ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

407

အခန်း (၄၀၇) - အလေးချိန်တိုင်းစက်ရုံမှ အသံတစ်သံ

ကျွန်တော် တွေ့ဆုံချိန်တွင် သောရ်သည် လက်နက်တိုက်ထဲ၌ ရှိနေသည်။

သူမသည် ပျက်စီးနေသော ခါးပတ်အံစာတစ်ခုကို ဖြုတ်ထားပြီး အစိတ်အပိုင်းများကို သူမ၏တူဘေးတွင် စီထားသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာ ထိုအရာတစ်ခုလုံးကိုပင် ချေမွပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ကွေးညွတ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကြိုးစားနေပုံကို ကျွန်တော် ခဏမျှ ငေးကြည့်နေမိသည်။

"ဖန်နရီယာ တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်။"

သူမသည် ခါးပတ်အံစာကို ချလိုက်သည်။

ဝှိုက်မက်ရှာ (White Measure) အကြောင်းနှင့် အိုသဲလော့စ် (Othellos) က သူ့ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက်ခေါ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံတို့ကို သူပြောပြသမျှ ကျွန်တော် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

သောရ်သည် တစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေသည်။

ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော် ရှောင်လွှဲနေခဲ့သည့် မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"တခြားနတ်ဘုရားတွေ စွမ်းအားမကြီးလာခင်ကလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပြီးမှလား။"

"လမ်းမကြီးပေါ် မရောက်ခင်ကလို့ပဲ သူ အတိအကျ ပြောနိုင်တယ်။"

သူမသည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင် အိုသဲလော့စ်က သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို လိုချင်တာလား၊ သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရင်ဆုံး ဒူးထောက်ခိုင်းပြီးမှ အနိုင်ယူချင်တာလားဆိုတာ ငါတို့ မသိနိုင်ဘူးပေါ့။"

ကျွန်တော် တူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါက အရေးကြီးလို့လား။"

"နောက်တစ်ဆင့် သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ သိဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင်တော့ အရေးကြီးတာပေါ့။"

သူမ ထရပ်လိုက်သည်။

ခါးပတ်အံစာမှာ စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"လာ၊ ကယ်ဒရစ် (Caldris) နိုးနေဦးမှာပါ။"

သူ နိုးနေသည်။

သဲစ်ရာ (Thesra) နှင့် မေရီ (Mary) တို့လည်း နိုးနေကြသဖြင့် ဤရဲတိုက်တစ်ခုလုံးက အချိန်ကို လျစ်လျူရှုရန် သဘောတူထားကြပုံရသည်။

ပြန်လည်ရရှိထားသော လက်ခံရရှိရေး ကျောက်တုံးများကို အုပ်ထားသည့်ဘောင်အောက်တွင် ထားရှိထားသည်။ မည်သူမျှ စားပွဲကို တိုက်ရိုက်မထိကြပေ။

ကယ်ဒရစ်သည် ဖန်နရီယာ၏ မှတ်မိချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ပုံဆွဲထားသည့် စာရွက်တစ်ရွက်ကို နောက်တစ်ခုဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

"ဒီအရာတွေအားလုံးက အလုပ်လုပ်ပုံချင်း မတူကြဘူး။"

"အဲဒါကို ငါတို့ သိပြီးသားလေ။" ဟု သောရ်က ပြောသည်။

"အခုတော့ ပိုပြီး သေချာသွားပြီပေါ့။"

သူသည် ရေစီးကြောင်းအိမ် (tidal house) မှ ရရှိခဲ့သော ကိရိယာ၏ ဗဟိုအလွတ်နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ဒါက ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို စတင်ပေးတာ။ တခြားတစ်နေရာမှာ ရှိတဲ့အရာက အဲဒါကို အဆုံးသတ်ပေးတယ်။ မြင်းစီးသူတွေဆီကနေ ကျွန်တော်တို့ သိမ်းယူခဲ့တဲ့ ကျောက်တုံးတွေက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် ဒီဆက်သွယ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းပေးနေတာ။"

"ဝှိုက်မက်ရှာ (White Measure) ပေါ့။"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် အသွားအလာတွေ များနေတာကို ရှင်းပြနိုင်ပြီ။"

ကျွန်တော် ပုံကို သေချာလေ့လာကြည့်သည်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က လက်ခံရရှိရေး ကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းယူလိုက်ရင် သူခိုးယူသွားတာတွေကို ပြန်ရနိုင်မလား။"

ကယ်ဒရစ် ခေါင်းခါသည်။

"တစ်ခါတစ်ရံ နယ်မြေတစ်ခုကို သူပိုင်ဆိုင်သွားပြီဆိုရင် ဒါတွေက ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကိရိယာတွေသက်သက်ပဲ။ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရုံနဲ့ ဆိုဗန် (Soven) တို့၊ မယ်ရီရယ် (Meriel) တို့ကို ပြန်ခေါ်လို့ မရဘူး။"

ထိုစကားက နာကျင်စရာ ကောင်းသည်။

သို့သော် သူ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည့်အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိသည်။

စောင့်ကြည့်သူများသည် မိုးမလင်းမီ ဝှိုက်မက်ရှာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့၏ ပထမဆုံး အစီရင်ခံစာသည် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ရောက်လာသည်။ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ပီရင် (Perrin) ၏ စာတိုက်သေတ္တာအသစ်ကို ဘာမှမပြောဘဲ လက်ခံပေးသည့် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်က သယ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ပီရင်သည် ထိုလက်ခံမှုကို သတိပြုမိသည်။

မေရီသည် အစီရင်ခံစာကို သတိပြုမိသည်။

အလေးချိန်တိုင်းစက်ရုံသည် လှုပ်ရှားမှုရှိနေသည်။ အစောင့်များက ထောင့်လေးထောင့်တွင် နေရာယူထားသည်။ လှည်းများမှာ တောင်ဘက်မုခ်ဦးမှ ဝင်ရောက်ပြီး မြောက်ဘက်လမ်းမမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အလေးချိန်တိုင်းသည့် ခန်းမဟောင်းကို တံခါးအသစ်များဖြင့် ပိတ်ထားပြီး အလုပ်သမားများက အုပ်ထားသည့် ဘောင်များကို အတွင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

လှောင်အိမ်များကို မတွေ့ရပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အတွင်းတွင် အကျဉ်းသားမရှိဟု မဆိုလိုပါ။

အီလီဇာ (Eliza) သည် စောင့်ကြည့်သူများ၏ ပုံကြမ်းကို ချပြသည်။

"အရပ်သားဝန်ထမ်းတွေက အရှေ့ဘက်အဆောင်မှာ အိပ်ကြပုံရတယ်။ အဲဒီနားမှာ တံခါးငယ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

"အစောင့်ရှိလား။" ဟု သောရ်က မေးသည်။

"ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်သမားတွေက ရေတွင်းဆီသွားဖို့ အဲဒီတံခါးကပဲ ဖြတ်သွားကြတာ။"

အစီရင်ခံစာတွင် စူးစမ်းသူက မျဉ်းသားထားသည့် အသေးစိတ်အချက်တစ်ခု ပါဝင်သည်။

စာရေးမတစ်ဦးသည် တံခါးအနီးတွင် ပုံးတစ်ပုံးကို ပြုတ်ကျစေခဲ့ပြီး အစောင့်လှည့်သွားချိန်တွင် ရွှံ့နွံထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ယူရန် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

သူမ ထရပ်လိုက်သည့်အခါ ရေမြောင်းဘေးတွင် ကျောက်တုံးဖျော့ဖျော့ သုံးတုံး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"အချက်ပေးတာလား။" ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးသုံးတုံးပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။

သူမသည် နီးကပ်စွာ မသွားဘဲ စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားချက် ပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယအစီရင်ခံစာက ညနေမစခင်မှာပင် ရောက်လာသည်။

စာရေးမသည် ပုံးတစ်ပုံးနှင့် ပြန်ရောက်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရေမြောင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး နံရံအပြင်ဘက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အခွန်ကောက်ခံသည့် အဆောက်အအုံကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်တို့၏ စူးစမ်းသူတစ်ဦးသည် အစောပိုင်းက ထိုနေရာတွင် နေရာယူထားခဲ့သည်။

"သူမ သူတို့ကို မြင်သွားပြီ။" ဟု သောရ်က ပြောသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ကိုကြည့်ရမလဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောပြထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ဟု အီလီဇာက ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအထောက်အထားတစ်ခုတည်းဖြင့် ကျွန်တော်တို့ မည်သူ့ကိုမျှ ခြံဝင်းထဲသို့ မပို့ခဲ့ပေ။

အစားတွင် စောင့်ကြည့်သူများ နေရာရွှေ့လိုက်သည်။ နေရာသစ်မှနေ၍ စာရေးမသည် ရေတွင်းနားတွင် အချိန်ကြာနေသည့်အတွက် အနှက်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို ကိုယ်နှင့်ကပ်ထားလျက် အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ရေမြောင်းအပြင်ဘက် အစွန်းအောက်၌ ခေါက်ထားသော စာရွက်စတစ်ကို တွေ့ရသည်။

အစောင့်သည် ထိုစာကို မမြင်လိုက်ပေ။

ကျွန်တော်တို့၏ စူးစမ်းသူသည် ခြံဝင်းထဲတွင် လူရှင်းသွားသည်အထိ စောင့်ပြီးနောက် နံရံအပြင်ဘက်မှနေ၍ ချိတ်ပါသော အကိုင်းအခက်တစ်ခုဖြင့် ထိုစာကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

စာထဲတွင် စကားလုံးငါးလုံး ပါရှိသည်။

"သူတို့ နာမည်တွေကို မီးရှို့နေတယ်။"

ကျွန်တော်သည် ကောင်စီခန်းထဲတွင် ထိုစာကို ဖတ်နေစဉ် အက်ဗလင် (Evelyn) က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းများက ကျွန်တော့်ထိုင်ခုံ နောက်ကျောကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

မေရီက နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်များကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

"မြောက်ဘက်သွားမယ့်ယာဉ်တန်းကို ပြင်ဆင်နေပြီ။ သူတို့ လိုအပ်နေသေးတဲ့ မှတ်တမ်းအားလုံးကို အဲဒီယာဉ်တန်းနဲ့ပဲ သယ်သွားလိမ့်မယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ မီးဖိုထဲ ပစ်ထည့်တော့မှာ။"

"ဘယ်တော့လဲ။"

"စူးစမ်းသူတွေက ဒီမနက်မှာပဲ ကြိုးကွင်းတွေကို စစ်ဆေးနေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။"

ကျွန်တော်တို့သည် စောင့်ဆိုင်းခြင်းက အသိပညာကို ပေးစွမ်းသော်လည်း အချိန်ကုန်ဆုံးစေသည့် ရင်းနှီးပြီးသား အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သောရ်သည် ကယ်ဒရစ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အဲဒီနေရာကို ရောက်ရင် လက်ခံရရှိရေး ဆက်သွယ်မှုကို ပိတ်လို့ရမလား။"

"ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးခဲ့တဲ့ ကိရိယာနဲ့ တူညီတယ်ဆိုရင်တော့ ရပါတယ်။"

"အကယ်၍ မတူဘူးဆိုရင်ရော။"

"ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ လူတွေကို ဝေးဝေးမှာ နေခိုင်းထားရမှာပေါ့။"

အီလီဇာသည် ပုံကြမ်းကို ချဉ်းကပ်ရမည့် နည်းလမ်းများအဖြစ် ခွဲလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုသည် အလုပ်သမားဆောင်နှင့် အလေးချိန်တိုင်းခန်းမကို တစ်ပြိုင်နက် သိမ်းပိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ တတိယအဖွဲ့သည် မြောက်ဘက်လမ်းမကြီးကို ပိတ်ဆို့ထားမည်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးမည့် မြင်းများ ရပ်တန့်နိုင်ရန် လုံလောက်သော နေရာရှိရမည်။

ကျွန်တော်တို့ ရနိုင်သမျှ မှတ်တမ်းများကို သိမ်းယူမည်။

ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ လူတွေကို အရင်ထုတ်ယူရမည်။

ကျွန်တော်တို့ မထွက်ခွာခင် တဲလ်ဗင် (Talven) က ပုံကြမ်းကို ကြည့်လိုကြောင်း ပြောသည်။

သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး အသက်ရှူရ လွယ်ကူစေရန် ခေါင်းအုံးကို မြင့်မြင့်ထားပေးထားရသည်။ အက်ဗလင်က ဝင်ရောက်တွေ့ဆုံချိန်ကို မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး သူ၏ဘေးတွင် အမြဲရပ်နေသည်။

ပဲ့တင်နတ်ဘုရားသည် အလေးချိန်တိုင်းခန်းမ၏ ပုံကြမ်းကို သေချာလေ့လာသည်။

"ကျောက်ဟောင်းလား။"

"အများစုကတော့ ဟုတ်တယ်။ တံခါးတွေကတော့ အသစ်တွေ။" ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။

သူ၏ အကြည့်က ကယ်ဒရစ်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။

"သူတို့က အသံတွေကို အတွင်းမှာပဲ ထိန်းထားတာ။"

ကယ်ဒရစ်က ပိုနီးကပ်အောင် တိုးလိုက်သည်။

"ဒီခန်းမက လုပ်ဆောင်ချက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလို့ ထင်သလား။"

"နံရံတွေ၊ ခေါင်မိုး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေတဲ့ စကားလုံးတွေ။"

သူသည် အသက်ရှူရန် ခဏရပ်လိုက်သည်။

အက်ဗလင်က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ထိလိုက်သည်။

"တော်တော့။"

တဲလ်ဗင်၏ လက်ချောင်းများက စောင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားသည်။

"တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။"

သူမ စောင့်နေသည်။

"သူက နှစ်ခါ ပြောလာရင် ဒုတိယအသံကို ပြန်မဖြေနဲ့။"

ကယ်ဒရစ် ငြိမ်ကျသွားသည်။

"ထပ်ခါတလဲလဲ လက်ခံမှုတစ်ခုပေါ့။"

တဲလ်ဗင် ခေါင်းညိတ်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အနားယူစေခဲ့သည်။

အပြင်ရောက်သော် ကယ်ဒရစ်သည် စီမံချက်မှ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ပယ်ဖျက်ပြီး အောက်တွင် အသစ်တစ်ခု ရေးလိုက်သည်။

လက်ခံရရှိရေး ကျောက်တုံးများတွင် နံရံများ ရှိလာခဲ့ပြီ။

မထွက်ခွာမီ ကျွန်တော်သည် မေရီနှင့် ကော်ဗင် (Corvin) တို့ ထိုင်ခုံတစ်ခုအတွက် ငြင်းခုံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကော်ဗင်သည် မေရီ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ထိုင်ခုံတစ်လုံး သယ်လာပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အပိုထိုင်ခုံ၏ ခြေထောက်တစ်ချောင်း ကျိုးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ တခြားတစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်လို့ ရတာပဲ။" ဟု မေရီက ပြောသည်။

"ပြောပြီးပြီလေ။ မနေ့ကလေ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားဘေးမှာ ရပ်နေတာ။"

မေရီသည် ထိုင်ခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ပရိဘောဂကိစ္စ တာဝန်ရှိတဲ့သူကို ပြောတာ။"

"ကျွန်တော့်တာဝန်တွေက အခုထိ ညှိနှိုင်းနေတုန်းပဲလေ။"

ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသော မယ်လိုဒီ (Melody) ရယ်မောလိုက်သည်။

မေရီသည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကော်ဗင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

သူသည် ထိုစကားကို အပိုအလိုမရှိ လက်ခံလိုက်သည်။

သူ ထွက်သွားသောအခါ မယ်လိုဒီက မေရီ၏ လက်ကို လှမ်းကိုင်သည်။

"ဂရုစိုက်ခံရတာကို သဘောကျလို့ ရပါတယ်။"

"သိပါတယ်။"

"တစ်ခါတလေ ခင်ဗျားမျက်နှာက အဲဒီလို မဟုတ်သလိုမျိုးပဲ။"

မေရီသည် သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ညှစ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်များကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

မေရီသည် ပထမစာမျက်နှာကို ဖတ်သည်။

"ခင်ဗျားမျက်နှာလည်း အတူတူပါပဲ။" ဟု သူမက ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် တိမ်များ နိမ့်ကျနေချိန်တွင် ဝှိုက်မက်ရှာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

၎င်းသည် လမ်းဆုံသုံးခုဆုံရာတွင် တည်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အရောင်ဖျော့သော နံရံများမှာ မိုးရေများနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာက လှည်းများမှ တက်လာသော ဖုန်မှုန့်များကြောင့် ညစ်ပေနေသည်။ ကြီးမားသော တောင်ဘက်မုခ်ဦး၏ ကျောက်တုံးအထက်တွင် ထွင်းထုထားသော အလေးချိန်မှတ်တိုင်များမှာ ယခုတိုင် ရှိနေသေးသည်။

ယင်း၏နောက်တွင် လှည်းဘီးများက ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်တွင် တရွရွမြည်ဟည်းနေသည်။

သာမန်အသံများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အိုသဲလော့စ်၏ လက်ရာများက ထိုအသံများနောက်တွင် မည်မျှအထိ ပုန်းကွယ်နေတတ်သည်ကို ကျွန်တော် သံသယဝင်လာမိသည်။

သောရ်က ဘော်လ်ဒါနှင့်အတူ တောင်ဘက်လမ်းကြောင်းမှ ချဉ်းကပ်သည်။ အီလီဇာ၏အဖွဲ့က အလုပ်သမားဆောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ခြံဝင်းအတွင်း လုံခြုံသွားသည်နှင့် အာဗန်း၊ ကယ်ဒရစ်နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် အလေးချိန်တိုင်းခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။

အီလျန်က မြောက်ဘက်လမ်းမကြီးကို စောင့်ကြည့်ရင်း အဖွဲ့များကြား သတိပေးချက်များ ပေးပို့ရန် နေရာယူထားသည်။

ဗားရန်းကမူ အရန်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ နံရံအပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သေးငယ်သော တံခါးပေါက်မှ ထွက်ပြေးသူများကို ဖမ်းဆီးရန် အသင့်အနေအထား ရှိနေသည်။

ကျွန်တော်တို့၏ စူးစမ်းသူက ရေမြောင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ကျောက်တုံးသုံးတုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းထားပြန်ပြီ။

ဒီတစ်ခါတွင်မူ ကျောက်တုံးသုံးတုံးလုံးသည် အပြင်ဘက်အစွန်းတွင် ရောက်နေကြသည်။

နံရံအတွင်းဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စာရေးမတစ်ယောက်သည် အစောင့်တစ်ဦး၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရလျက် ဘေးဘက်တံခါးမှ ထွက်လာသည်။ အစောင့်သည် သူမ၏ ဒဏ်ရာရထားသော လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ့လက်တစ်ဖက်တွင် စာရွက်များ ပါလာသည်။

ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာမှပင် ကျွန်တော်တို့၏ စူးစမ်းသူ ယူဆောင်လာပေးသော စာရွက်စတစ်၏ ပုံစံကို ကျွန်တော် မှတ်မိလိုက်သည်။

နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု။

သူမသည် ထိုစာနှင့်အတူ အမိခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အီလီဇာသည် သူ့ကို သူမအား အတင်းဆွဲခေါ်သွားသည်အထိ စောင့်မနေတော့ပေ။

သူမ၏ မြှားသည် အစောင့်၏ ပခုံးကို ထိမှန်သွားပြီး သူ့ကို တံခါးဝဆီသို့ လည်ထွက်သွားစေသည်။ ဗားရန်းက အနီးဆုံး ကင်းစခန်းဆီသို့ မိုးရေများဖြင့် ပစ်လွှတ်နေစဉ် စစ်သည်များက ဒိုင်းများဖြင့် ကာကွယ်ရင်း ကွင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။

သောရ်က တောင်ဘက်တံခါးကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။

သူမ ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် တံခါးပေါက်နောက်မှတစ်ဆင့် ကျွန်တော် လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ ကျွန်တော့်လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

အစောင့်တစ်ဦးသည် ကျွန်တော် ပေါ်လာသည့်နေရာဘက်သို့ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် လေထုထဲသို့ ဓားကို ဖြတ်သန်းသွားစေပြီး သူ၏လက်လှမ်းမီရာအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းဝင်ကာ၊ သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို ရိုက်ချလိုက်နိုင်လောက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာသွားစေလိုက်သည်။

အာဗန်းက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ရောက်လာသော ဒုတိယလူကို ကျွန်တော် အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်နေချိန်မှာပင် ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်တို့ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို လေ့ကျင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ခါတွင်မူ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူမှ စကားပြောစရာမလိုဘဲ အချိန်ကိုက် လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း တိုက်ပွဲများ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်ပွားလာသည်။

သောရ်က အစောင့်များကို လှည်းတန်းများမှ ဝေးရာသို့ မောင်းထုတ်သည်။ ဘော်လ်ဒါက မြောက်ဘက်လမ်းမကြီးသို့ သွားရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ အီလီဇာ၏ စစ်သည်များက စာရေးမကို ဒိုင်းများဖြင့် ကာကွယ်ပြီး အလုပ်သမားများကို သေးငယ်သော တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။

မှတ်တမ်းခန်း၏ အပေါ်ဘက်ရှိ မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှ မီးခိုးများ အူထွက်လာသည်။

အတွင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မီးလောင်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျွန်တော် ထိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

အာဗန်းက ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို ထိလိုက်သည်။

"ခန်းမကို သွားရမယ်။"

ကျွန်တော် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်သည် အလေးချိန်တိုင်းခန်းမ၏ တံခါးဘေးတွင် ဒူးထောက်လျက် သစ်သားအသစ်များပေါ်တွင် ထွင်းထားသော အမှတ်အသားများကို စစ်ဆေးနေသည်။

တံခါးများ ပိတ်လျက်ရှိသည်။

တံခါးနောက်ကွယ်တွင် လေးလံသော တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားနေသည်။

အီလီဇာ၏ စစ်သည်နှစ်ဦးက မှတ်တမ်းများရှိရာသို့ သွားနေစဉ် ကျွန်တော်သည် အစီအစဉ်အရ နေရာယူထားလိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်က လက်မြှောက်ပြသည်။

"အောက်ခြေပတ္တာကိုပဲ။ အဲဒီတစ်ခုကိုပဲ ဖျက်ရမယ်။"

ကျွန်တော့်တူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပတ္တာ ကျွတ်ထွက်သွားသည်။

အာဗန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ တံခါးကို အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ အမှတ်အသားပြုထားသော အပေါ်ဘက်တန်းမှာမူ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အတွင်းဘက်တွင် အရောင်ဖျော့သော ကျောက်တုံးတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် ဟောင်းနွမ်းနေသော အလေးချိန်တိုင်း စင်မြင့်ပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေသည်။

လူတစ်ယောက်သည် ကြေးဝါလက်ရန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားလျက် အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။

ဖမ်းဆီးရမိထားသော အမိန့်စာများထဲမှ ဖော်ပြချက်အရ သူ့မျက်နှာကို ကျွန်တော် မှတ်မိလိုက်သည်။

ပစ္စည်းများကို လက်ခံရယူနေသည့် တာဝန်ရှိသူပင်။

သူက ကျွန်တော်တို့ကို မြင်သောအခါ နံရံများတုန်ခါသွားလောက်အောင် ပြင်းထန်သော စကားလုံးတစ်လုံးကို ဆိုလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် ထိုအသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

တစ်ကြိမ်မှာ သူ၏အသံဖြင့် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်မှာမူ ပို၍နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ဖြစ်သည်။

ကယ်ဒရစ်က လက်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်တို့ထဲမှ ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေကြပေ။

ထိုတာဝန်ရှိသူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက နောက်ထပ် စကားစုတစ်ခုကို စမ်းကြည့်သည်။

ကျွန်တော့်နောက်မှ စစ်သည်တစ်ဦးက စကားပြန်ပြောရန် ပြင်သည်။

အာဗန်းက သူ့ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ခေါင်းခါပြသည်။

ဒုတိယအသံမှာ ခန်းမထဲတွင် လှည့်လည်သွားပြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှု မရရှိဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တဲလ်ဗင်၏ သတိပေးချက်က ကျွန်တော်တို့ကို ထိုအချိန်အနည်းငယ်ကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ကယ်ဒရစ်က ထိုအချိန်ကို အသုံးချလိုက်သည်။

သူသည် အဝင်ဝအနီးရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော ရေမြောင်းဘေးတွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်တုံးသုံးတုံးကို ချလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများကြားရှိ နေရာကို လက်ဝါးဖြင့် ဖိလိုက်သည်။

အရောင်ဖျော့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုတာဝန်ရှိသူသည် လက်ရန်းကို စွန့်ခွာပြီး နံရံဖျားဘက်သို့ ပြေးသွားသည်။

ကျွန်တော် စင်မြင့်ကို ဖြတ်ပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်သွားသည်။

ကျွန်တော် သူ့လက်ကို မဖမ်းမီပင် သူက စက်ခလုတ်တစ်ခုကို ဆွဲချလိုက်သည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော အလေးချိန်တိုင်းစက်အောက်ရှိ ရေမြောင်းထဲမှ ရေများ ပန်းထွက်လာသည်။

ရေများသည် ဆွဲငင်အားကို ဆန့်ကျင်လျက် အနီးဆုံးတိုင်ကို ပတ်ရစ်ကာ ကယ်ဒရစ်ဆီသို့ ကြည်လင်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်တစ်ဖက်ပမာ ဆန့်တန်းလာသည်။

တစ်ချိန်က စမ်းရေတွင်းဘက်တွင် ရှိခဲ့ဖူးသည့် စွမ်းအားမျိုးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် သိလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ဒေါသစိတ်ကြောင့် ကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်ရိုးရှင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ရေအောက်တွင် ကြိုတင်ပြုလုပ်ထားသော အမှတ်အသားများကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။

ဆောင်းရာသီစွမ်းအားကို ကျွန်တော် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားကြသည်။

ကျွန်တော်သည် လေစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရေစီးကြောင်းအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ရေစီး၏ ရှေ့ဆုံးပိုင်းမှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ရေများက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်စုစည်းလာသည်။

"ကယ်ဒရစ်!"

"ကျွန်တော် မြင်တယ်!"

ထိုတာဝန်ရှိသူသည် ကျွန်တော့်လက်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း ကျွန်တော့်လက်ကို စက်ခလုတ်ပေါ်သို့ အတင်းဆွဲတင်ရန် ကြိုးစားသည်။

အာဗန်းက ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာပြီး ထိုလူ၏ ခါးပတ်နှင့် ထိန်းချုပ်လက်ရန်းကို ဆက်သွယ်ထားသော သားရေကြိုးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ် စကားပြောလိုက်သည်။

ရေများ ပြန်ကျသွားသည်။

ထို့နောက် ကြမ်းပြင်အက်ကြောင်းများထဲမှ အစေ့များ ထွက်လာသည်။

ဖျော့တော့တော့ အမြစ်များသည် ကျွန်တော်တို့၏ ဖိနပ်အောက်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းတို့သည် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ တက်လာပြီး ပိုင်းဖြတ်ကာ ထူထဲလာပြီးနောက် စင်မြင့်ခြေရင်းကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် အညှောင့်များက တိုင်များကို လျှောက်၍ ခေါင်မိုးဆီသို့ တက်သွားကြသည်။

မယ်ရီယယ်။

ထိုအသိက ကျွန်တော့်ခြေသလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားသော အမြစ်ထက် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

ကျွန်တော် ထိုတာဝန်ရှိသူကို ဆွဲထုတ်ပြီး တံခါးဝရှိ စစ်သည်များဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"သူ့ကို အပြင်ခေါ်သွားကြ။"

သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားဟန်ရှိသည်။

အမြစ်များ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သောရ် ဝင်ရောက်လာသည်။

သူမသည် မျိုလ်နီယာ (Mjölnir) တူဖြင့် အမြစ်များ ကျော်လွန်သော ကြမ်းပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ကျောက်တုံးများနှင့် အပင်များမှာ အရောင်ဖျော့သော အလင်းတန်းများကို မထိခိုက်စေဘဲ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

"ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။" ဟု သူမက ကယ်ဒရစ်ကို မေးသည်။

"ဘယ်ဆက်သွယ်မှုက အဲဒါကို စွမ်းအားပေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတဲ့အထိပေါ့။"

"ဒါဆို ရှာလိုက်တော့။"

အာဗန်းက ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရစ်သော အပေါ်ဘက်တန်းကို ပတ်ရစ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အပင်စည်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် ကယ်ဒရစ် အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် အမြစ်များ သူ့ဆီသို့ မရောက်နိုင်စေရန် ကျိုးပဲ့နေသော ကြမ်းပြင်အောက်တွင် လေစွမ်းအားကို ထိန်းထားပေးသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးထံမှ ခိုးယူထားသော စွမ်းအားအပိုင်းအစများကို တားဆီးရန် နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေရသည်။

အသံတစ်ခုက ဗလာကျင်းနေသော အလေးချိန်တိုင်းစင်မြင့်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့က ဒုက္ခပေးတတ်လာကြပြီပဲ၊ ယူရီယာ။"

စကားသံက တိုးညှင်းသည်။

သို့သော် ခန်းမအတွင်းရှိ မျက်နှာပြင်တိုင်းက ထိုအသံကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သောရ် တစ်ခဏမျှ ငြိမ်ကျသွားသည်။

ကျွန်တော်သည် ထိုအသံကို မှတ်တမ်းများ၊ သံတမန်များ၏ ပဲ့တင်သံများနှင့် ကျွန်တော့်အာရုံခံစားမှုအပေါ် ဖိအားပေးနေသော အာဏာစက်တို့ကြောင့် သိရှိထားသည်။

ကယ်ဒရစ်က ကျန်ရှိနေသော ကျောက်တုံးများဘက်သို့ ကြည့်သည်။

"ခန်းမထဲကနေ ပြန်မဖြေနဲ့။"

ကျွန်တော် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။

အသံက ဆက်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ ခိုလှုံရာက တခြားသူတွေ တည်ဆောက်ထားတာတွေကို စားသုံးနေတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ လူတွေ၊ သူတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်မှုတွေ၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ။"

အမြစ်များအောက်တွင် ရေများ ပြန်တက်လာသည်။

"မင်းက ဒါကို ကရုဏာလို့ ခေါ်နေတာပေါ့၊ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခြင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေလို့လေ။"

သောရ်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။

သူမ၏ သတိပေးချက် မလိုအပ်ပေ။

ကျွန်တော်သည် မယ်ရီယယ်၏ လက်များကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဒီးမားအကြောင်း၊ စမ်းရေတွင်းအောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဆိုဗင်အကြောင်း၊ ဒီရေမတက်မီက ခေါ်ထုတ်ခဲ့ရသည့် လူခြောက်ဦးအကြောင်းကို တွေးလိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် ကြမ်းပြင်အောက်တွင် လေစွမ်းအားကို ပို၍ ထည့်လိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်သည် နောက်တစ်တုံးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

အိုသဲလော့စ်က ဖန်နရီယာ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအသံကြောင့် ကျွန်တော် ပြန်ပြောမိတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူက မင်းအိမ်ထဲကို ပျက်စီးခြင်းတွေကို ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်။ သူရောက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ အမြဲတမ်း ပျက်စီးခြင်းတွေပဲ ယူဆောင်လာတတ်တာ။"

သောရ်၏ မေးရိုးတင်းသွားသည်။

အသံက တစ်စုံတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ပခုံးဘေးတွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။

"မင်းမှာ ကလေးတွေ ရှိတယ်လေ။"

ကျွန်တော့်ဓားပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ တွားသွားနေသည်။

အာဗန်းက သူ့ဓားကို ကျွန်တော့်ဓားနှင့် ထိကပ်လိုက်ပြီး ထိတွေ့မှုကို ခံစားရစေရန် ဖိအားအနည်းငယ် ပေးလိုက်သည်။

ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကယ်ဒရစ်၏ အပေါ်ရှိ အမြစ်များကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

နောက်တစ်ချက် ရိုက်ချက်က အမြစ်များကို ပညာရှင်၏ လည်ပင်းသို့ မရောက်မီ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

အလုပ်။ ရပ်တည်စရာ နေရာ။ ကာကွယ်ရမည့်သူ။

ကျွန်တော် လျှပ်စီးများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး လေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်က ဒုတိယမြောက် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်တုံးလေးတုံး တစ်ပြိုင်နက် မှောင်မိုက်သွားသည်။

အသံက နံရံများကို ရိုက်ခတ်ကာ ကွဲအက်သွားသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုအသံမှာ ဒေါသထွက်နေသလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

သောရ်လည်း ထိုအပြောင်းအလဲကို ကြားလိုက်သည်။

သူမသည် နွေးထွေးမှုမရှိသော အပြုံးဖြင့် တံခါးဝဆီမှ အမြစ်တစ်စကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဆက်လုပ်၊" ဟု သူမက ကယ်ဒရစ်ကို ပြောသည်။

နောက်ဆုံးအလုပ်လုပ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းက ခုခံနေသေးသည်။

ရေလှိုင်းတို့သည် စင်မြင့်တစ်လျှောက် ရိုက်ခတ်လာပြီး ကျွန်တော့်ခြေချင်းဝတ်ကို ရစ်ပတ်မိသွားသည်။ ၎င်းတို့က ကျွန်တော့်ကို အလင်းရောင်တောက်ပနေသည့် ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ရေများ တင်းကျပ်မလာမီမှာပင် ကျွန်တော်သည် လေမုန်တိုင်းအသွင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အချုပ်အနှောင်က ထိမိသည့်နေရာတွင် ပူလောင်နေသော်လည်း ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ယခင်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အဆွဲမခံတော့ပေ။ ကျွန်တော် ရှောင်ထွက်လိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့နေသော တိုင်ဘေးတွင် ပြန်လည်ရပ်တည်ကာ စင်မြင့်ကို ပြင်ပလက်ရန်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့် သစ်သားခလုတ်တံကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်က ခဏလေးကမှ ထိုနေရာကို ညွှန်ပြထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အကြောင်းရင်းကို မမေးမြန်းမီပင် သူ့ညွှန်ကြားချက်ကို ကျွန်တော် ယုံကြည်လိုက်သည်။

စင်မြင့်သည် လက်တစ်ဆစ်စာခန့် အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည်။

နောက်ဆုံးကျောက်တုံးက မှိန်ဖျော့သွားသည်။

အိုသဲလော့စ်၏ အသံသည် ကျွန်တော့်နာမည်ကို ခေါ်နေရင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ရေများမှာ သာမန်ကျောက်ပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။

အမြစ်များမှာ လျော့တွဲသွားသည်။

အပြင်ဘက် တစ်နေရာရာတွင် ကြောက်လန့်နေသော မြင်းတစ်ကောင် အဆက်မပြတ် ဟီနေသည်။

ကယ်ဒရစ်က ကျွန်တော်တို့ကို ရွေ့လျားရန် မပြောမချင်း ကျွန်တော်တို့သည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားသော ထိုနေရာတွင် ရပ်နေမိကြသည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း အန္တရာယ်ကင်းသွားခြင်းတော့ မဟုတ်သေး။ တပ်ဆင်ထားသည့် အစိတ်အပိုင်းများထဲတွင် ပျက်စီးသွားသော စွမ်းအားများစွာ ကျန်ရစ်နေသေးသဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အနီးကပ်ကြီးကြပ်မှုမရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် ထားခဲ့၍ မရပေ။

မှတ်တမ်းခန်းမှ စစ်သည်များက အနည်းငယ် မီးလောင်ထားသော စာရင်းစာအုပ်များနှင့် သံသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

တစ်ယောက်မှာ လက်မောင်းအင်္ကျီလက် ပြတ်လုနီးပါး မီးလောင်ထားသည်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ စာရွက်အလွတ်အစုလိုက်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ငှက်ကလေးများကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဂရုတစိုက် သယ်လာသည်။

အီလီဇာက ခြံဝင်းထဲတွင် ကျွန်တော်တို့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။

"အလုပ်သမားတွေ အကုန်ထွက်လာပြီ။ ၁၇ ယောက်။ ၃ ယောက်ကတော့ ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု လိုအပ်နေတယ်။"

"စာရေးကရော" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

"အသက်ရှင်ပါတယ်။ လက်မောင်းကျိုးသွားတယ်လို့ ထင်တယ်။"

မြောက်ဘက်လမ်းကြောင်းမှ အဖွဲ့က ထွက်ခွာတော့မည့် လှည်းတန်းများကို တားဆီးထားသည်။ ကျွန်တော်တို့ စစ်သည်များက ကျန်ရှိနေသော အခန်းများကို ရှာဖွေနေချိန်တွင် အီလျန်က အစီရင်ခံစာနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။

အလေးချိန်တိုင်းစက်ရုံထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှ မတွေ့ရပေ။

လူများစွာ ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သေတ္တာများစွာ ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

အမိန့်များစွာ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျွန်တော်တို့သည် ထိုနေရာကို လူများ ရောက်လာခြင်းနှင့် ထွက်ခွာသွားခြင်းကြား အချိန်အခါတွင် မိအောင် ဖမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဖွင့်ပေးစရာ လိုအပ်သည့် ထောင်ခန်းများ မကျန်ရစ်တော့ပေ။

စာရေး၏ နာမည်မှာ အက်ဒီလိုင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဆေးဆရာတစ်ယောက်က သူမ၏ ဒဏ်ရာရထားသော လက်ကို ထိန်းပေးထားစဉ် တိုးလ်အဆောက်အအုံအောက်တွင် ထိုင်နေသည်။

"ရှင်တို့ သူတို့ကို ဖမ်းမိလိုက်လား" ဟု စာရင်းစာအုပ်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမက မေးသည်။

"တချို့တော့ မိလိုက်တယ်။"

သူမ၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားသည်။

"အစိမ်းရောင် စာအုပ်ကော"

အီလီဇာက အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။

အစိမ်းရောင် အဖုံးနှစ်ခု ရှိနေသည်။ တစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ မီးလောင်ထားပြီး တစ်ခုမှာ အစွန်းပိုင်းသာ မီးစွဲထားသည်။

အက်ဒီလိုင်းက ဒုတိယမြောက် စာအုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"အဲဒါပဲ။ ဂဏန်းတွေက လူဦးရေကို ပြတာ။ နောက်စာရင်းတစ်ခုမှာတော့ နာမည်တွေ ပါလိမ့်မယ်။"

"နောက်စာရင်းတစ်ခုက ဘယ်မှာလဲ"

"သေတ္တာထဲမှာ။"

ကျွန်တော်တို့ဘေးရှိ စစ်သည်က သံသေတ္တာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

အက်ဒီလိုင်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

သူမ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်သည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ရှင်တို့ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"အစကတော့ မသိခဲ့ပါဘူး။ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာခဲ့တာပါ။"

သူမက နံရံဘက်ကို ကြည့်သည်။

"ပြီးတော့ တိုးလ်အဆောက်အအုံနောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက် လှုပ်ရှားသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ မျှော်လင့်ချက်က နောက်ဆုံးတော့ အသုံးဝင်လာပြီလို့ ထင်လိုက်မိတယ်။"

ကျွန်တော်တို့သည် ဝှိုက်မက်ရှာ (White Measure) ကို အစောင့်ချထားခဲ့ပြီး လက်ခံခန်းကို အထီးကျန်ဖြစ်အောင် ထားခဲ့လိုက်သည်။

ကယ်ဒရစ်က ကျန်ရှိနေသော ဆက်သွယ်မှုများကို ဖြုတ်ချရန် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ခိုင်မာသော အစောင့်အကြပ်အဖွဲ့နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အလုပ်သမားများ၊ ဒဏ်ရာရ စစ်သည်များ၊ အကျဉ်းသားများနှင့် မှတ်တမ်းများကို အနောက်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်သည် ခရီးဦးပိုင်းတွင် သောရ်၏ ဘေး၌ မြင်းစီး၍ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"သူ အဲဒီမှာ ရှိနေတာလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

"သူ့အသံကတော့ ရှိနေတာပေါ့။"

"သူ ကျွန်တော်တို့ကို မြင်နိုင်လား"

"မင်းကို စကားပြောနိုင်လောက်တဲ့အထိတော့ သူ သိနေတယ်။ စင်မြင့်နားမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို သူ မြင်ခဲ့တယ်လို့ပဲ ယူဆထားတာ ပိုကောင်းမယ်။"

ထိုသို့ ခွဲခြားပြောဆိုခြင်းက စိတ်သက်သာရာ ရစေမည်မဟုတ်ပေ။

သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။

"သူက အဖြေတစ်ခုကို လိုချင်နေတာ။"

"ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အဖြေတစ်ခု ပေးချင်ခဲ့တာပဲ။"

"မင်း ပေးလိုက်နိုင်ခဲ့တာပဲလေ။"

ကျွန်တော်တို့၏ အနောက်ဘက်တွင် လက်ခံခန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရေများ ပြိုကျလာပုံနှင့် အမြစ်များ အားပျော့သွားပုံကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိသည်။

ကျွန်တော်တို့ သိသလောက်တော့ ၎င်းက အိုသဲလော့စ်ကိုယ်တိုင်ကို ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုနေရာကို သူ ဆက်လက် အသုံးပြု၍ မရတော့အောင်တော့ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။

ကျွန်တော်သည် အက်ဗလင်နှင့် အဒရီယာနာတို့ကို ထိုအသံအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ တခြားသူတွေက အခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားအောင် လျှော့ပြောပြနေမည့်အစား ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြောပြလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

အဒရီယာနာက ဗိုက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားရင်း နားထောင်နေသည်။

အက်ဗလင်ကတော့ သူ ကလေးတွေအကြောင်း ဘာပြောခဲ့သလဲဆိုတာကို အတိအကျ မေးသည်။

ကျွန်တော် စကားလုံးများကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မည်ဟူသော ကတိစကားမဟုတ်၊ တည်နေရာလည်း မဟုတ်ပေ။ ကျွန်တော့်ကို နှစ်ခုစလုံးအတွက် စိတ်ကူးယဉ်မိစေရန် လုံလောက်သော စကားမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်တို့သည် ကက်စတယ်လန်ကို အိမ်တော်၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ပြီး အမြင်အားဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရစေရုံသက်သက်အတွက် ဘာကိုမျှ ပြောင်းလဲမလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် အက်ဗလင်သည် ကလေးထိန်းခန်းသို့ သွားသည်။

အဒရီယာနာနှင့် ကျွန်တော်တို့လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

ဂယ်ရစ်သည် သစ်သားမြင်းရုပ်ဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို ဖွင့်လျက် အိပ်ပျော်နေသည်။ ကာရိုးကတော့ စောင်ကို တစ်ဝက်လောက် ကန်ထုတ်ထားသည်။

အက်ဗလင်က သူမကို စောင်ပြန်ခြုံပေးလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်သား မှိန်ဖျော့နေသော အလင်းရောင်အောက်တွင် အတူတူ ရပ်နေမိကြသည်။

ထို့နောက် အဒရီယာနာက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"သူ စကားပြောလိုက်ရုံနဲ့ ဒီအခန်းကို သူ ပိုင်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျွန်တော် အောင့်ထားသော အသက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့အသံကို မကြားရတော့ဘဲ ကလေးတွေကို စိတ်အေးလက်အေး ကြည့်နိုင်သည်အထိ ကျွန်တော်တို့ ထိုနေရာတွင် ဆက်နေလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မေရီက အစိမ်းရောင်စာရင်းစာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။

အက်ဒီလိုင်းက သူမ၏ လက်မောင်းကို ထိန်းထားရင်း ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ကော်လံပါ အချက်အလက်များကို ခွဲခြားပြနေသည်။ မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူက သေတ္တာထဲမှ ရရှိလာသော နာမည်များနှင့် ဂဏန်းများကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးနေသည်။

အချို့သော အချက်အလက်များသည် ကျွန်တော်တို့နှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။

ဖန်ရီယာ။ နီမီးယား။ အိုဒရန်။ တဲလ်ဗင်။

အခြားသော အချက်အလက်များမှာမူ ကျွန်တော်တို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သော လူများ၏ နာမည်များ ဖြစ်သည်။

နာမည်အချို့၏ ဘေးတွင် စာရေးများက တူညီသော စာလုံးငယ်လေးတစ်လုံးကို ရေးသားထားသည်။

"ချန်လှပ်ထားသည်" (Reserved)။

ထိုကော်လံ၏ အပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော ညွှန်ကြားချက်ကို ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကျဉ်းသားများကို သာမန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများဖြင့် စီမံဆောင်ရွက်ရန် မဟုတ်ပေ။

သူတို့ကို အိုသဲလော့စ်ထံသို့ အရှင်လတ်လတ် ပို့ဆောင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

စာမျက်နှာ၏ အောက်ဆုံးတွင် မီးဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည့် ခရီးစဉ်လမ်းကြောင်းပြ စာရွက်တစ်ရွက် ခေါက်လျက်သား ရှိနေသည်။

အီလီဇာက ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်သည်။

သောရ်က အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အကျဉ်းသားများကို သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေရခြင်းဖြစ်သည်။