Title: Mad Dog – Chapter 21: Putty In Her Hands | NovelPing

ကျန်းချီ သည် အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုသရုပ်ဆောင်နေသည့်ဇာတ်ကောင်မှာ ‘ကျား/မ ခွဲခြားရေး မူမမှန်မှုဝေဒနာရှင်’ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်လာစေရန် မိမိ၏စိတ်အခြေအနေကို ပြုပြင်ချိန်ညှိရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုသူရှာဖွေနေသည်မှာ အမျိုးသမီးသရုပ်ဆောင်များအတွက် အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်သည့် ခေါမာမာဇွဲရှိမှုပင်တည်း။

ကင်မရာနောက်ကွယ်မှ ချူဟန် သည် တစ်ချက်ပင်မမှိတ်တုတ် စိုက်ကြည့်နေရင်း ‘ပါရမီရှင်သရုပ်ဆောင်’ ဆိုသည်မှာ မည်သို့သောသူကို ဆိုလိုကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော သရုပ်ဆောင်များသည် ပါရမီကိုသာ အဓိကအားကိုးကြပြီး အတတ်ပညာသင်ကြားမှု၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဘောင်များအတွင်း ကန့်သတ်ခံထားရသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့တွင် မွေးရာပါ ထက်မြက်သည့်ခံစားနိုင်စွမ်းရှိကြပြီး ပရိသတ်များ မည်သည့်အရာကို ကြည့်လိုကြသည်ကို တိတိကျကျသိရှိကာ အတိကျဆုံးပုံစံဖြင့် ဖော်ပြတတ်ကြသည်။

ထိုသို့သောသူမျိုးကမှ သရုပ်ဆောင်စစ်စစ်ဖြစ်သည်။ စကားလုံးနှစ်လုံးတည်းဖြင့် ရိုးရှင်းသော်လည်း အချို့လူများမှာ တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားသော်လည်း ဤအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ကြဘဲ အချို့ကမူ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုးထွင်းသိမြင်သွားကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် လူများကို ဖန်တီးရာတွင် မတရားတတ်ပေ။

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လူတိုင်းက ကျန်းချီ ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ရူးသွပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြကာ သူဖန်တီးထားသည့်ကမ္ဘာထဲသို့ ၎င်းတို့၏အတွေးများ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။ တစ်ခန်းလုံးတွင် ကျီချီ မှာ တစ်ဦးတည်းသော ‘အပြင်လူ’ ဖြစ်နေလေသည်။ ဤနေရာတွင် သူမကသာ လျှောက်လွှာစစ်ဆေးသည့်ဇာတ်ညွှန်းအကြောင်းအရာကို လုံးဝမသိရှိသူဖြစ်ရာ အစပိုင်းတွင် ကျန်းချီ ၏သရုပ်ဆောင်မှုကို မှောင်မိုက်ထဲတွင် ဆင်စွယ်စမ်းသကဲ့သို့ ပုံအမ်းအမ်းဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။

သူမသည် မှန်ရှေ့တွင်ထိုင်နေသည့် လူငယ်လေးကိုကြည့်နေရင်း သူ၏ဟန်ပန်အမူအရာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကြမ်းတမ်းပြီး ခပ်စိမ်းစိမ်းနေတတ်သည့် ‘စူးရှသောလူငယ်လေး’ သည် ပျော့ပြောင်းသွားကာ မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ မှန်ရှေ့တွင် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြင်ဆင်နေလေသည်။ ဤသည်မှာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်စုံတစ်ရာမပါဘဲ၊ အတူတွဲဖက်သရုပ်ဆောင်မည့်သူမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ရသည့် သရုပ်ဆောင်မှုမျိုးဖြစ်သည်။ လူငယ်လေးသည် မိမိ၏ခံစားချက်များကို မိမိဘာသာ တစ်ယောက်တည်းရှာဖွေရပေမည်။

အစပိုင်းတွင် ကျီချီ သည် ကျန်းချီ ဘာတွေလုပ်နေမှန်း မသိခဲ့သလို မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းလည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့် သူမပါ အဆိုပါအခြေအနေထဲသို့ နစ်မြုပ်ပါသွားတော့သည်။

ကင်မရာရှေ့ရှိ ကျန်းချီ အပြင် မှန်တစ်ချပ်နှင့် ကုတင်တစ်လုံးသာ ရှိတော့သည်။ လူငယ်လေးသည် ထူးဆန်းသည့် လမ်းလျှောက်ဟန်များကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးတို့၏ သိသာထင်ရှားသည့်လက္ခဏာများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အတုမယူခဲ့ပေ။ သူသည် မှန်ရှေ့တွင် ‘ပြင်ဆင်ပြီးနောက်’ အလွန်တရာကျေနပ်နေပုံပေါ်ကာ အခန်းအတွင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူငယ်လေးသည် ထိုင်လိုက်ပြီး ရှည်လျားသည့်ခြေတံများကို အသာအယာယှက်တင်ကာ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ညှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူရင်းနှီးကျွမ်းကျင်နေကျဖြစ်သည့် ကျော်ကြားလှသော ဟွမ်းဟဲအမှတ်တံဆိပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချီ က စီးကရက်ကို ကိုက်ခဲထားကာ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး စီးကရက်သောက်သည့်ဟန်ပန်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်တတ်ကျွမ်းသူများသာ သိရှိကြလိမ့်မည်။

လူငယ်လေးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များအထိ ပြည့်စုံတိကျနေသည်။ ကျန်းချီ ၏စိတ်အာရုံသည် အလွန်တရာထက်မြက်လှပြီး နေ့စဉ်ဘဝတွင် အထူးတလည် အကဲခတ်လေ့လာထားခြင်းမရှိသော်လည်း သေးငယ်သည့်အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အစအနမကျန် မှတ်သားထားခဲ့ခြင်းပင်။ ဥပမာအားဖြင့် ထောင်ထဲတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည့် ထိုရက်များအတွင်း မည်သည့်အရာများကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ရှိမည်နည်း။

စီးကရက်သောက်ပြီးနောက် လူငယ်လေး၏ မျက်ခုံးစပ်ကြားမှ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်နေပုံ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကုတင်စွန်းသို့လျှောက်သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုဖြန့်ချလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ပစ်လှဲလိုက်ကာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြီးမားသောကုတင်ကြီးပေါ်တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုမှာ သွက်လက်ပေါ့ပါးသော ငှက်ငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်၍ လွတ်လပ်နေလေသည်။ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် သရုပ်ဆောင်စစ်ဆေးမှု၏ နောက်ဆုံးဇာတ်ဝင်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချီ သည် ကုတင်ပေါ်တွင်လှဲလျက် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်စွာ ရယ်မောနေရန် လိုအပ်နေသည်။

ရှန်းလေး သည် ရုတ်တရက် အဆိုပါဇာတ်ဝင်ခန်းထဲမှ အသိတရားဝင်လာကာ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ‘ကယ်တင်ရှင်’ ထံသို့ အသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျီချီ ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်းမသိ မျက်ရည်များစီးကျနေသည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် ငိုသံကိုထိန်းချုပ်ရန် မိမိ၏လက်ချောင်းဆစ်များကို ကိုက်ထားသော်လည်း တရှုံ့ရှုံ့ငိုကြွေးနေမိသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ပခုံးလေးများပင် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျန်းချီ မည်သို့သရုပ်ဆောင်နေသည်ကို မသိခဲ့သော်လည်း ကျန်းချီ ၏အတွင်းစိတ်ခံစားချက်များကို အမြဲတမ်းခံစားမိနေကာ ကျန်းချီ ၏အထီးကျန်ဆန်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများကိုပါ ခံစားနေရသည်။

ကျန်းချီ သရုပ်ဆောင်နေသည့်ဇာတ်ကောင်မှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီး သနားစရာကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု ကျီချီ က ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်ရာ သရုပ်ဆောင်မှုနှင့်အတူ သူမပါမလိုက်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ငိုကြွေးမိတော့သည်။ ရှန်းလေး မှာမူ ဤအခြေအနေဆိုးသွားပြီဟု တွေးမိကာ ခေါင်းကိုက်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိတော့သည်။ ဤမိန်းကလေးသာ ဆက်ငိုနေမည်ဆိုလျှင် ကျန်းချီ က ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ပြီးပြုံးပြနိုင်တော့မည်နည်း။

— သို့သော်လည်း ကျောက်ဆောင်များနှင့် မတ်စောက်သည့်နံရံများပေါ်တွင်ပင် ပန်းများပွင့်နိုင်တတ်ပြီး၊ မမျှော်လင့်ထားသည့်အချိန်မျိုးတွင် အံ့အားသင့်စရာများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်စမြဲပေတည်း။

နောက်ဆုံးဇာတ်ဝင်ခန်းတွင် ကျန်းချီ သည် ခေါင်းကိုအနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာမှ ကျီချီ ၏ မည်းနက်သောအစိမ်းရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့်ပုံရိပ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏အတွေးများသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက အဖြစ်အပျက်များဆီသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူသည် အလှပဆုံးအချိန်များကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ပြောင်းသတိရသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူနှင့် ကျီချီ တို့အကြောင်း — ဆုံတွေ့ကြခြင်း၊ ပြန်လည်ဆုံစည်းကြခြင်း၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သဘောကျကြခြင်း၊ ကတိကဝတ်ပြုကြခြင်းတို့ပင်။ ကျန်းချီ သည် သူ၏ရင်ထဲအနက်ရှိုင်းဆုံးမှစတင်ကာ အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အရောင်ဖျော့သောမျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ဤသည်မှာ သူလူထုရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မီဒီယာများ၏မှတ်တမ်းတင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် ပထမဆုံးအပြုံးလည်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ကျီချီ ကိုသာ ရည်ရွယ်၍ ပြုံးပြနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြလေသည်။