ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 47

မေရီက စာချုပ်စာတမ်းကို အမဲလိုက်မှတ်တမ်းစာအုပ်အောက်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

စစ်ပွဲတစ်ခုကို စတင်ဖြစ်ပွားစေနိုင်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို အဲဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သိမ်းထားတယ်ဆိုတာ ထူးဆန်းနေသလိုပါပဲ။

ဝက်စ်မီးယားကနေ အဲဒီစာရွက်ကို ယူဆောင်လာပေးတဲ့ စာရေးကိုင်ရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ဟားဝစ်က အဲဒီမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ရင်ဘတ်စက္ကူဗီရိုတစ်လုံး ထောက်ကန်ဖို့အတွက် သုံးထားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

မေရီက အဲဒီသတင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ပဲ နားထောင်ခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတော့မှ ဟားဝစ်ကို ဘယ်မှာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားလဲဆိုပြီး သူမက မေးလာခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် သူမကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်တယ်။

“ဘာလို့လဲ”

“သူ့ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်လို့ပါ”

“စာချုပ်နဲ့ ပတ်သက်လို့လား”

“ဗီရိုနဲ့ ပတ်သက်လို့ပါ”

မယ်လိုဒီက ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လာခဲ့ပါတယ်။

“ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးပါမယ်”

“မလိုဘူး” ဟု အက်ဗလင်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက မျက်နှာငယ်လေးတွေ ဖြစ်သွားကြပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့လည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ စာရွက်စာတမ်းကို ကောင်စီစားပွဲပေါ်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်ကြပါတယ်။

အဲဒါက ဂရေးကိပ်ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားတဲ့ တိုက်ခန်းတွင်းက အလုံပိတ် သိမ်းဆည်းထားတဲ့နေရာမှာ ထားနိုင်လောက်အောင်ကိုတော့ မဟောင်းနွမ်းလှပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ့်သုံးနှစ်က၊ ရဲတိုက်ကို လူသူကင်းမဲ့စွာ စွန့်ပစ်ထားဆဲ အချိန်တုန်းက ဟားဝစ်ရဲ့ ဘိုးဘွားဖြစ်သူက ကယ်ရွင်နဲ့ ချုပ်ဆိုခဲ့တဲ့ စာချုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

စာရွက်စာတမ်းက အတုအယောင် မဟုတ်ပါဘူး။

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက်တွေက လက်ကျန်စာအိတ်တွေနဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်။

တာဝန်ဝတ္တရားတွေကတော့ အဲဒီစာထဲမှာ ဖော်ပြထားတာထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။

မေရီက အသံထွက်ပြီး ဖတ်ပြပါတော့တယ်။

နှစ်စဉ်ကြေး ပေးဆောင်ရမယ့်အပြင် ကယ်ရွင်ဘက်ကနေ အနောက်ဘက် သီးနှံသယ်ယူရေး လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် လက်နက်ကိုင် အစောင့်အရှောက်တွေ ပံ့ပိုးပေးဖို့၊ အငြင်းပွားဖွယ် တောင်ကြားလမ်းတွေတစ်လျှောက် ရာသီအလိုက် ကင်းလှည့်ပေးဖို့နဲ့ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ လုယက်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကူညီတိုက်ဖျက်ပေးဖို့ ကတိပြုထားပါတယ်။

ဝက်စ်မီးယားဘက်ကလည်း တစ်ဖန် လမ်းရဲ့ သူတို့တာဝန်ကျတဲ့ အပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းပြုပြင်ပေးဖို့၊ အစောင့်အရှောက်တွေအတွက် စခန်းချရာနေရာတွေ စီစဉ်ပေးဖို့နဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ငွေပမာဏတစ်ခုကို ပေးချေဖို့ သဘောတူထားကြပါတယ်။

“ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ မဟုတ်ဘူးလား” လို့ အက်ဗလင်က မေးပါတယ်။

“မဟုတ်ပါဘူး”

“သတ္တုထုတ်လုပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဘာမှမပါဘူးလား”

“ဘာမှ မပါပါဘူး”

ကျွန်တော် တောင်းဆိုချက်စာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

သူတို့က ဝက်စ်မီးယားရဲ့ ဝင်ငွေအပေါ် မူတည်ပြီး အကဲဖြတ်တွက်ချက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားခဲ့ကြတာပါ။

အသစ်ပြန်လည် ဖွံ့ဖြိုးလာတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အပါအဝင်ပေါ့လေ။

မေရီက စာမျက်နှာတစ်ခုကို ထပ်လှန်လိုက်ပါတယ်။

“နောက်ပိုင်း ပြင်ဆင်ချက်များ”

အဲဒီမှာ ရှိနေပါတယ်။

ဖြည့်စွက်ချက် သုံးခုပါ။

ပထမတစ်ခုကတော့ ဆောင်းရာသီ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့ပြီးနောက် ငွေပေးချေမှုကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခုကတော့ သတ္တုတင်ပို့မှုတွေအပေါ် အခွန်ကောက်ခံမှု ထည့်သွင်းခဲ့တာပါ။

တတိယတစ်ခုကိုတော့ ဟားဝစ်ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒါက ဝက်စ်မီးယားကနေတဆင့် အုပ်ချုပ်တဲ့ မြေယာတွေနဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွေကနေ ဝင်ငွေရဲ့ ဝေစုတစ်ဝက်ကို ပေးအပ်ဖို့ ကတိပြုထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော် တံတောင်ဆစ်တွေကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပါတယ်။

“သူ့မှာ အဲဒီလိုလုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာ ရှိလို့လား”

“နည်းနည်းတော့ ရှိပါတယ်” မေရီက ပြောပါတယ်။ “သူသုံးခဲ့သလောက်တော့ မရှိပါဘူး။”

ဗေးလ်ဝုဒ်ရဲ့ ကုန်သွယ်မှု မှတ်တပ်မိတ္တူတွေကို ကိုင်ပြီး တံခါးကနေ ဝင်လာခဲ့တဲ့ ဂယ်ရစ်က အလင်းရောင်ဘက်ကို စာရွက်စာတမ်းကို ချိန်ညှိလိုက်ပါတယ်။

“ကယ်ရွင်ဘက်ကတော့ သူတို့က သစ္စာရှိရှိနဲ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါလို့ ငြင်းဆိုလာလိမ့်မယ်”

“သူတို့က တကယ်ပဲ အစောင့်အရှောက် ပံ့ပိုးပေးခဲ့လို့လား” လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။

မေရီက မှတ်တမ်းပုံစံ ဒုတိယပုံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“အဲဒါကို ကျွန်မတို့ စစ်ဆေးနေကြတာပါ”

စစ်ဆေးဖို့ သုံးရက်ကြာခဲ့ပါတယ်။

မေရီက နှေးကွေးလို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲက ကတိကဝတ်တွေက ငွေပေးချေမှုတွေနဲ့ မတူဘဲ ကွဲပြားနေကြလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ကပ္ပတိန် အီဒရစ်က ကင်းလှည့်မှတ်တမ်းတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

ကုန်သည်တွေက အစောင့်အရှောက် ခံယူခဲ့တဲ့ ပြေစာတွေကို ထုတ်ပြကြပါတယ်။

အနားယူတော့မယ့် လှည်းသမားကြီးတစ်ယောက်ကတော့ ကယ်ရွင်စစ်သားတွေ အနောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါးအထက်က လူဆိုးဂိုဏ်းစခန်းကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့တဲ့ နှစ်ကို ပြန်အမှတ်ရနေပါတယ်။ မိသားစုနှစ်စုကတော့ အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ လူတွေအတွက် ဝမ်းနည်းနေကြဆဲပါ။

အဲဒီ ရေတွက်ချက်ပြမှုတွေက အရေးကြီးပါတယ်။

ကယ်ရွင်ဘက်က လုံးဝ ဘာမှမလုပ်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်ကင်းလှည့်မှုတွေက ကျဲပါးလာခဲ့ပါတယ်။ ကင်းလှည့်မှတ်တမ်း အများစုမှာ ဝက်စ်မီးယားကို မရောက်ခင်မှာတင် ရပ်တန့်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဟားဝစ်ရဲ့ စာရင်းတွေမှာတော့ ငွေပေးချေမှုအပြည့်အစုံကို ဆက်လက်ပြသနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နှစ်တစ်နှစ်ရဲ့ စာရင်းထဲမှာ စစ်သား ကိုးဆယ်စာအတွက် အပိုကျသင့်ငွေ ပါဝင်နေပါတယ်။

ကိုက်ညီတဲ့ တပ်သားစာရင်းမှာတော့ သုံးဆယ့်နှစ်ယောက်သာ ပါရှိနေပါတယ်။

အယ်လစ္စတားက အဲဒါကို နှစ်ခေါက်တိုင်အောင် ဖတ်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။

“အဲဒါက ထောက်ပံ့ရေး ဝန်ထမ်းတွေကိုပါ ထည့်တွက်ထားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

မေရီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

“အကြောင်းရင်း မသိရသေးတာလို့ပဲ မှတ်သားထားပါတယ်၊ အတုအယောင်လို့ မပြောသေးပါဘူး”

အဲဒီလို ခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်ကို ကျွန်တော် သဘောကျပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ လူတွေအပေါ် အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဒေါသထွက်လို့ မရအောင် တားဆီးနေတဲ့အခါကျတော့ အဲဒီလောက်ကြီး သဘောမကျလှပါဘူး။

သူတို့ အလုပ်လုပ်နေတုန်းမှာပဲ အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် သိုလှောင်ရုံတွေဆီကို သွားခဲ့ကြပါတယ်။

ဘီထရစ်က ကျွန်တော်တို့ကို သီးနှံကျီတွေကြားကနေ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူမက အခြေအနေကို ပုံကြီးချဲ့ပြီး ပြောပြမနေပါဘူး။

အဲဒါက ပိုပြီး ဆိုးရွားစေပါတယ်။

“ကတိပေးထားတဲ့ တင်ပို့မှုတွေ ရောက်လာပြီး အရှက်ပိုင်းက ဝယ်ယူမှုတွေလည်း အတည်ဖြစ်သွားပြီဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ပါပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “နှစ်ခုစလုံးသာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရင်တော့ ဒီလကုန်ခါနီးမှာ စားသုံးဆမ်းစာ အရေအတွက်ကို လျှော့ချရပါလိမ့်မယ်”

“ဘယ်လောက်လိုသေးလဲ”

“ရောက်ရှိလာမယ့် အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်”

ရောက်လာစရာ ရှိတာတွေကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ရှိသေးတဲ့ ကျီတစ်ခုနားမှာ ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။

“ခရိုင်တွေကို ပြောပြရမလား” လို့ အက်ဗလင်က မေးပါတယ်။

“ပြောရမယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။

ဘီထရစ် သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။

“ဘယ်သူ့ကိုမှ အစားအသောက် မရှိတော့ဘူးလို့ သွားမကြေညာနဲ့ဦး” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အစားအသောက်တော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ထောင်စု စာရင်းအချက်အလက် အတိအကျ လိုအပ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ရှိပါတယ်”

“အဲဒါ နှစ်ခုစလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ရှင်းပြပါမယ်”

အပြင်ဘက်မှာတော့ ဈေးတန်းဆီကနေ မုန့်ဖုတ်ဆီနံ့ သင်းပျံ့လာပါတယ်။

လူတွေက အလုပ်လုပ်နေကြတယ်၊ ဈေးဆစ်နေကြတယ်၊ ခြင်းတောင်းတွေကို ကိုင်ပြီး အိမ်ပြန်နေကြပါတယ်။

အကျပ်အတည်းတစ်ခု ရှိနေပုံမျိုး ဘာမှမပေါ်လွင်ပါဘူး။

အုပ်စိုးသူတွေ တစ်ခါတလေ ဆိုးဝါးတဲ့ သတင်းတွေကို ထူထဲတဲ့ နံရံတွေအနောက်မှာ ဘယ်လိုကြောင့် ဝှက်ထားချင်တတ်ကြလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်လာပါတယ်။

ဘယ်သူကမှ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ပမာဏ ဘယ်လောက်လဲလို့ မမေးတဲ့အခါ မုန့်ဖုတ်ဆီနံ့ကို ခံစားရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူပါတယ်။

အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို တွဲကိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်ရှိပါသေးတယ်”

“နည်းနည်းတော့ ရှိတာပေါ့”

“ဒါဆိုရင် အဲဒါကို အသုံးချကြစို့”

ကယ်ရွင်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်က စတုတ္ထမြောက် နေ့လယ်ခင်းမှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

လေဒီ ဆာဘင်း ရွတ်က မြင်းစီးအစောင့် ခြောက်ဦး၊ စာရေးကိုင်နှစ်ဦးနဲ့ မှတ်တမ်းသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။

သူမက အက်ဗလင်ထက် အသက်ကြီးပြီး ဟယ်လီနာထက် ငယ်ပါတယ်။ အခြားသူတွေ အသိအမှတ်ပြုဖို့အတွက် ကြွယ်ဝမှုကို ထင်ရှားပြသစရာ မလိုတဲ့သူတစ်ယောက်လို ရိုးရှင်းတဲ့ အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။

သူမက ယဉ်ကျေးစွာနဲ့ ဦးညွတ်လိုက်ပါတယ်။

သူမက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“ဘုရားရှင်တို့ခင်ဗျာ”

“လေဒီ ဆာဘင်း” လို့ အက်ဗလင်က ဆိုပါတယ်။ “ဂရေးကိပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်”

သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ပြုပြင်ပြီးသား တံခါးဂိတ်နဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး အဖွဲ့သားတွေဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။

ခဏတာမျှတော့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် တည်ငြိမ်မှုကနေ သိချင်စိတ်ဆီကို လွှဲပြောင်းသွားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပုံစံဟောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပါတယ်။

“ရှင်တို့ရဲ့ မြို့တော်က တော်တော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲနေပါလား”

“ကျွန်တော်တို့က လိုက်မီအောင် ကြိုးစားနေရလို့ပါ” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။

“မြင်ရတာပါပဲ”

သူမကို အနားယူဖို့ အချိန်ပေးခဲ့ပါတယ်။

သူမက တစ်နာရီကို လက်ခံပါတယ်။

အဲဒါက သူမနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ပထမဆုံး သဘောကျမိတဲ့ အချက်ပါပဲ။

အစားအသောက်နဲ့ အိပ်စက်အနားယူစရာ မလိုဘူးလို့ တောင်းဆိုတတ်တဲ့ လူတွေက တခြားသူတွေလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မယ်လို့ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်တတ်ကြပါတယ်။

အစည်းအဝေးကို လက်ခံဧည့်ခန်းမမှာ စတင်ခဲ့ပါတယ်။

မေရီက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ထိုင်ပါတယ်။

အက်ဗလင်က ညာဘက်မှာ ထိုင်ပါတယ်။

ဂယ်ရစ်က အကြံပေးတစ်ဦးအနေနဲ့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အယ်လစ္စတားကတော့ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရှိနေပါတယ်။

လေဒီ ဆာဘင်းက သူမရဲ့ တရားဝင် အာဏာပိုင်လက်မှတ်ကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်လိုက်ပါတယ်။

မေရီက အဲဒါကို စစ်ဆေးပါတယ်။

ပြီးတော့မှ အောက်မှာရှိတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ဆက်စစ်ပါတယ်။

ဆာဘင်းက ဘာမှ မငြင်းဆိုဘဲ ငြိမ်ပြီး ကြည့်နေပါတယ်။

“ရှင်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အာဏာက ယာယီ အစီအစဉ်တွေကိုပဲ ညှိနှိုင်းခွင့်ပြုထားတာပါ” လို့ မေရီက ဆိုပါတယ်။ “နောက်ဆုံး အပြောင်းအလဲတွေအတွက်တော့ အတည်ပြုချက် လိုအပ်ပါတယ်”

“မှန်ပါတယ်”

“ပြီးတော့ ဟားဝစ်ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချက်ကော”

“စစ်ဆေးမေးမြန်းခွင့် တောင်းဆိုတာပါ”

“စာထဲမှာ အဲဒီလို ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပါဘူးလေ”

“ဒါဆိုရင် အခု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြခွင့်ပြုပါ”

ကျွန်တော် ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ပါတယ်။

“သူက ချုပ်နှောင်ခံထားရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တရားသူကြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေနဲ့အညီ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ အင်တာဗျူးလုပ်ခွင့် တောင်းဆိုနိုင်ပါတယ်”

ဆာဘင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

“လက်ခံနိုင်ပါတယ်”

သဘောမတူညီမှုတစ်ခု ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ။

ကျွန်တော်ကတော့ ပိုပြီး ငြင်းခုံရမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။

အဲဒါပြီးတော့မှ သူမက သွင်းကုန်ခွန်စာရင်းကို ဖွင့်ပြလာပါတယ်။

ပိုကြီးတဲ့ သဘောမတူညီမှုကြီး ရောက်ရှိလာပါပြီ။

“ကယ်ရွင်က ဒီငွေပေးချေမှုတွေအပေါ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မှီခိုအားထားခဲ့ရတာပါ” ဟု ဆာဘင်းက ဆိုသည်။

“ပေးချေရမယ့် ပြည်သူတွေလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ” လို့ အက်ဗလင်က ပြန်ပြောပါတယ်။

“တာဝန်ဝတ္တရားတွေက ဟားဝစ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရုံနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဟုတ်ပါတယ်” မေရီက ဆိုပါတယ်။ “ဒါပေမဲ့ ကယ်ရွင်ရဲ့ တာဝန်တွေလည်း ပျောက်မသွားပါဘူး”

သူမက ကင်းလှည့်မှတ်တမ်းတွေကို တွန်းပို့ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဆာဘင်းက ဖတ်ရှုပါတယ်။

သူ့ရဲ့ စာရေးတွေလည်း ဖတ်ကြပါတယ်။

အပြင်ဘက်မှာ လှည်းတစ်စီး ရုန်းရင်းနဲ့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ထွက်သွားပါတယ်။

အခန်းထဲမှာတော့ ဘယ်သူမှ မုန့်တွေကို မတို့မထိကြပါဘူး။

နောက်ဆုံးမှာ ဆာဘင်းက ကင်းလှည့်မှတ်တမ်း တစ်ခုကို လက်ညှိုးနဲ့ တို့လိုက်ပါတယ်။

“ဒါက အနောက်ဘက် တပ်စခန်းတွေအတွက် တွက်ချက်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး”

“အဲဒါက ဝယ်ယူနေတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအဖြစ် နာမည်ပေးထားတာ မဟုတ်လို့ပါ” လို့ မေရီက ပြန်ဖြေပါတယ်။

“သူတို့က နယ်မြေကို လုံခြုံအောင် စောင့်ရှောက်ပေးနေတာလေ”

“ဒါဆိုရင် နယ်မြေဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ညှိနှိုင်းကြပါ။ ဝက်စ်မီးယားကို မရောက်တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေအတွက် ငွေတောင်းခံလွှာ မပို့ပါနဲ့”

ဆာဘင်းရဲ့ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပါတယ်။

“ရှင်တို့က လည်ပတ်နေတဲ့ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့တာပါ”

“ကျွန်တော်တို့ လက်ခံရရှိခဲ့တာက မျိုးစေ့တွေ မီးရှို့ခံလိုက်ရတဲ့ ရွာတွေကိုပါ” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။ “လည်ပတ်နေတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကျွန်တော်တို့တော့ သုံးချင်စရာ မရှိဘူးဆိုတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါလိမ့်မယ်”

“ဟားဝစ်ရဲ့ အတွင်းရေး အပြုအမူတွေက ကျွန်တော်တို့ အုပ်ချုပ်ရမယ့်ဟာတွေ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ရှင်တို့ စစ်ဆေးဖို့ ဖြစ်လာတာပေါ့လေ”

တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကျရောက်သွားပါတယ်။

အက်ဗလင်က စားပွဲအောက်ကနေ ကျွန်တော့်လက်စွပ်စွန်းလေးကို ထိကိုင်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တယ်။

လေဒီ ဆာဘင်းက ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။

ပြီးတော့မှ စာရင်းစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပါတယ်။

“ရှင်တို့ ဘာကို အဆိုပြုချင်လို့လဲ”

အက်ဗလင်က ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။

“တည်ဆောက်ပြီးသားနဲ့ အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်နေတာတွေကို ခွဲခြားကြတာပေါ့။ ဝန်ဆောင်မှုတွေအတွက် တကယ်ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ အတည်ပြုပြီးသား ကျသင့်ငွေတွေကို ပေးချေဖို့ အကဲဖြတ်ပါမယ်။ အထောက်အထားမရှိတဲ့ အခွန်ကောက်ခံမှုတွေကိုတော့ ဆက်လက် စစ်ဆေးသွားမှာပါ။ အနာဂတ် လုံခြုံရေးအတွက် ရှင်းလင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ၊ အချိန်ဇယားနဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ ရှိရပါမယ်”

“ကယ်ရွင်ဘက်က သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေက လိမ်လည်နေတယ်ဆိုတဲ့ လူသိရှင်ကြား စွပ်စွဲချက်မျိုးကို လက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ကျွန်တော်တို့ ဘက်က အဲဒီလို စွပ်စွဲချက်မျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး” လို့ မေရီက ဆိုပါတယ်။

သူမက လူဆိုးဂိုဏ်းစခန်း မှတ်တမ်းကို ရှေ့ကို တွန်းပို့ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ဒီလူတွေ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အကျိုးခံစားခဲ့ရတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေကိုလည်း ထည့်သွင်းထားပါတယ်”

ဆာဘင်းက နာမည်တွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူမရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

“ဒီဟာကို တွေ့ခဲ့တာလား”

“လူတွေက သူတို့ကို မှတ်မိနေကြလို့ပါ”

သူမက စာရင်းကို ထပ်ပြီး ဖတ်ကြည့်ပါတယ်။

လက်ညှိုးတစ်ချောင်းက နာမည်တစ်ခုနားမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။

ပြီးတော့မှ သူမရဲ့လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။

“အစားအသောက် တင်ပို့မှုတွေကော” လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ အကြည့်တွေ မြင့်တက်လာပါတယ်။

“ချက်ချင်း လွှတ်ပေးရပါမယ်”

“အကောက်ခွန် ထိန်းသိမ်းထားမှုတွေက ကယ်ရွင်ရဲ့ အာဏာပိုင်နယ်ပယ်ထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်”

“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အာဏာပိုင်နယ်ပယ်ကို သုံးပါ”

“သဘောတူညီချက်တွေက သစ္စာရှိရှိနဲ့ လုပ်ဆောင်နေတာ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အာမခံချက်ကို နန်းတော်ဘက်က လိုအပ်ပါတယ်”

အက်ဗလင်ရဲ့ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

“ရှင်က မူလစာချုပ်၊ ပြင်ဆင်ချက် သုံးခုနဲ့ မေးမြန်းစရာ သက်သေတွေ အားလုံးပါရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ခံဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်နေတာပါ။ လှည်းပေါ်မှာ မုန့်ညက်တွေ ပုပ်ပွနေတာက သစ္စာရှိမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လို ထပ်လောင်း သက်သေပြချက်မျိုးကို ပေးနေတာလဲ”

ဆာဘင်း ချက်ချင်း မဖြေခဲ့ပါဘူး။

သူမရဲ့ အာဏာပိုင်စာရွက်စာတမ်းဆီ အကြည့်ရောက်သွားတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရပါတယ်။

သူမ ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာကို တွက်ချက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမ ဘာပြောနိုင်မလဲဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဲဒါက သတိထားစရာ ကောင်းပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ သူမက “ထိန်းသိမ်းထားတာတွေကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းပေးဖို့ အကြံပြုနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ဘယ်လောက် မြန်မြန်လဲ”

“စာပို့သမားတစ်ယောက်က နှစ်ရက်အတွင်း အနောက်ဘက် အကောက်ခွန်စခန်းကို ရောက်နိုင်ပါတယ်”

ဒါဆိုရင်တော့ လှည်းတွေက ဆက်လက် ခရီးနှင်ရဦးမှာပေါ့။

ကျွန်တော် မြေပုံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင်တော့ မြန်ဆန်လှတာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ဒီနေ့တင် အကြံပြုချက်ကို စာနဲ့ရေးသားပြီး လိုအပ်ပါတယ်”

“ရရှိစေရပါမယ်”

ညနေခင်း မတိုင်မီမှာပဲ ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးကို ရပ်နားခဲ့ကြပါတယ်။

အပြီးအပြတ် သဘောတူညီချက် မရသေးပါဘူး။

အော်ဟစ် ငြင်းခုံတာတွေလည်း မရှိပါဘူး။

ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး တိုးတက်မှုရှိခဲ့ပေမဲ့ လိုချင်တာထက်တော့ နည်းနေပါသေးတယ်။

လေဒီ ဆာဘင်းက ဟားဝစ်နဲ့ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ အင်တာဗျူးလုပ်ခွင့် ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။

တရားသူကြီးက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းအတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော် မတက်ရောက်ခဲ့ပါဘူး။

အက်ဗလင်လည်း မတက်ခဲ့ပါဘူး။

ဟားဝစ် ဘာပြောပြော အတူတကွ မှတ်တမ်းတင်ထားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ့အသံက အနားမှာ ရှိနေတာနဲ့ တင် ပိုကောင်းလာတာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိနိုင်လောက်အောင် သူ့ရဲ့စကားတွေကို ကျွန်တော် ကြားပြီးသားပါ။

အဲဒီအစား ကျွန်တော်က အယ်လစ္စတားနဲ့အတူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာ ရောက်နေခဲ့ပါတယ်။

“ထပ်လုပ်မယ်” လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

ကျွန်တော် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပါတယ်။

လျှပ်စီးလက်တာမျိုး မရှိပါဘူး။

ကျွန်တော့် ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းပေးမယ့် ရုတ်တရက် လေပြင်းတိုက်ခတ်လာတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး။

သံမဏိဓား၊ ခြေထောက်နဲ့ ဘေးဘက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လဲကျသွားတတ်သေးတယ်ဆိုတဲ့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အမှန်တရားပဲ ရှိပါတယ်။

အယ်လစ္စတားက ကျွန်တော့်ဓားကို ဖမ်းဆီးပြီး လှည့်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော် ယိုင်နဲ့သွားပါတယ်။

“ရှင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားကိုပဲ ကြည့်နေတာပဲ”

“အဲဒါက သက်ဆိုင်မယ် ထင်လို့ပါ”

“ကျွန်တော့် ပခုံးတွေက အရင် လှုပ်ရှားနေတာလေ”

“ကျွန်တော်ကတော့ ထက်ရှပြီး ချွန်ထွက်နေတဲ့ ပစ္စည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေမိလို့ပါ”

“ထပ်လုပ်မယ်”

အက်ဗလင် ရောက်လာချိန်မှာတော့ ကျွန်တော် ချွေးတွေရွှဲနေပြီး မြေကြီးကို အလွန်အမင်း သံသယဝင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမက အယ်လစ္စတား သူမရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို အောက်ချလိုက်တဲ့အထိ စောင့်နေခဲ့ပါတယ်။

“တိုးတက်မှု ရှိရဲ့လား”

“သူ ပိုကောင်းတဲ့ မေးခွန်းတွေ မေးတတ်လာပါပြီ” ဟု အယ်လစ္စတားက ဆိုသည်။

“အဲလောက်တောင် ဆိုးနေလို့လား”

ကျွန်တော် ခုံတန်းလျားပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်တော့်ဇနီးက ရက်စက်လာပါပြီ”

“သူမက အချက်ကျကျ ပြောတတ်လာတာပါ”

အယ်လစ္စတားက ဘုရင်တစ်ပါးကို တစ်နာရီကြာအောင် ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး အဲဒီအတွက် ကျေးဇူးတင်ခံခဲ့ရတဲ့ ကျေနပ်မှုနဲ့အတူ ကျွန်တော်တို့ကို ထားခဲ့ပါတယ်။

အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို ရေခွက် လှမ်းပေးပါတယ်။

“ဆာဘင်းက စာပို့သမား အမိန့်စာမှာ လက်မှတ်ထိုးပေးခဲ့ပြီ”

ကျွန်တော် ရေသောက်လိုက်တယ်။

“ကောင်းတာပေါ့”

“အင်း”

“ရှင် ပုံစံရတာ သဘောကျပုံ မပေါ်ဘူးလား”

“သဘောကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ ရှင်းသွားပြီလို့ မပြောခင်မှာ လှည်းတစ်စီး အရင်ရောက်လာတာကို စောင့်နေတာပါ”

ကျွန်တော် သူမကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

“မေရီက ခင်ဗျားအပေါ် လွှမ်းမိုးထားတာပဲ”

“ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း လွှမ်းမိုးကြတာပေါ့”

သူမက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

ခဏလောက်တော့ ကွင်းရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ လေ့ကျင့်နေကြတဲ့ တပ်သားသစ်နှစ်ယောက်ကို ငေးကြည့်နေကြပါတယ်။

ပြီးတော့မှ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်၊ “အစောင့်တွေကို အလွယ်တလေးနဲ့ ဖြုတ်ချပစ်လို့ ရပါတယ်”

အက်ဗလင် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

“အကောက်ခွန် ကင်းလှည့်မှုကို တားဆီးလို့ ရပါတယ်။ အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ သီးနှံတွေကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးလို့ ရတယ်”

“ရတာပေါ့”

“အဲဒါက ပိုကြီးတဲ့ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းပေးနိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းပဲ ကျွန်တော် တွေးနေမိတာပါ”

ကျွန်တော် ခွက်ကို မညှစ်မိစေရန် သူမက ကျွန်တော့်လက်ထဲကနေ ရေခွက်ကို ယူလိုက်ပါတယ်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြောပြပါ”

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်တယ်။

“ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား”

“လူတွေက အစားအသောက်ကို သုံးပြီး ရှင်နဲ့ ညှိနှိုင်းနေကြလို့ ရှင် ဒေါသထွက်နေတာလေ။ အဲဒါကိုသာ ရှင် သဘောကျနေမယ်ဆိုရင် ပိုပြီး စိုးရိမ်စရာ ကောင်းမှာပေါ့”

“ကိုယ်သာ ဆက်မပြောဘဲ ရပ်လိုက်ရင်ကော”

“ကျွန်တော် ထပ်မေးမှာပေါ့”

သူမက သူမရဲ့ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ်မှာ မှီထားလိုက်ပါတယ်။

ကွင်းပြင်ကြီးက ဖြည်းဖြည်းချင်း လူရှင်းသွားပါတယ်။

ခဏကြာတော့ ကျွန်တော် သူမရဲ့လက်ပေါ်ကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့ အုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ညစာ မစားခင် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပေးတာနဲ့ ကျေးဇူးတင်တာကို ပြန်ဆပ်နိုင်ပါတယ်”

“အဲဒါက ခံစားချက် သိပ်မပါလှဘူးနော်”

“အစားအသောက်ကိုတော့ အများကြီး ပိုကောင်းသွားစေမှာပါ”

စတန်းဖို့ဒ်ရဲ့ အကြောင်းပြန်စာက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းမှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကောင်စီက သူးသွင်းပို့ဆောင်ရေး စက်ပစ္စည်း တပ်ဆင်မှုကို ပူးတွဲစစ်ဆေးခွင့် ပြုမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

သူတို့မှာ အစားအသောက်တွေလည်း ရရှိနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံး စုံစမ်းမေးမြန်းမှုက ပြသခဲ့တာထက် ပိုများပါတယ်။

သူတို့ ရုတ်တရက် စိုက်ပျိုးနိုင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကုန်သည်အသင်းအဖွဲ့တစ်ခုက အခြားနေရာတွေမှာ ဈေးပိုကောင်းတာကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

မေရီက ကမ်းလှမ်းချက်ကို အသံထွက်ပြီး ဖတ်ပြပါတယ်။

ဘီထရစ်က ပမာဏကို ငုံ့ကြည့်ပါတယ်။

ပြီးတော့မှ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါတယ်။

“သူတို့ကို မခြောက်လှန့်နဲ့နော်”

“ငါ ဘာမှ မလုပ်ရသေးပါဘူး”

“ရှင်က အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့ပါ”

ကျွန်တော်တို့က အော်လ်ဒရင်ကို ရှေ့ပြေးအဖွဲ့နဲ့အတူ ကုန်းလမ်းကနေ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး စတန်းဖို့ဒ်မှာ တပ်စွဲထားနှင့်ပြီးသား စာပို့သမားတစ်ယောက်ကနေတဆင့် စစ်ဆေးရေး ညွှန်ကြားချက်တွေကို ဖလှယ်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခန်းက သူတို့ရဲ့ ဈေးကွက်ဖလှယ်ရေး အောက်ခြေမှာ တည်ရှိပါတယ်။

ခံယူရေး ကြမ်းပြင်က ကတ်ထူသေတ္တာတွေနဲ့ ပြိုကျနေတဲ့ အခန်းကန့်တစ်ခုကြောင့် ပိတ်ဆို့နေခဲ့ပြီး ရဲတိုက်မှူးရဲ့ မှတ်တမ်းမှာ သတိပေးထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။

အဲဒါကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် စတန်းဖို့ဒ်ဘက်က လူတွေက သူတို့ဘက်ကနေ အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

အဲဒီတစ်ခါမှာတော့ သူတို့က အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်နေကြပါတယ်။

လည်ပတ်နေတဲ့ တံခါးပေါက်တစ်ခုက ကုန်သည်တွေ၊ သတင်းစကားတွေနဲ့ ဖောက်သည်တွေကို ခေါ်ဆောင်လာပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဂရေးကိပ်က အစားအသောက်ကို လိုချင်ပါတယ်။

စတန်းဖို့ဒ်က လုပ်ငန်းစီးပွားရေးကို လိုချင်ပါတယ်။

အဲဒါက လက်ခံဧည့်ခန်းထဲမှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ဆွေးနွေးပွဲထက် ပိုပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတဲ့ စကားပြောဆိုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်းလောက်မှာတော့ အခန်းက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအတွက် လုံလောက်အောင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပါပြီ။

ရဲတိုက်မှူးက လက်ခံရယူမယ့် တံဆိပ်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့ပါတယ်။

စတန်းဖို့ဒ်က ခန့်အပ်ထားတဲ့ အစောင့်က တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံခဲ့ပါတယ်။

အလွတ် လက်တွန်းလှည်းတစ်စီးက အရင်ဆုံး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတော့မှ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ပါ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အော်လ်ဒရင်က ကျောပေါ်မှာ မုန့်ညက်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထမ်းပြီး ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။

ဘီထရစ်က သူ့ကို တံခါးဝမှာ ဆီးကြိုခဲ့ပါတယ်။

သူမက အိတ်ကို ဖွင့်ပါတယ်။

စစ်ဆေးပါတယ်။

အနံ့ခံပါတယ်။

လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ နည်းနည်း ပွတ်သပ်ကြည့်ပါတယ်။

အော်လ်ဒရင်က သည်းခံစွာနဲ့ ရပ်နေပါတယ်။

“ဘယ်လိုနေလဲ” လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။

“မုန့်ညက်ပါ”

“အားရစရာပဲ”

“ကောင်းတဲ့ မုန့်ညက်ပါ”

အခန်းတွင်း တစ်ခုလုံး ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

တစ်ညတည်းနဲ့ ရာသီစာ ပြက္ခဒိန် ပစ္စည်းအားလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

တံခါးဂိတ်က ဆက်တိုက် ပြောင်းရွှေ့မှုတွေကြားမှာ အနားယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အလုပ်သမားတွေက ဝန်တင်ဆောင်မှု တစ်ခုချင်းစီကို စာရင်းလုပ်ရပါမယ်။ စတန်းဖို့ဒ်က ငွေပေးချေမှုကို လိုချင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကလည်း အဲဒါကို စီစဉ်ပေးရပါမယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်ဇယားဆွဲထားတဲ့ အစည်းအဝေးများစွာကနေတဆင့် မီးဖိုချောင်တွေ အသက်ရှူချောင်လာစေဖို့ လုံလောက်တဲ့ သီးနှံတွေ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကုန်းလမ်းတင်ပို့မှုတွေက အဓိက သယ်ဆောင်ပေးမှာပါ။

မေရီက ပထမဆုံး ဝယ်ယူရေး အမိန့်စာမှာ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပါတယ်။

အက်ဗလင်က စတန်းဖို့ဒ်ရဲ့ အစောင့်နဲ့ နောက်တစ်နေ့ အချိန်ဇယားအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်က ပထမဆုံး တင်ဆောင်လာတဲ့ လှည်းကို ကုန်းစောင်းပေါ် တက်နိုင်အောင် ကူတွန်းပေးခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို ရပ်ခိုင်းမနေပါဘူး။

အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို သိသိသာသာ ကောင်းမွန်သွားစေခဲ့ပါတယ်။

လေဒီ ဆာဘင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် အစည်းအဝေး မတိုင်ခင်မှာတင် သီးနှံတွေအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရပါတယ်။

သူမ သိမှာပေါ့လေ။

သူမက ဖိုင်တွဲအသစ်တစ်ခုနဲ့အတူ လက်ခံဧည့်ခန်းထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။

“အကောက်ခွန် ရပ်ဆိုင်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ထိန်းသိမ်းခံထားရတဲ့ ကုန်စည်တွေကို လွှတ်ပေးနေပါပြီ”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ အက်ဗလင်က ပြန်ပြောပါတယ်။

ရိုးသားတဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလှည်းတွေကို လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဆာဘင်း ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်မလည်း ဟားဝစ်နဲ့ အင်တာဗျူးကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ”

ကျွန်တော် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ပါတယ်။

“သူ့ရဲ့ ပြင်ဆင်ချက်တွေအောက်မှာ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ဝင်ငွေတွေ အားလုံးက ဝက်စ်မီးယားကို တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်”

မေရီက နယ်မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပဋိညာဉ်စာတမ်းကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်လိုက်ပါတယ်။

“သူ လုံးဝ မအုပ်ချုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွေက ဝင်ငွေကို သူက တာဝန်ခွဲဝေပေးခဲ့တာပါ”

“ရှင်တို့ရဲ့ သက်သေအထောက်အထားကို ကျွန်မ မြင်ပြီးပါပြီ”

“ဒါဆိုရင်ကော”

“ဒါဆိုရင်တော့ ကယ်ရွင်ဘက်က မူလတောင်းဆိုချက်အတိုင်း ပမာဏအပြည့်အဝကို ဆက်လက်တောင်းဆိုဖို့ မအကြံပြုနိုင်တော့ပါဘူး”

တောင်းပန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော်လည်း တောင်းပန်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

“ရှင် ဘာကို အကြံပြုနိုင်မလဲ”

သူမက ဖိုင်တွဲအသစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။

ယာယီ သဘောတူညီချက်တစ်ခုပါ။

ပုံမှန် အကောက်ခွန် ကောက်ခံမှုတွေက ဆက်ရှိနေပါမယ်။

အခွန်ပေးဆောင်ရေး အငြင်းပွားမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အထူးထိန်းသိမ်းမှုတွေကတော့ ညှိနှိုင်းမှုတွေ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာ ရပ်ဆိုင်းသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးက အငြင်းပွားဖွယ် သတ္တုခွန်ကို အတည်ဖြစ်တယ်လို့ အသိအမှတ် မပြုသေးပါဘူး။

အတည်ပြုပြီးသား အစောင့်အရှောက် ဝန်ဆောင်မှုတွေအတွက် စာရင်းတွေကို ပူးတွဲစစ်ဆေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တရားရုံးနှစ်ခုစလုံးက အစားထိုး အစီအစဉ်တစ်ခုကို အတည်ပြုပေးဖို့အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကာလတစ်ခုကို ပေးအပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အက်ဗလင်က አንቀጽတိုင်းကို ဖတ်ရှုပါတယ်။

မေရီက သူမရဲ့နောက်မှာ လိုက်ဖတ်ပါတယ်။

ပြီးတော့မှ စာကြောင်းအချို့ကို ကျွန်တော်တို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဆာဘင်းက တစ်ကြောင်းကို မူလအတိုင်း ပြန်ပြောင်းခဲ့ပါတယ်။

မေရီက နောက်ဗားရှင်းတစ်ခုကို ထပ်ပေးပါတယ်။

သံတမန်ရေးရာ အခန်းတွေမှာ ဘာကြောင့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိတဲ့ ကုလားထိုင်တွေ ရှိနေရလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်လာပါတော့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ ပိုလွန်တဲ့အရာတွေအပေါ် သဘောတူတယ်လို့ ဟန်ဆောင်စရာမလိုဘဲ လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်မယ့် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။

ဆာဘင်းက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ကင်းလှည့်မှတ်တမ်းထဲက သူမ ထိကိုင်ခဲ့တဲ့ နာမည်အကြောင်းကို ကျွန်တော် မေးလိုက်ပါတယ်။

သူမ မော့ကြည့်လာပါတယ်။

“စစ်သားလေးလေ”

ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။

“ကျွန်မရဲ့ ဦးလေးပါ”

“ဝမ်းနည်းပါတယ်”

“ကျွန်မ မမွေးသေးခင်ကတည်းက ဆုံးသွားတာပါ”

“အဲဒီမိသားစုတွေက သူ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို မှတ်မိနေကြပါတယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်” သူမက တိုးတက်စွာနဲ့ ဆိုပါတယ်။ “သူတို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေကို ကျွန်မ ဖတ်ကြည့်ပြီးပါပြီ”

ပထမဆုံးအကြိမ်အနေနဲ့ သူမဟာ ကယ်ရွင်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသလိုမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ၊ တခြားနေရာကနေ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ထမ်းဆောင်လာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူမက ဖယောင်းပေါ်ကို သူမရဲ့တံဆိပ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပါတယ်။

“ကျွန်မရဲ့ အစီရင်ခံစာထဲမှာ အဲဒါတွေကို ထည့်သွင်းသွားပါမယ်”

အဲဒီညနေမှာပဲ ဘီထရစ်က ကောင်စီဆီကို မုန့်ဖုတ်ဆီတစ်လုံး ထပ်ယူလာခဲ့ပါတယ်။

သူမက အဲဒါကို စားပွဲအလယ်မှာ တင်လိုက်ပါတယ်။

အီလီနော်က အဲဒါကို လှမ်းယူပါတယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ဘီထရစ်က သူမကို ဓားတစ်လက် ပေးလိုက်ပါတယ်။

“စတန်းဖို့ဒ် တင်ပို့မှုထဲက ပထမဆုံး မုန့်ဖုတ်ဆီပါ”

ဂျိုရန်က အပိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ယူပြီး မုန့်ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။

မာရာက ကြီးမားတဲ့ သိုလှောင်ရုံတွေ မရှိတဲ့ မုန့်ဖုတ်သမားတွေ ဝယ်ယူနိုင်အောင် အောက်ဘက်ဈေးကွက်ကို မုန့်ညက်တွေကို အထုပ်ငယ်လေးတွေနဲ့ ပို့ပေးလို့ ရမလားလို့ မေးပါတယ်။

မေရီက အဲဒီမေးခွန်းကို ချရေးလိုက်ပါတယ်။

အပြင်ဘက်ကွက်လပ်က လယ်သမားက မျိုးစေ့သိုက်တွေအကြောင်း မေးပါတယ်။

အက်ဗလင်က ဝယ်ယူရေး အချိန်ဇယားကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။

အခန်းထဲမှာ သာမန် ကိစ္စရပ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတော့တယ်။

ကျွန်တော် မုန့်ကို စားလိုက်ပါတယ်။

မနေ့က မုန့်နဲ့ အများကြီး မကွာပါဘူး။

အဲဒါက အဓိကပါပဲ။

အစည်းအဝေးပြီးတဲ့နောက်မှာ စာရေးတွေ စာရွက်စာတမ်းတွေကို သိမ်းဆည်းနေတုန်း အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် ဆက်နေခဲ့ကြပါတယ်။

“ကျွန်တော်တို့ အရာရာတိုင်းကို အနိုင်မရခဲ့ပါဘူး” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။

“အင်း”

“ကယ်ရွင်က ငွေပေးချေမှုတွေကို လိုချင်နေဆဲပါ”

“ဟုတ်ပါတယ်”

“ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့ရဲ့လမ်းတွေကို လိုအပ်နေဆဲပါ”

“အချို့ကိစ္စတွေအတွက်ပေါ့”

ကျွန်တော် လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ စာချုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

စာရွက်စာတမ်းလေး တစ်ခုပါ။

အချိန်လေး နည်းနည်းပါ။

ရန်သူကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ အနိုင်ယူတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။

ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒူးထောက်ခိုင်းတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ လှည်းတွေကတော့ ပြန်လည် ရွေ့လျားနေပါပြီ။

လူတွေ စားရတော့မယ်။

အက်ဗလင်က စားပွဲကိုပတ်ပြီး ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

“ရှင် စိတ်ပျက်နေတဲ့ပုံပဲ”

“အဓိကကတော့ ပင်ပန်းနေလို့ပါ”

“ကောင်းတာပေါ့။ ပင်ပန်းတာကို ကုစားလို့ရပါတယ်”

သူမက ကျွန်တော့်ပါးပြင်ပေါ်ကို လက်တင်ပြီး နမ်းလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော် မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်တယ်။

သူမ နောက်ဆုတ်သွားတဲ့အခါ ကျွန်တော် သူမရဲ့လက်ချောင်းလေးတွေကို ဖမ်းဆောက်လိုက်ပါတယ်။

“မနက်ဖြန်ကျရင် အစားအသောက်နဲ့ မပတ်သက်တဲ့ စကားပြောဆိုမှု တစ်ခုလောက် လုပ်လို့ရမလား”

သူမ စဉ်းစားလိုက်ပါတယ်။

“သစ်တော်သီးလား”

ကျွန်တော် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။

“လက်ခံပါတယ်”

အပြင်ဘက်မှာ တံခါးဂိတ်ခေါင်းလောင်း တီးသံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

စတန်းဖို့ဒ်ကနေ လာတဲ့ နောက်ထပ် အချိန်ဇယားဆွဲထားတဲ့ လှည်းတစ်စီးပါ။

ပြတင်းပေါက်အောက်ကနေ ဘီးတွေ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ အသံကို ကျွန်တော် နားထောင်နေမိပါတယ်။

အဲဒီညနေခင်းအတွက်တော့ အောင်ပွဲခံ အော်သံတွေထက် ပိုပြီး နားထောင်လို့ ကောင်းတဲ့ အသံတစ်ခုပါပဲ။