အခန်း ၃၆၃ - လှံများကို ချထားခဲ့ကြသူများ
သောရ်သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ဦးထုပ်ဆောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဂရေးကိပ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ကျိုးပဲ့နေသော မေးသိုင်းကြိုးမှတစ်ဆင့် လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ထိုဦးထုပ်ဆောင်းမှာ သူမ အော်ဆယ်လ်တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာစဉ် သူမ၏ ပေါင်ကို ခပ်ဖွဖွ ရိုက်ခတ်နေသည်။
မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော ခဏတာအတွင်း၌ သူမသည် ထိုဦးထုပ်ဆောင်းကို မုဆိုးမတစ်ဦးထံ ပေးအပ်ရန် ယူလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မိလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ နောက်မှနေ၍ မျက်နှာနီရဲကာ ခြေဆွဲနေသော စစ်သည်ငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။
“ကျွန်တော် ကိုင်ထားပေးပါ့မယ်၊ မိုင်ឡေဒီ။”
“မင်း ဒါကို သေချာချည်နှောင်ခဲ့သင့်တာ။”
“သိုင်းကြိုးက ကျိုးသွားလို့ပါ။”
“ဟင်းအိုးကို မဖို့အတွက် မင်း ဒါကို သုံးပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့လေ။”
သူသည် ကြမ်းပြင်ကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
သောရ်သည် စောင့်ဆိုင်းနေသော ထောက်ပံ့ရေးမှူးထံသို့ ဦးထုပ်ဆောင်းကို ပေးအပ်လိုက်ပြီး ထိုစစ်သည်ကို ကုသသူများရှိရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“သူ့ခြေကျင်းဝတ်က ဒဏ်ရာရထားတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ကျန်တာကတော့ ကျွန်မတို့ မကုသတတ်သေးတဲ့ ရောဂါမျိုးပဲ။”
သူမ၏ နောက်မှနေ၍ ဘုရင်အက်ဒရစ်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် ကျွန်ုပ်ကို မမြင်မီ ဆလက်စတင်းကို အရင်မြင်လိုက်သည်။
သူ ပြင်ဆင်ထားသမျှ နှုတ်ဆက်စကားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူမသည် လက်ခံရေးခန်းမကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ပတ်တီးကို စစ်ဆေးရုံမျှသာ ရပ်တန့်ကာ သူ့ကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
သူ၏ သားသမီးများမှာလည်း ခဏအကြာတွင် သူတို့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
သောရ်သည် ထိုမိသားစု ဘုရင့်ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ရှင် အရင်ကထက် သက်သောင့်သက်သာ ရပ်နိုင်နေပြီပဲ။”
“အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ပြန်လုပ်ခွင့် ပြုလိုက်လို့ပါ။”
“အကြောင်းသင့်ရုံလောက်ပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
“သူက အဲဒီအချက်ကို အလေးပေးမှာသွားတယ်လေ။”
ပြန်ရောက်လာသော စစ်သည်များသည် အစာစားခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် သူတို့ကို စောင့်မျှော်နေသူများဆီသို့ ဦးစွာသွားရောက်ကြသည်။
ကောင်စီအစည်းအဝေးကိုတော့ နေ့လယ်ပိုင်းအထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။
သောရ်သည် ဆံပင်များ စိုစွတ်လျက်သားနှင့် ရောက်လာပြီး စားပွဲပေါ်တွင် မြေပုံတင်ထားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်သက်သက်ဖြင့် သူမလက်ထဲမှ ပန်းကန်ကို အပ်နှံရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
အက်ဒရစ်သည် သူမ၏ နောက်မှ ရောက်လာသည်။
သူသည် အင်္ကျီကို လဲလှယ်ထားသော်လည်း အငယ်ဆုံးကလေးက သူ့ကို မျက်စိအမြင်အာရုံထဲမှ မပျောက်စေရန် ကတိများစွာ တောင်းဆိုထားသည့် လူတစ်ယောက်၏ အမူအရာမျိုး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေ နေရာချထားပြီးပြီ” ဟု သောရ်က စတင်ပြောကြားသည်။ “အိုရင့်ရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေက ကျွန်မတို့အဖွဲ့တွေနဲ့အတူ ပျံသန်းနေကြတယ်။ စမ်းရေတွင်းတွေကိုလည်း ဆက်လက်စောင့်ကြပ်ထားပါတယ်။ ကျွန်မတို့ မထွက်ခွာခင်မှာပဲ သီးခြားဖြစ်နေတဲ့ အိမ်ထောင်စု သုံးစုကို ထပ်တွေ့ပြီး အတွင်းပိုင်းကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။”
“ရေတပ်ကကော” ဟု လက်ဇန်ဒါက မေးသည်။
“နောက်ဆုံးတွေ့ရတဲ့ သတင်းအရ တောင်ဘက်နဲ့ အရှေ့ဘက်မှာပါ။ သူတို့ ဘယ်ကို ဦးတည်နေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုလို့ မရသေးပါဘူး။”
“ဖန်ရစ်ကော”
“တပ်ဆုတ်သွားပြီးနောက်မှာ သူတို့ ဘယ်သူမှ မတွေ့တော့ဘူး။”
သူမသည် ခက်ရင်းကို ချလိုက်သည်။
“သူ ဒဏ်ရာရထားတယ်။ သူ ဒဏ်ရာရနေဆဲပဲဆိုတဲ့ အချက်ပေါ်မှာ အခြေခံပြီး ဘယ်အစီအစဉ်မှ မဆွဲပါနဲ့။”
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏တူအစွန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမာရွတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မဆွဲပါဘူး။”
သတင်းကောင်းများမှာ ထိုအစည်းအဝေးအပြီးတွင် ရောက်လာသည်။
အန်ကလေဗ် (Enclave) သည် အထက်လမ်းမကြီးအနီးတွင် ပူးတွဲစောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အမြဲတမ်းနေရာတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စစ်သည်များ၊ ကုသသူများနှင့် သတင်းပို့သူများအတွက် နေရာထိုင်ခင်းများ ပါဝင်သည်။ အိုရင့်က ကျောက်တုံးများ မရွှေ့ပြောင်းမီ အီလီနော်နှင့်အတူ ဒီဇိုင်းကို ဆွေးနွေးလိုကြောင်း ပြောသည်။
အော်ရီသာသည် နေရာရွေးချယ်ရာတွင် ကူညီရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
နဂါးများစွာတို့ကလည်း ကင်းလှည့်ရန်အတွက် ဆန္ဒအလျောက် စာရင်းပေးသွင်းလာကြသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အချက်ပြမှုများနှင့် ရွာတည်နေရာများကို သိရှိရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ဦးမည်ဖြစ်သည်။
သောရ်က ထိုအချက်ကို အလေးပေးပြောကြားသည်။
“ကြောက်နေတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်ဟာ အပေါ်ကပျံသန်းနေတဲ့ နဂါးမှာ စေတနာကောင်းရှိနေရုံနဲ့ ကြောက်စိတ် လျော့နည်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။”
မေရီက ထိုစကားကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
“တရားဝင် သဘောတူညီချက်ထဲမှာတော့ ဒါကို မထည့်ပါနဲ့” ဟု သောရ်က ဆိုသည်။
“ကျွန်မက လေ့ကျင့်ရေး အမိန့်စာထဲမှာ ထည့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ။”
“အဲဒီထဲမှာ နှစ်ခါထည့်ထားလိုက်။”
ဘုရင်အက်ဒရစ်က စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထပ်ဖြန့်သည်။
ကျဆုံးသွားသူများ၏ စာရင်းဖြစ်သည်။
ယခင်က တင်ပြခဲ့သော ထိခိုက်သေဆုံးမှု အစီရင်ခံစာနှစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်ချက်များ ဖြစ်သည်။
အန်ကလေဗ်တွင် ကျဆုံးသွားသူများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်များကို ကာကွယ်ရင်း ကျဆုံးသွားသူများနှင့်အတူ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတင်ပေးရန် စစ်သည်များ၏ တောင်းဆိုချက်လည်း ပါဝင်သည်။
“သေချာတာပေါ့” ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။
သူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စာရွက်ကို ချက်ချင်း သိမ်းမလိုက်ပေ။
ခဏတာမျှ ထိုအခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နတ်ဘုရားအသစ် နှစ်ဦး ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့သည် ဒုက္ခသည်များ စုဝေးရာတန်းလျား၏ ရှေ့မှမဟုတ်ဘဲ အတူတကွ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။
ပထမတစ်ဦးမှာ ပခုံးကျယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူနာတင်စင်တစ်ခု၏ တစ်ဖက်ကို ထမ်းလာသည်။ ကြေးနီရောင် ဆံပင်အနည်းငယ်မှာ ကျစ်ဆံမြီးမှ လွတ်ထွက်ကာ သူမ၏ နဖူးတွင် ကပ်နေသည်။
ဒုတိယတစ်ဦးမှာ လှည်းများ၏ နောက်မှ လမ်းလျှောက်လာပြီး အနီးအနားတွင် ဝေးလံသော အသံတစ်ခုခု ကြားလိုက်တိုင်း လမ်းတစ်လျှောက်ကို လှည့်ကြည့်နေသည်။
သူသည် လှံသုံးချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
မည်သည့်လှံမျှ အလှဆင်ထားပုံမရပေ။
ထိုအမျိုးသမီးက သူမ၏နာမည်ကို ဗက်စ်ရာ (Vesra) ဟု မိတ်ဆက်သည်။
“သံချပ်ကာလေ” ဟု အော်ရီလီယာက သူမ၏ ကျွမ်းကျင်ရာနယ်ပယ်ကို မေးမြန်းသောအခါ သူမက ဖြေသည်။ “လုပ်ပေးတာ၊ ပြင်ပေးတာ၊ သူ့အလုပ်သူ လုပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးတာမျိုးပေါ့။”
သူမသည် လက်ခံရေးခန်းမအနီးတွင် ရှိနေသော စစ်သည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့ဆီမှာ ရင်ဘတ်ကာ (Breastplate) တွေက မတော်တော့တဲ့ စစ်သည်တွေ အတော်များများ ရှိနေတယ်နော်။”
မေရီသည် ထောက်ပံ့ရေးမှူးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူသည် သူ၏စာရွက်စာတမ်းများကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားဟန် ရှိသည်။
သူမ၏နောက်မှ အမျိုးသားက သူ့ကိုယ်သူ ကာရန် (Kerran) ဟု မိတ်ဆက်သည်။
“လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းပါ။”
သောရ်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။
သူမ သတိထားမိသွားသည်။
“ကျွန်တော် ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်” ဟု သူက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“အားလုံးက အကျဉ်းချုပ် မပြောခင်မှာ အဲဒီလိုပဲ ပြောကြတာပဲ။”
သူတို့သည် အရှေ့ဘက်တောင်ကုန်းများ ကျော်လွန်၍ ရွာနှစ်ရွာမှ လူပေါင်း ရှစ်ဆယ့်သုံးဦးကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။
ဗက်စ်ရာ၏ လက်များတွင် အရည်ကြည်ဖုများ ပေါက်နေပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ကာကွယ်သူများ၏ ပျက်စီးနေသည့် သံချပ်ကာများကို ပြုပြင်ပေးရင်း သူမ၏ ခွန်အားများကို အကုန်အစင် သုံးထားခဲ့ရသည်။
ကာရန်မှာမူ နောက်ဆုံး သုံးရက်တာအတွင်း ဒုက္ခသည်တန်းလျား၏ နောက်ကွယ်တွင် နေကာ သူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူများ လွယ်လွယ်ကူကူ ချဉ်းကပ်မရအောင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များတွင် ပါဝင်လိုကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလိုကြသည်။
သောရ်က ဒုတိယတောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့ အစာစား၊ အိပ်စက်၊ ကုသသူတွေနဲ့ စကားပြောပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ အချက်ပြမှုတွေကို အရင်သင်ယူပါ။”
ကာရန်သည် လှံတစ်ချောင်း၏ အရင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထောက်ထားလိုက်သည်။
“ဆာ့ထရ်ရဲ့ လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အနားယူစောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်” ဟု သောရ်က ဆိုသည်။ “သူတို့က ကျွန်မတို့ အနားယူနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာပဲ။”
ဗက်စ်ရာသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် လူနာတင်စင်ကို ထိန်းထားရာမှ လက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ကို အသုံးချဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ။”
“ကုသသူတွေ ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် သံချပ်ကာပြင်တဲ့သူတွေနဲ့ မနက်ဖြန် စကားပြောနိုင်ပါတယ်။ ကာရန်က ကင်းထောက်တွေနဲ့ တွေ့နိုင်ပါတယ်” ဟု သောရ်က ပြောသည်။ “ပြီးရင် ရှင်တို့ ဘယ်နေရာမှာ သင့်တော်မလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ ဆုံးဖြတ်မယ်။”
ဗက်စ်ရာက မောပန်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
ကာရန်ကတော့ အချိန်ယူလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူသည်လည်း အစာစားရန်နေရာကို မမေးမြန်းမီ လှံများကို နံရံတွင် မှီထားလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်သည် ထိုနံနက်ခင်း၌ပင် ဝက်စ်မီးယား (Westmere) သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူသည် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်၊ ဟယ်လီနာနှင့် မီရယ်လ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ပထမစာမျက်နှာတွင် ဂရုတစိုက် ရေးဆွဲထားသော စာရင်းဇယားများပါသည့် မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
တိုင်းတာမှုများ ဖြစ်ကြောင်း သူက ရှင်းပြသည်။
မီရယ်လ်က သူ၏ တွက်ချက်မှုများ ပြီးစီးပြီလားဟု မေးမြန်းသည်။
သူသည် ဒုတိယစာမျက်နှာကို သူမအား ပြလိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်သည် ထိုစာရွက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ဂျူလီယန် စိုးရိမ်လာသည်အထိ ဘာမှမပြောဘဲ နေသည်။
“ကောင်းတယ်” ဟု နောက်ဆုံးတွင် သူက ဆိုသည်။ “အခုတော့ ဘယ်အိမ်တံခါးတွေက စတုရန်းပုံမကျတော့ဘူးဆိုတာ ရှာဖွေဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်ပြီ။”
ဟယ်လီနာသည် နံနက်ခင်း လက်ခံရေးလုပ်ငန်းများ ပြီးဆုံးချိန်တွင် လစ်ဇ်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားသည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းခံရသော ဘုရင်မနှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး အိမ်များကို ကြည့်ရှုကာ ပြောင်းရွှေ့ရန် စဉ်းစားနေသည့် မိသားစုများနှင့် စကားပြောဆိုကြမည်ဖြစ်သည်။
ဂျူလီယန်သည် ထိုစစ်ဆေးမှုအတွက် ကျေနပ်နေသည်။
ထို့ထက်ပို၍ ကျေနပ်မိသည်မှာ စတီးဝပ် အက်ဒရစ် ဗေးလ်က တိုဘင်သည် စက်ရုံအနီးတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ပြောသောအခါ ဖြစ်သည်။
မထွက်ခွာမီ သူသည် ကလေးလေးဦးကို သွားရှာသည်။
ကာရယ်လ်က လိုက်ချင်သည်။
ဂယ်ရစ်က ကာရယ်လ် လိုက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူလည်း လိုက်မည်ဟု ဆိုသည်။ ဆီရာဖီနာက သူတို့အားလုံး လိုက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ အစ်ဂ်နေးရှပ်စ်ကမူ ညှိနှိုင်းရန် ပြင်ဆင်နေဟန် ရှိသည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် ငါပုံတွေ ပြမယ်” ဟု ဂျူလီယန်က သူတို့ကို ပြောသည်။
“လှေလား” ဟု ကာရယ်လ်က မေးသည်။
“အိမ်တွေပါ။”
သူမကမူ ၎င်းကို အလုပ်အကိုင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ကာ စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။
မြောက်ဘက်ရွာမှ သတိပေးချက်ကို နေ့လယ်ခင်းအပြီးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ခွင့်ပြုထားသော အချက်ပြမီးတိုင်များမှာ နေရာမရောက်သေးပေ။ လေ့ကျင့်ထားသော စီးနင်းသူတစ်ဦးသည် သူ၏မြင်း ခြေခွာပြုတ်သွားသဖြင့် အခြားမြင်းတစ်ကောင်ကို ငှားရမ်း၍ သတင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အခွန်ကောက်ခံသူများ ရောက်လာကြပြီ။
လက်နက်ကိုင် အမျိုးသား နှစ်ဆယ့်လေးဦး၊ စာရေးနှစ်ဦး၊ အလွတ်လှည်း သုံးစီးနှင့် တရားရုံး၏ တံဆိပ်ပါ ဝရမ်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကပ္ပတိန်တစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် ဂိုဒေါင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ရွာသူရွာသားများကို ကလေးများအားလုံး ရွာလယ်ခေါင်တွင် စုရုံးခိုင်းထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
ရွာလူကြီးက ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
လောလောဆယ်တွင်တော့ အခွန်ကောက်ခံသူများမှာ ရွာစည်းရိုးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
“ကင်းလှည့်အဖွဲ့နဲ့ ဘယ်လောက်ဝေးလဲ” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
“မြင်းစီးရင် တစ်ဝက်လောက် ကြာမယ်” ဟု သတင်းပို့သူက ဆိုသည်။ “လမ်းသာရင်တော့ ပိုမြန်မှာပေါ့။”
သောရ်သည် မြေပုံကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
လက်ဇန်းဒါးက ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
ဤရွာသည် ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းထားသော ပြည်နယ်များ၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတိပေးချက်များ၊ ခိုလှုံရာနှင့် အကူအညီများကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် တပ်စခန်းချထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယခုမူ ရွာသူရွာသားများက ကျွန်ုပ်တို့ကို လာရောက်ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။
ကျွန်ုပ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“အရန်တပ်နဲ့ သွားကြမယ်။”
မြင်းများကို ကုန်းနှီးတင်နေစဉ် ကာရန်မှာ ရွာထဲသို့ ရောက်လာသည်။
သူ အိပ်စက်ခဲ့သော်လည်း အသုံးဝင်လိုသည့်စိတ်ကိုမူ စွန့်လွှတ်နိုင်ပုံမရပေ။
သောရ်က သူ့တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်သည်။
ထို့နောက် သူမက စစ်ကြောင်း၏ နောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ရှင်က အရန်တပ်မှူးနဲ့အတူ လိုက်ရမယ်။ အမိန့်မရှိဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ လိုက်မဖမ်းရဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်မတို့ ဆုတ်ခွာရမယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့တဲ့ လူတွေကို ထွက်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးရမယ်။”
သူ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
သောရ်က စောင့်နေသည်။
သူ ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်ကာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဗက်စ်ရာသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ပတ်တီးအသစ်စည်းထားလျက် ဆေးပေးခန်း လှေကားထစ်မှ ကြည့်နေသည်။
“သူတို့ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ပြန်သယ်ခဲ့ကြဦး” ဟု သူမက လှမ်းအော်သည်။
“သူတို့ အဲဒီသံချပ်ကာထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းဆိုရင် ပိုကောင်းတာပေါ့” ဟု သောရ်က ပြန်ပြောသည်။
ဗက်စ်ရာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။
“အဲဒါက ပိုအဆင်ပြေတဲ့ စီစဉ်မှုပဲ။”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝက်စ်မီးယား တံခါးပေါက်မှ ထွက်ခွာပြီး မြောက်ဘက်လမ်းအတိုင်း ချီတက်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် မထွက်ခွာမီ အက်ဗလင်နှင့် အဒရီယာနာထံသို့ စာတစ်စောင် ကြိုတင်ပေးပို့လိုက်သည်။ စာထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခရီးစဉ်၊ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့၏ အင်အားနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ သွားရောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းတို့ကို ထည့်သွင်းရေးသားထားသည်။
ခရီးမထွက်မီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြထားခြင်းက ခရီးသွားပြီးနောက် ဖြစ်လာမည့် ငြင်းခုံမှုများကို လျော့နည်းစေကြောင်း ကျွန်ုပ် သိရှိထားသည်။
လုံးဝ ပျောက်သွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
နည်းသွားတာမျိုးပါ။
နေလုံး တောင်ကုန်းများနောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ရွာသို့ ရောက်ရှိကြသည်။
အခွန်ကောက်ခံသူများမှာ ရွာစည်းရိုးနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာနေကြသည်။
လှည်းတစ်စီးမှာ အဓိကတံခါးပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူတို့၏ တန်းစီရာနေရာကို မဖြတ်သန်းဘဲ မည်သူမျှ ထွက်ခွာ၍ မရအောင် တားဆီးထားသည်။
လူတစ်ယောက်မှာ လက်မောင်းတွင် သွေးများစွန်းထင်းလျက် မြောင်းနံဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသည်။
ရွာသားနှစ်ဦးက သူ့ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေကြသည်။
တရားရုံးမှ စစ်သည်များက ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ ကပ္ပတိန်က တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးသေးပေ။
သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လိပ်ထားသော စာတမ်းတစ်စောင်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“ဒီအခွန်ကောက်ခံမှုဟာ တရားဝင် အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ လုပ်ဆောင်တာ ဖြစ်တယ်။”
သောရ်သည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
“လှည်းကို ဖယ်လိုက်။”
“ဒီနေရာမှာ မင်းတို့မှာ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။”
“ဒီရွာထဲက လူတွေက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို တောင်းဆိုထားတာ” ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
“ပြီးတော့ တရားဝင် အခွန်ပေးဆောင်ဖို့ ငြင်းဆန်တဲ့အတွက် ဒဏ်ကြေးတွေ သတ်မှတ်ထားတာ။”
သူ့နောက်တွင်ရှိသော စစ်သည်အချို့ ခြေလှမ်းများ ရွေ့သွားကြသည်။
ကျွန်ုပ် အနီးကပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ ပင်ပန်းနေကြသည်။ သူတို့၏ စစ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မညီမညာ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ယောက်မှာ ဖိနပ်၏ ခြေမနေရာတွင် ကွဲနေပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ လက်ကိုင်ရိုး အက်ကွဲစပြုနေသော လှံကို အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသည်။
ဆာ့ထရ်၏ အကောင်းဆုံး တပ်ဖွဲ့များ မဟုတ်ကြပေ။
တံဆိပ်တစ်ခုကို ပေးအပ်ခံရပြီးနောက် သူတို့၏ လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ရမည့်အရာဟု အထင်ခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။
“ဝရမ်းစာကို ကြည့်လို့ရမလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
ကပ္ပတိန်သည် စာကို မပေးမီ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
သူသည် ကျွန်ုပ် ဒေါသထွက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေပုံရသည်။
ကျွန်ုပ်က စာကို မီးရှို့ပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ်က စာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
စာထဲတွင် စပါးပမာဏများ၊ လုပ်အားခများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အစောပိုင်း တောင်းဆိုချက်များကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါက ပေးအပ်ရမည့် အာမခံချက်များအကြောင်း ပါဝင်သည်။
နာမည်များ မပါရှိပါ။
အသက်အရွယ်များလည်း မပါရှိပါ။
မည်သည့်ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်သွားလျှင် လုံလောက်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ကပ္ပတိန်ကိုသာ တာဝန်ပေးထားသည်။
ကျွန်ုပ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စအတွက် ရွာရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ဘယ်သူက လက်မှတ်ထိုးပေးလိုက်တာလဲ။”
“သဘောတူညီချက် ယူစရာ မလိုဘူး။”
“ဟုတ်ပြီ” ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ “မင်းတို့က အဲဒီလိုပဲ နားလည်ထားတာဆိုတာ ငါသိလိုက်ပြီ။”
သူ့မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဝရမ်းစာကို အီလီဇာထံ ပေးလိုက်သည်။
“မိတ္တူကူးလိုက်။”
“မင်းတို့ ဒါကို သိမ်းဆည်းလို့—”
“သူ မိတ္တူကူးနေတာပါ။ မူရင်းစာကို မင်း ပြန်ယူလို့ရပါတယ်။”
ထိုအပြုအမူက သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေသည်။
ရွာစည်းရိုးအတွင်းမှ ဒဏ်ရာရသူအတွက် ဆေးကုသပေးမည့်သူ လိုအပ်နေကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းအော်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစောင့်တပ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ကပ္ပတိန်က လမ်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။
“အခွန်ကိစ္စ မပြီးမချင်း ဘယ်သူမှ ဝင်လို့မရဘူး။”
သောရ်သည် သူမ၏ လက်ကို သူ၏ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆေးကုသသူသည် မြောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ကပ္ပတိန်သည် သူမ ထွက်သွားသည်ကို နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်သာဆိုလျှင် ထိုအချိန်မှာပင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးခိုင်းလိုက်မိမှာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားသော စစ်သည်များဘက်သို့သာ ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ အစားအသောက် ဒါမှမဟုတ် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်စရာ မလိုပါဘူး” ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။ “လက်နက်တွေကို ချထားလိုက်ကြပါ။ ပြီးရင် မင်းတို့ကို ဒီရောက်အောင် ဘာတွေက တွန်းအားပေးခဲ့သလဲဆိုတာ ငါတို့ နားထောင်ပေးမယ်။”
ကပ္ပတိန်က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူတို့က တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ သစ္စာဆိုထားတာ။”
“ကလေးတွေကို ဖမ်းခေါ်သွားဖို့ သစ္စာဆိုခဲ့ကြတာလား။”
“သူတို့က နာခံဖို့ သစ္စာဆိုထားတာ။”
လှည်းအနီးရှိ စစ်သည်ငယ်တစ်ဦး တွန့်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် သတိထားမိသည်ကို ကပ္ပတိန် မြင်သွားသည်။
သူ့လက်က ခါးပတ်တွင် ချိတ်ထားသော သေတ္တာငယ်တစ်ခုဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
အီလီဇာက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
သောရ် မဟုတ်ပါ။
ကျွန်ုပ်လည်း မဟုတ်ပါ။
အီလီဇာသည် သူ ရှေ့သို့ တိုးလာကတည်းက သူ့လက်များကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမက သေတ္တာကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး စစ်သည်နှစ်ဦးက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။
သေတ္တာထဲတွင် စာသားများ ထွင်းထားသည့် သတ္တုပြား ပါးပါးလေးတစ်ချပ် ရှိသည်။
လေထဲတွင် ထိုသတ္တုပြားနှင့် ထိတွေ့လိုက်ချိန်၌ စစ်သည်အချို့ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး အထင်မှားနေကြပြီလားဟု ခဏတာ စိုးရိမ်မိသွားသည်။
လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပတ်ထားသော ကြိုးများ မရှိပါ။
လည်ပင်းတွင် ပတ်ထားသော ကော်လာများလည်း မရှိပါ။
ထိုအခါ လှည်းဘေးရှိ စစ်သည်ငယ်က သွားများကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်တွေ။”
အီလီဇာသည် ထိုသတ္တုပြားကို မလှုပ်မယှက် ကိုင်ထားသည်။
သူ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။
“သူက ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီနာမည်တွေကို အော်ခိုင်းတာ။”
ကပ္ပတိန်က စစ်သည်များထံမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသည်။
“ဒါတွေက စစ်ရေး သစ္စာဆိုချက်တွေ။”
သောရ်က သူ့ကို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က လှံကို ချချင်နေတဲ့အတွက် မင်းက ဘာလို့ ဒီအရာတွေကို အတင်းအကျပ် သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။”
အီလီဇာသည် ထိုသတ္တုပြားကို မထုပ်ပိုးမီ စာသားများကို မိတ္တူကူးလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ ပုံကြမ်းကို အနီးဆုံး တံခါးပေါက်သို့ ပို့ဆောင်ရန် မြင်းစီးသူတစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ ကယ်ဒရစ်အနေဖြင့် စာသားများကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် လိုအပ်겠지만 သူ ဒဏ်ရာရထားသည့်အတွက် အခြားသူတစ်ဦးကိုသာ အကြံပေးရပေလိမ့်မည်။
ရွာတွင် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ထိုအဖြေကို စောင့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။
“အဲဒီပြားကို မချိုးလိုက်နဲ့” ဟု အီလီဇာကို ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ချိုးဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။”
သူမသည် ကပ္ပတိန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးအမိန့်က ဘာလဲ။”
သူက ဖြေရန် ငြင်းဆန်သည်။
စစ်သည်များက သူ့ကိုယ်စား ဖြေပေးကြသည်။
တံခါးကို ထိန်းထားပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထွက်ခွာခွင့် မပေးရ။ အခွန်ကောက်ခံမှု ပြီးဆုံးသည်အထိ ကပ္ပတိန်ကို နာခံပါ။
ထိုအမိန့်က ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် စစ်သည်များကို သူတို့၏ တာဝန်နေရာမှ ချက်ချင်း စွန့်ခွာခိုင်းစရာ မလိုပေ။
အကူအညီ ရောက်လာသည်အထိ ကပ္ပတိန်က အခြေအနေကို ပိုဆိုးအောင် မလုပ်နိုင်စေရန်သာ တားဆီးထားရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ စစ်သည်များက ဝင်ပေါက်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အခွန်ကောက်ခံသူများမှာ လှည်းဘေးတွင်သာ ရှိနေပြီး အသက်ရှူရန် လုံလောက်သော အကွာအဝေးမှ စောင့်ကြည့်ခံထားရသည်။
သောရ်က ကပ္ပတိန်ကို အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ထိန်းထားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ရွာလူကြီးနှင့်အတူ ရွာထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ဒဏ်ရာရသူမှာ အခွန်ကောက်ခံသူများ လမ်းကို မပိတ်ဆို့မီကပင် သူ၏ သမီးကို ဆွေမျိုးများ၏ လယ်ယာသို့ ပို့ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အစောင့်တစ်ဦးက သူ့ကို လှံတံဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။
သူ့သမီးလေးမှာ ဆေးကုသသူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ဖခင်၏ ဒဏ်ရာမရသေးသော လက်ကို ကိုင်ထားသည်။
“ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကို ဖမ်းခေါ်သွားမှာလား” ဟု ရွာလူကြီးက ကျွန်ုပ်ကို မေးသည်။
“အခွန်ကောက်ခံသူတွေကိုလား။”
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံးတော့ အတင်းအကျပ် နာခံခိုင်းခံထားရတဲ့ လူတွေကို ဘယ်လို လွတ်မြောက်ပေးရမလဲဆိုတာ အရင်ရှာရမယ်။”
သူ့မျက်လုံးများ တံခါးပေါက်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
“သူ့ကို ရိုက်ခဲ့တဲ့ကောင်ကတော့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းခံရတာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆိုရင် အဲဒါကလည်း စာရင်းထဲမှာ ပါသွားမှာပေါ့။”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုညတွင် ရွာ၌ပင် ညအိပ်ကြသည်။
ရွာသူရွာသားများက ကလေးများကို ရွာအစည်းအဝေးခန်းအတွင်းတွင် ထမင်းကျွေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စားဖိုမှူးများက တံခါးဝတွင် ပိတ်ဆို့နေသော စစ်သည်များအပါအဝင် အပြင်ဘက်ရှိ စစ်သည်များကို အစားအသောက် ကျွေးမွေးသည်။
သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က အစားအသောက်ကို လက်ခံစားသောက်ခြင်းသည် လက်နက်ချခြင်းဟု သတ်မှတ်သလားဟု မေးသည်။
စားဖိုမှူးက အစားအသောက်သည် ဆန်ပြုတ်များ မာကျောမသွားမီ အချိန်မီ စားရမည့်အရာဟုသာ ပြန်ဖြေသည်။
ထိုအဖြေသည် ကျွန်ုပ်ပြောမည့် စကားထက်ပင် တပ်သားများကြားသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကာရန်က အရန်တပ်နှင့်အတူ ပြင်ပကင်းစောင့် တာဝန်ယူသည်။
သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် တောင်ကုန်းများဘက်သို့ ဦးတည်နေသော လမ်းမကြီးကို ကြည့်နေသည့် သူ့ကို ကျွန်ုပ် တွေ့လိုက်ရသည်။
“ခက်ခဲနေလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးသည်။
“ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေရတာကိုလား။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူသည် လှံကို မှီထားလိုက်သည်။
“ဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဖမ်းဆီးခံရဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေသေးတယ်လို့ပဲ ငါ တွေးနေမိတယ်။”
“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
“သူတို့ကို အဲဒီမှာ ထားခဲ့ရတာကို မင်း စိတ်မကောင်းဘူးလား။”
ကျွန်ုပ်သည် မီးရောင် မှိန်မှိန်လင်းနေဆဲဖြစ်သော အစည်းအဝေးခန်းဘက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီညတော့ ဒီလူတွေက ကျွန်တော်တို့ ရှိနေပေးဖို့ လိုအပ်နေတယ်လေ။”
သူသည် ကျွန်ုပ်ကြည့်ရာဘက်သို့ လိုက်ကြည့်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီမှာတင်ပဲ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှု ရပ်တန့်ရတော့မယ် ထင်ပါရဲ့။”
အဖြေမှာ မနက်လင်းအားကြီးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
ကယ်ဒရစ်သည် သက်ဆိုင်ရာ စာသားများကို သက်စရာနှင့်အတူ သစ္စာဆိုချက် မှတ်တမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးထံသို့ ပေးပို့၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးစေခဲ့သည်။ ထိုသတ္တုပြားသည် စစ်သည် ၂၄ ဦးအနက် ၉ ဦးကိုသာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များမှာမူ လုပ်ခလစာ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ သစ္စာရှိမှု သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးချင်းစီ မေးမြန်းမှသာ သိနိုင်မည့် အကြောင်းရင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုချုပ်နှောင်မှု စာသားများကို လမ်းခရီးတွင် ဘေးကင်းစွာ ဖျက်ဆီးပစ်၍ မရနိုင်ပါ။
သို့သော် ၎င်းကို အမိန့်ပေးခဲ့သည့် ကပ္ပတိန်အားဖြင့်သာ အဆုံးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးလေး ငြင်းပယ်ရုံမျှဖြင့် မရပါ။
အဆုံးသတ်ပစ်ရမည်။
အီလီဇာသည် ကပ္ပတိန်ကို အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ထိုင်ခိုင်းထားပြီး လိုအပ်သည့် စကားလုံးများကို ဖတ်ပြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့က သူ့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ သူ၏စစ်သည်များကို အစားအသောက် ဝအောင်ကျွေးမည့်အကြောင်း၊ ဘေးကင်းအောင် ထားပေးမည့်အကြောင်း၊ ထို့ပြင် သူ၏အမိန့်ကြောင့် စစ်သည်များ ဒုက္ခရောက်ရသည့် နာရီတိုင်းကို သူ့နာမည်ဘေးတွင် မှတ်တမ်းတင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြမှသာ သူက စကားပြောလာသည်။
သူလုပ်ခဲ့သော အပြုအမူများအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးမည်ဟူသော ကတိစကား တစ်ခွန်းမျှ မပါဝင်ပါ။
နောက်ဆုံးတွင် သူ စကားပြောလာသည်။
အခွန်ကောက်ခံမှု ရပ်တန့်သွားသည်။ တာဝန်များ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ စစ်သည်များကို လက်နက်များ ချထားရန်နှင့် သူတို့၏ သစ္စာဆိုချက်များကို တရားဥပဒေအရ စစ်ဆေးမှု ခံယူရန် ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။
စစ်သည် ၉ ဦးက သူတို့၏ လှံများကို ချလိုက်သည်။
တစ်ဦးက ဒူးထောက်လိုက်သည်။
ကျန်သူများမှာမူ ပိုမိုရိုးရှင်းသော ရွေးချယ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။
သူတို့ လက်နက်များကို ချထားပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ စစ်ဆေးမှု ခံယူမည်လား၊ သို့မဟုတ် သူတို့ကို ဝင်ခွင့်မပေးသော ရွာအပြင်ဘက်တွင် လက်နက်ကိုင်လျက် ဆက်နေမည်လား ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။
အရန်တပ်ဖွဲ့က ဝိုင်းရံထားပြီး ကပ္ပတိန်ကိုယ်တိုင်လည်း အဖမ်းခံထားရသည့်အတွက် မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်ရန် မရွေးချယ်ကြတော့ပါ။
စာရေးများက စာရင်းစာအုပ်များကို အပ်နှံလိုက်သည်။
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ စာအုပ်များကို မီးရှို့မပစ်ဘဲ သိမ်းဆည်းထားမည်ဟု ပြောလိုက်သည့်အခါ စိတ်အေးသွားပုံရသည်။
“တခြား ကောက်ခံရမယ့် နေရာတွေလည်း စာရင်းထဲမှာ ရှိသေးတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
“ဘယ်နှစ်နေရာလောက်လဲ” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
သူက ပိတ်ထားသော စာအုပ်မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလမ်းမကြီးထက် ပိုများပါတယ်” ဟု သူဖြေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လှည်းများကို တံခါးပေါက်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ရွာထဲမှ ပထမဆုံး ထွက်လာသူမှာ ဒဏ်ရာရသူ၏ သမီးဖြစ်သည်။ သူမသည် မနေ့က လမ်းတွင် ပြုတ်ကျကျန်ခဲ့သော တောင်းကို ပြန်ယူရန် မြောင်းကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။
တောင်းထဲတွင် ပန်းသီးနှစ်လုံးနှင့် ကျိုးနေသော ဘီးတစ်ခုသာ ပါသည်။
သူမသည် ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုလုံးကို ယူ၍ အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝက်စ်မီးယားသို့ အကျဉ်းသားများ၊ သက်သေများနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ထွက်ခွာစဉ်ကထက် တရားရုံး၏ လက်လှမ်းမီနိုင်စွမ်းကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
အောင်ပွဲခံရလောက်သည့် တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပါ။
ရွာလူကြီးက ကင်းစောင့်စင်မြင့် ပြုပြင်ရန် လူ ၆ ဦးကို စေလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရွာသားများ ကိုယ်တိုင် မလေ့ကျင့်ရသေးမီအချိန်အထိ ကျွန်ုပ်တို့၏ အချက်ပြမြင်းစီးသူတစ်ဦးကို ထားပေးထားနိုင်မလားဟု မေးသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူလိုက်သည်။
ဝက်စ်မီးယား၏ တံခါးပေါက်အနီးတွင် ဂျူလီယန်သည် စက်ရုံဘက်မှ ပြေးလာသည်။
ထို့နောက် သူသည် အစောင့်အကြပ်ပါသော လှည်းများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့နောက်မှ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်လာသည်။
“သူတို့က အခွန်ကောက်တဲ့သူတွေလား” ဟု ဂျူလီယန်က မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“ဘယ်သူမှ မသေဘူးမလား။”
“ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတုန်းကတော့ ဘယ်သူမှ မသေပါဘူး။”
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူ့နောက်တွင် တိုဘင်သည် လူငယ်တစ်ယောက်အတွက် ကြီးလွန်းသော သစ်လုံးတစ်ချောင်းကို ထမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဂယ်ရစ်က သူ့နောက်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ဂျူလီယန်။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
သူသည် ကူညီရန် ပြန်သွားသည်။
ခဏတာမျှအတွက်မူ ထိုအရာက သူလုပ်ပေးရမည့် အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။
ဟယ်လီနာ၊ လစ်ဇဘတ်နှင့် မီရယ်လ်တို့သည် တဲအိမ်များ စစ်ဆေးခြင်းကို ရွာအစည်းအဝေးပွဲတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ရန် စဉ်းစားနေသော မိသားစုများသည် စက်ရုံအနီးတွင် နေထိုင်သူများနှင့် အတူတူ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရေတွင်းများ၊ ဆောင်းရာသီ လောင်စာများ၊ ကျောင်းသင်ခန်းစာများနှင့် ပိုနေသော မြေကွက်လပ်တွင် ဆိတ်မွေး၍ ရနိုင်မလား ဆိုသည်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။
နေရာပြောင်းရွှေ့ခံရသည့် မင်းသမီးတစ်ပါးက မှတ်စုရေးမှတ်နေစဉ် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော စက်ရုံအလုပ်သမားတစ်ဦးက သူမ၏ ဒေသန္တရနေရာအမည်များ ရေးသားပုံကို ပြင်ပေးနေသည်။
သူမသည် ထိုပြင်ဆင်ချက်များကို လက်ခံသည်။
လစ်ဇဘတ်က ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဂရေးကိပ်သို့ မပြန်မီ မီရယ်လ်က ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်ထုတ်သွားသည်။
“ဂျူလီယန်က တံခါးပေါက် သုံးခုကို တိုင်းတာခဲ့တယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။ “ဘယ်ဘက်က စတိုင်းရမလဲ မေ့သွားလို့ တစ်ခုကိုတော့ နှစ်ခါတိုင်းလိုက်ရတယ်။”
“တိုးတက်မှုပဲ။”
“သူ တိုဘင်နဲ့အတူ ချောင်းစပ်မှာလည်း တစ်နာရီလောက် ရှိနေခဲ့တယ်။”
“အဲဒါက ပိုပြီး အကျိုးရှိမယ့်ပုံပဲ။”
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။”
ခြံဝင်းတစ်ဖက်တွင် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်သည် လမ်းဆုံးရှိ တဲအိမ်ကို မည်သို့ ပြုပြင်သင့်ကြောင်း ဂျူလီယန် ရှင်းပြနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။
လူကြီးလူကောင်းက ကောင်လေး စကားမဆုံးမချင်း ကြားဖြတ်မပြောပါ။
ထို့နောက် သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီး တဲအိမ်နောက်ဘက်ရှိ တောင်စောင်းမှ မိုးရေများ စီးဆင်းလာလျှင် ဘာဖြစ်လာမလဲဟု မေးလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်သည် သူဆွဲထားသော ပုံကြမ်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
သင်ယူမှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဂရေးကိပ်တွင် ဗက်စ်ရာသည် သူမ ဆက်နေထိုင်ရန် တန်သည်ဟု ယူဆရမည့် အလုပ်တစ်ခုကို တွေ့ထားပြီး ဖြစ်သည်။
လက်နက်ပြင်ဆင်သူများသည် ပျက်စီးနေသော ရင်ကာများ၊ ကြိုးတပ်ဆင်ရမည့် နေရာများနှင့် ဦးထုပ်များကို စားပွဲသုံးခုပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသည်။
သူမသည် စားပွဲအလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဒဏ်ရာရထားသော သူမ၏ လက်များကို ခေါင်းအုံးပေါ် တင်ထားကာ လက်သင်တစ်ယောက်ကို တူဖြင့် မည်သို့ ထုရမည်ကို သင်ပေးနေသည်။
သူမသည် အံ့ဖွယ်စွမ်းအားများ ပြနေခြင်း မဟုတ်ပါ။
မည်သည့်နေရာကို ထုရမည်ကိုသာ သင်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
“သံချပ်ကာအများစုက ပိုင်ရှင်ထင်ထားတဲ့နေရာမှာ ပျက်စီးတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကျွန်ုပ် စားပွဲဘက် ရောက်လာချိန်တွင် သူမက ပြောသည်။
“ကျွန်တော်လည်း ဒီအကြောင်းအရာကို စိတ်ဝင်စားနေတာ မကြာသေးဘူး။”
သူမ၏ မျက်လုံးများက ကျွန်ုပ်၏ နံရိုးများဆီသို့ စူးစူးရဲရဲ ရောက်လာသည်။
“ကြားရသလောက်တော့ ဟုတ်ပုံရတယ်။”
အက်ဗလင် စိတ်မဆိုးဘဲ ကျွန်ုပ်၏ ရေခဲသံချပ်ကာကို ထုတ်ပြနိုင်လျှင် သူမက စစ်ဆေးကြည့်ချင်ကြောင်း ပြောသည်။
ထိုအခြေအနေကတော့ ညှိနှိုင်းရမည့်ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အဝေးဆုံးစားပွဲတွင် ဦးထုပ်ကြိုး ပြတ်သွားသော စစ်သည်ငယ်သည် ကြိုးကို ပြန်တပ်ရန် သင်ယူနေသည်။
သောရ်သည် ထိုတာဝန်အတွက် အလွန်အလေးထား ပြောဆိုထားခဲ့သည်။
ထိုညနေတွင် လက်ဇန်းဒါးနှင့် ကျွန်ုပ်သည် အခွန်ကောက်ခံသူများ၏ စာရင်းစာအုပ်ကို အတူတူ ဖတ်ကြသည်။
အချို့စာရင်းများမှာ စစ်ဖြစ်နေသော နိုင်ငံတစ်ခုအတွက် လိုအပ်သည့် သာမန်ရိက္ခာများသာ ဖြစ်သည်။
အချို့မှာမူ မည်သူမျှ လက်ခံခဲ့ကြောင်း မမှတ်မိတော့သည့် တာဝန်တစ်ခု၏ ဘေးတွင် ကိန်းဂဏန်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည့် လူများ၏ စာရင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ လမ်းပေါ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ချုပ်နှောင်ခံ စစ်သည် ၉ ဦး။
အခြားနေရာများတွင်လည်း အလားတူ အဖွဲ့ ၃ ဖွဲ့။
နေရာတစ်ခု၏ ဘေးတွင် ရေးထားသော မှတ်စုတစ်ခုက လက်ဇန်းဒါး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။
သူသည် စာမျက်နှာကို ပြန်လှန်လိုက်သည်။
“ဒီရွာကတော့ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ကင်းလွတ်ခွင့် ရထားတယ်။”
“ဘယ်သူပေးတာလဲ။”
သူက လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
တံဆိပ်တုံးမှာ အဆင့်နိမ့် တရားရုံးအရာရှိတစ်ဦး၏ တံဆိပ်ဖြစ်သည်။ ကင်းလွတ်ခွင့်ကို အခြားလက်ရေးတစ်မျိုးဖြင့် ပယ်ဖျက်ထားသော်လည်း မူရင်းမှတ်စုမှာမူ အောက်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
အခွန်ကောက်ခံမှု ငြင်းပယ်သည်။ ဒေသခံ ဘုရားကျောင်းတော်မှ လိုအပ်ချက်မရှိကြောင်း အတည်ပြုသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဩသယ်လော့စ်၏ စနစ်အတွင်းတွင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအမိန့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မဖြစ်စေရန် ငြင်းဆန်ထားခဲ့သည်။
မှတ်စုအောက်တွင် နာမည်တစ်ခု ပါရှိသည်။
ထိုနာမည်ကို မယုံကြည်မီ သူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေရဦးမည်။
သို့သော် ထိုနေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စာရင်းစာအုပ်သည် ကယ်တင်ရန် လိုအပ်သည့် နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုထက် ပိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို ပေးစွမ်းလာသည်။
ခုခံဆန့်ကျင်နေသူ တစ်ဦးဦး ရှိနေနိုင်ကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြသနေသည်။
ကျွန်ုပ် အပေါ်ထပ်သို့ နောက်ကျမှ တက်ဖြစ်ခဲ့သည်။
အက်ဗလင်သည် အေဒရီယာနာဘေးတွင် စာဖတ်နေသည်။ အေဒရီယာနာမှာမူ သူမ၏ ဗိုက်အနည်းငယ် ဖောင်းနေသည့်နေရာပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်လျက် အိပ်ပျော်နေသည်။
အခန်းထဲတွင် လာဗင်ဒါရနံ့နှင့် သူမ သောက်လက်စ လက်ဖက်ရည်နံ့တို့ သင်းပျံ့နေသည်။
အက်ဗလင် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ရွာကိစ္စကရော။”
“ဒီညတော့ စိတ်ချရပါပြီ။ အခွန်ကောက်သူတွေလည်း ရောက်နေပြီ။ စစ်သည် ၉ ဦးက သူတို့ရဲ့ သစ္စာဆိုချက်တွေအတွက် အကူအညီ လိုအပ်နေတယ်။”
“မင်းရော။”
“ပင်ပန်းနေပြီ။”
သူမ ဖတ်နေသည့်နေရာကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။
“မှန်ကန်တဲ့ အစီရင်ခံစာပဲ။ သိပ်ကို လန်းဆန်းသွားတာပဲ။”
ကျွန်ုပ် သူမဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အေဒရီယာနာကို မနိုးစေဘဲ သူမ၏ နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်မှုကို နားထောင်နေမိသည်။
ထို့နောက် သူမက “တာရင်နဲ့ အိုရန်တို့က နောက်တစ်ခါ ဂျူလီယန်နဲ့အတူ ဝက်စ်မီးယားကို လိုက်သွားလို့ ရမလားတဲ့” ဟု ပြောသည်။
“အခုကတည်းကလား။”
“မနက်ဖြန်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က တောင်းဆိုလို့ ရမရ သိချင်နေတာပါ။”
“မင်း ဘာပြန်ပြောလိုက်လဲ။”
“ရတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။”
ကျွန်ုပ်သည် ရွာတံခါးပေါက်ဖွင့်ထားပုံ၊ လှံ ၉ ချောင်း ချထားပုံနှင့် သဘောမတူကြောင်း ငြင်းဆန်ခဲ့သူတစ်ဦး ရေးသားထားသည့် ကင်းလွတ်ခွင့် မှတ်စုလေးကို ပြန်တွေးမိသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် အက်ဗလင်ဘေးတွင် မှီတွယ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
မနက်ဖြန်တွင်မူ စုံစမ်းရမည့် လူနာမည်များ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး စောင့်ကြည့်ရမည့် လမ်းကြောင်းများလည်း ရှိလာပေလိမ့်မည်။
ယနေ့ညတွင်တော့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်သည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်မည့် ခရီးတစ်ခုအကြောင်း စဉ်းစားနေကြသည်။