Title: Mad Dog – Chapter 72: Always – #JiangTheFilmEmperorAndHisLittleWife# | NovelPing

ဇန်နဝါရီလတွင် “မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကားသည် တရုတ်ဒေသကိုယ်စားပြုအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရခြင်းကြောင့် ဗင်းနစ်ရုပ်ရှင်ပွဲတော် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံခြားရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားအတွက် ပင်မပြိုင်ပွဲကဏ္ဍတွင် မကြုံစဖူး မြင့်မားသောရမှတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ တရားသူကြီးများက ဒါရိုက်တာ၏ ဇာတ်လမ်းတစ်လျှောက် အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် သရုပ်ဆောင်များ၏ အကောင်းဆုံးသရုပ်ဆောင်ချက်များကို အထူးပင်ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

“မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကားကို ပွဲတော်၏ ဖွင့်ပွဲရုပ်ရှင်အဖြစ် ပြသမည်ဟု ချူဟန် ကြားသိရသောအခါ ထိုညက သူသည် အလွန်အမင်း မူးရူးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မူးယောမှုထဲတွင် ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်မှုတို့ အပြည့်အဝ စိုးမိုးနေခဲ့သည်။

ဖေဖော်ဝါရီလအစောပိုင်း တရုတ်နှစ်သစ်ကူး မတိုင်မီတွင် ဆောင်းဥတု၏ ပထမဆုံးသော နှင်းကျချိန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နှင်းပွင့်လေးများ လွင့်ပျံကျဆင်းလာကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဖြူစင်ဝင်းပသော နှင်းစောင်ကြီးဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ညချမ်းကို တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော အဖြူရောင်အလွှာတစ်ထပ်ဖြင့် ဆင်မြန်းပေးလိုက်ပေသည်။

ပထမဆုံးနှင်းကျသည့်နေ့တွင် ကျန်းချီ နှင့် ကျီချီ တို့သည် အရပ်ဘက် မှတ်ပုံတင်ရုံးသို့ သွားရောက်ကာ လက်ထပ်စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့ကြပြီး ဥပဒေအရ တရားဝင် “စုံတွဲငယ်လေး” ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုမိန်းကလေးငယ်လေးမှာ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့မရရှိသေးမီမှာပင် အိမ်ထောင်သည်လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ တောက်ပနီရောင်ရှိနေသော လက်ထပ်လက်မှတ်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခဏတာမျှ ရင်ခုန်တွေဝေသွားခဲ့သည်။

“ကျန်းချီ၊ တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်လိုက်ကြပြီပေါ့နော်” ကျီချီ သည် အင်္ကျီအဖြူရောင်များ ဝတ်ဆင်ကာ ဘေးချင်းယှဉ်ကပ်ရပ်နေကြသည့် သူမနှင့် ကျန်းချီ ၏ လက်ထပ်စာချုပ်ပေါ်ပါ ဓာတ်ပုံလေးကို ငေးကြည့်ရင်း အသိစိတ်မပါဘဲ ပြုံးမိသွားလေသည်။ “ယုံတောင်မယုံနိုင်စရာကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲ။”

ကျန်းချီ လည်း ထိုအတိုင်းပင် ခံစားနေရသည်။

ဇီမင်းလင် နှင့် မေရန် တို့ကို ယုံကြည်အောင် ခွင့်တောင်းရခြင်း၊ ကျီချီ ကို လက်ထပ်ရခြင်း… ဤအရာအားလုံးသည် ကျန်းချီ အတွက် အိပ်မက်ဆန်လွန်းလှပြီး လက်တွေ့ဘဝမှန်းပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အဆုံးအစမရှိ လှပသောအိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချိုမြိန်သော ဂွမ်းစပ်ချိုချဉ်များဖြင့် ဝန်းရံခံထားရကာ အထိအတွေ့မှာလည်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူနိုးထလာချိန်တွင် ထိုအိပ်မက်သည် လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချီ က သူမကို ကျောဘက်မှနေ၍ သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ အေးစက်စက် အသံတွင် ရှားရှားပါးပါး ကျေနပ်ပီတိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နူးညံ့မှုတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည် - “ချီချီ၊ အိမ်ပြန်ကြရအောင်။”

သူသည် သူမကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာဖြင့် သူတို့၏ အိမ်လေးဆီသို့ အမှန်တကယ် ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်လက ဇီယု၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန်းချီ သည် မြို့ရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် အသစ်ဖွံ့ဖြိုးလာသော တိုက်ခန်းအသစ်တစ်ခုအတွက် ပထမအရစ်ငွေကို ပေးချေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အသင့်နေထိုင်နိုင်ရန် ပရိဘောဂအစုံအလင် တပ်ဆင်ပြီးသား တိုက်ခန်းဖြစ်သော်လည်း ပရိဘောဂအသစ်များနှင့် ဖော်မယ်လ်ဒီဟိုက်အနံ့အသက် လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လှەပလပ်ရမည့်အချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ကျန်းချီ က လက်ရှိအိမ်ရှင်နှင့် အိမ်ငှားစာချုပ်ကို နောက်ထပ်တစ်နှစ် ထပ်မံတိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိတွင်လည်း ရှန်းလေး က ငှားရမ်းပေးခဲ့သည့် တိုက်ခန်းတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ဆဲ ဖြစ်ကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ မလက်ထပ်မီကအတိုင်းပင် အရာအားလုံးက အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်၊ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ကျန်းချီ တစ်ယောက် ပိုပြီးကပ်ပ်ချွဲချွဲ ဖြစ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည် — ရှေးဦးပိုင်းက အနည်းငယ်ထိန်းသိမ်းနေတတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် “လက်ထပ်စာချုပ်” ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးနှင့် မအားလပ်သည့်အချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်တိုင်း ကျီချီ နားမှ မခွာချင်တော့ဘဲ ကြီးမားသော ခွေးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

အားလပ်ချိန်များတွင် သူတို့သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း မကြုံဖူးခဲ့ကြသည့် ချိန်းတွေ့ခြင်း၊ ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်းနှင့် လက်ချင်းချိတ်ကာ လမ်းလျှောက်ခြင်းစသည့် အတွေ့အကြုံများစွာကို အတူတကွ ဖန်တီးဖြည့်ဆည်းခဲ့ကြသည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် ၎င်းတို့စုံတွဲ၏ လိုက်ဖက်ညီသော ပုံရိပ်များကို ပါပရာဇီများက မကြာခဏဆိုသလို ရိုက်ကူးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသော ခိုးရိုက်ထားသည့် ပုံများပင်လျှင် သူတို့၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားနှင့် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး စူးရှနက်ရှိုင်းစွာ ချစ်မြတ်နိုးနေကြသော မျက်ဝန်းအစုံကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။

#မင်းသားကြီးကျန်းနှင့်သူ့ရဲ့ဇနီးချောလေး#

ကျန်းချီ သည် လက်မှတ်ထိုးပြီးနောက် ဝေဘို တွင် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးသတင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြေညာခဲ့ချိန်မှစ၍ ဤဟက်ရှတဂ်သည် အကြိမ်ရေမရေတွက်နိုင်အောင် ခေတ်စားရေပန်းစားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ကောလာဟလပြောဆိုရတာကို ဝါသနာပါသော netizens (အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ) ကပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို “အလိုက်ဖက်ဆုံး စုံတွဲ” အဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထိပ်တန်းအမျိုးသား ရုပ်ရှင်မင်းသားကြီးတစ်ဦးနှင့် အသားဖြူဖြူ လှပထူးချွန်သော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေးတို့၏ တွဲဖက်မှုကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ပရိသတ်များကို ရင်ခုန်လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်နေပေသည်။

အထူးသဖြင့် ချူဟန် ၏ ဆောင်းပါးကြောင့် ကျန်းချီ ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ တစ်စထက်တစ်စ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျီချီ ကဲ့သို့သော အနုပညာလောကပြင်ပမှ ဇနီးသည်တစ်ဦးသည် ပရိသတ်များ၏ မျက်စိထဲတွင် အကောင်းမွန်ဆုံးနှင့် အလိုချင်ဆုံး “မမလေး/အစ်မတော်” ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လှပပြီး အောက်တန်းကျကျ မာန်မတက်တတ်ဘဲ ကျန်းချီ နားတွင် ချစ်စဖွယ် ကပ်တွယ်နေတတ်သည့် သူမ၏ ပုံများကို ရိုက်ကူးထားကြပြီး ချူဟန် ၏ ဆောင်းပါးပါ အချိန်ဇယားအတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြသူများဖြစ်ကာ ကယ်တင်ခြင်းခံရသော အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချက်က အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေပေသည်။

ထို့အပြင် အနုပညာလောကပြင်ပမှ ပုံစံနိမ့်ကျကျနှင့် ရိုးရှင်းစွာနေတတ်သော ချစ်သူကောင်မလေးတစ်ဦး ရှိခြင်းက အနုပညာလောကအတွင်း ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းအရင်းအမြစ်များကို မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု ရှိစေမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချီ သည် လက်ထပ်ခဲ့စဉ်က ကုမ္ပဏာနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရာတွင် ၎င်းကို လုံးဝဝှက်မထားခဲ့ဘဲ ပရိသတ်ကို ဦးစားပေးသော စတားတစ်ယောက်၏ ပုံစံအတုအယောင်ကို လိုက်လုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း ပွင့်လင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ သူ့တွင် ချစ်သူရှိပြီး လက်ထပ်ရန် စီစဉ်ထားကြောင်း၊ ၎င်းအချက်များကိုလည်း လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်မည်ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဆိုခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုသော်လည်း ချင်းဒင်းကုမ္ပဏာက သူ့ကို ထပ်မံစာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသည်လည်း ပါဝင်သည်။ ပကတိ ခိုင်မာသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှေ့တွင် “အတုအယောင်ပုံစံ (Persona)” ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာမှ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းချီ ၏ လူကြိုက်များမှု၊ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်နှင့် နောင်အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခြေ အလားအလာများကို ကြည့်လျှင် သူ့ကို စာချုပ်မချုပ်ဘဲနေခြင်းက လူမိုက်တို့၏ အလုပ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချင်းဒင်းသည် ရင့်ကျက်သော စီမံခန့်ခွဲမှုပုံစံရှိသည့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ကုမ္ပဏာတစ်ခုဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် မိုက်မဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ချမှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှာလည်း မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ကျန်းချီ ၏ အခွင့်အလမ်းအရင်းအမြစ်များသည် သူလက်ထပ်ပြီးနောက် လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ရုပ်ရှင်နှစ်ကားအတွက် ဒါရိုက်တာများ၏ အမြင့်ဆုံးချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ကမ်းလှမ်းလာသည့် ဇာတ်ညွှန်းများပင် ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချီ သည် ပရိသတ်များ၏ အားပေးမှုကိုသာ အဓိကမှီခိုနေရသော စတားအမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်းလိုလို အမည်းစက်ထင်ခြင်းနှင့် အနီရောင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သူ၊ သူပုန်ဆန်ဆန်နှင့် ရှင်းပြရန်ကိုပင် စိတ်မဝင်စားတတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် ပရိသတ်အချစ်ကို ဆုံးရှုံးနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် ချစ်သူရှိသည်ဖြစ်စေ၊ လက်ထပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ကလေးရှိသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် အနုပညာလောကအတွင်းရှိ သူ့၏ “တန်ဖိုးသတ်မှတ်ချက်” ကို မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု ရှိစေမည် မဟုတ်ပေ။

ရုပ်ရည်၊ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်၊ ပင်ကိုပါရမီ၊ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် ကြိုးစားလိုစိတ်တို့ကသာ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့များအတွက် အစစ်အမှန် အရေးပါသော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ကျန်းချီ ကမူ လက်ရှိအချိန်တွင် ဇာတ်ရုပ်အများကြီးကို လက်ခံရိုက်ကူးရန် မည်သို့မျှ မရည်ရွယ်ထားပေ။

သြဂုတ်လအလယ်ပိုင်းတွင် ရိုက်ကူးရန် စီစဉ်ထားသော “မြို့ကိုအုပ်စိုးခြင်း” အမည်ရှိ စီမံချက်တစ်ခုမှလွဲ၍ သူသည် မဂ္ဂဇင်းလုပ်ငန်းဆောင်တာ အချို့ကိုသာ လက်ခံခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို အလုပ်အလွန်အကျွံ မလုပ်မိစေရန် ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် “အလုပ်အကိုင်အပေါ် အလွန်အမင်း ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ” မဟုတ်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။

သူ့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ပြန်လည်ခန့်အပ်ခံရသော ရှောင်ယုံဖေး က ဤ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးချကာ စီမံချက်ပိုမိုရွေးချယ်ရန် အဘယ်ကြောင့် မလုပ်သနည်းဟု မေးမြန်းတိုင်း ကျန်းချီ က “ကျွန်တော် အဲ့ဒီလောက်ကြီး လက်မခံနိုင်သေးလို့ စိုးရိမ်လို့ပါ” ဟု ရိုးသားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလေ့ရှိသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်သင်ကြားဖူးသူ မဟုတ်ဘဲ သရုပ်ဆောင်ခြင်းအတွက် ပင်ကိုဗီဇနှင့် ပါရမီကိုသာ လုံးဝမှီခိုအားထားနေရသူဖြစ်ရာ ကျန်းချီ သည် တစ်ကြိမ်လျှင် ဇာတ်ရုပ်တစ်ခုတည်းထဲသို့သာ အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဇာတ်ကောင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လေ့လာကာ ကောင်းမွန်စွာ သရုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် အရာရာကို စူးစမ်းလေ့လာရပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ စီမံချက်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်တည်း။

ဤခါးသီးသော အမှန်တရားကို သူ ကောင်းကောင်းနားလည်ပေသည်။ မိမိစွမ်းနိုင်သလောက်သာ လက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက မရည်ရွယ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ဝန်ပိသွားစေမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီလေ။” ရှောင်ယုံဖေး က ကျန်းချီ ၏ စိတ်နေသဘောထားကို နားလည်သဖြင့် ဆက်လက်မတိုက်တွန်းတော့ပေ။ သူသည် နှမြောတသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ကွက်လပ်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် “စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆောင်တာ” အမြောက်အမြားကို ဒေါသတကြီးဖြင့် အချိန်ဇယားဆွဲတော့သည်။

သူ့၏ iPad ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လှန်လှောကာ ခရီးစဉ်ဇယားကို စစ်ဆေးရင်း သူက ပြောလိုက်သည် - “လာမယ့်လကစပြီး ရုပ်ရှင်ပွဲတော် ဆန်ခါတင်စာရင်းတွေ ထွက်လာတော့မယ်။ ဒီတစ်ခါ မင်းက ဆုလေးဆုအတွက် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်နေတယ်။ ရွှေသစ်ပင်ဆုကတော့ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ပေးမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရုပ်ထွက်ကောင်းရုံ သက်သက်အတွက်တော့ မင်း သွားပြရမယ်၊ နားလည်လား။”

လွန်ခဲ့သောအချိန်က ရုပ်ရှင်ရာသီအတွက် စာရင်းပေးသွင်းစဉ်ကတည်းက ချူဟန် သည် နောက်ဆုံးတည်းဖြတ်မှု ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း လူအများရှေ့တွင် ထုတ်လွှင့်ပြသခြင်း မရှိသေးသည့် “မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကားကို ရုပ်ရှင်ပွဲတော်အမျိုးမျိုးအတွက် တင်သွင်းထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကာကွယ်ရန်မလိုဘဲ အားလုံးက ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ ဗင်းနစ်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်၏ ဖွင့်ပွဲကားအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရခြင်းနှင့်အတူ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ရုပ်ရှင်ပွဲတော်ကြီး သုံးခုတွင် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့သည့် “မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကားသည် ပြည်တွင်းရုပ်ရှင်ဆုပေးပွဲများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင်ပင် အသာစီးရနေခဲ့ပြီး ဒါရိုက်တာ၊ ထုတ်လုပ်ရေး၊ မီးအလင်းူပပေးစနစ်၊ ဇာတ်ညွှန်းစသည်ဖြင့် ကဏ္ဍစုံလင်စွာဖြင့် အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဆန်ခါတင်စာရင်းတင်သွင်းနိုင်သမျှ အရာအားလုံးအတွက် တင်သွင်းခံခဲ့ရပြီး သရုပ်ဆောင်ကဏ္ဍများအကြောင်းကိုမူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

“မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကား၏အဓိက မင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းချီ သည် ယခုနှစ်၏ အဓိကဆုကြီးများအတွက် အဓိကပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က မူရှီ အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခဲ့သော “ကောင်းကင်ကိုမျှော်ကြည့်ခြင်း” ဖြင့် ဆုရရှိခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းလေး က အမြဲတမ်းလိုလို ညည်းတွားလေ့ရှိသည်မှာ — အကယ်၍သာ ကျန်းချီ သာ အနုပညာလောကမှ မထွက်ခွာဘဲ ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက နောင်လာမည့် ဆုပေးပွဲအချို့အတွက် ကျန်ရှိနေသေးသော အဓိကမင်းသားများမှာ ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ… ဟူ၍ဖြစ်ပြီး သူ ဤအကြောင်းကို ပြောတိုင်း အမြဲတမ်း သက်ပြင်းချကာ နှမြောတသ ဖြစ်ပြလေ့ရှိသည်။

ဝါကြွားသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း၊ ဤကောင်လေးသည် အနုပညာလောကသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ဆုများရရှိရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ရုပ်ရှင်ကားများတွင်သာ အမြဲတမ်း ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခရီးတစ်ထောင်သွားနိုင်သည့် မြင်းကောင်းတစ်ကောင်နှင့် ကျွမ်းကျင်သော မြင်းထိန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သို့သော် ရှန်းလေး နှင့် ကျန်းချီ တို့မှာမူ အလွန်တရာမှ လိုက်ဖက်ညီလှသော စုံတွဲတစ်တွဲဖြစ်ပြီး ရှန်းလေး ၏ ထူးကဲသော ဉာဏ်အမြင်နှင့်အတူ သူသည် အနုပညာလောကကြီးအတွင်း ရှေးကဘယ်သောအခါမှ မရှိဖူးသေးသော “ခရမ်းရောင်ကြယ်ပွင့်လေး” တစ်ပွင့်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့ကာ အထူးခြားဆုံး လက်ရာများကို ချန်ရထားခဲ့နိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်ယုံဖေး က “ရွှေသစ်ပင်ဆုကတော့ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ပေးမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး” ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောဆိုနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ကျန်းချီ က ဤစကားကို လွန်ကဲသည်ဟု မယူဆခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူ ဆုမရတော့မည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယခုနှစ် အခြားသော ရုပ်ရှင်ဆုပေးပွဲများတွင် သူ မည်သို့သော အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိနိုင်မည်နည်းဟု စဉ်းစားတွေးတောနေခြင်း၏ ရလဒ်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါတောင် မေးစရာလိုသေးလို့လား” ရှောင်ယုံဖေး က ရယ်မောလိုက်ရင်း မတားနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ‘ကျွန်တော် ဆု ဘယ်နှစ်ခုများ ရနိုင်မလဲ’ ဆိုတာကို မေးသင့်တာပေါ့။”

ပြည်ပမှ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်များနှင့် “မာနကြီးသောမင်းသမီးလေး” ရုပ်ရှင်ကားနှင့်ပတ်သက်၍ အနုပညာလောကအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော လှိုင်းပုတ်သံများကို အခြေခံကြည့်လျှင် ကျန်းချီ အနေဖြင့် အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ရရှိရန်နှင့် ချူဟန် အနေဖြင့် အကောင်းဆုံးဒါရိုက်တာဆုကို ရရှိရန်မှာ သေချာသလောက်ပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော “မသေချာမရေရာမှု” မှာ သူ ဆုမည်မျှအထိ ရရှိလိမ့်မည်နည်း ဟူသော အချက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချီ က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည် - “ကျွန်တော် နီလာကော်ဇောပေါ် လျှောက်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးဖော်ရွေသူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ထပ်လိုသေးလား။”

သူ့တွင် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ရှောင်ယုံဖေး က ဤတောင်းဆိုချက်ကို တိုက်တွန်းပြောဆိုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူက ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။

ရှောင်ယုံဖေး မှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်သွားခဲ့သည်။ “ဘာလဲ။ မင်းက တခြားသူတစ်ယောက်နဲ့ အတူလျှောက်ဖို့ သဘောတူပြီပေါ့။”

အကယ်၍သာ အချစ်ရေးနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် “သန့်စင်မှုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စွဲကိုင်ထားသူ” ဖြစ်သော ကျန်းချီ သာလျှင် နီလာကော်ဇောပေါ်တွင် အမျိုးသမီးစတားတစ်ဦးနှင့် အတူလျှောက်လှမ်းရန် လက်ခံခဲ့မည်ဆိုပါက, ၎င်းမှာ လူကြိုက်များမှုအတွက် ကြီးမားသော တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်တည်း။

“အင်းလေ။” ကျန်းချီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ဇနီးကို ခေါ်သွားချင်လို့ပါ။”

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က သူ ဆုရရှိသည်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်သို့ သူမအား ခေါ်သွားမည်ဟု ကျီချီ အား သူ ကတိပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုအချိန်က ကောင်မလေးတွင် ကျောင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် တာဝန်ဝတ္တရားများ ရှိနေသဖြင့် ထိုအစီအစဉ် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါတွင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်မံရရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူသည် ထိုကဲ့သို့ နှမြောစရာကောင်းသော အမှတ်တရကို သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးလိုနေခဲ့သည်။

……

ရှောင်ယုံဖေး မှာ ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ဤကိစ္စကို သူ အစကတည်းက သိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းချီ ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး လှပလွန်းလှသော ဇနီးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် လူထုရှေ့သို့ ပွဲထွက်လာခြင်းက အများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ကြီးမားစွာ ရရှိစေလိမ့်မည်မှာ သံသယရှိစရာပင် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် - “အေးလေ၊ ကောင်းပြီ၊ အဝတ်အစားပိုင်းကိုတော့ ကိုယ်စီစဉ်ပေးမယ်။”

ကျန်းချီ နှင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဇနီးသည်တို့အတွက် ပံ့ပိုးပေးလိုကြသည့် အမှတ်တံဆိပ်ပေါင်းများစွာမှာမူ ရေတွက်၍ပင် မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေပေသည်။

“မြို့ကိုအုပ်စိုးခြင်း” ရုပ်ရှင်ကားကို သြဂုတ်လအလယ်ပိုင်းတွင် စတင်ရိုက်ကူးရန် ယာယီသတ်မှတ်ထားပြီး လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းချီ ၏ အလုပ်များမှာ အဓိကအားဖြင့် မဂ္ဂဇင်းရိုက်ကူးရေးများနှင့် ကြော်ငြာများအပြင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ပွဲလမ်းသဘင်အချို့သို့ တက်ရောက်ခြင်းတို့သာ ဖြစ်ကာ အလွန်အမင်း အလုပ်မရှုပ်လှပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အိမ်သို့ အစောပိုင်း ပြန်ရောက်လေ့ရှိသည်။

ကျီချီ မှာ မတော်တဆ ကားတိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကြောင့် စာသင်ခန်းများတွင် နောက်ကျကျန်ရິດခဲ့ရပြီး မကြာသေးမီအချိန်များက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်လိုက်မီနိုင်ရန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် ကျန်းချီ ထက် အိမ်သို့ ပို၍နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လေ့ရှိသည်။

ကျီချီ က သူ့ထက် နောက်ကျပြီးမှ အိမ်ပြန်ရောက်လာသမျှကာလပတ်လုံး ကျန်းချီ က ညစာချက်ပြုတ်ပေးခြင်းနှင့် သူမ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပေးခြင်းတို့ဖြင့် “အိမ်တွင်းပုန်းခင်ပွန်းကောင်း” တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ယူနိုင်ပေသည်။

ကောင်မလေးက တစ်ခါက ရယ်မောရင်း ပြောဖူးသည်မှာ — ကျန်းချီ လောက်အထိ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခွန်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ယှဉ်ရင် သူမက ခေါက်ဆွဲခြောက်တောင် ကောင်းကောင်းမပြုတ်တတ်ဘဲ အလကား လူရာမဝင်သလို ခံစားရကြောင်း၊ တစ်ခါလောက်တော့ သူ့အတွက် ချက်ပြုတ်ကျွေးကြည့်သင့်သလားဟု တွေးမိကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချီ က ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ကျီချီ က သူ့ကို ချက်ပြုတ်ကျွေးရန် မလိုပေ။ သူ လိုချင်သည်မှာ သူမကို အလိုလိုက်ပေးရန်နှင့် လောကဓံ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများ ကင်းစင်သော ဘဝတစ်ခုတွင် နေထိုင်စေရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုည ညစာစားပွဲတွင် ကျန်းချီ က ရှောင်ယုံဖေး နှင့် အစောပိုင်းက သူ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည့် ရုပ်ရှင်ပွဲတော်အကြောင်းကို ပြောပြလာခဲ့သည်။

“ဟင်? ကျွန်မက ရှင်နဲ့အတူ နီလာကော်ဇောပေါ် လျှောက်ရမှာလား” ကျီချီ က အံ့အားသင့်သွားသည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေ၊ ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျိန်းသေပေါက် ခွင့်ရမှာပါရှင်။”

ကျန်းချီ ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က သူမ မရှိခဲ့သောကြောင့် သူဆုရရှိသည်ကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအရာကို ပြန်လည်အစားထိုးလိုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်ခဲ့သည်။

သူ့ဆန္ဒကို နားလည်သဖြင့် သူမက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချီ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ရရှိခဲ့သော ဆုဖလားမှာ သူမ၏ ခုတင်အောက်ရှိ “ရတနာသေတ္တာ” ထဲတွင် ယခုတိုင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်လေးထံမှ ရရှိခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားသည့် လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျီချီ က ယုံကြည်နေသည်မှာ —

ကျန်းချီ သည် ယခုနှစ်တွင်လည်း သူမအား အခြားဆုဖလားတစ်ခုကို ထပ်မံပေးအပ်လိမ့်မည် ဟူ၍ပင်တည်း။

ပြည်တွင်းရုပ်ရှင်လောကတွင် အဓိကဆုကြီး သုံးခု ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရွှေသစ်ပင်ဆု၊ ဗိုင်လင်ဆုနှင့် ရှန်းယုဆုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤဆုများမှာ ပြည်တွင်းရုပ်ရှင်လောက၏ အာဏာအရှိဆုံးနှင့် အဂ္ဂဆုံးဆုကြီး သုံးခု ဖြစ်ကြပြီး အခြားသော သေးငယ်သည့်ဆုများစွာ ရှိသော်လည်း ဤဆုကြီးသုံးခုနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ကျန်းချီ သည် “ကောင်းကင်ကိုမျှော်ကြည့်ခြင်း” ရုပ်ရှင်ကားထဲမှ မူရှီ ၏ ဇာတ်ရုပ်ဖြင့် ရွှေသစ်ပင်ဆုနှင့် ရှန်းယုဆု နှစ်ခုစလုံးအတွက် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ပေကျင်းမြို့တော်၏ မြူနီစီပယ်ဆုတစ်ခုဖြစ်သော ဗိုင်လင်ဆုကမူ ထိုအချိန်က ဖြေရှင်းမပြီးသေးသော “အမည်းစက်များ” ကြောင့် ကျန်းချီ အား လျစ်လျူရှုခဲ့ဟန်တူပြီး ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ရန်ပင် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုနှစ်တွင်မူ ချန်ဆီ ၏ ဇာတ်ရုပ်ဖြင့် သူသည် ဆုကြီးသုံးခုစလုံး၏ ဆန်ခါတင်စာရင်းအားလုံးကို အပြတ်အသတ် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲကျင်းပမည့်နေ့မှာ တိုက်ဆိုင်စွာပင် နွေရာသီ၏ အပူဆုံးနေ့နှင့် ကြုံကြိုက်နေခဲ့ပြီး၊ ညဘက်ရောက်သော်လည်း အအေးဓာတ်ဆို၍ လုံးဝမရှိဘဲ အလွန်တရာမှ အိုက်စပ်နေကာ ဧရာမ ပွဲကျင်းပရာခန်းမကြီးအတွင်း လူထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် စည်ကားနေပြီး ရေနွေးငွေ့ခန်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အပူချိန်အောက်တွင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ထင်ရှားပေါ်လွင်သော စတားများသာလျှင် ချွေးပြန်ခြင်းမရှိဘဲ နီလာကော်ဇောပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပြီး အလွန်မြင့်မားသော ဟိုက်ဒီဖင်နီရှင်း ကင်မရာများ၏ မည်သည့်ထောင့်မှ စစ်ဆေးမှုကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။

ဝတ်စုံအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားကြသည့် အမျိုးသားစတားများနှင့် ယှဉ်လျှင် အမျိုးသမီးစတားများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအလှကို ပိုမိုဖော်ပြနိုင်သည့် ဂါဝန်များနှင့် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်နိုင်ကြသဖြင့် ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်ရနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံများမှာ ချွေးများနှင့် ကပ်စေးစေးဖြစ်နေတတ်ကာ ဤကဲ့သို့ အပူချိန်ပြင်းထန်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ပို၍ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေတတ်ပေသည်။

ကျီချီ လည်း ဤကဲ့သို့သော ဂါဝန်မျိုးကို တစ်ကြိမ် ဝတ်ဆင်ဖူးခဲ့ဖူးရာ အမျိုးသမီးစတားတစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်း၏ အခက်အခဲကို သူမ အမှန်တကယ် နားလည်ခဲ့ဖူးသည်။

သူမသည် ES နွေဦး/နွေရာသီ အဆင့်မြင့် ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်း ဖယ်ရီဂါဝန်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ အရောင်မှာ သစ်အယ်သီးမှုန့်အရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်အထိ ရှည်လျားစွာတွဲလောင်းကျနေသည့် စကတ်စနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလိုက်တိုင်း တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်မလေးသည် သူမ၏ ရှည်လျားသပ္ပါယ်လှသော ရွှေငှက်ဇာတ်လည်ပင်းနှင့် နုညံ့လှသော ပခုံးရိုးများကို ဖော်ပြထားပြီး၊ သေးသွယ်လှသော ခါးသိမ်လေးမှာ ပို၍ပင် ကျဉ်းမြောင်းသယောင် ထင်ရစေကာ သူမအား နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွင်ပြင်စေခဲ့သည်။

စတိုင်လစ်က သူမ၏ ခါးသိမ်အထိ ရှည်လျားသော ဆံပင်ရှည်များကို အထူးတလည် ပုံသွင်းပေးခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ပုံမှန်အတိုင်း ပျော့ပျောင်းဖွာလန်နေသော သူမ၏ဆံပင်များပေါ်တွင် ဂါဝန်နှင့် လိုက်ဖက်သော ငှက်မွေးအချို့ကိုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တပ်ဆင်ပေးခဲ့ရာ သူမအား ရွှေရောင် ငှက်ကنရီလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပို၍ပင် အသက်ဝင်လှပစေခဲ့သည်။

ပေါ့ပါးလွင်ပြင်သော မိတ်ကပ်အလွှာပါးလေးဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသလို စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ ရှုမငြီးနိုင်လောက်အောင် လှပသော အလှတရားကို အမှတ်ရစေခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့အသားအရေက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။” ကျီချီ ၏ မိတ်ကပ်ကို ပြင်ဆင်ပေးနေရင်း စတိုင်လစ်က အံ့သြချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ “တချို့လူတွေက တကယ်တော့ မိတ်ကပ်ပါးပါးပဲ သုံးသင့်တာ။ မင်းရဲ့အသားအရေက ညှစ်လိုက်ရင် ရေထွက်လာနိုင်လောက်အောင်ကို နုညံ့စိုပြေနေတာပဲ။ ကိုယ် မိတ်ကပ်လိမ်းပေးဖူးတဲ့ အမျိုးသမီးစတားတွေ အများကြီးထဲမှာ မင်းလောက် အသားဖြူပြီး နုညံ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး…”

ကျီချီ က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်တလဲလဲ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက အခြားသော အမျိုးသမီးစတားများကို အများကြီးမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

“မမလေးရေ၊ တကယ် လှတာနော်။ ကျွန်မ လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။” မိတ်ကပ်ဆရာမက သူမ၏ ချိုသာယဉ်ကျေးသော အမူအရာကို မြင်သဖြင့် ပြုံးကာစနောက်လိုက်သည်— “ရှင့်ရဲ့ ရုပ်ရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင် အဖျက်အဆီးမရှိတဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲမှာ တော်တော်လေး ရှားပါတယ်။ သာသာယာယာနဲ့သာ ဝင်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ‘နိုင်ငံတော်ရဲ့ ပထမဆုံးအချစ်ဦး’ ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်မျက်နှာဖုံးလေးနဲ့ တင်စားခံရမှာ သေချာတယ်။ ဂျီကေ နဲ့သာ တွဲလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ပါဝါစုံတွဲ ဖြစ်လာမှာပဲနော်!”

ချန်ဒင်၏ ဝန်ထမ်းများက ကျန်းချီ အား ဂျီကေ ဟု ခေါ်ဆိုကြရာမှ ကျီချီ အား သဘာဝကျကျပင် “မမလေး” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိတ်ကပ်ဆရာမက စနောက်ရုံမျှသာ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကျီချီ မှာမူ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်ခြေကိုပင် တစ်ခါမျှ စဉ်းစားမထားခဲ့သဖြင့် ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းကာ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သည်— “ကျွန်မ အဲဒါမျိုး မလုပ်နိုင်ပါဘူး။”

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏ ပန်းတိုင်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိထားခဲ့ပြီး တစ်စိုက်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းခဲ့သူ ဖြစ်ကာ ကျန်းချီ နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အရာမဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အနာဂတ်ဘဝနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်ဆိုသည်မှာ သူမ၏ စဉ်းစားချက်ထဲတွင် လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

သူမ၏ တုံ့ပြန်ပုံကို မြင်သောအခາ မိတ်ကပ်ဆရာမမှာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိပြီး ကျီချီ အား ကြည့်လိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ လခြမ်းကွေးလေးများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “မမလေးက တကယ် ချစ်စရာလေးပဲနော်။”

ကျီချီ မှာ စနောက်ခံရသဖြင့် သူမ၏ ဖြူစင်ဝင်းပသော ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပန်းရောင်သမ်းလာခဲ့သည်။

ကျန်းချီ အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီး ကျီချီ အား လာရောက်ရှာဖွေချိန်တွင် နတ်သမီးဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်မလေး၏ သွယ်လျသော ပခုံးရိုးစွန်းလေးများမှာ လတ်ဆတ်သော နှင်းဖတ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အသာအယာပင် အရောင်လဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမမှာ ကြည့်မဝနိုင်စရာ အလှတရားတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကျန်းချီ ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ သူသည် ဤကိစ္စမျိုးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ပို၍ပင် တည်ငြိမ်လာခဲ့ဟန် ရှိသည်။

ကျန်းချီ က သူ့အကြည့်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကောင်မလေး၏ ခါးသွယ်သွယ်လေးကို ဖက်တွယ်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်— “သွားကြရအောင်။”

သူသည် မလိုအပ်သည့် အမူအရာများကို မပြသော်လည်း ထိတွေ့မှုတိုင်းက နူးညံ့သိမ်မွေ့နေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကြားရှိ ကောင်မလေးမှာ အဖိုးတန် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

လူအများရှေ့တွင် ကျန်းချီ ၏ ပုံမှန်အမူအရာမှာ ခေါင်းမာပြီး တည်ကြည်အေးစက်တတ်သော်လည်း မိတ်ကပ်ဆရာမတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ယခုကဲ့သို့ “နူးညံ့သိမ်မွေ့” နေသည်ကို မြင်ဖူးသည်မှာ ဤသည်ပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။ အံ့သြသွားသော်လည်း သူမအနားလည်နိုင်သည်မှာ သူနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟလများမှာ အလကားသက်သက် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ကြောင်းပင်တည်း။

လူတိုင်းက ကျန်းချီ သည် သူ၏ဇနီးအပေါ် အလွန်အမင်း အလိုလိုက် မြှောက်စားကြောင်း ပြောဆိုကြရာ ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ထိုစကားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော “ဖန်တီးထားသည့် ပုံရိပ်” သို့မဟုတ် ဈေးကွက်တင်လှည့်စားမှု တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သူသည် ကောင်မလေးကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားနေခြင်းဖြစ်ကာ အများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားလှသော ကွာခြားချက်ကြီးကိုမူ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သတိပြုမိနိုင်ပေသည်။

မိတ်ကပ်ဆရာမသည် ဇနီးမောင်နှကျ လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို တိတ်တဆိတ် ငေးကြည့်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ တူညီစွာ သွယ်လျ၍ မတ်စပ်သော ကျောပြင်များကို မြင်ရင်း “ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားသည့် စုံတွဲ” ဟူသော စကားစုက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။