ဗေးရ်က တောင်းပန်စာ မပို့ခင် ငွေကြေးကို အရင်ပို့လိုက်သည်။
မေရီက ဤအချက်ကို အလားအလာကောင်းတစ်ခုဟု ယူဆသည်။
ဘီထရစ်ကမူ သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆသည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ သေတ္တာ၏ အရွယ်အစားကို အကဲခတ်နေမိသည်။
“ဒါက ခွင့်လွှတ်မှုကို ဝယ်ယူဖို့ လောက်ငှတဲ့ ပမာဏလို့ မထင်ရဘူး”
“ဒါက လျော်ကြေးလေ” မေရီက ဆိုသည်။ “ကျွန်မတို့က ခွင့်လွှတ်မှုကို ရောင်းစားဖို့ တင်ပြထားတာမှ မဟုတ်တာ”
သေတ္တာကြီးက တံဆိပ်ခတ်ထားသော စာအိတ်တစ်စောင်နှင့်အတူ ကောင်စီစားပွဲပေါ်တွင် တင်လျက်ရှိသည်။
အထဲတွင် ပျက်စီးသွားသော အထည်များ၊ ဆုံးရှုံးသွားသော ရက်များအတွက် လျော်ကြေးနှင့် ရိဒ်ခရော့စ် (Reed Crossing) တွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသော ခရီးသွားများအတွက် လျော်ကြေးငွေများ ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် စခန်းတံခါး ပျက်စီးသွားရခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် တာဝန်ခံဝန်ခံပေးရန် တောင်းဆိုချက်လည်း ပါဝင်နေသည်။
ကျွန်ုပ်က ထိုအပိုင်းကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြလိုက်သည်။
အီလီနော်က သူမ စစ်ဆေးနေသော ပြုပြင်စရိတ် ခန့်မှန်းခြေစာရွက်မှ ခေါင်းမော့လာသည်။
“တံတားကြီး ကျန်သေးရဲ့လား”
“ကျန်တယ်”
“ဂိုဒေါင်ကော”
“ကျန်တယ်”
“သေဆုံးသူ ရှိလား”
“မရှိဘူး”
သူမသည် သူမ၏ ခန့်မှန်းခြေစာရွက်ဆီသို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
“သူတို့တွေ သက်သာရာရသွားတာပဲ”
စာအိတ်ထဲတွင် သီးခြားကြေညာချက် သုံးစောင် ပါဝင်နေသည်။
ဗေးရ်၏ ဘုရင်စံအိမ်တော်က အခွန်ကောက်စခန်းများတွင် ဘာသာရေးစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခွင့်ပြုထားသည့် နန်းတွင်းဘုရားကျောင်း အမိန့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ရိဒ်ခရော့စ်မှ ပုရောဟိတ်ကိုလည်း နိုင်ငံခြား အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုအတွက် စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ပြန်လည်ခေါ်ယူထားသည်။
ကပ္ပတိန် ဒါရန်ကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ မပြီးမချင်း တာဝန်မှ ယာယီရပ်ဆိုင်းထားသည်။
ကျွန်ုပ် ထိုနေရာတွင် စာဖတ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
“အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြထားရဲ့လား”
မေရီက ပို၍ တိုးကပ်လာသည်။
“ဖြစ်ရပ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့လို့တဲ့”
“သူက ပစ်ခတ်မှုကို တားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သားပဲ”
“ဒါပေမဲ့ သူက ခရီးသွားတွေကိုလည်း ဖမ်းဆီးထားခဲ့တာကိုး”
“အင်း…”
အချက်နှစ်ချက်စလုံးက မှန်ကန်နေဆဲပင်။
ကျွန်ုပ်အား သူ သော့များပေးခဲ့ပုံကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။
သူ မီးရှို့ပစ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော ခရီးသွားလာခွင့် လက်မှတ်များကိုလည်း သတိရမိသည်။
“သူ့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာရင်းထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါ” ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ “စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ဆီ အဲဒါ ရောက်ရှိသွားအောင် သေချာလုပ်ပေးပါ”
မေရီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူ့အကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်အတိုင်း ပြောပြနိုင်ပေသည်။
ဗေးရ်က ၎င်းကို အသုံးချ၍ ဘာဆက်လုပ်မည်ဆိုသည်ကမူ အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးကြေညာချက်ကမူ အော်ရီလီယာ ကိုးကွယ်မှုကို ဗေးရ်က ဆန့်ကျင်ကြောင်းကို ထပ်လောင်းအတည်ပြုထားသည်။
စာမျက်နှာ နှစ်မျက်နှာနီးပါးမျှ ရှည်လျားသည်။
အက်ဗလင်က အစပိုင်းစာပိုဒ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် အဆုံးပိုင်းသို့ လှန်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ဖမ်းဆီးသိမ်းဆည်းမှုတွေ မရှိတော့ဘူးလား”
“ခွင့်ပြုချက် မရှိပါဘူး” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက စာရွက်ကို ချလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့တွေ ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ကန့်ကွက်နေကြဦးမှာပေါ့”
လိုင်ဆာ (Lysa) က သူမ၏ လျော်ကြေးငွေကို လာရောက်ထုတ်ယူရန် ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
သူမ၏သမီးလေးလည်း သူမနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။
ကလေးမလေးက ကိုယ်လုံးသေးသေး၊ ဆံပင်ညိုညိုနှင့် အရေးကြီးသော စာရွက်စာတမ်းများမှအပ ကျန်ရှိသမျှ အရာရာတိုင်းကို စိတ်ဝင်တစား စူးစမ်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။
သူမက မေရီ၏ အမြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
မေရီက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။
စာရင်းကိုင်ညွှန်ပြသည့်နေရာတွင် လိုင်ဆာက လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်ုပ်ကို မော့ကြည့်လာသည်။
“လာမယ့်အပတ် ကျရင် ခရီးအသفتထွက်တော့မလို့”
ကျွန်ုပ် ထိုသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
သူမက ကျွန်ုပ်၏ အံ့သြမှုကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
“ရိဒ်ခရော့စ်ကို ဖြတ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟိုလစ်စ် (Hollis) က အခြားဝယ်လက်တစ်ဦးကို ရှာတွေ့ထားတယ်”
“သေချာရဲ့လား”
“မသေချာပါဘူး”
သူမက မျက်နှာတွင် အပြုံးယဲ့ယဲ့ဖြင့် ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းကို ကျွန်မသိတယ်။ အဖျားပိုင်းမှာ ရှိတဲ့လူတွေကိုလည်း သိတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဆိုတာကြီးက ကျွန်မရဲ့ တစ်ခုတည်းသော လုပ်ဆောင်ချက် မဖြစ်လာခင်မှာ သွားချင်ပါတယ်”
သူမ၏သမီးလေးက သူမ၏ စကတ်စကို မှီတွယ်ထားသည်။
လက်ကောက်ကလေးကို ပြုပြင်ပြီးဖြစ်လေသည်။
၎င်း၏ အဝါရောင်ပန်းပွင့်လေးများမှာ မညီမညာဖြစ်နေပြီး ပြတ်သွားသည့် အပိုင်းနှစ်ခုကို ချုပ်ရိုးအသစ်တစ်ခုဖြင့် ဆက်ပေးထားသည်။
လိုင်ဆာက ကျွန်ုပ်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသွားသည်။
“ဒီသမီးလေးက ပိုကြီးတဲ့အချည်ထုံးတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် တောင်းဆိုနေလို့လေ”
“ဒါဆို မပြတ်တော့ဘူးပေါ့” ကလေးမလေးက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ် အသာထိုင်ချလိုက်သည်။
“သိပ်ကို လက်တွေ့ကျတာပဲကွယ်”
သူမက ကျွန်ုပ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
“အမေပြောတာတော့ ခင်ဗျားက တံခါးကို ခွဲဖျက်ပစ်ခဲ့တယ်ဆို”
“အင်း ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါ မကောင်းတဲ့တံခါးမို့လို့လား”
ကျွန်ုပ်၏နောက်ဘက်မှ မေရီထံမှ သေးငယ်သော အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
ကျွန်ုပ် ထိုမေးခွန်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
“အဲဒီတံခါးကို မကောင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ အသုံးပြုနေလို့ပေါ့”
ကလေးမလေးက ဤအဖြေသည် သူမအတွက် ကျေနပ်စရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် သူမက ကလေးငယ်လေးများနှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရှိမရှိ မေးမြန်းလာသည်။
လိုင်ဆာနှင့် သူမ၏သမီးလေး ပြန်သွားချိန်အထိ ကားလ် (Carol) က သူမနှင့် သူငယ်ချင်းလုပ်ချင်နေသူတစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ရခြင်းကို အိပ်ပျော်နေခြင်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
ဂယ်ရစ် (Garrick) ကမူ မျက်မှောက်ကြုတ်ပြရန်လောက်သာ အချိန်မီ နိုးနေခဲ့သည်။
“သူ စဉ်းစားနေတာလေ” ဟု ကလေးမလေးက ရှင်းပြခဲ့ဖူးသည်။
“ဘာကို စဉ်းစားနေတာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးခဲ့သည်။
“နို့အကြောင်း ဖြစ်မှာပေါ့”
ဤအဖြေက ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင့်လျော်သော အကဲဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ထို့နောက်တွင် အက်ဗလင်က သူမ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အသာအယာမှီထိုင်လိုက်သည်။
မွန်းလွဲပိုင်းနေရောင်ခြည်က ကားလ်၏ နဖူးပြင်တစ်ဝိုက်မှ နူးညံ့သော ဆံနွယ်ပါးလေးများပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။
ကျွန်ုပ်က သူတို့အနားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဤအခန်းထဲတွင် မည်သည့်နိုင်ငံတော်မျှ ရှိမနေပေ။
ထိုအခါ ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက “ကျွန်မတို့ ဒီလို မွန်းလွဲပိုင်းတွေကို ပိုပိုင်ဆိုင်သင့်တယ်” ဟု ပြောလာသည်။
“ကိုယ်လည်း သဘောကျပါတယ်”
“မေရီ ကာကွယ်ပေးလို့ရမယ့် နေရာတစ်နေရာမှာ သွားထားလိုက်လေ”
ကျွန်ုပ် ရယ်မောလိုက်သည်။
အက်ဗလင်ကမူ မရယ်ပေ။
ကျွန်ုပ် ထိုအချက်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
ထို့နောက် အိမ်သုံးပြက္ခဒိန်ငယ်လေးဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် မရှိစဉ်ကတည်းက အလုပ်ရုံက ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ် တံခါးဝကို မဖြတ်ကျော်မီ တီလ်ဒါ (Tilda) က ဤအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားက မရှိတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တောင်းပန်ဖို့ လာတာဆိုရင် ဒါကို ကိုင်ထားပြီးမှ လုပ်ပါ”
သူမက ကွင်းစကွင်းပိတ် (bracket) တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးသည်။
ကျွန်ုပ်က ၎င်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ပယ်ရင် (Perrin) က ဝက်အူကို တင်းအောင် ကျပ်လိုက်သည်။
ဒယ်လာ (Della) က သေးငယ်သော သတိပေးအမှတ်အသားကို စစ်ဆေးသည်။
ဘရင် (Brin) က ကိန်းဂဏန်းများ ရေးမှတ်ထားသော ကျောက်သင်ပုန်းကို ကိုင်လျက် ခုံတန်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ဒါ ဘာလဲ”
“မီးအိမ်လေ” ဟု އော့စ်ဝင် (Oswin) က ဆိုသည်။
“အဲဒီလောက်တော့ ကိုယ်လည်း သိပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ သင်ခန်းစာတွေက အလုပ်ဖြစ်နေပြီပေါ့”
တီလ်ဒါက ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ အပြုံးလေးဖြင့် ပြောသည်။
သူတို့သည် မီးအိမ်ကိုယ်ထည်ကို ပို၍ လွယ်ကူစွာ ဖွင့်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားကြသည်။
မီးအိမ်တစ်ခုလုံးကို နံရံမှ ဖြုတ်စရာမလိုဘဲ အတွင်းတွင် သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်ကို စစ်ဆေးနိုင်ပြီး အသစ်ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ကျွန်ုပ်ကို ပြသလိုက်မှသာ ထိုတိုးတက်မှုက သိသာထင်ရှားလာကြောင်း သဘောပေါက်တော့သည်။
ပထမဆုံး ကွင်းစကွင်းပိတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှကြာအောင် ငြင်းခုံခဲ့ကြရသည်ကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။
“ဒါက ဘယ်ကို သွားမှာလဲ”
“ဝက်စ်မီးယားကိုလေ” ဟု ဘရင်က ပြန်ဖြေသည်။ “နောက်ထပ် လေးလုံးနဲ့အတူတူပေါ့”
“အဲဒါတွေ ပြီးရင်ော”
သူမက ကျောက်သင်ပုန်းကို လှည့်ပြလိုက်သည်။
ဆေးရုံ၊ အဝတ်လျှော်ခန်းနှင့် ခိုလှုံရာစခန်း တာဝန်ခံနှစ်ဦးတို့ထံမှ မှာယူမှုများ ဖြစ်ကြသည်။
သီတင်းပတ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ရလောက်အောင် အလုပ်များ များပြားလှသည်။
အောက်ခြေတွင် ပန်းနှင်းခွဲငယ်လေးတစ်ပွင့်၏ ပုံကြမ်းကို ရေးဆွဲထားသည်။
ကျွန်ုပ်က ကျောက်သင်ပုန်း၏ အစွန်းလေးကို ထိကိုင်လိုက်သည်။
“ဒါ ဘာလဲ”
“ဘုရားကျောင်း မီးအိမ်တွေအတွက် တောင်းဆိုထားတာပါ” ဟု ပယ်ရင်က ဆိုသည်။ “အပြင်ပိုင်းအတွက်ပဲလေ။ အလင်းရောင်က သူမပိုင်တာလို့ ကျွန်ုပ်တို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ကိုယ်သိပါတယ်”
ဘရင်က ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“သူမ စိတ်ဆိုးမလား”
ကျွန်ုပ်က ပန်းပွင့်ငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူမသာဆို လှေကားထစ်တွေကို မြင်တွေ့ရတာကို သဘောကျမယ်လို့ ထင်ပါတယ်”
ယင်းနောက် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မေရီက ကျွန်ုပ်ကို လာတွေ့သည်။
သူမက သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ကိုင်လာခဲ့သည်။
အယ်လ်ဒรန် (Aldren) က သူမ၏ မျက်နှာပေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ခုံတန်းပေါ်တွင် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့လို့လဲ” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ဗီရိုတိုင်းကို ဗီရိုလို့ပဲ ခေါ်နေရတာကို ရပ်လိုက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေါ့”
သေတ္တာထဲတွင် ကြေးဝါဘောင်ကျဉ်းလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ တိမ်မှောင်နေသော ပုံစံရှိသည့် ပုံဆောင်ခဲ အပိုင်းအစတစ်ခု ပါရှိသည်။
ထောင့်တစ်နေရာတွင် အက်ကြောင်းရာတစ်ခု ထင်ရှားနေသည်။
“ဘုရားကျောင်းရဲ့ နောက်ဘက်ခန်းထဲကပါ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။ “အီလီနော်ရဲ့လူတွေက နံရံသေတ္တာဟောင်းတစ်ခုရဲ့ အခေါင်းပေါက်ထဲကနေ တွေ့ခဲ့ကြတာပါ”
ကျွန်ုပ် ပို၍ တိုးကပ်သွားသည်။
ကြေးဝါဘောင်တစ်လျှောက်တွင် မှိန်ဖျော့သော မျဉ်းကြောင်းများ သွယ်တန်းနေသည်။
အလှဆင်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘောင်၏ဘေးတွင် အစွန်းတစ်ဖက်တည်း၌ ချိတ်ဆက်ထားသော ပါးလွှာသော သတ္တုရွက်ပြား စုစည်းမှုငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
“စာတွေလား” ဟု မေရီက မေးသည်။
“နည်းနည်းပါပဲ။ မျက်နှာပြင် အများစုကတော့ ရေးထွင်းခံထားရပါတယ်”
ကာစတယ်လန် (Castellan) ၏ မျက်လုံးသည် အလုပ်ရုံ ပြားငယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
“အမှတ်တရဘောင်တစ်ခုပဲ”
အားလုံးက လှည့်ကြည့်ကြသည်။
“ဘာကို အမှတ်တရ ဖြစ်စေတာလဲ” ဟု မေရီက မေးသည်။
“စာရွက်ပြားတွေသာ မပျက်စီးသေးဘူးဆိုရင် ရုပ်ပုံနဲ့ အသံတွေကို မှတ်မိနေစေတာပေါ့”
ကျွန်ုပ်က ပျက်စီးနေသော ပုံဆောင်ခဲကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ပြန်ပြင်လို့ ရမလား”
“ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်”
တီလ်ဒါက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျား အလုပ်မှာ ဆက်နေဖို့ လိုမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် မွန်းလွဲပိုင်း ခေါင်းလောင်းသံ မြည်သည်အထိ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဘောင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။
အဆက်အသွယ်ပြုရာ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်း နှစ်ခုမှာ သံချေးတက်နေသည်။
ပုံဆောင်ခဲပေါ်မှ အက်ကြောင်းကြောင့် သိုလှောင်ထားသော ပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကာစတယ်လန်က သင့်လျော်သော ပုံစံရှိသည့် အသံပုံဆောင်ခဲတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးနိုင်မည်ဟု ယူဆသည်။
အီလီနော်က ပစ္စည်းဟောင်းသိုလှောင်ရာနေရာမှ တစ်ခု ပို့ပေးခဲ့သည်။
ပယ်ရင်က ထိန်းသိမ်းရေး ကလစ်များကို တပ်ဆင်ပေးသည်။
အော့စ်ဝင်က သတ္တုထဲသို့ ပါးလွှာသော စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်တစ်ခုကို လွှတ်သွင်းခြင်းဖြင့် အောက်ဘက်ပတ်လမ်း၏ ပြတ်နေသောနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
“ဒီမှာ” ဟု သူက ဆိုသည်။
သူ ပြသလိုက်သောအခါ ကျွန်ုပ် ခံစားမိလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များ ပြန့်ကြဲသွားသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်က ပတ်လမ်းကြောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဘရင်က စမ်းသပ်နေစဉ်တွင် နောက်သို့ ဆုတ်ထိုင်နေလိုက်သည်။
ဘောင်က တိုးညှင်းသော အဟုန်သံကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။
ဘာမှ ပေါ်မလာပေ။
ဒယ်လာက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“အဲဒီလို အနံ့မျိုး ထွက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား”
“မဟုတ်ဘူး” ဟု တီလ်ဒါနှင့် ကျွန်ုပ် အတူတကွ ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်လိုက်ကြသည်။
နောက်ခံ အစိတ်အပိုင်းဟောင်းတစ်ခုမှ မီးခိုးငွေ့အနည်းငယ် တက်လာသည်။
ပယ်ရင်က ညှပ်ဖြင့် ၎င်းကို ကိုင်၍ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ လူတိုင်းက ၎င်းကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
ထို့နောက် အော့စ်ဝင်က “အလုပ်ရုံထဲမှာ စမ်းမိတာ တော်သေးတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင်မူ ကျွန်ုပ်တို့ ၎င်းကို အလုပ်လုပ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် အစမ်းလုပ်ကြည့်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ရမည်ဟု မေရီက အصرအယက် တောင်းဆိုသည်။
တီလ်ဒါကလည်း မည်သူမျှ တိုက်ရိုက်အပေါ်မှ မရပ်ရန် တားမြစ်သည်။
တောင်းဆိုချက် နှစ်ခုစလုံးက သင့်လျော်သည်ဟု ထင်ရသည်။
ပထမဆုံး သတ္တုရွက်ပြားကို အောက်ခြေရှိ အမြှောင်းထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က ဘောင်ထဲသို့ စွမ်းအင်အနည်းငယ် လွှတ်သွင်းလိုက်သည်။
ပုံဆောင်ခဲအတွင်း အလင်းရောင်များ စုဝေးလာသည်။
အစပိုင်းတွင် အရောင်များကိုသာ မြင်ရသည်။
အစိမ်းရောင်။
အဖြူရောင်။
ရွှေရောင်အရောင်လက်တစ်ချက်။
ထို့နောက် အခန်းတစ်ခန်း ပေါ်လာသည်။
ပြတင်းပေါက်အမြင့်များနှင့် လေတိုက်ခတ်ရာ လိုက်ပါလှုပ်ရှားနေသော ကုလားကာများပါရှိသည့် ဥယျာဉ်အခန်းတစ်ခန်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပုံ၏ အစွန်းဘက်မှ လူတစ်ဦး ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။
အော်ရီလီယာ။
ကျွန်ုပ် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားသည်။
သူမက ရိုးရှင်းသော အပြာရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူမ၏ဆံပင်များကို သေသေချာချာ မစည်းထားဘဲ မျက်နှာဘေးတွင် ဆံနွယ်အချို့ လွတ်ထွက်နေသည်။
လက်တစ်ဖက်၏ လက်袖တွင် မြေကြီးများ စွန်းထင်းနေသည်။
“မှတ်တမ်းတင်နေပြီလား” ဟု သူမက မေးသည်။
ဘောင်၏ အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်။
“တင်နေပါပြီ၊ ဘုရားရှင်မင်းမြတ်”
“ဒါဆိုရင် ဥယျာဉ်မှူးနဲ့ ငါ မငြင်းခုံခင်ကတည်းက ခင်ဗျား ငါ့ကို ပြောထားသင့်တာပေါ့”
နောက်ထပ် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့ရှိရာဘက်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြည့်လာသည်။
သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဤအခန်းထဲသို့ မရောက်လာမီ ရှေးယခင်က ဤဘောင်ကို ချိန်ရွယ်ထားခဲ့ဖူးသည့် တစ်စုံတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသည့်နေရာဆီသို့ သူမ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ် ထိုကွာခြားချက်ကို မေ့သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် မဖွင့်ပြမီ အက်ဗလင်ကို အောက်ထပ်သို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။
ဟယ်လီနာလည်း ကားလ်ကို ပွေ့ချီရင်း ရောက်လာသည်။
ဂယ်ရစ်က သူ့မြေးကို ပွေ့ထားသည်။
အယ်လစ္စတားက တံခါးအနားတွင် ရပ်နေသည်။
မေရီက သတ္တုရွက်ပြားကို နေရာတကျ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဥယျာဉ်အခန်း ပြန်ပေါ်လာသည်။
ရယ်မောသံ။
အပြာရောင်ဂါဝန်။
အက်ဗလင်က စားပွဲအောက်မှ ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လာသည်။
“သူမ ပိုငယ်ပုံပေါ်တယ်”
“အင်း…”
အော်ရီလီယာက သူမ၏လက်袖ပေါ်ရှိ မြေကြီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သို့သော် အစွန်းအထင်းက ပို၍ ဆိုးသွားစေသည်။
သူမက ဘက်တစ်ဘက်သို့ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အဖျားကျသွားပြီဆိုတာကို သူတို့ကို အရင်ပြောပြခြင်းအားဖြင့် စနိုင်တာပဲ”
မျက်နှာမပြရသေးသော အမျိုးသားက ပြောသည်။
“ဒီမှတ်တမ်းက အိမ်ထောင်စု စုဆောင်းမှုအတွက်ပါ”
“ဒါဆိုရင် အိမ်ထောင်စုကလည်း ကျေနပ်နေသင့်တာပေါ့”
သူမက ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ဆွဲယူကာ ထိုင်လိုက်သည်။
“တောင်ဘက်ဆေးရုံက ကလေးမလေး သက်သာလာပါပြီ။ သူ့အမေလည်း အဆုံးတော့ အိပ်ပျော်သွားပါပြီ။ ညစောင့်ကို ကြောက်လန့်စေတာမို့ မနက်စောစော အချိန်မတိုင်မီ မလာဖို့ ကျွန်မကို ညွှန်ကြားထားပါတယ်”
“သွားမှာလား”
“တစ်ခြားတံခါးကို သုံးမှာပေါ့”
ဂယ်ရစ် ရယ်မောလိုက်သည်။
အက်ဗလင်လည်း ထို့အတူပင်။
ထိုအသံက အနည်းငယ် နာကျင်စေသည်။
သို့သော် ထိုနောက်တွင် သက်သာရာရသွားစေသည်။
ဘောင်ပေါ်တွင် အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်ရသော တစ်စုံတစ်ဦးထံမှ ခွက်တစ်ခွက်ကို လက်ခံယူလိုက်သည်။
သူမ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
ပျော်ရွှင်နေပုံလည်း ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သူမ သောက်နေသည်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
မည်သူမျှ မေရီကို သတ္တုရွက်ပြား လဲလှယ်ရန် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းကြပေ။
သတ္တုရွက်ပြား သုံးခုသာ ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ခုတွင် နွေရာသီ စစ်ရေးပြပွဲ၏ မြင်က காட்சிகள் ပါရှိသည်။
နောက်တစ်ခုတွင်မူ အလွန်သေးငယ်သော ခွေးတစ်ကောင်ကို အခြားတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အဖြစ် မရေတွက်သင့်ကြောင်း အော်ရီလီယာကို ယုံကြည်စေရန် ကြိုးစားနေသော ကောင်လေးတစ်ဦးကို ပြသထားသည်။
“ဒါက ခွေးတစ်ကောင်ပဲလေ” ဟု သူမက သူ့ကို ပြောသည်။
“သေးသေးလေးပါ”
“ဆိတ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း မင်း အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပဲ”
“ဆိတ်က ကြီးလာတာကိုး”
ဘောင်က တစ်စုံတစ်ဦး၏ ရယ်မောသံကြောင့် တုန်ခါသွားသည်။
ထို့နောက် ရုပ်ပုံ ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်၏လက်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လျက် ထိုင်နေမိသည်။
သွားနှင့်အကြားတွင် တိုးဝင်လာသော မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။
ကာစတယ်လန်က ထိုကောင်လေးမှာ အော်ရီလီယာ၏ သားဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြောပြသည်။
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်က ဗလာဖြစ်နေသော ပုံဆောင်ခဲကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ဘဝ၏ နောက်ဆုံးရက်များအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ကြားခဲ့ဖူးသည်။
ယခုမူ ခွေးတစ်ကောင်ကို ကာကွယ်ပေးနေသော သူ့ကို ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
“နောက်တစ်ခေါက်” ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုလိုက်သည်။
မေရီက သတ္တုရွက်ပြားကို နေရာဟောင်းသို့ ပြန်လျှောထည့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဘောင်ကို ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ချက်ချင်း မပို့ဖြစ်ကြပေ။
မေရီက ဖတ်ရှုနိုင်သော သတ္တုရွက်ပြားများ၏ မိတ္တူများကို လိုချင်သည်။
ပယ်ရင်က ပိုကောင်းသော အိမ်ကို လိုချင်သည်။
အီလီနော်ကမူ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူမ အသစ်ပြင်ဆင်ထားသော တံခါးဝရှေ့တွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းမည့် အစီအစဉ် ရှိမရှိ သိလိုသည်။
သို့သော် ထိုညနေခင်းတွင် ကျွန်ုပ်က ထိုမှတ်တမ်းအကြောင်း ကျောက်ဆစ်သမားကို ပြောပြခဲ့သည်။
သူက သူ၏ကိရိယာများကို ဘေးဖယ်ထားကာ နားထောင်နေသည်။
ညစောင့်အကြောင်း ရောက်လာသည့်အခါ သူ ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြီးစီးသွားသော ရုပ်လုံးကြွလက်ရာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကြည့်လို့ ရမလား”
“ရပါတယ်”
“မျက်လုံးတွေကို နည်းနည်း ပြင်လိုက်ရမလားလို့”
ကျွန်ုပ်က ကျောက်သားမျက်နှာကို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မှားနေလို့လား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
သူက လက်သမားဆောက်၏ ကိုင်လက်ကို လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ် ထင်လို့ပါ”
ထိုညတွင် အော်ရီလီယာက အိပ်မက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။
သူမ ရောက်လာမှန်း ကျွန်ုပ် အစကတည်းက သိလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် နှင်းဆီပန်းနံ့ သင်းပျံ့နေပြီး ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှ ဆောင်းရာသီ၏ အမှောင်ထังက နူးညံ့၍ အဆုံးမရှိသော ညနေခင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
မြွှာပူးနှစ်ဦးက ပုခက်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေကြသည်။
အော်ရီလီယာက ဂယ်ရစ် လုပ်ပေးခဲ့သော သေတ္တာငယ်လေးဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမ၏လက်က ၎င်း၏အဖုံးပေါ်တွင် တင်လျက်ရှိသည်။
“ဘောင်ကို ရှာတွေ့ကြပြီပေါ့”
ကျွန်ုပ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ညစောင့်ကို ကြောက်လန့်စေခဲ့တယ်”
“သူက အလွယ်တကူ ထိတ်လန့်တတ်လွန်းလို့ပါ”
“တစ်ခြားတံခါးကို သုံးခဲ့လား”
“တစ်ခါတော့ သုံးဖူးတယ်။ သူက သူ့ကုလားထိုင်ကို ရွှေ့လိုက်တယ်လေ”
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို ပြုံးပြသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်များက ကျွန်ုပ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
“မင်း ငါ့သားကို မြင်ခဲ့ရပြီပေါ့”
“အင်း…”
ခဏတာမျှ သူမ ဘာမှ မပြောပေ။
မှတ်တမ်းထဲက ကောင်လေးကို ကျွန်ုပ် ပြန်အမှတ်ရမိသည်။
သူ့ပခုံးများ၏ တင်းမာသော ပုံစံကိုလည်း သတိရမိသည်။
“ခွေးလေးကို သဘောကျတယ်” ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။
“သူ မွေးထားခဲ့တာလေ”
“ဒီလို ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားပြီးသားပါ”
သူမက ပုခက်များဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုက သာမန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကွာခြားချက်ကို ကျွန်ုပ် မသိလိုက်ဘက်က အလုဆဲဆဲ ဖြစ်သွားသည်။
သူမ၏ အစွန်းများမှာ ဝေဝါးသွားခြင်း မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ ဆံပင်မှ ရွှေရောင်များက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မင်း ပိုသန်မာလာတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ငါ အခုတော့ နည်းနည်း ပိုကြာကြာ နေနိုင်ပြီလေ”
သူမက ဥယျာဉ်အကြောင်း ပြောပြသည်။
နန်းတွင်းပြတင်းပေါက်များအနားတွင် ပျားမွေးရန် အصرအယက် တောင်းဆိုခဲ့သော အမျိုးသမီးအကြောင်း ပြောပြသည်။
ရေကူးတတ်လာပြီးနောက် ရေကန်ရေက ပို၍ ပူနွေးသင့်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သော သူမ၏သားအကြောင်းကို ပြောပြသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ် ချည်နှောင်မှုများ သို့မဟုတ် ရန်လိုသော နတ်ဘုရားများအကြောင်း မမေးဘဲ နားထောင်နေလိုက်သည်။
သူမ ပြောစရာ အခြားအကြောင်းအရာខ្លះ ရှိစေချင်မိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမက ကျွန်ုပ်၏လက်ဘက်သို့ ကြည့်လာသည်။
လက်ရာဒဏ်ရာက သက်သာလာပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ ရိဒ်ခရော့စ်ကို ခံစားမိလိုက်တယ်”
ကျွန်ုပ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“အားလုံးပဲလား”
“လောက်ငှရုံပါပဲ”
အက်ဗလင်၏လက်က ကျွန်ုပ်၏လက်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက ထိုလုပ်ရပ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမက “ပုရောဟိတ်ရဲ့ လှံတံထဲက စွမ်းအင်က အာဗာ (Avar) လို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားဆီက လာတာပါ” ဟု ပြောသည်။
ကြေးဝါနေစကြာကို ကျွန်ုပ် ပြန်အမှတ်ရမိသည်။
စုပုံလာသော အပူချိန်ကိုလည်း သတိရမိသည်။
“သူက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
အလွန်လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော အမျက်ဒေါသကြောင့် အိပ်မက်ထဲမှ ဖယောင်းတိုင်မီးတောက်က ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ စောင်းသွားသည်။
ကျွန်ုပ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
မီးတောက်က ပြန်တည့်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို သတိထားမိသည်။
“သူ အခု ငါ့အကြောင်း သိသွားပြီ” ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။
“သူ အရင်ကတည်းက သိပြီးသားပါ။ အခုတော့ ပိုသိသွားတာပေါ့”
“သူ ဒီကို လာနိုင်မလား”
“လူတွေ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့နေရာတွေမှာ သူ့ရဲ့လက်လှမ်းမီနိုင်စွမ်းက အသန်မာဆုံးပဲ။ ဘုရားကျောင်းတွေကနေ၊ ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကနေ၊ သူ့ကို တသ တိုင်တည်နေကြသူတွေကနေတစ်ဆင့်ပေါ့”
ကျွန်ုပ် ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရော”
သူမ၏ မျက်နှာပေးက နူးညံ့သွားသည်။
“ငါ အခုတော့ အိမ်ကို ပြန်ခေါ်ခံရတော့မှာပါ”
သူမက ဘုရားကျောင်းကို ပိတ်ပစ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို မပြောပေ။
ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန်လည်း တောင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။
ယင်းအစား လိုင်ဆာ သူမ၏သမီးလေးဆီသို့ ပြန်သွားပြီလားဟု မေးမြန်းလာသည်။
“ပြန်သွားပါပြီ”
“တစ်ခြားလူတွေရော”
“အားလုံး အိမ်ပြန်ရောက်ကြပါပြီ”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် ကားလ်၏ ပုခက်ဆီသို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏သမီးလေးက စောင်အောက်တွင် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာသည်။
လက်ကလေးတစ်ဖက် ပွင့်လာသည်။
အော်ရီလီယာက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ကမ်းပေးသည်။
ကားလ်က ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားမလေး ငြိမ်ကျသွားသည်။
ကျွန်ုပ်၏ဘေးမှ အက်ဗလင် ပြုံးလိုက်သည်။
“သူ အမြဲ အဲဒီလို လုပ်တတ်တယ်”
“အင်း…” အော်ရီလီယာက တိုးညှင်းစွာ ဆိုသည်။ “ငါ မှတ်မိပါတယ်”
အိပ်မက်ထဲမှ ညနေခင်း ပို၍ မှောင်မိုက်လာသည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ သူမနှင့်အတူ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
သူမ မထွက်ခွာမီ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် လူများကို ထိုမှတ်တမ်းများကို ပြသလို့ ရမလားဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“ဥယျာဉ်အကြောင်း။ ဆဆေးရုံက အကြောင်းအရာလေးတွေပေါ့”
သူမ အနည်းငယ် ရှက်သွားပုံရသည်။
“အဲဒီထဲမှာတော့ ငါ့မှာ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ဘာမှ မရှိပါဘူး”
“ရပါတယ်”
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို တံတောင်ဆစ်ဖြင့် တို့သည်။
ကျွန်ုပ် ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲဒါကြောင့် သူတို့ကို မြင်စေချင်တာပေါ့”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်မှသည် ကျွန်ုပ်၏ဇနီးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကလေးငယ်များဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
“ကောင်းပြီလေ”
သူမ၏လက်က ပုခက်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ရပ်တန့်နေသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအပိုင်းကို မပြခင် ဥယျာဉ်မှူးနဲ့ ငြင်းခုံခဲ့တာတွေ အသက်ဆက်ရှင်သေးရဲ့လား ဆိုတာကို စုံစမ်းပါ။ သူက မှန်နေခဲ့တာဆိုတော့ သတိပေးချက်လေး ဘာလေး ကြိုပေးထားတာကို ပိုသဘောကျပါတယ်”
မနက်ရောက်သောအခါ ကျွန်ုပ် အလုပ်ရုံသို့ သွားခဲ့သည်။
ပယ်ရင်က အိမ်အသစ်ကို ပြီးစီးခါနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မေရီက ဖော်ပြချက်အသစ်အတွက် စာရွက်ဖြူတစ်ရွက်ကို ကိုင်ကာ စောင့်နေသည်။
“ဒီမှတ်တမ်းကို ဘယ်လို ခေါ်ကြမလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
ကျွန်ုပ်က အပြာရောင်ဂါဝန်ဝတ်ထားသော ဘုရင်မကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။
စွန်းထင်းနေသော လက်袖ကို သတိရသည်။
သူမ၏အမေ အိပ်ပျော်သွားချိန် ဆေးရုံတွင် ပြန်လည်သက်သာလာသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို မြင်ယောင်လာသည်။
“အော်ရီလီယာနဲ့အတူ မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ချိန်”
မေရီက ရေးမှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခဏ ရပ်တန့်သွားသည်။
“ပိုပြီး တရားဝင်တဲ့ နာမည်မျိုး မရှိဘူးလား”
“မရှိပါဘူး”
ဖွင့်ထားသော တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် တစ်နေ့တာ အလုပ်အတွက် လူများ စုဝေးလာကြသည့် အသံများကို ကြားနေရသည်။
သူတို့၏ ဟိုဘက်တွင်မူ လမ်းများ၊ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၊ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမည်များကို အမျက်ဒေါသဖြင့် ရွတ်ဆိုနေကြသည့် ဘုရားကျောင်းများ တည်ရှိနေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ၎င်းတို့အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရပေမည်။
သို့သော် ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဂရေးကိပ်ကို ဥယျာဉ်ထဲတွင် ရယ်မောနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပြသချင်မိသည်။
ကျွန်ုပ်က သတ္တုရွက်ပြားကို ဘောင်ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
“အဲဒီကနေပဲ စကြရအောင်”