ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 37

မေရီက ကျွန်ုပ်တို့ကို စာရင်းသွင်းဇယားဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဗလာဖြစ်နေသော စာမျက်နှာသည် ယခုအခါတွင် ရေးဆွဲရတော့မည်ဖြစ်၍ ဝေးကွာလှသည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။

ကျွန်ုပ်က ဦးစွာ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။

အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးသည်။

အယ်လစ္စတားနှင့် ဟယ်လီနာတို့က သက်သေများအနေဖြင့် လက်မှတ်ထိုးကြသည်။

မေရီက မင်ကို ဖယ်ရှားပေးကာ ခဏစောင့်ပြီးနောက် စာအုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။

ခဏတာမျှ သူမ၏ လက်ဖဝါးကို စာအုပ်ဖုံးပေါ်တွင် တင်ထားဆဲပင်။

ထို့နောက် သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မော့ကြည့်ကာ ပြုံးပြလေသည်။

အစ်ကိုဖြစ်သူ အော်ရင်းက ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

တေးဂီတသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အယ်လစ္စတား Hall ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားလိုက်သောအခါ ပွဲတော်၏ ဆူညံသံများ ငြိမ်ကျသွား၏။

သူသည် ဂရေးကိပ်၏ တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော အဆောင်အယောင် တံဆိပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူစကားပြောလိုက်သောအခါ သူ၏အသံသည် တံခါးပေါက်များဆီသို့တိုင်အောင် ထင်ရှားစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"မင်္ဂလာပွဲကို သက်သေထူပြီးပါပြီ။ နန်းပလ္လင်ကို အပ်နှံရန်သာ ကျန်ရှိပါတော့တယ်"

ကျောက်သား တံဆိပ်ကြီး၏ အထက်တွင် ရွှေရောင်မျက်ဝန်းသင်္ကေတ ပေါ်လာသည်။

အလင်းတန်းများသည် နံရံတစ်လျှောက်ရှိ ရှေးဟောင်းထုလုပ်ထားသော ပုံဖော်မှုများကို ခြေရာခံဖြတ်သန်းသွား၏။

ဂရေးကိပ် တစ်စစီ နိုးထလာသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ဖူးခဲ့ပြီ။

တံခါးတစ်ချပ်။

ရေမြောင်းတစ်စင်း။

မေ့ပျောက်နေခဲ့သော အခန်းတစ်ခန်း။

ယခုတစ်ခါမှာမူ ကံကြမ္မာတစ်ခုလုံး အသက်ရှူသွင်းလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"ယူရီယာဂရေး" ဟု ကက်စတဲလန် Castellan က ခေါ်ဆိုသည်။ "ရှေ့ကို တက်လှမ်းခဲ့ပါ"

ကျွန်ုပ် ရှေ့သို့ တက်ခဲ့သည်။

အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ဆက်လက်ရှိနေဆဲပင်။

"အက်ဗလင် ဗယ်ဝုဒ်" ဟု ဆက်လက်ခေါ်ဆိုသည်။ "ရှေ့ကို တက်လှမ်းခဲ့ပါ"

သူမသည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလှုပ်ရှားခဲ့သည်။

စင်မြင့်ရှေ့ရှိ ဖိနှိပ်ခံခုံများပေါ်တွင် သရဖူနှစ်ခု တင်ထားသည်။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်များမှာ ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့ပြီ။ အက်ဗလင်၏ သရဖူစက်ဝိုင်းအတွင်းရှိ ယခင်က ဟနေသောနေရာတွင်မူ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ကို ဖမ်းယူထားနိုင်သော ကြည်လင်သည့် ကျောက်မျက်ရونیတစ်ပွင့် ရှိနေလေသည်။

မေရီက ရာထူးခန့်အပ်လွှာ ပုံစံစာရွက်ကို ဖြန့်ချလိုက်သည်။

သူမက အခမ်းအနားမစမီ စာလုံးတိုင်းကို သေချာဖတ်ခိုင်းခဲ့သည်။

ယခုတော့ သူမကို ကျေးဇူးတင်မိပေသည်။

ကျိန်ဆိုမှုတွင် အံ့သြစရာ ဘာမှမရှိပါ။

တာဝန်ဝတ္တရားများသာ ရှိသည်။

"ဂရေးကိပ်ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုတွေကို ခင်ဗျားတို့ တာဝန်ယူ ထိန်းသိမ်းသွားမှာလား၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ နေထိုင်ကြတဲ့သူတွေအပေါ် သက်ရောက်သလိုပဲ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကိုလည်း ဥပဒေက ချုပ်နှောင်ခွင့်ပြုမှာလား" ဟု သူမက မေးမြန်းသည်။

"ကျွန်ုပ် တာဝန်ယူပါမယ်"

အက်ဗလင်၏ အဖြေက ကျွန်ုပ်၏နောက်တွင် ချက်ချင်း လိုက်ပါလာသည်။

"ကျွန်မ တာဝန်ယူပါတယ်"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် အသံကြားခွင့်ရရေး၊ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုခွင့်ရရေး၊ တစ်ပါးသူရဲ့ အမှားအတွက် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမရှိဘဲ အသက်ရှင်ရပ်တည်ခွင့်ရရေးဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သွားမှာလား"

"ကျွန်ုပ်တို့ တာဝန်ယူပါမယ်"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရာထူးတာဝန်အတွက် ပေးအပ်ထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဥစ္စာတွေနဲ့ ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်မှာလား"

"ကျွန်ုပ်တို့ တာဝန်ယူပါမယ်"

မေရီ၏ အကြည့်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံးဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။

"ဒါ့အပြင် အကြံဉာဏ်တွေကို လက်ခံဖို့၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအတွက် တာဝန်ယူဖို့၊ ဒါနဲ့ နန်းက သရဖူဆိုတာ လူတစ်ယောက်ကို ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘဲ ဆက်နွှယ်မှုကိုသာ အသိအမှတ်ပြုတာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သတိရနေမှာလား"

"ကျွန်ုပ် တာဝန်ယူပါတယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။

"ကျွန်မလည်း တာဝန်ယူပါတယ်" ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ဖြေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကက်စတဲလန်က ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"ဂရေးကိပ်ရဲ့ သက်သေတွေခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားတို့ သူတို့ရဲ့ ကျိန်ဆိုကတိပြုချက်တွေကို ကြားကြပြီးပါပြီ"

အယ်လစ္စတားက ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီကတိကဝတ်တွေအတွက် သက်သေခံဖို့၊ ရိုးသားစွာ အကြံဉာဏ်ပေးဖို့၊ ပြီးတော့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို မေ့လျော့သွားတဲ့အခါ နန်းတော်ကို သတိပေးဖို့အတွက် ခင်ဗျားတို့ သက်သေခံကြမှာလား"

အလီနော်၏ အဖြေက အစောဆုံး ထွက်ပေါ်လာသူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ သက်သေခံပါတယ်"

အခြားသူများလည်း ပါဝင်လာကြသည်။

မေရီ။

မယ်လိုဒီ။

သောမတ်စ်။

ဘီထရစ်။

ခရိုင်အသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များ။

ထိုစကားသံများသည် ရင်ပြင်ကျယ်ထဲအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော အသံတို့က ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။

ကျွန်ုပ် အသက်တောင် ကောင်းကောင်းမရှူနိုင်တော့ပါ။

၎င်းမှာ လက်ခုပ်တီးသံ မဟုတ်ပေ။

သဘောတူညီချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အယ်လစ္စတားက ကျွန်ုပ်၏ သရဖူကို မြှောက်ယူလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ထိုကပ္ပတိန်ဟောင်းကြီးသည် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော နှစ်ကာလများစွာကို လူတစ်ဦးတည်းအဖြစ် စုစည်းတွေ့မြင်ရသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ၎င်းကို ကျွန်ုပ်၏ခေါင်းပေါ်သို့ ဆောင်းပေးလိုက်သည်။

ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ပေါ့ပါးနေသည်။

တာဝန်ဝတ္တရားများကတော့ ပေါ့ပါးမနေပေ။

အက်ဗလင်၏ ရွေးချယ်ခံ သက်သေအနေဖြင့် ဟယ်လီနာက ဒုတိယမြောက် ဖိနှိပ်ခံခုံနားတွင် သူနှင့်အတူ ပူးပေါင်းလာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ စက်ဝိုင်းသရဖူကို မြှောက်ယူလိုက်ကြပြီး ဟယ်လီနာက သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ၏ ဆံပင်ပုံစံအတွင်းသို့ သရဖူကို သေချာစွာ တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်များသည် ခဏတာမျှ ငြိမ်ကျနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း အခမ်းအနား ပြီးဆုံးပါပြီ" ဟု ကက်စတဲလန်က ဆိုသည်။

ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သရဖူသည် အနွေးဓာတ်ဖြင့် ပူလာသည်။

ကျွန်ုပ်၏ဘေးမှ အက်ဗလင်မှာမူ တိုးညှင်းစွာ ရင်အုံမင်သွားလေသည်။

သူမ၏ အမှတ်အသား ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား သရဖူသင်္ကေတက ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သော်လည်း အလင်းတန်းစက်ဝိုင်းငယ်တစ်ခုက ယခုအခါတွင် ၎င်းကို ဝန်းရံထားလေပြီ။

ထိုအလင်းတန်းမျိုးပင် ကျွန်ုပ်၏သင်္ကေတကိုလည်း ဝန်းရံထားသည်။

ဂရေးကိပ်၏ နက်နဲရာ တစ်နေရာတွင် သော့ခလောက်များ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ကျွန်ုပ်သည် ရဲတိုက်ကြီးကို ယခင်ကထက် ပိုမိုထင်ရှားစွာ ခံစားမိလာရသည်။

လျှို့ဝက်ချက်တိုင်းကို မဟုတ်ပါ။

ကျောက်တုံးတိုင်းကိုလည်း မဟုတ်ပါ။

သို့သော် တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသော လမ်းကြောင်းများသည် ယခုအခါ ဆက်လက်သွားလာနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်၏ လက်တွေ့ထိတွေ့မှုကို ငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးသော တံခါးများမှာမူ ယခုအခါတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေပြီ။

ထိုသတိပြုမိမှုနှင့်အတူ အခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

မှေးမှိန်သော။

အသစ်စက်စက်။

အက်ဗလင်။

သူမသည် ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"ရှင်လည်း ခံစားရလား"

"အင်း"

ကက်စတဲလန်၏ အသံသည် ခန်းမဆောင်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ယူရီယာနဲ့ အက်ဗလင်။ ဂရေးကိပ်ရဲ့ ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မ"

အယ်လစ္စတားက သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အလေးပြုလျက် မြှောက်လိုက်သည်။

အစောင့်တပ်များကလည်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ကြသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းလောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျှော်စင်တိုင်းမှ။

ပြုပြင်ထားသော ခေါင်းလောင်းကြိုးတိုင်းမှ။

ဂရေးကိပ် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သမျှသော ရှေးဟောင်းကြေးခေါင်းလောင်းသံတိုင်းမှ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မြို့တော်က တုံ့ပြန်ကြိုဆိုကြသည်။

အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသား ကျွန်ုပ်တို့၏ပြည်သူများဆီသို့ အတူတကွ လှည့်ထွက်ခဲ့ကြသည်။

ရင်ပြင်ကျယ်ထဲဖြတ်၍ ချီတက်မှုသည် မည်သူမျှ ကြိုတင်ကြံစวမ်းထားသည်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် လူအုပ်ကြီး များပြားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဓိကအားဖြင့်မူ ကျွန်ုပ်တို့ အကြိမ်ကြိမ် ရပ်တန့်နေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက အက်ဗလင်အား ကောက်ကွေးနေသော ပန်းသရဖူလေး တစ်ခုကို ပေးအပ်သည်။

ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည်က ရွှေသရဖူကို လက်ခံခဲ့သကဲ့သို့ပင် ၎င်းကို အလွန်ဂရုတစိုက် လက်ခံယူလိုက်သည်။

ပီတာက ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆွဲုပ်နှုတ်ဆက်သည်။

သောမတ်စ်၏ သားများက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဦးညွှတ်ရန် ကြိုးစားရင်း အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိကြသည်။

မယ်လိုဒီက သူတို့ လုံလုံခြုံခြုံ ခွာသွားနိုင်သည်အထိ အသံထွက်ပြီး မရယ်မိအောင် ထိန်းကာ သူတို့ကို ပြန်လည်မတ်တပ်ထူနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

အရှေ့ဘက် စားပွဲများနားတွင် ဘီထရစ်က မဖြစ်နိုင်သော ပမာဏများအကြောင်း သူမ၏ ယခင်က ပြောဆိုချက်အချို့ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိစေရန် လုံလောက်လောက်သော အစားအစာပုံကြီးများ ရှေ့တွင် ရပ်နေလေသည်။

ပေါင်မုန့်။

ကင်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ။

အသားများကို အထူကြီးများ လှီးဖြတ်ထားသည်။

ကမ်းရိုးတန်း လက်ဆောင်ပစ္စည်းများမှ သစ်သီးများ။

ပူနွေးသော မုန့်ချိုများ။

ခရိုင်တိုင်းက တစ်ခုခု ပါဝင်လှူဒါန်းထားကြသည်။

ခရိုင်တိုင်းက တစ်ခုခု ရရှိကြသည်။

အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်ုပ် ပစ္စည်းပစ္စယများ သယ်ဆောင်သွားစဉ်က တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့ဖူးသော မိသားစုကို ကျွန်ုပ် မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်လေးငယ်လေးက ခုံတန်းလျားပေါ်မှနေ၍ လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် မကိုက်ညီသော ဖဲကြိုးများကို တပ်ဆင်ထားသည့် အမဖြစ်သူက ထိုင်နေသည်။

သူတို့၏ မိခင်မှာ ရယ်မောနေလေသည်။

ကျွန်ုပ် ခဏတာမျှ မျက်နှာလွှဲထားလိုက်ရသည်။

အက်ဗလင်က ၎င်းကို သတိထားမိသည်။

သူမက ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ညှစ်လိုက်သည်။

"ရှင် သိတယ်မလား" ဟု သူမက ဆိုသည်။

ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

လုံလောက်ပေသည်။

တရားဝင် စားပွဲဝိုင်းတွင် ဂါရစ်ခ် Garrick က မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်ဆင်သည်။

ကျွန်ုပ် အဆင်သင့်ပြင်လိုက်သည်။

အက်ဗလင်က သတိထားမိပြီး "ထွက်ပြေးဖို့ နောက်ကျသွားပြီ" ဟု တိုးတိုးပြောသည်။

"သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးပေါက်ကို သုံးလို့ရတာပဲ"

"အဲဒီဝတ်စုံကြီးနဲ့လား"

"ကောင်းတဲ့ အချက်ပဲ"

သူမ၏ ဖခင်က သူ၏ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်သမီး ဂရေးကိပ်ကနေ ပထမဆုံး စာရေးတုန်းက အဲဒီရဲ့ ခံတပ်တွေ၊ ရိက္ခာတွေ၊ နိုင်ငံရေး အနေအထားတွေအကြောင်း သေချာတဲ့ စာရင်းဇယားတွေ ပို့ပေးခဲ့တယ်"

အက်ဗလင်က သူမ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ငြိမ်ကျသွားသည်။

"နောက်ပိုင်း စာတွေကျတော့ အဲဒီလောက် အလုပ်ဖြစ်ပုံ မရတော့ဘူး"

ဟယ်လီနာက သူမ၏ ခွက်ထဲသို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြုံးသည်။

"စာပိုဒ်တွေ တစ်ခုလုံးကို ဘုရင်က အိပ်ဖို့ငြင်းဆန်တဲ့ အကြောင်းတွေနဲ့တင် အချိန်ကုန်ခံထားတယ်"

"အဲဒါကတော့ အခုထိ စိုးရိမ်စရာပဲ" ဟု မေရီက ဆိုသည်။

အခန်းတစ်ခန်းလုံးတွင် ရယ်မောသံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဂါရစ်ခ်က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။

"ကျွန်တော် ရောက်လာတုန်းကတော့ အကြံဉာဏ် လိုအပ်နေတဲ့ လူငယ် အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးကို တွေ့ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

"တွေ့ခဲ့ရရဲ့လား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။

"အို၊ သေချာပေါက်ပေါ့"

ရယ်မောသံများ ထပ်ထွက်လာသည်။

"ဒါပေမဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်လိုစိတ်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုလည်း ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်သမီး ပျော်ရွှင်နေတာကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရတယ်"

နောက်ဆုံးစကားလုံးတွင် သူ့အသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အက်ဗလင်က သူမ၏ လက်များကို ဖယ်ချလိုက်သည်။

"ဖခင်တစ်ယောက်အတွက် ဒါက သေးငယ်တဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

သူသည် သူ၏ခွက်ကို ပို၍ မြှောက်လိုက်သည်။

"ယူရီယာနဲ့ အက်ဗလင်အတွက်ပါ။ မလုပ်ရင် ပိုလွယ်ကူမယ့် အခြေအနေမျိုးမှာတောင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရိုးသားစွာ ဆက်ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်ပါစေ"

ကျွန်ုပ်တို့ သောက်ကြသည်။

သူထိုင်ချစဉ် ဟယ်လီနာက သူ့ဘက်သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။

"ရေကန်အကြောင်း ပုံပြင် မပါဘူးလား"

အက်ဗလင်၏ ခေါင်းက ချက်ချင်း လှည့်လာသည်။

ကျွန်ုပ် မပြုံးမိအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဂါရစ်ခ်က စိတ်ဝင်တစား ကြည့်သည်။

"ဘာရေကန် ပုံပြင်လဲ"

ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"ရှင် ကတိပေးထားတယ်လေ"

"ငါဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး"

ဟယ်လီနာက ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်နှာထားများကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာသည်။

ထို့နောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

"အော်၊ ဒီမင်္ဂလာပွဲကတော့ တော်တော်လေး အဆင်ပြေသွားမှာပါပဲ"

ထိုနောက်တွင် အကများ ကခုန်ကြသည်။

ကျွန်ုပ် ကျင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းက ကျွန်ုပ်ကို စိတ်ထဲမှ အလှမ်းအရေအတွက် ရေတွက်နေခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အက်ဗလင်က ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။

"ရှင် အဲဒါကို ထပ်လုပ်နေပြီ"

"ဘုရင်မကို ခြေထောက်နဲ့ မနင်းမိအောင်ပါ"

"သူမကတော့ ရှင်သန်နိုင်မှာပါ"

"ကျွန်ုပ်တော့ မသေချာဘူး"

"ကျွန်မကို ကြည့်ပါ"

ကျွန်ုပ် ကြည့်လိုက်သည်။

တေးဂီတသံများ ဆက်လက် မြည်ဟည်းနေသည်။

သူမ၏လက်က ကျွန်ုပ်၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ ကျွန်ုပ်၏လက်က သူမ၏ခါးပေါ်တွင် အခြေကျနေသည်။ မီးအိမ်များအောက်တွင် သူမ၏ဝတ်စုံပေါ်ရှိ ငွေရောင်အရွက်များသည် ရေပြင်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကျွန်ုပ် ရေတွက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ကြည့်နေကြသော တိုင်းနိုင်ငံများ မရှိတော့ပါ။

ပြီးဆုံးသေးാത്ത လမ်းများ မရှိတော့ပါ။

မနက်ဖြန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ မရှိတော့ပါ။

အက်ဗလင်သာလျှင် ရှိသည်။

ကျွန်ုပ်၏ ဇနီး။

တေးဂီတ စဲသွားသောအခါ သူမသည် ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။

"ပိုကောင်းလာတယ်" ဟု သူမက တိုးတိုးပြောသည်။

"ကိုယ့်မှာ ဆရာကောင်း ရှိနေလို့ပေါ့"

"ရှင် သူမကို နားထောင်သင့်တယ်"

"စတင် နားထောင်နေပါပြီ"

နောက်ပိုင်းတွင် မယ်လိုဒီက အလွန်တရာ တက်ကြွလွန်းစွာဖြင့် ကခုန်ခဲ့သဖြင့် လာရောက်လည်ပတ်ကြသော မှူးမတ်နှစ်ဦးမှာ အကခုံပေါ်မှ ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

မေရီက သူမတွင် အကကခုန်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ခြေလှမ်းပိုမြန်သည်ဟု ထင်ရသော သက်ကြီးစာရေးတစ်ဦးထံမှ လက်ကို လက်ခံကာ ကခုန်ခဲ့လေသည်။

အယ်လစ္စတားက ကပ္ပတိန် အီလီဇာက သူမ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူက မုန့်စားပွဲကို ပိတ်ဆို့နေကြောင်း လာရောက်ပြောကြားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။

အလီနော်က အချိုပွဲစားရင်း ကယ်လ်ဗိုလ်လန် Keld ကိုယ်စားလှယ်နှင့် တံတားဆုံဆက်ကြောင်းများကို ဆွေးနွေးနေသည်။

ထင်ရသည်မှာ လူတိုင်းက တစ်မျိုးစီ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ပွဲတော်ကျင်းပနေကြပုံရသည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်နီးပါးတွင် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်ုပ် အနောက်ဘက် ဝရံတာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

မြို့တော်က ပြတင်းပေါက်များအပြင်ဘက်တွင် ဆက်လက် တောက်ပနေဆဲပင်။

အသစ်ဖွင့်လှစ်ထားသော လမ်းများတစ်လျှောက်တွင် မီးအိမ်များ တန်းစီနေသည်။

ရင်ပြင်ကျယ်မှ တေးဂီတသံများ လွင့်ပျံလာသည်။

ရေပန်းများ လည်ပတ်နေကြသည်။

ဟယ်လီနာက စကျင်ကျောက်ရေပန်းကို တစ်နေရာရာတွင် နောက်ဆုံးတော့ ထားရှိခဲ့လေသည်။

ဘာကို ဖယ်ရှားလိုက်ရသလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်ုပ် မမေးခဲ့ပေ။

အက်ဗလင်က သူမ၏ သရဖူစက်ဝိုင်းကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် သေချာစွာ တင်ထားလိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမက နဖူးကို ပွတ်သပ်သည်။

"အဲဒါက ကျင့်ယူဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

"သရဖူကိုလား"

"အဲဒါကို ထိန်းထားတဲ့ အပ်ချောင်းတွေကို"

မှောင်မည်းနေသော ဖန်သားပြင်ထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ကြည့်ရင်း သူမ ကူညီဖြေလျော့ပေးနေစဉ် ကျွန်ုပ်က ကူညီပေးလိုက်သည်။

သရဖူမပါတော့ဘဲ သူမသည် အေးစက်စက် စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ထိုင်နေတတ်သော အမျိုးသမီးပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ကျွန်ုပ် သူမ၏ နားထောင်စပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ဇနီးသည်"

သူမ၏ အပြုံးက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ခင်ပွန်းသည်"

ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ထိုစကားလုံးများက ယခုထိ အသစ်အဆန်းအတိုင်းပင် ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမက ကျွန်ုပ်၏လက်မောင်းအတွင်းသို့ လှည့်ဝင်လာပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ကျွန်ုပ်၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မှီထားလိုက်သည်။

ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဂရေးကိပ်၏ ပွဲတော်ဆင်နွှဲနေမှုကို နားထောင်နေခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကက်စတဲလန်၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းသင်္ကေတသည် ဝေးလံသော နံရံပေါ်တွင် မှေးမှိန်စွာ ပေါ်လာသည်။

ကျွန်ုပ် ၎င်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ"

"ရှင်းလင်းချက် လိုအပ်နေပါသည်"

"အစီရင်ခံစာတွေ မရှိရဘူး။ ခန့်အပ်မှုတွေ မရှိရဘူး။ အသစ်ဖွင့်လှစ်မယ့် အခန်းတွေလည်း မရှိရဘူး"

"တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော မှတ်တမ်းအချို့ကို ယခုအခါ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါပြီ"

"မနက်ဖြန်မှပဲ"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"အချိန်ဇယား သတ်မှတ်ချက်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးပါပြီ"

အက်ဗလင်၏ ပခုံးများသည် တိတ်ဆိတ်သော ရယ်မောသံကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။

မျက်ဝန်းသင်္ကေတ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျွန်ုပ်၏ မေးစေ့ကို သူမ၏ ဆံပင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ တင်ထားလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ခေါင်းလောင်းသံများ တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြည်ဟည်းလာသည်။

သတိပေးချက် မဟုတ်ပါ။

ခေါ်ယူမှုလည်း မဟုတ်ပါ။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့် ပျော်ရွှင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မနက်ဖြန်တွင် အလုပ်များ ရှိလာလိမ့်မည်။

ယခုညမှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့၏မြို့တော် အောက်ဘက်တွင် ပွဲတော်ဆင်နွှဲနေစဉ် ကျွန်ုပ်၏ဇနီးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားမိတော့သည်။