အခန်း (၆၅) - လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်
နံနက်စာမစားမီ အေဗလင်က ကျွန်တော့်လက်အိတ်တွေကို သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။
သူမက ၎င်းတို့ကို ကျွန်တော့် ပန်းကန်ဘေးသို့ ချထားသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“သိမ်းဆည်းတယ်ဆိုတာ တစ်ခုခုကို ယူသွားတာကို ဆိုလိုတယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာ။”
“ပုံမှန်အတိုင်း အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ကိုင်တွယ်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာကို ခင်ဗျား သက်သေပြပြီးပြီလေ။”
“ငါ့လက်အိတ် ဘယ်နားရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အခုတော့ အဲဒါတွေက ခင်ဗျားရဲ့ မွှေဥပြုတ်ဘေးမှာ ရှိနေပါပြီ။”
ပျော့ပျောင်းသော သားရေလက်အိတ်များကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးပေါ်က ပလာစတာလေးဆီ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
“ဒီနေ့ အဲဒါတွေကို ဆောင်းဖို့ စဉ်းစားထားတာ။”
“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်မတို့ သဘောတူညီကြတာပေါ့။”
စားပွဲတစ်ဖက်ခြမ်းမှ မယ်လိုဒီက ထောပတ်ဘူးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
“ထိရောက်တဲ့ ဆွေးနွေးပွဲလေးတစ်ခုပဲ။”
မေရီက သူမ၏ စာလွှာပေါ်မှ မျက်နှာကို မကြွလာပေ။
“ကောင်စီအစည်းအဝေးတွေကို ဒီလိုမျိုး လုပ်သင့်တာလား မသိဘူး။”
“ဥပြုတ်တွေနဲ့ပေါ့လေ ဟုတ်လား” လို့ ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“လိုအပ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ တင်ပေးထားပြီး လုပ်ရမယ့်ပုံစံမျိုးနဲ့ပေါ့။”
လက်အိတ်များကို အင်္ကျီအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
အေဗလင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကင်မွန်းဥ (မုန့်ကျပ်တန်) ကို ကမ်းပေးလာသည်။
ထင်ရသည်မှာတော့ ကျွန်တော် အုပ်ချုပ်ခံရခြင်း ကိစ္စရပ်၌ အောင်မြင်စွာဖြင့် ထိန်းကျောင်းခံလိုက်ရပြီ ထင်ပါရဲ့။
ဘဲလ်ကရော့စ်မှ ရောက်လာသော သေတ္တာငယ်သည် မှတ်တမ်းအခန်းရှိ စားပွဲဝိုင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေသည်။
ယခင်ကကဲ့သို့ ရွှံ့စေးများ ကပ်မနေတော့သည့်အခါ ၎င်းက ပို၍ပင် သေးငယ်သွားသလို ထင်ရသည်။
ပျော့ပျောင်းနေပြီဖြစ်သော သစ်သားခွံကို ဖယ်ရှားထားခဲ့ပြီး သတ္တုသား အတွင်းခံနှင့် အတွင်းဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော စာရွက်ထုပ်များကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ ရက်ဆာက စားပွဲတစ်ဖက်စွန်းတွင် ထိုင်ကာ စာရင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကူးယူနေပြီး အခြားစာရေးတစ်ဦးက မူရင်းစာရင်းနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးနေသည်။
မေရီက ကျွန်တော်တို့ကို တံခါးဝတွင် လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။
“အမည်စာရင်းတစ်ခု ရထားတယ်”
“စစ်ဆေးမှုကို လက်မှတ်ထိုးခဲ့တဲ့ လူအတွက်လား”
“သေတ္တာကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ လူအတွက်လေ။”
သူမက အလွှာပေါ်ရှိ မှုန်ဝါးဝါး စာလုံးထွင်းထုချက်ကို ပြသလာသည်။
ဩရန် ပယ်လ်။ လုပ်ငန်းခွင်စာရေး။
“သေသွားပြီလား” လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။
“မသိရသေးဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်တစ်နှစ်က ဒေသတွင်း ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စာရင်းတွေထဲမှာ သူ့နာမည် မရှိတော့ဘူး။”
အေဗလင်က စားပွဲဆီသို့ ကိုင်းစူးစူးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ လုပ်ငန်းခွင်စာရေးတစ်ယောက်က နံရံကြားထဲမှာ ပြေစာတွေကို ဝှက်ထားရတာလဲ”
“ဒီစာရွက်တွေက ကျွန်မတို့ကို ဖြေပြနိုင်လောက်မှာပါ။ လောလောဆယ်မှာတော့ သူလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုပဲ သူတို့က ပြသနေပါတယ်။”
မေရီက သီးသန့်စာရွက်တစ်ရွက်ကို မြှောက်ပြလာသည်။
“ကျောက်တုံးပြေစာက စစ်မှန်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်မိသည်။
“ကျောက်တုံးတွေက ရေနုတ်မြောင်းဆီကို ရောက်မလာခဲ့ဘူးလေ။”
“တချို့တော့ ရောက်ပါတယ်။ ရောင်းချသူက သူ့ကွင်းပြင်ကနေ အမိန့်စာအပြည့်နဲ့ ထွက်သွားကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပို့ဆောင်လွှာမှာတော့ ဘဲလ်ကရော့စ်ကို ရောက်လာတာ ထက်ဝက်တောင် မပြည့်တော့ဘူးလို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။”
“ဒါဆို ကျန်တာတွေကော”
“စာရင်းရှင်းမပြနိုင်တော့ဘူး။”
အေဗလင်က မှတ်စုကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံး စစ်ဆေးမှုက ပမာဏ အပြည့်အစုံကို ထောက်ခံအတည်ပြုပေးထားတယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
သေသေသပ်သပ် စီစဉ်ထားသော စာရွက်စာတမ်းများဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
မနေ့ကတော့ ၎င်းတို့သည် အဖြေတစ်ခု၏ အစပျိုးမှုအဖြစ် ထင်မှတ်ခဲ့ရသည်။
ယနေ့မှာတော့ ၎င်းတို့သည် မေရီ ကူးယူနိုင်သည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာဖြင့် မေးခွန်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြသည်။
“ဗော့စ်နဲ့ ဘာဆက်စပ်မှုမှ ရှိလား”
“ဘာမှ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး။ တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း တရားရုံးစာရေးကို ဖော်ပြချက်နဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အမည်စာရင်းမိတ္တူတွေကို ပို့ပေးထားပါတယ်။”
သူမက အလုပ်သမားလုပ်ခပြေစာကို လက်ညှိုးဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။
“ဒီတောင်းဆိုမှုကို ဒီမှာတင် စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီလုပ်ခတွေကို ပေးချေခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ဖို့ နောက်ထပ် တရားရုံးတစ်ခုကို ထပ်စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး။”
အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
မုဆိုးမသည် နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ဂရေးကိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူမ၏နာမည်မှာ ဟက်စတာ မာရ် ဖြစ်သည်။
သူမက သူမ၏ သားငယ်၊ ကျဉ်းမြောင်းသော သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်လုံးနှင့် မိမိကိုယ်ကို မှားယွင်းသောနေရာသို့ ရောက်လာကြောင်း ပြောဆိုခံရရန် ပြင်ဆင်လာသူတစ်ဦး၏ ထင်ရှားသော အမူအရာတို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အေဗလင်က ရေးဝိုင်းကို လှမ်းမြင်ရသော အခန်းငယ်တစ်ခုတွင် ၎င်းတို့ကို လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။
လက်ဖက်ရည် ရှိသည်။
အမြင့်တူ ကုလားထိုင်များလည်း ရှိသည်။
ဟက်စတာ ထჯိုင်မချင်း မေရီက အလုပ်သမားလုပ်ခပြေစာကို မျက်နှာမူရာဘက် အောက်ဘက်လှည့်၍ ချထားခဲ့သည်။
“ကျွန်မရဲ့ခင်ပွန်းက ဒေဗင်ပါ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “သူ့အစ်ကိုက ခင်ဗျားတို့ကို ပြောပြပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။”
“ပြောပြပါတယ်” ဟု ကျွန်တော်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“သူက စေတနာအပြည့်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာပါ။”
ထိုဝါကျထဲတွင် သတိပေးချက် အလုံအလောက် ပါဝင်နေသဖြင့် ကျွန်တော် ဂရုတစိုက် နားထောင်ခဲ့မိသည်။
ဟက်စတာက သေတ္တာငယ်ကို သူမ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“စာရွက်ပေါ်မှာ ပါလာလို့ သူက ၂၃ ရက် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောဖို့ ကျွန်မ ဒီကို ရောက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
မေရီ၏ ဘောပင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဘယ်နှစ်ရက် လုပ်ခဲ့တာလဲ”
“၂၁ ရက်ပါ။ နှစ်ရက်က ဖျားပြီး အိမ်မှာ နားနေခဲ့ရတာ။”
သူမ၏သားက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်။ ဒုတိယနေ့မနက်မှာ သူ ဆက်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်။ အမေက သူ့ဖိနပ်တွေကို အပြင်ထုတ်ပေးလိုက်တာ။”
အေဗလင်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ဟက်စတာက သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အတွင်းဘက်တွင် ခလုတ်များ၊ ခေါက်ထားသော စာနှစ်စောင်၊ ဖဲကြိုးတစ်ကွင်းနှင့် အတိုစား သစ်သားပြားငယ်တစ်ခုတို့ ပါရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အမှတ်အသားငယ်များ ပြုလုပ်ထားသည်။
“သူက အလုပ်ဆင်းတဲ့ရက်တွေကို မှတ်ထားတာပါ။” သူမက ဆိုသည်။ “အိမ်ပြန်ရောက်တိုင်း အမှတ်အသားတစ်ခု ချစ်တယ်။”
မေရီက ၎င်းကို မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
“ကြည့်လို့ရမလား”
ဟက်စတာက ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အချက် ၂၁ ချက်။
တချို့က နက်သည်။ တချို့က ခြစ်ရာလောက်သာသာပင်။
“နှစ်ခုစလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပါမယ်” ဟု မေရီက ပြောသည်။ “စာရင်းဇယားမှာက ၂၃ ရက်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သက်သေအထောက်အထားက ၂၁ ရက်လို့ ဆိုနေတယ်။”
“အဲဒါ ပြဿနာ ဖြစ်စေနိုင်လား”
“အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ဒီစာရင်းဇယားကို ရှင်းလင်းချက် ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။”
ဟက်စတာက ထိုအချက်ကို စဉ်းစားတွေးတောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဒုတိယအကြိမ် မေတ္တာရပ်ခံလွှာလေ။ သူတို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့တယ်။”
အောက်ခြေတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပါရှိသည်။
တောင်းဆိုချက်ကို ယခင်ကတည်းက ပြီးမြောက်ပြီးစီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုစာလုံးသုံးလုံးကို ကျွန်တော် ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
အေဗလင်၏ အသံက တည်ငြိမ်ဆဲပင်။
“ငွေကြေး ပေးချေခံရတာမျိုး ရှိခဲ့လား”
“အစပိုင်းမှာ လေးရက်စာ လုပ်ခ ရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာမှ မရတော့ဘူး။”
မေရီက ထိုအချက်ကိုလည်း ချရေးလိုက်သည်။
တောင်းဆိုချက်သာ အတည်ဖြစ်ခဲ့ပါက လုပ်ခ ၁၇ ရက်စာ ဆက်လက် ပေးရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဘဏ္ဍာရေးစာရင်းချုပ်ထဲတွင်မူ စီမံခန့်ခွဲရလွယ်ကူသော ပမာဏတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဟက်စတာက ထိုဆောင်းရာသီတွင် သူတို့၏ ဒုတိယမြောက် စောင်ကို ရောင်းချခဲ့ရပုံကို ပြောပြသည်။
ကျွန်တော်က ၎င်းကို စီမံခန့်ခွဲရလွယ်ကူသည်ဟု ဆက်မတွေးတော့ပေ။
နေ့လယ်စာ မစားမီအထိ ကျွန်တော်တို့ ထိုတောင်းဆိုမှုကို အပြီးသတ် မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။
သို့သော် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လုပ်ငန်းခွင်စာရင်းအင်းစာအုပ်နှင့် ယခင်အလုပ်သမားဟောင်း နှစ်ဦးတို့နှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်မှုက နှောင့်နှေးသွားပါက ဟက်စတာတို့သားအဖ ဧည့်သည်အခန်းတွင် ညအိပ်နိုင်ရန်ပါ စီစဉ်ပေးခဲ့ကြသည်။
သူ့သားက ထိုအချက်ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပုံရသည်။
“ဧည့်ဂေဟာအတွက် ကျွန်တော်တို့ ပေးချေနိုင်ပါတယ်။”
“ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာတာက ဘုရင့်စာရင်းဇယားတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်မတို့ တောင်းဆိုလို့လေ” ဟု အေဗလင်က ပြောသည်။ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နေထိုင်စရိတ်ဆိုတာ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါပဲ။”
သူက မိခင်ဖြစ်သူကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သည်။
သူမက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
တံခါးဝတွင် ဟက်စတာက နှောင့်နှေးသွားသည်။
“ငွေကြေးတွေ ရလာမယ်ဆိုရင်” သူမက ဆိုသည်။ “အိမ်အတွက်ပဲ သုံးရမှာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါမှမဟုတ် မျိုးစေ့အတွက်လား”
“မဟုတ်ပါဘူး။”
သူမက သေတ္တာကို ပို၍ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
“လှေကားက ကျွန်တော့်ဒူးတွေကို နာစေတယ်။ သားအကြီးဆုံးက သူ့ဆီမှာ လာနေဖို့ ပြောတယ်။ မြေညီထပ်မှာ အခန်းတစ်ခန်း ရှိတယ်။”
ကျွန်တော် ဆက်ပြောမည့်စကားကို စောင့်နေလိုက်သည်။
“သင့်တော်တဲ့ ကုတင်ကောင်းကောင်းတစ်ခုပါ ယူလာချင်တယ်။”
“ဒါဆိုရင် သက်တောင့်သက်သာရှိမယ့် ကုတင်ကောင်းကောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
သူမက ကျွန်တော့်ကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရောက်ရှိလာကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
သူတို့ ထွက်သွားကြပြီးနောက် အေဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။
“ဘာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား သူ့ရဲ့လှေကားကို ပြင်ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးနော်။”
“ပြောမလို့ပါပဲ။”
“သိပ်သိတာပေါ့။”
“သူက သူ့သားနဲ့အတူ နေချင်နေတာလေ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ကျောမှီခုံပေါ်သို့ မှီချလိုက်သည်။
နားထောင်ခြင်းက မလိုအပ်သော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများကို မည်မျှအကြိမ်များစွာ ရှောင်ရှားနိုင်စေခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။
ရေနုတ်မြောင်းကတော့ လိုအပ်သော ဆောက်လုပ်ရေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အီလီနော်၏ စစ်ဆေးမှု အစီရင်ခံစာက ထိုမွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယခင်က ပြုပြင်ခဲ့မှုသည် မျက်နှာပြင်မှ မြင်ရသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေကြောင်း ဖော်ပြထားသော ပုံကြမ်းပါ ပါရှိသည်။
မြောင်းဝကို သေသေချာချာ ထုဆစ်ထားသော ကျောက်တုံးကောင်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်း၏နောက်ဘက်တွင်မူ လျော့ရဲနေသော ကျောက်စရစ်ခဲများက လမ်းကြောင်းကို ကျဉ်းမြောင်းစေခဲ့သည်။
ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ရွှေ့ပြောင်းသွားသော ကျောက်ပြားတစ်ခုကြောင့် အမြစ်များနှင့် နုန်းမြတ်များ ပိတ်ဆို့နေကာ ရေပင် မည်သို့မျှ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စီးဆင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
“စစ်ဆေးရေးမှူး လမ်းမပေါ်ကနေ မြင်ရသလောက်ကိုပဲ သူတို့ ပြုပြင်ခဲ့ကြတာ။” ဟု အီလီနော်က ပြောသည်။
“ဒါမှမဟုတ် သူတို့ မြင်ချင်တဲ့ဟာကိုပဲ မြင်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်မှာပေါ့” ဟု မေရီက ထပ်လောင်းပြောသည်။
“ဘယ်ဟာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ ရှာတွေ့မှာပါ။” ဟု အေဗလင်က ဆိုသည်။
အောလ်ဒရန်းက ယာယီရေလမ်းကြောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ပြန်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း ဒီလမ်းကြောင်းကနေ လက်ရှိရေစီးကြောင်းကို သယ်ဆောင်သွားပါလိမ့်မယ်။ လုပ်အားနဲ့ ရာသီဥတုသာ သာယာမယ်ဆိုရင် ပင်မလုပ်ငန်းအတွက် လေးရက်လောက် ကြာပါမယ်။”
“ဘာတွေကိုများ လျှော့ချပေးလို့ ရမလဲ”
အီလီနော်က ကျွန်တော့်လက်များကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ လက်အိတ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူမက ညည်းသံသဲ့သဲ့ လုပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပုံကြမ်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ပုတ်ပြသည်။
“အစားထိုး တန်းလွဲကျောက်တုံးက အဲဒီမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ဆိုရင် အလုပ်သမားတွေ လုံလုံခြုံခြုံ တပ်ဆင်ဖို့အတွက် အရမ်းလေးလွန်းနေတယ်။ ကျွန်မတို့ အစုံလိုက် မတင်ဘောင်တစ်ခု ပို့ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် တပ်ဆင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်။”
“ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။”
“အိပ်ရာခင်းကို စစ်ဆေးနေတုန်း ခင်ဗျား အဲဒါကို ထိန်းထားပေးလို့ ရတယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ့။”
ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမက ပုံဆွဲစက္ကူကို လိပ်သိမ်းလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို မနက်ဖြန်ပေါ့။”
မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကျွန်တော့်ကို အသစ်အဆန်း ဖန်တီးနေခြင်းမှ တားဆီးရခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် တာဝန်တစ်ခုကို ပေးအပ်ခံရခြင်းသည် အလွန်တရာ ကျေနပ်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
တန်းလွဲကျောက်တုံးသည် လမ်းကြောင်းရှိ ကျင်းတိုင်းကို ကန့်ကွက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသော လှည်းတစ်စီးဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လုပ်ငန်းခွင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ယာယီရေလမ်းကြောင်းမှာ သန့်ရှင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီဖြစ်ပြီး ရေနုတ်မြောင်းဟောင်းကိုလည်း ဖွင့်လှစ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ရွာသူရွာသား တဝက်ခန့်ကလည်း ကျွန်တော် ဘယ်နားမှာ ရပ်သင့်သည်ကို အတိအကျ သိနေကြပုံပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အီလီနော်ကလည်း သူတို့ထဲမှ အချို့နှင့် သဘောတူညီခဲ့သည်။
ကျောက်တုံး၏ လှည့်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကျွန်တော်က ၎င်း၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းတင်လိုက်သည်။
လက်ချောင်းများအောက်တွင် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ကာ တည်ငြိမ်သော မှော်စွမ်းအားများ စုဝေးလာသည်။
တန်းလွဲကျောက်တုံးသည် လှည်းပေါ်မှ ကြွတက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်နောက်ဘက်မှ တိုးတိုးညည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းကို ပြင်ဆင်ထားသော ထောက်တိုင်များပေါ်သို့ အောက်ဘက်နိမ့်နိမ့်လေးဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဘက်ကို” ဟု အီလီနော်က ဆိုသည်။
နေရာ ရွှေ့လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ တခြားဘက်ကို။”
“ဒါ ကျွန်တော့်ဘက်လေ။”
“ဒါဆို အဲဒီလောက် မဟုတ်ဘူး။”
အလုပ်သမားတစ်ဦး ရယ်မောလိုက်သည်။
ပုံစံကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ကျောက်တုံးသည် တိတ်ဆိတ်သော ပွတ်တိုက်သံနှင့်အတူ ၎င်း၏အိပ်ရာပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။
အီလီနော်က တစ်ဖက်ကို စစ်ဆေးသည်။ အောလ်ဒရန်းက အခြားတစ်ဖက်ကို စစ်ဆေးသည်။
မည်သူကမျှ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို အတူတကွ ထိန်းထားပေးရန် ကျွန်တော့်ကို မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။
မည်သူကမျှ အော်ဟစ်ဆူပူခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
ထောင့်တစ်ထောင့်အောက်ရှိ ပါးလွှာသော အပိုင်းအစကို ပြင်ဆင်ရန် ၎င်းကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ မြှောက်တင်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
အီလီနော် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်ဆို ရပြီ။”
မှော်စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားစေလိုက်သည်။
အုတ်ခဲခင်းသမား လူငယ်လေးက တန်းလွဲကျောက်တုံးကို ငေးကြည့်နေသည်။
“အဲဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။”
“ငါ့ပခုံးတွေလည်း အဲဒီလိုပဲ ဆန္ဒရှိပါတယ်” ဟု သူ့ဘေးက လူက ပြောသည်။
လက်အိတ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အရည်ကြည်ဖုအသစ် ထွက်လာခြင်း မရှိပေ။
အေဗလင် မမေးမီ သူမကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဟက်စတာ၏ တောင်းဆိုချက်ကို နောက်တစ်နေ့တွင် အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
ကျန်ရစ်ခဲ့သော အလုပ်သမားဟောင်း နှစ်ဦးက ဒေဗင် ဖျားနာခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေကြသည်။ ကြိုတင်ပေးချေမှုစာရင်းဇယားတွင် လေးရက်စာ ပေးချေပြီးကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ လက်ကျန်ငွေများ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည့် မည်သူ့ထံတွင်မျှ အထောက်အထား မရှိပေ။
အပြည့်အစုံ ပေးချေပြီးကြောင်း အသိအမှတ်ပြုချက်ကိုမူ အခြားသူတစ်ဦးက ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုမေးခွန်းကတော့ ဆက်လက် ပွင့်လင်းနေဆဲပင်။
မပေးရသေးသော လုပ်ခများကတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
မေရီက အတည်ပြုထားသော လုပ်ခလွန်ကောက်ခံမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် ဘဏ္ဍာရေးအမိန့်စာကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ကောင်စီအစည်းအဝေးမတိုင်မီ ကျွန်တော်တို့ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
“ဆယ့်ခုနစ်ရက်စာ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ပြီးတော့ ပြန်လာတဲ့စာပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ မေတ္တာရပ်ခံလွှာကြေး ပြန်လည်ပေးအပ်မှုလည်း ပါပါတယ်။”
လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
အေဗလင်က သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ထပ်လောင်း လက်မှတ်ထိုးပေးသည်။
ဟက်စတာက ငွေများကို သူမကိုယ်တိုင် ရေတွက်သည်။
ဂရုတစိုက်ဖြင့်ပင်။
သူ့သားက ကူညီရန် လုပ်သော်လည်း သူမက သူ့လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောကြောင့် ရပ်သွားသည်။
ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူမက သစ်သားတံစို့ငယ်ကို အိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“အခု ဒါကို ခင်ဗျားတို့ လိုအပ်မယ် ထင်တယ်”
“ကျွန်တော်တို့မှာ သက်သေခံမိတ္တူ ရှိပါတယ်” ဟု မေရီက ပြောသည်။ “မူရင်းကို လုံလုံခြုံခြုံ သိမ်းထားပါ။ ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စစ်ဆေးဖို့ တောင်းဆိုကောင်း တောင်းဆိုလိမ့်မယ်။”
ဟက်စတာက သူမ၏ ಹೆಬ್ಬೆರಳဖြင့် အမှတ်အသားများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သူမ ငိုကြွေးခြင်း မရှိပေ။
အောက်ဘက်ဈေးတွင် ပရိဘောဂပြုလုပ်သူ ရှိမရှိ မေးမြန်းသည်။
အေဗလင်က လမ်းညွှန်ပြသပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်မွေးနေ့မတိုင်မီ သုံးရက်အလိုတွင် မယ်ရိုး ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဂျာလန်က သူမ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ပါဆယ်ထုပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လာကာ မတူညီသော နေရာများစွာတွင် အိပ်စက်ခဲ့ရပုံရပြီး အိပ်ရေး မဝပုံစံ ပေါက်နေသည်။
လက်ခံရေးအခန်းတွင် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
မယ်ရိုးက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး။”
“ပြန်ကြိုဆိုပါတယ်”
သူမ၏ ပခုံးများ အနည်းငယ် ကျသွားသည်။
ဂျာလန်က ပါဆယ်ထုပ်ကို ကမ်းပေးသည်။
“အီလီနော်အတွက်ပါ။”
လက်ခံယူလိုက်သည်။
“ဘာလဲ ဒါ”
“ပတ္တာတစ်ခုပါ။ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ဟာက သန်မာနေတုန်းပဲလို့ တသမတ်တည်း ပြောနေလို့ပါ။”
“ဟုတ်လို့လား”
“မဟုတ်ဘူး။”
အေဗလင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကပ္ပတိန်ဖြစ်သူက ဤအခြေအနေကို အစီရင်ခံစာတစ်ခုအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်မီမှာပင် မယ်ရိုးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
မယ်ရိုးက ခဏတာ အံ့သြသွားပုံရသည်။
ထို့နောက် သူမ ပြန်လည် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် ကြားနာမှုများ ရှိလာဦးမည် ဖြစ်သည်။ တရားရုံးက ၎င်းတို့အား လောလောဆယ် တက်ရောက်ရန် တာဝန်မှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးထားပြီး မည်သူ့ကိုမဆို ပြန်လည်ခေါ်ယူနိုင်ကြောင်း အသိပေးထားသည်။
ဗော့စ်ကတော့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရဆဲပင်။
ဘဲလ်ကရော့စ်မှ စာရွက်စာတမ်းများသည် စာရေးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဆက်စပ်မှုကိုမျှ ရှာမတွေ့သေးပေ။
အဲဒီကိစ္စတွေအားလုံးက သူတို့ စားသောက်ပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါသေးသည်။
ထိုသို့ ပြောလိုက်သည့်အခါ မယ်ရိုးက ကျေးဇူးတင်သွားပုံရသည်။
ညစာစားပြီးနောက် သူမက ကျွန်တော့်ကို ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် လာတွေ့သည်။
ကျန်ရှိနေသူ အများစုက စားပွဲဝိုင်းတွင် ရှိနေဆဲပင်။ ဂျာလန်က အဟောင်းစား အိတ်ခွံနောက်ကျောတွင် တစ်ခုခု စတင်ရေးဆွဲနေသော အီလီနော်အား ပတ္တာအကြောင်း ရှင်းပြနေသည်။
“သူ ပိုသေးသွားသလိုပဲ” ဟု မယ်ရိုးက ဆိုသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဗော့စ်ကို ပြောတာလား”
သူမ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အဲဒါ အထောက်အကူ ဖြစ်မယ် ထင်ခဲ့တာ။”
“ဖြစ်ရဲ့လား”
“နည်းနည်းတော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
သူမက ရေးဝိုင်းရှိ မီးအိမ်များကို ငေးကြည့်နေသည်။
“တောင်ပေါ်လမ်းကြောင်းအကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ မြှုပ်နှံခဲ့ရတဲ့ လူခုနစ်ယောက်အကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့ရတဲ့ ကလေးတွေအကြောင်းပေါ့။”
“သူ ပြန်ဖြေလား”
“သူ့ရဲ့ ရှေ့နေက ဖြေခဲ့ပါတယ်။”
သူမ၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားသည်။
ထို့နောက် သူမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ စာရေးက သူတို့ရဲ့နာမည်တွေကို ချရေးခဲ့ပါတယ်။”
ကျွန်တော်တို့၏ နောက်ဘက်မှ ဘီထရစ်က မယ်ရိုး စွပ်ပြုတ် ထပ်လိုချင်သလားဟု အသံပြု မေးလာသည်။
မယ်ရိုးက ခဏတာ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
“လိုချင်ပါတယ်” ဟု လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို လှည့်၍ “အိမ်ပြန်လာတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဗိုက်ဆာလာခဲ့တာ” ဟု ပြောသည်။
“ဒီညတော့ အလုံအလောက် ရှိပါတယ်။”
သူမက စားပွဲဝိုင်းဆီသို့ ပြန်သွားသည်။
ကျွန်တော်က ပြတင်းပေါက်နားတွင် ခဏလောက် ဆက်နေပြီးမှ သူမထံသို့ သွားပူးပေါင်းလိုက်သည်။
ပြီးစီးသွားသော ရေနုတ်မြောင်းသည် ကျွန်တော့်မွေးနေ့မတိုင်မီ တစ်ရက်အလို နံနက်ပိုင်းတွင် ပထမအကြိမ် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အောလ်ဒရန်း၏ မှာကြားချက်တွင် တိုင်းတာချက်များ၊ ရေပမာဏများနှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီးနောက် ရေနုတ်မြောင်းအသစ်ကို အဘယ်ကြောင့် ရှင်းလင်းသင့်သည်ဟူသော အသေးစိတ် ရှင်းလချက်များ ပါဝင်သည်။
၎င်း၏အောက်ဘက်တွင် အပင်စိုက်ပျိုးရေးစာရင်းစာအုပ် ကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးက သီးနှံဆန်းစစ်ချက်ကို ထပ်လောင်းထည့်သွင်းထားသည်။
ပဲပင်အချို့ကို ပြန်လည်စိုက်ပျိုးရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။
အပေါ်ဘက်အတန်း အများစုကတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
အစားထိုးမျိုးစေ့များကို ပျက်စီးသွားသော ကွက်လပ်များအတွက် ကြိုတင်ဖယ်ရှားထားပြီးဖြစ်သော ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးရန်ပုံငွေမှ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အေဗလင်က ကိန်းဂဏန်းများကို မေရီနှင့် စိုက်ပျိုးသူများနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော အရေးပေါ်ပစ္စည်းများကို ထိခိုက်မှုမရှိစေဘဲ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
အစားထိုးမှုအတွက် အဆိုပါ အိမ်ထောင်စုများအပေါ်၌ အကြွေးသစ် တင်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံး ခွင့်ပြုချက်စာတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အေဗလင်က ကျွန်တော့်လက်လှမ်းမမီရာသို့ နောက်ထပ် ဖိုင်တွဲကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ဆို တော်ပါပြီ။”
“ကျွန်တော့်မွေးနေ့မှ မရောက်သေးတာ။”
“မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့တော့ မနက်ဖြန်မှာ လူတိုင်းကို ဘယ်နားမှာ ထားရမလဲဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့ ခင်ဗျား ကျွန်မကို ကူညီရမယ်။”
“ဟယ်လီနာ လုပ်ပြီးသွားပြီ ထင်နေတာ။”
“လုပ်ပြီးသားပါ။ အကောက်ခွန်ဆိုင်ရာ တာဝန်တွေအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်နေကြတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကြားကနေ ခင်ဗျားရဲ့ထိုင်ခုံကို ကျွန်မတို့ ကယ်တင်ရဦးမယ်လေ။”
ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။
မွန်းလွဲပိုင်း ရောင်ခြည်များ ပြည့်နှက်နေသော ညစာစားခန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
စားပွဲဝိုင်းကို တိုးချဲ့ထားသည်။
သိသိသာသာကြီးပင်။
အေဗလင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“သေးသေးလေးဆို”
“ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ခင်ဗျားကို သိကြတာလေ။”
“အဲဒါက တော်တော်လေး လိုက်လျောညီထွေရှိတဲ့ တိုင်းတာချက်တစ်ခုပဲ။”
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကုလားထိုင်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
မယ်လိုဒီဘေးတွင် မေရီ၊ အယ်လစ္စတားနှင့် စကားပြောနိုင်မည့်နေရာတွင် ဂါရစ်။ ဘီထရစ်က အနည်းဆုံးတော့ အစားအစာစားနေစဉ်အတွင်း ခဏလောက် ထိုင်ရန် သဘောတူထားပုံရပြီး သူမ လက်လှမ်းမီရာတွင် ဟယ်လီနာ ရှိနေသည်။
မယ်ရော်နှင့် ဂျာလန်အတွက် နေရာများ။
အီလီနော်၊ အောလ်ဒရန်း၊ အီလီဇာ။
ကျွန်တော့်ဘဝထဲသို့ အလွန်တရာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့မပါဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကိုပင် မမှတ်မိနိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်နေရသော အခြားသူများ။
အစွန်းဆုံးဘက်တွင် ကုလားထိုင် နှစ်လုံးက နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသည်။
“ငصို့နှစ်ယောက်အတွက်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
အေဗလင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဘယ်သူမှ ကြားထဲမှာ မရှိဘူးမလား”
“လုံးဝ မရှိဘူး။”
သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ အထက်ထပ်ရှိ စာကို တွေးမိသည်။
ကာရိုလိုင်းအကြောင်း၊ ကျွန်တော် မှတ်မိနေသေးသော မွေးနေ့များအကြောင်းနှင့် သူမကို ကျွန်တော် ပြောပြချင်ဆဲဖြစ်သော အရာများအကြောင်းကို တွေးမိသည်။
ထို့နောက် စားပွဲဝိုင်းဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
အေဗလင်က စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“သူတို့ ရောက်လာတာကို ဝမ်းသာပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မလည်း ဝမ်းသာပါတယ်။”
သူမကို နီးကပ်စွာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းအနားတွင် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘာအတွက်လဲ”
“ကျွန်တော့်ထိုင်ခုံကို ခင်ဗျားဘေးမှာ ထားပေးလို့လေ။”
“အဲဒီလို ဆက်လုပ်သွားဖို့ ကျွန်မ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။”
ကျွန်တော့်နဖူးကို သူမ၏နဖူးပေါ်တွင် မှီထားလိုက်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တယောကို စတင် စမ်းသပ်တီးခတ်နေသည်။
ပထမဆုံး အသံက အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှသည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် အသက်နှစ်ဆယ် ပြည့်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကို စတင်မျှော်လင့်လာမိပါတော့သည်။