ဤသည်မှာ **"Mad Dog – Chapter 73: Always"** (ဇာတ်လမ်းပင်မ အပြီးသတ်) ၏ မြန်မာဘာသာပြန် ဖြစ်ပါသည်။
---
## Mad Dog – အခန်း ၇၃ - အမြဲတမ်း (ဇာတ်လမ်းပင်မ အပြီးသတ်)
စတိုင်လစ်မလေးသည် ထိုစုံတွဲ လျှောက်သွားသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူတို့၏ သွယ်လျပြီး မတ်မတ်ရပ်တည်နေသော ကျောပြင်များကို ကြည့်ပြီး သူမစိတ်ထဲတွင် **"ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်ဆင်းပေးလိုက်တဲ့ စုံတွဲပါပဲ"** ဆိုသည့် အတွေးလေး ခဏမျှ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အနုပညာရှင်များ ရေဒီယိုဆုပေးပွဲအတွက် ဝတ်စုံလဲလှယ်ရာတွင် လွယ်ကူစေရန် ဝတ်စုံလဲခန်း၏ အပြင်ဘက်ရှိ တဲမှာ 'ရှန့်ယွိ' ဆုပေးပွဲ ကျင်းပသည့် နေရာနှင့် မဝေးလှပေ။
ကျစ်ချီ (Zhi Qi) နှင့် ကျန်းချီ (Jiang Qi) တို့ လက်တွဲလျှောက်လှမ်းလာစဉ် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကင်မရာအလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ်လက်သွားပြီး ကလစ်နှိပ်သံများ ဆူညံစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုသို့သော မီးမောင်းထိုးပြခံရသည့် အခင်းအကျင်းမျိုးကို မယဉ်ပါးသေးသည့် ကောင်မလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျန်းချီ၏ အင်္ကျီလက်မောင်းကို မသိမသာ ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဓာတ်ပုံရိုက်ခံရန် ကော်ဇောနီထက်တွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်စဉ် ကျန်းချီက ကျစ်ချီ၏ နားနားသို့ မသိမသာ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး "နေလို့ မကောင်းလို့လား?" ဟု ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။
ထို မြင်ကွင်းကို စိမ်းရွှန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည့် သတင်းမီဒီယာများက မလွတ်တမ်း ရိုက်ကူးလိုက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ နာမည်ကျော် ကျန်းချီသည် ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် အမြဲတမ်း ပုံမှန်စံနှုန်းအတိုင်းသာ ပြုမူတတ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာမျိုး တစ်ခါမျှ မပြဖူးသည့် "ရိုဘော့" တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒီအချိန်မှာမှ မရိုက်ရင် ဘယ်အချိန်ကျမှ ရိုက်တော့မည်နည်း။
"ဒီအချစ်ဓာတ်ပုံလေးကို ရိုက်ကူးထားကြစို့" ဆိုသည့် စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ကင်မရာများသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ချိုမြိန်သော မေတ္တာမျှဝေမှုကို ရိုက်ကူးယူလိုက်ကြတော့သည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်" ကျစ်ချီသည် ခဏမျှ စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
သူမသည် ကျန်းချီ၏ အေးစက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကောင်မလေးသည် လက်ညှိုးလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျန်းချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးကို သွားရောက် ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဂလက်ဆီကြယ်စုတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။
"ငါ့အတွက် ပြုံးပြပါဦး"
ကျန်းချီမှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
**သတင်းမီဒီယာများ တကယ့် ရတနာသိုက်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ။**
ကျစ်ချီ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ ကျန်းချီကို ထိုမျှလောက် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်ကို မမြင်ချင်သောကြောင့် သူ့ကို ပြုံးရန် တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ မသိသည်မှာ ကော်ဇောနီထက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ပြုံးရယ်နေကြသည့် ထိုပုံရိပ်သည် အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ကျန်ရစ်ခဲ့မည် ဆိုသည်ကိုပင်။
မကြာမီမှာပင် ထိုဓာတ်ပုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ အားပေးလာခဲ့ကြသည့် CP (စုံတွဲ) ဖန်များအကြား တန်ဖိုးထားရသည့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ကျစ်ချီကဲ့သို့ အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းပြင်ပမှ သူတစ်ယောက်သည်ပင် အများပြည်သူ၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အချစ်ဇာတ်လမ်း ရူပါရုံများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဆုပေးပွဲကျင်းပရာ အဲကွန်းတပ်ဆင်ထားသည့် ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ မွန်းကြပ်သော အပူရှိန်မှာ အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်။
ကျစ်ချီ၏ ဖြူဝင်းသော အသားအရေမှာ အပူရှိန်ကြောင့် နီရဲနေပြီး ကျန်းချီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ကောင်လေးသည် ဘယ်ကရမှန်းမသိသော ယပ်တောင်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမအတွက် ဝီရိယရှိရှိ ယပ်ခတ်ပေးနေခဲ့သည်။
"ခဏနေရင် မပူတော့ပါဘူး" ဟု သာယာညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
ကျစ်ချီက အလိုက်သင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး တင်းမာနေသော သူမ၏ ကျောပြင်မှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသော ကင်မရာပေါင်းများစွာနှင့် စိစစ်နေကြသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ရှိနေသည့် ယခုကဲ့သို့ "ထိပ်တန်း ပညာရှင်များ စုဝေးရာ" နေရာမျိုးတွင် အလိုက်သင့်နေထိုင်ရန် သူမအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မြင့်မားစွာ ရှိရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်ပေသည်။
ဒါကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရမှပင် ကျန်းချီသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘာတွေကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ဆိုတာကို ကျစ်ချီ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အချိန်အများစုတွင် သူသည် ဝေဖန်မှုများနှင့် အကြောင်းမဲ့ မုန်းတီးမှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ယခင်က ထိုအသိုင်းအဝိုင်းမှ ထွက်ခွာချင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လတ်တလောတွင် ကျန်းချီသည် အတော်အတန် အသားကျလာပုံရပြီး ဖျော်ဖြေရေးအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ရှိနေခြင်းသည် "အလုပ်" တစ်ခုဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို တရားဝင် လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျစ်ချီသည် စဉ်းစားရင်း သူ့နားနားသို့ တိုးကပ်ကာ "နင် တကယ် တော်တာပဲ" ဟု ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။
မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခံရလျှင် သဘောကျတတ်သော ကောင်လေးမှာ မျက်လုံးထဲတွင်သာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် မသိမသာ အမူအရာမျိုးဖြစ်သော်လည်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျစ်ချီက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ချီးမွမ်းလိုက်သည်ကို ကျန်းချီ မသိသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါ၊ သူ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
သူတို့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချွီဟိန်း (Qu Heng) မှာမူ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေရသည်—သူ့ဇနီးကို ခေါ်မလာခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေမိသည်။ လာမည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ဒီနှစ်ယောက် အချစ်ပြနေကြသည်ကို ထိုင်ကြည့်နေရတော့မည်ဆိုသည့် အတွေးက သူ့ကို အေးစက်ပြီး အထီးကျန်စေခဲ့သည်။
သူသည် မနေနိုင်ဘဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်သည် - "နည်းနည်း လျှော့ကြပါဦး။"
ကျန်းချီက သူ့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျစ်ချီမှာ အနည်းငယ် ရှက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားလိုက်ကာ ကျန်းချီကို ဆက်မစတော့ပေ—အိမ်ပြန်ရောက်မှသာ ဆက်စလို့ရသည်၊ ကင်မရာတွေရှေ့မှာ ကြွားနေစရာ မလိုပါ။
နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်မှာ ရှည်လျားပြီး ပျင်းစရာကောင်းသော ဆုပေးပွဲအစီအစဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
'ရှန့်ယွိ' ဆုပေးပွဲသည် ပြည်တွင်းရှိ အဓိက ဆုပေးပွဲကြီး သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြယ်ပွင့်ပေါင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖျော်ဖြေရေးအသိုင်းအဝိုင်း၏ ထက်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိနေကြသည်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။ ကျစ်ချီသည် အခြားသူများ၏ ရုပ်ရှင်များကို မကြာခဏ မကြည့်တတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း အသိုင်းအဝိုင်း၏ နာမည်ကြီးများနှင့် ထွက်သစ်စကြယ်ပွင့်များအကြောင်း အတော်အတန် လေ့လာထားခဲ့သဖြင့် ကြည့်ရှုရသည်ကို သဘောကျနေခဲ့သည်။
—အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ပေးအပ်မည့် အချိန် ရောက်ရှိလာသည့်တိုင်အောင်ပေါ့။
အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု ရရှိသူ စင်ပေါ်တက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ကြေညာပေးမည့်သူ စင်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ကျစ်ချီသည် သူမကိုယ်တိုင် တကယ်ပင် ရင်ခုန်မွန်းကြပ်မတတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
စိတ်ကို လျှော့ထားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆက်တိုက် ပြောနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကျန်းချီကို ဆုရစေချင်နေခဲ့သည်။
ကျစ်ချီသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မကိုက်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ကျန်းချီ၏ လက်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ ဖြူစင်သော လက်မှာ သူမ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကြောင့် အနည်းငယ် နီရဲသွားခဲ့သည်။
"ချီချီ၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။" ကျန်းချီသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် သူမ၏လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်ကာ "အဆင်ပြေသွားမှာပါ။" ဟု ချော့မော့လိုက်သည်။
သူလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသော်လည်း ဒီနောက်ဆုံးအချိန်၌ စိတ်အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။
ဆုရရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့၊ မရရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။
ပိုအရေးကြီးတာက ကျန်းချီသည် ထိုဆုနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ခံစားရခြင်းပင်။
သူသည် ယခင်နှစ်ကနှင့် မတူဘဲ ယခုနှစ်တွင် ပြိုင်ဘက် ရုပ်ရှင်ကားများအားလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ကျန်းချီသည် အကဲဖြတ်ရာတွင် အလွန်ထက်မြက်သည့် မျက်စိရှိသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူရော သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများပါ ပြိုင်ဘက်များသည် သူ့ကို မမှီဟု ခံစားခဲ့ရသည်…
ထိုသို့သော ရောထွေးနေသည့် အတွေးများထဲတွင် ပျောက်ရှနေစဉ် ကျန်းချီသည် သူ၏ လက်ချောင်းများထက်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြေညာသူ၏ အသံသည် ခန်းမ၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည် - **"၄၃ ကြိမ်မြောက် ရှန့်ယွိ ဆုပေးပွဲရဲ့ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ရရှိသူကတော့ — 'Proud Princess' ဇာတ်ကားနဲ့ ကျန်းချီ ဖြစ်ပါတယ်။"**
ခန်းမတစ်ခုလုံး ကင်မရာများ ရုတ်တရက် ထိုးချိန်လိုက်မှုနှင့်အတူ လက်ခုပ်သံများ သောသောညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျန်းချီမှာ ကြောင်အံ့အံ့ ဖြစ်နေဆဲတွင် သူ၏ဘေးမှ ကျစ်ချီ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲနေပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ချင်သည့် စိတ်ကို ထိန်းထားရင်း "ကျန်းချီ! နင် အောင်မြင်သွားပြီ!" ဟု ပြောလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျစ်ချီ၏ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါမှသာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် "ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှု" ခံစားချက်များ စီးဝင်လာခဲ့သည်။
ကျန်းချီသည် ကျစ်ချီ၏ လက်ကို အသာအယာ ဆွဲချလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
**ရာစုနှစ်တစ်ခုစာ အနမ်း။**
ဒီကောင်လေးဟာ ဘယ်လောက်အထိ ရိုမန့်တစ်ဆန်နိုင်လဲဆိုတာ လူတိုင်း သိကြပါတယ်။
"တောက်၊ မြန်မြန် စင်ပေါ်တက်စမ်းပါ။" ဂုဏ်ပြုလို့ မပြီးသေးသော ချွီဟိန်းမှာ သူတို့၏ မြင်ကွင်းကြောင့် ရယ်လည်းရယ်ချင်၊ ဒေါသလည်း ထွက်နေရသည်။ ကျန်းချီက သူမကို နမ်းနေသည်ကို မြင်တော့ မနေနိုင်ဘဲ တံတောင်ဆစ်နှင့် တွန်းကာ စင်ပေါ်တက်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ကျန်းချီသည် ကျစ်ချီကို ဖက်ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူမမျက်နှာပေါ်ရှိ သပ်ရပ်မှုမရှိသော ဆံပင်အချို့ကို အသာအယာ သပ်တင်ပေးလိုက်ကာ ချွီဟိန်းကို သွားရောက်ဖက်ယမ်းပြီး ဆုပေးပွဲ စင်မြင့်ဆီသို့ ဖြေးညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
စင်ပေါ်သို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် သူသည် အဝတ်အစားကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်စေရန် သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများဖြင့် ကုတ်အင်္ကျီကို မသိမသာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး မတ်မတ်နှင့် စမတ်ကျကျ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
စင်မြင့်၏ ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းချီသည် ဆုပေးသူ၏ လက်မှ ဆုဖလားကို လက်ခံရယူခဲ့ပြီး နှုတ်ခွန်းဆက်သခြင်း၊ ဖက်ယမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ယခင်က ဆူညံနေသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဖြေးဖြေးချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး မီးမောင်းများနှင့် အာရုံစိုက်မှုများ အားလုံးသည် ကျယ်ဝန်းသော စင်မြင့်ထက်တွင် အရိပ်ရှည်ကြီး ကျရောက်နေသည့် ကောင်လေး၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ကျန်းချီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး ပရိသတ်များထဲမှ ကျစ်ချီကို တိတိကျကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။
ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး၏ တစ်ဖက်မှနေ၍ ထိုတောက်ပနေသော နက်မှောင်သည့် မျက်ဝန်းများနှင့် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ စူးစိုက်ကြည့်ကာ အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ဒီနေရာမှာ ရပ်ပြီး စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေး အရင်က ရခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် စကားနည်းလွန်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့တော့… ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်း ပိုပေးကြပါဦး။"
အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျန်းချီသည် "သရုပ်ဆောင်ခြင်း" မှအပ အများပြည်သူဆိုင်ရာ နေရာတစ်ခုတွင် စကားများစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ အေးစက်သော အသံမှာ သြဇာပါပြီး နာပျော်ဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည် - "ဒီဆုကို လက်ခံရရှိဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူတွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ ဥပမာ - ကျွန်တော့်ကို ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲ ခေါ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ဒါရိုက်တာ 'ရှဲန်လဲ့' (Shen Lei) ပေါ့။ သူသာ မရှိရင် ကျွန်တော် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုဒ်မှာ အုတ်သယ်နေရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်းဗျားတို့ သိကြတဲ့အတိုင်း မော်တော်ကား ပြင်နေရမလား မသိပါဘူး။"
သူ၏ ထူးခြားသော ဟာသဉာဏ်ကြောင့် ပရိသတ်များအကြား ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ကင်မရာက ကျစ်ချီထံသို့ ဦးတည်လိုက်သောအခါ သူမ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထက်တွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ ဒါရိုက်တာ ချွီဟိန်းကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ရိုက်ကူးရေးကနေ တစ်ခါ ရပ်နားခဲ့ဖူးပါတယ်။ 'ချွီဂေ' ကသာ ဒီဇာတ်လမ်းကို အပြီးသတ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်လာဖို့ အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုခဲ့ရင် "Arrogant" ဆိုတာ အဆုံးသတ်ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ကင်မရာက ချွီဟိန်းကို ရိုက်ကူးလိုက်ချိန်တွင် ကျန်းချီက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲဖြင့် "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ချွီဂေ" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ကောင်လေးသည် သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားတွင် စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို ထည့်သွင်းပြောဆိုထားကြောင်း လူတိုင်း သိကြသဖြင့် သူတို့ မတ်မတ်ထိုင်ကာ နားထောင်ခဲ့ကြသည်။
"ကျွန်တော် အကျေးဇူးအများကြီးတင်ချင်ဆုံးကတော့ ကျွန်တော့်ဇနီးကိုပါ။" ကျန်းချီ၏ အကြည့်သည် ကျစ်ချီထံတွင် တည်ရှိနေသော်လည်း သူက လူတိုင်းကို ပြောပြနေခဲ့သည်။ "ရှဲန်ဂေနဲ့ ချွီဂေတို့သာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဖျော်ဖြေရေးအသိုင်းအဝိုင်းထဲ ရောက်လာမှာ မဟုတ်သလို ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေနိုင်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးသာ မရှိရင် ကျန်းချီဆိုတဲ့သူဟာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"
ဒီထက်မက သူသည် အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ် ရောဂါအမည်တပ်ခြင်းခံရသည့် နှစ်တွင် သေဆုံးခြင်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ဖူးကောင်း သွားခဲ့ဖူးလိမ့်မည်။
ကျစ်ချီ သာ မရှိခဲ့လျှင် သူ့တွင် "မျှော်လင့်ချက်" ဆိုသည်မှာ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဝန်ခံစကားကြောင့် ရောက်ရှိနေကြသော လူတစ်ထောင်ကျော်အကြား လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကျစ်ချီကမူ ကင်မရာကို ရှောင်ရှားရန် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုပ်ထွက်မြင့်မားသော မှန်ဘီလူးက သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို စည်းစနစ်တကျ ရိုက်ကူးနိုင်ခဲ့သည်။
ကျန်းချီ၏ အနီးကပ်ဆုံးသူများသာလျှင် သူ၏ ခရီးလမ်းမှာ မည်မျှ ခက်ခဲခဲ့သည်ကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူမသည် သူ့ကို လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ သူမသည်လည်း သူ၏ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
"ကျွန်တော် ဘဝမှာ ရုန်းကန်မှုပေါင်းများစွာနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်၊ ချွီဂေ သူ့ရဲ့ ဆောင်းပါးမှာ ရေးခဲ့သလိုပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ဘဝဟာ သိပ်ကို ကံမကောင်းခဲ့ပါဘူး။" ကျန်းချီသည် သူ၏ အကြည့်ကို အောက်သို့ စိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပြင်းထန်သော မီးရောင်များကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရှင်းလင်းစွာနှင့် သေချာစွာ ပြောကြားလိုက်သည် —
"ကျွန်တော် ဒါကို သနားကရုဏာရဖို့ ဒါမှမဟုတ် အခြားတစ်ခုခုအတွက် ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြောဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။"
"အများပြည်သူရှေ့မှာ ရပ်တည်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ကျွန်တော် တစ်ခုခု လုပ်သင့်ပါတယ်။"
"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကင်မရာများစွာ ထိုးချိန်ထားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရိုက်ကူးနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြောချင်တာက — ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို အာရုံစိုက်ပေးကြပါ။"
"မိသားစု နောက်ခံတွေကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတွေ ခံစားနေရသူတွေကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်ပေးကြပါ၊ သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို လိုအပ်နေတဲ့ နာကျင်လွယ်တဲ့ အုပ်စုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။"
"အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ၊ သေခြင်းတရားဟာ လွတ်မြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ ကူညီချင်ကြတဲ့ လူများစွာနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရပါတယ်၊ သူတို့ မကူညီဘဲ နေလို့ရတာတောင်မှပေါ့။"
"တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော် သူတို့ကို ကူညီချင်ပါတယ်။"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြောပြီးပါပြီ၊ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
……
ကျန်းချီသည် ဒီစကားများကို လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကတည်းက ပြောသင့်သည်ဟု ခံစားရသည်။
ဒီကမ္ဘာမှာ ရာဇဝတ်သားတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံရသူတွေဟာ ဥပဒေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ကြပေမဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်ပြီး ကိုယ့်ကလေးတွေကို ပေါ့ဆစွာ နာကျင်စေခဲ့တဲ့ မိဘတွေကရော? သူတို့ဟာ ရာဇဝတ်သားတွေ မဟုတ်ကြဘူးလား?
ပြီးတော့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်တဲ့ အဲဒီကလေးတွေက ဘယ်သူ့ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းနိုင်မလဲ? ရဲဆီ တိုင်ကြားရင်တောင် "မိသားစုကိစ္စ" ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အမြဲလိုလို လျစ်လျူရှုခံရလေ့ရှိတာပဲ။
နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီကလေးတွေဟာ သေဆုံးသွားကြတာ ဒါမှမဟုတ် ကြီးပြင်းလာကြတာပဲ ရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ "မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်း" နဲ့ "ငယ်ဘဝ ဒဏ်ရာ" ရဲ့ သက်ရောက်မှုဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ဘဝတစ်ခုလုံးကို နှောင့်ယှက်နေတတ်ကာ "ကုသလို့မရတဲ့ ရောဂါ" တစ်ခုနဲ့ ခိုင်းနှိုင်းလို့ ရပါတယ်။
တစ်ခါက ကျန်းချီသည် 'ကျန်းချွမ်' (Jiang Quan) ကဲ့သို့သော သူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်လွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပျက်စီးလုနီးပါး ချောက်ထဲတွန်းပို့ခဲ့ဖူးသည် — ကံကောင်းစွာပင် ကျစ်ချီက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် စကားမပြောနိုင်ကြတဲ့ အဲဒီကလေးတွေကရော? သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် "နတ်သမီးလေးများ" ရှိကြပါ့မလား?
လူတိုင်းက သူ့လို ကံမကောင်းကြပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့အတွက်ပဲ သီးသန့် ဖြစ်သင့်တဲ့ ဒီအချိန်လေးမှာ ကျန်းချီဟာ သူ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူဟာ မွန်မြတ်လှပါတယ်လို့ ကြွေးကြော်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
ထိုအုပ်စုများသည် ဂရုစိုက်မှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုကို ခံထိုက်သည်ဟုသာ သူ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းချီ စကားပြောပြီးနောက် စခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် လက်ခုပ်သံများ သောသောညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လက်ခုပ်သံ၏ အသံမှာ ကျန်းချီ စင်ပေါ်မတက်မီကထက်ပင် ပိုမိုကျယ်လောင်နေခဲ့ပြီး အချို့သောသူများသည် သူ၏ စကားများကို ထောက်ခံကြောင်း ပြသရန် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
ဒါဟာ… ခမ်းနားတဲ့ အောင်ပွဲခံပွဲတစ်ခုလို ခံစားရစေပါတယ်။
သူတို့ ပြောပြချင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထွက်ပေါက်မရှိခဲ့သော အတွေးများသည် နောက်ဆုံးတွင် သန်းပေါင်းများစွာသော သူများ၏ နားထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းချီသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသုံးဝင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီစကားများသည် ဆုဖလားထက်ပင် ပိုမို အဓိပ္ပာယ်ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကံမကောင်းသူဟု တွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်အတောအတွင်းတွင်မူ ပိုမို ကံကောင်းလာသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
အထူးသဖြင့် ဒီအချိန်မှာ ကျစ်ချီသည် ပရိသတ်များထဲမှနေ၍ သူ့ကို ငေးကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မင်း တွေ့လိုက်ရရဲ့လား?
တောက်ပပြီး အရောင်စုံသော မီးရောင်များအကြား ကျန်းချီသည် လူအုပ်ကြီး၏ တစ်ဖက်မှ ကောင်မလေး၏ မျက်ဝန်းများကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံမျှဖြင့် စကားလုံးများကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည် - **ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။**
ကျစ်ချီသည် ဒီကမ္ဘာကြီးတွင် ကြင်နာမှုများ ပိုမိုရှိလာစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သဖြင့် "မျှော်လင့်ရဲခဲ့သည်"၊ အကယ်၍ သူမသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနိုင်လျှင် ပြောင်းလဲမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ကျန်းချီ၏ ဆုတောင်းမှာမူ ကျစ်ချီ၏ ဆုတောင်းများ အကောင်အထည်ပေါ်လာရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
ဒါထက် ပိုမိုတာ မရှိပါ။
မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ တည်ရှိမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ တည်ရှိမှုနဲ့အတူ မျှော်လင့်ချက် ရောက်ရှိလာပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်နဲ့အတူ အလင်းရောင် ရောက်ရှိလာပါတယ်။
— ဇာတ်လမ်းပင်မ ပြီး၏ —