ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲကို မတက်ဖူးသေးတဲ့ နာမည်ကျော်တွေက တမ်းတတောင့်တတတ်ကြပေမဲ့ တက်ဖူးသူတွေကတော့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ဟာ တကယ်တမ်းမှာ ကြာရှည်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းကြောင်း ကောင်းကောင်းသိကြပါတယ်။ ဆုတစ်ခုချင်းစီ ကြေညာတဲ့အခါမှသာ ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဖောက်ခွဲလိုက်တဲ့ လှပတဲ့မီးရှူးမီးပန်းတွေလို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခဏတာလေးကို ပိုင်ဆိုင်ရတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လူအများစုကတော့ အဲဒီခဏတာလေးအတွက် ထပ်ခါတလဲလဲ စောင့်ဆိုင်းလိုကြပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးက “အတွင်းလူတွေ” ဖြစ်နေကြလို့ပါပဲ။
ကျန်းချီ ကတော့ သူဟာ အပြင်လူတစ်ယောက်လို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဆုရရှိသူတွေ ပျော်ရွှင်နေကြတာနဲ့ ဆုမရသူတွေ စိတ်ပျက်နေကြတာတွေကို အေးစက်စက် အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေခဲ့တာပါ။ ကျီချီ ဆီက စာတိုလေးတစ်စောင်ကို မထင်မှတ်ဘဲ ဖုန်းထဲမှာ လှမ်းတွေ့လိုက်ရတဲ့ အချိန်အထိပေါ့။
မိန်းကလေးက သူ့ကို ဆုရလာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဒီလို စိတ်နှစ်ခွမရှိတဲ့ ယုံကြည်မှုက ကျန်းချီ ကိုလည်း “အတွင်းလူ” တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေခဲ့ပါတယ်။
မူလက သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ လျစ်လျူရှုထားခဲ့တဲ့ ဆုကို ရုတ်တရက် တကယ်ပဲ ရယူချင်လာပါတော့တယ်။ ကျန်းချီ က နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ပြီး ကျီချီ ရဲ့ မက်ဆေ့ချ်ကို ပြန်စာရေးလိုက်ပါတယ်။ ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ရှန်းလေး ဘက်ကို လှည့်ပြီး သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် “ကျွန်တော် ဆုရနိုင်ခြေက ဘယ်လောက်ရှိလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှန်းလေး က ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့ကို အရင်က အများကြီး ပြောပြဖူးပုံရပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ သူက သိပ်ပြီး အာရုံစိုက် နားမထောင်ခဲ့ပါဘူး။
“ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ ရှိတာပေါ့” ရှန်းလေး က ဒါကို ပြောတဲ့အခါ အရာရာကို လက်ထဲ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သလို ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။ “ရွှေပင်ကြီးဆု မတိုင်ခင် ညွှန်ကိန်းရှစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီထဲက ခြောက်ခုကို မင်းက ရထားပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်စွမ်းအားတွေနဲ့ ငွေပေးပြီး ဆုဝယ်တဲ့သူသာ မရှိဘူးဆိုရင် မင်းဆုရဖို့က သေချာသလောက်ပါပဲ။”
ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ် ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲမှာ ထိန်းချုပ်လို့မရနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းကတော့ “နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်စွမ်းအား” ရှိနေတာပါပဲ။
ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင် ငါးယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ကတော့ ရွှေပင်ကြီးဆုအတွက် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ အမြဲတမ်း “လွဲချော်” ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူကတော့ ဂျင်းရင်းရှီးပါ။ သူက အသက်သုံးဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးပြီး သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကလည်း ထူးထူးခြားခြားကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တိုင်ဝန်ဘက်က အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးပေးမှုတွေ ရှိတာကြောင့် ရွှေပင်ကြီးဆုအတွက် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီဘက်မှာတော့ အရာရာ ယိုယွင်းကျဆင်းလာနေပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေအတွင်းက ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန် အသင့်အတင့်ရှိပြီး သရုပ်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူငယ်သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ သဘာဝကျကျနဲ့ပဲ ဂျင်းရင်းရှီးကို လက်ဝယ်ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အသုံးချပြီး “သရုပ်ဆောင်ပညာရှင်” တစ်ယောက်အနေနဲ့ မြှင့်တင်ပေးဖို့ အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးပမ်းလာကြပါတယ်။
ပထမဆုံး ဆုတွေ ရယူစေခဲ့ပြီးနောက် အင်တာနက်တပ်ဖွဲ့တွေကို အသုံးချပြီး ဝါဒဖြန့်ကြပါတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင်တော့ လူတွေရဲ့ ဦးနှောက်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့ကို အစစ်အမှန် ရုပ်ရှင်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်အဖြစ် မြင်လာအောင် အသိအမြင်တွေ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကံဆိုးချင်တော့ တိုင်ဝန်ရဲ့ မီဒီယာအသစ်ဆိုင်ရာ အစီအစဉ်က ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းမွန်နေပါစေ၊ ဂျင်းရင်းရှီးကတော့ မြှင့်တင်လို့မရတဲ့ ရွှံ့ညွန်လို ဖြစ်နေပါတယ်။ ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲက ဆန်ခါတင်စာရင်းတွေကို ကြိုးကိုင်လို့ရပေမဲ့ ဆုပေးပွဲအချိန်မှာတော့ တကယ့်ဆုတွေကို ကြိုးကိုင်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။
ကာလကြာလာတာနဲ့အမျှ ဂျင်းရင်းရှီးက လူအများစုရဲ့ အမြင်မှာ “အကောင်းဆုံး ဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင်” တစ်ယောက်လို ဖြစ်လာခဲ့ပါတော့တယ်။
ဒါက နာမည်ကောင်းတစ်ခု မဟုတ်တဲ့အတွက် အွန်လိုင်းက လူတွေက ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်က လူတွေအနေနဲ့ သူ့ကို ဆုတောင် တိုက်ရိုက် ဝယ်ပေးတော့မလားဆိုပြီး ခန့်မှန်းနေကြပါတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနှစ်မှာတော့ အနုပညာရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားထဲက ဂျင်းရင်းရှီးရဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်က သိပ်ပြီး အပြစ်တင်မခံရလောက်အောင်ကို သိမ်မွေ့လွန်းတယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီနှစ်က ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်တဲ့နှစ် မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ လိုလူ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။
ကျန်းချီ နဲ့ ဂျင်းရင်းရှီးတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှု ကွာခြားချက်ကို မျက်စိပါးတဲ့ ဘယ်သူမဆို မြင်နိုင်ပါတယ်။ တစ်ယောက်က ပေါ့ပျက်ပျက်ဆန်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တည်ငြိမ်ပါတယ်။
ဒီအကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ဘယ်သူ့ကို ပေးအပ်သင့်လဲဆိုတာ လူတိုင်းအသိပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကွာခြားချက်ကတော့ ကျန်းချီ ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ အတိတ်သမိုင်းနဲ့ ဂျင်းရင်းရှီးကို အချို့သော အင်အားစုတွေက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားမှုတွေကြောင့် ပြင်ပဖိအားအမျိုးမျိုးအောက်မှာ ဆုရဲ့စင်ကြယ်မှုက သေချာတော့ မရှိလှပါဘူး။
ရှန်းလေး ရဲ့ ဒီလို ရှုပ်ထွေးနက်နဲတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ရှင်းပြနေတာကို နားထောင်ရင်း ကျန်းချီ က ဂျင်းရင်းရှီးဘက်ကို မနေနိုင်ဘဲ ခေတ္တ ငဲ့ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။ တကယ်တော့ သူက ဒီဒဏ္ဍာရီလာ “ပြိုင်ဘက်” ကို မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲရဲ့ ထိုင်ခုံ အစီအစဉ်က အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ဆန်ခါတင်အားလုံးကို ဧရိယာတစ်ခုတည်းမှာ ထိုင်ခုံအမည်တွေနဲ့တကွ စီစဉ်ပေးထားတာကြောင့် မြင်တွေ့ရတာ လွယ်ကူပါတယ်။
“အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်” ဆုကို ကြေညာတော့မှာ ဖြစ်လို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ၊ တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ ဂျင်းရင်းရှီးကလည်း လှည့်ကြည့်လာပြီး သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေ ဆုံသွားကြပါတယ်။
ဂျင်းရင်းရှီးက ကျန်းချီ ထက် ဆယ်နှစ်ကျော် ပိုကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းလောကထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့သူဖြစ်တာကြောင့် သဘာဝကျကျကို ချောမွေ့ပြေပြစ်တဲ့ အမူအရာနဲ့ သာမန်ထက်ထူးကဲတဲ့ နှိမ့်ချတတ်တဲ့ဟန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ ယောက်ျားတွေက သဘာဝအတိုင်း အသက်ကြီးတာကို မပြတတ်ကြပါဘူး။ အဲဒီအပေါ်မှာ ဂျင်းရင်းရှီးရဲ့ ကိုယ်ကို အထူးဂရုစိုက်ထိန်းသိမ်းမှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းဆိုလို့ တစ်ခုမှကို မရှိပါဘူး။
သူက ကျန်းချီ ရဲ့ အကြည့်ကို တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအပြုံးကို ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့်၊ ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ အပြုံးမျိုးနဲ့တော့ အဝေးကြီး ဝေးကွာနေပါတယ်။
ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့ ရှန်းလေး ကတော့ လျှာသပ်လိုက်မိပါတယ်။
“သူ့ကို ကြည့်နေစရာ မလိုပါဘူး” လို့ အမျိုးသားက ကျန်းချီ ရဲ့ ခေါင်းကို လှည့်ပေးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ “သူ ဘယ်လို စိတ်ပညာကစားပွဲတွေ ကစားနေတာလဲ? အချို့လူတွေရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံသာ မရှိရင် သူ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီပါဘူး။”
ရှန်းလေး က ပွင့်လင်းတတ်ပေမဲ့ ဒီစကားကို ပြောတဲ့အခါ ကျန်းချီ ရဲ့ နားထဲကို အသံကို တိုးလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နံရံတွေမှာ နားတွေ ရှိတတ်ပြီး ဒီမှာ ဘယ်လောက်များတဲ့ မျက်စိတွေက စောင့်ကြည့်နေကြလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။
မကြာခင်မှာပဲ “အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာ” ဆုကို ပေးအပ်မယ့် အချိန် ရောက်လာပါတော့တယ်။
တစ်လျှောက်လုံး အလေးအနက်မထားသလို နေခဲ့တဲ့ ကျန်းချီ က ဒီအချိန်မှာတော့ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့ဘေးက ရှန်းလေး ဆီကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ငေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ရှန်းလေး ကိုယ်တိုင်လည်း အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆုအတွက် ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
စင်ပေါ်မှာတော့ ဆုကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်က အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆု ရရှိထားသူက လာရောက် ပေးအပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက လူတိုင်း အရင်ကတည်းက သိပြီးသားဖြစ်တဲ့ ဆန်ခါတင်စာရင်းတွေကို မကြေညာခင်မှာ အရင်ဆုံး အကြောင်းအရာအချို့ကို ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။ ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဟန် ဆောင်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလာခဲ့ပါတယ်– “(၆၂) ကြိမ်မြောက် ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲရဲ့ အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆုရှင်ကတော့…”
“ဝေယွန်တီ!”
ဒီနာမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ကျန်းချီ က ပွဲလက်ခုပ်သံတွေကြားထဲမှာပဲ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ပြီး ရှန်းလေး ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
နောက်လူကတော့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးနဲ့ ပရိသတ်တွေနဲ့အတူ လက်ခုပ်တီးနေပြီး ဘာမှ စိတ်ပျက်ပုံ မပေါ်ပါဘူး။
“ကလေးစုန်းကြူးလေးရာ၊ ငါက ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကတည်းက ရထားပြီးသားလေ” ရှန်းလေး က လက်ခုပ်တီးရင်း ကျန်းချီ ကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ရွှေပင်ကြီးဆုက ဒီလောက်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရနိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”
ဒါ့အပြင် “ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” ရုပ်ရှင်ကားထဲမှာ အမျက်စိအဖမ်းဆုံး အချက်က ဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာ ဒါမှမဟုတ် သူ ဖန်တီးထားတဲ့ လေထုပုံစံ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ပြောရရင်တော့ “ကျန်းချီ” ပါပဲ။
အကယ်၍ သူသာ အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆုကို မရခဲ့ရင်တောင် ရှန်းလေး မှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေမယ့် စိတ်မရှိပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဝေယွန်တီရဲ့ ဒါရိုက်တာလုပ်ရပ်ကလည်း ထူးချွန်လွန်းလို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ သာ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို မရခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ ရှန်းလေး မှာ “ရုပ်ရှင်အသင်းချုပ်ကို အမည်မသိ တိုင်ကြားစာပို့ချင်တဲ့” ဆန္ဒတွေ တဖွားဖွား ပေါ်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲရဲ့ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် အမျိုးအစားကတော့ အမြဲတမ်း လူအများဆုံး မျှော်လင့်စောင့်စားရတဲ့ အပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတိုင်းက ဒရာမာဆန်ဆန်ကို နှစ်သက်ကြပြီး နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သရုပ်ဆောင် ကျန်းချီ တစ်ယောက် “သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် သဘာဝကို ပြသ” နိုင်မလားဆိုတာကို မြင်တွေ့ချင်ကြလို့ပါပဲ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ မီးအလင်းတန်းအောက်မှာ “အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်” ဆုကို ပေးအပ်မယ့် အချိန် ရောက်လာပါတော့တယ်။
ဆုလာဘ်ကို လာရောက်ပေးအပ်သူကတော့ ဖျော်ဖြေရေးလောကရဲ့ ဝါရင့်သရုပ်ဆောင်၊ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်က အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုရှင် စင်ဝေ ဖြစ်ပါတယ်။ သူရဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့ အသံနေအသံထားနဲ့အတူ ကျီချီ အပါအဝင် TV ရှေ့မှာ ထိုင်ကြည့်နေကြတဲ့ လူတိုင်းက အသက်ကို ရဲရဲတောင် မရှူဝံ့ဘဲ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ မိန်းကလေးငယ်လေးက TV မျက်နှာပြင်ပေါ်က လူကြီးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေပြီး သူက ဆန်ခါတင်တွေကို ကြေညာကာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ချီးကျူးစကားဆိုနေတာကို နားထောင်နေခဲ့ပါတယ်။
“ဒီနှစ်ရဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားလှတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများအားလုံးဟာ ထူးခြားကောင်းမွန်တဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ကိုယ်စီထုတ်ပြခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော့်ကို အလွန်အမင်း ရင်ခုန်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လူငယ်တွေပေါ့၊ အနုပညာလောကထဲကို သွေးသစ်တွေ ယူဆောင်လာပေးကြပါတယ်…”
ကျီချီ ဟာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားရင်း လက်သည်းတွေနဲ့ လက်ဖဝါးကို စိုက်ထိုးထားမိတာကြောင့် လက်သည်းခွံတွေတောင် ဖြူရော်သွားသည်အထိပါပဲ။
“နောက်ဆုံးအနေနဲ့၊ ဒီနှစ်အတွက် အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုရှင်ကတော့…” စင်ဝေ က စာအိတ်ထဲက ကတ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အံ့သြဟန်မပြတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်ပါတယ်– “ကျန်းချီ!”
!
!!
ကျီချီ တစ်ယောက် အိပ်ရာပေါ်ကနေ တစ်ရှိန်ထိုး ခုန်ထလာမိပြန်ပါတယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အခန်းဖော်က အခန်းထဲမှာ ရှိမနေပါဘူး။
မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ လူတွေဟာ တကယ်ပဲ “ဝမ်းသာမျက်ရည် ကျရလောက်အောင်” ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နားလည်သွားခဲ့ပါပြီ။
ကျီချီ က မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ပဲ ကင်မရာအများစုက ကျန်းချီ ဆီကိုသာ အာရုံစိုက်ထားကြပုံကို ငေးကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဂရုမစိုက်တတ်တဲ့ ရုပ်ရည်ချောချောလေးက အနည်းငယ် မှင်သက်နေပုံ ပေါ်နေပါတယ်။ သူဟာ တခြားသူတွေရဲ့ ဝန်းရံမှု၊ နားကွဲမတတ် ဆူညံနေတဲ့ လက်ခုပ်သံတွေကြားထဲမှာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းချီ ဟာ သူ့ဘေးက ရှန်းလေး ကို ပွေ့ဖက်နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ စင်ပေါ်ကို တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားတာကို ကျီချီ မြင်တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
တစ်လှမ်းချင်းစီ စင်ပေါ်ကို တက်သွားချိန်မှာ နောက်ခံအဖြစ် တရားဝင် စာသားတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်–
“ပေါ်ထွက်လာစ အသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းချီ ဟာ သည်းထိတ်ရင်ဖို ရုပ်ရှင်ကား ‘ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)’ ထဲက မူရှီ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍနဲ့အတူ စိတ်ဓာတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အလွှာခုနစ်ထပ်ပါတဲ့ စရိုက်ကို အောင်မြင်စွာ အနက်ဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပြီး ပရိသတ်တွေကို အထွတ်အထိပ်ရောက်တဲ့ ရုပ်မြင်အမြင်ဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်…”
ချီးကျူးသံတွေ၊ လက်ခုပ်သံတွေကြားထဲမှာပဲ ကျန်းချီ ဟာ စင်ပေါ်ကို တက်ရောက်လာပြီး ဝါရင့်သရုပ်ဆောင် စင်ဝေ ဆီကနေ လေးလံတဲ့ ဆုဖလားကြီးကို လက်ခံရယူလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆု ရရှိသူတွေကိုသာ ပိုင်ဆိုင်စေတဲ့ ဆုဖလားပါပဲ။
လူငယ်လေးက တည်ငြိမ်ပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အခမ်းအနားကြီးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတဲ့ အတွေ့အကြုံတော့ နည်းပါးပါတယ်။ လူအများရဲ့ စူးစမ်းစိုက်ကြည့်မှုအောက်မှာ သူ အနိုင်ရခဲ့ရင် ပြောဖို့ ရှောင်ယုံဖေး သင်ပေးထားခဲ့တဲ့ စကားတွေကိုသာ ရိုးရိုးစင်းစင်းနဲ့ ထုတ်ပြောနိုင်ခဲ့ပါတယ်– “ဒါရိုက်တာ ရှန်းလေး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျီချီ။”
နောက်ဆုံးစကားလုံး နှစ်လုံးကိုတော့ သူ ရေရွတ်လိုက်တာ တိုးလွန်းလို့ နီးစပ်ရာတောင် မနည်းကြားရုံရှိပြီး “ကျီချီ” ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရတဲ့သူတွေလည်း ရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ ဟာ လူအများရဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ သူ့ရဲ့ ချစ်ရတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့နာမည်ကို ခေါ်ဆိုခဲ့တယ်ဆိုတာ လူအနည်းငယ်သာ သိကြပါတယ်။
ဒီလိုမျိုး အပြုအမူမျိုးက စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရလောက်အောင် ရဲတင်းလွန်းနေတာကြောင့် ကျီချီ ကို ရုပ်သံရှေ့မှာတင် အံ့သြမှင်သက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
ထို့နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ မျက်နှာလေး ရဲတက်လာခဲ့ပါတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျန်းချီ က “ကျီချီ” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူဟာ သူမကို ရည်ညွှန်းနေတာဆိုတာ သူမကိုယ်တိုင် အသေအချာ သိနေလို့ပါပဲ။
ကျန်းချီ က စကားကို အမြန်ဆုံးပြီးဆုံးအောင် ပြောလိုက်ပြီး စင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။ စကားသုံးခွန်းတည်းနဲ့တင် ဒါဟာ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုအတွက် သမိုင်းတစ်လျှောက် အတိုဆုံး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားမှုလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ လူအများရှေ့ကို စပေါ်လာတဲ့နေ့ကတည်းက ဒီလူဟာ အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တော်ဆန်လွန်းပြီး ကြည့်ရှုသူတွေကို အကြိမ်ကြိမ် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။
မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် #ကျန်းချီရွှေပင်ကြီးဆုအကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်#၊ #ကျီချီဆိုတာဘယ်သူလဲ#၊ #သမိုင်းတစ်လျှောက်အတိုဆုံးကျေးဇူးတင်စကားပြောကြားခြင်းဖြစ်တဲ့ကျန်းချီ# စတဲ့ ဟက်ရှ်တက်တွေဟာ ဝေဘို မှာ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ဆက်စပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဆက်စပ်သည်ဖြစ်စေ ခေတ်စားနေတဲ့ အကြောင်းအရာအစုအပြုံလိုက်ဟာ ရော့ကတ်ဒုံးပျံအမြန်နှုန်းနဲ့ လူကြိုက်များတဲ့ စာရင်းထိပ်ဆုံးကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါတယ်။
ဒါဟာ ချန်တင်း ဖျော်ဖြေရေးက စီစဉ်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်လာတာလားဆိုတာကိုတော့ မသိရပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သရုပ်ဆောင်ဘဝမရောက်ခင် ထောင်ကျဖူးတဲ့ ထူးဆန်းသူလေး ကျန်းချီ က အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ရရှိသွားတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က တစ်နိုင်ငံလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပါတယ် — အဲဒီလောက်အထိ တုန်လှုပ်စေခဲ့တာကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ပေးအပ်မယ့် အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ကားဆုနဲ့ အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆုတွေကို ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားကြတော့ပါဘူး။
ခဏတာလောက်မှာတော့ ဖိုရမ်အားလုံးဟာ ကျန်းချီ၊ ရွှေပင်ကြီးဆု၊ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်၊ ရှန်းလေး၊ ကျီချီ… စတဲ့ သော့ချက်စာလုံးတွေနဲ့သာ လွှမ်းမိုးခံထားရပြီး မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပါတယ်။
ချန်တင်း ဖျော်ဖြေရေးရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေတောင် အမြင့်ဆုံးစံချိန်သစ်ဆီကို ခုန်တက်သွားခဲ့ပါသေးတယ်။
*
ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ ကတော့ သူ ရရှိနေတဲ့ အာရုံစိုက်မှုမှန်သမျှကို လုံးဝ သတိမထားမိပါဘူး။ သူ လက်ထဲက ရွှေရောင်ဆုဖလားကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း ကျီချီ ဆီကိုသာ ချက်ချင်းပေးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပါတယ်။
သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ သာမန် အရုပ်ကလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။
လူတိုင်း တောင့်တကြတဲ့ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုဆိုတာကလည်း တကယ်တမ်းကျတော့ တရားသူကြီး အနည်းငယ်က ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ မဟုတ်ပါလား။ ကျန်းချီ က သူဟာ အဲဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့ တကယ်မထင်ထားပါဘူး။ ဆုရလို့ နည်းနည်းတော့ ပျော်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျီချီ က သူ့ကို ရစေချင်လို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ မိန်းကလေး ပြန်လာတဲ့အခါ သူက ဒီအတိုင်း ပေးလိုက်မှာပါ။
ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူက အလွန်အမင်း အရေးစိုက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ရွှေပင်ကြီးဆုပေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားတဲ့နောက်မှာ ပါတီပွဲ ရှိပေမဲ့ ကျန်းချီ က မတက်ရောက်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ရှောင်ယုံဖေး ကို အိမ်ပြန်ချင်ကြောင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။ အခုချိန်မှာ သူက အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါးလို ဖြစ်နေပြီဖြစ်လို့ သူပြောသမျှ အကုန်ဖြစ်ရပါတယ်။ ရှောင်ယုံဖေး လည်း နောက်တံခါးမှာ ကားတစ်စီး စီစဉ်စောင့်ဆိုင်းခိုင်းထားခဲ့တာ သဘာဝပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပါပရာဇီတွေက နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေကြပါတယ်။ ကျန်းချီ ထွက်သွားတဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံက ကင်မရာတွေနဲ့ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရပါတယ်။
ကင်မရာဖလက်ရှ် မီးရောင်တွေကြားထဲမှာ မီဒီယာတွေဟာ ဒီညအတွက် “ဘုရားသပေးတဲ့ ဓာတ်ပုံလက်ရာ” တစ်ပုံကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်လေးဟာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားပြီး နှုတ်ခမ်းမှာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ခဲထားကာ ဆုဖလားကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကိုင်ဆောင်ထားပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ဒါက သာမန် “ကစားစရာ အရုပ်လေး” တစ်ခုလိုပါပဲ။ ကျန်းချီ ရဲ့ ပြင်းထန်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ အကြည့်တွေက အနည်းငယ် မှေးစင်းနေပြီး ပျင်းရိတွန့်တိုကာ ရွံရှာဟန်ဆောင်တဲ့ အမူအရာကို ဆောင်နေပါတယ်။
အဲဒါဟာ ငြင်းပယ်လို့မရတဲ့ “လူကြီးလူကောင်းကြီး” တစ်ယောက်ရဲ့ တင့်တယ်ခမ်းနားတဲ့ အရှိန်အဝါတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
အမှောင်နဲ့ အလင်း၊ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုကို ရရှိပြီးခါစဖြစ်ပေမဲ့ လျစ်လျူရှုထားပြီး အာဏာပါဝါရှိဟန် ပြုမူနေပုံပေါပါတယ်။
ဒီပုံရိပ်ဟာ နောင်လာမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် “အပြင်ထွက်လာစရာမလိုတဲ့” အကောင်းဆုံး ဘုရားပေးဓာတ်ပုံလက်ရာတစ်ခုအနေနဲ့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေဦးမှာ ဖြစ်ပြီး မာန်မာနကြီးတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ပုံဖော်ရမယ့် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။