စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ပိတ်ရက်ရောက်တော့ ကျီချီ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူမ၏အိမ်မှာ တက္ကသိုလ်နယ်မြေနှင့် အတော်အတန်ဝေးလှသော အရှေ့ဘက်ခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။ ကျီချီ သည် မိသားစုကားကို လာကြိုခိုင်းခြင်းမပြုဘဲ နံနက်စောစောကတည်းက ကားငှားကာ ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ခရီးမှာ နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီး ကျီချီ အိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်ကာ အိမ်တွင်း၌ တိတ်ဆိတ်လျက်ရှိသည်။ သူမ ဖိနပ်ချွတ်နေစဉ် မေရန် က ပိုးသားညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်လျက် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အခုမှ အိပ်ရာထလာပုံရပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များကို ပုံမှန်အတိုင်း သပ်သပ်ရပ်ရပ် စည်းနှောင်ထားခြင်းမရှိ၊ မျက်လုံးများမှာလည်း အိပ်မှုန်စုန်စမ်းဖြစ်နေသည်။
ကျီချီ ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားသည်။
"သေနာလေးလား။ ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ" မေရန် က ကျီချီ ထံသို့ အမြန်လျှောက်လာပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩရိပ်အနည်းငယ် သန်းနေသည်၊ "ဘာလို့ အမေကို ကြိုမပြောတာလဲ၊ ဦးလေးလုကို လာကြိုခိုင်းတာပေါ့"
ဦးလေးလု ဆိုသည်မှာ မိသားစု၏ ယာဉ်မောင်းပင် ဖြစ်သည်။
"မလိုပါဘူး၊ အလုပ်ရှုပ်ပါတယ်" ကျီချီ က ဆိုဖာဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်ချရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပိတ်ရက်မို့လို့ ပြန်လာတာပါ"
"ပြန်လာဖို့တော့ သတိရသေးတာပေါ့၊ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကလေးမလေး" မေရန် က ရေခဲသေတ္တာထဲမှ အအေးခံထားသော ငှက်သိုက်ရည်ကို ယူလာပေးရန် အိမ်အကူကို အမြန်ခိုင်းလိုက်ပြီး မချင့်မရဲဖြင့် ပြောလေသည်၊ "ဒီတစ်ခါဆို သုံးလနီးပါးလောက် အိမ်ကို မလာဘူး။ စာကျက်တာနဲ့ပဲ အဲ့လောက်တောင် အလုပ်ရှုပ်နေတာလား"
မေရန် ၏ စကားကြောင့် ကျီချီ မှာ သောက်လက်စ ငှက်သိုက်ရည်နှင့်ပင် လည်ချောင်းထဲ သီးသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ငုံ့ထားသော သူမ၏ မျက်လုံးများအောက်တွင် အပြစ်ရှိသည့် အရိပ်အယောင်လေးများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တကယ်တော့ ဒီတစ်လအတွင်းမှာ သူမက အရင်လို စာကျက်ခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူမ၏အချိန်များကို အဆိုတော်တစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျီချီ က ဝိုးတဝါးဖြင့် "အင်း" ဟုသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီအတွင်းမှာ အမေ နင့်အတွက် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ဝယ်ထားပေးတယ်၊ အဝတ်အစားတွေနဲ့ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေပါ၊ နည်းနည်းကြာရင် အိမ်သယ်သွားမယ်" မေရန် အွန်လိုင်းမှ ပစ္စည်းဝယ်သည်ကို စွဲလမ်းလာသည့်အချိန်မှစ၍ သူမ၏ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုမှာ နေ့တိုင်း ပစ္စည်းဝယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျီချီ အတွက် အဝတ်အစားသစ်များ၊ အသုံးအဆောင်များနှင့် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ဝယ်ပေးတတ်ပြီး— ကျီချီ ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကိုတော့ တစ်စက်ကလေးမှ မဝယ်ပေးဘဲ မျက်နှာသာမပေးတတ်ပေ။
သူမက သမီးဖြစ်သူကိုတော့ မင်းသမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆက်ဆံပြီး သားဖြစ်သူကိုတော့ ပစ္စည်းသယ်သမားတစ်ယောက်လိုသာ သဘောထားသည်။
မေရန် က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီနေ့သာ မင်း မပြန်လာရင် နောက်နှစ်ရက်နေရင် မင်းအစ်ကို့ကို သွားပို့ခိုင်းမလို့ စဉ်းစားနေတာ"
...
ကျီချီ မှာ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသလို အားလည်းနာမိကာ ငှက်သိုက်ရည်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်နေမိသည်။
"အစ်ကို့ကို မရှုပ်ခိုင်းပါနဲ့တော့" သူမက နာခံတတ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "သမီးပဲ ပြန်သယ်သွားပါ့မယ်"
တကယ်တော့ မေရန် ဝယ်ပေးသမျှ ပစ္စည်းအများစုမှာ သူမ အသုံးမပြုနိုင်သည့် အရာများသာ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ အဆောင်အိပ်ရာအောက်တွင် ဖုန်တက်နေကြလေပြီ။ သို့သော် သူမက ဝယ်ပေးချင်နေသဖြင့် ကျီချီ လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မဖျက်ဆီးလိုပေ။
ထို့အပြင် ဤပစ္စည်းများသည် ယခုအခါတွင် "ကောင်းမွန်စွာ အသုံးဝင်" လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့ကို ကျန်းချီ အား ပေးနိုင်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် Kindle စာဖတ်စက်ကို သူ ဇာတ်ညွှန်းဖတ်ရန် သုံးနိုင်ပြီး ကျန်းချီ နားတွင် ကြိုးမဲ့နားကြပ်ကို တပ်ဆင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် Apple Watch ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးကို သူမ မသုံးနိုင်သဖြင့် ကျန်းချီ အသုံးပြုရန် ပို့ပေးနိုင်သည်...
ကျီချီ သည် ပရိသတ်အချို့က သူတို့၏ အသည်းစွဲ "အိုင်ဒေါ" များကို လက်ဆောင်များ ရူးသွပ်စွာ ပို့ပေးနေကြရသည့် အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။
သူမသည် ကျန်းချီ ကို တကယ်ပင် "ထောက်ပံ့" ပေးချင်နေပြီး ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အလှအပဆိုင်ရာ အရသာအတိုင်း အရာရာကို တာဝန်ယူပေးချင်နေမိသည်။
ကျီချီ သည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုအတွက် သူမဘာသာ တခစ်ခစ် ရယ်မိလိုက်သည်။
ကျီချီ စဉ်းစားနေသည်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသလား ထင်ရအောင် ဆိုဖာရှေ့ရှိ ကြီးမားသော ရုပ်မြင်သံကြားစက်မှ ဒေသန္တရ လင်းလန် ရုပ်သံလိုင်း၏ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်ကို ထုတ်လွှင့်နေပြီး ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းတစ်ခုက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပါလာလေသည်။
ကြေညာသူက စကားများကို အဆက်မပြတ် ပြောကြားနေသည်၊ "မကြာသေးခင်က 'ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)' ရုပ်ရှင် ရုတ်တရက် အောင်မြင်လာမှုနဲ့အတူ လူသစ် ကျန်းချီ ဟာ အဓိက ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ ဝိုင်းဝန်းအလိုရှိခြင်းကို ခံနေရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဟာ 'ချန်ဒިންဖျော်ဖြေရေး' နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ထပ်ဇာတ်ကားကတော့ ဒါရိုက်တာ ကျိုဟេង အသစ်ပြင်ဆင်နေတဲ့ ရုပ်ရှင်သစ်ပဲ ဖြစ်လာမယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်..."
ကြေညာသူ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ရုပ်မြင်သံကြားစက်ပေါ်တွင် ကျန်းချီ ၏ ပါပရာဇီဓာတ်ပုံအချို့လည်း ဖြတ်ပြသွားသည်။ ထိုလူငယ်လေးမှာ ဦးထုပ်ဆောင်းထားပြီး မှေးမှိန်သော မီးရောင်အောက်ရှိ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်း ပုံရိပ်က ထက်ရှပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျဉ်းကြောင်းများကို ဖော်ပြနေသည်။
ကျီမိသားစု၏ ဧည့်ခန်းလေးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ကျန်းချီ ဆိုသော နာမည်က ကျီချီ အတွက် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်နေရုံသာမက ကျီမိသားစုဝင် အားလုံးအတွက်လည်း အလွန်ရင်းနှီးနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျီချီ သည် နားထောင်နေရင်း သူမ၏လက်ထဲမှ ကြွေပန်းကန်လုံးကို မသိစိတ်ဖြင့် ပို၍တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်ကာ မေရန် ၏ မျက်နှာပေးကို လှည့်ကြည့်ရဲရန်ပင် ဝန်လေးနေမိသည်။
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို မြင်ရမည်ကို သူမ ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မေရန် နှင့် ဇီမင်းလင် တို့သည် သူမ အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်မတိုင်မီအထိ ကျန်းချီ နှင့် သူမ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းကို အမှန်တကယ် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြခြင်း မရှိကြောင်း ကျီချီ သိပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်လေးမှာ သူမ၏ "အသက်ကယ်သူ" ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်တွင် အရာရာတိုင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချီ ကို ယခုအခါ သူမ၏ အစ်ကိုကဲ့သို့ပင် မိဘများကလည်း ထောင်ကျဖူးသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် "အန္တရာယ်ရှိပြီး ကြောက်စရာကောင်းသူ" ဟု သတ်မှတ်နေကြပြီလားဆိုသည်ကို ကျီချီ မသိပေ။
ခဏကြာတော့ မေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သံသဲ့သဲ့ကို ကျီချီ ကြားလိုက်ရသည်။
"အမှန်တော့ အမေ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး နင့်ကို အရင်က မေးမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မေ့သွားလို့ပါ" မေရန် က မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မည်သည့်ခံစားချက်မှ မပေါ်လွင်ဘဲ မှိန်ဖျော့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီကောင်လေးက အခုတော့ အနုပညာရှင် (အဆိုတော်/စတား) ဖြစ်သွားပြီပေါ့လေ"
ကျီချီ ၏ လက်သည်းများမှာ သူမ၏လက်ဝါးထဲသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ စိုက်ဝင်သွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။
"ချီချီ" မေရန် က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "နင် ကျန်းချီ နဲ့ ဆက်သွယ်တုန်းပဲလား။ တွေ့ဖြစ်ကြသေးလား"
ကျီချီ မလိမ်ချင်သလို... အမှန်အတိုင်းလည်း မပြောပြချင်ပေ။
သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် သဘောတူခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ချီချီ၊ အမေ့ကို ကြည့်စမ်း" မေရန် က ကောင်မလေး၏ မျက်နှာကို သူမဘက်သို့ အတင်းအကျပ် လှည့်စေလိုက်ပြီး လှပ၍ မိတ်ကပ်မပါသော သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်နေသည်။ "အရင်က ဘာပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ ဒါက တစ်ပိုင်းပေါ့၊ နင် ကျန်းချီ ကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင် မင်းအဖေနဲ့ အမေက မကန့်ကွက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက သူ ကျူးလွန်ထားတဲ့ ရာဇဝတ်မှု မရှိဘူးဆိုရင်ပေါ့၊ အခုကတော့..."
"အမေ၊ သူ ဘာရာဇဝတ်မှ မကျူးလွန်ခဲ့ပါဘူး" ကျီချီ ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းနက်များက အမျိုးသမီးကို တင်းမာစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ "အမေ သိပါတယ်၊ သူ ဘာရာဇဝတ်မှ မကျူးလွန်ခဲ့ပါဘူး"
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သမီးဖြစ်သူ ငိုယိုထွက်တော့မည့်ပုံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မေရန် စကား ဆက်မပြောနိုင်ဘဲ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။
အမျိုးသမီးက နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျီချီ အား ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရိုးရှင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောပြလိုက်သည်— "မရည်ရွယ်ဘဲ လူသတ်မိတာလည်း ရာဇဝတ်မှု တစ်ခုပါပဲ"
မေရန် ၏ တွေဝေနေသော စကားများထဲမှ အဓိပ္ပာယ်က ကျီချီ ၏ သူငယ်အိမ်များကို ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားစေသည်။
လွန်ခဲ့သည့် လေးနှစ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်အပြည့်အစုံကို သူမအား မည်သူကမျှ ပြောပြရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြဘဲ အရာရာတိုင်းမှာ အမြဲတမ်း ဝိုးတဝါးနှင့် မရေရာခဲ့ပေ။ ကျန်းချီ အခက်အခဲကြုံပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် ဇီမင်းလင် နှင့် မေရန် တို့က သူမကို ကျောင်းပြောင်းခိုင်းခဲ့ပြီး ကျန်းချီ နှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမှန်သမျှကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းချီ ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးဖြစ်သည့် ဦးလေး ကျန်းရှီ၏ သတင်းကို ကျီချီ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူကလည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ...
ကျန်းချီ နှင့် သူမ၏ အဆက်အသွယ်မှာ အဓမ္မ ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရပြီး ကျီချီ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာမှမသိဘဲ အမှောင်ထဲတွင် နေခဲ့ရသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။ ကျီချီ က သူမ၏ စာကျက်ရေးကို အဓိကထားပေးကြသည့် မိဘများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို နားလည်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ကြိုက်ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို သူမ လက်ခံနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။
ထိုစဉ်က ကျီချီ မကန့်ကွက်ခဲ့၊ မခုခံခဲ့ဖူးဘူးလား။ သို့သော် အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ လုပ်သမျှ အရာရာတိုင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယနေ့တိုင်အောင် ကျီချီ မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်ရတော့သည်၊ "ကျန်းချီ တကယ်တမ်း ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ်မှုက ဘာလဲ"
ထိုအချိန်တုန်းက အမှန်တကယ် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူမ အလွန်အမင်း သိချင်နေခဲ့သည်။ ကျန်းချီ ကို မမေးခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ မကောင်းသော အမှတ်တရများကို သွားပြီးဆွပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် အမှန်တရားအားလုံးကို သိပုံပေါ်နေသော မေရန် ရှေ့တွင်တော့ ကျီချီ ဆက်ပြီး သည်းခံမနေနိုင်တော့ပေ။
"အမေလည်း အသေးစိတ်တော့ သေချာမသိပါဘူး" မေရန် က ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်များဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အဆုံးအဖြတ်က 'အလွန်အကျွံ ခုခံကာကွယ်ရာကနေ လူသတ်မှု ဖြစ်ပွားခြင်း' ဆိုတာပါပဲ။ ဒါက မှားယွင်းစွာ အပြစ်စီရင်ခံရတာမျိုးတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ကျီချီ ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။
"ချီချီ၊ အမေ့ကို ကတိပေးပါ" မေရန် က ကျီချီ ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော အကြည့်များ၊ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ကျန်းချီ နဲ့ ဆက်ပြီး အဆက်အသွယ် မလုပ်တော့နဲ့တော့ နော်။ အဲဒီတုန်းက နင့်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးလို့ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တစ်မိသားစုလုံးလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ"
"သူသာ ရာဇဝတ်မှု မကျူးလွန်ခဲ့ဘဲ ထောင်လည်း မကျခဲ့ဖူးရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် ကျန်းချီ ဟာ သာမန်ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်လေး တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နင် သိနိုင်ပါတယ်"
နေအောက်ရှိ မိဘတိုင်းသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ဘေးဥပဒ်ကင်းရှင်းစေလိုကြပြီး ကပ်ဘေးဆိုးများနှင့် မကြုံတွေ့စေလိုကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ကျန်းချီ ကဲ့သို့သော လူငယ်မျိုးကမူ 'ပျော်ရွှင်မှု' နှင့် 'ငြိမ်းချမ်းမှု' ကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်များနှင့် လုံးဝကို ကိုက်ညီမှု မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။ မေရန် က ကျန်းချီ သည် သူတို့မိသားစုကို အမှန်တကယ် ကူညီခဲ့ဖူးကြောင်း သိသော်လည်း သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သူမဘာသာ ဖယ်ရှားပစ်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူ၏ကျေးဇူးကို 'ဆပ်' ရမည်ဆိုလျှင် မေရန် သည် ငွေကြေးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သည့်အရာနှင့်မဆိုဖြစ်စေ ပေးဆပ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ... ကျီချီ မှလွဲ၍ပေါ့။ မေရန် က သူမ၏သမီးလေးမှာ ထိုအန္တရာယ်များသော လူငယ်လေးကို အမှန်တကယ် ကြိုက်နှစ်သက်နေကြောင်း သိထားသော်လည်းလေ။
သို့သော်လည်း ဆယ်ကျော်သက်ဘဝ၏ ရူးသွပ်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းက အချိန်၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါမည်လော။
နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်က နွေးထွေးဖိတ်စင်လျက် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ကျီချီ ၏ နှလုံးသားကမူ နှင်းခဲတစ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ အေးစက်နေခဲ့သည်။ ကောင်မလေးက နှာရှုံ့လိုက်ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မေရန် က ကျန်းချီ ကို ဘက်လိုက်ပြီး အထင်အမြင်သေးနေသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း...
"အမေ၊ အမေ မှားနေပါပြီ" ခဏကြာတော့ ကျီချီ က မေရန် ၏ လက်ထဲမှ သူမ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကျန်းချီ က အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး"
"သမီး သူ့ကို တွေ့ခဲ့ပြီးပါပြီ၊ သူက အရင်လို ကောင်းတဲ့လူပါပဲ"
စကြဝဠာထဲက ကြယ်တာရာတွေက မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖြစ်ကြောင်း၊ နေမင်းကြီးက သူ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် အမှန်တရားက အလိမ်အညာ ဖြစ်နေကြောင်း သူမ သံသယဝင်ချင် ဝင်မိလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျန်းချီ က သူမကို ဘယ်တော့မှ ထိခိုက်နာကျင်အောင် လုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုတော့ ကျီချီ လုံးဝ သံသယဝင်မည် မဟုတ်ပေ။
*
နေ့လယ်ပိုင်းအထိ အိမ်တွင် ဆက်နေခဲ့ပြီးနောက် ကျီချီ နှင့် မေရန် တို့သည် အဆင်မပြေဘဲ လမ်းခွဲခဲ့ကြရသည်။
ကျီချီ တစ်ယောက် ပစ္စည်းသေတ္တာကြီး တစ်လုံးကို ဆွဲကာ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မန်ချွန်ယွီ က မျက်နှာဖုံး (Sheet Mask) ကပ်နေလေသည်။ သူမက ကျီချီ ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "ချစ်သမီးလေး၊ အိမ်ကနေ ပြန်လာတာလား"
ကျီချီ အိမ်ပြန်သွားတိုင်း သေတ္တာတစ်လုံးစာ ပစ္စည်းတွေ အမြဲသယ်လာတတ်ပြီး သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ကြာလာတဲ့အခါ မန်ချွန်ယွီ လည်း ဒါကို အကျင့်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
...ပြီးတော့ အဲဒီနတ်သမီးလေးရဲ့ ကျွေးမွေးမှုကို စောင့်မျှော်နေရတာကိုလည်း သူမ အကျင့်ပါနေပြီ ဖြစ်သည်။
"အင်း" ကျီချီ က ပြုံးလိုက်ပြီး သေတ္တာထဲမှ အင်တာနက်ပေါ်တွင် နာမည်ကြီး "မုန့်မျိုးစုံ" ကို ထုတ်ယူကာ မန်ချွန်ယွီ ဘက်သို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
မေရန် က သူမမြင်သမျှ အရာရာတိုင်း၊ အထူးသဖြင့် မုန့်များကို သူမအတွက် ဝယ်ပေးချင်နေတတ်သော်လည်း ကျီချီ က အစားစားနည်းပြီး အများစုကို မကြိုက်တတ်ပေ။ ထို့နောက် သူမက သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းများကို အေးအေးလူလူ ရှင်းလင်းနေစဉ် မန်ချွန်ယွီ က ဘေးနားမှနေ၍ ချီးကျူးအားပေးနေသည်။ ကျီချီ က ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် သေးသေးသွယ်သွယ်လေးဖြစ်ပြီး သေတ္တာဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သောအခါ သေတ္တာထက်ပင် ပို၍သေးငယ်နေသကဲ့သို့ ရှိကာ သနားစရာ ဟမ်းစတားလေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီးနောက် သူမ၏ လက်မောင်းငယ်လေးများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ကောင်မလေးက နားကြပ်များ၊ နာရီများနှင့် အရင်က ဖုန်တက်နေသော Kindle စာဖတ်စက်တို့ကို သေတ္တာထဲမှ စစ်ဆေးထုတ်ယူလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ထံသွားသည့်အခါ ကျန်းချီ အား အားလုံးပေးရန် စဉ်းစားထားလိုက်သည်။
သူမ၏ဘေးနားရှိ မန်ချွန်ယွီ မှာမူ သူမ၏ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ မသိစိတ်ဖြင့် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးလိုက်သည်။ ကျီချီ က အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်လာပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ချစ်စရာလေး" မန်ချွန်ယွီ က မျက်နှာဖုံးကို နောက်ဆုံးတွင် ခွာလိုက်ပြီး လွတ်လပ်စွာ စကားပြောနိုင်သွားကာ ကျီချီ ဘေးသို့ ချက်ချင်းပြေးသွားပြီး သူမ၏ "လက်ရာမြောက်ပုံ" ကို ပြသရင်း အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီပုံထဲမှာ နင် အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းနေတာပဲ!"
ဖုန်းမျက်နှာပြင်၏ မှိန်ဖျော့သော မီးရောင်အောက်တွင် ဆံပင်ရှည်ရှည် ကောင်မလေးမှာ သေတ္တာဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များမှာ သွယ်လျနေကာ အနည်းငယ် မော့ထားသော သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေသည်။
ဓာတ်ပုံတစ်ပုံလုံး၏ ပုံစံဖွဲ့စည်းမှုမှာ ချက်ချင်းပုံနှိပ်ထုတ်ထားသော ရှေးဟောင်းဓာတ်ပုံဟောင်းလေးများကဲ့သို့ "လေထုစတိုင်" တစ်မျိုးကို အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်စေသည်။
ကျီချီ က ဓာတ်ပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့ကို ပို့လိုက်"
ထို့နောက် သူမက ကျန်းချီ ထံသို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။
*
ညဘက်တွင် အလုပ်သိမ်းပြီး ကားပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော ကျန်းချီ သည် ဝမ်းဗိုက်အနည်းငယ် အောင့်နေရင်း ကျီချီ ပို့လိုက်သော WeChat မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကောင်မလေး၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံသာ ဖြစ်သည်။
အံ့ဩမှင်တက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ကျန်းချီ က တင်းမာနေသော သူ့မျက်ခုံးများကို ဖြေလျှော့လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ ကျီချီ ပို့လိုက်သော ဓာတ်ပုံလေးက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားဖြစ်စေသော အစာအာဟာရတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ တစ်နေ့လုံး ဘာမှမစားရသလို နာကျင်နေခဲ့သော သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်မှာလည်း ယခုအခါ အရင်လောက် မနာတော့ပေ။ ကျန်းချီ က ကောင်မလေး၏ ဤဓာတ်ပုံကို သူ့ရဲ့ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်ထဲတွင် စိတ်နှစ်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
၎င်းသည် သူ၏ဖုန်းအယ်လ်ဘမ်ထဲတွင် ပထမဆုံး သိမ်းဆည်းလိုက်သည့် ဓာတ်ပုံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
—ဟမ်းစတားလေးတစ်ကောင်လို၊ ချစ်စရာကောင်မလေးတစ်ယောက်လိုပေါ့။