အခန်း (၄၁) - နေ့လယ်စာ စားပွဲ
နံနက်စာ ပန်းကန်များကို မသိမ်းရသေးမီမှာပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂရေးကိပ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ဗေးလ်ဝုဒ်မှ ကပ္ပတိန်မှာမူ လှည်းတစ်စီးတည်းကိုပင် ဆက်လက်စစ်ဆေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဂါရစ်က သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ငါတို့ အိမ်ကို သွားလာပြီးပြီလေ။”
ကပ္ပတိန်က စောင့်နေ၏။
ဂါရစ်ကမူ ကပ္ပတိန်၏ တွေဝေနေပုံကို သဘောကျနေဟန် ရှိသည်။
“အိမ်တော်ဝန်ထမ်းတွေက ယာဉ်တန်း ကုန်းလမ်းကနေ ရောက်လာဖို့ ရှိတယ်ဆိုတာ သိထားပြီးသားပါ။ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း လှည်းတွေကို ဆက်ခေါ်သွားပါ။ ငါတို့ကတော့ ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ ဒီမှာပဲ ဆက်နေမယ်။”
“တံခါးဝမှာပါလား၊ အရှင်လတ်လတ်။”
“ဟုတ်တယ်။”
ကပ္ပတိန်က ရဲတိုက်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ့မြင်းများကို ကြည့်ပြန်သည်။
“တိရစ္ဆာန်တွေရော အဲဒီလမ်းကို နောက်ပိုင်း သုံးလို့ရနိုင်တော့မှာလား။”
ထိုမေးခွန်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို လက်တွေ့ကျသော ကိစ္စရပ်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာစေသည်။
ထိုဖြတ်လမ်းသည် လူများ၊ ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များနှင့် အလေးချိန် အနည်းငယ်သာပါသော ကုန်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ လှည်းကြီးများအတွက်မူ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသည့် လက်ခံရေးစင်ာပုဒ်တစ်ခု လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သွားလာမည့်လမ်းကြောင်းများကိုပါ စစ်ဆေးရပေမည်။
ကုန်သွယ်ရေးဆိုသည်မှာ လမ်းများပေါ်တွင် ရိုးရိုးလေး ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ထုထည်ကြီးမားသော ကုန်စည်များအတွက် လှည်းများက လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
တံခါးများကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း အချိန်ဇယားဆွဲရန် လိုအပ်ပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် သယ်ယူပို့ဆောင်မှုများကြားတွင် အနားယူချိန်များ ရှိရမည်ဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် ကျယ်ဝန်းသော ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုလုံး အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်လာသေးချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် လိုအပ်ပေသည်။
မေရီက အရာအားလုံးကို ချရေးထားလိုက်သည်။
အီလီဇာကမူ လက်ခံရေး ကင်းလှည့်မှုကို စတင်စီစဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အလည်အပတ်ခရီးများ မစတင်မီ ဗေးလ်ဝုဒ်ဘက်မှ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တံခါးစောင့်တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ရန် ဂါရစ်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
ဟယ်လီနာကမူ ထိုအချက်အားလုံးကို ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် သည်းခံစွာဖြင့် သဘောတူခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမက မနက်ဖြန် နေ့လယ်စာအတွက် စာဖြင့်တောင်းဆိုရန် လိုအပ်သလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြုံးလေသည်။
“ဧည့်ခံချိန်တွေကိုပါ သတ်မှတ်ထားသင့်တယ် ထင်တယ်လေ။”
သူ့အမေကမူ အံသြသွားဟန် ပြုသည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်းပေါ့။
ရဲတိုက်မှူးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြသစရာများ ပိုမိုရှိနေသေးသည်။
ကျွန်တော် ဒါကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့သင့်သည်။
နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလင်းရောင်ထွက်နေသော မှတ်တမ်းစားပွဲဝိုင်းကို ဝိုင်းထိုင်ကြသည်။
ဂါရစ်နှင့် ဟယ်လီနာတို့လည်း ဆက်လက်ရှိနေကြသည်။
နှစ်ဦးစလုံးက ရထားလုံးအကြောင်းကို ထပ်မံမပြောကြတော့ပေ။
အသစ်ရရှိလာသော မြို့ပြမှတ်တမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်မေးမြန်းလိုက်သောအခါ မြေပုံသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
လမ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တောင်ကုန်းများကမူ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲပင်။
၎င်းတို့၏အောက်ဘက်တွင် အရောင်အသွေးစုံသော အမှတ်အသားငယ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။
“သတ္တုတွင်း စစ်တမ်းတွေပါ” ဟု ရဲတိုက်မှူးက ဆိုသည်။
မေရီက စာရွက်အသစ်တစ်ရွက်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
အယ်လီနောက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
အယ်ဒရီက သူ့ခွက်ကို လုမတတ် တိုက်မိမလို ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကြားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အသုံးဝင်လား။”
“ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်” ဟု အယ်လီနောက ဖြေသည်။
အတော်လေး ထိန်းချုပ်ပြောဆိုထားသော အဖြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကမူ လုံးဝကို မထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
ပထမဆုံးအမှတ်အသားသည် မြောက်ဘက်တောင်ခြေတွင် ငွေရောင်ဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။
“ဆယ်ဗာဗင်း သတ္တုတွင်းလုပ်ငန်းပါ။ ငွေရိုင်းသတ္တုတွေ ဖြစ်ပြီး အောက်ဘက်ပြခန်းတွေမှာ ရွှေပါဝင်တဲ့ သွေးကြောတွေကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်”
“ငွေနဲ့ ရွှေလား” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု အယ်လီနောက ဆိုသည်။ “ဟိုရှေးဟောင်းစစ်တမ်းက မှန်ကန်ပြီး ပြခန်းတွေ ရေမလွှမ်းသွားဘူးဆိုရင်ပေါ့။”
ရဲတိုက်မှူးက ထိုနေရာကို ချဲ့ပြလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ပိတ်သိမ်းမှုကတော့ ကာကွယ်ရေးအရ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့တာပါ။ ပင်မလုပ်ငန်းခွင်တွေက ကုန်သွားတာမဟုတ်ပါဘူး။ အဝင်ဝကို အလုံပိတ်ထားခဲ့တာပါ”
၎င်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဒုတိယမြောက်အမှတ်အသားတစ်ခု ထပ်မံလင်းလက်လာသည်။
“ဟိုင်းဖဲလ် သတ္တုတွင်းပါ။ ကြေးနီ၊ သံဖြူနဲ့ သံရိုင်းတွေ ရှိပါတယ်။ မြေပြင်လုပ်ငန်းခွင်မှာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစခန်း တစ်ခုရှိပါတယ်”
အယ်ဒရီက လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပန်းပဲဖိုတွေကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။”
“သတ္တုတွင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သွားစစ်ဆေးပြီးမှပေါ့ အယ်လီနောက ပြောသည်။”
“ကိုယ်သိပါတယ်။”
“ရှင်က သတ္တုကို ရပြီးသားလူလို ပြုံးနေပါလား။”
“မြေပုံတစ်ခုကို ကြည့်ပြီး ပြုံးတာတော့ ခွင့်ပြုသင့်ပါတယ်လေ။”
သူမက ထိုအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်သည်။
“ခဏတာပါပဲ။”
အရှေ့ဘက် တောင်စွယ်တွင် တတိယမြောက်အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒေါင်းစတုန်း ရှာဖွေရေးကွင်းပြင်ပါ။ နီလာကျောက်စရစ်တွေနဲ့ ကိုရန်ဒမ် သတ္တုိုတွေ ရှိပါတယ်။ ဘေးချင်းယှဉ်လျက်ရှိတဲ့ လုပ်ငန်းခွင်တွေမှာ ပတ္တမြားတွေ ရှိတယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်”
ဟယ်လီနာက စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
ဂါရစ်က ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားပုံရသည်။
ကျွန်တော် ထိုနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ကျောက်မျက်တွေပေါ့။”
“တန်ဖိုးရှိနိုင်ချေ ရှိတာပေါ့” ဟု သူက ဆိုသည်။
“ကိုရန်ဒမ်တိုင်းက လက်ဝတ်ရဲတန် ဖန်တီးလို့ရတဲ့ အရည်အသွေးရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု အယ်လီနောက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ညံ့တဲ့ပစ္စည်းတွေကလည်း ကျောက်ဖြတ်သမားတွေနဲ့ ပွတ်တိုက်ပြင်ဆင်သူတွေအတွက် အသုံးဝင်ဆဲပါပဲ။”
ဂရေးကိပ်၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် စတုတ္ထမြောက်အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“စင်ဒါဘန်း စစ်တမ်းကွင်းပြင်ပါ။ ရေပေါ်ကျောက်မီးသွေး ကြောတိမ်တွေ ရှိပါတယ်။ စီးပွားဖြစ် တူးဖော်မှုတော့ မစတင်ရသေးပါဘူး။”
ထိုအချိန်တွင် မေရီ၏ စာမျက်နှာမှာ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် မြေပုံပေါ်တွင် တောက်ပနေသော အမှတ်အသားများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ငွေ။
ရွှေ။
သံ။
ကြေးနီ။
ကျောက်မျက်ရတွေ။
ယခင်နေ့က ဘဏ္ဍာတိုက်ကို အားမလိုအားမမ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းထက် ပို၍ မျှော်လင့်ချက်များစွာ ပေးစွမ်းနိုင်လောက်ပေသည်။
“ဘယ်လောက်ရှိလဲ” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“လက်ရှိရနိုင်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေက သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ ခန့်မှန်းချက်တွေကိုပဲ ပေးနိုင်ပါတယ်” ဟု ရဲတိုက်မှူးက ပြန်ဖြေသည်။ “လက်တလော ပြန်လည်ရယူနိုင်တဲ့ ပမာဏကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန်းစစ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။”
“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့” ဟု အယ်လီနောက စကားစသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှာဖွေစရာနေရာတွေ ရှိပေမယ့် ငွေကြေးကတော့ မရှိသေးပါဘူး။”
“ကိုယ် နားလည်ပါတယ်။”
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“နားလည်ပါတယ်လေ။”
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အက်ဗလင်က ပြုံးနေသည်။
“သူ သင်ယူနေပါတယ်။”
ကျွန်ုပ်တို့သည် သတ္တုတွင်းစာရင်းကို ကောင်စီထံသို့ တင်ပြခဲ့ကြသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တုံ့ပြန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သတ္တုတွင်းများရှိလာခြင်းကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အကြွေစေ့တစ်ခုချင်းစီကို ရေတွက်နေစရာမလိုဘဲ စပါးဝယ်ယူနိုင်တော့မည်လားဟု ဘီထရစ်က မေးမြန်းသည်။
နေရာတွေက ဘယ်နားမှာလဲဆိုတာ ဘယ်သူတွေ သိသေးလဲဟု အီလီဇာက မေးသည်။
ဘယ်လိုဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးတွေနဲ့ သဘောတူညီချက်တွေက သက်ဆိုင်လဲဆိုတာကို မေရီက မေးမြန်းသည်။
သတ္တုတွင်းလုပ်သားတွေကို အယ်လီနောက တောင်းဆိုသည်။
လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးမြန်းကြတော့သည်။
ဆူညံသံများ ငြိမ်ကျသွားသည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“နောက်ဆုံးမေးခွန်းက စတင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာလို့ ထင်ပါတယ်။”
“ကျွန်ုပ်တို့မှာ သတ္တုတွင်းလုပ်သားတွေ ရှိပါတယ်” ဟု မေရီက ဆိုသည်။ “အချို့က ဗေးလ်ဝုဒ် အလုပ်သမားတွေနဲ့အတူ ပါလာကြတယ်။ အချို့ကျတော့ ပထမဆုံး ရောက်လာသူတွေထဲကနေ စာရင်းပေးသွင်းထားကြပါတယ်။”
“ဘယ်လောက်များလဲ။”
“စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ နေရာလေးခုစလုံးကို ဖွင့်လှစ်ဖို့အတွက်တော့ မလုံလောက်ပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် နေရာလေးခုစလုံးကို မဖွင့်သေးဘူးပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူမသည် စာရင်းစာအုပ်ကို စားပွဲလယ်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
“ဘယ်ဟာကို အမြန်ဆုံး အသုံးဝင်အောင် လုပ်လို့ရနိုင်မလဲ။”
အယ်လီနောက ဆယ်ဗာဗင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ အပေါ်ဘက်လုပ်ငန်းခွင်တွေအနီးမှာ ရယူလို့လွယ်ကူတဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေ ရှိနေပါတယ်။ လမ်းကလည်း ဟိုင်းဖဲလ်ထက် ပိုနီးပါတယ်။ နက်နက်နဲနဲ တူးဖော်ဖို့အထိ ကတိမကမ်းဘဲနဲ့ အဝင်ဝကို သွားရောက်စစ်ဆေးလို့ ရပါတယ်”
“ဟိုင်းဖဲလ်မှာက တံခါးလည်း ရှိတယ်လေ” ဟု အယ်ဒရီက ဆိုသည်။
“အဲဒါကိုလည်း စစ်ဆေးရမှာပေါ့။”
“စစ်ဆေးမှု နှစ်ခုစလုံးကို လုပ်လို့ရတာပဲ။”
အယ်လီနောက စဉ်းစားတွေးတောလိုက်သည်။
“စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ငယ် နှစ်ဖွဲ့ပေါ့။ ဘာတွေရှိတယ်ဆိုတာ သေချာမသိရသေးဘဲနဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တွေကို စေလွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
မေရီက မြေယာမှတ်တမ်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဆယ်ဗာဗင်းကို ဘုရင့်ပိုင်နက်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။ ဟိုင်းဖဲလ်လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဒေါင်းစတုန်းကတော့ တောင်တန်းဒေသ အသိုင်းအဝိုင်းတွေနဲ့ ဝင်ငွေခွဲဝေမှု သဘောတူညီချက် အောက်မှာ ရှိပါတယ်။”
မယ်လိုဒီ၏ ယုန်နားရွက်လေးများ ထောင်သွားသည်။
“မြောက်ဘက်လမ်းတစ်လျှောက်မှာရှိတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတွေလား။”
“အဲဒီထဲက တစ်ခုပါ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။ “အော်ဒါ ရိုက်ဇ် ပါ။”
ကျွန်တော် တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်အမှတ်အသားကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒီနေရာမှာ မာယာလှည့်စားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။
လွယ်ကူသော မာယာတစ်ခုပေါ့။
ငွေကြေးလိုအပ်နေသော တိုင်းနိုင်ငံတစ်ခု။
ကျောက်မျက်ရတနာများ ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသော မှတ်တမ်းတစ်ခု။
စားပွဲဝိုင်းနှင့် ၎င်းတို့၏အထက်တွင် နေထိုင်ကြသော လူများကြားတွင် မေ့လျော့သွားရန် လွယ်ကူစေလောက်သည့် အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေသည်။
“ရှာဖွေရေးနယ်မြေထဲကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မစေလွှတ်ခင် အော်ဒါ ရိုက်ဇ် နဲ့ အရင်ဆွေးနွေးရမယ်” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီခရီးစဉ်မှာ လိုက်ချင်ပါသေးတယ်။”
“လိုက်ခဲ့ရမှာပေါ့။”
ဂါရစ်က စားပွဲစွန်းမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။
“အခြားအရှင်သခင်တွေဆိုရင် လူတွေနဲ့ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေကို တောင် တင်ပို့နေလောက်ပြီ။”
“သူတို့ကမှားယွင်းမှုတွေအတွက် နောက်မှ ပေးဆပ်ရမှာပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူ့အဖေက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါက မဆန့်ကျင်ပါဘူး။”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဆုံး စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့များကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။
အလုပ်သမားများသည် လမ်းများ၊ အဝင်ဝများ၊ လေဝင်လေထွက် ပိုက်လိုင်းများနှင့် ရေနုတ်မြောင်းများကို စစ်ဆေးကြမည် ဖြစ်သည်။
သတ္တုရိုင်း နမူနာများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးရန်အတွက် ပြန်လည်ယူဆောင်လာမည်။
ဘဏ္ဍာတိုက်သည် ထိုလုပ်ငန်းအတွက် စိတ်ကူးယဉ် အမြတ်အစွန်းများမှ မဟုတ်ဘဲ ကန့်သတ်ထားသော ရန်ပုံငွေဖြင့်သာ ထောက်ပံ့ပေးမည် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် ဝင်ငွေမဆို ဘေးကင်းလုံခြုံသော လည်ပတ်မှုနှင့် လုပ်အားခများကို ဦးစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။ ထို့နောက်မှသာ ရှေးဟောင်းအိမ်တော်ဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများကို ပေးချေခြင်း၊ အရန်ငွေများ စုဆောင်းခြင်းနှင့် အိမ်နီးချင်းနန်းတော်များ၏ လက်ဆောင်များကို မှီခိုနေရမှုကို လျှော့ချခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုအစီအစဉ်သည် မျှော်လင့်ချက်သက်သက်ထက် ပိုမိုပါဝင်လာခဲ့သည်။
၎င်းတွင် ဂရေးကိပ် ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ပါဝင်လာပေသည်။
ထိုအချက်က အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေသည်။
သုံးရက်အကြာတွင် ပထမဆုံး ဆယ်ဗာဗင်း စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ဟက်ဆာ ဖလင့် ဟုခေါ်သော အရပ်ပုပြီး ပခုံးကျယ်သည့် ድွတ်ဖ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူမသည် သားရေနမူနာအိတ်တစ်လုံးကို လွယ်ထားပြီး လက်ခံရေးခန်းမကို စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
အယ်လီနောက သူမကို ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားသည်။
“အဝင်ဝကရော။”
“မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့အတိုင်း အလုံပိတ်ထားပါတယ်။”
“ရေကရော။”
“အောက်ဘက်ရေနုတ်မြောင်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ အပေါ်ဘက်လမ်းကြောင်းကတော့ ခြောက်သွေ့နေပါတယ်။”
“ထောက်တိုင်တွေကရော။”
“ကျွန်မတို့ မြင်နိုင်တဲ့ဟာတွေကတော့ ခိုင်မာနေပါတယ်။ ပထမဆုံး စစ်ဆေးရေးအမှတ်ထက်ကျော်ပြီး မဝင်ခဲ့ပါဘူး။”
“ကောင်းပြီ။”
ဟက်ဆာသည် အဝတ်ဖြင့်ထုတ်ထားသော ကျောက်တုံးသုံးတုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
၎င်းတို့သည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကဲ့သို့ မပေါ်လွင်ပေ။
သာမန်ကျောက်ခဲများကဲ့သို့သာ မြင်ရသည်။
ပိုမိုကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဦး၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
အယ်လီနောက ပထမဆုံးကျောက်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ပြလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်။”
ဟက်ဆာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မြေစာပုံတွေမှာလည်း ဒီလိုပစ္စည်းတွေ ရှိပါတယ်။ ဘယ်သူပဲ ထွက်သွားထွက်သွား အလ급တကူ ထွက်သွားကြပုံပါပဲ။”
“သတ္တုတွင်းကို စစ်ဆေးနေတုန်းမှာပဲ အဲဒီနေရာတွေကနေ ပြန်လည်ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်မလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“သီးခြားအလုပ်လုပ်တဲ့နေရာတစ်ခုနဲ့ ဘယ်လောက်အသုံးဝင်လဲဆိုတာ အတည်ပြုဖို့ စစ်ဆေးမှုတစ်ခု လုပ်မယ်ဆိုရင်ပေါ့” ဟု ဟက်ဆာက ဆိုသည်။ “ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် လူတွေကို မြေအောက်ဆီ စေလွှတ်စရာ မလိုပါဘူး။”
မေရီက မှတ်တမ်းတစ်ခု တင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အယ်လီနော၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အရောင်မှိုင်းနေသည့် ကျောက်တုံးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
၎င်းက လုပ်အားခများ ဖြစ်လာရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။
စောင်များ။
စိမ်းေလးများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် မိမိတို့၏ နွားများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြဖူးသော ဘိုးဘွားများပိုင်ဆိုင်သည့် မိသားစုထံသို့ ပေးဆပ်ရမည့် ကြွေးမြီ။
သို့သော် ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။
ယနေ့အတွက်တော့ ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။
ဟက်ဆာက ဒုတိယအထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အထဲတွင် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းငယ်တစ်ခု ပါရှိနေသည်။
ကျိုးနေသော စာရင်းအညွှန်း တံဆိပ်ပြားလေး တစ်ခုပင်။
သူမက ၎င်းကို မေရီထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
“အဝင်ဝနားမှာ တွေ့တာပါ။”
မေရီက ရိုက်နှိပ်ထားသော စာလုံးများကို သေချာစွာ လေ့လာသည်။
ထို့နောက် ကူးယူထားသော မှတ်တမ်းစာမျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများက ၎င်းတို့ကြားတွင် ရွေ့လျားနေသည်။
“ဘယ်လိုလဲ” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“ဒီအဖွဲ့နံပါတ်က ရွှေ့ပြောင်းရေးစာရင်းဇယားထဲမှာ ပါပါတယ်။”
သူမက ထိုစာရင်းသွင်းချက်ကို ကျွန်တော့်အား ပြသသည်။
အလုပ်သမားများကို ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးထားခဲ့သည်။
သူတို့၏ လစာများကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။
သူတို့သည် နောက်ကွယ်ရှိ လုပ်ငန်းခွင်များကို အလုံပိတ်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် ကျောက်တုံးများဆီသို့ အကြည့်ပြန်ပို့လိုက်သည်။
“အဲဒါတွေကို တောင်းဆိုမှု မှတ်တမ်းထဲမှာ ထည့်ထားလိုက်ပါ။”
မေရီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဂရေးကိပ်၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော သတ္တုတွင်းများကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ရန်အတွက် ငွေကြေးထက် ပိုမိုလိုအပ်ပေဦးမည်။
ထိုနေရာများတွင် လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသော လူများကိုပါ ကျွန်ုပ်တို့ အမှတ်ရနေရန် လိုအပ်ပေမည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် သူမ၏ မိဘများ၏ ညစာစားပွဲ ဖိတ်ကြားမှုကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ပစ္စည်းအထုတ်အပိုး မလုပ်ခဲ့ကြပါ။
မြင်းများလည်း မမှာယူခဲ့ကြပါ။
လှေကားအတိုင်း အောက်သို့ လျှောက်ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။
တံခါးစောင့်က တောင်းဆိုချက်ကို ပို့လိုက်သည်။
ဗေးလ်ဝုဒ်ဘက်က လက်ခံခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူမ၏ ငယ်ဘဝအိမ်အောက်ရှိ မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ခြေချလိုက်ကြသည်။
ပဲလ်က လက်ခံရေးတံခါးအနီးတွင် စောင့်နေသည်။
သူက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းမြတ်တို့။”
“ညချမ်းပါ ပဲလ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“လော့ဒ် ဂါရစ်က သစ်သီးခြံထဲမှာ ရှိပါတယ်။”
“ဖြစ်ရမယ်လေ။”
“သခင်မ ဟယ်လီနာက ညစာကို နာရီဝက်အတွင်း ပြင်ဆင်ပေးပါလိမ့်မယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်”
“အိမ်တော်စာရင်းတွေကို အရင်ကြည့်ရမလား” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
ပဲလ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။
“သူ့ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ဖိုင်တွဲတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
အက်ဗလင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို လှေကားဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် သစ်တော်သီးပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ဂါရစ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူ့တွင် ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်နှင့် စာရွက်စာတမ်းပုံတစ်ပုံ ရှိနေသည်။
တစ်ခုမှာ အဆိုပြုထားသော တံခါးအချိန်ဇယား ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ သတ္တုတွင်းစစ်တမ်းများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ သစ်သီးခြံနံရံ ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ သာမန်စာရင်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။
ကျွန်တော် အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သစ်သီးခြံတွေလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။”
“ကျွန်ုပ်တို့က သစ်သီးခြံထဲမှာ ရောက်နေတာလေ။”
ဂါရစ်က ကျွန်တော့်ကို ဖန်ခွက်တစ်ခွက် ကမ်းပေးသည်။
“အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ စကားအသုံးအနှုန်းကို အထူးဂရုစိုက်ရတယ်။”
“အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် သိလာရပါပြီ။”
ဖိုင်တွဲကို သူ မဖွင့်ရသေးမီမှာပင် ဟယ်လီနာက ဝရန်တာမှနေ၍ လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“စာရွက်တွေ ဖယ်ထားလိုက်ပါတော့။”
ဂါရစ် တွေဝေသွားသည်။
ထို့နောက် သူတို့အားလုံးကို ချထားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်နေ့တာ၏ နောက်ဆုံးနွေးထွေးသော အလင်းရောင်အောက် သစ်ပင်များအောက်တွင် အတူတကွ စားသုံးခဲ့ကြသည်။
ဟယ်လီနာက ဆေးခန်းအကြောင်းကို မေးမြန်းသည်။
ဂါရစ်က သတ္တုတွင်းလုပ်သားများအကြောင်းကို မေးသည်။
အက်ဗလင်က မြို့တော်က သူတို့၏သစ်ပင်ကို တရားဝင်တွေ့ဆုံရာနေရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည့် ကလေးသုံးယောက်၏ တောင်းဆိုချက်အကြောင်းကို ပြောပြသည်။
“ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလဲ” ဟု သူ့အမေက မေးသည်။
“အဲဒီထဲမှာ ဘာမှမဆောက်ခင် ဥယျာဉ်မှူးဆီကနေ ခွင့်ပြုချက်အရင်ယူရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်လေ။”
“ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ” ဟု ဂါရစ်က ဆိုသည်။
“ယူရီယာက သူတို့ကို ပဋိညာဉ်စာတမ်းတစ်ခု ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့သေးတယ်”
“သူတို့က ပြင်ဆင်ပြီးသား ရောက်လာတာလေ” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။ “လက်မှတ်တွေတောင် ပါလာတယ်။”
“နှစ်ခုက ယုန်ပုံတွေ ဆွဲထားတာလေ။”
“အဲဒါတွေက တရားဝင်အမှတ်အသားတွေ ဖြစ်တယ်လို့ မယ်လိုဒီက ပြောတာပဲ။”
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ့မိဘများလည်း ရယ်မောကြသည်။
ခဏတာမျှအတွက် ကျွန်တော် မြေပုံများကို မေ့သွားခဲ့သည်။
သတ္တုတွင်းများကို။
ဟောင်းနွမ်းနေသော ကြွေးမြီများကို။
စားပွဲပေါ်တွင် အစားအစာများ ရှိနေသည်၊ သစ်ပင်များအက်တွင် ညနေခင်းအလင်းရောင်များ ရှိနေသည်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲတွင် အနားယူနေသော ကျွန်တော့်ဇနီး၏ လက်တစ်ဖက် ရှိနေသည်။
ထွက်ခွာချိန်ရောက်သောအခါ ဟယ်လီနာသည် မြေအောက်ခန်းတံခါးဝတွင် အက်ဗလင်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး ငိုကြွေးခြင်း မရှိကြပေ။
“နောက်အပတ် နေ့လယ်စာလာစားမလား” ဟု ဟယ်လီနာက မေးသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အမေ။”
“ဒါမှမဟုတ် ပိုစောပြီးတော့ပေါ့။”
“သတင်းစကား ပို့ပေးပါ့မယ်။”
ဂါရစ်က ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လှုပ်ခါလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခါလာရင် ကောင်စီအဂျင်ဒါတွေ မပါဘဲနဲ့ လာခဲ့ပါဦး။”
“ရှင် ကိုယ်တိုင်ပဲ စာရွက်တွေ ယူလာခဲ့တာလေ။”
“ငါက မင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်တာပါ။”
“ဟုတ်ပါပြီဗျာ။”
ကျွန်ုပ်တို့သည် တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင် ဂရေးကိပ်က စောင့်ကြိုနေသည်။
တူညီသော ညနေခင်း။
တူညီသော အဝတ်အစားများ။
ပန်းပန်းလန်လန် ပင်ပန်းနေသော မြင်းများ မရှိတော့ပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ မိသားစု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကြားတွင် နှစ်ရက်ကြာ ခရီးလမ်းလည်း မရှိတော့ပါ။
အက်ဗလင်သည် စင်္ကြန်လမ်းတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ပိတ်သွားသည့်တံခါးများကို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဆီသို့ လှည့်လာကာ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ပြုံးပြနေသဖြင့် ကျွန်တော်လည်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
“အဲဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အပြုံးမျိုး မဟုတ်ဘူးနော်။”
သူမက ကျွန်တော့်ကို လက်ဝါးချင်းယှက်ကာ ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူမက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလေသည်။
“သူတို့တွေ အဲဒီမှာ ရှိနေဆဲပဲ” ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ကျွန်တော် နားလည်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“ပြီးတော့ ကျွန်ုပ်တို့က ဒီမှာ ရှိနေတယ်။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမက ကျွန်တော့်ကို နမ်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏နောက်ဘက်တွင် တံခါးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
သတ္တုတွင်းများသည် တစ်နေ့တွင် လမ်းများ၊ အလုပ်ရုံများ၊ ကျောင်းများနှင့် ဂရေးကိပ် ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ရသည့် ကတိကဝတ်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လိမ့်မည်။
ငွေရောင်သတ္တုများက မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေသည်။
ယနေ့ညအတွက်မူ ရဲတိုက်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသသမျှတွင် အကြီးမားဆုံးလက်ဆောင်မှာ ပို၍တိုတောင်းသော နှုတ်ဆက်ချိန်လေးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။