ဇာတ်ပို့ သို့မဟုတ် အပိုသရုပ်ဆောင်မဆို ထိုကဏ္ဍကို ဝင်ရောက်သရုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။
ကျန်းချီ ရိုက်ကူးနေသော ဤ “ပြင်းထန်သော်လည်း သေစေနိုင်သော” အခန်းအတွက် လင်ချီဟန်မှာ ထိုဇာတ်ကောင်နေရာတွင် မတူညီသော မင်းသမီးသုံးဦးကို အစားထိုးလဲလှယ်ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူလုပ်စရာကုန်သွားလေပြီ။ ဤကိစ္စကြောင့် ဖိအားများလွန်းသဖြင့် ဦးရေပါ တေတော့မတတ် ခံစားနေရရှာသည်…။ ထိုကချေသည်နေရာ၌ အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးကို မိန်းမဝတ်စုံဝတ်ခိုင်းပြီး အစားထိုးရိုက်ကူးရန်ပင် စဉ်းစားမိဖူး၏။
သူက ပိန်ပါးပြီး သွယ်လျသော အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ မိန်းမဝတ်စုံဝတ်ဆင်ပေးပြီး ကျန်းချီ ထံသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း “မင်းအရူးထနေတာလား” ဟု ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ မုန်းတီးရွံရှာသော အကြည့်နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။ ကျန်းချီ ၏ စူးရှသော အကြည့်က လင်ချီဟန်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အစအနမကျန်အောင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တော့သည်။
ကျိန်ဆဲစရာ၊ တကယ့်ကို ကပ်ဆိုက်ခြင်းပင်။
ထိုဇာတ်ဝင်ခန်းက အဆင်ပြေလိုက်၊ အဆင်မပြေလိုက်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်ပြားသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ ဤဇာတ်ဝင်ခန်းကို တစ်ချိန်ချိန်တွင် ရိုက်ကူးရမည်ဖြစ်သော်လည်း လင်ချီဟန်မှာ ကျန်းချီ ကို “စိတ်မပါ့တပါဖြင့်” ဇာတ်ကောင်စရိုက်ထဲသို့ အဝင်ခိုင်းနိုင်မည့်သူမှာ မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်းဟူ၍သာ အကြီးအကျယ် ခေါင်းစားနေရရှာသည်။ သူ ရူးတော့မတတ်ပင် ဖြစ်နေပြီ။
—ယနေ့ ကျီချီ ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်အထိတိုင်အောင်ပင်တည်း။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို လင်ချီဟန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချီ သာ အခြားသူများနှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်း သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသည့် အခန်းများကို မသရုပ်ဆောင်နိုင်ပါက၊ သူ၏ဇနီးကိုသာ ထိုဇာတ်ကောင်နေရာတွင် ဧည့်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်ခိုင်းလျှင် မကောင်းပေဘူးလား။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကချေသည့်ဇာတ်ကောင်က မျက်နှာပေါ်လာသည့် အခန်းများ များများစားစား မရှိလှပေ။ ထို့ကြောင့် စစ်မှန်သည့် သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်များလည်း လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ထက်ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ရုပ်ရှင်ရုံတင်မိတ်ဆက်ပွဲအချိန်ကျလျှင် ၎င်းကို “ကျန်းချီ ၏ ဇနီး၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဧည့်သရုပ်ဆောင်ချက်၊ ကြီးမားလှသော ပိတ်ကားထက်တွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးတင်ဆက်ထားခြင်း” ဟူ၍ ကြော်ငြာနိုင်မည်ပင်။ ၎င်းက တောမီးလောင်သကဲ့သို့ အလကားရမည့် ကြော်ငြာနာမည်ကောင်းကို ထွက်ပေါ်လာစေမည်ဖြစ်သည်!
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့်တင် လင်ချီဟန်၏ သွေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်လာခဲ့သည်။ ဤအကြံအစည်မှာ အလွန်တရာမှ ဉာဏ်ကောင်းလွန်းလှသည်ဟု သူ ပို၍ပင် ယုံကြည်လာခဲ့တော့သည်။
ကျီချီ က လင်ချီဟန်၏ အနည်းငယ် “စိတ်နာနေပုံရသော” အတိတ်ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြနေမှုကို နားထောင်ရင်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လှည့်ကွက်ကို မရိပ်မိဘဲ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့သာ ခံစားနေရရှာသည်။
သူမက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်၊ “ဒါရိုက်တာ၊ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲရှင့်”
ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ကျန်းချီ ၏ ဇနီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမအား ဇာတ်ညွှန်းကို ကြည့်ရှုခွင့် မပြုထားပေ။
သို့သော် ဇာတ်ညွှန်းကို မဖတ်ရလျှင်တောင်မှ ကျီချီ က ဤဇာတ်ဝင်ခန်းမှာ အရေးပါကြောင်းကို သိနေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းချီ သာ အချစ်ဇာတ်ဝင်ခန်းများနှင့်ပတ်သက်သည့် သူ၏ ပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက... ရိုက်ကူးရေးများ အကန့်အသတ်မရှိ ကြန့်ကြာသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေဘူးလား။
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူမသည် လင်ချီဟန်၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို သူမကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။
သူမ၏ အပြစ်ရှိသည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချီဟန်က အချိန်ကျပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ… ဖြစ်နိုင်ချေရှိတာကတော့ တစ်ခုပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်”
သူက ပြဇာတ်ဆန်ဆန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သေချာသေးပုံစံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မလားတော့ ကိုယ်လည်း မသေချာဘူး”
“ဟင့်”
ကျီချီ မှာ ယခုအခါတွင် စပ်စုချင်စိတ် အမှန်တကယ် ပေါ်လာကာ မေးလိုက်သည်၊ “ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲရှင်”
“ဒီကိစ္စက ရှင့်အတွက်တော့ နည်းနည်းလေး အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ရှောင်ကျီ”
လင်ချီဟန်က သတိကြီးကြီးထားလျက်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်၊ “ကချေသည့်နေရာမှာ ဧည့်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ဝင်လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါ့မလား။ ခင်ဗျားက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားရမှာဆိုတော့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် ဘာမှမလိုပါဘူး”
ကိုယ်ခန္ဓာက ပိန်ပါးပြီး ကြော့ရှင်းနေသမျှ ကာလပတ်လုံး လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ထိုမျှသာမက ကျီချီ ၏ သဘာဝအလှတရား၊ စင်ကြယ်ပြီး သက်သန့်ရှရှင်းရှိလှသော အလှက ထူးခြားသော ကချေသည်တစ်ဦး၏ “ခံစားချက်အရသာ” ကို အပြည့်အဝ ပုံဖော်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပေသည်။
အလှမယ်ကြီးတစ်ဦး၊ ထို့ပြင် ကျန်းချီ ၏ ဇနီးဟူသော ဘွဲ့အမည်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ။ အကယ်၍ သူမသာ သူ၏ရုပ်ရှင်ထဲတွင် ဧည့်သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်လာမည်ဆိုပါက… ဆူညံဟိန်းထွက်လာမည့် သတင်းသဲ့သဲ့များမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။
လင်ချီဟန်၏ အစီအစဉ်မှာ အပြစ်တင်စရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံနေပုံပေါ်သော်လည်း ကျီချီ ၏ အမြင်တွင်မူ ဤအကြံအစည်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိပင် ဖြစ်နေသည်။
“ဧ-ဧည့်သရုပ်ဆောင်အနေနဲ့လား”
ကျီချီ ၏ မျက်လုံးများ အပြူးသားဖြစ်သွားကာ လင်ချီဟန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အခါခါ ယမ်းပြလိုက်သည်။ “ဒါရိုက်တာလင်၊ အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မက သရုပ်ဆောင်မလုပ်တတ်ပါဘူးရှင်”
“ရှောင်ကျီ၊ ကိုယ်ပြောခဲ့သလိုပဲ ကချေသည်က အချိန်ပြည့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားရတာပါ။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ဒါမှမဟုတ် သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် ဘာမှသုံးစရာ မလိုပါဘူး”
လင်ချီဟန်က သူမအား ဖျောင်းဖျရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကျီချီ ဘယ်လောက်အထိ အကျပ်ရိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ကွက်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ပြဇာတ်ဆန်ဆန် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်၊ “ကျန်းချီ တစ်ယောက် အကြိမ်ကြိမ် အရှုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကို ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကြည့်နေချင်လို့လား”
…
ကျီချီ မှာ စကားပြောစရာ စကားလုံးများပင် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။
“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီလိုအကြံပေးရတာ ကိုယ်တိုင်တောင် အခက်အခဲ ရှိပါတယ်” လင်ချီဟန်က ခေါင်းကိုစောင်းကာ ကျီချီ ကို စူးစိုက်ရှု့မှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ က ဒီလို ရင်းနှီးပြီး စိတ်ခံစားချက်အပြည့်ပါတဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေထဲကို ခင်ဗျားနဲ့ဆိုမှသာ အမှန်တကယ် နှစ်မြှုပ်သရုပ်ဆောင်နိုင်မှာပါ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကိုယ်က ဒီကိစ္စကို ထုတ်ပြောရတာပေါ့”
ဒါရိုက်တာ၏ ပွင့်လင်းရိုးသားမှုကြောင့် ကျီချီ မှာ ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူမ၏ ပါးပြင်လေးများ ရဲတက်လာကာ နားရွက်ဖျားများပင် နီရဲလာခဲ့သည်။ သူမသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။
လင်ချီဟန် ပြောနေသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူမ သိပါသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချီ ကို သူမလောက် နားလည်သူက ဘယ်သူရှိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် အခြေအနေကို နားလည်ရုံဖြင့် ဤအကြံပြုချက်ကို ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု မဆိုလိုပေ။
ကျီချီ တွင် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးနှင့်ပတ်သက်သည့် အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိပေ။ ဤကိစ္စကို သဘောတူလိုက်ခြင်းက မိမိမျှော်လင့်ထားသည်များကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့လျှင် မလိုလားအပ်သော ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်မလားဟူ၍ သူမ သံသယဝင်နေမိသည်။ သတိကြီးတတ်သော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်နှင့်အညီ ကျီချီ က အရာရာကို မလုပ်ဆောင်မီ အသေးစိတ် စဉ်းစားတွေးတောရသည်ကို ပို၍နှစ်သက်သူ ဖြစ်ပေသည်။
“ရှောင်ကျီ၊ ခင်ဗျား ဒါကို မလုပ်နိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား” လင်ချီဟန်က သူမ၏ နှောင့်နှေးတွန့်ဆုတ်နေမှုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား တကယ် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကင်မရာက ကျန်းချီ ကို လျန်ကျဲ့ယုအဖြစ် အဓိကထား ရိုက်ကူးမှာဖြစ်ပြီး ကချေသည်က အချိန်ပြည့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားမှာပါ။ သူမက ပင်တိုင်သရုပ်ဆောင်ကို ညှို့ယူဖမ်းစားဖို့အတွက် အသုံးအဆောင်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ ကိုယ်က ခင်ဗျားကို ရွေးချယ်ခဲ့တာက ကျန်းချီ ကို ဒီဇာတ်ဝင်ခန်းအတွက် မှန်ကန်တဲ့ စိတ်အခြေအနေထဲကို ခေါ်ဆောင်လာပေးနိုင်မယ့်သူ ခင်ဗျားတစ်ဦးတည်းသာ ရှိတယ်လို့ ကိုယ်ယုံကြည်လို့ပါ”
…
စကားဝိုင်းက ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ကျီချီ မှာ ငြင်းဆန်တော့မည့်ပုံ မပေါ်တော့ပေ။
ထို့အပြင်… ကျန်းချီ နှင့်အတူ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု ရိုက်ကူးရမည့်အကြံက သဘောကျစရာကောင်းသလိုပင် ရှိနေသည်။
လူတို့သည် မိမိတို့ တစ်ခါမျှ မလုပ်ဖူးသည့် အရာများကို သဘာဝအလျောက် ကြောက်ရွံ့တတ်ကြသော်လည်း စပ်စုချင်စိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ကြသည်။ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ကျီချီ က ဤကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ကျန်းချီ အား အနည်းငယ်မျှပင်ဖြစ်စေ ကူညီပေးနိုင်မည့် အကြံအစည်ကို သူမ သဘောကျမိသည်။
>>
“ဒါရိုက်တာလင်” ကျီချီ က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ လင်ချီဟန်ဘက်သို့ လှည့်လာကာ မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ဘာတွေ လုပ်ရမလဲရှင့်”
ကျီချီ သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချီဟန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ ဇာတ်ဝင်ခန်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ လှုပ်ရှားဟန်တွေနဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားတွေကို ရက်အနည်းငယ် သင်ကြားပေးမယ့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အကနည်းပြဆရာတစ်ဦး ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားက အဲဒီအတိုင်း လိုက်လုပ်ပေးဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိုယ်ဟန်ပြဇာတ်ကွက်က ရိုးရိုးလေးပါ။ ကင်မရာက ကျန်းချီ ကိုပဲ အဓိကထား ရိုက်ကူးမှာဖြစ်လို့ ခင်ဗျားက ဟန်ပြရုံလောက်ပဲ လုပ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်”
သူက အမြန်ပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ “မနက်ဖြန်ကျရင် အကနည်းပြဆရာနဲ့ သွားတွေ့ပေးမယ်။ သင်တန်းက သုံးရက် သို့မဟုတ် လေးရက်လောက်ပဲ ကြာမှာပါ”
ကျီချီ က သူမ၏ တစ်ပတ်ပိတ်ရက်အကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ”
သို့သော် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ “ကျန်းချီ ကိုတော့ အခုလောလောဆယ် ဘာမှမပြောကြသေးနဲ့ဦးနော်”
ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်လေ…
သူမက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေချင်သည်။
ကျန်းချီ က ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်းတွင် သူ၏ ချစ်ဇနီးလေးမှာ သူထက်ပင် ပို၍ အလုပ်များနေပုံပေါ်ကြောင်း သတိထားမိခဲ့သည်။
ကျီချီ က ရိုက်ကူးရေးစင်ဝန်းတွင် သူ့ဘေး၌ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ အခန်းတစ်ခန်း ရိုက်ကူးပြီးတိုင်း ရိုက်ကူးရေးနေရာ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ပုံမှန်တွေ့နေကျ နေရာလေးတွင် သူမကို မတွေ့ရတော့ပေ။
အဖွဲ့သားများကို မေးကြည့်သောအခါ သူတို့က “ရှောင်ကျီက ဆရာကြီးကျီနဲ့ လက်ဖက်ရည် သွားသောက်နေတယ်” ဟု ဖြေကြသည်။
ဆရာကြီးကျီဆိုသည်မှာ ရုပ်ရှင်အတွက် ကိုယ်ဟန်ပြအကများကို တီထွင်ကိုင်တွယ်ပေးရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် နိုင်ငံတော်အကအဖွဲ့မှ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းရှိသော အောင်မြင်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် အကနည်းပြဆရာမ ကျီလျန်ပင်တည်း။ သို့သော် ကျီချီ က သူမနှင့် ဘာကြောင့် လက်ဖက်ရည် သွားသောက်နေရတာပါလိမ့်။ ထို့ပြင် သူမေးလိုက်တိုင်း သူတို့က “လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်” ဟုသာ အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ဖြစ်နေရသနည်း။ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောရုံဖြင့် ထိုမျှလောက် အချိန်အကြာကြီး မယူသင့်ပေ။
ကျန်းချီ ၏ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းထန်မှုမှာ ကျန်းမာရေးနဲ့မညီမျှလောက်အောင်ပင် ကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ ဇနီးဖြစ်သူကို ရှာမတွေ့သည့်အခါ စိတ်အနည်းငယ် မကြည်မလင်ဖြစ်မိကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် သူမကို ရှာမတွေ့သော အချိန်မျိုးတွင်ပေါ့။
သို့သော် သူ ပြန်စဉ်းစားမိသည်က ကျီချီ မှာ သူ ရုပ်ရှင်ရိုက်နေသည်ကို ရပ်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြားလုပ်စရာလေး တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းက ဆိုးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူမ အနားယူနိုင်မည်၊ မိတ်ဆွေသစ်များလည်း ဖွဲ့နိုင်မည်။ အဓိကကတော့ သူမ ပျော်ရွှင်နေဖို့ပါပဲ။
ကျန်းချီ က တစ်နေ့တာ၏ အများစုကို ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေရသဖြင့် ရှိသမျှ အချိန်တိုတိုလေးအတွင်း ကျီချီ ကို ချုပ်နှောင်ထားသလို ဖြစ်နေခြင်းက မတရားရာကျသည်ဟု တွေးမိသည်။
ဤသို့ တွေးလိုက်သောအခါမှသာ သူ့စိတ်ထဲ ပို၍ ပေါ့ပါးသွားရသည်။
ကျီချီ အနေဖြင့် အနားယူခွင့်ရခြင်းက ကောင်းသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့ စိတ်စွဲကိုင်ထားရင်းဖြင့် ကျန်းချီ က ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့မှ ခေါ်ဆိုလာသောအခါ အခြေအနေကို စိတ်မတိုတော့ဘဲ အလုပ်ဘက်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ညဘက်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင်မူ အခြားသော မူမမှန်သည့် အရာတစ်ခုကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျီချီ က သူ့ကို ညဘက် ဖက်အိပ်ခွင့်မပေးတော့ပေ။ သူမက လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပیکဆွဲကာ ကာကွယ်ထားတတ်ပြီး စကားပြောရန်အတွက်သာ သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာတတ်သည်။ သူမ မည်မျှ ချစ်စရာကောင်းနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် မသိပေ။
သို့သော် ဤလွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း၌မူ စာနာတတ်သော ထိုမိန်းကလေးမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ညဘက် အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ သူမက ညဘက်လုပ်စရာရှိသည်များကို အမြန်လုပ်ပြီး ချက်ချင်းလိုလို အိပ်ပျော်သွားတတ်သည်။
ကျန်းချီ က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူမ၏ နုညံ့သော လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို ပျော်စရာသဘောမျိုး ထိုးဆွကြည့်သော်လည်း “အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ၊ မစနဲ့တော့” ဟု တိုးတိုးညည်းတွားသံကိုသာ ကြားရတတ်သည်။
ထို့နောက် သူမက ဘက်ပြောင်းလှည့်ကာ အိပ်မောကျသွားတော့သည်။
ပါးလွှာနုညံ့သော သူမ၏ ကျောပြင်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်နေတတ်ပြီး ပါးလွှာသော ညဝတ်ဂါဝန်အောက်မှ ပျံသန်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် လိပ်ပြာတောင်ပံများကဲ့သို့ ပုခုံးရိုးစွန်းလေးများ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေတတ်သည်။
ကျန်းချီ က မျက်လုံးများကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး မျက်မှောက်ကို အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်သည်။
တစ်ခုခု မူမမှန်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီချီ က သူမ ပင်ပန်းနေကြောင်း အမြဲပြောနေခဲ့သည်— လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကတည်းက သူမ ညည်းညူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းနေရတာပါလိမ့်။
ကျီလျန်နှင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ရုံဖြင့် သူမ ဒီလောက်အထိ အဆမတန် မောပန်းသွားနိုင်ပါသလား။ သူ ရုပ်ရှင်ရိုက်နေသည်ကို ထိုင်ကြည့်နေခြင်းက ပို၍ အနားယူရလွယ်ကူလိမ့်မည် သေချာသည်။
စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်လာသဖြင့် ကျန်းချီ က မနက်ဖြန် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကျီလျန်ထံ သွားရောက်ကာ အခြေအနေ ဘာတွေလဲဆိုတာ သွားမေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မနက်ဖြန်အတွက်ကိုမူ ကျီချီ က ကျီလျန်နှင့်အတူ အလုပ်များနေမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးရပေမည်။
မနက်ဖြန်တွင် သူတို့က ထိုကချေသည်နှင့် ရမက်ဆွဲဆောင်သည့် ခက်ခဲသောဇာတ်ဝင်ခန်းကို ရိုက်ကူးရမည် ဖြစ်သည်။ သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရိုက်ကူးထားပြီး အကြိမ်ကြိမ် အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ဖြစ်ရာ ကျန်းချီ က အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အနီးကပ်နေရစဉ်အတွင်း သူ မည်မျှ “စွမ်းရည်မပြည့်ဝ” သည်ကို ကျီချီ အနေဖြင့် မြင်တွေ့ရမည်ကို မလိုလားပေ။
သူ့အနေဖြင့် မနက်ဖြန်တွင် ဤဇာတ်ဝင်ခန်းကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။
ကျန်းချီ က ကုတင်ဘေး မီးအိမ်အလင်းရောင်အောက်တွင် အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ကျီချီ ၏ နူးညံ့လှပသော မျက်နှာလေးကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကိုင်းညွှတ်လာကာ သူမကို ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်သည်။
အကယ်၍ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရမည်ဆိုပါက အံ့အားသင့်သွားကြလိမ့်မည် သေချာသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာသည် ကင်မရာများ အစဉ်အမြໍ ရှာဖွေဖမ်းယူ၍မရနိုင်သည့် “အကောင်းဆုံးသရုပ်ဆောင်” ကျန်းချီ ၏ အခြားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်သည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားဟန်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
နောက်တစ်နေ့ ရိုက်ကူးရေးကို မနက် ၆ နာရီတွင် စတင်ရန် အချိန်ချိန်းထားသည်။ လင်ချီဟန်က ကျန်းချီ အနေဖြင့် အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်သော ဇာတ်ဝင်ခန်းများအတွက် ဇာတ်ကောင်စရိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အချိန်ယူရတတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ရိုက်ကူးမည့်အချိန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် စောစော သတ်မှတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းချီ က နိုးစက်သံပေးစရာ မလိုဘဲ အမြဲတန်း အလိုလို နိုးလာတတ်သူဖြစ်ပြီး နိုးစက်မြည်သံက ကျီချီ ၏ အိပ်စက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်ကို မလိုလားပေ။ ထို့ကြောင့် မနက် ၅ နာရီတွင်ပင် သူက အသာအယာ အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်။
သူက ကိုင်းညွှတ်လာပြီး သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် မိမိဘာသာ ရေရွတ်နေသကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ပါစေကွယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းချီ က အခန်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားခဲ့သည်။
တံခါးပိတ်လိုက်သည့် အသံပင် အလွန်တရာမှ တိုးညင်းလှသည်။ တိုးညင်းသော “ကလစ်” ဟူသော အသံအပြီးတွင် အိပ်ယာပေါ်၌ အိပ်ပျော်ဟန်ဆောင်နေခဲ့သော မိန်းကလေးက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွင့်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ မှောင်မည်းတောက်ပသော မျက်ဝန်းများက ကြည်လင်နေပြီး အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ ခန့်မှန်းရခက်သော တောက်ပမှုတစ်ခုပင် လွှမ်းခြောက်နေခဲ့သည်။
ကျီချီ က အမြန်ပင် အိပ်ရာမှထကာ အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီး အကနည်းပြဆရာမ ကျီလျန်ထံသို့ ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
သူမသည် ကျန်းချီ အား “အံ့အားသင့်စရာ” တစ်ခု ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့ပြီး အက၊ လက်လှုပ်ရှားဟန်များနှင့် ဇာတ်ကြောင်းများကို သုံးရက်တိုင်တိုင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး အဆစ်အမြစ်များ ကိုက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း…
ယနေ့တွင်မူ ထိုအချိန်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။