အခန်း ၄၀ - လွယ်ကူချောမွေ့သော ခရီးစဉ်
မိဘနှစ်ပါး ပြန်တော့မည်ဖြစ်၍ အက်ဗလင်သည် လွန်စွာ အလိုက်သိနားလည်ပေးခဲ့ပေသည်။
သူမသည် လမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးခဲ့၏။
ခရီးစဉ်အတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာများ ပြင်ဆင်ပေးရန် ဘီထရစ်ကို မေတ္တာရပ်ခံခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် မြင်းလှည်းပေါ်ရှိ ပြင်ဆင်ထားသော မြင်းဇက်ကြိုးများကို သေချာစစ်ဆေးပြီးကြောင်းလည်း စိစစ်ခဲ့၏။
ထို့နောက်မှ အခန်းထဲရှိ ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ မိနစ်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် တိုးတိုးကပ်သွားပြီး သူမ၏ ခါးကို သိုင်းဖက်လိုက်၏။
သူမသည် ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ မှီနွဲ့လာသည်။
"သူတို့ ပြန်လာလည်မှာပါ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"သိပါတယ်"
"ပြီးတော့ ငါတို့လည်း သူတို့ဆီ သွားလည်ကြတာပေါ့"
"ဒါလည်း သိပါတယ်"
ကျွန်တော်တို့အောက်ဘက်တွင် ဗေးလ်ဝုဒ် အစောင့်တပ်သားများက သူတို့၏ မြင်းများကို စစ်ဆေးနေကြ၏။
ဂဲရစ်ခ်က မြင်းလှည်းဘေးတွင် ရပ်လျက် တပ်မှူးနှင့် စကားပြောနေသည်။ ဟယ်လီနာကတော့ ပစ္စည်းမှားထည့်ထားပုံရသော ခြင်းတောင်းတစ်ခုကို စစ်ဆေးနေ၏။
တစ်ခုခုကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
အခြားတစ်ခုကို ထပ်ထည့်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ခြင်းတောင်းမှာ မူလအတိုင်းပင် ပြောင်းလဲမသွားပေ။
အက်ဗလင်က သူမ၏ မိခင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
"မေမေက ဝမ်းနည်းစိတ်မဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေရရင် အမြဲတမ်း တစ်ခုခုကို ဝင်ပါတော့တာပဲ"
"ဒါကြောင့်မလို့ မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက အဲဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး"
"နည်းနည်းပေါ့"
ကျွန်တော် သူမ၏ ခေါင်းဘေးဘက်လေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို နောက်တစ်ရက်လောက် ထပ်နေဖို့ ပြောလို့ရတာပဲ"
သူမက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။
"ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်ကျရင်လည်း ဒီစကားပဲ ပြန်ပြောနေရမှာလေ"
"အဲဒါကတော့ ငါ့အစီအစဉ်ရဲ့ ဟာကွက်ပေါ့"
သူမက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှ လှည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဒီမှာ ပျော်ပါတယ် ယူရီယာ"
"ငါ သိတာပေါ့"
"ရှင့်ကို အထင်မလွဲစေချင်ဘူး..."
"မလွဲပါဘူး"
သူမ၏ ပခုံးများ ပြေလျော့သွား၏။
ကျွန်တော် သူမ၏ မျက်နှာပေါ် ဝဲကျနေသော ဆံစအချို့ကို သပ်တင်ပေးလိုက်သည်။
"မိဘတွေကို လွမ်းတာနဲ့ ငါ့ဆီမှာ ရှိနေချင်တာ နှစ်ခုလုံး ဖြစ်လို့ရပါတယ်။ နှစ်ခုလုံးအတွက် ခံစားချက် ရှိခွင့် ရှိပါတယ်"
သူမက ကျွန်တော့်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို နမ်းလိုက်၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်သာ တံခါး မခေါက်ခဲ့လျှင် ကျွန်တော်တို့ ထိုနေရာတွင် တော်တော်နှင့် ခွာဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။
တံခါးပြင်ပမှ မေရီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်ရှင့်"
ယင်းမှာ ကောင်းသော အစပျိုးမှုတော့ မဟုတ်လှပေ။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ကက်စတယ်လန်က လက်ခံသုံးစွဲမှုဆိုင်ရာ ပထမပိုင်း စစ်ဆေးချက်ကို ပြီးစီးသွားပါပြီ"
"နောက်မှ ပြောလို့ မရဘူးလား"
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ နံရံမှာ လင်းလက်လာသည်။
"မွမ်းမံပြင်ဆင်လိုက်သော ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ရေး ခရီးစဉ်များတွင် ဗေးလ်ဝုဒ်အိမ်တော် ပါဝင်ပါသည်"
အက်ဗလင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။
ကျွန်တော် ရွှေရောင်မျက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာပြောတယ်"
"မွမ်းမံပြင်ဆင်လိုက်သော ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ရေး ခရီးစဉ်များတွင် ဗေးလ်ဝုဒ်အိမ်တော် ပါဝင်ပါသည်"
"ကျမ မိဘတွေရဲ့ အိမ်တော်လား" ဟု အက်ဗလင်က မေးလိုက်သည်။
"လက်ရှိ သတ်မှတ်ချက်မှာ ယခင် အရှေ့ဘက် မဟာဝန်ကြီး၏ စံအိမ်တော်နှင့် ကိုက်ညီပါသည်"
သူမသည် ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှ ခွာလိုက်၏။
"ဗေးလ်ဝုဒ်မှာ ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ရေး ဂိတ်တံခါး ရှိနေတာလား"
"မှန်ကန်ပါသည်"
ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် စောင့်ဆိုင်းနေသော မြင်းလှည်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် နံရံဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်၏။
"မနေ့ကတည်းက ဒါကို အရင်ပြောသင့်တာ"
"ခရီးစဉ် စိစစ်အတည်ပြုမှုသည် လွန်ခဲ့သော ၁၄ စက္ကန့်ကမှ ပြီးစီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်"
ယင်းကိုတော့ ပြန်ဆင်ခြေတက်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
အက်ဗလင်ကမူ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးဖြစ်၏။
ဂဲရစ်ခ်က ကျွန်တော်တို့စကားကို မယုံပေ။
သူ့မြင်းလှည်းကြီး ပျံသန်းနိုင်သည်ဟု ကျွန်တော် အဆိုပြုလိုက်သည့်အလား ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အယုံအကြည်မရှိကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။
"ငါ့အိမ်အောက်မှာ ဘာဂိတ်တံခါးမှ မရှိဘူး"
"ကက်စတယ်လန်က ရှိတယ်လို့ ပြောနေတယ်လေ"
"ငါ့အိမ်အကြောင်း ငါသိတာပေါ့"
ဟယ်လီနာက ရင်ဘတ်ကို လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"ရှေးဟောင်း အောက်ခြေအုတ်မြစ်တွေထဲမှာ ကျွန်မတို့ တစ်ခါမျှ မဝင်ဖူးတဲ့ အခန်းတွေ အများကြီးရှိတယ်လေ"
"အဲဒါတွေက အုတ်မြစ်တွေမလို့ ပိတ်ထားတာကိုး"
"အခန်းတွေလို့ ခေါ်တယ်ဆိုကတည်းက အုတ်မြစ်သက်သက်ထက် ပိုတာပေါ့"
အက်ဗလင်က သူမ၏ မိခင်လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဒီကနေ အဲဒီဂိတ်တံခါးကို သွားလို့ရတယ်လို့ ပြောတာပါ"
ဟယ်လီနာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။
"ဘယ်လောက် မြန်မြန်လဲ"
"စက္ကန့်ပိုင်းပဲ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ "လမ်းကြောင်းပွင့်သွားတာနဲ့ ရောက်ပြီ"
သူမက မြင်းလှည်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်၏။
"ဂဲရစ်ခ်"
"မဖြစ်ဘူး" ဟု သူက ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဘာပြောမလို့လဲဆိုတာတောင် ရှင် မကြားရသေးဘူးနော်"
"အဲဒီလေသံကို ငါ သိတယ်"
"မြင်းလှည်းပေါ်မှာ နှစ်ရက်ပတ်လုံး အချိန်မဖြုန်းရဘဲ ငါတို့သမီးဆီ လာလည်လို့ရမယ့် ဂိတ်တံခါးမျိုး ငါတို့အိမ်အောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် အဲဒါကို ရအောင် ရှာရမှာပဲ"
သူ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
ပြန်ပိတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူ့တပ်မှူးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ထွက်ခွာမယ့်အချိန်ကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်"
တပ်မှူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"ဘယ်လောက်ကြာကြာပါလဲ သခင်"
ဂဲရစ်ခ်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်၏။
ယနေ့မနက်ခင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ၏ အပြုံးထဲ၌ ဝမ်းနည်းရိပ် မကိန်းဝပ်တော့ပေ။
"သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
ကူးပြောင်းပို့ဆောင်ရေး အခန်းမှာ တစ်ညတာအတွင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သိသိသာသာကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။
တံခါးများမှာ မူလနေရာအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သလို ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရှေးဟောင်း သရဖူ တံဆိပ် ရိုက်နှိပ်ထားဆဲ ဖြစ်၏။
သို့သော် မုခ်ဦးကွေး ပတ်လည်တွင် သင်္ကေတငယ်လေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု လင်းလက်နေလေပြီ။
မေရီသည် စာအုပ်ကို ဖွင့်လျက် ယင်းသင်္ကေတများအောက်တွင် ရပ်နေသည်။
အယ်လစ္စတား ကေးလ်လည်း သူမနှင့်အတူ ရှိနေ၏။
“ဗေးလ်ဝုဒ်အောက်က ဂိတ်တံခါး” ဆိုသော စကားကို ကြားကြားချင်း စစ်သားများ အထဲမှ ထွက်လာမည်ကို ချက်ချင်း စိတ်ကူးပုံဖော်နေပုံရသော ကပ္ပတိန် အီလီဇာလည်း ရောက်နေပေသည်။
မယ်လိုဒီက နံရံအနီးတွင် ရပ်နေ၏။
"ဒါ တကယ် ကောင်းတာပဲ"
"ဒါတွေ ဘယ်ကို ပို့ပေးမှန်းတောင် နင်မှ မသိတာ" ဟု မေရီက ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါကြောင့်မလို့ ပိုကောင်းတာပေါ့"
တံခါးများ၏ အထက်တွင် ကက်စတယ်လန်၏ မျက်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။
"အမြဲတမ်း အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ဆိုင်မှုအရ ဒေသတွင်း ခရီးစဉ်မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ရှုခွင့် ပြုလိုက်ပါသည်"
ကြမ်းပြင်ထက်တွင် အလင်းတန်းများဖြင့် မြေပုံတစ်ခု ပုံပေါ်လာ၏။
ယင်း၏ ဗဟိုတွင် ဂရေးကိပ်က လင်းလက်နေသည်။
မျဉ်းတစ်ကြောင်းက ဝက်စ်မီးယားသို့ ဆက်သွယ်ပေးထား၏။
အခြား မျဉ်းတစ်ကြောင်းက အရှေ့ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားသည်။
အခြား မျဉ်းအတော်များများမှာမူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သင်္ကေတများထံ၌ ဆုံးသတ်နေ၏။
"ဗေးလ်ဝုဒ်အိမ်တော်" ဟု ကက်စတယ်လန်က ဆိုသည်။
အရှေ့ဘက် အမှတ်အသားမှာ ပိုမို လင်းလက်လာ၏။
"စတုန်းဖို့ဒ် ကုန်သွယ်ရေးစခန်း၊ ဝီလိုဘရွတ် ခရီးတစ်ထောက်နားစခန်း၊ နော့သ်ဝေါချ် ခံတပ်၊ ဟိုက်ဖဲလ် သတ္တုတွင်းစခန်း၊ အော်ဆဲလ် ဘုရင့်ဆိပ်ကမ်း"
မေရီ၏ ကလောင်တံ ရပ်သွား၏။
"ကမ်းရိုးတန်းက ဆိပ်ကမ်းလား"
"ယခင် ဘုရင့် မဟာကူးပြောင်းရေး တပ်ဆင်မှုဖြစ်ပါသည်။ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် လက်ခံရေး အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းကို မစိစစ်ရသေးပါ"
ဂဲရစ်ခ်က ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်သည်။
"အဲဒီနေရာအချို့က တခြားတိုင်းပြည်တွေထဲမှာ ရှိနေတာပဲ"
"ဟုတ်တယ်" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်၏။ "သူတို့နဲ့ မဆွေးနွေးဘဲတော့ တံခါးတွေကို ဖွင့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်သည်။
ကက်စတယ်လန်က ဆက်ပြော၏။
"ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်မှာ လက်ရှိ သုံးစွဲနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိပါသည်။ ဗေးလ်ဝုဒ်အိမ်တော်တွင် အကောင်းပကတိ လက်ခံရေး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် ရှိပါသည်။ စတုန်းဖို့ဒ် ကုန်သွယ်ရေးစခန်းမှာ ပိတ်ဆို့မှုများကို ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဝီလိုဘရွတ် ခရီးတစ်ထောက်နားစခန်းမှာ ကျောက်ဆူးပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကျန်ရှိသော နေရာများမှာ စစ်ဆေးရန် သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်ခွင့်ပြုချက် ရယူရန် လိုအပ်ပါသည်"
"ဒါဆိုရင် ဒီစာရင်းမှာ ပါသမျှ နေရာတိုင်းကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ သွားလို့ရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူးပေါ့" ဟု အက်ဗလင်က ပြောလိုက်၏။
"မှန်ကန်ပါသည်"
"ဗေးလ်ဝုဒ်ကျတော့ရော" ဟု ဟယ်လီနာက မေးလိုက်သည်။
"လက်ခံရေးအခန်း၏ အဆောက်အအုံဖွဲ့စည်းပုံ အကောင်းပကတိ ရှိပါသည်။ ကူးပြောင်းရေး ကြမ်းပြင် ရှင်းလင်းပါသည်။ ဒေသတွင်း ဝင်ထွက်ပေါက်ကို နေအိမ်ဘက်မှ ပိတ်ဆို့ထားပါသည်"
ဂဲရစ်ခ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်နေရာမှာလဲ"
ဒုတိယမြောက် ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာ၏။
ရှေးဟောင်း အုတ်မြစ်များ၏ အထက်တွင် ဗေးလ်ဝုဒ်စံအိမ်၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်။
အနောက်ဘက် အဆောင်အောက်ရှိ အခန်းတစ်ခု လင်းလက်လာ၏။
ဟယ်လီနာက ဂဲရစ်ခ်၏ အင်္ကျီလက်စကို တို့လိုက်သည်။
"ဝိုင်မြေအောက်ခန်းဟောင်းပဲ"
"အဲဒီနံရံက ကျောက်နံရံ အခိုင်ကြီးလေ"
"လုံးဝ အခိုင်ကြီးတော့ မဟုတ်ဘူးနဲ့ တူတယ်"
သူက ထိုပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ငါ့အဖေတုန်းက အဲဒီအခန်းကို တိုင်းတာဖူးပါတယ်"
"ရှင့်အဖေက စိုထိုင်းဆရှိမရှိ ရှာတာလေ" ဟု ဟယ်လီနာက ပြောသည်။ "မှော်တံခါးတွေကို ရှာတာမှ မဟုတ်တာ"
ကျွန်တော် ကက်စတယ်လန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။
"ငါတို့ အထဲဝင်သွားရင် ချက်ချင်း ပြန်လာလို့ရလား"
"စစ်ဆေးနေစဉ် ကာလတစ်လျှောက်လုံး ပြန်လာနိုင်သော လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ထားမည် ဖြစ်ပါသည်"
"ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ တခြားဘယ်သူမှ နောက်က လိုက်လာလို့ မရဘူးနော်"
"သတ်မှတ်ထားသော ခရီးသွားများသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုပါမည်"
ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ထဲမှ လူများ၏ အမည်ကို ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ အစောင့်တပ်သား နှစ်ဦး ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်လူများကို ဂရေးကိပ်တွင် ချန်ထားခဲ့၏။
တံခါးများကို မဖွင့်မီ အယ်လီနို ရောက်ရှိလာသည်။
ရှေးဟောင်း မြေအောက်အခန်းတစ်ခုထဲ သွားရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား သတင်းပေးလိုက်ပုံရ၏။
သူမက တူတစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ထိုတူကို ကျောက်နံရံထက်၌ သုံးမည်လား သို့မဟုတ် သူမကို ဖိတ်ရန် မေ့သွားသောသူအပေါ် သုံးမည်လားဆိုသည်ကိုမူ ကျွန်တော် မမေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
မုခ်ဦးကွေးတွင် အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ယင်း၏ အလွန်တွင်မူ အမှောင်ထုက ဆီးကြိုနေ၏။
ထို့နောက် ဆီမီးအိမ်များ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လင်းထိန်လာခဲ့သည်။
ဟိုဘက်ခြမ်းတွင် ခြောက်သွေ့သော ကျောက်အခန်းတစ်ခန်းက စောင့်ကြိုနေလေသည်။
ဟယ်လီနာက အက်ဗလင်၏ လက်ကို ဆုပ်ညှစ်လိုက်၏။
ကျွန်တော်တို့ လျှောက်ဝင်လိုက်ကြသည်။
ခရီးသွားနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိပေ။
ခြေတစ်လှမ်းက ဂရေးကိပ်၏ အောက်တွင်။
နောက်ခြေတစ်လှမ်းက ဗေးလ်ဝုဒ်၏ အောက်တွင်။
လေထုထဲတွင် ဝက်သစ်ချသားနှင့် ရှေးဟောင်းကျောက်တုံးများ၏ အနံ့ ခပ်သင်းသင်း ရရှိနေ၏။
တစ်ဖက်နံရံတွင် ငွေရောင်သစ်ပင် ရုပ်တုထွင်းထုထားမှုက အပြည့်နေရာယူထားသည်။
ဂဲရစ်ခ်က အခန်း၏ ဗဟိုတွင် ရပ်လျက် ပတ်ပတ်လည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"ငါ ဒီအပေါ်မှာ နေလာတာ နှစ်ငါးဆယ် ရှိပြီ"
မယ်လိုဒီက ထွင်းထုထားသော သစ်ပင်ပုံကို စိစစ်ကြည့်လိုက်၏။
"ရှက်ဖို့တော့ နည်းနည်း ကောင်းတာပေါ့"
မေရီက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
"မယ်လိုဒီ"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ရှက်စရာပဲလေ"
ဟယ်လီနာက ရယ်မောနေသည်။
ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး မဟုတ်ပေ။
တိုးတိုးဆိတ်ဆိတ်လည်း မဟုတ်ပေ။
သူမက တစ်ဖက်နံရံဆီ လျှောက်သွားပြီး သစ်ပင်ပုံပေါ်သို့ လက်ဝါး တင်လိုက်၏။
ဘာမှ ဖြစ်မလာပေ။
"ကက်စတယ်လန်"
ယင်း၏ အသံသည် မုခ်ဦးကွေးဘေးရှိ ကြေးဝါပြားငယ်လေးမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်၏ အတည်ပြုချက်နှင့် ဒေသခံ၏ လက်ခံမှုဖြင့် ဒေသတွင်း အိမ်တော်အာဏာပိုင်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ခွင့် ပြုနိုင်ပါသည်"
ကျွန်တော် ဂဲရစ်ခ်နှင့် ဟယ်လီနာတို့အား ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ မိဘတို့ရဲ့ အိမ်ပဲလေ။ ဒီတံခါးကို မိဘတို့ပဲ ထိန်းချုပ်သင့်တာပေါ့"
ဂဲရစ်ခ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်တံ့သွား၏။
"စည်းကမ်းမရှိဘဲ ဝင်ထွက်တာမျိုးတော့ မဖြစ်ရဘူး"
"သဘောတူပါတယ်"
"မလာခင် သတင်းလှမ်းပို့ရမယ်။ ဒီဘက်က တစ်ယောက်ယောက် လက်ခံမှ ရမယ်"
"သဘောတူပါတယ်"
"ငါတို့ ပိတ်ထားလိုက်ရင်ရော"
"ပိတ်ထားလျက်ပဲ ရှိနေမှာပါ"
သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ဟယ်လီနာက ထွင်းထုထားသော သစ်ပင်ပေါ်ရှိ သူ့လက်ဘေးတွင် သူမ၏ လက်ကို ယှဉ်တင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပိုင်ခွင့် အတည်ပြုခြင်းကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ကြ၏။
သစ်ပင်ပုံမှာ လင်းလက်သွားသည်။
နံရံထက်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ကျောက်နံရံ ပွင့်ဟသွားသည်။
ဟိုဘက်ခြမ်းတွင် ဝိုင်ပုလင်းစင်များ အစီအရီ ရှိနေ၏။
ပြီးလျှင် ဖယောင်းတိုင် ကိုင်ထားသော အိမ်ဖော်မှူးတစ်ဦး ရှိနေသည်။
သူက ကျွန်တော်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။
ဂဲရစ်ခ်ကလည်း ပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်။
အိမ်ဖော်မှူးက ဟယ်လီနာကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်ကို။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်၏။
သူ့လက်ထဲမှ ဖယောင်းတိုင် စောင်းသွားသည်။
မယ်လိုဒီက လက်လှမ်းပြီး ယင်းကို တည့်ပေးလိုက်၏။
"ဖယောင်းတိုင်ကို မယိုင်အောင် ကိုင်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"
"သခင်ကြီး..."
ဂဲရစ်ခ်က ချောင်းဟက်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ပဲလ်"
"သခင်တို့ မနက်ဖြန် ညနေမှ ရောက်မယ်လို့ ထင်ထားတာပါ"
"ဟုတ်တယ်"
ပဲလ်က ကျွန်တော်တို့၏ နောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လင်းလက်နေသော တံခါးပေါက်ကို ကြည့်၏။
ထို့နောက် သူ့သခင်ဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"အမျိုးတော်တို့အတွက် အခန်းတွေ ပြင်ဆင်ပေးရမလားခင်ဗျာ"
ထိုစကားကြောင့် ဟယ်လီနာမှာ ပို၍ ပွဲကျသွားခဲ့၏။
ကျွန်တော်တို့ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။
အဓိကမှာမူ ဂဲရစ်ခ်က သူ့အိမ်တော်သို့ တကယ်တမ်း ရောက်ရှိမရောက်ရှိ အတည်ပြုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက မြေအောက်ခန်း လှေကားကို စစ်ဆေးသည်။
အနောက်ဘက် စင်္ကြံကို ကြည့်၏။
အိမ်ရှေ့ ကွင်းပြင်ကို စစ်ဆေးသည်။
ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လိုက်ပြီး သစ်သီးခြံကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်၏။
သူ့မြင်းများက မြင်းခြံထဲတွင် ရပ်နေကြသည်။
သူ့ဥယျာဉ်မှူးများက ထူထပ်နေသော ခြံစည်းရိုးပင်များကို ရှင်းလင်းနေကြ၏။
ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားပေ။
သူမရှိသင့်ဘဲ ခရီးနှစ်ရက်စာ ဝေးကွာနေရမည့် သမီးဖြစ်သူက သူ့ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်မှအပ အရာရာ မပြောင်းမလဲရှိ၏။
အက်ဗလင်က သူ့လက်မောင်းကို တွဲလိုက်သည်။
"ကဲ... ဘယ်လိုလဲ"
သူက သမီးဖြစ်သူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
တော်တော်နှင့် သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပေ။
ထို့နောက် သူ့လက်ကို သူမလက်ပေါ် ထပ်အုပ်လိုက်သည်။
"ငါတို့... ပိုပြီး ခဏခဏ လာလည်လို့ ရတာပေါ့" ဟု သူက သေချာ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။
ဟယ်လီနာက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"နေ့လယ်စာ စားဖို့တောင် လာလို့ရတာပေါ့"
"ငါတို့ထဲက တချို့မှာ တာဝန်တွေ ရှိသေးတယ်လေ"
"ငါတို့ သမီးမှာလည်း တာဝန်ရှိတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် နေ့လယ်စာ စားရုံပဲ လာတာ ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့"
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဂဲရစ်ခ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွား၏။
ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် သူပါ လိုက်ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။
ရယ်မောသံမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော စင်္ကြံအတွင်း ပြန့်လွင့်သွား၏။
ကျွန်တော် အနည်းငယ် ခပ်ခွာခွာတွင် ရပ်လျက် သူတို့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဒီဂိတ်တံခါးက လမ်းခရီးကို တိုတောင်းစေရုံတင် မကပေ။
ယင်းက ဂရေးကိပ်၏ ကွင်းပြင်တွင် စောင့်ကြိုနေခဲ့သော နှုတ်ဆက်ခွဲခွာခြင်းထဲမှ ပူဆွေးဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက လက်လှမ်းပေး၏။
ကျွန်တော် ယင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"မေမေကတော့ ခဏခဏ လာတော့မှာ မလွဲဘူး" ဟု သူမက သတိပေးလိုက်၏။
"ငါ ကြားပါတယ်"
"ဖေဖေကတော့ အလုပ်ကိစ္စ ရှိတယ်ဆိုပြီး အကြောင်းပြမှာပဲ"
"ဒါလည်း ငါ ကြားတာပဲ"
"ရှင် အစီအစဉ် ပြောင်းချင်သေးရင် ပြောင်းလို့ရတယ်နော်"
"မရပါဘူး" ဟု ဟယ်လီနာက ဝင်ပြောလိုက်၏။
ကျွန်တော်တို့အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူမက ပြုံးလိုက်၏။
"နေ့လယ်စာ လာစားမယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကို ပြောတာပါ"