“မင်း နေထွက်ချိန်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်လို့ မျက်ရည်ကျရတယ်ဆိုရင် ကြယ်တွေကိုပါ လွှတ်ပေးလိုက်ရတာပဲ” – တာဂိုး
အစီအစဉ်တွေက အပြောင်းအလဲနောက်ကို မမီနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျီချီ က ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲကို ကောင်လေးနဲ့အတူ လိုက်သွားဖို့ သဘောတူခဲ့ပြီး ကျန်းချီ ဆုရယူတာကို ကြည့်ချင်ခဲ့ပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ကျောင်းသူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။
တစ်ခါတလေကျရင် သူမရဲ့လမ်းပြဆရာရဲ့ အမိန့်တစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် သူမက မြက်ခင်းပြင်တွေဆီ လှည့်လည်သွားလာရတတ်သည်။
သူတို့ရဲ့ “ပင်ပန်းဆင်းရဲလှတဲ့ အလုပ်အကိုင်” မှာ အထူးပြုလေ့လာရေးအဖွဲ့တွေ ဖွဲ့စည်းခွင့်ရဖို့ဆိုတာ ရှားပါးလှပေသည်။ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲ စစ်တမ်းတွေပါဝင်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ကွင်းဆင်းလေ့လာမှုတွေ ပြုလုပ်ရမှာဖြစ်ပြီး ဒီတစ်ခေါက် သွားရမယ့်နေရာကတော့ ယူနန်ပြည်နယ်က မိုးသစ်တောထဲက ရွှံ့နွံဒေသတွေပဲ ဖြစ်သည်။
ဒါကို လက်တွေ့သင်တန်းတာဝန်လို့လည်း ယူဆလို့ရသည်။ အမိန့်က အတော်လေး အရေးတကြီး ကျလာတာဖြစ်ပြီး ကျီချီ တောင် ထွက်ခွာမယ့်ရက် မတိုင်ခင် နှစ်ရက်အလိုမှ သူမရဲ့လမ်းပြဆရာဆီကနေ အကြောင်းကြားစာ ရခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူမမှာ တုတ်နဲ့ အထုခံလိုက်ရသလို ခေါင်းတွေမူးဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့က ခရီးစဉ်အတွက် အချိန်တစ်ဝက်လောက် ပေးရမယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရချင်းမှာပဲ ကျီချီ က ဒီခရီးစဉ်ဟာ ကျန်းချီ ပြောပြခဲ့တဲ့ ဆုပေးပွဲနဲ့ သွားတိုက်ဆိုင်နေလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။
…သေပါပြီ၊ အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
ကျီချီ က အသိစိတ်မပါဘဲ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်မိပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ အမူအရာက ထင်ရှားနေသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ လမ်းပြဆရာက အံ့သြတကြီးနဲ့ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ကာ မေးလာသည်– “ငါတို့ သဘက်ခါ ထွက်ကြမယ်။ ပြဿနာရှိလို့လား။”
“…ဘာမှ မရှိပါဘူး။” ဘယ်လိုလုပ် ပြဿနာရှိတယ်လို့ သူမက ပြောရဲပါ့မလဲလေ။
လမ်းပြဆရာ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျီချီ က စိတ်ပူပန်စွာနဲ့ ပါးတွေကို ဖောင်းကြွစေလိုက်သည်။ ဒီကိစ္စကို ကျန်းချီ ကို သူမ ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။
ကောင်လေးက သူမကို လုံးဝ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် သူမကတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်းချီ သာ ဆုတစ်ခုခု ရခဲ့ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကိုယ်တိုင်မျက်စိနဲ့ မမြင်လိုက်ရတာ အရမ်းကို နှမြောစရာ ကောင်းနေမှာပေါ့။
ကျီချီ ရဲ့ ကလေးဆန်တဲ့ရင်ထဲမှာတော့ ဆူညံသွားပေမယ့် အဲဒီလို ဆူညံပြီးနောက်မှာတော့ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချတာကလွဲပြီး ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ ကျန်းချီ ဆီကို စာတိုတစ်စောင် ပို့လိုက်ရသည်– [ငိုနေတဲ့ပုံစံ]
ကျန်းချီ က ဒီအချိန်မှာ ဖုန်းနဲ့ ကစားနေပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်စာပို့လာသည်– [အင်း?]
ကျီချီ: တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကိုယ့်ကို ဆုပေးပွဲ လိုက်မပို့ပေးနိုင်တော့ဘူး။
ဒီအချိန်မှာပဲ ရုံးခန်းထဲမှာ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သူ ပြောပြနေတဲ့ ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲအကြောင်းကို နားထောင်နေတဲ့ ကျန်းချီ က ခဏတာ မိန်းမောသွားပြီး သူ့ရဲ့သွယ်လျတဲ့ လက်ချောင်းဖျားတွေက ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ ဘယ်လိုပြန်စာပို့ရမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပဲ ကောင်မလေးဆီကနေ စာတိုတစ်စောင် ထပ်ရောက်လာပြီး စကားတွေထဲမှာ အပြစ်တင်ခံရသလို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်—
ကျီချီ: ဝူ ဝူ ဝူ၊ ဆရာက စမ်းသပ်ရေးအဖွဲ့ထဲ ဝင်ခိုင်းလို့ ရုတ်တရက် အကြောင်းကြားလာတာ၊ သမီး ယူနန်ကို တစ်လဝက်လောက် သွားရတော့မယ်။
ပြီးတော့ ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲက နောက်တစ်ပတ်မှာဖြစ်တာကြောင့် သူမအနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မသွားရောက်နိုင်တော့တာ သေချာနေသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ က ဒါကိုကြားပြီးနောက် ပိုပြီးနောင်တရမိတာက “ကျီချီ သူ့ကို လိုက်မပို့ပေးနိုင်တာ” ထက် “ကျီချီ နဲ့ တစ်လဝက်လောက် တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဆိုတဲ့ အချက်ဖြစ်နေမှန်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
လူငယ်လေးရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ မျက်တောင်တွေက စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်နဲ့အတူ တွဲလောင်းကျလာပြီး သူ့ရဲ့ဖြူစင်တဲ့ အောက်မျက်ခွံပေါ်မှာ တိမ်ပါးပါး အရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်စေသည်။
သူ့ဆီကနေ ‘စိတ်ပျက်မှု’ ဆိုတဲ့ ရာသီဥတုဆိုးရွားပြီး မှိုင်းညို့နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချီ က သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေထဲမှာ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရပြီး လည်ချောင်းထဲမှာလည်း တံတွေးမျိုချလိုက်မိပေမယ့် ကျီချီ ကို ပို့လိုက်တဲ့ ပြန်စာကတော့ အတော်လေး ထိန်းချုပ်ထားပါတယ်— [လုံခြုံစွာနေပါ၊ မင်းပြန်လာတာကို စောင့်နေမယ်]။
သူ့ရဲ့ အဆိုးမြင်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို ကျီချီ ရှေ့မှာ မပြရဲပါဘူး၊ သူမ စိုးရိမ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အခြားသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါကျတော့… ဖုံးကွယ်ထားစရာ လိုအပ်ချက်မရှိတော့ပေ။ ကျန်းချီ ရဲ့ ရှေ့က ကိုယ်စားလှယ်က တတွတ်တွတ်နဲ့ ဆက်ပြောနေတဲ့အခါ သူ့ရဲ့မှိုင်းညို့နေတဲ့ မျက်နှာထားက ကြောက်စရာကောင်းနေတာကို သူ သတိထားမိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်က ချန်တင်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးနောက် ကျန်းချီ ဆီကို ကုမ္ပဏီက အထူးသီးသန့် စေလွှတ်ပေးထားတဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှောင်ယုံဖေး လို့ ခေါ်ကာ ချန်တင်ရဲ့ ‘ရွှေတံဆိပ်ကိုယ်စားလှယ်’ လို့လည်း လူသိများသူ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ယုံဖေး က အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ကတည်းက ဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်ထဲမှာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အောက်ခြေကနေ ရုန်းထွက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ မမြင်ဖော်၊ မကြုံဖော်၊ မဆက်ဆံဖော်တဲ့ လူစားမျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်တော့မလဲ။ ဒါကြောင့် ကုမ္ပဏီက ဒီလို ‘ခေါင်းမာတဲ့ဇာတ်ကောင်’ ကျန်းချီ ကို သူ့လက်ထဲ အပ်နှံခဲ့တာမှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။
ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်လောက် အတူတူနေပြီးတဲ့နောက် ရှောင်ယုံဖေး က ဒီကောင်လေး ကျန်းချီ ဟာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်အေးစက်တာကလွဲပြီး ကောလာဟလတွေ ပြောကြသလောက် ဆက်ဆံရခက်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ခံစားသိရှိလာရသည်။ သူက အချိန်ဇယားအမျိုးမျိုးကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီး အဲဒီအချက်တွေကိုလည်း ချက်ချင်း လက်ခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။
ယနေ့အချိန်အထိ ရှောင်ယုံဖေး တစ်ယောက် ကျန်းချီ ရဲ့ မသိရှိရသေးတဲ့ ခေါင်းမာမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့် သူပြောဆိုနေတဲ့ လက်ရှိပုံစံမျိုးပေါ့။ သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ စိတ်မပါ့တပါဖြစ်နေပြီး ပြောသမျှစကားတွေက နားတစ်ဖက်ဝင် နားတစ်ဖက်ထွက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေကာ မျက်နှာထားကလည်း အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေသည်။ ဒါမှမဟုတ် ခုနက သူ တစ်ခုခုများ ကြမ်းတမ်းတဲ့စကား ပြောမိလိုက်လို့လား။
ရှောင်ယုံဖေး မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး ဒီလို ရိုးစင်းတဲ့လူငယ်လေးကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလို့ ယုံကြည်နေသည်။
“ကျန်းချီ။” ထိုသူက လက်ချောင်းတွေကို ကွေးလိုက်ပြီး စားပွဲခုံကို လက်ဆစ်တွေနဲ့ လေးလေးပင်ပင် ခေါက်လိုက်ကာ အသံက ထက်ရှနေသည်– “ကိုယ့်စကားကို နားလည်ရဲ့လား။”
ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုယ်စားလှယ်တွေက အနုပညာရှင်တွေအပေါ်၊ အထူးသဖြင့် လူသစ်တွေအပေါ်မှာ အဲဒီလောက် ယဉ်ကျေးလေ့မရှိကြဘဲ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းတာတွေက သာမန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ ဆိုတာက ရှန်းလေး ကိုယ်တိုင် အကြံပြုထားတဲ့သူဖြစ်သလို ကုမ္ပဏီက အပင်ပန်းခံပြီး စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားတဲ့ ‘ခရမ်းရောင် သေးငယ်တဲ့ ကြယ်ပွင့်’ လည်း ဖြစ်နေသည်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန်ဆိုရင် ဒေါသကြီးတတ်တဲ့ ရှောင်ယုံဖေး တောင်မှ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ယဉ်ကျေးနေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချီ စကားပြောနေတုန်း စိတ်ရောက်နေတာကိုတောင် သူ ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ ကတော့ တစ်ခုခု ‘နားမလည်နိုင်’ သလို ဖြစ်နေသည်။
သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “နားတော့ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အမျိုးသမီးကြယ်ပွင့်နှစ်ယောက်နဲ့အတူ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် မလျှောက်ချင်ပါဘူး။”
ခုနကပဲ ရှောင်ယုံဖေး က သူ့ကို ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲမှာ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် လျှောက်မယ့်ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျန်းချီ လုံးဝနားမလည်နိုင်တဲ့ ပံ့ပိုးပေးတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေအကြောင်း အများကြီးပြောပြပြီး ဘယ်လို အဆင့်မြင့်အမှတ်တံဆိပ်ကို ဝတ်ဆင်မလဲဆိုတာ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရှောင်ယုံဖေး က ကျန်းချီ ကို ကျပန်းပြန်ဖြေပြီးနောက် နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် အတူလျှောက်မယ့် ‘ပါတနာ’ အကြောင်းကို ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။
သူ့လို လူသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အမျိုးသမီးကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်နဲ့အတူ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် လျှောက်မယ်ဆိုရင် အာရုံစိုက်မှုနဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေ ပိုပြီးရရှိလာနိုင်မယ်လို့ ပြောကာ ‘ရွေးချယ်စရာ’ နှစ်ခုကို ပေးခဲ့ပါတယ်— ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ က ဒီလိုအကြောင်းအရာတွေကို ဂရုမစိုက်သလို ဘယ်လိုအမျိုးသမီးကြယ်ပွင့်နဲ့မှလည်း ကော်ဇောပေါ် မလျှောက်ချင်ခဲ့ပေ။
တကယ်တမ်းပြောရရင် သူက တစ်ယောက်တည်းတောင် လျှောက်ဖို့ မလိုချင်ခဲ့ပါဘူး။
ကျီချီ မသွားချင်ဘူးဆိုတာကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ ကျန်းချီ က ဒီပွဲကို တက်ရောက်ရမယ့် ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“မင်း တစ်ယောက်တည်း လျှောက်ချင်လို့လား။” ရှောင်ယုံဖေး မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းချီ က ဒီလို ထင်ရှားတဲ့ နာမည်ကျော်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို ဘာကြောင့် လျစ်လျူရှုရတာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ ‘အနာဂတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အစီအစဉ်’ နဲ့လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာကြောင့် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်– “ရှုလင်နဲ့ အတူတူ လျှောက်ပါလား။ သူက မင်းနဲ့ ဒါရိုက်တာချိုတို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်အသစ်ထဲက အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်လေ။ အတူတူလျှောက်တာက တရားဝင်မကြေညာခင် ရုပ်ရှင်အသစ်အတွက်ပါ ကြိုတင်ပြီး နာမည်ထွက်လာစေနိုင်တာပေါ့။”
ကျန်းချီ ကတော့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း ခေါင်းမာနေတဲ့ပုံစံနဲ့ ဆက်ပြီး ခေါင်းယမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
…
ရှောင်ယုံဖေး ကတော့ သူ့ကြောင့် ရူးချင်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကြီးမားတဲ့လက်ဖဝါးကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကို တိတ်တဆိတ် ဖိကိုင်ထားလိုက်တော့သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ရှုလင်နဲ့ မလျှောက်ချင်ရင် ယူယွမ် နဲ့ရော ဘယ်လိုနေလဲ။” ရှောင်ယုံဖေး က သူ့ရဲ့ သည်းမခံနိုင်မှုကို ချုပ်တည်းရင်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အဖြစ်မှန်ကို စေတနာအပြည့်နဲ့ ရှင်းပြသည်– “ယူယွမ် က မင်း ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲကို တက်မယ်ဆိုတာ ကြားတော့ မင်းနဲ့အတူ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် လျှောက်ချင်တယ်ဆိုပြီး သူ့ဘက်ကနေ ဦးဆောင်ပြီး ကမ်းလှမ်းလာတယ်။ သူက အခုလက်ရှိ နာမည်အကြီးဆုံးနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများဆုံးပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စတားတစ်ပွင့်လေ။ ဘာလို့ ငြင်းနေတာလဲ။”
ရှောင်ယုံဖေး က အိမ်နီးချင်းကုမ္ပဏီက အရင်းအမြစ် ‘မင်းသမီးလေး’ ယူယွမ် ဘာကြောင့် ကျန်းချီ နဲ့ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် အတူလျှောက်ချင်နေမှန်း သေချာမသိပေမယ့် ဒါက ပြောစရာအကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာကတော့ သေချာနေတာပဲလေ။
ကောင်းမွန်တဲ့အခွင့်အရေးတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အငြင်းခံနေရတဲ့အခါ ကျန်းချီ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို သူ လုံးဝနားမလည်နိုင်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ အလားတူပဲ ကျန်းချီ ကလည်း ရှောင်ယုံဖေး ဘာလို့ စိတ်ဆိုးနေလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဘာလို့ သဘောတူရမှာလဲ။” လူငယ်လေးက ရှောင်ယုံဖေး ကို တွေဝေမှုမရှိတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ မော့ကြည့်လာပြီး သူ့ရဲ့အကြည့်တွေက ရိုးသားဖြူစင်နေကာ ငြင်းဆိုချက်ကလည်း တိုက်ရိုက်ဆန်နေသည်– “ကျွန်တော် သူ့ကိုတောင် မသိတာ။”
ရှုလင်တို့၊ ယူယွမ်တို့ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိဘူး။ ဘာလို့များ သူတို့နဲ့ လက်ချင်းချိတ်ပြီး ကင်မရာတွေရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်ပြနေရမှာလဲ။ အဲဒါတွေက လုံးဝမလိုအပ်ပါဘူး။
…
နားမလည်နိုင်တဲ့လူနဲ့ စကားပြောနေရတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း ရှောင်ယုံဖေး နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ သူဟာ နံရံကို စကားပြောနေရသလို ခံစားနေရပြီး ကျန်းချီ နဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ တွေးမိလိုက်သည်။ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သူ့မျက်နှာတွေ ဖြူလျော့သွားပေမယ့် သူ့ရဲ့စိတ်ပျက်မှုကိုလည်း အပြင်ထုတ်ပြလို့ မရပေ။
ဒါကြောင့် သူ လုပ်နိုင်တာက ကျန်းချီ နဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေဖို့ပါပဲ— အဲဒီမြင်ကွင်းက ရယ်စရာတောင် ကောင်းနေသည်။
ခဏကြာတော့ သူ့ဘာသာသူ ဒေါသနဲ့ ရူးသွားမှာကို စိုးရိမ်လာတာကြောင့် ကျန်းချီ ကို ဒေါသတကြီးနဲ့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းချီ ကတော့ သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်က ဘယ်လောက်တောင် လူကို ဒေါသထွက်စေသလဲဆိုတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသိတရား လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက ကျီချီ နဲ့သာ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် အတူလျှောက်ချင်တာဖြစ်ပြီး ကျန်တာတွေက သူ့အတွက် ဘာမှအရေးမပါတော့လို့ ဖြစ်သည်။ လူငယ်လေးက ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ‘နာမည်ကျော်ကြားမှု’ တွေကို မနှမြောဘဲ လျစ်လျူရှုကာ အထာမကျတဲ့ ရယ်စရာလုပ်လိုက်သည်။
*
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ တစ်ပတ်ပြည့်သွားခဲ့ပြီး ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲကျင်းပမယ့်နေ့ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတော့သည်။
ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲဆိုတာ နိုင်ငံအတွင်းမှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်းရုပ်ရှင်ဆုပေးပွဲသုံးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး သက်တမ်းနှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်ကျော် တည်ရှိလာခဲ့ကာ သြဇာအာဏာအရှိဆုံးနဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားရဆုံးတွေထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဆုပေးပွဲကျင်းပမယ့်နေ့မှာ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းနယ်ပယ်ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က တက်ရောက်လာကြပါတယ်။
ရှောင်ယုံဖေး ရဲ့ လက်အောက်မှာ အနုပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ ဒီနှစ်မှာတော့ ကျန်းချီ တစ်ယောက်တည်းသာ ဆုအတွက် လျာထားခြင်းခံရတာ ဖြစ်ပြီး— အဲဒါကလည်း အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနဲ့ ရုပ်ရှင်လောကထဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချလာတဲ့ ထူးကဲစွာ ရုပ်ချောတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ဟာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုအတွက် လျာထားခံရတယ်။ အဲဒီအတွက် ဆူညံဟိန်းထွက်နေတဲ့ မိတ်ဆက်မှုအားပြင်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားမလဲ။
ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးက ဒီဆုပေးပွဲကြီးကို အပြိုင်အဆိုင်မရှိတဲ့ လူသိရှင်ကြားကြော်ငြာစစ်ပွဲတစ်ခုလို သဘောထားဆက်ဆံခဲ့ကြပါတယ်။
မနက်စောစောစီးစီးမှာပဲ ကျန်းချီ တစ်ယောက် ရှောင်ယုံဖေး နဲ့ ချူးမီ တို့ရဲ့ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်တာကို ခံလိုက်ရပါတယ်။
သူက ပျင်းရိစွာ သန်းဝေလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့မျက်တောင်တွေက ပွင့်လာဖို့ ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်ကာ စတူဒီယိုဆီကို အလှပြင်ဖို့အတွက် အစအဆုံး ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဝတ်စုံကိုတော့ ကြိုတင်ရွေးချယ်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး Armani ရဲ့ ဆောင်းဦးရာသီအစောပိုင်း အဆင့်မြင့်ဖက်ရှင်ဝတ်စုံ ဖြစ်သည်။ ပခုံးစွပ်ပါတဲ့ သန့်စင်တဲ့အမည်းရောင် ဝတ်စုံစတိုင်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ကွေးညွတ်နေတဲ့ ဖြတ်ပိုင်းပုံစံနဲ့အတူ ကျန်းချီ ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း ဝိုးတဝါးဖြစ်နေတဲ့ လေထုကို အကောင်းဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးထားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ မည်းနက်နေတဲ့ ဆံပင်ညိုတိုတိုတွေကို အပေါ်ကိုလှန်တင်ထားပြီး ထက်ရှတဲ့ မျက်ခုံးတွေနဲ့ ကြယ်ပွင့်လို တောက်ပတဲ့မျက်ဝန်းတွေက အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေကာ သူရဲ့ သပ်ရပ်တဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေက စခရင်ကို ဖောက်ထွက်သွားနိုင်လောက်အောင် ထက်ရှနေပါတယ်။
မိတ်ကပ်ပညာရှင်က ကျန်းချီ ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ပြင်ဆင်ပေးနေတုန်းမှာပဲ တိတ်တဆိတ် အံ့သြချီးကျူးမိမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး— အထူးသဖြင့် ကျန်းချီ က တစ်ခါတလေ မျက်လုံးတွေ ပွင့်လာတဲ့အခါမျိုးတွေမှာပေါ့။ ဖန်ပုလဲလုံးတွေလို အရောင်ဖျော့တဲ့ အဲဒီမျက်ဝန်းတွေက တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုရှိနေသလိုပါပဲ။
သူက အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ အသားဖြူဖြူနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဗန်ပိုင်းယားတစ်ကောင်နဲ့ တူနေပြီး နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အာရုံအဖမ်းစားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပါတယ်။
ကျန်းချီ က သူ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်လာရမလဲ၊ အစဆုံးလား၊ အဆုံးဆုံးလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ စေ့စပ်သေချာတဲ့ စဉ်းစားချက်အသေးစိတ်တွေကို မသိခဲ့ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ယုံဖေး က သွားဆိုရင် သူက သွားမှာပါပဲ။
သူ့မှာ ‘လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ’ အသိစိတ်ဆိုတာ မရှိဘဲ ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပါတယ်။
နားကွဲမတတ် အမုန်းတရားနဲ့ အော်ဟစ်သံတွေကို ကြားနေရပြီး ကင်မရာမီးတောက် သောင်းချီ တဖိတ်ဖိတ်လက်နေတာကို မြင်နေရပေမဲ့ ကျန်းချီ ရဲ့ မျက်နှာထားကတော့ တစ်လျှောက်လုံး အေးစက်နေဆဲပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအေးစက်မှုကိုပဲ လူတွေက ‘မျက်နှာပုပ်နေတာ’၊ မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေတာ ဒါမှမဟုတ် ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲကို တန်ဖိုးမထားတာလို့ အလွယ်တကူ အဓိပ္ပာယ်လွဲမှား ကောက်ချက်ချခဲ့ကြပြီး— ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချတဲ့ မှတ်ချက်တွေနဲ့ ဝေဖန်မှုတွေ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကာ ပရိသတ်တွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပရိသတ်တွေကြား စစ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးတဲ့နေရာမှာရှိတဲ့ ကျီချီ ကတော့ ခေါက်ဆွဲခြောက်စားရင်း ရွှေသစ်ပင်ဆုပေးပွဲ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး ကျန်းချီ ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ခုန်ပေါက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ ဟင်။” ဟိုတယ်ခန်းထဲက သူမရဲ့ အခန်းဖော်က သူမကြောင့် လန့်သွားပြီး ခေါက်ဆွဲတွေတောင် ပြင်မတတ် လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်– “မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
“ကျန်းချီ၊ ကျန်းချီ လေ။” ကျီချီ က တီဗီစခရင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး အမည်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အလွန်အမင်း ရုပ်ချောနေတဲ့ လူငယ်လေးက သူမရဲ့ စွဲလမ်းနှစ်ခြိုက်မှုကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်– “ငါ သူ့ကို တကယ်ကြိုက်တာ။”
အခြားသူတွေရှေ့မှာဆိုရင် ကျီချီ က ကျန်းချီ အပေါ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ‘ပရိသတ်အဖြစ် ခံယူချက်’ ကို ဘယ်တော့မှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပါဘူး။
“ဪ၊ ကျန်းချီ တဲ့လား။” အခန်းဖော်ကလည်း မကြာသေးခင်ကမှ အငြင်းပွားစရာဖြစ်နေတဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို သိထားပါတယ်။ သူမက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်– “တကယ်တော့ သူက ချောတာတော့ ချောပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက အရမ်းကို ပုပ်သိုးနေတာပဲ။ သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲနေပုံရတယ်။ မင်းတို့ပရိသတ်တွေ ဘယ်လိုများ သည်းခံနိုင်ကြလဲ မသိဘူး။”
အခန်းဖော်ရဲ့အမြင်မှာတော့ ပရိသတ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရတယ်ဆိုတာ အဓိကအားဖြင့် အနုပညာရှင်ရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုကို ခံစားရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပျော်ရွှင်မှုတွေ ယူဆောင်လာဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းချီ လိုလူမျိုးကျတော့…
မှန်ပါတယ်၊ သူက ရုပ်ချောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝေဖန်မှုတွေအများကြီးရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေရုံနဲ့တင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ဖြစ်နေပါပြီ။ အဲဒီအပေါ်မှာမှ သူက အဲဒီလောက် မာန်မာနကြီးပြီး အနည်းဆုံး ပြုံးပြတောင် မပြုံးပြတတ်ဘူး။ အဲဒီလို ‘idol’ မျိုးကို ဘာလို့ သွားပြီး အားပေးနေရတာလဲ။ စိတ်ပျက်စရာတွေပဲ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
အခန်းဖော်ရဲ့ ဆန်းစစ်ဝေဖန်ချက်တွေကို နားထောင်ရင်း ကျီချီ ရဲ့ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။
လူငယ်မလေးရဲ့ မျက်ဝန်းမည်းမည်းတွေက စခရင်ပေါ်က ကျန်းချီ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် လျှောက်ပြီးဆုံးသွားပြီး ထွက်သွားတဲ့အထိ တစိမ့်စိမ့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ သူမက ကျန်းချီ ကို ခုခံကာကွယ်ဖို့အတွက် တိတ်တဆိတ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာလိုက်သည်– “ဒါပေမဲ့ သူက သရုပ်ဆောင်ကောင်းတယ်၊ ရုပ်လည်းချောတယ်၊ တခြား နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။”
“သရုပ်ဆောင်အများစုက ရုပ်ချောကြပြီး အရည်အချင်းလည်း ရှိကြတာပါပဲ။” သူမရဲ့အခန်းဖော်က အလွယ်တကူ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်– “ဒါပေမဲ့ သူ့လိုမာန်မာနကြီးတဲ့သူတော့ များများစားစား မရှိပါဘူး။ သူ့ကိုကြည့်ပါဦး၊ နီမြန်းတဲ့ကော်ဇောပေါ် လျှောက်တဲ့အခါ တောင်မှ အနည်းဆုံးအပြုံးလေးတောင် မရှိဘူး။ အဲဒီလောက်တောင် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေရင် ဘာလို့ လာတာလဲ။ လူထုမျက်နှာစာမှာ ရပ်တည်နေတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဆိုးဘက်ကစွမ်းအင်တွေ ပျံ့နှံ့စေတယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။”
“သူ မပျော်ဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိလဲ။” ကျီချီ က အနည်းငယ် စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်သည်– “သူက သဘာဝအတိုင်း အပြုံးမရှားတဲ့သူ ဖြစ်မှာပေါ့။”
ကျန်းချီ က ငယ်စဉ်ကတည်းက ဒီလိုပါပဲ, အင်တာနက်က ဝေဖန်သူတွေက ဘာကိုသိလို့လဲ။
ဒါပေမဲ့ သူမကိုယ်တိုင် ပြန်ပြောနေရင်းနဲ့တောင် ကျီချီ ဒီတစ်ခါတော့ စိုးရိမ်စိတ်အနည်းငယ် ဝင်လာတာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့… ကျန်းချီ မှာ မပျော်ရွှင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း တကယ်ရှိနေလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူ့ကို ‘ချိန်းပျက်’ ခဲ့တာလေ၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ယနေ့ မပျော်ရွှင်မှုက သူမကြောင့် ဖြစ်နေတာများလား။
လက်ထဲမှာ ဖုန်းကိုင်ထားရင်း ကျီချီ ခဏလောက် တွေဝေသွားပြီးမှ ကျန်းချီ ဆီကို WeChat မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်သည်– [မင်းနေမင်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်တဲ့အခါ မျက်ရည်ကျခဲ့ရင် တခြားကြယ်ပွင့်တွေကိုလည်း ဆုံးရှုံးရမှာပဲ။ ကျန်းချီ ရယ်, မင်း အနိုင်ရတာကို ငါ ကြည့်နေမယ်နော်။]
ကျော်ကြားမှုတွေရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကြားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူငယ်လေးဆီကို ဒီမက်ဆေ့ချ် ရောက်သွားမလားဆိုတာ သူမ မသိပေမဲ့ ကျီချီ ကတော့ သူမရဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာတွေကို ကြိုတင်ပြီး ပို့ပေးချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစကားတွေနဲ့ပဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ကံကောင်းတဲ့ ငါးကြင်းရုပ်’ လိုဖြစ်လာပြီး သူ့ကို ကံကောင်းခြင်းတွေ ယူဆောင်လာပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။