အခန်း (၃၇၆) - တံခါးပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသော အရာများ
တောင်ပေါ်လမ်းကြောင်းမှ သောရ်၏ ပထမဆုံးသဝဏ်လွှာတွင် တောင်းဆိုချက် လေးခုနှင့် တိုင်ကြားချက် တစ်ခု ပါဝင်သည်။
ကြိုးအပိုများ၊ လှည်းအတွက် အပိုပစ္စည်းများ၊ တိရစ္ဆာန်အစာနှင့် ရှေ့တန်းဆေးရုံအတွက် ထူထဲသော အဝတ်စများ လိုအပ်သည်။
တိုင်ကြားချက်မှာမူ အော်ဒယ်ကို ကိုက်လိုက်သည့် လားတစ်ကောင်အကြောင်း ဖြစ်သည်။
မေရီက နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို နှစ်ခါပြန်ဖတ်သည်။
“အဲဒီကိစ္စအတွက် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ”
“အဲဒီလားကို ငါ့ဘက်က ဝမ်းနည်းကြောင်း စာပို့ပေးလိုက်ပါ”
“ကျွန်မ အဲဒါကိုတော့ ချန်ထားလိုက်ပါ့မယ်”
“ဒါက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်”
ထိုအစီရင်ခံစာသည် ဝက်စ်မီးယားသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မြင်းစီးသူတစ်ဦးက တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သောရ်၏ တပ်ဖွဲ့သည် စတုန်းဝိတ်သို့ ချဉ်းကပ်ဆဲပင်။ သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စောင့်ကြပ်ထားသော နားနေစခန်းများ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အန္တရာယ်အများဆုံး လမ်းဆုံများတွင် စစ်သည်အချို့ကို ချန်ထားခဲ့ရသဖြင့် ပင်မတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ချီတက်လာသည့် အရေအတွက်မှာ လျော့နည်းသွားသည်။
၎င်းမှာ မလုပ်မဖြစ် လုပ်ရမည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက တိုက်ပွဲစတင်သည့်အခါ သောရ်၏ဘေးတွင် မရပ်တည်နိုင်တော့မည့် စစ်သည်များကို လမ်းတစ်မိုင်ချင်းစီအတွက် စွန့်လွှတ်နေရခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
အီလီနော်က လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လက်ညှိုးဖြင့် လိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဒီအစီရင်ခံစာတွေသာ မှန်ရင် ဒီဖြတ်လမ်းကို ပြုပြင်လိုက်တာနဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို အချိန်တိုအတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာပါ”
“ကုန်တင်လှည်းတွေက အဲဒီလမ်းကို ကျော်ပြီး သွားလို့ရပါ့မလား” ဟု ကျွန်ုပ်မေးလိုက်သည်။
“အလွတ်လှည်းတွေတော့ သွားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုန်အပြည့်တင်ထားတဲ့ လှည်းတွေအတွက်ကတော့ အာမခံလို့ မရဘူး”
သူမက ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်၏ စားပွဲတင်အရာရှိထက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
အီဒရစ်ဗေးလ်သည် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လမ်းတိုင်းတာသူတစ်ဦးကို ခေါ်လာပြီး လူအများအတွက် အစာကျွေးရသည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေရသူတို့တွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာမျိုး ရှိနေသည်။
“ကျောက်မိုင်းလှည်းတွေက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက ဒီလမ်းကို သုံးခဲ့ဖူးတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။ “အနောက်ဘက် လမ်းကြောင်းကတော့ ခိုင်ခံ့တယ်။ အရှေ့ဘက်ကမ်းပါးအောက်က ရေမြောင်းကိုတော့ စစ်ဆေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
“ဒါဆိုရင် ကောက်ပဲသီးနှံတွေကို မသယ်ဆောင်ခင်မှာ အဲဒီရေမြောင်းကို အရင်စစ်ဆေးလိုက်ပါ” ဟု မေရီက ပြောသည်။
လမ်းတိုင်းတာသူက ခေါင်းညိတ်သည်။
အီဒရစ်က လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းစာရင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နောက်ထပ် လှည်းအဖွဲ့ ၁၂ ခု ထပ်ဖြည့်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ရှင်တွေက ပိုက်ဆံလိုချင်ကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ တိရစ္ဆာန်တွေ ဘယ်တော့ပြန်ရောက်မလဲဆိုတာကိုလည်း သိချင်ကြလိမ့်မယ်”
“သူတို့ကို ပေးလိုက်ပါ” ဟု ကျွန်ုပ်ပြောသည်။ “သူတို့ကို အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပြလိုက်ပါ”
“အဲဒီလိုပြောရင် သူတို့ ပိုကျေနပ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်မှ အံ့အားသင့်သွားတာထက် အခုပဲ သူတို့ ဒေါသထွက်တာကို ကျွန်တော် ပိုသဘောကျတယ်”
သူက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး နာမည်များကို စတင်ရေးမှတ်သည်။
နောက်သုံးရက်အတွင်း စစ်ပွဲသည် ဂရေးကိပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အိတ်များ၊ ဘီးများ၊ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော စာပို့သမားများနှင့်အတူ စစ်ပွဲ၏ အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းမိုးနေသည်။
ကျွန်ုပ်၏ လက်မထက်ပင် သေးငယ်သော သံအပိုင်းအစတစ်ခုကြောင့် လှည်းတစ်စီး ပျက်စီးသွားနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ မြင်းများ မစားနိုင်သည့်အရာကို စစ်သည်များ စားနိုင်ကြောင်း၊ သို့သော် ထိုအချက်က တိရစ္ဆာန်အစာ ပြတ်လပ်မှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် မေရီသည် ပြတင်းပေါက်ပိတ်ထားသည့် အခန်းထဲတွင် ရှိနေပါလျက်နှင့် ဝန်ပိုတင်ထားသည့် လှည်း၏ အသံကို ခွဲခြားနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သိလိုက်ရသည်။
တစ်နေ့လယ်တွင် သူမသည် စကားပြောနေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုစောင်းကာ “အဲဒီလှည်းဝင်ရိုး ဝက်စ်မီးယားအထိ မရောက်ဘူး” ဟု ပြောသည်။
တကယ်ပင် ထိုလှည်းသည် ဝင်းထဲကိုပင် မရောက်လိုက်ပေ။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ အကြားအာရုံကို ကျွန်ုပ် မေးခွန်းထုတ်တော့ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ကလေးများကမူ ဤပြင်ဆင်မှုများကို စိတ်ဝင်စားစရာ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ပွဲလမ်းသဘင်တစ်ခုလို သဘောထားနေကြသည်။ အက်ဗလင်က သူတို့ကို ကုန်တင်ဝင်းအထက်ရှိ လှေကားထစ်များတွင်သာ ကြည့်ရှုခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူတို့ဘေးတွင် ထိုင်ကာ လှည်းများပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကို ရှင်းပြနေသည်။
“အပြာရောင်အဝတ်စက ဆေးဝါးတွေလို့ ဆိုလိုတာ” ဟု သူက ကာရိုကို ပြောသည်။
“အစိမ်းရောင်ကရော”
“တိရစ္ဆာန်အစာလေ”
“မြင်းတွေအတွက်လား”
“လားတွေအတွက်လည်း ပါတာပေါ့”
အစ်ဂ်နေရှပ်က ဤအချက်ကို စဉ်းစားနေသည်။
“ဖေဖေရဲ့ ဘဲရုပ်လေးကရော အစာလိုမလား”
“မင်းဖေဖေရဲ့ ဘဲရုပ်က သစ်သားနဲ့ လုပ်ထားတာလေ”
“ခရီးရှည်သွားရင် သူလည်း ဗိုက်ဆာနိုင်တာပဲ”
ဂျူလီယန်က အနီးတွင် အက်ကွဲနေသော လှည်းဘေးသားကို ပြုပြင်နေသည့် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
သူ့အဘိုးဖြစ်သူက ကူညီကယ်တင်ခြင်း မရှိပေ။
အစားတွင် သူက “သစ်သားဘဲရုပ်က ဘာစားမလဲ” ဟု မေးသည်။
ထိုအငြင်းပွားမှုသည် ကလေးလေးယောက်လုံးကို နောက်ထပ် လှည်းနှစ်စီး အန္တရာယ်ကင်းစွာ တင်ဆောင်ပြီးသည်အထိ အချိန်ကုန်စေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဂျူလီယန်သည် အဘိုးဖြစ်သူကို အစားထိုးသစ်သားပြား ကိုင်ပေးရန် ဆင်းလာခဲ့သည်။
“အဘိုး ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်လိုက်တာမလား” ဟု သူက မေးသည်။
“ဟုတ်တာပေါ့”
“အဲဒီနည်းက လူကြီးတွေကိုလည်း ရသလား”
ဂယ်ရစ်က ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။
“တစ်ခါတလေတော့လည်း ရပါတယ်”
ကျွန်ုပ်လည်း အရေးတကြီး ကိစ္စရှိသည်ဟု ဆိုကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
ညစာစားပြီးနောက် ပထမဆုံး တိုက်ပွဲအကြောင်း သတင်းရောက်လာသည်။
သောရ်နှင့် လက်ဇန်ဒါတို့သည် စတုန်းဝိတ်အောက်ဘက်ရှိ အနောက်ဘက် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကင်းထောက်များက ရန်သူတို့ သိမ်းပိုက်ထားသော တံတားကို အင်အားဖြည့်တင်းထားသည့် ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့က စောင့်ကြပ်နေပြီး တံတားနှစ်ဖက်စလုံးတွင် အတားအဆီးများ ချထားကာ စွန့်ပစ်ထားသော အခွန်ကောက်ခံသည့် အဆောက်အအုံတွင် လေးသမားများ နေရာယူထားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူတို့သည် အရုဏ်မတက်မီ ထိုနေရာကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက ဗိုက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားရင်း ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ထိုင်နေစဉ် အက်ဗလင်ဘေးတွင် ရပ်၍ ထိုသတင်းကို ဖတ်ရှုသည်။
အစ်ထရန်၏ လေးသမားများက အခွန်ကောက်ခံသည့် အဆောက်အအုံ ပြတင်းပေါက်များကို ဝိုင်းထားသည်။ ဗေးရာ၏ စစ်သည်များက ဒိုင်းလွှားများနောက်မှ ချီတက်လာပြီး ဘရူနီက လမ်းပေါ်ရှိ လှည်းအတားအဆီးကို မဖယ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို တံတားနှင့် ကွင်းဆက်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
သောရ်၏ ပြောပြချက်အရ ဤအချက်က သူ့ကို ခဏတာ ကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။
နောက်စာပိုဒ်တွင် ပါရှိသည့် အင်ဂျင်နီယာ၏ အဆိုအရ တံတား၏ ဘေးလက်ရန်းမှာ ပြုပြင်မှု အကြီးအကျယ် လိုအပ်နေသည်။
“ခဏတာတဲ့လား” ဟု အက်ဗလင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
ကျွန်ုပ် ဆက်ဖတ်သည်။
ရန်သူတို့သည် တပ်ဆုတ်ချိန်တွင် တံတားကို မီးရှို့ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ လက်ဇန်ဒါနှင့် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က မီးတောက်များ တံတားခင်းထားသည့် သစ်သားများပေါ်သို့ မပျံ့နှံ့မီ အချိန်မီ ရောက်သွားခဲ့သည်။ တံတား၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမှာ မီးလောင်ထားသော်လည်း အင်ဂျင်နီယာများက အားဖြည့်ပြုပြင်ပြီးပါက သုံးနိုင်သေးသည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ စစ်သည်လေးဦး ကျဆုံးပြီး ၁၈ ဦး ဒဏ်ရာရရှိသည်။ ရန်သူတို့သည် အကျဉ်းသားများနှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဆေးကုသပေးသူများက နှစ်ဖက်စလုံးကို ကုသပေးနေသည်။
တံတားသည် ကျွန်ုပ်တို့ လက်ထဲသို့ ရောက်လာပြီ။
စတုန်းဝိတ်မှာမူ ဝိုင်းရံခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။
သောရ်၏ နောက်ဆုံးစာပိုဒ်မှာ တိုတောင်းသည်။
ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ပထမဆုံး ကုန်တင်ယာဉ်တန်းကို လက်ခံနိုင်ပြီ။ ကောက်ပဲသီးနှံများ၊ မုန့်ညက်၊ တိရစ္ဆာန်အစာနှင့် အပိုလေးကြိုးများကို ပို့ပေးပါ။ ခံစစ်မှူးများက အပေါ်ဘက် လမ်းကြားမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့နေရာသို့ ရောက်လာနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် လှည်းလမ်းကြောင်းကို ခံတပ်အထိ ဖွင့်လှစ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
ကျွန်ုပ် စာရွက်ကို ချလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“သူတို့အတွက် ကုန်တင်ယာဉ်တန်း တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး”
“ဟုတ်တယ်”
“ဒါဆိုရင် ပထမဆုံးအဖွဲ့ မထွက်ခွာခင်မှာ ဒုတိယအဖွဲ့ကို အဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင် သေချာပြင်ဆင်ထားကြရအောင်”
ထိုပထမဆုံး ယာဉ်တန်းကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ နောက်ဆုံးလှည်းကို မတင်ဆောင်ရသေးမီမှာပင် ဖြစ်ပွားသည်။
အသစ်စစ်ဆေးထားသော ဖြတ်လမ်းမှတစ်ဆင့် ဝက်စ်မီးယားသို့ မြင်းစီးသူတစ်ဦး ရောက်လာပြီး အရှေ့ဘက်ကမ်းပါးအောက်တွင် ရေများ တက်လာနေကြောင်း အစီရင်ခံသည်။
မိုးတစ်စက်မျှ မရွာဘဲနှင့် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယမြင်းစီးသူ ရောက်လာချိန်တွင် ကမ်းပါး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ရေတိုက်စား၍ ပြိုကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လမ်းတိုင်းတာသူ အဖွဲ့မှာ တောင်စောင်းမှ ပစ်ခတ်လိုက်သည့် မြှားများကြောင့် ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ရေလမ်းကြောင်းအထက်ရှိ ရှေးဟောင်းစက်ရုံတစ်ခုတွင် လူအချို့က ရေလမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ရေထိန်းနံရံများကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
“သူတို့က လမ်းကို ရေလွှမ်းမိုးအောင် လုပ်နေတာပဲ” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
အီလီနော်က သောရ်၏ လမ်းကြောင်းမြေပုံဘေးတွင် တိုင်းတာချက်များကို ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
“သူတို့သာ ဒီနေရာက ကမ်းပါးကို ဖျက်လိုက်ရင် ရေက ကန်ထဲက ကုန်သွားရင်တောင် ဒီဖြတ်လမ်းဆီကိုပဲ ဆက်စီးနေဦးမှာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြုပြင်ဖို့ဆိုရင် ဒီရေလမ်းကြောင်းကို အရင်ဆုံး ထိန်းချုပ်နိုင်မှ ဖြစ်မယ်”
“အစားထိုးလမ်းကြောင်းက ဘယ်လောက်ဝေးသလဲ”
“ကုန်တင်လှည်းတွေအတွက်ဆိုရင် နောက်ထပ် တစ်ရက်လောက် ကြာမယ်။ မြေပြင်က မခံနိုင်ရင်တော့ ပိုကြာဦးမှာ”
တစ်ရက်ဆိုသည့် အချိန်သည် အရေးကြီးသည်။
ရန်သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော နေရာသို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရန်တပ်ဖွဲ့ကို ပို့လိုက်ရခြင်းမှာလည်း အရေးကြီးသည်။
ကျွန်ုပ်တို့က ကင်းထောက်များကို အရင်လွှတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ရက် နံနက်တွင် သူတို့၏ အစီရင်ခံစာ ရောက်လာသည်။ စက်ရုံပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရန်သူ့စစ်သည် ၄၀ ခန့် ရှိပြီး သစ်ပင်များကြားမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားနေသူများကိုလည်း မြင်ရသည်။ ဝိုင်းရံသည့် လက်နက်ကြီးများ မရှိသလို မှော်စွမ်းအား သုံးစွဲသူများ ရှိနေကြောင်းလည်း မသေချာပေ။ ခံစစ်မှူးများက လမ်းပေါ်တွင် သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲပိတ်ဆို့ထားပြီး အထက်တွင် လေးသမားများကို နေရာချထားသည်။
သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ တောင်ပေါ်ကို တက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။
ကျွန်ုပ် အီလီဇာကို ကြည့်သည်။
“ရေလမ်းကြောင်းကို ရောက်တာနဲ့ ရေကို ထိန်းထားဖို့ အင်ဂျင်နီယာတွေကို ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”
“ရှင် ကူညီနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သစ်ပင်တိုင်းနောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့သူတွေကိုတော့ ရှင် တစ်ယောက်တည်း လိုက်ဖုံးပေးလို့ မရဘူး”
“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မ မကြိုးစားတော့ပါဘူး”
အက်ရှာရာသည် အရန်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ဂရေးကိပ်တွင် ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ ဘောလ်ဒါက ဩဆယ်လ်တွင် တပ်မှူးအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ယူသည်။ အော်ရင်ရှယ်ဘုရင် အီဒရစ်က လိုင်ရာဒိုနီမှ ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက် နားနေခဲ့ကြသော စစ်သည်များထဲမှ အချို့ကို ယာဉ်တန်းအတွက် အစောင့်အဖြစ် ပံ့ပိုးပေးသည်။
စားပွဲတင်အရာရှိ အီဒရစ်ဗေးလ်က ကျွန်ုပ်တို့ တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးနေသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“အခန်းထဲမှာ အီဒရစ်နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေတာ၊ တစ်ယောက်မှလည်း မြင်းတွေကို အပြည့်အစုံ မထိန်းထားနိုင်ကြဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
ထိုမနက်ခင်းတွင် မေရီတစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ရှေ့ပြေးအစောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့် အီလီနော်၏ အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့တို့နှင့်အတူ ဝက်စ်မီးယားမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ကုန်တင်ယာဉ်တန်းကမူ နောက်ဆုံးလုံခြုံသော နားခိုရာနေရာအထိ နောက်မှလိုက်ပါလာမည် ဖြစ်သည်။ လမ်းပေါ်တွင် အပေါ်မှ လေးသမားများဖြင့် အငြင်းပွားနေရစဉ် ကုန်တင်လှည်း အစီးသုံးဆယ်ကို ပျက်စီးနေသော လမ်းပေါ်တွင် ပိတ်မိနေစေရန် မည်သူမျှ မလိုလားကြပေ။
မထွက်ခွာမီ အက်ဒရီယာနာက ကျွန်ုပ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲထားသည်။
“လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီဆိုရင် သတင်းပို့ပေးပါ”
“ပို့ပေးပါ့မယ်”
“ပြီးတော့ သောရ်ဆီ ရောက်သွားရင်လည်း သတင်းပို့ပေးပါ”
“လမ်းကြောင်းက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီအထိ လိုအပ်နေတယ်ဆိုရင်ပေါ့”
သူမက ကျွန်ုပ်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်သည်။
“ယူရီယာဂရေး”
ကျွန်ုပ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သောရ်ဆီ ရောက်ရင် သတင်းပို့ပေးပါ့မယ်”
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ ပါးပြင်ကို နမ်းသည်။
“လက်ရှိအတိုင်း အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အစုံအလင်နဲ့ ပြန်လာခဲ့ပါ”
“ကျွန်တော်က ဒါတွေကို တွယ်တာနေတာပါ”
“ကျွန်မတို့လည်း တွယ်တာပါတယ်”
သူတို့၏ နောက်တွင် မီရယ်လ်က ရက်ဆာနှင့် စကားပြောနေသည်။ ရက်ဆာသည် ခွန်အားပြန်လည်ရရှိလာချိန်တွင် ထွက်ခွာမည့် စစ်သည်များ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို စစ်ဆေးရာတွင် ကူညီမည်ဟု ကမ်းလှမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် အလွန်ผอม (ผอม - ပိန်) နေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း နောက်ထပ် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုခုကို စောင့်မျှော်နေသူတစ်ယောက်ထက် ယခုလက်ရှိဘဝကို ဖြတ်သန်းနေသူတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူလာသည်။
ဂျူလီယန်သည် တရားရုံး၏ အစွန်းတွင် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူက လက်ကို မြှောက်ပြသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ပြန်၍ လက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးပွင့်သွားပြီး ဝင်းထဲမှ ဝက်စ်မီးယား၏ ပို၍ အေးစက်သော နံနက်ခင်းလေထုထဲသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ပျက်စီးနေသော ဖြတ်လမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
စက်ရုံကန်သည် သစ်ပင်များပေါက်ရောက်နေသည့် မြေနေရာကြား လမ်းမကြီး၏ အထက်တွင် တည်ရှိသည်။ ရေတို့သည် ကျိုးပေါက်နေသော ရေလွှဲလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းနေပြီး သစ်ကိုင်းများနှင့် ရွှံ့နွံများကို ရေမြောင်းဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားနေသည်။
လမ်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကင်းထောက်များရှေ့ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မြှားတစ်စင်း လာရောက်စိုက်ဝင်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့လည်း အကာအကွယ်ယူလိုက်ကြသည်။
အီလီနော်သည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့က ပစ်ခတ်နေသည်ကို မိုးလေဝသ အဆင်မပြေသည့်အရာတစ်ခုလိုမျိုး သဘောထားကာ ရေကို လေ့လာနေသည်။
“အပြင်ဘက်ကမ်းပါးကို အရင်ပြင်ရမယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အဲဒါသာ ပြိုကျသွားရင် လမ်းချဉ်းကပ်လမ်းတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်”
“ဒီဘက်ကနေ အလုပ်လုပ်လို့ ရမလား”
“အဲဒီ လေးသမားတွေက ကျွန်မတို့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ရပ်သွားရင်တော့ ရတာပေါ့”
ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ကန့်သတ်ချက်ပင်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကပ္ပတိန်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို သစ်ပင်များကြားမှတစ်ဆင့် အနောက်ဘက်သို့ ပိုဝေးဝေး သွားခိုင်းလိုက်ပြီး ဒိုင်းလွှားတပ်ဖွဲ့ကို လမ်းပိတ်ဆို့မှုဆီသို့ ချီတက်စေသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း ဒိုင်းလွှားတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။
ရန်သူတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ဆံပင်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်တော့သည်။
ဒါကလည်း အဆင်မပြေစရာ ဖြစ်လာနေသည်။
လက်ဝါးကပ်တိုင် လေးပစ်ခတ်မှုတစ်ခုက ကျွန်ုပ်၏ ရေခဲဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ပုခုံးကို ထိမှန်ပြီး ကျိုးသွားသည်။ နောက်တစ်စင်းက ကျွန်ုပ်ဘေးရှိ လူ၏ ဒိုင်းလွှားကို ထိမှန်သဖြင့် သူပင် ယိုင်နဲ့သွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် လေကို တောင်ကုန်းအထက်ဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
အရွက်များနှင့် သဲများက ရန်သူတို့၏ နေရာများဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သစ်ကိုင်းများက သစ်ပင်ကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်များကြားတွင် ရိုက်ခတ်နေသည်။ သူတို့၏ နောက်တစ်ကြိမ် လေးပစ်မှုမှာ အလွဲလွဲအချော်ချော် ဖြစ်သွားသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လေးသမားများက အပစ်ခံရမည်ကို မမှုဘဲ ပေါ်လာသည့် ရန်သူများကို ပစ်ခတ်ရန် အချိန်ရသွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဆုံး လဲကျနေသော သစ်ပင်လုံးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
သစ်ပင်နောက်မှ စစ်သည်တစ်ဦးက ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို လှံဖြင့် ထိုးသည်။
ကျွန်ုပ်သည် လှံဒဏ်ကို ဓားဖြင့် ကာလိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရိုက်ချလိုက်ကာ တူလက်ကိုင်ဖြင့် သူ့ကို ရိုက်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး ချုံပုတ်ထဲ ရောက်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်ဘေးရှိ လူများက သစ်ပင်လုံးကို ကျော်တက်သွားကြသည်။
ထိုစဉ် တောင်စောင်းအထက်မှ ခရာသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ဘက်က မဟုတ်ပေ။
အရန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက စက်ရုံလမ်းအတိုင်း ပြေးလာကြသည်။
သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘေးတိုက်နေရာဆီသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အနောက်ဘက်အဖွဲ့က သူတို့ကို အရင်မြင်ပြီး သတိပေးသံပေးလိုက်သော်လည်း သစ်ပင်များက မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် တောင်စောင်းသည် မည်သူမှ မမျှော်လင့်ထားသည့် နေရာများမှ လူများ ပေါ်လာသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာသို့ လျှပ်စီးကြောင်းကို ပစ်လွှတ်၍ မရပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ဘက်က လူတွေက ရန်သူတွေနဲ့ ရောနှောနေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် လဲကျနေသော သစ်ပင်လုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ရန်သူ့စစ်သည်တစ်ဦးက ကျွန်ုပ်တို့၏ လေးသမားတစ်ဦးအပေါ် ပုဆိန်မြှောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပုဆိန်လက်ကိုင်ကို ဖြတ်၍ ရေခဲဓားအသေးစားတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ပုဆိန်ခေါင်းက လွင့်စင်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ လေးသမားက နောက်သို့ တွားသွား၍ ရှောင်သည်။ နောက်စစ်သည်တစ်ဦးက သူ့ကို ဒိုင်းလွှားနောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
“ဘယ်ဘက်!” ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်သည်။
ကျွန်ုပ် လှည့်လိုက်စဉ် လှံဖျားတစ်ခုက ကျွန်ုပ်၏ နံကြားရှိ ရေခဲအလွှာကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။
အောက်တွင် နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သံချပ်ကာက ထိမှန်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်အားလုံးကို မကာကွယ်ပေးနိုင်ပါ။ အဆိုးရွားဆုံးအချက်ကိုသာ အဓိက ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် တိုက်ခိုက်သူကို နောက်ပြန်ဆုတ်စေပြီး သစ်ပင်လုံးမှ ဆင်းလိုက်စဉ် အမြစ်တစ်ခုပေါ်သို့ မှားယွင်းစွာ နင်းမိလိုက်သည်။
ဆိုးရွားလှသော ခဏတာအတွင်း ကျွန်ုပ်၏ ခြေချင်းဝတ် လည်သွားပြီဟု ထင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူက ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီး သာမန်အရိုးအဆစ်များအတွက် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်မိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကပ္ပတိန်က လဲကျနေသော သစ်ပင်များတစ်လျှောက် တပ်ဖွဲ့ကို ပြန်လည်စုစည်းသည်။ ရန်သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ ဦးတည်လာနေသော်လည်း စက်ရုံလမ်းက ကျောက်တုံးကြီးနှစ်ခုကြားတွင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသဖြင့် သူတို့၏ ချီတက်မှုမှာလည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုနေရာရှိ စိုစွတ်နေသော မြေပြင်ကို ရေခဲအောင် လုပ်လိုက်သည်။
ရှေ့ဆုံးက လူများ ချော်လဲသွားသည်။ သူတို့၏ နောက်မှ လူများက သူတို့၏ ကျောကို ဝင်တိုက်မိကြသည်။ တိုက်ပွဲမှ လွတ်ကင်းသွားသော ကျွန်ုပ်တို့၏ လေးသမားများက ထိုကွာဟချက်ထဲသို့ ပစ်ခတ်ကြသည်။
ဖိအားများ လျော့ကျသွားသည်။
“ရေလမ်းကြောင်းအထက်ဘက်ကို!” ဟု ကျွန်ုပ် အော်လိုက်သည်။ “ရေတံခါးကို သိမ်းလိုက်!”
ကပ္ပတိန်က ကျွန်ုပ်တို့ လမ်းပိတ်ဆို့မှုကို ထိန်းထားစဉ် အဖွဲ့သစ်တစ်ခုကို ညာဘက်မှတစ်ဆင့် ပတ်သွားခိုင်းသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အပေါ်မှ ကျွန်ုပ်တို့၏ အချက်ပြသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရန်သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ကျွန်ုပ် သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက်တွင် ရေတို့က လမ်းကို ဆက်လက်စားသောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
အီလီနော်သည် ကျွန်ုပ်မရောက်မီ ရေလမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူမနှင့်အတူ လုပ်သားသုံးဦးပါလာပြီး ပခုံးတစ်ဖက်တွင် ကြိုးတစ်ခွေကို သိုင်းထားသည်။
“ဘီးကို ရေခဲမလုပ်နဲ့” ဟု ကျွန်ုပ် ရောက်လာချိန်တွင် သူမက ပြောသည်။
“ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ထားပါဘူး”
“ရှင်က အဲဒါကို ကြည့်နေတာလေ”
“အဲဒါက အဲဒီမှာ ရှိနေတာကိုး”
သူမက အောက်ဘက်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော တံခါးကို ညွှန်ပြသည်။
ဘီးမှာ မပျက်စီးသေးပေ။ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်သည့် သစ်သားပြားမှာမူ ကွဲကြေသွားသဖြင့် ကန်ထဲမှ ရေများမှာ ကျန်ရှိနေသော သစ်သားပြားများနှင့် ပိတ်ဆို့၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် အပေါက်မှတစ်ဆင့် စီးဆင်းနေသည်။
“ဒီနေရာက ရေစီးကြောင်းကို လျှော့ချရမယ်။ ပြီးရင် သူတို့က အစားထိုးသစ်သားတုံးတွေကို ချပေးလိမ့်မယ်”
ကျွန်ုပ်သည် ကျောက်တုံးအစွန်းတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ရေထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။
အေးစက်မှုတို့က ရေစီးကြောင်းတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ရေက ကျွန်ုပ်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သည်။ ကျွန်ုပ် ထူထဲအောင် လုပ်လိုက်သော အလွှာတိုင်းက နောက်တစ်ခုကို ဖိအားပေးနေပြီး နောက်ကွယ်မှ ရေစီးအားက ကျွန်ုပ် မည်မျှ ပင်ပန်းနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
ကျွန်ုပ်သည် ရေကန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားမည့်အစား ဘေးနှစ်ဖက်မှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ပိတ်ဆို့သွားပြီး အလယ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ရေသံများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အီလီနော်က ညွှန်ကြားချက်တစ်ခု အော်ပြောသည်။ ကြိုးများ တင်းသွားသည်။ သစ်သားတုံးတစ်ခုက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရေထဲသို့ ကျသွားသည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်ခု။
ကျွန်ုပ်၏ လက်ချောင်းများမှာ ဖြူဖွေးသော ရေခဲများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နံကြားမှ နာကျင်မှုမှာ အသက်ရှူတိုင်း ပို၍ ထက်မြက်လာသည်။
“ထိန်းထား!” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ထိန်းထားပါတယ်”
“ရှင်မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို ပြောတာ”
“ကောင်းပြီ”
တတိယမြောက် သစ်သားတုံးမှာ နေရာကျသွားသည်။ လုပ်သားများက သစ်သားတုံးများကို နေရာချကာ ကျန်ရှိနေသော ကွက်လပ်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက်တွင် ရေစီးအား လျော့ကျလာသည်။
အီလီနော်က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့”
ကျွန်ုပ်သည် အေးစက်မှုကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ရေတို့က ကြမ်းတမ်းသော ပြုပြင်မှုကြားမှ ထိုးဖောက်စီးဆင်းနေသော်လည်း ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့် ရေစီးအားမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
သစ်သားတုံးများက ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်သည် စိုစွတ်နေသော ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အီလီနော်က ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပုခုံးကို ကြည့်သည်။
“ဆေးကုပေးသူတစ်ယောက် လိုတယ်”
“လမ်းကို အရင်ပြင်”
သူမ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“လမ်းကတော့ သွေးထွက်နေရင်းနဲ့ စကားများနေတာထက်စာရင် ပိုပြီး အသိရှိပါသေးတယ်”
ကျွန်ုပ်တို့သည် စက်ရုံတွင် စစ်သည်နှစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
ပုဆိန်လက်ကိုင် ကျိုးသွားသည့်အပေါ် အသက်ရှင်သန်ခဲ့ရသော လေးသမားအပါအဝင် ၁၁ ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ရန်သူ့စစ်သည် ၁၄ ဦးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ အခြားသူများမှာ ဒဏ်ရာရသူများကို ခေါ်ဆောင်၍ တောထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ကိရိယာများ၊ အစားအစာများနှင့် ဖြတ်လမ်းကို တတ်နိုင်သမျှ အသုံးမပြုနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် အမိန့်စာများကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် အမြဲတမ်း ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ကို အချိန်ကုန်စေရန်သာ မျှော်လင့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဆေးကုပေးသူတစ်ဦးက ကျွန်ုပ်၏ နံကြားမှ အနာကို သန့်စင်ပေးနေစဉ် ထိုအချက်က ကျွန်ုပ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
အကယ်၍သာ ထိုအချက်ကြောင့် ကျွန်ုပ် ပေါ့ဆသွားမိပါက ပို၍ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြုပြင်ရေးအဖွဲ့များ အလုပ်မစတင်မီ စက်ရုံကန်အထက်တွင် အစောင့်များ ထားရှိပြီး ကမ်းပါးနှစ်ဖက်စလုံးသို့ ကင်းထောက်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။
ရေမြောင်းမှာမူ ပျက်စီးခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းကို ဝန်းရံထားသော ကမ်းပါးမှာမူ ပျက်စီးသွားသည်။
အီလီနော်သည် ပြိုကျသွားသော နံရံမှ ကျောက်တုံးများ၊ လမ်းပိတ်ဆို့မှုမှ သစ်သားများနှင့် လူတိုင်းကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုခြင်း မပြုဘဲ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အလုပ်လုပ်စေရန် အားပေးသည့် စကားလုံးများကို အသုံးပြု၍ လမ်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
လုပ်သားများ မြေသားကို အသေအချာ ဖိသိပ်နေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်က အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်နေသည့် မြေနေရာများကို တည်ငြိမ်သွားစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
မိုးသောက်ချိန်တွင် လှည်းတစ်စီး ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဝန်တစ်ဝက်တင်ဆောင်ထားသည့် လှည်းတစ်စီး ထပ်မံဖြတ်သွားသည်။
လမ်းမှာ ဘီးအောက်တွင် အနည်းငယ် ပြားကပ်သွားသည်။ အီလီနော်က စောင့်ကြည့်နေပြီး နောက်ထပ် အထိန်းတုံးတစ်တုံး ချထားရန် အမိန့်ပေးကာ လှည်းသမားကို တစ်ဖန်ပြန်ဖြတ်ခိုင်းသည်။
ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ပြီးမှသာ သူမက ယာဉ်တန်းကို လာရန် အချက်ပေးသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း အက်ဒရီယာနာထံ စာရေးလိုက်သည်။
“လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီ။ ကျွန်တော် ဒဏ်ရာရထားတယ်၊ စိတ်တိုနေတယ်၊ ပြီးတော့ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုကိုလည်း ခံနေရတယ်”
အီလီနော်က သူမဖြတ်သွားစဉ် ထိုစာကြောင်းကို ဖတ်လိုက်သည်။
“မှန်လိုက်တာ”
ယာဉ်တန်းသည် နေ့လယ်မတိုင်မီ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်ရှိလာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လှည်းများကို တစ်စီးချင်းစီ ဖြတ်ခိုင်းသည်။ လှည်းများကြားတွင် နေရာချန်ထားကာ ပြုပြင်ထားသည့် ကမ်းပါးတစ်လျှောက်တွင် အဖွဲ့လိုက် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်သွားစေသည်။
ပဉ္စမမြောက်လှည်း၏ ဘီးတစ်ခုမှာ လမ်းကြောင်းအစွန်းတွင် နစ်ဝင်သွားသည်။ လှည်းသမားက အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း အတိအကျ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂျုံအိတ်အချို့ကို ချလိုက်ပြီး ဘီးကို ရွှေ့ကာ ပျော့နေသည့်နေရာကို ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ပြီးနောက် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။
အလုပ်က နှေးကွေးသည်။
သို့သော် အဆင်ပြေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ သော့်၏ ရှေ့တန်းနေရာဆီသို့ တက်သွားခဲ့ပြီး အီလီနော်နှင့် လုံခြုံရေးချထားသည့် ပြုပြင်ရေးအဖွဲ့ကို နောက်တစ်ခေါက်အတွက် လမ်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ထားခဲ့လိုက်သည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင် သိမ်းပိုက်ထားသော တံတားကို မြင်လိုက်ရသည်။
တံတား၏ ဘေးကာရံတစ်ခုမှာ အမှန်ပင် ပျောက်ဆုံးနေသည်။
ဘရူနီက တံတားအလွန်တွင် ရပ်နေပြီး အင်ဂျင်နီယာများအား အစားထိုးကာရံကို နေရာချပေးရန် ကူညီနေသည်။
သူသည် ယာဉ်တန်းကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။
“စားစရာတွေ”
“တခြားအရာတွေလည်း ပါတာပေါ့”
“ကောင်းပြီ”
ထိုစကားက အရေးကြီးသောအချက်ကို လုံလောက်စွာ ဖော်ပြနေသည်။
သော့်သည် တိုးဂိတ်အနီးတွင် ကျွန်ုပ်နှင့် လာတွေ့သည်။ သူမ၏ လက်ဖမိုးတွင် ပတ်တီးစွပ်ထားပြီး ဝတ်ရုံမှာလည်း ပြဲနေသည်ကို သူမသတိမထားမိဟု ကျွန်ုပ်ထင်သည်။
“ရှင် ကျွန်မတောင်းဆိုတဲ့အတိုင်း ယူလာပေးတယ်ပေါ့”
“အများစုတော့ ပါပါတယ်။ လားကတော့ ဘယ်သူ့ဆီကမှ နှစ်သိမ့်မှု မရလိုက်ဘူး”
“ဩဒဲလ်တော့ စိတ်ပျက်တော့မှာပဲ”
သူမသည် ကျွန်ုပ်ကိုကျော်၍ လှည်းတန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဟာသအရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ကောင်းလိုက်တာ”
သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်မှသာ ကျွန်ုပ်သည် ထိုစကားကို မည်မျှကြားချင်နေမှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
စတုန်းဝိတ်သည် တောင်ကြားအထက်တွင် မည်းမှောင်သော ကျောက်တုံးများဖြင့် အဆင့်ဆင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
အောက်ဘက်တံခါးမှာ အပူကြောင့် အမည်းစက်များစွဲနေသော နံရံနှစ်ခုကြားတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုတံခါးနောက်တွင် အိမ်များက ဒုတိယနံရံတစ်ခုနှင့် တောင်ကို ထွင်းဖောက်ထားသည့် ပိုမိုမြင့်မားသော ဝင်ပေါက်ဆီသို့ တက်သွားသည်။
ရန်သူတို့က တောင်ဘက်လမ်းကြောင်းအောက်ရှိ မြေပြင်ကို သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။
သော့်၏ စောင့်ကြည့်ရေးစခန်းမှနေ၍ ရန်သူတို့သည် ပျက်စီးနေသော တံခါးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ မီးဖိုတပ်ဆင်ထားသည့် သစ်လုံးတူကြီးမှာ ပိုမိုကြီးမားသော အမိုးအကာအောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ၎င်း၏ သံခေါင်းမှာ လက်ရှိတွင် အေးစက်နေသည်။
ပို၍မြောက်ဘက်တွင် နဂါးတစ်ကောင်က ရန်သူ့စခန်းအထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။
သူမ လှည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် တောက်ပသော အစင်းကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အော်ရီသာက ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ရပ်လျက် စကားမပြောဘဲ ၎င်းကို ကြည့်နေသည်။
ဒီမာသည် အပေါ်ဘက်လမ်းကြောင်းမှ ဆင်းလာသည့် ကာကွယ်ရေးစစ်သည်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ရောက်လာသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စုံများမှာ တောင်စောင်းမှ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး စားစရာအိတ်အလွတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
“ဒီညတော့ တချို့ကို အပေါ်တင်ပေးနိုင်မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ လှည်းလမ်းကိုတော့ ဆက်ပြီး လိုအပ်နေဦးမှာပဲ”
သော့်က အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မြေပုံဆီသို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်မတို့ လမ်းဖွင့်မယ်”
အစီအစဉ်မှာ ပုံစံကျလာပြီဖြစ်သည်။ အစ္စထရန်၏ လေးသမားများက အကာအကွယ်မဲ့နေသော တောင်စောင်းကို ပစ်ကူပေးမည်။ ဩဒဲလ်က အနီးဆုံးလမ်းကြောင်းရှိ အဆောက်အအုံ၏ အဆစ်များကို ခွဲခြားထားပြီး အပေါ်မှ နံရံကို ပြိုကျမသွားစေဘဲ အမိုးကို ဖြိုချနိုင်မည့်နေရာကို ရှာထားပြီးဖြစ်သည်။ ကာကွယ်ရေးစစ်သည်များက အပေါ်ဘက်လမ်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်နှင့် ဘရူနီက အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းပေးမည်။
လက်ဇန်ဒါးက တံတားမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်မည့် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မည်။
ဗေရာက ဆေးရုံနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ပြန်ဆုတ်လမ်းကို ကာကွယ်ပေးမည့် လမ်းဆုံကို ထိန်းထားမည်။
ကျွန်ုပ်အတွက်မူ ရန်သူ့စစ်လက်နက်များ၏ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည့် လမ်းကွေ့တွင် တာဝန်ရှိသည်။
သော့် စကားမဆုံးမချင်း ကျွန်ုပ် နားထောင်နေလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ဖန်နီယာကော”
သူမ တောင်ကြားတစ်ဖက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ကျွန်ုပ် သူမလက်ညှိုးထိုးရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ရန်သူ့စခန်းအလွန်ရှိ တောင်ကုန်းနိမ့်တစ်ခုပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။
ထိုမျှဝေးကွာသော နေရာမှပင်လျှင် ထိုလူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ကျွန်ုပ်အတွက် ရင်းနှီးနေသည်။
သူက ကျွန်ုပ်တို့၏ တံတားကို ယာဉ်တန်းများ ဖြတ်ကျော်နေသည်ကို ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။
“ယာဉ်တန်း ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ ထွက်လာတာပဲ” ဟု သော့်က ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ရင်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းအငြိုးအတေးများ လှုပ်ရှားလာသည်။
ထို့နောက် ဒီမာဘေးတွင် စားစရာအိတ်အလွတ်များကို ဖြည့်နေသည့် ကာကွယ်ရေးစစ်သည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကြည့်ချင်သလောက် ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်”
ထိုညတွင် ပထမဆုံးသော ရိက္ခာများကို လူသားများ၊ ဂြိုဟ်သားများ၊ အယ်လ်ဗင်များနှင့် သားရဲလူသားများ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်၍ တောင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရိက္ခာလိုအပ်ချက်အတွက် လုံလောက်မှုမရှိသော်လည်း ယခင်နေ့က ရောက်ရှိခဲ့သည့် ပမာဏထက် ပိုများသည်။
ကျွန်ုပ်သည် အိတ်တစ်အိတ်ကို ထမ်းပိုးပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။ ထမ်းပိုးအောက်ရှိ လူပုလေးက ကြိုးကို သေချာပြင်ဆင်ပြီး အလေးချိန်ကို စမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်တော့်အမေက မုန့်ဖုတ်သမားလေ” ဟု သူက ကျွန်ုပ်ကို ပြောသည်။ “သူက ဂျုံမှုန့်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အမြဲတမ်း အပြစ်တင်နေမှာပဲ”
“အဲဒီဂျုံမှုန့်မှာ ဘာများ အဆင်မပြေတာ ရှိလို့လဲ”
“မရှိပါဘူးဗျာ။ သူက ဘယ်သူ့ဂျုံမှုန့်ကိုမဆို အမြဲတမ်း အပြစ်ပြောနေကျမို့ပါ”
“ဒါဆိုရင်လည်း သူ စိတ်ကျေနပ်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးရမှာပေါ့”
သူ ပြုံးလိုက်ပြီး အပေါ်လမ်းကြောင်းဆီသို့ တက်သွားသည့် တန်းစီထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လက်ဇန်ဒါးသည် ဒိုင်းကာများစုပုံထားသည့်နေရာတွင် သစ်သားဘဲရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကို လက်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဗိုက်ဆာနေတုန်းလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“ဘာပြောလိုက်တယ်”
“ထားလိုက်ပါတော့”
သူ တောင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အိမ်ကို နောက်တစ်ခေါက် ပို့ပေးမယ့်အရာက သတင်းကောင်းလေးပဲ ဖြစ်စေချင်တယ်”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ဆုတောင်းပါတယ်”
ကျွန်ုပ်တို့အထက်တွင် စတုန်းဝိတ်နံရံပေါ်၌ မီးအိမ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။
ဒီမာသည် မီးရောင်များကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေတွက်နေသည်။ အချက်ပြမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူမသည် ရှည်လျားပြီး တုန်ယင်နေသော အသက်ရှူသံကို ထုတ်လိုက်သည်။
“သူတို့ ရောက်သွားကြပြီ”
ရိက္ခာများ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
မနက်ဖြန်တွင်မူ ထိုရိက္ခာများနည်းတူ လမ်းကြောင်းကိုပါ အောင်မြင်အောင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးစားကြမည်။