အခန်း ၄၃ - သေးငယ်သော သစ်သားအမှတ်တရများ
နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက်တွင် သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့ကို ချောင်းစပ်ဆီသို့ ခေါ်သွားကြသည်။
ဒေါွန်းစတုန်း (Dawnstone) ဒေသသည် အယ်လ်ဒါရိုက် (Alder Rise) ရွာ၏ ဟိုဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ညနေစောင်းမတိုင်မီ သေချာစစ်ဆေးဖို့ရန်မှာမူ အလှမ်းကွာလွန်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒါရာက ရှေးဦးရှာဖွေသူများ ပထမဆုံး စတင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသည့် နေရာကို အရင်ပြရန် ခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ချောင်းကမ်းပါးယံတွင် တိမ်ဝင်နေသော မြေရာအမာခံအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
မြက်ခော များက နေရာအများစုကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်တွင်မူ ကျောက်တုံးများဖြင့် စီတံတိုင်းခတ်ထားသော ရေကန်ငယ်တစ်ခုမှာ ရေမရှိဘဲ ဟာတာတာ ဖြစ်နေသည်။
“အရင်တုန်းက ရေက ဒီဘက်ကနေ ဝင်တာလေ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “နုံးမြေတွေ မျောပါလာပြီးနောက်မှာတော့ ဒါကို ပိတ်လိုက်ကြတာပေါ့။”
အီလီနော် (Eleanor) သသာ ရှိနေခဲ့ရင် တိုင်းတာမှုတွေ အများကြီး လုပ်နေလိမ့်မည်။
ဟက်ဆာ (Hessa) သာဆိုရင်လည်း နမူနာတွေ အမြန် ကောက်ယူနေလောက်ပြီ။
သို့သော် ကျွန်ုပ်ကတော့ တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ချင်စိတ် ဖြစ်မိနေသည်။
ထိုအချက်ကပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသည့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနေပေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ရေဝင်ပေါက် အနီးတွင် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကွေးလျက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ရေပိတ်ဆို့နေမှုမှာ အလွန်သေးငယ်သည်။
အမြစ်များအောက်ရှိ လွတ်နေသော ကျောက်တုံးများ၊ ကျပ်သိပ်နေသော ရေွှံ့စေးများနှင့် ချောင်းဘက်သို့ ပေအနည်းငယ် ဆက်သွားနေသည့် ရှေးဟောင်း ရေမြောင်းငယ်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိနေသည်။
ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခု—
ကျွန်ုပ် ရပ်တန့်သွားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လာသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ဖွင့်လိုက်တော့မလို့လေ။”
ဒါရာ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
“အောက်ဘက် ရေတံတိုင်းကို မပြင်ရသေးဘူးလေ။”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ “နောက်မှ သတိထားမိလိုက်တယ်။”
သူမက ကျွန်ုပ်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ချောင်းဘက်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“စမ်းရေကန်က အခုထိ သုံးနေတုန်းပဲ။ အခုသာ မင်း ဒါကို သွားမွှေလိုက်ရင် ကျန်တဲ့ နေ့လယ်ပိုင်းအချိန်တွေမှာ အပေါ်ဘက် ရေတွင်းကနေပဲ ရေတွေ သယ်နေရလိမ့်မယ်။”
ကျွန်ုပ်လည်း ကျောက်တုံးပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို မေးမိတာ ကျေးဇူးတင်စရာပဲပေါ့။”
“ရှင် မမေးခဲ့ပါဘူး။”
“မမေးမိခင်မှာ ရပ်လိုက်နိုင်လို့ ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။”
ထိုစကားကြောင့် သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေး တွန့်သွားကာ အပြုံးငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဘက်တွင် မယ်လိုဒီက တက်ဆာ (Tessa) ဘေးမှ တွဲလျက် လျှောက်လာနေသည်။
ရွာထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက သူမ စကားနည်းနေခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ပြောဆိုနေကြသည့် စကားသံအချို့ကို ကျွန်ုပ် ကြားနေရသည်။
သူမ၏ မိခင်အကြောင်း။
ဆောင်းရာသီဈေးပွဲတော်အကြောင်း။
ခရီးသွားလာနေကြသည့် ကလေးငယ်များအတွက် သစ်သားတိရစ္ဆာန်လေးများကို ထုလုပ်ပေးလေ့ရှိသူ တစ်ဦးအကြောင်း။
သာမန် အကြောင်းအရာလေးများ။
မယ်လိုဒီ တစ်ခါမှ ရေခဲတမျှ မပြောဖူးခဲ့သော အကြောင်းအရာများ။
တက်ဆာက ဥယျာဉ်ခြံစည်းရိုး အနီးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ဒီကို လာလို့ရပါတယ်၊ ကြိုဆိုပါတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
မယ်လိုဒီက မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
“ကျွန်မမှာ သွားစရာ နေရာရှိပြီးသားပါ။”
“သိပါတယ်။”
တက်ဆာက သူမ၏ ပုခုံးကို လှမ်းတို့လိုက်သည်။
“လူတစ်ယောက်မှာ ကိုယ့်ကို ကြိုဆိုတဲ့နေရာ တစ်ခုထက်ပိုပြီး ရှိနိုင်တာပေါ့ကွယ်။”
ခဏတာမျှ မယ်လိုဒီ ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။
ထို့နောက် သူမ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ကြည့်နေမှန်း သူမ မသိစေရန် ချောင်းဘက်သို့ အမြန် လှည့်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ လက်ကို ကျွန်ုပ်၏လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
သူမလည်း အားလုံးကို ကြားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ထိုရွာတွင် တစ်ညတာ အိပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှု မအောင်မြင်လို့တော့ မဟုတ်ပေ။
အလုပ်စလုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
လမ်းနှင့် သတ္တုတွင်းရှာဖွေရေးကြောင့် အဓိက ထိခိုက်ခံရမည့် အိမ်ထောင်စုများအား အဆိုပြုချက်ကို ပြသရန် ရွာသူကြီးများနှင့် လူကြီးများက အချိန်တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
ထိုသို့ တောင်းဆိုခြင်းမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အရပ်အမောင်းထက် တိုနေသော ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းလည်း ဆိုလိုနေသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ခြေဖဝါးများမှာ ကုတင်ဘောင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသည်။
အက်ဗလင်က ထိုအရာကို စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်နေသည်။
“ဘုရင်တစ်ပါးအတွက်တော့ အဆင်မပြေလိုက်တာနော်။”
“အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ရတော့မယ် ထင်တယ်။”
“ကုတင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လား။”
“အနည်းဆုံး အလျားပမာဏပေါ့။”
သူမက အပြုံးလေးဖြင့် ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဧည့်ခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရေဆေးစင်တစ်ခု၊ သေတ္တာငယ်တစ်ခုနှင့် မီးအိမ်တစ်လုံး ရှိသည်။ ပြတင်းပေါက် shutters တံခါးများကို မိုးစက်များက တတောက်တောက် လာခတ်နေသည်။
အပြင်ဘက် တစ်နေရာရာတွင်မူ မယ်လိုဒီက သူမ၏ မိခင်ကို သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသူများနှင့်အတူ ရယ်မောနေကြသည်။
ထိုရယ်သံလေးကြောင့် အခန်းတွဲလေးထဲတွင် ပို၍ နွေးထွေးသွားသလို ခံစားရသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ပုခုံးကို ကျွန်ုပ်၏ပုခုံးပေါ် မှီတင်လိုက်သည်။
“ရှင် ယနေ့တော့ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။”
“မေရီနဲ့ မင်းတို့ပဲ အလုပ်အများစုကို လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။”
“ရှင် ခွင့်ပြုခဲ့လို့လေ။”
“ဒါက တော်တော်လေး စံနှုန်းနိမ့်တဲ့ ချီးကျူးမှုပဲ။”
“ဘုရင်တွေကြားမှာတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။”
ကျွန်ုပ်လည်း သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
လက်ချာတစ်ချောင်းတွင် မင်စွန်းနေသည်။
ဆံပင်မျှင်လေးတစ်ချောင်းသည် ဆံထိုးမှ လွတ်ထွက်လာကာ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ အမြဲလိုလို ကျလာနေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုဆံပင်မျှင်လေးကို နားနောက်သို့ သပ်တင်ပေးလိုက်သည်။
“ထူးဆန်းသလို ခົດနေလား။”
“ဘာကိုလဲ။”
“ဒါရာက ရှင်ဟာ ကျွန်ုပ်ကိုယ်စား ပြောဆိုနေတာလားလို့ မေးတုန်းကလေ။”
သူမ၏ အကြည့်တို့က ကျွန်ုပ်တို့ လက်စွပ်များဆီသို့ ခဏတာ ရောက်သွားသည်။
“နည်းနည်းတော့...”
“မင်းအနေနဲ့ ဖြေဖို့ ငါ့ခွင့်ပြုချက် ယူစရာ မလိုပါဘူး။”
“သိပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ငါ ဝင်ပြောပေးလိုက်တာ အဆင်ပြေသွားလား။”
“အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်တာပေါ့။”
ကျွန်ုပ်လည်း သူမ၏ နဖူးပြင်ကို နမ်းလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ လုပ်ခဲ့တာ မှန်သွားတာပေါ့။”
သူမက ကျွန်ုပ်ရင်ခွင်ထဲသို့ ပို၍ တိုးဝင်လာသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့ မိုးရွာသံကို ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်နေမိကြသည်။
ထို့နောက် သူမက “ကျွန်ုပ်တို့ သတ္တုတူးဖို့ ခွင့်ပြုချက် ရချင်မှ ရလိမ့်မယ်နော်” ဟု ပြောလာသည်။
“သိပ်ပါတယ်။”
“ဒီလောက်ထိ လုပ်ပြီးရင်တောင်မှလေ။”
“ငါ သိပါတယ်။”
သူမ ခေါင်းထောင်လာသည်။
“ရှင် စိတ်ပျက်သွားပြီလား။”
“ပျက်တာပေါ့။”
သူမ၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။
“ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံလိုတယ်။ မလိုဘူးလို့ ပြောရင် လိမ်ရာကျလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင်တော့...”
“ဒါပေမဲ့ သူတို့က သန့်ရှင်းတဲ့ ရေကို ပိုပြီး လိုအပ်နေကြတယ်။ သူတို့အတွက် တစ်ခုခု မရွေးချယ်ခင်မှာ နှစ်ခုစလုံးကို ဘယ်လို စီမံရမလဲဆိုတာကို ငါတို့ အရင် ရှာဖွေသင့်တာပေါ့။”
သူမက ကျွန်ුုပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။
ဘယ်လိုအဖြေမျိုးက သူမဆီက အဲဒီလို အနမ်းမျိုးကို ရရှိစေလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ် သင်ယူပြီးနေပါပြီ။
policy မူဝါဒတွေချတဲ့အခါ အဲဒါတွေ လွှမ်းမိုးမသွားအောင်တော့ ကျွန်ုပ် သတိထားနေမိပါတယ်။
အလွန်အကျွံ မဖြစ်အောင်ပေါ့။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် အယ်လ်ဒါရိုက် (Alder Rise) ရွာက တိုင်းတာစစ်ဆေးမှုကို သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
တိုင်းတာစစ်ဆေးမှုကိုသာ ဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ခြောက်ဦး။
ရွာသား လေ့လာသူ နှစ်ဦး။
ရေတိမ်ပိုင်း နမူနာကောက်ယူခြင်းထက် ကျော်လွန်သည့် တူးဖော်မှု မရှိရ။
ချောင်းထဲတွင် မည်သည့်အလုပ်မှ မလုပ်ရ။
အမြဲတမ်း စခန်းချခြင်း မပြုရ။
သတ္တုတူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများ ဆက်လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ ရွာသူရွာသားများက တွေ့ရှိချက် အစီရင်ခံစာ မိတ္တူများကို ရရှိရမည်။
မေရီက စည်းကမ်းချက်များကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။
ဒါရာက တစ်ချက်ချင်းစီကို အတည်ပြုပေးသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် လက်မှတ်ထိုးသည်။
ထို့နောက် ဒါရာက အယ်လ်ဒါရိုက် (Alder Rise) ၏ အမှတ်အသားတံဆိပ်ကို ဖယောင်းစပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
လမ်းအတွက်ဆိုလျှင် ရွာသုံးရွာစလုံးက ရှိနှင့်ပြီးသား လမ်းကြောင်းနှင့် တံတားများကို ပြင်ဆင်ရန် အဝင်အထွက် ခွင့်ပြုပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဒေသခံ လမ်းပြများက ရှေးဟောင်း နယ်နိမိတ်များကို လမ်းညွှန်ပြသပေးမည် ဖြစ်သည်။
ဂရေးကိပ် (Greykeep) မှ လုပ်အားခများကို ကျခံပေးမည်။
ဒေသခံ အလုပ်သမားများသည် မြို့မှလာကြသော အလုပ်သမားများ ရရှိသည့် လုပ်အားခအတိုင်းပင် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။
ရန် (Renn) က ထိုစာပိုဒ်ကို နှစ်ခါတိုင်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“တူညီတဲ့ လုပ်အားခလား။”
“သူတို့ကလည်း အတူတူပဲ အလုပ်လုပ်ကြမှာလေ” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဆယ်လာ (Sella) က စာရွက်မိတ္တူအသစ်များကို သူမ၏ သစ်သားသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ရှေးဟောင်း ပဋိညာဉ်စာချုပ်ဘေးတွင်ပေါ့။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စာရွက်စာတမ်းက အထီးကျန်ဆန်နေပုံ မပေါ်တော့ပေ။
မထွက်ခွာမီ သူမက တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
“ရှင် ကျွန်တော်တို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းတာမျိုး မလုပ်ခဲ့ဘူးနော်။”
“ဒူးထောက်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက် တော်တော် မသက်မသာ ဖြစ်စေပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အသက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးပါဘူး။ ကိုယ့်ထက် အသက်ကြီးတဲ့သူတွေကို ဒူးထောက်ခိုင်းတာကလည်း မလေးမစား လုပ်ရာကျပါတယ်။”
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။
“ကျွန်မ ဆိုလိုတာ အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး။”
“သိပါတယ်။”
သူမက လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပြလာသည်။
ထိုလက်ဖဝါးပေါ်တွင် အစိုးရတံဆိပ်တော် (The Crown) က လင်းလက်လာသည်။
“ဒီအရာ နိုးထလာကတည်းက ကျွန်မ သယ်ဆောင်လာခဲ့တာပါ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဝမ်းသာရမလားဆိုတာကိုတောင် ကျွန်မ မသိခဲ့ပါဘူး။”
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုအလင်းရောင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အခုရော။”
“အခုဆိုရင်တော့ ရှင်တို့ရဲ့ အလုပ်သမားတွေ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတာကို ကျွန်မ စောင့်ကြည့်သွားမှာပါ။”
ဒါကလည်း တရားမျှတပါပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နေဝင်ရီတရော အချိန်တွင် ဂရေးကိပ် (Greykeep) သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
မြို့တော်က တံတိုင်းများကို မမြင်ရသေးမီကပင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြိုဆိုနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
သံတူရွင်းထုသံများ။
လှည်းဘီးသံများ။
ပျောက်ဆုံးနေသော သံမှိုအိတ်ကို ရှာနေသည့် အသံများ။
ထို့နောက် လမ်းမပေါ်တွင် မြို့ရိုးမျှော်စင်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
မယ်လိုဒီက ကျွန်ုပ်ဘေးမှ လိုက်ပါလာသည်။
“မင်း ဒီတလော စကားနည်းနေပါလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“တစ်ခါတလေကျရင်လည်း အတွေးများတတ်လို့ပါ။”
“ကြားမိသားပဲ။”
သူမက ကျွန်ုပ်ကို တစ်ချက် စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လာသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ သစ်သားယုန်ရုပ်ငယ် တစ်ရုပ်ကို ထုတ်ပြလာသည်။
နားရွက်တစ်ဖက်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသည်။
“တက်ဆာက ရှေးဟောင်းကုန်သည်တစ်ဦးရဲ့ သေတ္တာထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာတဲ့။”
“မင်းဟာလေး ဖြစ်နေမလား။”
“သူ့ထင်တာကတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့လေ။ ကျွန်မ အမေက ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးတွေကို ဝယ်လေ့ရှိတယ်။”
သူမက ထိုသစ်သားယုန်ရုပ်လေးကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။
“ဖြစ်တော့လည်း ဖြစ်လိမ့်မယ် မထင်ပါဘူး။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက အရေးပါနေဆဲ ဖြစ်မှာပါ။”
သူမ၏ အကြည့်များ ကျွန်ုပ်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။
ထို့နောက် မျက်နှာလွှဲသွားသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အရေးပါနိုင်တာပေါ့။”
မြို့တံခါးဝတွင် အီလီဇာ (Eliza) က အစီရင်ခံစာ သုံးစောင်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကို လွမ်းနေခဲ့ရဲ့လားလို့ သူမကို မေးမိမလို ဖြစ်သွားသည်။
အီလီဇာ ပေးလိုက်သော အစီရင်ခံစာများက ထိုမေးခွန်းအတွက် အဖြေပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ပထမတစ်စောင်မှာ ကောင်စီ၏ ပဋိညာဉ်စာချုပ်နှင့် ဆိုင်သည်။
ဒုတိယတစ်စောင်မှာ ဟိုင်းဖဲလ် (Highfell) မြို့တံခါး စစ်ဆေးမှုအကြောင်း ဖြစ်သည်။
တတိယတစ်စောင်မှာမူ မေရီက တာဝန်ပေးခဲ့သော စာရေးက ကူးယူထားသည့် ဘဏ္ဍာရေးတံဆိပ်ပါရှိသော မေရီ၏ ဘဏ္ဍာတိုက် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ပထမစာစောင်ကို ယူလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ဒုတိယစာစောင်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။
ဟိုင်းဖဲလ် (Highfell) ၏ လက်ခံရေးစင်္ကြံမှာ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက် တံခါးဝမှာမူ ပြိုကျနေသော အပျက်အစီးများကြောင့် ပိတ်ဆို့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က ဘေးကင်းလုံခြုံသော ပြန်လာမည့်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော နေရာများကိုလည်း အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သတင်းကောင်းဟူသမျှသည် အမြဲတရာ ကြိုဆိုစရာကောင်းပေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း တတိယစာစောင်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တစ်ချက်ပြန်ဖတ်ကြည့်မိသည်။
“ဘာတဲ့လဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ငွေကြော (Silvervein) တူးဖော်တွေ့ရှိမှု စစ်ဆေးချက်တဲ့။”
မေရီက အလွန်အမင်း စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ မြင်းပင် ငြိုငြင်သွားရလောက်အောင် အနားသို့ အမြန် တိုးလာသည်။
“ဘယ်လိုလဲ။”
ကျွန်ုပ်လည်း စာရွက်ကို သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်း စွန့်ပစ်မြေစာပုံများမှ ပထမဆုံး ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည့် အစုအဝေးထဲတွင် ဆက်လက် ရွေးချယ်ခွဲထုတ်ရန် ထိုက်တန်လောက်သည့် ငွေသတ္တုပမာဏ ပါဝင်နေပေသည်။
ပြောပလောက်အောင် ကြီးမားချမ်းသာလာမည့် ကိတော့ မဟုတ်ပေ။
ကြွေးမြီအားလုံးကို ဆပ်နိုင်လောက်အောင်လည်း မများလှပေ။
သို့သော် လုပ်အားခ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် သန့်စင်စရိတ်များ ကုန်ကျပြီးနောက်တွင် တစ်ခုခု ကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်း ရရှိလာမည့် ဝင်ငွေတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
မေရီ မော့ကြည့်လာသည်။
သူမ၏ အပြုံးငယ်လေးထဲတွင် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
“ငါတို့ စလို့ရပြီ။”
“အိမ်ထောင်စုတွေရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေနဲ့လား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“အတည်ပြုပြီးသား သေချာတဲ့ဟာတွေနဲ့ပေါ့။ သေချာ ဂရုတစိုက်နဲ့ပေါ့။”
အက်ဗလင်က လှမ်း၍ ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဘက်တွင်မူ လမ်းခင်းအဖွဲ့များအတွက် သစ်သားများ တင်ဆောင်လာသည့် လမ်းများက မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာကြသည်။
မနက်ဖြန်တွင်မူ အချို့သော လမ်းများက ဝှိုက်ဖာန် (White Fern) ဘက်သို့ ပြန်သွားကြလိမ့်မည်။
အလုပ်သမားများ။
ကိရိယာတန်ဆာပလာများ။
သဘောတူညီချက် စာချုပ်မိတ္တူများ။
သူတို့ ရောက်လာသည်ကို ငေးကြည့်နေသည့် ဆယ်လာ (Sella) ကို ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်။
နမူနာများကို ရေတွက်နေသည့် ဒါရာကို တွေးမိသည်။
စကားလုံးသက်သက်ထက် ပိုလွန်သည့် ကတိကဝတ်တစ်ခု ဖြစ်လာရန် ရှေးဟောင်း စာရင်းဇယားစာအုပ်ထဲတွင် နာမည်များ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် မိသားစုများကို တွေးမိသည်။
ဂရေးကိပ် (Greykeep) သည် ၎င်း၏ တောင်ကုန်းများအောက်တွင် ငွေသတ္တုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောင်တွင် ဘာတွေဆက်ဖြစ်လာမည်ဆိုသည့် အချက်ကသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤကိစ္စအတွက် မည်သူက ယုံကြည်စိတ်ချပေးမည်ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။