အခန်း (၃၆၄) - တံဆိပ်အောက်မှ အမည်
စာရင်းစာအုပ်ထဲက အမည်ပိုင်ရှင်မှာ ယဇ်ပလ္လင်ဖုံးများကို ပြုပြင်ပေးနေကျ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
ညီအစ်မ အေဗင်အကြောင်း ကျွန်တော်တို့ သိလိုက်ရသည့် ပထမဆုံး အသုံးဝင်သော အချက်အလက်မှာ ဒါပင်။
သူမသည် လျှို့ဝှက်တပ်မကြီးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်။ ဘက်ပြောင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော အစွမ်းထက်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလည်း မဟုတ်။ ဒန်မီးယား (Dunmere) ဟုခေါ်သော နေရာတွင် ဘုရားကျောင်း၏ စာရင်းဇယားများကို ထိန်းသိမ်းထားသူ၊ အသက်အရွယ်ရနေပြီဖြစ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးမှူး သုံးဦးဆက်တိုက်ကို “ကိန်းဂဏန်းတွေဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမှ ဖြစ်မယ်” ဟု တင်းမာစွာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြင့် အမျက်တော်ရှစေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဖမ်းဆီးခံထားရသော စာရေးလေးက ထိုအချက်ကို မချင့်မရဲဖြင့် ပြောပြလာသည်။
“စစ်ပွဲမဖြစ်ခင်ကတည်းက သူမက ခက်ထန်တဲ့သူပါ”
မေရီက သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုမျိုးလဲ”
“သူမက အခွန်နှုန်းထားတွေကို ပြန်ပယ်ချတတ်တယ်”
“မှားယွင်းနေတဲ့ အခွန်နှုန်းထားတွေလား”
သူက ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားသည်။
“တစ်ခါတလေတော့လည်း ဟုတ်တယ်”
မေရီက ဆက်ပြောရန် စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။
“အများအားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။
လက်ဇန်းဒါးက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်သည်။
“သူမကို ငါသဘောကျစပြုလာပြီ”
ကျွန်တော်သည် ပယ်ဖျက်ခံထားရသော ကင်းလွတ်ခွင့်စာရွက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒေသတွင်း ဘုရားကျောင်းအာဏာပိုင်က လိုအပ်ချက်ကို အတည်မပြုပေးပါ’
တိုတောင်းသော စာကြောင်းလေး။ မျဉ်းကြောင်းဆွဲ၍ ပယ်ဖျက်ရန် လွယ်ကူသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် အမှန်တရားမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြရန်မှာမူ ပို၍ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်တို့သည် စာရေးနှစ်ဦးကို သီးခြားစီ စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့သည်။
နှစ်ဦးစလုံး အေဗင်၏ နာမည်ကို သိကြသည်။ သို့သော် သူမသည် ဂရေးကိပ် (Greykeep) ကို ထောက်ခံသူဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ မဆိုကြပေ။
တစ်ဦးက သူမသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက အော်ရီလီယာ၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ပြန်လည်စတင်ရန် ကြိုးပမ်းသည့်အခါတွင် ကန့်ကွက်ခဲ့ဖူးကြောင်း မှတ်မိနေသည်။ နောက်တစ်ဦးကမူ သူမသည် နေ့စဉ် ဝတ်ပြုချိန်တိုင်းတွင် အိုသဲလော့စ် (Othellos) ကို မှန်ကန်သော စည်းစနစ်ကို ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် အမြဲတမ်း အမည်တပ်၍ ဆုတောင်းလေ့ရှိကြောင်း ပြောပြသည်။
ထိုစကားကြောင့် အခန်းထဲတွင် စစ်သားများအကြောင်း သတိပေးချက်များထက် ပို၍ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သော်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ခွင်ပိုက်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သူမက သူ့ကို ယုံကြည်နေတာပေါ့”
“ဒါမှမဟုတ် သူဖြစ်သင့်တယ်လို့ သူမထင်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို ယုံကြည်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
ထိုကွာခြားချက်သည် သူမအတွက် အရေးပါနေသည်။
ကျွန်တော် ထိုစကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
အော်ရီလီယာက ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ရပ်ရင်း ဝင်မပြောဘဲ နားထောင်နေသည်။
သူမဘက်သို့ ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမက “သူမ အခုဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို စုံစမ်းကြည့်ပါ” ဟု ပြောသည်။
သူမ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက် ခုခံကာကွယ်ခြင်း မရှိ။
အေဗင်အနေဖြင့် ရှေးဟောင်းတရားဒေသနာတစ်ခုအတွက် အရင်ဆုံး တောင်းပန်ရမည်ဟုလည်း တောင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။
ကျွန်တော် စာရေးဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
“အခွန်ကောက်သူတွေက ရွာသားတွေရဲ့ ကလေးတွေကို ဖမ်းခေါ်သွားတာလား”
“မဖမ်းပါဘူး”
“ဘာလို့လဲ”
“ကပ္ပတိန်က ဘုရားကျောင်းရဲ့ အတည်ပြုချက်ကို လိုချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ငြင်းလိုက်တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကင်းလွတ်ခွင့်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်တယ် မဟုတ်လား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ”
သူက ရက်စွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ မထွက်ခွာခင် သုံးရက်အလိုကပါ”
အီလီဇာသည် ဘုရင်တစ်ပါးက စိတ်ဝင်စားနေကြောင်း မသိစေဘဲ အချက်အလက်များကို မေးမြန်းနိုင်မည့်သူများကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားလာနေသည့် ကောက်ပဲသီးနှံကုန်သည်တစ်ဦးက စုံစမ်းမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ မယ်လိုဒီကလည်း နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ကင်းထောက်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ မာရန်၏ လူများက အနီးဆုံး အခွန်ကောက်ခံရေးဂိတ်တွင် လှည်းများ ဖြတ်သန်းသွားခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးစေသည်။
ကျွန်တော်တို့သည် အစီရင်ခံစာ သုံးစောင်စလုံးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ကော်ဒရစ်က ချည်နှောင်ခံထားရသော စစ်သားကိုးဦးကို ကူညီပေးနေသည်။
သူ့လက်မှာ ဒဏ်ရာ သက်သာစပြုနေသေးသဖြင့် ကြာကြာ အလုပ်မလုပ်နိုင်ပေ။ သက်စ်ရာလည်း သူမ ဝန်ခံသည်ထက် ပို၍ ပင်ပန်းနေသည်။ သူတို့သည် လက်ထောက်များကို ခေါ်ကာ ကျိန်ဆိုချက်များကို အသံထွက် ဖတ်ပြပြီး စစ်သားတစ်ဦးချင်းစီကို ၎င်းတို့၏ နာမည်များ ထိုစာတမ်းပေါ် မရောက်မီက မည်သို့ ပြောဆိုခံခဲ့ရသနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။
ကိုးဦးစလုံးသည် တူညီသော အဖြေကို မပေးကြပေ။
သုံးဦးက စစ်မှုထမ်းရန် ကျိန်ဆိုချက်ကို သိလျက်နှင့် လက်ခံခဲ့ကြသော်လည်း ဓားစာခံများအဖြစ် ဖမ်းဆီးခိုင်းမည်ဟု မည်သူမျှ မပြောခဲ့ကြောင်း ဆိုကြသည်။
လေးဦးကမူ လစာနှင့် ရိက္ခာအတွက် လက်မှတ်ထိုးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။
နှစ်ဦးမှာမူ အခြားရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။
သတ္တုပြားသည် သူတို့ကြားတွင် ခွဲခြားမနေခဲ့။
ကျွန်တော်တို့ကသာ ခွဲခြားရတော့မည်။
ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသော အခွန်ကောက်သူများထဲမှ တစ်ဦးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းသည်။
သူသည် သမီးဖြစ်သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသော ရွာသားတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက အခန်းထဲတွင် ဆက်ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် ဝင်သွားသောအခါ စစ်သားက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးမှ မိမိ၏ သစ္စာခံမှုကို ဝန်ခံသလို ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် ပြန်စဉ်းစားနေသည်။
“ထိုင်နိုင်ပါတယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့ရတာပါ”
“အဲဒါကို ကြားဖူးပါတယ်”
“ကပ္ပတိန် မှားနေခဲ့ရင်တောင် အဲဒါ ကျွန်တော့်အမှား မဟုတ်ဘူး”
အီလီဇာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
စက္ကူပြားကို ထိလိုက်သည့်အခါ လက်များ နာကျင်ခဲ့ရသည့် စစ်သားကိုးဦးကို ကျွန်တော် သတိရလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ချည်နှောင်ခံခဲ့ရသလား”
“မခံခဲ့ရပါဘူး”
“သူက ခင်ဗျားကို တိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်ခဲ့တာလား”
“သူက ထွက်သွားဖို့ လုပ်နေတာ”
“ကျွန်တော် မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး”
စစ်သားက စားပွဲကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
သူ့အမှုအတွက် ကျွန်တော် ထိုအခန်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချခဲ့ပေ။ သက်သေများကို ကြားနာရမည်ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြန်လည်ချေပခွင့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် နာခံခြင်းဆိုသည်မှာ မလွှဲသာမရှောင်သာ ဖြစ်ရခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု သူ လှည့်စားပြောဆိုနေသည်ကို ကျွန်တော် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
ကျွန်တော် ထွက်သွားသောအခါ အီလီဇာက နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့်အရာများကို ရှင်းပြရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ဘရူနီက လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိနေသည်။
ဘီလူးကြီးက သစ်လုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး စစ်သားတစ်တန်းက သူ၏အောက်မှတစ်ဆင့် လူနာတင်စင်ကို သယ်ယူလေ့ကျင့်နေကြသည်။
စစ်သားများ သတိလက်လွတ်ဖြစ်တိုင်း သူက သစ်လုံးကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည်။
သူတို့ကို ထိမိလောက်သည်အထိတော့ မဟုတ်။
သတိထားမိစေရုံမျှပင်။
“ခေါင်း” ဟု သူက သတိပေးလိုက်သည်။
ရှေ့ဆုံးမှ သယ်သူက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ နောက်မှ သယ်သူက အခြေအနေကို မမှီလိုက်သဖြင့် သူတို့၏ လူနာနေရာတွင် ခင်းထားသော စောင်လိပ်မှာ တစ်ဝက်လောက် လျှောကျသွားသည်။
ဘရူနီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“လူနာ စိတ်မချမ်းသာဘူး”
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော သော်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
“အရမ်းကိုပဲ”
ဗက်စ်ရာက အရိပ်အောက်တွင် တစ်ဖက်လက်ကို အဝတ်စည်းထားလျက် ရပ်နေသည်။ သူမက ဒိုင်းလွှားတစ်ခု၏ ပျက်စီးနေသော ကြိုးများကို စစ်ဆေးနေပြီး လက်နက်ပြုပြင်သူက သူမ၏ မှတ်စုများကို ကူးယူနေသည်။
ကယ်ရန်က နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ကျွန်တော် ကြည့်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။
“နောက်ကလူတွေ အားလုံး မြောင်းထဲ ပြုတ်ကျကုန်ရင် နောက်ယောင်ခံလိုက်တာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်”
“ဘယ်သူ ပြောလဲ”
သူက သော်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
သော်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ပညာပေးခြင်းက တိုးတက်နေပြီ”
ကလေးလေးယောက်က ဘရူနီကို ကြည့်ချင်နေကြသည်။
ဂျူလီယန်က သူတို့ကို ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်နှင့်အတူ ခေါ်လာသည်။ ဂယ်ရစ်ကို လေ့ကျင့်ရေးဘောင်တစ်ခုကို စစ်ဆေးပေးရန် အကူအညီတောင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကာရိုက သစ်လုံးကို ချက်ချင်း ကူညီမကိုင်တွယ်ပေးချင်သည်။
“မလုပ်နဲ့” ဟု လူကြီးသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်သည်။
သူမက လူကြီးများ၏ မယုံကြည်မှုကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။
ဘရူနီက ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ဖိနပ်အနီးတွင် လက်တစ်ချောင်းကို မြေကြီးပေါ် တင်လိုက်သည်။
“အရင်ကြည့်ဦး”
ဂယ်ရစ် ဂရေးက ဘီလူးကြီး၏ လက်ချောင်းပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကလေးငယ်၏ အရေပြားပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။
အက်ဗလင် ကွင်းထဲရောက်နေမှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်ပေ။ သူမ ကျွန်တော့်ဘေးသို့ လာရပ်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွန်တော်တို့သားလေးက ဒူးကို ကွေးလိုက်သည်။
သူ့ဘေးနားရှိ သစ်သားတုံးလေးမှာ မြေကြီးမှ တစ်လက်မလောက် ကြွတက်လာသည်။
သူ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။
ထို့နောက် အာရုံစူးစိုက်မှု ပျက်သွားပြီး သစ်သားတုံးလေး မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဂျူလီယန်က ၎င်းကို သူ့ခြေထောက်အနီးမှ ဖယ်လိုက်သည်။
“သေးသေးလေးတွေကနေ စရမယ်” ဟု အက်ဗလင်က သူ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်ရင်း ပြောသည်။ “ပြီးတော့ ငါတို့ ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ လုပ်ရမယ်”
ဘရူနီက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းငြိမ့်သည်။
“သေးသေးလေးက အရင်”
ဆီရာဖီနာက သစ်သားတုံးမှတစ်ဆင့် အစ်ဂ်နေရှပ်စ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ တစ်ခုခု စမ်းသပ်တော့မည်ကို ကျွန်တော် ရိပ်မိလိုက်သည်။
“နေ့လယ်စာ မစားခင် ဘာစမ်းသပ်ချက်မှ ပေါင်းမလုပ်ရဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူတို့လုပ်မည့်အရာကို ကျွန်တော် ကြိုသိသွားသည့်အတွက် သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ရှိသည်။
နောက်နှစ်ရက်အတွင်း ဒန်မီးယားမှ အစီရင်ခံစာများ ရောက်ရှိလာသည်။
အေဗင် အသက်ရှင်လျက် ရှိသည်။
ကလေးများကို ဖမ်းမခေါ်သွားပေ။
ရွာ၏ စားနပ်ရိက္ခာများကိုသာ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ပင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တရားရုံးအရာရှိများက စစ်မှုထမ်းစာရင်းတွင် ပါဝင်သူတစ်ဦးဦးကို ခိုလှုံခွင့်ပေးထားသည့် အိမ်ထောင်စုမှ မည်သူမျှ စပါးမကြိတ်ရဟု အမိန့်ထုတ်ထားသည်။ အစောင့်များက လမ်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဘုရားကျောင်းကိုလည်း ၎င်း၏ ဂိုဒေါင်မှတစ်ဆင့် ကူညီကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းများ ဖြန့်ဝေခွင့်ကို ရုပ်သိမ်းထားသည်။
အေဗင်ကတော့ ဖြန့်ဝေပေးမြဲ ဖြန့်ဝေပေးနေသည်။
ကောက်ပဲသီးနှံကုန်သည်က သူမသည် မုဆိုးမတစ်ဦး၏ အိတ်ထဲသို့ မုယောစပါးများကို တိုင်းထွာထည့်ပေးနေစဉ် အရာရှိတစ်ဦးက သူမနောက်တွင် ရပ်လျက် ပိတ်ပင်ကြောင်း အမိန့်စာကို ဖတ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။
“သူမက အဲဒီအရာရှိကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ဖတ်ဖို့ ပြောလိုက်တယ်၊ စက်ရုံက ကြိတ်စက်သံတွေ ဆူညံနေလို့တဲ့” ဟု ကုန်သည်က ပြန်ပြောပြသည်။
သော်က သဘောကျဟန်ဖြင့် အသံလေးတစ်ခု ထွက်လာသည်။
ကင်းထောက်များကတော့ စိတ်မသက်သာစရာ သတင်းကို ယူဆောင်လာသည်။
နောက်ထပ် အရာရှိတစ်ဦးက တစ်ပတ်အတွင်း ရောက်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး ပထမအရာရှိ၏ အမိန့်ကို အသက်ဝင်စေရန် လုံလောက်သော စစ်သားများလည်း ပါလာလိမ့်မည်။
မာရန်၏ အစီရင်ခံစာတွင် သူတို့ လာမည့်လမ်းကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်စရာ လုံလောက်သွားပြီ။
ကျွန်တော် ပထမဆုံး သွားရောက်မည့်အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်သွားချင်သည်။
အီလီဇာက မရဟု ဆိုသည်။
သူမကို အတင်းအကျပ် ဆန့်ကျင်နေမည့်အစား အကြောင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
“အေဗင်က ခင်ဗျားကို လာတွေ့ဖို့ မတောင်းဆိုထားပါဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “စစ်သားတွေနဲ့အတူ ဘုရင်တစ်ပါး ရောက်သွားတာက သူမ ကျွန်တော်တို့ကို စကားတောင် မပြောရသေးခင်မှာပဲ သူမရဲ့ရွာက ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
“သူမက တရားရုံးရဲ့ အမိန့်ကို ငြင်းပယ်ပြီးသားပါ”
“သူမက အမိန့်တစ်ခုကိုသာ ငြင်းပယ်တာပါ။ အဲဒါကို သူမက အတူတူပဲလို့ သဘောပေါက်ထားရဲ့လားဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ နားထောင်ကြည့်ရအောင်”
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
မယ်လိုဒီက အစောင့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းမကြီးမှတစ်ဆင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သွားရောက်မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် စားနပ်ရိက္ခာအကူအညီ၊ တောင်းဆိုလာပါက အကာအကွယ်ပေးမည့်ကမ်းလှမ်းချက်နှင့် အေဗင်ရွေးချယ်သည့်နေရာတွင် တွေ့ဆုံရန် ကမ်းလှမ်းချက်တို့ကို ယူဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဘုရားကျောင်းကို စွန့်ခွာရန် တောင်းဆိုချက် မရှိပါ။
သူမ၏ နတ်ဘုရားကို စွန့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုချက်လည်း မရှိပါ။
အော်ရီလီယာက စာထဲတွင် ဝါကျတစ်ကြောင်း ထပ်ဖြည့်ခိုင်းသည်။
“သင်တို့ ကျွေးမွေးနေသူများဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကူအညီကို ရဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့နဲ့ သဘောတူညီချက် ရှိနေစရာ မလိုပါဘူး”
ကျွန်တော် ထိုစာသားအတိုင်း ကူးရေးလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီ ခရီးသွားနေစဉ်မှာပင် တာရင်နှင့် အိုရန်တို့က ဝက်စ်မီးယားသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ကြသည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် မနက်ခင်းအချိန်အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
အိုရန်က နံနက်စာမစားခင် သွားချင်ခဲ့သော်လည်း ဂိတ်ပေါက်ရှေ့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ လုံးဝမသွားချင်တော့ပေ။
တာရင်က အိုရန်သာ မသွားပါက သူလည်း လိုက်မသွားဘဲ နေမည်ဟု ဆိုသည်။
မီလာက သူမ အရင်ဆုံး လမ်းလျှောက်ဝင်ကြည့်မည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။
ထိုအခါ အိုရန် ပို၍ စိုးရိမ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ စိတ်ပြောင်းသွားချိန်တွင် မီလာ မရှိတော့မှာကို စိုးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် ထွက်ခွာမည့် အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ခုံတန်းလျားတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က အစားအစာခြင်းတောင်းကို သူ၏ ဖိနပ်များကြားတွင် ချထားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်နေတဲ့ ချိန်းဆိုချက်မှ မရှိတာ” ဟု သူက ပြောသည်။
ဂျူလီယန်က တာရင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ စက်ရုံအနီးရှိ ချောင်းလေးအကြောင်းကို ရှင်းပြနေသည်။
မည်မျှ လှပကြောင်းကို ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပါ။
ချောင်းက ဘယ်နေရာမှာ ရှိသလဲ၊ ကမ်းစပ်တွင် ရေမည်မျှ နက်သလဲ၊ မည်သည့်ကျောက်တုံးများက ချော်လဲတတ်သလဲ၊ တိုဘင်က ဘယ်နေရာမှာ ချော်လဲပြီး သူကိုယ်တိုင်က ပြုတ်ကျချင်လို့ ပြုတ်ကျတာပါဟု ပြောခဲ့သလဲ ဆိုသည်တို့ကို ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် အိုရန်က ထိုခြင်းတောင်းထဲတွင် ပန်းသီးများ ပါသလားဟု မေးသည်။
ဟယ်လီနာက ခြင်းတောင်းကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။
သူ ပန်းသီးတစ်လုံး စားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ သွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြောသည်။
ကျွန်တော် သူတို့နှင့်အတူ ဂိတ်ပေါက်အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။
အက်ဗလင်မှာ ဆေးခန်းတွင် အလုပ်ရှိနေသည်။ အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ မိခင်နှင့်အတူ နံနက်ခင်းကို ကုန်ဆုံးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး အခြားလုံခြုံသော မြို့များသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည့် လိုင်ရာဒိုနီ မိသားစုများထံမှ ပထမဆုံး စာများကို စီစစ်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထောင်စုထဲတွင် မည်သူမျှ အပြင်ထွက်ခြင်းကို ကောင်စီအစည်းအဝေးသို့ သွားရသလိုမျိုး လုပ်စရာ မလိုတော့သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။
ဂျူလီယန်က ဂယ်ရစ်ထံမှ ခြင်းတောင်းကို ယူလိုက်သည်။
သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုလေးနေသည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုက သူ့ကို ထိုသို့ သိရှိသွားစေရန် ခွင့်ပြုပေးပြီးနောက် ခြင်းတောင်းလက်ကိုင်ကို တစ်ဖက်မှ ကိုင်ပေးသည်။
သူတို့နှစ်ဦးအတူတူ သယ်သွားကြသည်။
တာရင်က မီလာဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။
အိုရန်က လင်နာနှင့် ဟယ်လီနာတို့နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
သူတို့ နောက်ဆုံးလူအထိ အလင်းရောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကျွန်တော် ကြည့်နေမိသည်။
ဂိတ်ပေါက်ကတော့ သာမန်သွားလာသူများအတွက် ပွင့်နေဆဲပင်။
လူများက ကိရိယာများ၊ စာများ၊ ကြက်ဥခြင်းတောင်းများ သယ်ဆောင်ကာ ပြန်ဝင်လာကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်နေမိသည်။
ထို့နောက်မှ အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီ၏ အကြောင်းပြန်စာက ထိုညနေတွင် ရောက်လာသည်။
အေဗင်က ကျွန်တော့်ကို တွေ့ဆုံမည်ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ရွာမှ စားနပ်ရိက္ခာများ ခြိမ်းခြောက်ခံနေရသရွေ့ သူမ ဂရေးကိပ်သို့ လာမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ နိုင်ငံခြားစစ်သားများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို သူမ ခွင့်မပြုပါ။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု သို့မဟုတ် အစေခံရန် တောင်းဆိုချက်များမပါဘဲ ပေးပို့သည့် စပါးကိုသာ လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို သူမကိုယ်တိုင် လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသည်။
“ကျွန်မရဲ့ ငြင်းပယ်မှုကို တရားရုံးနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အငြင်းပွားမှုအတွက် အသုံးချဖို့ ကြံရွယ်ထားတာဆိုရင် ကိုယ်တိုင်လာပြီး ပြောပါ”
လက်ဇန်ဒါးက ကျွန်တော့်ပုခုံးကျော်၍ ဖတ်ကြည့်သည်။
“သူမကို ကျွန်တော် ဆက်သဘောကျနေတုန်းပဲ”
“သူမကတော့ ကျွန်တော်တို့ကို သဘောမကျနိုင်ဘူး”
“အဲဒါက ဘယ်သူ့ကိုမှ အသုံးဝင်တဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ဖို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”
ကျွန်တော်တို့သည် နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်တွင် ရွာ၏ တံတိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ သစ်သီးခြံတစ်ခုတွင် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ကြသည်။
အရန်တပ်ဖွဲ့က လမ်းမကြီးအတိုင်း အနည်းငယ် အကွာတွင် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်က မယ်လိုဒီ၊ အီလီဇာနှင့် အစောင့်နှစ်ဦးကို ခေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သော်က အရန်တပ်ဖွဲ့ကို ကွပ်ကဲမည်ဖြစ်သည်။
သစ်သီးခြံများတွင် လေးသမားများကို ပုန်းခိုရန် နေရာများ မတရားများပြားကြောင်း ကျွန်တော့်ကို သတိပေးပြီးမှသာ သူမ ထိုခွဲဝေမှုကို လက်ခံခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ ရောက်သောအခါ အေဗင်က စောင့်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
သူမသည် အစွန်းပိုင်း ပြင်ဆင်ထားသည့် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တုတ်ကောက် သို့မဟုတ် အခမ်းအနားသုံး ကွင်းဆက်များ မပါရှိပေ။ လက်မောင်းတွင် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ညှပ်ထားသည်။
ရွာသားနှစ်ဦးက သူမ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည်။
သူမက ကျွန်တော့်၏ ဘွဲ့နာမကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ်သာ ဦးညွှတ်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး”
“အစ်မ အေဗင်”
သူမ၏ မျက်လုံးများက ကျွန်တော့် ဆံပင်များ၊ ထို့နောက် ကျွန်တော် ပင်ပန်းနေချိန်တွင် လက်မောင်းစွန်းများ၌ တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သည့် နှင်းခဲဖျော့ဖျော့များကို စူးစမ်းကြည့်သည်။
“အကြောင်းကြားချက်တွေက ခင်ဗျားရဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မှန်ကန်နေတာပဲ”
“တချို့အချက်တွေကတော့ မှန်ပါတယ်”
သူမ ပြုံးမပြပါ။
“ကျွန်မ တည့်တည့်ပဲ မေးပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့က ဒီလူတွေ ဗိုက်ဆာနေလို့ အကူအညီပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မက တရားရုံးကို အရှက်ရစေလို့ အကူအညီပေးတာလား”
“အချက်နှစ်ချက်စလုံးကပဲ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု ရောက်လာစေတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ဆာလောင်မှုကပဲ ကူညီဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ပါ”
“ဒါဆို မနက်ဖြန် ကျွန်မ ဘုရားကျောင်းကို ပြန်သွားပြီး အိုသဲလော့စ်က သူ့ရဲ့ အစေခံတွေကို ပြုပြင်ပေးဖို့ ဆုတောင်းလိုက်ရင်ကော”
“ခင်ဗျား လုပ်နိုင်ပါတယ်”
သူမနောက်မှ ရွာသားတစ်ဦးက လှုပ်ရှားသွားသည်။
အေဗင်က ကျွန်တော့်ကို ဆက်ကြည့်နေသည်။
“အော်ရီလီယာက မှားနေတယ်လို့ ကျွန်မ တရားဟောလိုက်ရင်ကော”
“ကျွန်တော်ကတော့ သဘောမတူဘူး။ စပါးတွေကိုတော့ ဆက်ပို့ပေးမှာပါပဲ”
သူမက စာအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မက မှားနေတယ်ဆိုတာထက် ပိုဆိုးတာတွေ ပြောခဲ့ဖူးတယ်”
“အော်ရီလီယာ သိပါတယ်”
“သူမ သိလို့လား”
“ဟုတ်ကဲ့”
ကျွန်တော်က အင်္ကျီအတွင်းမှ စာကို ထုတ်ယူကာ သူမကို ပေးလိုက်သည်။
“သူမက ဒီဝါကျကို ထည့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ”
မယ်လိုဒီက သူမကို ပြပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အေဗင်က ထိုစာကို တစ်ဖန်ပြန်ဖတ်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ လျော့ကျသွားသည်။
ယုံကြည်မှုတော့ မဟုတ်ပါ။
သံသယဝင်နေရခြင်း၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။
“ပထမဆုံး ကောက်ခံတဲ့ အခွန်တွေကတော့ သည်းခံနိုင်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “စစ်သားတွေအတွက် စပါး၊ အရှေ့ဘက်လမ်းကို ပြင်ဆင်ဖို့၊ ကျွန်မတို့ တိုင်တန်းခဲ့ပေမယ့် စစ်ဖြစ်နေတာကိုး”
သူမက စာအုပ်ကို ဖွင့်သည်။
“ပြီးတော့ တောင်းဆိုချက်တွေက အရင်က ယူသွားပြီးသားတွေကို ထည့်မတွက်တော့ဘူး။ သားတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ အိမ်ထောင်စုကို လုပ်သားနှစ်ယောက် လျှော့ပေးတယ်လို့ စာရင်းသွင်းတယ်။ နွေဦးက လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့ လယ်ကွင်းကို ရိတ်သိမ်းချိန်အတွက် အခွန်ကောက်တယ်။ ရွာက မပေးနိုင်တဲ့အခါ အဲဒီ မပေးနိုင်ခြင်းကပဲ မနာခံခြင်းရဲ့ သက်သေ ဖြစ်သွားတယ်”
သူမ၏ လက်ညှိုးက နာမည်တစ်ခုဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“အာမခံချက်တွေက အဲဒီနောက်ပိုင်းမှ စတာပါ”
“ခင်ဗျား ဘာလို့ ငြင်းခဲ့တာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမက စိတ်ဆိုးသွားသည့်ပုံ ပေါ်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ သူတို့ကို သိလို့ပါ”
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“လယ်ကွင်း မီးလောင်သွားတဲ့ မုဆိုးမ၊ ဖျားနာရာကနေ ပြန်ကောင်းလာခါစ ကောင်လေး၊ ရေတွင်းအထိတောင် မသွားနိုင်တဲ့ သက်ကြီးရွယ်အို။ ကျွန်မက မနက်ခင်းတစ်ခုလုံးကို ဘယ်သူက အနွေးထည်သန့်သန့် နောက်ဆုံးတစ်ခု လိုအပ်သလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကို ခေါ်သွားဖို့က မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်မ အာမခံမပေးနိုင်ဘူး”
သူမ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မက နှစ်သုံးဆယ်လုံးလုံး နာခံခြင်းအကြောင်း တရားဟောခဲ့တာပါ”
ကျွန်တော်တို့အပေါ်ရှိ သစ်သီးခြံ အရွက်များ လှုပ်ရှားနေသည်။
“အခုရော”
“အခုတော့ အဲဒါက ဘာအတွက်လဲဆိုတာကို ကျွန်မ ရှင်းပြခဲ့သင့်တာလို့ တွေးမိတယ်”
ထိုအဖြေတွင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပါ။
သူမက အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်စွာ သံသယဝင်နေခဲ့သည်ဟူသော အဆင်ပြေသည့် ကတိစကားမျိုးလည်း မဟုတ်ပါ။
သူမသည် ဘဝတစ်ခုလုံးကို တည်ဆောက်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းစွာ ယုံကြည်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ယခုမူ ထိုယုံကြည်မှု၏ သင်္ကေတများကို သယ်ဆောင်ထားသူများက သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသူများကို သစ္စာဖောက်ရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။
သူမက ထိုအရာက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် သူမကို ထိုအတွေးကို ကျွန်တော်တို့ရှေ့တွင် အဆုံးသတ်ရန် မတောင်းဆိုဘဲ ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။
ကျွန်တော်တို့သည် စပါးအကြောင်းကို အရင် ဆွေးနွေးကြသည်။
ထို့နောက် အစောင့်များ၊ လမ်းများနှင့် ရောက်လာမည့် အရာရှိအကြောင်းကို ဆွေးနွေးသည်။
အေဗင်က ရိက္ခာတင်လှည်းများအတွက် အစောင့်အကြပ်ကို လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နောက်တွင် ရပ်နေသူ နှစ်ဦးအနက်မှ ရွာသူကြီးက အဓမ္မ အခွန်ကောက်ခံခြင်းနှင့် လူတွေကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးရန် တရားဝင် တောင်းဆိုသည်။
သူမက နယ်မြေသိမ်းပိုက်ရန် မတောင်းဆိုပါ။
ကျွန်တော်လည်း မတိုက်တွန်းပါ။
ကျွန်တော်တို့၏ တပ်ဖွဲ့များက ရွာက သဘောတူထားသည့် နေရာတွင် တံတိုင်းအပြင်ဘက်၌ စခန်းချမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားကျောင်းပိုင်ပစ္စည်းများကို သိမ်းပိုက်မည်မဟုတ်ပါ။ စပါးကျီကို တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် အစောင့်များကို ကျွန်တော်တို့၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသည့် အိမ်ထောင်စုများထံမှ စားနပ်ရိက္ခာကို မတားဆီးရဟူသော အမိန့်စာကို ပေးပို့ထားမည်ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက အစောင့်များ၏ နာမည်နှင့် အရေအတွက်ကို မေးသည်။
အေဗင်က နှစ်ခုစလုံးကို သိသည်။
“ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကို တိုက်မှာလား” ဟု သူမက မေးသည်။
“သူတို့က လူတွေကို ဖမ်းခေါ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ကျွန်တော်တို့ တားဆီးမှာပါ” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “သူတို့က ရိက္ခာတွေကို သွားခွင့်ပေးရင် တိုက်ခိုက်စရာ မလိုပါဘူး”
သူမက ကျွန်တော့်ကို ခဏတာ စူးစိုက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ စာအုပ်ကို ကျွန်တော့်ထံ ပေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ကြည့်သင့်တဲ့ နောက်ထပ်အရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်”
စာအုပ်၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာများတွင် လှည်းများ၏ မှတ်တမ်းများ ပါရှိနေသည်။
ရွာသားတွေရဲ့ စာရင်းဇယားတော့ မဟုတ်ပေ။
ဒန်မီးယားကို ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ လှည်းတွေဟာ တခြားနေရာတွေမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာရောက်သယ်ယူနေတာ ဖြစ်သည်။
ဒီရွာက အချက်အချာကျတဲ့ လမ်းဆုံတစ်ခုအနီးမှာ တည်ရှိသည်။ ဘုရားကျောင်းဝန်ထမ်းတွေက ဒီနေရာမှာ လှည်းတွေကို အစဉ်အလာအရ မှတ်တမ်းတင်လေ့ရှိကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ချိန်ခွင်က အခွန်ကောက်ခံရေးစခန်းထက် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စစ်တပ်က ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်းမှာလည်း အေဗင်က ဒီလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
စပါး၊ သံ၊ သားရေ၊ ဆားနယ်ထားတဲ့ အသားများ။
လှည်းတစ်စီးချင်းစီရဲ့ ဘေးမှာ သူတို့သွားမယ့် ဦးတည်ရာကို ရေးသားထားသည်။
တောင်ကုန်းတွေရဲ့ ဟိုဘက်နှစ်ရက်ခရီးမှာရှိတဲ့ ရက်ဝါတာ (Redwater) လို့ခေါ်တဲ့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခု။
တချို့လှည်းတွေမှာ တရားရုံးတော်ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည်။
တချို့လှည်းတွေမှာတော့ ဆာ့ထ် (Surtr) ရဲ့ အမှတ်အသားကို ဆေးသုတ်ဖုံးကွယ်ထားတာကို တွေ့ရသည်။
မယ်လိုဒီရဲ့ နားရွက်တွေက ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကျွန်တော် စာမျက်နှာကို နောက်တစ်မျက်နှာ လှန်လိုက်သည်။
အခွန်ကောက်ခံသူတွေက တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုစလုံးအတွက် ထောက်ပံ့ပေးနေတာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့က တခြားနေရာတွေမှာလည်း ဒီလိုမျိုး စီစဉ်ထားတာ ရှိမယ်လို့ သံသယဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ အခုတော့ အဲဒီရက်စွဲတွေ၊ ပမာဏတွေ၊ မောင်းနှင်သူတွေရဲ့ အမှတ်အသားတွေနဲ့ သူတို့အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲ ရောက်လာပြီ။
“ဘာလို့ ဒါတွေကို သိမ်းထားတာလဲ” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
အေဗင်က ထိုမေးခွန်းကို အံ့အားသင့်သွားသည့်နှယ် စာအုပ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါတွေက ချိန်ခွင်ကို ဖြတ်သွားခဲ့တဲ့ အရာတွေမို့လို့ပါ”
ကျွန်တော်တို့ မူရင်းစာအုပ်ကို မယူခဲ့ပါ။
အီလီဇာက မှတ်တမ်းတွေကို ကူးယူနေစဉ် မယ်လိုဒီက ပထမဆုံး စားနပ်ရိက္ခာတင်လှည်း ရှေ့ကိုတိုးလာနိုင်အောင် စီစဉ်ပေးသည်။
အေဗင်က သစ်သီးခြံစောင့်ထံမှ ကျွန်တော်တို့ ငှားရမ်းထားသော စားပွဲဘေးမှာ ဆက်ရှိနေပြီး စာရေးသူ မှားယွင်းကြားမိသည့် နာမည်နှစ်ခုကို ပြင်ပေးနေသည်။
နေဝင်ချိန်တွင် စားနပ်ရိက္ခာများ ရွာထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
စပါးကျီရှိ အစောင့်များက ကန့်ကွက်သော်လည်း သောရ်က သဘောတူထားသည့် အစောင့်အကြပ်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ရောက်လာသောအခါ တံဆိပ်ခတ်ထားမှုကို ဆက်လက် အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။
သူတို့၏ အရာရှိက အခွန်ကောက်ခံရေးစခန်းဘက်သို့ တမန်တစ်ဦး စေလွှတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ကင်းထောက်များက သူသတင်းစကားကို ဘယ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်သလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရန် အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံလိုက်သွားသည်။
ရင်ပြင်တွင် ကလေးသူငယ်များ စုရုံးနေခြင်း မရှိပါ။
မည်သူ့ကိုမျှ ဒူးထောက်ခိုင်းခြင်း မရှိပါ။
စပါးများကို အသင့်စောင့်နေသည့် အိတ်များထဲသို့ ထည့်နေစဉ် အေဗင်က ချိန်ခွင်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော် ပြန်လာချိန်အထိ သူမက တိုင်းတာနေဆဲပင်။
ကျွန်တော်တို့ ဂရေးကိပ်သို့ ရောက်ချိန်မှာ ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သည်။
ဝက်စ်မီးယားမှ အဖွဲ့သည် နာရီအနည်းငယ်ကပင် ပြန်ရောက်နှင့်နေသည်။
ဂျူလီယန်၏ ခရီးစဉ်မှတ်တမ်းက စာမျက်နှာနှစ်မျက်နှာစာ ရှိပြီး စစ်သင်္ဘောတပ်စုကြီးပင် ဆိုက်ကပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပုံပေါက်သည့် ချောင်းငယ်တစ်ခု၏ ပုံကြမ်းတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ချောင်း၏ အကျယ်ကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ရေးသားထားသည်။
တာရင်နှင့် အိုရန်တို့က စက်ရုံဘေးမှာ စားသောက်ခဲ့ကြသည်။ အိုရန်သည် ဂျူလီယန်၊ တိုဘင်တို့နှင့်အတူ ချောင်းအထိ လိုက်သွားသည်။ တာရင်ကမူ နေ့လယ်ပိုင်းအထိ မီလာအနီးတွင် နေပြီးနောက် ဂယ်ရစ်ကို သစ်သားတိုင် အစည်းအဝေးတစ်ခုကို အိမ်တစ်လုံးဆီ သယ်ပေးရာတွင် ကူညီခဲ့သည်။
ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အဖြစ်အပျက်မျိုး မရှိခဲ့ပါ။
အဲဒါကတော့ ကောင်းတဲ့အချက်ပင်။
အိုရန်သည် အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ပန်းသီးများ မှည့်ချိန်ကျလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သွားလို့ ရမလားဟု မေးခဲ့ကြောင်း ဟယ်လီနာက ကျွန်တော့်ကို ပြောပြသည်။
“မင်း ဘာပြန်ပြောလိုက်လဲ”
“အချိန်တန်ရင် လူတိုင်း ဘယ်လိုသဘောထားလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့လို့ ပြောလိုက်တယ်”
သူမ ပြုံးသည်။
“လူကြီးတွေက ရိုးရှင်းတဲ့ မေးခွန်းကိုတောင် တည့်တည့်မဖြေတတ်ဘူးလို့ သူက ငြီးတွားသေးတယ်”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို တွေးဖူးတာ မှတ်မိသေးတယ်”
“ကျွန်မလည်း အတူတူပါပဲ”
အိပ်ရာမဝင်ခင် ကျွန်တော် ကောင်လေးတွေ အတူနေသည့် အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ခဏရပ်လိုက်သည်။
တဘက်စတစ်ခုက တံခါးကို ဟထားပေးဆဲဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် တံခါးဘောင်ကို ခေါက်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်နှင့် အနီးဆုံး အိပ်ရာမှ အိုရန်က ပြန်ဖြေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သွားခဲ့တယ်”
“ကြားပါတယ်”
“ပြီးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ”
“ဟုတ်ပြီ”
သူက ကျွန်တော့်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားကြည့်နေသည်။
“အရင်တုန်းက တိုဘင် ချောင်းထဲ ပြုတ်ကျဖူးတယ်။ သူပြောတာတော့ ချောင်းက အရမ်းမနက်ဘူးတဲ့”
“ဂျူလီယန်လည်း ပြောပြတယ်”
“သူပြောတာထက် ပိုနက်တယ်”
တစ်ဖက်အိပ်ရာမှ တာရင်က သဘောတူသည့်အသံမျိုးဖြင့် တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်သည်။
စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် လှေငယ်လေးက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ရှိနေသည်။
လှေဘေးတွင် အရွက်တစ်ရွက်၊ ကျောက်စရစ်ခဲအသစ် နှစ်ခုနှင့် ဂယ်ရစ်က တာရင်ကို သိမ်းခွင့်ပေးခဲ့ပုံရသည့် သစ်သားတိုင်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ကောင်းသောညဖြစ်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် လှည့်ထွက်ခါနီးတွင် တာရင်က စကားပြောလာသည်။
“ကျွန်တော် တစ်ခုခု သယ်လာခဲ့တယ်”
ကျွန်တော် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။
“အိမ်အတွက်ပါ” ဟု သူက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဘယ်သူမှလည်း ကျွန်တော့်ကို သယ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သယ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား”
“ဟုတ်တယ်”
“ဒါဆိုရင် သူတို့ အကူအညီရလိုက်လို့ ဝမ်းသာကြမှာပါ”
သူက စောင်အောက်တွင် ဝင်အိပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် တံခါးကို ဟထားခဲ့သည့်အတိုင်း ထားခဲ့လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အောက်ထပ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် လက်ဇန္ဒားက ကောင်စီအခန်းငယ်လေးထဲတွင် စောင့်နေသည်။
သောရ်လည်း သူနှင့်အတူ ရှိနေသည်။ မေရီက အေဗင်၏ ကူးယူထားသော မှတ်တမ်းများကို ကျွန်တော်တို့၏ မြေပုံများဘေးတွင် ဖြန့်ထားပြီး မယ်လိုဒီက လှည်းများ သွားလာသည့် လမ်းကြောင်းများကို အမှတ်အသားပြုနေသည်။
ရက်ဝါတာသည် ကျွန်တော်တို့ ကင်းလှည့်သည့် နေရာများထက် ပိုဝေးသည့် နေရာတွင် ရှိသည်။
အဲဒီနေရာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုလျှင် လျင်မြန်သော ချီတက်မှုနှင့် လေကြောင်းအသာစီးရမှုထက် ပိုလိုအပ်လိမ့်မည်။
ဖော်ထုတ်ရမည့် အလုပ်သမားများ၊ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အကျဉ်းသားများ၊ အရပ်သားများ လိုအပ်နိုင်သည့် စားနပ်ရိက္ခာများအပြင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ စီစဉ်မှုကို အပြစ်ပေးနိုင်လောက်သည့် ရန်သူ့စစ်သားများလည်း ရှိနေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုသိုလှောင်ရုံက ခရိုင်အတော်များများတွင် ဖြစ်ပွားသည့် စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှုများကို ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
အဲဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းက အခွန်ကောက်ခံသူတစ်ဦးချင်းစီကို လိုက်ဖြေရှင်းနေရတာထက် ရွာပေါင်းများစွာကို ပိုပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။
ကျွန်တော် အခန်းထဲ ဝင်လာသည်ကို သောရ်က မော့ကြည့်သည်။
“အခုတော့” ဟု သူမက မြေပုံကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ဆိုသည်။ “ကျွန်မတို့ ပြင်ဆင်တန်တဲ့အရာတစ်ခု ရပြီ”
ကျွန်တော် ကုလားထိုင်ကို ဆွဲယူကာ စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အေဗင်သည် လိမ်ညာမှုတစ်ခုအောက်တွင် သူမ၏ လက်မှတ်ကို ထိုးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့က သူမ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည့် အမှန်တရားကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဘဲ အစပြုကြပါမည်။