ခေါင်းစဉ် - မက်ဒေါ့ - အခန်း (၂၈) - ကျန်းချီ ကို မုန်းတီးသူများအတွက် အနာကျင်ရဆုံးည | NovelPing
#ယခုနှစ် ရွှေပင်စည်ဆုပေးပွဲမှာ ဆုရတာထက် ပိုပြီးမျက်စိနောက်စရာကောင်းတာကတော့ ကျန်းချီ ရဲ့ မျက်နှာပေးပါပဲ#။
အဲ့ဒီညက ရှုပ်ထွေးလှပြီး ဝေဘို ရဲ့ ရေပန်းစားဆုံးရှာဖွေမှုစာရင်း (Hot Search) ထိပ်ဆုံးမှာ အခိုင်အမာရပ်တည်နိုင်ခဲ့တဲ့ စကားရပ်ကတော့ ရယ်စရာလည်းကောင်း၊ ငိုစရာလည်းကောင်းတဲ့ ဒီခေါင်းစဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ချန်တင်း (Chen Ding) ရဲ့ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး (PR) ဌာနဆိုရင်ဖြင့် ဟိုဘက်မှာ လျင်မြန်စွာတက်လာနေတဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကြည့်ရင်း၊ ဒီဘက်မှာတော့ PR တွေ လိုက်မဖြေနိုင်တော့တဲ့ အွန်လိုင်းပေါ်က ကောလာဟလနဲ့ မမှန်မကန်စွပ်စွဲချက်တွေကို ကြည့်ကာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ခံစားနေရပါတော့တယ်။
ကျန်းချီ ကိုယ်တိုင်က ရုပ်ရည်ရော၊ သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာရော၊ ဘီလီယံချီတဲ့ ရုပ်ရှင်ဝင်ငွေရဲ့ အပိုဆုကြေးတွေပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူပါ။ အခုဆိုရင် အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကိုပါ ထပ်ရလိုက်ပါပြီ။ ဒါက လူအများအပြားရဲ့ ရှေ့ဆက်မယ့်လမ်းကို ချက်ချင်းဆိုသလို ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။
တကယ်တော့ အခုအချိန်မှာ အွန်လိုင်းပေါ်က လူအများစုဟာ ကျန်းချီ က မျက်နှာသေနဲ့၊ ရိုသေလေးစားမှုမရှိဘူး၊ ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘူးလို့ ဆဲဆိုနေကြပြီး သူ့ရဲ့ အတိတ်က အချစ်ရေးသတင်းတွေတောင် ဈေးသည်တွေရဲ့ ကောလာဟလစကားတွေလို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ပြောနေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဒီဆုနဲ့မထိုက်တန်ဘူးလို့တော့ ဘယ်သူမှ မဆဲကြပါဘူး။
ဒီအခြေအနေကိုကြည့်ရင် ကျန်းချီ က သူ့ရဲ့သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်နဲ့ ဆုရရှိသွားတာဟာ ဘယ်သူမှ မဝေဖန်နိုင်လောက်အောင် ထိုက်တန်လွန်းတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားလှပါတယ်။ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ အခွင့်အလမ်းတွေက ဘယ်တော့မှ မကုန်ခမ်းနိုင်ပေမဲ့ အသက် နှစ်ဆယ်နဲ့ သုံးဆယ်ကြား အရွယ်ရှိတဲ့ သရုပ်ဆောင်တွေအတွက်တော့ အခွင့်အလမ်းတွေက အကန့်အသတ်နဲ့ ရှိနေဆဲပါပဲ။
အခုလို ကျန်းချီ က အာရုံစိုက်မှုတွေ အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ပြီဆိုတော့ အရင်းအနှီးပိုင်ရှင်တွေက သူ့ကိုပဲ ဦးစားပေးရွေးချယ်တော့မှာ သေချာပါတယ်။ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ရရှိခဲ့တဲ့အချိန်ကစပြီး နောက်တစ်နေ့အထိ ရှောင်ယုံဖေး တစ်ယောက် ဇာတ်ညွှန်းပေါင်းများစွာကို လက်ခံရရှိထားပြီး ဖြစ်နေပါပြီ။
ရုပ်ရှင်တွေ၊ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွေ၊ အမျိုးအစားစုံလင်လှတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး၊ နတ်လူ၊ နန်းတွင်းရေးရာ၊ အာဏာလုပွဲ၊ ခေတ်သစ်ကျောင်းဝင်း၊ အဆုံးစွန်ဆုံး ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်တွေအထိပါ ပါဝင်နေတာကြောင့် ရှောင်ယုံဖေး တစ်ယောက် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်နေခဲ့ရပါတယ်။
တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့ သူဟာ PR ဌာနနဲ့ ကျူဟេង (Qiu Heng) တို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ကျန်းချီ ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲအသစ်ကို သံရည်ပူတုန်း ရိုက်ချင်ဇောနဲ့ တရားဝင်ကြေညာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ တစ်ဖက်မှာလည်း ဒီအချိန်က အနာအကျက်ဆုံး၊ အပူပြင်းဆုံးအဆင့် ဖြစ်နေလို့ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဖက်မှာလည်း ကျန်းချီ ဟာ တစ်ခဏတာပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကမ္ဘာကို သက်သေပြချင်လို့ပါပဲ။
ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဆုအသစ်ရရှိထားတဲ့ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲအလုပ်က စျေးပေါပေါ လူကြိုက်များမှုကို မလိုက်စားဘဲ ထိပ်တန်းအရင်းအမြစ်တွေကိုသာ ရွေးချယ်ထားပြီး၊ အဲ့ဒါကလည်း နာမည်ကျော် ဒါရိုက်တာ ကျူဟេង ရဲ့ လက်ရာအသစ် ဖြစ်နေပါတော့တယ်!
ဒါကြောင့် နယ်ပယ်အသီးသီးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုတွေအောက်မှာပဲ ချန်တင်းဖျော်ဖြေရေးရဲ့ ဝေဘို တရားဝင်စာမျက်နှာက ပို့စ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ‘တရားဝင်ကြေညာ’ ခဲ့ပါတယ်။ လေသံက အတော်လေး စနောက်ပြီး စိန်ခေါ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ပါ—
[@ချန်တင်းဖျော်ဖြေရေး (Chen Ding Entertainment) - ကျန်းအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ရေ၊ ဒါရိုက်တာကျူက ခင်ဗျားကို အမျိုးသားဇာတ်ကောင်နေရာကနေ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေပါပြီ။ @ကျူဟេង (Qiu Heng) @ကျန်းချီ.]
အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကို ဆွေးနွေးနေကြလို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတဲ့ ဝေဘို ပေါ်က netizens တွေဟာ ဒီပို့စ်ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် #ရူးသွပ်ကုန်ကြပါတော့တယ်#။
ကျူဟេង ရဲ့ ပရိသတ်တွေဆိုရင် ပိုင်ရှင်မဲ့ မုန့်ဖက်ထုပ်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာသလိုမျိုး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့တွေ မူးဝေပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြကာ တရားဝင်ကြေညာချက်ကို စောင့်မယ်လို့ မှတ်ချက်ရေးချင်ကြပေမဲ့ ချန်တင်းဖျော်ဖြေရေးရဲ့ တရားဝင်ကြေညာချက်က တကယ်တမ်းမှာ တရားဝင်ကြေညာတာနဲ့ ဘာမှမထူးတော့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ တိုက်ရိုက်ဂုဏ်ပြုတာ၊ ရှယ်တာနဲ့ ပံ့ပိုးပေးတာတွေကို လုပ်ဆောင်ရတဲ့အခါမှာတော့… သူတို့တွေ အိပ်မက်ထဲမှာ ရောက်နေသလို ခံစားနေကြရပါတယ်။
ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဘာလို့ ဒါရိုက်တာကျူဟេងနဲ့ ကျန်းချီ တို့ ပူးပေါင်းရတာလဲ? ဒါ အမှန်ပဲလား? ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပရိသတ်အသင်းခွဲတွေကရော အစောပိုင်းကတည်းက ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ကြတာလဲ?!
လူတိုင်း မိန်းမောတွေဝေ အံ့အားသင့်နေချိန်မှာပဲ ကျူဟេង ကလည်း ‘ပျော်ပွဲစားဖို့’ ဝင်ပါဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
[@ကျူဟេង (Qiu Heng) - မုန်တိုင်းတွေကြားထဲမှာ “ဂျียวစီ (Jiao Si)” က ခင်ဗျားကို စောင့်ကြိုနေပါတယ်၊ @ကျန်းချီ.]
အခုတော့ ဒါဟာ အမှန်တကယ် တရားဝင်ကြေညာလိုက်တာပါပဲ။
ပြီးတော့ တော်တော်လေးလည်း ဂုဏ်ယူစရာကောင်းပါတယ်။ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာက ကျန်းချီ ကို အရင်စပြီး အမည်တပ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ အခုတော့ ကျန်းချီ ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်နေကြပါပြီ။
ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာတော့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လို ဖြန့်ကျက်လာခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီညက အဆုံးသတ်ဆီကို ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။
[@ကျန်းချီ - အင်း။]
…
သူ့ရဲ့ မာနကြီးပြီး အေးစက်တဲ့ ဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းထားလျက်နဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ တဂ် (Tag) တောင်မလုပ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ‘အင်း’ လို့ပဲ တုံ့ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူပုံအလယ် ခပ်မိုက်မိုက်လူတွေတောင်မှ သူ ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတယ်ဆိုတာကို သိနိုင်ပါတယ်။
ဒီညဟာ ကျန်းချီ ကို မုန်းတီးသူတွေအတွက် အနာကျင်ရဆုံးည ဖြစ်နေလောက်ပါတယ်။
သူတို့ မုန်းတီးရတဲ့လူက ပွဲကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီး၊ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ဆွတ်ခူးကာ၊ ကျော်ဇောမှုနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှစ်ပါးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အောင်မြင်သူတစ်ဦးအဖြစ် လက်တွေ့မှာ ပုံဖော်ခံခဲ့ရပါတော့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျန်းချီ နဲ့ အခြားသရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ ပရိသတ်တွေကတော့ မျက်စိတွေ ပူစပ်လာကာ မနာလိုဝန်တိုမှုတွေနဲ့ မျက်နှာပြင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေနိုင်ကြပါတော့တယ်— ဒါကို သာမန်အားဖြင့် “အနာလိုစိတ်နဲ့ မျက်စိစိမ်းတာ” လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ ကိုယ်တိုင်အတွက်ကတော့ ဒီလို တောက်ပထင်ရှားတဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေကြားထဲမှာ ဘာမှကို မခံစားရပါဘူး။
သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ယူပြီး ဆုပေးပွဲကနေ ထွက်လာကတည်းက ကားစီးလာတဲ့ တစ်လမ်းလုံး ကျီချီ နဲ့ ဖုန်းပြောရင်း အချိန်ကုန်ခဲ့ပါတယ်။
ဝေဘို ပေါ်မှာ ကျူဟេង ရဲ့ မက်ဆေ့ချ်ကို အမြန်ဆုံးပြန်ဖို့ ရှောင်ယုံဖေး ဆီကနေ အကြိမ်ကြိမ် အကြောင်းကြားဖုန်းတွေ ဆက်တိုက်ဝင်လာမှသာ ကျန်းချီ ဟာ မလိုလားတလားနဲ့ အကောင့်ဝင်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ‘အင်း’ လို့ ဝင်ရောက်တုံ့ပြန်ခဲ့ပါတယ်။
“မင်း အလုပ်ရှုပ်နေရင် ကိုယ့်အလုပ်ကို ဆက်လုပ်လို့ရပါတယ်” လို့ ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းကနေ ကျီချီ ရဲ့ အသံက နူးညံ့ပြီး နားလည်ပေးဟန်နဲ့ ရယ်သံအသာအယာပါဝင်နေပါတယ်။ “ငါ့နဲ့ အမြဲတမ်း ဆက်ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။”
တကယ်တမ်းမှာတော့ ကျန်းချီ က အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေတတ်ပြီး၊ သူကသာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ တလီလီပြောနေတတ်သူပါ။
“ရပါတယ်” ကျန်းချီ က အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြန်ပြောပါတယ်။ “ငါ အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး။”
ဘာနဲ့မှ ယှဉ်လို့မရအောင်ပါပဲ၊ ကျီချီ ရဲ့ ကိစ္စတွေက ဘယ်အရာနဲ့မှ ယှဉ်ရင် အလုပ်ရှုပ်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် သူမက စိုစွတ်တဲ့ဒေသတွေမှာ ကွင်းဆင်းလေ့လာနေချိန် နေ့ဘက်တွေဆို ဖုန်းလိုင်းက အမြဲဆိုးနေတတ်တာကြောင့် ညဘက်ရောက်မှသာ ခဏတာ ဖုန်းပြောနိုင်ကြတာပါ။
“မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ တောင်ပေါ်ကို ထပ်သွားကြရဦးမယ်၊ ပြီးရင် ဒေသခံ တည်းခိုခန်းမှာပဲ နေရလိမ့်မယ်” ကျီချီ ရဲ့ အသံက နည်းနည်းလေး စိတ်ပျက်နေတဲ့ပုံ ပေါ်နေပါတယ်။ “အဲ့ဒီမှာ ဖုန်းလိုင်းလုံးဝမိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့တော့ ငါ မင်းနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ် ရက်အနည်းငယ်လောက်တော့။”
သူတို့တွေ ညတိုင်း WeChat မှာ စကားပြောဖြစ်တဲ့ ‘အလေ့အထ’ ရှိသွားကြပြီဖြစ်လို့ ဖုန်းလိုင်းမရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့ အတွေးက သူမအတွက် အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းချီ ကတော့ မိုးရာသီကြီးထဲမှာ မြွေတွေ၊ အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေ၊ ကြွက်တွေ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ ဝန်းရံနေတဲ့ တောင်ပေါ်ဒေသမှာ ကျီချီ ရောက်နေရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ သူမရဲ့ နုနယ်တဲ့အရေပြားကိုပါ ထည့်တွေးမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက ပိုလို့တောင် နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါတယ်။
“ဒါဆိုရင်တော့…” ကျန်းချီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ တစိုက်မတ်မတ်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်၊ “ငါ လာခဲ့မယ်။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် “ဂျียวစီ (Jiao Si)” ရိုက်ကူးရေးက နောက်လမှ စတင်မှာဆိုတော့ သူ့မှာ အလွတ်အချိန်နည်းနည်း ရှိပါတယ်။
“မင်း လာမလို့လား? ငါ့အတန်းဖော်တွေအားလုံးကို လန့်သွားစေလိမ့်မယ်” ကျန်းချီ ရဲ့ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမရှိဘဲ ရုတ်တရက်ပြောလာတဲ့ ပုံစံကို ကျီချီ က ရယ်မောရင်း အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆန်လိုက်ပါတယ်၊ “နေပါစေတော့၊ ဒီက ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည် (UV rays) တွေက အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်တယ်။ အရောင်တင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ဒါရိုက်တာက ဇာတ်ညွှန်းထဲက ဇာတ်ကောင်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုပြီး မင်းကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းမှာ ဇာတ်ညွှန်းကို လေ့လာဖို့နဲ့ ဇာတ်ကောင်ကို နားလည်ဖို့လည်း လိုသေးတယ်လေ…”
မိန်းကလေးရဲ့ စကားတွေက ယုတ္တိရှိပြီး လက်တွေ့ကျနေပေမဲ့ ကျန်းချီ ကိုတော့ အလွှာပေါင်းစုံ အချုပ်အနှောင်တွေနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရသလို ခံစားစေရပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သူသိနေလို့ပါပဲ။
စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးကတည်းက သူဟာ ‘လွတ်လပ်မှု’ မရှိတော့ပါဘူး။
အနည်းဆုံးတော့ သူ လုပ်ချင်တာကို စိတ်ကြိုက်လုပ်လို့ မရတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘဝဆိုတာက အမြဲတမ်း ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါပဲ။ ကျန်းချီ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး နာခံတတ်တဲ့ဟန်နဲ့ ‘အင်း’ လို့ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုကာ ကျီချီ ရဲ့ စကားကို နားထောင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်မှာ သူလုပ်ကိုင်ရမယ့် ဇာတ်ကောင်တိုင်းကို စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ အကောင်းဆုံး အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်သွားမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်ပါတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖုန်းမချခင်မှာပဲ သူက တိုးညှင်းတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်၊ “မင်း ပြန်လာတာကို ငါ စောင့်နေမယ်။”
အကယ်၍ ကျန်းချီ တစ်ယောက် ကျီချီ ကို အချိန်ပြည့် မမြင်တွေ့ရဘူးဆိုရင်တောင်မှပေါ့လေ၊ အဲ့ဒါက အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားပါစေတော့။
ဒါပေမဲ့ သူမကို တွေ့ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာတော့ ကောင်မလေးကို ရက်အနည်းငယ်လောက် မမြင်ရရုံနဲ့တင် သူ အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်မိနေပြီဖြစ်ပြီး တကယ်ကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ပါပြီ။
ဒါကိုပဲ လူတွေက ‘လွမ်းဆွတ်ခြင်း’ လို့ ခေါ်ကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဆူညံဝေဝါးနေတဲ့ လူငယ်ဘဝရဲ့ အချစ်စဥ်းစားချက်တွေဟာ ဝိုးတဝါးနဲ့ ပြင်းပြထန်ထန် ရှိနေတတ်ပေမဲ့၊ ကားတစ်ဖက်ခြမ်းက ကောင်မလေးရဲ့ ဖုန်းလိုင်းက အပြတ်အတောက်ဖြစ်နေတာကြောင့် သူ အသံကို သေချာမကြားရပါဘူး။ ဖုန်းမချခင်မှာ သူမက ဝိုးတဝါးလေး ‘အင်း’ လို့ ရွတ်ဆိုသွားခဲ့ပါတယ်။
ဖုန်းချပြီးနောက်မှာတော့ ကျီချီ ဟာ ဝေဘို ကို အမြန်ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး သူမ တန်ဖိုးထားရတဲ့ “ပရိသတ်ဆိုက်ဒ်” တစ်ခုဆီကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်— ဒါဟာ ကျန်းချီ အတွက် အကောင်းဆုံး ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ တည်းဖြတ်မှုတွေ ပါဝင်တဲ့ အကောင်းဆုံးဆိုဒ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မီးအလင်းရောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနုပညာခံစားချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာနဲ့မှ မယှဉ်နိုင်အောင် ကောင်းမွန်လှပါတယ်။
ဝင်ရောက်ပြီးချင်းမှာပဲ ကျီချီ ဟာ ဒီညက ကျန်းချီ ရဲ့ အံ့မခန်းပုံစံအမျိုးမျိုးကို အမြန်ဆုံး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ကောင်လေးရဲ့ ရှင်းလင်းပြီး အေးစက်စက် မျက်နှာပေးကို စکرینပေါ်မှာ စိုက်ကြည့်နေမိချိန်မှာ ကောင်မလေးရဲ့ မျက်လုံးအစုံက တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့ပါတော့တယ်—
*
ကျန်းချီ တစ်ယောက် ချန်တင်းဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ (Chen Ding Entertainment) နဲ့ စာချုပ်မချုပ်ဆိုခင်မှာ အဆိုပါစာချုပ်ကို ရှန်းလေး က အသေးစိတ် စစ်ဆေးပေးခဲ့ပါတယ်။
သူ့မှာ လူကြိုက်များမှု အသာစီးရရှိထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ အားသာချက်ရှိပြီး ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းမြှင့်တင်ပေးဖို့ မလိုအပ်တာကြောင့် ကျန်းချီ ဟာ အမြတ်ဝေစုခွဲဝေမှုမှာ ချန်တင်းကုမ္ပဏီနဲ့ “ငါးဆယ်-ငါးဆယ် အညီအမျှ” ခွဲဝေယူပိုင်ခွင့် အပြည့်အဝရှိနေပြီး၊ အပိုဆုကြေးတွေနဲ့ အခြားအရာတွေကိုတော့ သီးသန့်တွက်ချက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျန်းချီ က အဲ့ဒီကိစ္စတွေကို အခြေခံအားဖြင့် နားမလည်ပေမဲ့ ရှန်းလေး ပြောတာကို နားထောင်ရင်းနဲ့တင် တစ်ခါဇာတ်ကားရိုက်ရင် ငါးသိန်းရှာတာက မုန့်ဖိုးလောက်ပါပဲလို့ သူပြောခဲ့ဖူးတာတွေဟာ ချဲ့ကားပြောဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိလိုက်ရပါတယ်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ သူနဲ့ ချန်တင်းကုမ္ပဏီကြားက စာချုပ်ပါ အချက်တစ်ချက်အရ သူသာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာ အပိုဆုကြေးကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး၊ ဘာပဲပြောပြော သူက ရွှေပင်ဆုပေးပွဲ (Golden Tree Awards) မှာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။
“ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” အတွက် ရရှိတဲ့ အခကြေးငွေအပြင် ချူးမီ စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ မဂ္ဂဇင်းဓာတ်ပုံရိုက်ကူးခတွေ၊ ချန်တင်းနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် ရရှိတဲ့ အပိုဆုကြေးတွေနဲ့ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ငွေကြေးတွေ၊ အဲ့ဒီနောက် လာမယ့် “ဂျียวစီ (Jiao Si)” အတွက် ရရှိမယ့် အခကြေးငွေတွေ စတာတွေ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင်—
ချူးမီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့အတွက် တွက်ချက်ပေးပြီးနောက်မှာ ကျန်းချီ ဟာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သူဟာ “သန်းပေါင်းများစွာ” ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။
သူ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က လုံးဝမမှန်းဆဝံ့ခဲ့တဲ့ အမြင့်တန်းကို သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။
ချူးမီ ကို ကျန်းချီ က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ မေးလိုက်ပါတယ်၊ “ဒီပိုက်ဆံတွေနဲ့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ စူပါမားကတ်တစ်ခုလောက် ဖွင့်ဖို့ လုံလောက်လား။”
…
ချူးမီ က စူပါမားကတ်တစ်ခုဖွင့်မယ့် ကျန်းချီ ရဲ့ “မဟာရည်မှန်းချက်” အကြောင်းကို အရင်က မကြားဖူးခဲ့ပါဘူး။ သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တာကြောင့် အခက်တွေ့စွာနဲ့ပဲ “လုံလောက်ပါတယ်၊ လုံလောက်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? ညီလေး၊ ဘာလို့ ဒါကို လာမေးရတာလဲ?” လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းချီ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်၊ “ငါ ဖွင့်ချင်လို့ပါ။”
???
“မင်း ဖွင့်ချင်လို့လား? ဘယ်အချိန်မှာ အချိန်ရှိလို့လဲ?” ချူးမီ က အသံထွက်အောင် ရယ်မိသွားပြီး ရဲရဲတင်းတင်း အကြံပြုလိုက်ပါတယ်၊ “ညီလေးရာ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တယ်ဆိုရင်တောင် မင်းရဲ့ မိသားစုကို တစ်ခုလောက် ကူဖွင့်ခိုင်းလိုက်ပါလား။”
ချူးမီ က ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်တာဖြစ်ပေမဲ့ ကျန်းချီ ကတော့ ‘မိသားစု’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အသာအယာ တုန်ခါသွားခဲ့ပါတယ်။
တကယ်တမ်းမှာတော့ သူ့မှာ မိသားစု လုံးဝမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှီ က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိကို သူ မသိပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
ဘယ်အရာကိုပဲ အခြေခံပါစေ၊ ကျန်းချီ ကတော့ ငယ်စဉ်က အကူအညီမဲ့နေတဲ့အချိန်မှာ ကျန်းရှီ ရဲ့ အကူအညီဟာ ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ အကယ်၍သာ သူသာ သူ့ဦးလေးကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရောင်းဖို့ မကူညီခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ ကျောင်းတက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်းချီ က မျက်လွှာကို ပိတ်ချလိုက်ပြီးနောက် ခဏတာ စဉ်းစားခန်းဝင်ပြီးတဲ့နောက် စီးကရက်ပြာခွက်ထဲမှာ သူ မီးညှိထားတဲ့ စီးကရက်ကို ဖိချေပြီး ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပါတယ်။
လူငယ်လေးက ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို စွပ်လိုက်ရာ နောက်ဘက်က အထည်စလေးတွေ တရှပ်ရှပ် မြည်သွားပါတယ်။ သူက ချူးမီ ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်၊ “ငါ ခဏလောက် အပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်။”
ကျန်းချီ က ပထမဦးဆုံး ဘဏ်ကိုသွားပြီး ငွေအနည်းငယ် ထုတ်ယူခဲ့ပါတယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ကားမောင်းပြီး အီတာဒါ ရပ်ကွက် (Itada District) ဆီကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။
နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ လင်းလန် မြို့က ကြမ်းတမ်းတဲ့ လမ်းအများစုကို ပြုပြင်ပြီးသွားပြီဖြစ်လို့ အရင်တုန်းက အတော်လေး အလှမ်းဝေးတယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အီတာဒါရပ်ကွက်ကို ကားမောင်းသွားရတာ တစ်နာရီတောင် မပြည့်တော့ပါဘူး။
သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲက လမ်းကြောင်းအတိုင်းပဲ လူငယ်လေးက စတီယာရင်ကို ကိုင်လှည့်လိုက်ပြီး “ကျင်းရှင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေး” ရဲ့ နောက်ဘက်က ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြားဆီကို ဦးတည်သွားလိုက်ပါတယ်။
အဲ့ဒါက အငှားခ သက်သာတဲ့ အဆောက်အအုံနိမ့် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အများစုကတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးမှာ စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်နေကြတဲ့ အငှားချထားတဲ့သူတွေ နေထိုင်ကြတာပါ။ ကျန်းမိသားစုက အဲ့ဒီနေရာမှာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျန်းချီ မှတ်မိနေပြီး၊ တစ်ချိန်က သူကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့ဒီမှာ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခုထိရော သူတို့ အဲ့ဒီမှာ ဆက်နေနေကြဆဲလားဆိုတာကိုတော့ သူ မသိပါဘူး။
ဈေးနောက်ဘက်က ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြားထဲကို ကားတွေ ဝင်လို့မရတာကြောင့် ကျန်းချီ က အပြင်မှာပဲ ကားရပ်ခဲ့ရပြီး လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့ရပါတယ်။
ညနေပိုင်းရောက်ပြီဖြစ်လို့ အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာ မီးတွေ လင်းနေကြပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ အသံလုံစနစ်လည်း မရှိသလို၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လွတ်လပ်ခွင့်လည်း မရှိပါဘူး၊ ဆူညံသံတွေနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရဲ့ ရောပြွမ်းနေတဲ့ အနံ့အသက်တွေသာ ရှိပါတယ်။ ခြေအောက်က ရွှံ့ထူတဲ့ မြေကြီးက နူးညံ့ပြီး စိုစွတ်နေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ဖိနပ်သံတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို စွန်းထင်းသွားခဲ့ပါတယ်။
လမ်းကြားကျဉ်းလေးထဲမှာ အများဆုံးမှ လူသုံးယောက်စာပဲ ဘေးချင်းယှဉ် လမ်းလျှောက်လို့ရပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာလုပ်ကြတဲ့အခါ မဆင်မခြင်နဲ့ ဝင်တိုက်မိတာတွေကလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပျက်နေတတ်ပါတယ်။ ကျန်းချီ ကတော့ ဒါတွေကို ကြာပြီဖြစ်လို့ အသားကျနေခဲ့ပါပြီ။
သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေးက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခန်းအမှတ် (၁၀၀၈) ရဲ့ တံခါးဝဆီကို လျှောက်သွားလိုက်ရာမှာတော့ သူ့ရဲ့ ဖျော့တော့တဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုသာ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
အိမ်ပြတင်းပေါက်ကနေ မီးရောင်လင်းနေတာကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက် နေထိုင်နေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေပေမဲ့ အဲ့ဒါက ကျန်းရှီနဲ့ ဂွမ်းယွဲ့ ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ သူ မသိရသေးပါဘူး…
ကျန်းချီ က တံခါးဝမှာ ခဏလောက် ရပ်နေပြီးမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ကာ တံခါးကို ခေါက်လိုက်ပါတယ်။
သုံးချက်ခေါက်ပြီးနောက်မှာတော့ အိမ်ထဲကနေ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ စူးရှတဲ့အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်၊ “လာပြီ၊ လာပြီ!”
အဲ့ဒီနောက် သူ့ရှေ့က တံခါးပွင့်လာခဲ့ပြီး ဂွမ်းယွဲ့ ရဲ့ ဖျော့တော့ပြီး ပိန်ပါးနေတဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ ကြည်လင်မှုမရှိတော့တဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ဝေဝါးနေတဲ့ အံ့သြမှင်သက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။