ခေါင်းစဉ်း- ရူးသွပ်ခွေး – အခန်း (၄) - ကွဲအက်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း | NovelPing
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျီချီ နှင့် မန်ချွန်ယွီ တို့ ရုပ်ရှင်ရោងမှ အဆောင်သို့ ပြန်လာကြသည့်အခါမှာမူ ပျော်ရွှင်တတ်ပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော ကောင်မလေးငယ်လေးအတွက်မူ အပတ်စဉ် ရုံးပိတ်ရက်က မစတင်သေးသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။ မန်ချွန်ယွီ က ကျီချီ နှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်ဟု ထင်ရသော မီးခိုးရောင်မိတ်ကပ်ကို ချက်ချင်းခြယ်သလိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ကြိုးသိုင်းဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်သွားလေသည်။
ကျီချီ တစ်ယောက်တည်း အဆောင်တွင် ကျန်ရစ်နေချိန်၌ တစ်ိတ်တခွန်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုက ထင်ရှားလှပေသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်ကေများမှာ ခဏတာ ဖျတ်ခနဲ ရပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကွန်ပျူတာစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများမှာ ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်နေပြီးမှ ‘ကျန်းချီ’ ဟူသော စာလုံးများကို ညင်သာစွာ ရိုက်နှိပ်လိုက်လေသည်။
ဝဘ်စာမျက်နှာပေါ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များ အမြောက်အမြား ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျန်းချီ ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ စုန်းကြဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် ချောမောသော မျက်နှာကြီးက မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့လျှင်တောင်မှ ကျီချီ ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တစ်ချက်လောက် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်သွားခဲ့ရဆဲပင်။ ကောင်မလေးငယ်လေးသည် သောက်ရေငတ်နေသော ငါးတစ်ကောင် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဘိုင်ဒူး နှင့် ဝေဘို တို့တွင် ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်သမျှကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေကာ ပုံစံအမျိုးမျိုးသော ဓာတ်ပုံများကို သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး တစ်ပုံကိုဆိုလျှင် သူမ၏ ကွန်ပျူတာ နောက်ခံပုံအဖြစ်ပင် တင်ထားလိုက်သေးသည်။
തീർച്ചပါပဲ၊ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်စွာပင် သူမသည် ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်သော အငြင်းပွားဖွယ် ဝေဖန်ချက်များစွာကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
“ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” ဆိုသည်မှာ မူလက ပရိသတ်အာရုံစိုက်မှု အကန့်အသတ်သာရှိသည့် ဘတ်ဂျက်နည်းပါးသော သည်းထိတ်ရင်ဖို ရာဇဝတ်မှုဇာတ်ကား တစ်ကားသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကြော်ငြာရာတွင် တစ်ခုတည်းသော ရောင်းတန်းဝင် အချက်မှာ ဒါရိုက်တာ ရှန်းလေး ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ရုံတင်ပြသပြီးနောက်တွင်မူ ပါးစပ်ရာဇဝင်များ ပျံ့နှံ့လာမှုကြောင့် မျှော်လင့်မထားဘဲ ‘ပေါက်ကွဲသွားခဲ့’ လေသည်။
ကျန်းချီ ၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော သရုပ်ဆောင်ချက်မှာ သံသယဝင်စရာ မလိုအောင်ပင် အဓိကကျသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ အင်တာနက်ကို အလွန်တရာမှ ရှားရှားပါးပါး သုံးလေ့ရှိသည့် ကျီချီ သည် ယခုအခါ ဝေဘို ကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ကျန်းချီ ၏ အမည်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည့် ခေတ်စားနေသော အကြောင်းအရာ လေးခု သို့မဟုတ် ငါးခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ရုပ်ရှင်ကို အခုလေးတင် ကြည့်ရှုခဲ့ရသော မန်ချွန်ယွီ ကဲ့သို့ပင် “ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” ကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည့် ပရိသတ်အများစုမှာ ကျန်းချီ အတွက် ရူးသွပ်နေကြလေသည်။ မှတ်ချက်များမှာ အများအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်-
‘ဒီလို ရင်သပ်ရှုမောစရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲဟင်။ ယုံနိုင်စရာကို မရှိဘူး!’
‘ဒါ တကယ်ပဲ မျက်နှာသစ်တစ်ယောက် ဟုတ်လို့လား။ သရုပ်ဆောင်တာက အရမ်းကို အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာပဲ! အငိုတောင် ကောင်းကောင်း မငိုတတ်ကြတဲ့ နာမည်ကြီး စတားတွေကို သူ့ဆီကနေ သင်ယူကြဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်…’
‘ဒါ သက်သက် ဘုရားပေးတဲ့ အရည်အချင်းပဲ။ ကျန်းချီ က မျက်နှာသစ်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလားဟင်’
‘တကယ်ပြောတာ၊ ဒီလို ရုပ်ရည်မျိုးနဲ့ ဘာလို့ ဒီလို သရုပ်ဆောင်ချက်မျိုးနဲ့ ပင်ပန်းခံနေတာလဲ။ ဒီလို သရုပ်ဆောင်ချက်မျိုး ရှိနေမှတော့ ဘယ်သူကများ ဒီလို ရုပ်ရည်ချောမောမှုကို လိုချင်တော့မှာလဲ’
…
အစပိုင်းတွင် သုံးသပ်ချက်များမှာ အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်သည့် ဝေဖန်မှုများသာ အလွန်အမင်း စုပြုံနေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ “ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” တွင် ကျန်းချီ ၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အတင်းအဖျင်းဝါသနာပါသူ အချို့က ကျန်းချီ ၏ အတိတ်က အရှုပ်တော်ပုံများကို တူးဆွလာကြသောအခါတွင်မူ လေသံပြောင်းသွားပြီး အနုသုခုမ အဆိုးဘက်ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်-
‘ဒီကောင်လေး အကျဉ်းထောင်ထဲ ရောက်ဖူးတယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ။ အသက်မပြည့်သေးဘဲ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ ဘယ်လူကောင်းကများ ရှိနိုင်မလဲ။ ရုပ်ရှင်ထဲက စိတ်ရောဂါသည်က သူ့ကိုယ်သူ သရုပ်ဆောင်နေတာ ဖြစ်ရမယ်’
‘အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ဟုတ်လား။ အိုးမိုင်ဘုရားသခင်၊ ငါ့ရဲ့ စစ်ထုတ်အားပေးမှုတွေ အကုန် ပျက်စီးကုန်ပြီလေ!!!’
‘အဋ္ဌမအဆင့် အတင်းအဖျင်းကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဒီကိစ္စရဲ့ အစအဆုံးကို ရှင်းပြပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်၊ အတင်းအဖျင်း သိချင်စိတ်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီ!’
‘ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒီမျက်နှာသစ်က တကယ်ပဲ စိတ်ရောဂါ ရှိနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့’
‘နာမည်ကြီးချင်လို့ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာများလား။ အကျဉ်းထောင်ထဲ ရောက်ဖူးတဲ့လူ တစ်ယောက်က မင်းသား လုပ်လို့ ရလို့လား’
‘ဟုတ်တယ်၊ ဒါ အင်တာနက်ယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အနုပညာလောကထဲကနေ ထွက်သွားဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အကြံပြုပါတယ်!’
…
အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသော အင်တာနက်ခေတ်ကြီးထဲတွင် ၎င်းတို့သည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းကို ဖန်တီးကြသလို ပြောင်းလဲစေကြသည်— ချစ်ခြင်းမေတ္တာကဲ့သို့ပင် မုန်းတီးမှုလည်း ပါတယ်။
တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်စရာ။
ကျီချီ ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများမှာ ပါးလွှာသော မြူခိုးငွေ့တစ်စยဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး အေးစက်ကာ လှောင်ပြောင်သည့် ရယ်သံတစ်ခု သူမ၏ နှုတ်ဖမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတွေက ကျန်းချီ အပေါ်ထားရှိကြသည့် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ထိုအကဲဖြတ်ချက်များအတွက် သူမက အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း ကျန်းချီ က ဤမှတ်ချက်များကို မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင်မူ သူမ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိပေ။
ကျန်းချီ ကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ယောက်သာလျှင် အခြားသူများ၏ အမြင်များကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေမည်ဆိုပါက သူ၏ ဘဝသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့်သာ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ကျီချီ သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျန်းချီ နှင့် အတူတကွ ရှိနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ‘ကျွမ်းကျင်မှု’ တစ်ခုကိုလည်း တတ်မြောက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်— ၎င်းမှာ သူမ အာရုံစိုက်လိုသည့် အရာကိုသာ အာရုံစိုက်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်ရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ ရိုးရိုး လွင့်ပြယ်သွားမည့် တိမ်တိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
ကျီချီ သည် အင်တာနက်ပေါ်တွင် သူမ ‘အာရုံစိုက်လိုသည့်’ ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာရာတိုင်းကို ရှာဖွေကာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် “ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” မှာ အခုလေးတင်မှ ရုံတင်ပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် ရရှိနိုင်သော အရင်းအမြစ်များ မရှိသေးပေ။ ဤရုပ်ရှင်မှလွဲ၍ ကျန်းချီ တွင် အခြားလက်ရာဟူ၍ မရှိသေးပေ။ ကျီချီ မှာ အင်တာနက်ပေါ်ရှိ ပုံများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့်သာ သူမ၏ ရေငတ်မှုကို ဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့် ပြည်သူ့ အခမ်းအနားပွဲများတွင်မျှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသလို သူ့ကိုယ်ပိုင် ပရိသတ်အုပ်စုလည်း မရှိပေ။ အချက်အလက်အများစုမှာ ‘ပြင်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်များ’ နှင့် ‘ချောင်းရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံများ’ သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူမ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုရှာဖွေနေဆဲအချိန်တွင် ဘေးနားတွင် တင်ထားသော သူမ၏ ဖုန်းမှာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။
ကျီချီ သည် ၎င်းကို တစ်ချက် ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ‘ကျီယွီ’ ဟူသော စာလုံးများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နူးညံ့သော အသံဖြင့် “ကိုကို” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
“အဆောင်မှာလား” ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှ အသံမှာ နက်ရှိုင်းသော်လည်း ထူးဆန်းလောက်အောင် အာဏာဆန်ကာ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော လေသံဖြင့် ရှိနေသည်။ သူက တိုက်ရိုက်ပင် “ကိုယ် လာတွေ့မယ်” ဟု ဆိုလေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့” ကျီချီ က အရင်ဆုံး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် “ဘာလို့ ကျွန်မကို လာတွေ့ချင်တာလဲဟင်” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ကိုကိုက မင်းရဲ့ဖုန်းနဲ့ ကွန်ပျူတာကို သိမ်းဖို့လာတာ” ကျီယွီ၏ လုပ်ရပ်များမှာ သူ၏ လေသံနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် “ခဏလောက် အင်တာနက်မသုံးနဲ့” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။
…
“ကိုကိုရယ်၊ ဒါတွေက မလိုအပ်ပါဘူး” ကျီချီ က ဤတစ်ခါ သူ ဘာလုပ်ရန် ကြံစည်နေသည်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိနေသဖြင့် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ကျန်းချီ သရုပ်ဆောင်တာကို ကျွန်မ သိပြီးသားပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်တွင် အပြည့်အဝ သုံးစက္ကန့်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
ကျီယွီ တစ်ဖန် ပြန်ပြောလာသည့်အခါတွင် သွားကို အနည်းငယ် တိုက်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပါဝင်နေခဲ့သည်- “အင်တာနက်ကို တကယ်ကို မသုံးသလောက်ဖြစ်နေတဲ့ လူက မင်း မဟုတ်ဘူးလား”
ကျီချီ သည် ကျီယွီ၏ စိတ်ကြီးဝင်ကာ ဟုန်းခနဲ ထွက်တတ်သော စရိုက်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက အကျွမ်းတဝင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းကို စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မထားဘဲ အပျော့စား ပြုံးပြလိုက်ုံသာ ပြုသည်— “သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရင်း တိုက်ဆိုင်လို့ သူ ပါတာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ ကိုကိုရယ်၊ ကျန်းချီ က လေးနှစ်ကြာပြီးနောက်မှာ ပိုတောင် ချောလာသေးလားဟင်”
သူမ၏ ထိုကဲ့သို့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော ‘ဖန်မမ’ ပုံစံကြောင့် ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်ရှိ ကျီယွီမှာ ဖုန်းကို ပစ်ချပစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်အထိ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ကိုကိုက အဲဒီကောင်လေးကို ဘာမှ အလေးမထားဘူး” ကျီယွီ၏ လေသံမှာ ပိုမိုလေးနက်လာပြီး သတိပေးလိုက်သည်- “ဦးနှောက်ကို ကောင်းကောင်းသုံးစွဲစမ်းပါ၊ သူ့နားကို မကပ်နဲ့တော့။ ကျန်းချီ က… ကျန်းချီ ဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”
ကျီယွီသည် ကျီချီ ထက် သုံးနှစ်ကြီးပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမကို စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတိုင်း စိုးမိုးအုပ်ချုပ်လိုစိတ် ရှိတတ်ရန် အကျင့်ပါနေခဲ့ပြီး သူ၏ စကားများမှာလည်း ပြတ်သားခိုင်မာလှသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ဆယ့်တစ်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော လူနာုက်မှု ဖြစ်ရပ်ကြီးပြီးနောက်တွင် ကျီယွီသည် ကျောင်းသို့ အသွားအလာကို တစ်ဝက်နီးပါးအထိ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်— ၎င်းတို့၏ အချိန်ဇယားများမှာ မကြာခဏဆိုသလို ကိုက်ညီမှု မရှိကြသော်လည်း အကိုတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက အမြဲတမ်း ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေးမည့် နည်းလမ်းများကို တက်ကြွစွာ ရှာဖွေပေးတတ်ပေသည်။
ကျီယွီသည် ကျန်းချီ ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားခဲ့ပြီး ဇီမင်းလင် နှင့် မေရန် တို့ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ကျေးဇူးကိုလည်း တူညီစွာ တင်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ညီမလေးမှာ ကျန်းချီ အနားတွင် အမြဲ ကပ်နေတတ်သည်ကို သူ သိရှိထားပြီး ၎င်းအတွက် ရယ်စရာလည်းကောင်း၊ စိတ်ပျက်စရာလည်းကောင်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူ တားဆီးကန့်ကွက်ခြင်းတော့ မပြုခဲ့ပေ။
အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် သူက အလကားသက်သက် ကြီးပြင်းလာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်က ကျီယွီသည် လူငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသော်လည်း လူများကို ပိုင်းခြားဝေဖန်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကောင်းဆိုးကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယူဆခဲ့သည်။ ကျန်းချီ မှာ အနည်းငယ် အေးစက်စက်နှင့် ထူးဆန်းနေသော်လည်း သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျီချီ သူနှင့် မကြာခဏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံနေခြင်းကို သူ မကန့်ကွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ကျန်းချီ နှင့် အကြိမ်ကြိမ် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံဖူးခဲ့ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချီ ကို လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အခြားအရာအားလုံးကို ဖယ်ထားပြီး ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် ကျီယွီ ကလည်း သူသည် အလွန် ‘မိုက်သော’ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း တွေးထင်ခဲ့မိသည်။
သို့သော် ထိုနားလည်မှုအားလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်က၊ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် မပြည့်မီက ကျန်းချီ ၏ အနေအထားတွင်သာ အကန့်အသတ်ရှိနေခဲ့သည်။
အကျဉ်းထောင်ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမှောင်ဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး ဆိုးယုတ်ရွံရှာဖွယ်ရာ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်အားလုံး စုဝေးရာနေရာဖြစ်ကာ လူတစ်ယောက်၏ အရိုးများကို ကျိုးကြေစေနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ စရိုက်သဘာဝကို အစအနမကျန်အောင် အသွင်ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် သုံးနှစ်တာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော ကျန်းချီ သည် ယခုအခါ မည်သို့ပုံစံရှိနေမည်ကို ကျီယွီ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ Screen (မျက်နှာပြင်) ထဲမှတဆင့် မြင်ရသည့် သူ၏ အန္တရာယ်များခြင်း၊ အေးစက်ခြင်းနှင့် ပျံ့နှံ့နေသော ဆိုးသွမ်းမှုတို့က လူများကို ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားစေသည်… ကျီယွီ အနေဖြင့် ကျီချီ က ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်ပတ်သတ်နေခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း… တော်တော်ဆိုးသည်မှာ သူသည် ကျီချီ ၏ ကျန်းချီ အပေါ်ထားရှိသော စွဲလမ်းမှုကို အခြားသူ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုနားလည်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုကဲ့သို့ပင်။
“ကိုကို၊ သူ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်သွားပါစေ” ကျီချီ က ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် “သူ ကျွန်မကို မှတ်မိနေမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
မိန်းကလေးငယ်၏ ခေါင်းမာမှုကြောင့် ဖုန်းကိုင်ထားသည့် ကျီယွီ၏ လက်ခ្នမ်းပေါ်မှ အကြောစိမ်းများ ထောင်တက်လာခဲ့သည်။
“မှတ်မိနေတော့ရော၊ ဘာအသုံးကျမှာလဲ” သူက အနည်းငယ် ဒေါသသံပါပါဖြင့် “အဲဒါက ထမင်းဝအောင် ကျွေးနိုင်လို့လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွေးနိုင်ချေ ရှိပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချစ်က ဗိုက်ဝစေနိုင်တာပဲဟာ” ကျီချီ က ပြုံးလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်— “ကိုကို၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မ သူ့ကို အခုတော့ သွားမရှာပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့ သူ ကျွန်မကို ကြိုက်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ သိတယ်။ ကျန်းချီ ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ၊ သူက ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ကြိုက်နေမှာ”
သူမနှင့် ကျန်းချီ အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးအပေါ် ထိုကဲ့သို့ အစွန်းရောက်သော ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုမှာ လေးနှစ်တာ ကာလအတွင်း တစ်စက်ကလေးမျှ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းချီ သည် သူမထံသို့ ယခုချက်ချင်း ရောက်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကျီချီ သိထားသော်လည်း သူ့ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူမ မသိသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကျန်းချီ ကို စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေမည် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဖုန်းနံပါတ်မှာ သူတို့၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော ‘ကတိကဝတ်’ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ဖုန်းလိုင်းတစ်ဖက်မှ ကျီယွီ၏ အမျက်ဒေါသထွက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ဖုန်းချလိုက်သည်။ အချစ်ခံရသူများမှာ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုဘဲ ရဲတင်းတတ်ကြသည်ပင် ဖြစ်ပေမည်။ ကျီယွီ သူမကို တကယ်တမ်း စိတ်ဆိုးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။
မိန်းကလေးငယ်၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများသည် ကျန်းချီ ၏ ပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ထိုပုံများထဲတွင် လူငယ်၏ ဘေးတိုက်ပုံရိပ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ မင်မည်းရောင် ဆံပင်များမှာ လေတိုက်ခတ်ရာ လွင့်ပျံ့နေပြီး နဖူးပေါ်တွင် နှစ်စင်တီမီတာခန့် ရှည်သော မှိန်ဖျော့သည့် အမာရွတ်ငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သေချာမကြည့်လျှင် မမြင်ရတတ်ဘဲ ယနေ့ခေတ် မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းပညာများဖြင့်ဆိုလျှင် ခြေရာလက်ရာမထင် ဖုံးအုပ်ပစ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤအမာရွတ် မည်သို့ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို ကျီချီ တစ်ယောက်တည်းသာ သိပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ ကျန်းချီ ၏ နဖူးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျောက်စရိုက်ခဲ အချွန်အတက်များဖြင့် လှီးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ ကျီချီ သူ့ကို စတင်သိကျွမ်းခဲ့ပြီး နှစ်လခန့်အကြာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
မိန်းကလေးငယ်လေးသည် ကျန်းချီ အနားတွင် ကပ်နေရန် စွဲလမ်းလာခဲ့သည်။ အတန်းပြီးသည်နှင့် သူနှင့်သွားဆော့တတ်ပြီး နေ့လယ်စာစားချိန်တွင်ပင် မေရန် ကို သူတို့နှစ်ယောက်စာ ထမင်းဘူး နှစ်ဘူး ယူလာခိုင်းကာ နေ့တိုင်း သူ့ကို လိုက်ရှာပြီး အတူစားလေ့ရှိသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျန်းချီ လည်း သူမ ရှိနေခြင်းကို အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အစပိုင်းကကဲ့သို့ လူများကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်ကာ အေးစက်ကင်းကွာနေခြင်း မရှိတော့ပေ။
ကျီချီ က သူ့ကို တစ်ခုခုပေးလျှင် စားသော်လည်း အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ လက်မခံပေ။ သူသည် ကျီချီ နှင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် ဆော့ကစားလာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးငယ်၏ တောင်းဆိုမှုအမျိုးမျိုးနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော ချစ်စဖွယ်ကောင်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အများစုမှာ သူက တိတ်တဆိတ် လက်ခံပေးတတ်သည်။
ကျန်းချီ က ပါးစပ်မှ ထုတ်မပြောသော်လည်း သူ၏ အလွတ်သုညကမ္ဘာထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်လာခဲ့သည့် ‘ဖျက်ဆီးသူ’ ကျီချီ ကို သူ မငြိုငြင်ကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။
ထိုမျှသာမကဘဲ… ကျန်းချီ ၏ ပုံမှန်အားဖြင့် လျစ်လျူရှုတတ်သော ပယင်းရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးအရိပ်လေးတစ်ခု စတင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိန်းကလေးများမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချစ်စရာ အကောင်းဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျန်းချီ မျက်စိနောက်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော ကျောင်းသားများလည်း အများအပြား ရှိကြပြီး ယခုအခါတွင် ကျီချီ ကဲ့သို့သော ချောမောပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့အနားတွင် အမြဲကပ်နေကာ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံနေခြင်းက အခြားသူများ၏ ‘မကျေနပ်ချက်’ ကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေခဲ့သည်။
မူလတန်းကျောင်းသားများ၏ ကမ္ဘာကြီးတွင်လည်း မုန်းတီးမှု မရှိသည် မဟုတ်ပေ၊ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ မကြာခဏဆိုသလို ပိုမို ပေါ်လွင်ထင်ရှားတတ်ပေသည်။
ကျောင်းဆင်းချိန် သာမန်နေ့တစ်နေ့တွင် ကျီချီ သည် သူမနှင့် အတူပြန်ချင်နေသော ဇီရွှမ်း ၏ တောင့်တနေသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး စာသင်ခန်းထဲမှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းချီ လည်း လူသတ်နိုင်သည်ဟု နောက်ဆုံးအကြိမ် ‘အတုယူ’ ပြောဆိုခဲ့ပြီးကတည်းက ကျီချီ သည် သူမနှင့် ဆက်မဆော့ချင်တော့ပေ။
ကလေးများ၏ ကြိုက်နှစ်သက်မှုနှင့် မနှစ်မြို့မှုတို့မှာ များသောအားဖြင့် ဤမျှ ရိုးရှင်းတတ်ကြသည်။
မည်းမှောင်သော စိတ်နှလုံးရှိသူများ၏ မျက်စိတွင်မူ ‘မကောင်းမှု’ ဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် အကြောင်းရင်းမရှိတတ်ပေ။
ကျီချီ သည် အတန်း (၃) ထံသို့ သွားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချီ ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်မှာ ပုံမှန်နေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းကလေးငယ်က သူ အိမ်သာသွားနေသည်ဟု တွေးလိုက်ကာ စာသင်ခန်းပြင်ဘက်မှ နံရံကိုမှီရင်း သူ့ကို စောင့်နေခဲ့သည်။ လုပ်စရာ မရှိသည်နှင့် မိန်းကလေးငယ်သည် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကြိုးများကို သူမ၏ လက်ချောင်းလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။
သို့သော် စာသင်ခန်းထဲမှ ကျောင်းသားများ ကုန်ဆုံးသွားကြပြီး ဆရာမက တံခါးပိတ်ကာ မီးပိတ်တော့မည့် အချိန်တွင်မူ ကျီချီ မှာ ကျန်းချီ ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို စာသင်ခန်းထဲမှ ထုတ်ယူလာခဲ့ရပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။
ကျန်းချီ ဘယ်ရောက်သွားနိုင်သလဲ။ သူ့ကျောပိုးအိတ်ကိုပင် မယူဘဲ အိမ်ပြန်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျီချီ ရပ်နေသည့် တောက်ပသော မီးရောင်လွှမ်းနေသည့် စင်္ကြံလမ်းကြီးမှာ အေးစက်ကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူမလည်း ပြန်ရန် သင့်မသင့် တွေဝေနေဆဲအချိန်တွင် ထောင့်ချိုးရှိ စာသင်ခန်းတစ်ခုဘက်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ငိုသံများကို သူမ အ ရိပ်အယောင်မျှ ကြားလိုက်ရသည်။
ကျီချီ တန့်သွားပြီး မသိစိတ်အရပင် ဆူညံသံလာရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
၎င်းမှာ အသုံးမပြုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော စွန့်ပစ်ထားသည့် ဂီတစာသင်ခန်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ နောက်ကျမှ… ဘာကြောင့် လူရှိနေရတာလဲ။
ရုတ်တရက် ဝင်လာသည့် ဆဋ္ဌမအာရုံကြောင့် မိန်းကလေးငယ်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တဒုန်းဒုန်း ခုန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုစာသင်ခန်း၏ တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော ဖန်ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် အတွင်းဘက်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ၏ ကြီးမားနက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်—
အသက်ပိုကြီးသည့် ကျောင်းသား ယောကျ်ားလေးအချို့က ကျန်းချီ ကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားကြကာ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေကြသည်။ အခိုင်အမာ ထိန်းချုပ်ခံထားရသော လူငယ်လေး၏ မျက်နှာဖျော့ဖျော့ပေါ်တွင် နက်မှောင်သော မျက်မှောင်ကြောကြီးမှာ ပိုမိုပေါ်လွင်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ညိုမည်းနေပြီး ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေရကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။
လူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်ကာ နီရဲနေပြီး ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်သေးသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ မာန်ကျဉ်နေသော အလင်းရောင်နှင့် တူနေပေသည်။