အခန်း ၃၉၈။ အိမ်ပြန်ရောက်လာဖို့ မျှော်လင့်ထားကြသူများ
ဖန်ရီးယား၏ ပထမဆုံး တိုင်ကြားချက်မှာ တံခါးပေါက်နှင့် ပတ်သက်နေသည်။
သူသည် ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ဥယျာဉ်ကို မြင်နေရသော်လည်း သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသည့် ကြိုးများထဲမှ တစ်ခုကြောင့် လမ်းလျှောက်လာသူများကို သက်သောင့်သက်သာ လှည့်ကြည့်၍ မရပေ။
"ဒီကုတင်ကို ရွှေ့ပေး" ဟု သူက ဆိုသည်။
အစေခံက သူ့အောက်ရှိ မွေ့ရာထူထူခင်းထားသည့် ပလပ်ဖောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ထိုအပေါ်တွင် ပက်လက်ဖြစ်နေသည့် ဝံပုလွေကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာက..."
"ဝံပုလွေကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ ကုတင်ကို ရွှေ့ခိုင်းတာ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျွန်တော် အခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"တရားမျှတတဲ့ တောင်းဆိုမှုပဲ"
ဖန်ရီးယား၏ မျက်လုံးများက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာသည်။
"ခင်ဗျားဆီမှာ မိုးရေနံ့တွေ ရနေတယ်"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ ပြောကြတယ်"
"ပြီးတော့ မြင်းနံ့တွေလည်း ပါသေးတယ်"
"အဲဒီအနံ့ကတော့ တာရှည်မခံလောက်ပါဘူး"
ကျွန်တော်တို့ ကက်စတယ်လန်၏ စက်ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ယူဆောင်လာပြီး ပလပ်ဖောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။ အက်ဗလင်ကတော့ ဖန်ရီးယား၏ ဒဏ်ရာရထားသော ရှေ့ခြေထောက်ကို သတိထားကြည့်နေသည်။ သူသည် ရွှေ့ပြောင်းနေစဉ်အတွင်း တစ်ချက်မျှ မညည်းညူဘဲ ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံး အတိုင်းသား ပေါ်လာသည့်အခါမှ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်သည်။
သော်က နံရံအနီးတွင် ရပ်နေသည်။ သူမသည် စောစောက သောက်ဖို့ မေ့သွားပုံရသည့် ခွက်ကို ကိုင်ထားလျက်ရှိသည်။
"အခုဆို ပိုအဆင်ပြေလား" ဟု သူမက မေးသည်။
ဖန်ရီးယားက သူမကို ကျော်ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းမပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်နေသည့် စာကလေးတစ်ကောင်ဆီ အာရုံရောက်သွားသည်။
"အင်း"
မိနစ်အတော်ကြာအောင် သူပေးလိုက်သည့် အရှည်ဆုံး အဖြေစကားမှာ ဒါမျှသာဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့လည်း သူ့ကို ငှက်ကလေးကြည့်ခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။
ထိုနေ့လည်တွင် ကယ်ဒရစ်က ဖန်ရီးယား၏ ရှေ့ခြေထောက်မှ ကြိုးကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသေးသော ကြိုးများကိုမူ ဖြေလျော့ထားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခပ်ခွာခွာ ဖြစ်အောင် လုပ်ထားသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများက ထိုကြိုးများ၏ အတွင်းဘက်မျက်နှာပြင်တွင် ဝှက်ထားသည့် အမိန့်ပေးစာလုံးများကို စစ်ဆေးနေကြသည်။ ကက်စတယ်လန် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ထားသည့်အတိုင်းပင် မည်သည့်ကြိုးမျှ အပြင်ဘက်မှ အမိန့်ပေးချက်ကို လက်ခံရယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
သို့သော် အမိန့်သစ်များမှ ကင်းလွတ်နေရုံဖြင့် အဟောင်းများက အန္တရာယ်ကင်းသွားသည်ဟု မဆိုလိုပါ။
ထိုကွာခြားချက်ကို ဖန်ရီးယားက မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ နားလည်သည်။
"အဲဒီတစ်ခုကို ပြင်ထားတယ်" ဟု ကယ်ဒရစ်က သူ့နောက်ခြေထောက်ရှိ ကြိုးကို စတင်စစ်ဆေးချိန်တွင် သူက ပြောသည်။
"ဘယ်တုန်းကလဲ"
"လှည်းတွေ မရောက်ခင်က"
ကယ်ဒရစ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"အစားထိုးလိုက်တာလား"
"ပိုတင်းအောင် လုပ်လိုက်တာ။ အမှတ်အသားအသစ်တွေနဲ့။ သူတို့က ကျွန်တော် အိပ်ပျော်နေတုန်း လုပ်လို့ရမယ် ထင်နေကြတာ"
ကျွန်တော် အော်ရီသဲကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဘုရားသခင်တို့၏ စွမ်းအား မြင့်တက်လာခြင်း။
အကျဉ်းထောင်ထဲ ရောက်နေသည့်တိုင် ဖန်ရီးယားဆီသို့ ထိုစွမ်းအားများ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားသူများကလည်း ဒါကို သတိထားမိသွားကြသည်။
ကယ်ဒရစ်က အနာတရအသစ်များကို အဟောင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေ့က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ အမူအရာမှာ အာရုံစိုက်မှုမှသည် စိတ်ဝင်စားမှုဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"သူတို့က အမှားတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေတာပဲ"
ဖန်ရီးယား၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
"အမှားတွေ အများကြီးပါ"
သော်က သူ မသောက်ရသေးသည့် ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် တခြား ဖမ်းဆီးခံထားရသူတွေလည်း သူတို့ရဲ့ ကြိုးတွေကို တွန်းကန်နေကြရမှာပေါ့"
"သူတို့သာ အသက်ရှင်နေသေးရင်ပေါ့" ဖန်ရီးယားက ပြောသည်။
ထိုစကားလုံးများက အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သူသည် အစားစားပြီး နားနေပြီးနောက်တွင် ပို၍ စကားပြောလာသည်။
အက်ဗလင်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူကိုယ်တိုင် ခွင့်ပြုထားသူများသာ ရှိနေစေရန် ကန့်သတ်ထားသည်။ သော်၊ အော်ရီလီယာ၊ အော်ရီသဲ၊ ကယ်ဒရစ်နှင့် ကျွန်တော်တို့သာ ဖြစ်သည်။
မေရီက ပွင့်နေသည့် တံခါးအနီးတွင် စာအုပ်ကို ကိုင်ပြီး ထိုင်နေသည်။ သူမသည် အရေးကြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ရန် ဖန်ရီးယားကို လူသစ်တစ်ယောက်နှင့် စကားပြောခိုင်းစရာ မလိုလောက်အောင် အနီးကပ် နေရာယူထားသည်။
ဩသဲလော့စ်က သူ့ကို ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
အကာအကွယ်ပေးထားသည့်နေရာတွင် အစည်းအဝေးတစ်ခု စီစဉ်ထားခြင်း၊ စိတ်ချရကြောင်း အာမခံပေးသည့် စာပို့သူများ ရှိနေခြင်းနှင့် ဖန်ရီးယား မရောက်ခင်ကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မြေကြီးထဲမှာ ပထမဆုံး အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "အစေခံတွေက ဒုတိယတစ်ခုကို ဆောင်ယူလာကြတယ်။ သူ စကားမပြောခင်ကတည်းက ကျွန်တော် အဲဒီအစီအရင်နှစ်ခုလုံးထဲ ရောက်နေခဲ့တာ"
သော်၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားသည်။
"သူက စည်းကမ်းချက်တွေ ကမ်းလှမ်းခဲ့တာလား"
"သူက ပြဇာတ်တစ်ခု ကပြခဲ့တာ။ ကျွန်တော် ငြင်းဆန်တာကို သက်သေတွေ ကြားစေချင်လို့လေ"
ဖန်ရီးယား မျက်လုံးများကို ခဏတာ မှိတ်လိုက်သည်။
"ငြင်းဆန်ခြင်းကနေ အမိန့်ဖီဆန်ခြင်း ဖြစ်လာတယ်။ အမိန့်ဖီဆန်ခြင်းကနေ အပြစ်ပေးခြင်း ဖြစ်လာတယ်"
ထိုစကားများကို ကျွန်တော်တို့ ကြားဖူးနေကျ ဖြစ်နေပြီ။
အော်ရီလီယာက တခြား ဖမ်းဆီးခံထားရသူများကို မြင်ခဲ့ရသလားဟု မေးသည်။
"ကြားခဲ့ရတယ်"
"ဘယ်လောက်များလဲ"
"ရေတွက်လို့ မရလောက်အောင် များတယ်"
မေရီ၏ ဘောပင် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဖန်ရီးယားက မျက်လုံးပြန်ဖွင့်သည်။
"အသံတစ်ခု တိတ်သွားတယ်။ နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ သူက အဲဒီအသံပိုင်ရှင်ရဲ့ အစီအရင်ကို သုံးပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်တယ်"
မည်သူမျှ သူ့ကို ထိုအကြောင်းအရာကို ပို၍ တိကျအောင် ပြောပြဖို့ မတောင်းဆိုတော့ပါ။
အဲဒီလောက်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းမပေါ် မရောက်ခင်ကတည်းက ထိန်းသိမ်းထားရာ နေရာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
ဖန်ရီးယားသည် စိုစွတ်နေသော ကျောက်တုံးများ၏ အနံ့၊ ကြမ်းပြင်အောက်မှ ရေစီးသံများနှင့် နောက်တစ်ခု မစခင် မဆုံးနိုင်သော ခေါင်းလောင်းသံများကို မှတ်မိနေသည်။
သူသည် ထိုနေရာ၏ ပြင်ပနံရံများကို မမြင်ခဲ့ရပါ။
ဩသဲလော့စ်က အကျဉ်းသားများကို သီးခြားစီ ရွှေ့ပြောင်းသည်။ အစေခံများကိုလည်း အမြဲပြောင်းလဲထားသည်။ ခရီးစဉ်များကို အဖုံးအုပ်ထားသည့် လှည်းများ သို့မဟုတ် မှောင်မိုက်နေသည့် အခြေအနေတွင်သာ စတင်ကြသည်။
"သူက တစ်လမ်းလုံးကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံကြည်ဘူး" ဟု ဖန်ရီးယားက ဆိုသည်။
"သူ့လူတွေကိုတောင်လား" ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
"သူ့လူတွေကို ပိုတောင် မယုံတာ"
ကယ်ဒရစ်က စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည့် ဖြုတ်ထားသော လည်ပတ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီ အမှတ်အသားတွေက လိုက်ပို့သူတွေ သိတာထက် ပိုပြီး ပြောပြနိုင်လိမ့်မယ်"
ဖန်ရီးယားက ခေါင်းကို သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဖတ်ကြည့်လိုက်လေ"
သူ့စကားမှာ ကယ်ဒရစ်အပေါ် စိတ်မရှည်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
အခြားအခန်းတစ်ခုတွင် အသံတစ်ခု တိတ်သွားသည်ကို ကြားခဲ့ရသူတစ်ယောက်၏ အသိတရားသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်နေသေးသလဲဆိုတာကို သူ မသိနိုင်ပေ။
အော်ရီလီယာက သူ့အမွေးများကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"
သူမ၏ အထိအတွေ့အောက်တွင် ဖန်ရီးယား၏ မျက်လုံးများ မှိတ်ကျသွားသည်။
အက်ဗလင်က မေးခွန်းများကို ထိုနေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ကျွန်တော်တို့ထံ အကြောင်းပြန်ခဲ့သည့် ဘုရားကျောင်းတိုင်းသို့ သတိပေးချက် ပေးပို့လိုက်သည်။
ဩသဲလော့စ် စီစဉ်ပေးသည့် မည်သည့်နေရာကိုမျှ လုံခြုံသည်ဟု သတ်မှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ စာပို့သူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်ရုံဖြင့် မယုံကြည်နိုင်ပါ။ ထွက်ခွာရန် စဉ်းစားနေသူများအားလုံး မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားမီ သူတို့ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုနိုင်သည့်သူများနှင့်သာ တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ဘုရားသခင်များထဲမှ မည်သူမဆို မကြာသေးခင်က ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခံခဲ့ရသလား၊ သို့မဟုတ် ကြိုးများ ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်နေသည်ကို သက်သေများ မြင်ခဲ့ရသလားဟု မေးမြန်းထားသည်။
ပိုမိုအားကောင်းသည့် ဘုရားသခင်များအားလုံးသည် အကျဉ်းထောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိမနေကြပါ။
ဒါက အရေးကြီးသည်။
ဒါပေမဲ့ အကျဉ်းသားများ ကိုယ့်ဘာသာ လွတ်မြောက်လာသည်အထိ စောင့်နေဖို့တော့ ခွင့်မပြုပါ။
သော်က ကယ်ဒရစ်နှင့် အော်ရီသဲတို့ ဖမ်းဆီးရမိသည့် ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း အီလီဇာနှင့်အတူ အကြောင်းပြန်ချက်များကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်သည်။ ထိုပစ္စည်းထဲရှိ အရောင်ဖျော့သော ကျောက်တုံးများကို မည်သူမှ မစစ်ဆေးသည့်အချိန်တိုင်းတွင် အမြဲဖုံးအုပ်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ အပြည့်အဝ နားလည်သည့် ကိရိယာမျိုးသာ ရှိလျှင် ပိုစိတ်ချရမည်ဟု တွေးမိရင်း ထိုကြိုတင်ကာကွယ်မှုက စိတ်သက်သာရာ ရစေပါသည်။
မေရီက ကျွန်တော် ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။
"သုံးရက်ကထက်စာရင် အခု ကျွန်တော်တို့ ပိုသိလာပါပြီ"
"ကျွန်တော်ကတော့ ပိုပြီး သိချင်သေးတယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ လူအများစုလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ"
သူမက ကေးဒရန်နှင့် ပတ်သက်သည့် စာတိုကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးသည်။
"ဒါက ကျွန်တော်တို့ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နိုင်မယ့် အရာတစ်ခုပဲ"
တောင်တန်းလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ နာမည်မှာ မီရက်သ် ဖြစ်သည်။
သူသည် တံခါးဝတွင် ထိုနာမည်ကို ပြောခဲ့ပြီး အများစုက သူ၏ လှည်းပေါ်ရှိ ကွဲအက်နေသည့် ခေါင်းလောင်းကိုသာ မှတ်မိနေချိန်တွင် စာရင်းမှတ်တမ်းတင်ထားသူက မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။
ယခု မီရက်သ်က ဟယ်လ်ရစ်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် မြေပုံတစ်ခု ဖြန့်ထားသည်။
မီရက်သ်က ကျွန်တော်တို့၏ ကင်းထောက်များနှင့်အတူ တောင်ကုန်းလမ်းကြောင်းများကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။ အမဲလိုက်သည့် လမ်းဟောင်းသည် ခြေလျင်သွားသူများအတွက် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း ကေးဒရန်၏ ဒဏ်ရာရသူများ တင်ဆောင်လာသည့် လှည်းများအတွက်မူ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"အောက်ဘက်မှာ နောက်ထပ် လမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "ပိုရှည်တယ်။ နှစ်နေရာလောက်မှာတော့ အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေလိမ့်မယ်။ အဆိုးဆုံး အကွေ့ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြင်လို့ရတယ်"
အီလီနော်က မြေပုံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်အထိ ပြင်လို့ရမလဲ"
"လူနာတင်လှည်းလောက်တော့ ရမယ်။ စစ်တပ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတင်လှည်းတွေတော့ မရဘူး"
သူမ ခေါင်းညိတ်သည်။
ဒါက သူမ ခန့်မှန်းနိုင်သည့် အလုပ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ဘော်လ်ဒါက ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မည်။ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ဆရာဝန်များက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါမည်။ တောင်ကုန်းအခြေချရာ နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် မီရက်သ်က လမ်းပြပေးမည်ဖြစ်ပြီး ရွှေ့ပြောင်းနေစဉ်အတွင်း ကင်းထောက်များက အောက်ဘက်လမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေမည် ဖြစ်သည်။
ဟယ်လ်ရစ်က သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်ပြုရန် တောင်းဆိုသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို အဖြေပေးဖို့အတွက် လုံလောက်သည့် အချက်အလက်များ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့ လက်ခံရရှိမယ့်နေရာအထိပဲ လိုက်ခဲ့" ဟု သော်က ပြောသည်။ "အဲဒီမှာ သူတို့ကို သွားတွေ့နိုင်တယ်"
သူမ ဘယ်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြမဆုံးခင်မှာပင် သူက လက်ခံလိုက်သည်။
ကော်ဗင်က မေရီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အာရုံအပြည့်အဝ ပေးနိုင်သော်လည်း အချိန်အများကြီး ပေးလေ့မရှိသူဖြစ်ကြောင်း သင်ယူနေရသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် ညစာစားပြီး နှစ်ရက်အကြာ မနက်ခင်းတွင် မေရီသည် ခန်းမအနီး၌ ရှိနေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး စာရေးတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောပြီးသည်အထိ စောင့်နေလိုက်သည်။
"နောက်ထပ် ညနေတစ်ညလောက် အဆင်ပြေနိုင်မလား"
သူမ သူ့ကို ကြည့်သည်။
"နောက်မှပေါ့"
သူ ပြုံးလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါထက်စာရင်တော့ ပိုမျှော်လင့်ချက် ရှိသလိုပဲ"
“ဒါက အချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောလိုက်တဲ့ စကားပဲ။ ကိုယ့်အန္တရာယ်နဲ့ ကိုယ်ပဲ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပေါ့”
ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့အတွက် စာရင်းအချက်အလက်များကို လာယူရင်း ကျွန်တော်သည် သူတို့နှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေ၍ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ကော်ဗင်က ပန်းများ၊ လက်ဆောင်များ မပါသလို သူ့အခန်းအကြောင်း ဘာဆင်ခြေမှလည်း မပေးခဲ့ပေ။
မေရီက ထိုအချက်သုံးချက်လုံးကို သဘောကျပုံရသည်။
“ညစာစားရတာ ပျော်စရာကောင်းတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။
“ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ”
သူမ၏ အဖြေကြောင့် ကော်ဗင်သည် အလွန်အကျွံ ချီးမွမ်းစကား ကြားရသည်ထက်ပင် ပိုပြီး အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော့်ကို စာရင်းများ ပေးအပ်ပြီး နောက်တစ်ပွဲမတိုင်မီ ခြောက်မိနစ်သာ လိုတော့ကြောင်း သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် ဥယျာဉ်ဘက်သို့ အတူတကွ လျှောက်သွားကြသည်။
သူတို့ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကော်ဗင်က ရယ်မောနေပြီး မေရီကမူ ရက်စွဲမသတ်မှတ်ထားသော ကတိတစ်ခုသည် များသောအားဖြင့် စိတ်ပျက်ရမည့် အကြောင်းဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြနေသည်။
ထိုသင်ခန်းစာကို မည်သည့်အရာက တွန်းအားပေးလိုက်သလဲဆိုတာကိုတော့ မမေးမြန်းတော့ရန် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုခြောက်မိနစ်နှင့် ပတ်သက်၍ မယ်လိုဒီတွင် အမြင်တစ်ခု ရှိသည်။
“အဲဒါကို လက်ခံရရှိတဲ့ ခန်းမကနေ ရေတွက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဥယျာဉ်ကနေ စရေတွက်တာလဲ” ဟု သူမက ထိုညနေတွင် မေရီကို မေးသည်။
“အစည်းအဝေးက အချိန်မှန် စတင်ခဲ့တာပါ”
“ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး”
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“မင်း ဒါကို သဘောကျနေတာပဲ”
“နည်းနည်းတော့ပေါ့”
အက်ဒရီယာနာနှင့် အက်ဗလင်တို့က ဟယ်လီနာနှင့်အတူ ကလေးအခန်းအတွက် အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးနေကြစဉ် သူတို့နှစ်ယောက် ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် အတူထိုင်နေကြသည်။ ကျွန်တော့်ကို ပုံကြမ်းတစ်ခု ပေးထားပြီး ပရိဘောဂများ နေရာဝင်၊ မဝင် စစ်ဆေးပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။
ကျွန်တော့်အဖြေမှာ ယုံကြည်မှုရှိစေရန်အတွက် အလွန်မြန်ဆန်နေခဲ့ပုံရသည်။
အခန်းတစ်ဖက်တွင် မယ်လိုဒီက မေရီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တို့ထိလိုက်သည်။
“သူက သဘောကောင်းပုံရတယ်”
မေရီက သူတို့၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
“ပြီးတော့ သူက ညစာစားဖို့ ဖိတ်တာနဲ့တင် အရာအားလုံးကို မင်း ဆုံးဖြတ်စရာ မလိုပါဘူး”
“ကျွန်မ သိပါတယ်”
“ကျွန်မက သတိပေးရုံတင်ပါ”
မေရီသည် သူမ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခဏတာ မှီလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဟယ်လီနာက တိုင်းတာမှုများကို အမှန်တကယ် ဖတ်နိုင်သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်သဖြင့် ကျွန်တော့်၏ ဗိသုကာဆိုင်ရာ အကောင်းမြင်ဝါဒမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် မေရီ ထသွားလေသည်။
ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ကျွန်တော် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
အများစုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဘာမှမရှိပေ။
အာဗာန်က ကျွန်တော့်ကို တူညီသော လှုပ်ရှားမှု သုံးခုကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခိုင်းသည်၊ ကျွန်တော့်ခြေထောက်များက လိုအပ်သည်ထက် ပိုမရွေ့ဘဲ ပြဿနာတိုင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ သော်က ကျွန်တော့်တူ လွှဲလိုက်သည့်အခါ ဘေးဘက်ရှိ နေရာကို ဂရုမစိုက်မိတော့သည့် အကျင့်ကို ပြင်ပေးသည်။
အီလျန်က ကျွန်တော် ဘယ်တစ်ခုကို သုံးရမည်ဟု မပြောဘဲ ရောက်ရှိမည့် အမှတ်အသားများကို ရွှေ့ပြောင်းထားသည်။
“အဖွင့်အစ ပေါ်လာတဲ့အချိန်ကို မင်းပဲ ရွေးရမယ်” ဟု သူက ပြောသည်။ “အဲဒီမတိုင်ခင် မဟုတ်ဘူး”
ဗေးရွန်းက ကျွန်တော့်ကို ဟာရီကိန်းပုံစံကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် အသားအရေအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသည့်အခါ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို မထိခိုက်စေရန် သင်ပေးသည်။
အစပိုင်းတွင် အပြောင်းအလဲတိုင်းအတွက် ခေတ္တရပ်နားရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရပ်နားချိန်များ တိုတောင်းလာသည်။
တစ်နေ့လည်ခင်းတွင် အာဗာန်၏ သစ်သားဓားသည် ကျွန်တော့်ဘေးဘက်ရှိ မိုးရေများကြားမှ ဖြတ်သွားသည်။ ကျွန်တော် ရှောင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်တင်းစေကာ သူ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမျှမကဘဲ ရှောင်ဖယ်လိုက်ရမည့် ဓားချက်ဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
“နောက်တစ်ခါ”
နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားသည့်အခါ သူက ကျွန်တော် မစတင်ခင်မှာပင် ကျွန်တော့်လက်ကောက်ဝတ်ကို ခေါက်လိုက်သည်။
တိုးတက်မှုက သူ့ကို ရက်ရောစေခြင်း မရှိပေ။
အမှားများကို ပို၍ တိကျသွားစေသည်။
ဘဲလ်ဒါထံမှ ပထမဆုံး သတင်းစကားသည် ဒုတိယမြောက် ညနေခင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် တောင်ကုန်းအခြေချရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကယ်ဒရစ်၏ အုပ်စုတွင် လူဦးရေ နှစ်ရာ့သုံးဆယ့်တစ်ဦး ပါဝင်သည်။
အရင်စာတွင် ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ဒဏ်ရာရသူ ပိုများနေပြီး အချို့မှာ အစာငတ်မွတ်မှုကြောင့် အကူအညီမပါဘဲ အောက်သို့ ဆင်းနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ အခြေချရာနေရာက ကျန်ရှိနေသည့် အစားအစာများကို ဝေမျှပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မိသားစုများအတွက်လည်း အကူအညီ လိုအပ်လာမည် ဖြစ်သည်။
မေရီက မည်သူမျှ မမေးမြန်းခင်မှာပင် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“မင်းသားကရော” ဟု ဗက်ဆာရာက မေးသည်။
ကျွန်တော် ထိုအပိုင်းကို အသံထွက် ဖတ်ပြလိုက်သည်။
အသက်ရှင်သည်။ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်တွင် အနာကျက်စ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိသည်။ လှည်းပေါ်တွင် ပထမဆုံး နေရာယူရန် ငြင်းဆန်နေသော်လည်း ဘဲလ်ဒါက ခရီးသွားသည့် အစဉ်လိုက်သည် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်တော့ကြောင်း အသိပေးမှသာ လက်ခံခဲ့သည်။
ဟယ်လ်ရစ်က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကောင်းဘက် လက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖိထားလိုက်သည်။
“သူနဲ့ ဆင်တူလိုက်တာ”
ကျွန်တော် ကမ်းပေးလိုက်သည့်အခါ ဗက်ဆာရာက စာရွက်ကို ယူလိုက်သည်။
သူမသည် သူမ၏ သားနှင့် ပတ်သက်သည့် စာကြောင်းအနည်းငယ်ကို ကျန်အပိုင်းများကို မကြည့်ခင် အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုနေသည်။
ကက်ဆီယာနှင့် လိုင်ဆန်ဒရာတို့က ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် ရောက်ရှိလာသူများအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် ကူညီကြသည်။
မည်သည့်လူနာက မည်သည့်အခန်းတွင် အိပ်စက်ရမည်ကို မသိရှိသဖြင့် သူတို့ ဆုံးဖြတ်ရန် မကြိုးစားကြပေ။ အစားထိုးအနေဖြင့် ကုသပေးသူများ တောင်းဆိုထားသည့် ပစ္စည်းများကို စုစည်းထားပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် မည်သူမဆို ဖတ်နိုင်စေရန် တံဆိပ်များကို စစ်ဆေးထားသည်။
ရန်ဝစ်၏ အုပ်စုက မီရက်သ်၏ နောက်လိုက်များအတွက် စကားပြန်တစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးသည်။ ဒက်ဗရန်က တံခါးဝမှ လက်ခံရရှိမည့် ခန်းမသို့ လူများ ပို့ဆောင်ပေးမည့် လှည်းနှစ်စီးကို ပြင်ဆင်ရန် ကူညီသည်။
ဂျူလီယန်က ရောက်ရှိမည့်နေရာအနီးတွင် စောင့်ဆိုင်းလိုကြောင်း တောင်းဆိုထားသည့် မိသားစုများ၏ နာမည်များကို ကူးယူရေးသားသည်။
မေရီက စာရွက်ကို မပေးပို့ခင် သူမကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးသည်။
အိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များ မည်မျှ အသုံးဝင်လာကြသည်ကို မည်သူမျှ မိန့်ခွန်း မပြောကြပေ။
သူတို့တွင် အချိန်မီ ပြီးမြောက်နိုင်သည့် အလုပ်လေးများ ရှိနေသည်။
အလုပ်ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူတို့ကို နားခွင့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုညနေတွင် ဒက်ဗရန်နှင့် ကက်ဆီယာတို့သည် သူ ကွန်ကော်ဒီယာသို့ မပြန်မီ ခြံဝင်းထဲတွင် တစ်ပတ် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။ အဝေးဆုံး အလှည့်တွင် သူက လက်ကမ်းပေးသည်။
သူမ လက်ခံလိုက်သည်။
သူတို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ပြင်ဆင်ထားသည့် လှည်းအကြောင်းကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လိုင်ဆန်ဒရာက သူတို့၏ တွဲထားသော လက်များကို မြင်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။
ကက်ဆီယာက သူမ သတိထားမိသည်ကို သိသွားသည်။
နှစ်ယောက်လုံး လက်မလွှတ်ကြပေ။
တောင်ကုန်းများမှ ဆင်းလာခြင်းသည် နောက်တစ်နေ့ အချိန်အများစုကို ကုန်ဆုံးစေသည်။
မိုးက ခရီးကို နှေးကွေးစေသည်။
ညတွင်းချင်းပင် အောက်ဘက်လမ်းလမ်းကြောင်း တစ်နေရာတွင် မြေပြိုကျသွားသဖြင့် ဆွဲလှည်းများအတွက် လမ်းက ကျဉ်းလွန်းနေသည်။ အင်ဂျင်နီယာများက လမ်းသစ်တစ်ခု ဖောက်လုပ်နေစဉ် မီရက်သ်က အလုပ်ပြီးသည်အထိ အထက်ရှိ မြေသားများ လှုပ်ရှားမှုမရှိအောင် ထိန်းထားပေးသည်။
ဘဲလ်ဒါက လမ်းလျှောက်နိုင်သူများကို အစောင့်များနှင့်အတူ ရှေ့က ပို့လိုက်သည်။
သူက ဒဏ်ရာရသူများနှင့်အတူ ကျန်နေခဲ့သည်။
ဟယ်လ်ရစ်က ပထမဆုံး မိသားစုများ ရောက်လာသည်အထိ လက်ခံရရှိမည့်နေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
သူ့သားမှာ သူတို့ထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
သူ အကြောင်းရင်းကို သိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့က သူ့ကို ပြောပြထားပြီးပြီ။ စာတိုမှာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲတွင် ခေါက်ထားလျက် ရှိသည်။
သူကတော့ မျက်နှာတိုင်းကို လိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။
ကျွန်တော်သည် နံနက်ခင်း အစည်းအဝေးအပြီးတွင် သူ့ထံ ရောက်သွားပြီး လတ်ဆတ်သည့် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများနှင့် ဗက်ဆာရာထံမှ သတင်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မိုးရေများ စီးကျနေသည့် အမိုးအကာတစ်ခုအောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်နေကြသည်။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူ့ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“သူက ကျွန်မတို့ကို ဆက်သွားဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဟယ်လ်ရစ်က သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ရှင်တို့သားလေ။ ကျွန်မတို့ ပိုနွေးထွေးတဲ့နေရာမှာပဲ နေချင်တုန်းကလေ”
သူမက လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းကို တို့ထိလိုက်သည်။
ထို့နောက် အစားအစာရရှိမည့်နေရာသို့ အစေခံနောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ဘုရင်က သူမကို ကြည့်နေသည်။
သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကယ်ဒရစ်သည် နောက်ဆုံး လှည်းဘေးတွင် ရောက်လာသည်။
သူသည် ဟယ်လ်ရစ် ကျွန်တော့်ကို ပြခဲ့သည့် ပုံတူထက် ပိုပိန်နေပြီး ဒူးဆစ်အထိ ရွှံ့များ ပေကျံနေကာ သစ်သားခလုတ်ဖြင့် ချည်ထားသည့် အင်္ကျီဟောင်းတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ဘဲလ်ဒါက သူ့နောက်တွင် ကျိုးပဲ့နေသည့် လှည်းဝင်ရိုးကို ပခုံးပေါ် ထမ်းကာ လိုက်ပါလာသည်။
သူ ဘာကြောင့် အဲဒါကို သယ်လာသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သိခွင့်မရခဲ့ပါ။
ဟယ်လ်ရစ်က အမိုးအကာအောက်မှ ထွက်လာသည်။
ကယ်ဒရစ် ရပ်တန့်သွားသည်။
နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက်စာမျှ သူသည် မိမိဘုရင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် စစ်သားတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက် ဟယ်လ်ရစ်က သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သောအခါ ထိုစစ်သားပုံစံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် မိုးရေထဲတွင် တွေ့ဆုံကြသည်။
ကယ်ဒရစ်သည် ဖခင်၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းတင်ကာ တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။
ဟယ်လ်ရစ်က သူ့ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားသည်။
“နောက်မှ”
“တပ်စခန်းက—”
“နောက်မှ”
မင်းသား၏ လက်များက သူ၏ ဖခင်အင်္ကျီနောက်ကျောကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ကျွန်တော် ဘဲလ်ဒါဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“အားလုံး ရောက်ကြပြီလား”
“နှစ်ရာ့သုံးဆယ့်တစ်ဦး။ ပြီးတော့ လိုက်ပါလာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အခြေချရာနေရာက မိသားစုတွေ”
သူက ထပ်တိုးလူဦးရေကို မေရီ၏ စာရေးထံ ပေးလိုက်ရာ သူက မှတ်တမ်းတင်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်နေသူ ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းသည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ချန်တပ်တွေ လာနေတယ်။ တခြား ဘယ်သူမှ မကျန်တော့ဘူး”
ထိုအခါမှသာ ကျွန်တော် အသက်ကို ပုံမှန် ပြန်ရှူနိုင်တော့သည်။
ဗက်ဆာရာသည် ဂရေးကိပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ကယ်ဒရစ် ရောက်လာသည်နှင့် သူမသည် သူတို့ကြားရှိ နေရာကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် သူမ၏ ကလေးငယ်များမှာ မီအောင် ပြေးလိုက်ရသည်။
သူ့ညီမက သူ့ဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်သွားသည်။
သူ့အစ်ကိုက သူတို့သုံးယောက်လုံးနှင့် တိုးမိသွားသည်။
ကယ်ဒရစ်က ရယ်လိုက်၊ ငိုလိုက်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်နေသည်။ သူက လူတိုင်းကို ပွေ့ဖက်ထားချင်နေသော်လည်း သူ့ကိုယ်တွင် ရွှံ့များပေကျံနေကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောနေသည်။
ဗက်ဆာရာကတော့ သူ့အင်္ကျီ အခြေအနေကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံမရပေ။
မီရက်သ်က ဟယ်လီနာနှင့်အတူ နံရံဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမ ပြုံးနေသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် ထိုအပြုံးနောက်ကွယ်မှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများကိုလည်း မြင်လိုက်ရပြန်သည်။
ဟယ်လီနာသည် ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုကို အကြည့်မလွှဲဘဲ သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
အရာနှစ်ခုလုံးသည် မှန်ကန်နိုင်ပါသည်။
ထိုအချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အကြိမ်ကြိမ် သင်ယူနေရသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဖန်ရီးလ် မတ်တပ်ရပ်သည်။
ကြာကြာတော့ မဟုတ်ပါ။
အနီးအနားတွင် အကူအညီ အသင့်မရှိဘဲလည်း မဟုတ်ပါ။
သို့သော် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် နောက်ဆုံးအရာများ ဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ ဖြစ်၍ သူသည် မိမိ၏ ခြေဖဝါးများကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရမည်ကို ကိုယ်တိုင်မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ နောက်ထပ် တစ်ရက်မျှ ထပ်မနေလိုတော့ပေ။
အော်ရီလီယာက တစ်ဖက်တွင် စောင့်နေပြီး သောရ်က နောက်တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည်။ အက်ဗလင်က ဒဏ်ရာရထားသည့် ရှေ့ခြေထောက်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် အော်ရီသာက သူ့ခေါင်းနားတွင် ရပ်နေသည်။
ဖန်ရီးလ်က သူ့ကိုယ်သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလိုက်သည်။
သူ၏ ပထမဆုံး ကြိုးစားမှုမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက်၊ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။
မည်သူမျှ သူ့ကို ထပ်ကြိုးစားရန် မပြောကြပေ။
သို့သော် သူ အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထပ်ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူ့ပတ်လည်ရှိ တဲကြီးက သူ့ရှေ့တွင် သေးငယ်သွားသယောင် ထင်ရသည်။
သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လျက် တုန်ရီနေသည်။ နေရောင်ခြည်က သူ့ပုခုံးအထက်ရှိ အမှတ်အသားမရှိသော အမွေးများပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။
သောရ်၏ လက်က သူ့အနီးတွင် ထိတွေ့ခြင်းမရှိဘဲ လွင့်နေသည်။
“ရပြီ” ဟု သူမက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။
ဖန်ရီးလ်က ဖွင့်ထားသည့် တံခါးများဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဥယျာဉ်နှင့် ပိုနီးသည့်နေရာတွင် ပြင်ဆင်ထားသော အိပ်ရာသစ်ပေါ်သို့ ကိုယ်ကို ချလိုက်သည်။
အဲဒီနေရာက သိပ်မဝေးပါ။
သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မေရီသည် ညစာစားပွဲ၏ ပထမပိုင်းကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံး ရောက်ရှိလာသူများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မကိုက်ညီသော အိမ်ထောင်စု စာရင်းသုံးခုကို ယူဆောင်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကော်ဗင်က သူမရုံးခန်းသို့ လာပြီး ထိုစာရင်းများကို စွန့်ပစ်ရန် အကြံမပေးခဲ့ပါ။
သူက မယ်လိုဒီမှတစ်ဆင့် အစားအစာများကို ပို့ပေးလိုက်သည်။ မယ်လိုဒီက ဗန်းကို ကိုင်လျက် ရောက်လာပြီး မေရီအား ဘီစကွတ်မုန့်ကို ညစာဟု မသတ်မှတ်စေချင်သည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“သူက ရှင် ဟင်းရည်ကို ကြိုက်လားလို့ မေးခိုင်းလိုက်တယ်” ဟု မယ်လိုဒီက ပြောသည်။
“ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ”
“ညစာစားတဲ့အချိန်တုန်းက”
“ကောင်းတယ်လို့တော့ ပြောလိုက်တယ်”
“သူ မှတ်မိနေတာပေါ့”
မေရီက ပန်းကန်လုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာရင်းများကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းသောအခါ ကော်ဗင်က မေရီ၏ ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ပေးရန်အတွက်သာ မတ်တပ်ရပ်ပြီးနောက် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
မယ်လိုဒီ နောက်ထပ်ခွက်တစ်ခွက်နှင့် စားပွဲသို့ ရောက်လာသောအခါ သူက သူမအတွက်လည်း အလားတူပင် ပြုလုပ်ပေးသည်။
မေရီ သတိထားမိလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဘာကိုမျှ မဖော်ပြပေ။
သို့သော် ကော်ဗင်က အစီရင်ခံစာများ အချင်းချင်း ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ မေးမြန်းသောအခါ သူမက အသေးစိတ် ပြန်လည်ဖြေကြားပေးသည်။
သူက ထိုအသေးစိတ် အချက်အလက်များကို နားထောင်သင့်သည်ဟု ယူဆပုံရသည်။
မေရီအတွက်ဆိုလျှင် ပန်းများထက် ထိုအချက်က ပိုအရေးပါလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ထင်မိသည်။
ကယ်ဒရစ်က စားပွဲ၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် မိဘနှစ်ပါးကြား၌ ထိုင်နေသည်။
သူ့ကို ရေချိုးပေးပြီးပြီ၊ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ တစ်ကြိမ် ကျွေးမွေးပြီးပြီ ဖြစ်ကာ အက်ဗလင်၏ ညွှန်ကြားချက်များစွာကိုလည်း ခံယူထားပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဟယ်လ်ရစ်သည် အနည်းငယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
“နားလိုက်ပါ” ဟု ဘုရင်က သူ၏သား ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရာရှိများအကြောင်း ပြောသောအခါ ထပ်မံ မိန့်ကြားသည်။
“သူတို့အတွက်—”
“သူတို့အတွက် ကူညီပေးမယ့်သူတွေ ရှိပါတယ်”
ကယ်ဒရစ်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ အကူအညီတောင်းသလို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်က ညစာကို နောက်တစ်လုပ် စားလိုက်သည်။
သူ အဖြေကို နားလည်သွားသည်။
သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဂျူလီယန်က ဟယ်လ်ရစ်၏ သားငယ်သမီးငယ်များကို မြစ်ကစားနည်းအကြောင်း ထပ်မံရှင်းပြနေသည်။ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးကြားခဲ့ရသည်ထက် စည်းမျဉ်းများမှာ နောက်ထပ် တစ်ကူးတစ်ဖြတ်လေးများ တိုးလာပုံရသည်။
ကက်ဆီယာက အက်ဒရီယာနာဘေးတွင် ထိုင်ပြီး ကလေးအခန်းအတွက် ပုံကြမ်းလေးတစ်ခုကို ပြသနေသည်။ လိုင်ဆန်ဒရာက ကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်၍ အဆိုပြုထားသည့် စင်မှာ မည်သူမျှ သက်သောင့်သက်သာ မမီနိုင်သည့် နေရာတွင် ရှိနေကြောင်း ထောက်ပြသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ရှင် ဒီအတိုင်းအတာကို အတည်ပြုပေးခဲ့တာလေ”
“အလှဆင်ဖို့လို့ ထင်ခဲ့မိတာပါ”
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
ထိုအသံမှာ ကယ်ဒရစ်က ပန်းကန်ပေါ်မှ ခေါင်းမော့ကြည့်လာလောက်အောင်ပင် ကျယ်လောင်သည်။
ထို့နောက် သူ့မိခင်က သူ့ကို မေးခွန်းတစ်ခု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သဖြင့် သူက သူမဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်တော် အိပ်ရာမဝင်မီ တဲဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။
ဖန်ရီးလ်က နိုးနေပြီး ဥယျာဉ်မီးအိမ်များအောက်တွင် အရိပ်များ ရွေ့လျားနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“မင်းသားကရော” ဟု သူက မေးသည်။
သတင်းစကားတို့သည် ဧည့်သည်များကို မနှစ်သက်ဟန်ဆောင်သည့် ပြန်လည်သက်သာလာသော ဘုရားတစ်ပါးဆီသို့ပင် ရောက်ရှိလာသည်။
“အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ။ သူခေါ်လာတဲ့ လူတွေအားလုံးနဲ့အတူပေါ့”
ဖန်ရီးလ်က အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ”
ကျွန်တော် တံခါးပေါက်နားတွင် ထိုင်နေလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး စကားမပြောဖြစ်ကြပေ။
ထို့နောက် သူက “ငါ လုံလောက်အောင် မှတ်မိလာတဲ့အခါ ကျန်တဲ့သူတွေဆီ သွားကြမယ်” ဟု ပြောသည်။
“သူတို့ဆီ ရောက်နိုင်လောက်အောင် လုံလောက်တဲ့ အသိပညာ ရှိလာတဲ့အခါပေါ့” ဟု ကျွန်တော် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးများက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ရွေ့လျားလာသည်။
ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
တဲအပြင်ဘက်တွင် အစေခံတစ်ဦးက မိသားစုအခန်းထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်နေသည့် ခွက်အလွတ်များကို သိမ်းဆည်းနေသည်။ အပေါ်ထပ် တစ်နေရာတွင် ပြိုလဲသွားသည့် နိုင်ငံတစ်ခုတွင် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ့မိဘများအနီးတွင် ပြန်လည် အိပ်စက်နေသည်။
ဖန်ရီးလ်၏ အသက်ရှူသံ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်အထိ ကျွန်တော် ရှိနေပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်လည်း အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။