ကောင်စီခန်းမသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်လိုက်မိသည့် ပထမဆုံးအရာမှာ အစီရင်ခံစာတစ်ခုပေါ်သို့ မှင်များ ဖိတ်စင်သွားခြင်းပင်။
မေရီက စာရွက်အောက်ခြေတွင် မှင်စွန်းသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ကျွန်တော် စာရွက်ကို မလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီနေရာက အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းမဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက စုစုပေါင်းလေ"
"ကျွန်တော် စုစုပေါင်းကို မှတ်မိပါတယ်"
"ဒါဆိုရင်လည်း အသစ်ပြန်ရေးလိုက်ပါ"
သူမက ကျွန်တော့်ကို စာရွက်အသစ်တစ်ရွက် ကမ်းပေးပြီး မှင်ဘူးကို ကျွန်တော့်တံတောင်ဆစ်နှင့် ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဇူလိုင်လ၏ နေရောင်ခြည်က ဝင်းထဲတွင် ဖြာကျနေသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးသမားများက နေပူဒဏ်ကို ရှောင်နိုင်ရန် စောစောစီးစီး အလုပ်စလုပ်နေကြပြီး တူသံများက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ရှိရာသို့ ရောက်လာသည်။
ရက်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုတူသံများကို ကြားရချိန်တွင် ဖန်ရီးလ်(Fenrir) ဒိုင်းလွှားကို ရိုက်ခတ်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ မပေါ်လာတော့ပေ။
သို့သော်လည်း နောက်ခဏအကြာတွင် လှည်းတစ်စီးက ကျောက်တုံးများကို နံရံအောက်၌ ချလိုက်သည့်အခါ ကျွန်တော့်လက်က ဘောပင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။
မေရီက သတိထားမိသွားသည်။
သူမက ကျွန်တော် ဘောပင်ကို ချထားသည်အထိ စောင့်နေလိုက်သည်။
"အခန်းငယ်လေးကို ပြောင်းချင်ပါသလား"
"မလိုပါဘူး"
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်ရမလား"
သူမက ဘာမှထွေထွေထူးထူး မပြောဘဲ ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ဒဏ်ရာရသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ကိစ္စဖြင့် စတင်လိုက်ကြသည်။
ဆေးရုံများတွင် နေရာလွတ်များ ရှိသေးသော်လည်း ကုသပေးနေသည့် ဆရာဝန်အချို့မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အနားယူရန် လိုအပ်နေသည်။ သို့သော် သူတို့က အနားမယူချင်ကြပေ။ သေဆုံးသွားသူများ၏ မိသားစုများထံသို့လည်း ဆက်သွယ်နိုင်သမျှ ဆက်သွယ် အကြောင်းကြားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် စာနှစ်စောင်အတွက်မူ မည်သူ့ထံ ပေးပို့ရမည်ကို မသေချာသေးပေ။
မေရီက ထိုတာဝန်များကို ပြီးဆုံးကြောင်း မှတ်သားမထားသေးပါ။
ထို့နောက် ကမ်းရိုးတန်းကိစ္စကို ဆက်ပြောကြသည်။
သက်သာရာရစေမည့် တပ်ဖွဲ့များ နေရာယူပြီးသည်အထိ သော်(Thor) နှင့် ဘုရင် အီဒရစ်တို့သည် နယ်မြေအနီးတွင် ဆက်နေကြဦးမည်ဖြစ်သည်။ အော်ရီသတ်က အမြင့်ဆုံးဂူများသာမက ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ပိုင်းများအထိပါ ပါဝင်သော ကင်းလှည့်စနစ်ကို စီစဉ်ရာတွင် အိုရင်းဒ်ကို ကူညီပေးနေသည်။
ရန်သူ့ရေတပ်မှာမူ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
အစီရင်ခံစာတွင် ရေးထားသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ထိုသို့ဖြစ်သည်။
ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်မဟုတ်၊ ထာဝရ ကွဲလွင့်သွားသည်လည်း မဟုတ်၊ ရိုးရိုးလေးပဲ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ခွဲခြားပြောဆိုထားခြင်းကို ကျွန်တော် သိပ်မနှစ်မြို့သော်လည်း အခြေအနေကိုမူ နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။
ဩဆယ်လ်၏ ငါးဖမ်းလှေများမှာလည်း အစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ ပြန်လည် ထွက်ခွာနေကြပြီဖြစ်သည်။ 'ဆမ်မာလာ့ခ်' (Summer Lark) လှေမှာမူ ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း ပြုပြင်မှုများ ပြီးစီးပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများ ပြေလည်သွားပါက အရပ်သားပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ရပ်စ်က မျှော်လင့်ထားသည်။
ပြည်နယ်များတွင် နောက်ကျစိုက်ပျိုးရန်အတွက် မျိုးစေ့များ၊ အစားထိုးမွေးမြူရန် တိရစ္ဆာန်များနှင့် အမိုးအတွက် သစ်သားများ လိုအပ်နေသည်။
စာရင်းမှာ စာမျက်နှာသုံးမျက်နှာအထိ ရှည်လျားသည်။
အဆုံးသတ်တွင် မေရီက မော့ကြည့်သည်။
"အရင်ဆုံး ဘာကို ဦးစားပေးပြီး ရွှေ့ချင်ပါသလဲ"
"မိုးမရွာခင် အမိုးတွေကို အရင်ပြင်ရမယ်"
"အဲဒါဆိုရင်တော့ စာရင်းထဲက အများစုကို လုပ်ရတော့မှာပေါ့"
နေ့လယ်မတိုင်မီ ဝက်စ်မီးယားမှ ဘဏ္ဍာရေးမှူး အီဒရစ် ဗေးလ် ရောက်လာသည်။
သူက စာရင်းဇယားများ၊ ကြိတ်စက်ပြင်ဆင်သူ နှစ်ဦးနှင့် ပဲတောင့်တစ်ခြင်းကို ယူဆောင်လာသည်။ ထိုပဲတောင့်များမှာ ဂျူလီယန်က သူ့ကို ပေးခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သံတမန်ရေးရာ စာပေးစာယူကဲ့သို့ပင် အလေးအနက်ထား၍ ပို့ခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဥယျာဉ်ထဲကပါ" ဟု အီဒရစ်က ရှင်းပြသည်။
မေရီက ပဲခြင်းလက်ကိုင်တွင် ချည်ထားသည့် စာတိုလေးကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဂျူလီယန်ဆီကို လိပ်မူထားတာပဲ"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ မီးဖိုချောင်ထဲကို ပို့လိုက်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး"
"ကျွန်တော်လည်း အထူးသတိပေးခံထားရလို့ပါ"
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ သုံးဦးစလုံးက ပဲခြင်းတစ်ခြင်းအတွက် နယ်မြေအခွန်မှတ်တမ်း တစ်ဝက်စာထက် ပို၍ ရှင်းလင်းသည့် ညွှန်ကြားချက်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေးတောမိကြသည်။
ထို့နောက် အီဒရစ်က သူ၏ စာရင်းစာအုပ်ကို ဖွင့်သည်။
နောက်ထပ် ရိတ်သိမ်းချိန် မရောက်မီသာ စီစဉ်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ဝက်စ်မီးယားအနေဖြင့် အိုးအိမ်မဲ့ မိသားစုအချို့ကို လက်ခံပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကိုတော့ မဟုတ်၊ ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများမပါဘဲလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် လက်ခံမည့် အိမ်အချို့တွင် လူကြပ်နေသည်ကို သက်သာစေရန် လုံလောက်သည်။
"အနောက်ဘက် ကြိတ်စက်နားမှာ အလွတ်အိမ်တွေ ရှိပါတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "အချို့က ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ကြိတ်စက်ပြင်တဲ့သူတွေက အဲဒီအိမ်တွေ ဘာတွေပြင်ရမယ်ဆိုတာ အီလီနော်ကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်"
"အဲဒီအိမ်တွေကို ဘယ်သူက ပိုင်မှာလဲ" ဟု တံခါးဝမှ အက်ဒရီယာနာက မေးသည်။
သူမသည် အက်ဗလင်နှင့် အိမ်တွင်းရေးဆိုင်ရာ တောင်းဆိုချက်စာရွက်များကို ကိုင်ဆောင်၍ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
အီဒရစ်က သူ၏ စာရင်းစာအုပ်ကို လှည့်ပြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ယူလာခဲ့ပါတယ်။ အချို့က ထွက်ပြေးသွားတဲ့ မိသားစုတွေ ပိုင်တဲ့အိမ်တွေပါ။ ပိုင်ဆိုင်မှု မသေချာသေးတဲ့ အိမ်တွေကို ခေတ္တအသုံးပြုခွင့် ပေးသင့်ပါတယ်"
အက်ဒရီယာနာက ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။ အဲဒီကနေပဲ စလိုက်ကြရအောင်"
ထိုအချိန်မှစ၍ အစည်းအဝေးမှာ ပိုမိုကြာရှည်လာပြီး ပိုမိုအကျိုးရှိလာသည်။
လူများအနေဖြင့် ဝက်စ်မီးယားသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ မိသားစုများ အတူတကွ သွားရောက်နိုင်မည်။ ကြိတ်စက်တွင် အလုပ်လုပ်မည့်သူများမှာလည်း လှည်းမစီးမီကတည်းက လုပ်ခလစာကို သိရှိရမည်ဖြစ်သည်။
ဟေဗင်ရီးခ်တွင် ဆက်နေမည့်သူများအနေဖြင့်လည်း ငြင်းဆန်လိုက်ရုံဖြင့် အိမ်ရာရရှိရေး စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။
မေရီက စာရေးသူများကို ထိုအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကူးရေးခိုင်းသည်။
အီဒရစ်က လက်သမားများကို တောင်းဆိုသည်။
အီလီနော်ကလည်း လူတိုင်း လက်သမားပဲ တောင်းဆိုနေကြကြောင်း၊ အကယ်၍ တစ်ဦးဦးက လက်သမားတွေကို ပြန်ပို့ပေးမည်ဆိုပါက သူမ အလွန်ဝမ်းသာမည်ဖြစ်ကြောင်း စာပို့လိုက်သည်။
ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်နှင့် တိုင်ပင်သည့်အခါ ပထမအကြိမ် အစီရင်ခံစာများ ရောက်လာပြီးနောက် အိမ်များကို လိုက်လံစစ်ဆေးရန် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။
ဂျူလီယန်က သူလည်း လိုက်သွားလို့ရမလားဟု ချက်ချင်း မေးသည်။
"တစ်ခါတစ်ရံတော့ ရပါတယ်" ဟု ဂါရစ်က ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ မိခင် ခွင့်ပြုတယ်ဆိုရင်ပေါ့"
ဂျူလီယန်က မီရယ်လ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
မီရယ်လ်မှာ ဟယ်လီနာနှင့် လစ်ဘက်တို့နှင့်အတူ အခန်းတစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး အိုးအိမ်မဲ့ မိသားစုများ၏ တောင်းဆိုချက်များကို စီစစ်နေသည်။
"အရင်ဆုံး စာသင်ရမယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။
"ကျွန်တော် အိမ်တွေအကြောင်း သင်ယူလို့ရတာပဲလေ"
"အိမ်တွေကို တိုင်းတာဖို့ မတွက်ချက်ခင်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ သင်္ချာကို အရင်ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဦး"
ဂါရစ်က လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်ကမူ ပြုံးမိသည်ကို အချိန်မီ မဖုံးလိုက်နိုင်ပေ။
ဂျူလီယန်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားသလိုမျိုး ကြည့်နေသည်။
ထိုနေ့လယ်တွင် ဥယျာဉ်ထဲရှိ စားပွဲခုံပေါ်တွင် အပြာရောင် အစွန်းအထင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
မည်သူမျှ မသတိထားမိခင်မှာပင် အိုရင်းက အဝတ်စဖြင့် သုတ်လိုက်ရာ အစွန်းအထင်းမှာ နှစ်ဆ ပိုကျယ်သွားသည်။
ဟယ်လီနာ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ သူ အေးခဲသွားသည်။
အပြောင်းအလဲမှာ လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ဂျူလီယန်ပင် စကားပြောနေရာမှ ရပ်သွားသည်။
တာရင်က စုတ်တံကို ချလိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက စားပွဲကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကလေးများကို ကြည့်သည်။
"ကောင်းပြီလေ" ဟု သူမက ပြောသည်။ "နောက်တစ်ထပ် မသုတ်ခင်မှာ အောက်ကနေ တစ်ခုခု ခံထားရမယ်"
အိုရင်းက သူမကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော် ဖိတ်လိုက်မိတာပါ"
"ငါမြင်ပါတယ်"
"ကျွန်တော် သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"
"မင်းတို့ အလုပ်ပြီးသွားရင် လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့"
သူမ အိမ်ထဲဝင်သွားပြီး အဝတ်စဟောင်းတစ်ခုနှင့် ပြန်ထွက်လာသည်။
မည်သူမျှ လှေကို ယူမသွားကြပေ။
မည်သူမျှ ထိုနေ့လယ်ပိုင်းကို အဆုံးမသတ်ကြပေ။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် တာရင်က စုတ်တံကို ပြန်ကိုင်သည်။
အိုရင်းက သူ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူလည်း လိုက်လုပ်သည်။
ကျွန်တော်သည် အက်ဒရီယာနာနှင့်အတူ သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေပြီး ပေါင်ပေါ်ရှိ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်နေဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ဘေးတွင် အက်ဗလင်က သူမ၏ စာရွက်ကို ဖတ်ခြင်းမရှိဘဲ စာမျက်နှာလှန်နေသည်။
ကလေးလေးယောက်က အနားယူပြီးနောက် ရောက်လာကြသည်။
ဂျူလီယန်က ဆေးရောင်စိုနေလျှင် စိတ်ရှည်ရကြောင်း ရှင်းပြသည်။
ကာရယ်လ်က ဘယ်လောက်ထိ စိတ်ရှည်ရမလဲဟု မေးသည်။
"မနက်ဖြန်ထိပေါ့"
သူမက အချိန်ကြာလွန်းသည်ဟု ယူဆသည်။
ဂါရစ်က နှင်းခဲကျလျှင် ဆေးပိုမြန်မြန်ခြောက်မလားဟု သိချင်နေသည်။ အစ်ဂနေးရှပ်က မှော်ဖြင့် ကုသပေးမည်ဟု အဆိုပြုသည်။ ဆဲရာဖီးနားကမူ မီးရှို့ပစ်မည်ဟု အားတက်သရော ပြောလိုက်ရာ အနီးအနားရှိ လူကြီးအားလုံး မော့ကြည့်သွားကြသည်။
"မလုပ်နဲ့" ဟု ဂျူလီယန်က ပြတ်သားစွာ ပြောသည်။
အိုရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူပင် အံ့ဩသွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအသံကို ပြုလုပ်လိုက်သလိုမျိုး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
တာရင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တွန့်သွားသည်။
ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သစ်သားတုံးလေးခု၊ ရေတစ်ခွက်နှင့် အသေးစိတ်လုပ်ရန် မသင့်တော်သည့် စုတ်တံကြီးများကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ကလေးတွေက အဲဒီသစ်သားတုံးတွေကို ဆေးသုတ်နိုင်သည်။
ရေနဲ့ပေါ့။
ဆဲရာဖီးနားက ထိုအစီအစဉ်ကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အရောင်က ခြောက်သွားရင် ပျောက်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဂျူလီယန်က ရှင်းပြသည်။
သူမ စမ်းသပ်ကြည့်သည်။
နောက်ဆုံး ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးသည် သစ်သားကို ခေတ္တခဏ အရောင်ရင့်သွားအောင် လုပ်သည့် စမ်းသပ်ချက်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် မှီလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်နံရိုးကို သတိထား၍ ရှောင်သည်။
"တော်လိုက်ကြတာ" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"ဘယ်သူ့ကို ပြောတာလဲ"
"အားလုံးကိုပါ"
နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ကော်ဒရစ်က ကျွန်တော့်ကို တွေ့လိုကြောင်း အကြောင်းကြားလာသည်။
ဆေးရုံဘေးရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုတွင် သူ့ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ မီးလောင်ထားသော လက်ကို လက်ကောက်ဝတ်မှ လက်ချောင်းများအထိ ပတ်တီးစည်းထားသည်။
သူ ထရပ်ရန် ကြိုးစားသည်။
"မထနဲ့" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ထနိုင်ပါတယ်"
"ကျွန်တော်လည်း ထနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်မဝင်စားစေခဲ့ဘူးနဲ့တူတယ်"
ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်စဉ် ကျွန်တော့်၏ သတိထားလှုပ်ရှားမှုများကို သူ ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
သူ့လက်ကို ပြန်ငေးကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ကျွန်တော် ‘တံခါးဝ’ အကြောင်း မှတ်တမ်းကို ရေးပြီးပါပြီ”
“ရှင် နားသင့်သေးတယ်”
“ကျွန်တော် ပြောပြပြီး ရေးခိုင်းလိုက်တာပါ”
ထိုစကားမှာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လုပ်လေ့ရှိသည့် ပုံစံနှင့် ဆင်တူလွန်းသဖြင့် သူ့ကို ဆက်မတားတော့ပေ။ သူသည် သူ့ဘေးရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ယောက်ျားလေးများ အခန်းထဲရှိ အမှတ်အသားတိုင်း၊ ပိတ်စပေးပို့မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် သက်တမ်းတိုးခြင်းကိစ္စ၊ သူကိုယ်တိုင် ပုံစံထုတ်ရာတွင် ကူညီခဲ့ဖူးသဖြင့် သူကောင်းစွာ သိရှိထားသည့် အာဏာပိုင်အဆင့်ဆင့်အကြောင်းတို့ ပါဝင်သည်။
အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ချန်လှပ်ထားခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိပေ။
မှတ်တမ်းအဆုံးတွင် သူက တာရင်နှင့် အိုရင်းတို့ကို လွှတ်မြောက်စေရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် နည်းလမ်းမှာ ၎င်းတို့၏ သီးခြားအမိန့်ပေးချက်များကို စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ အခြားအခန်းများတွင် အန္တရာယ်ကင်းစွာ အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆ၍ မရကြောင်း ရေးသားထားသည်။
ကျွန်တော် မှတ်တမ်းကို ချလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
သူ ခေါင်းခါသည်။
“အဲဒီလို မပြောခင် အကုန်လုံး အရင်ဖတ်ကြည့်ပါဦး”
“ကျွန်တော် ဖတ်မှာပါ။”
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့သည် စင်္ကြံလမ်းတွင် ပန်းကန်လုံးများကို ရွှေ့ပြောင်းနေသည့် အသံကို နားစွင့်နေမိသည်။
ထို့နောက် ဆီဒရန်ဗော့စ်က “သူတို့ (နယ်မြေကို) ဖြတ်ကျော်လာတုန်းက ကျွန်တော် ဝမ်းသာမိခဲ့တယ်” ဟု ပြောသည်။
“ဝမ်းသာသင့်တာပေါ့”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဝမ်းသာမိတာကို ပြောတာ”
သူသည် ပတ်တီးစည်းထားသည့် လက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ခဏတာပေါ့။ အဲဒီလူတွေကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့အရာတွေထဲက အများစုဟာ တစ်ချိန်က ကျွန်တော် ‘လိုအပ်တယ်’ လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့တဲ့အရာတွေနဲ့ ဆင်တူနေတာကို ပြန်သတိရလိုက်ချိန်အထိပေါ့”
ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့ပါ။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် နံရံကပ်အပင်ကို အထောက်တိုင်တွင် ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်နေသည်။ လေတိုက်တိုင်း အပင်မှာ လွတ်ထွက်သွားပြီး သူမက ပြန်စရပြန်သည်။
“ရှင် သူတို့ကို ထွက်သွားဖို့ ကူညီခဲ့တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “အဲဒါက အရေးကြီးတယ်”
“အဲဒါက မဖျောက်ဖျက်ပေးနိုင်ပါဘူး—”
“ဟုတ်တယ်၊ မဖျောက်ဖျက်နိုင်ဘူး။ အဲဒီအချက်နှစ်ခုစလုံးက ရှင်ရေးတဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ ရှိနေပြီးသားပဲ။ အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ”
သူ၏ ဒဏ်ရာမရသော လက်တစ်ဖက်မှာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပြားလျက်သား ရှိနေသည်။
“ကျွန်တော် သူတို့ကို တောင်းပန်ချင်တယ်”
“သူတို့က အဲဒီတောင်းပန်စကားကို ကြားချင်ရဲ့လားဆိုတာ အရင်မေးကြည့်ပါ။ တကယ်လို့ မကြားချင်ဘူးဆိုရင်လည်း အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ”
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
ကျွန်တော် စာရွက်များကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် ရှင် ပိုပြီး စိတ်သက်သာရာရဖို့ သူတို့က ကူညီပေးစရာ မလိုပါဘူး”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်”
သူ့အသံမှာ ကြမ်းတမ်းနေသည်။
“ကျွန်တော့်ကို တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်က ဒီစကားကို ပြောပေးဖို့ လိုအပ်နေတာလို့ ထင်တယ်”
သီဆာကမူ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆန်းစစ်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု နည်းပါးသည်။
သူမက ပြတင်းပေါက်လိုက်ကာများကို ဖွင့်ခိုင်းသည်၊ ဟင်းရည်ပန်းကန်များကို ဖယ်ခိုင်းသည်၊ ပြီးလျှင် မတ်တတ်ထိုင်ခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အော်ရီလီယာကို ပြောပြပေးမည့်သူတစ်ဦးကို လိုချင်နေသည်။
ကျွန်တော့်နောက်တွင် ရပ်နေသည့် အော်ရီလီယာက သူမပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရကြောင်း ပြန်ပြောသည်။
သီဆာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
ထိုစကားပြောခန်းမှာ စိတ်သက်သာရာရဖွယ် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော် မထွက်ခွာခင် သူမက ယောက်ျားလေးနှစ်ဦးအကြောင်း မေးမြန်းသည်။
“သူတို့ လှေတစ်စင်းကို ဆေးသုတ်နေကြတယ်”
သူမ မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာသည်။
“နှစ်ယောက်လုံးလား”
“ဟုတ်တယ်”
သူမသည် ခေါင်းအုံးထဲသို့ ပို၍ နစ်ဝင်သွားသည်။
“ကောင်းပြီ”
သူမ ထိုတစ်ခါတွင်တော့ တခြား ဘာကိုမျှ ထပ်မတောင်းဆိုတော့ပေ။
တော်ဝင်ရုံးတော်၏ ကြေညာချက်မှာ ပြည်နယ်သံတမန် သုံးဦးနှင့်အတူ ကုန်သည်တစ်ဦးထံမှ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုကုန်သည်မှာ သူသယ်ဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပြစ်မှုမြောက်မမြောက် သိချင်နေသည်။
မေရီက မိတ္တူလေးစောင်စလုံးကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
စာသားအနည်းငယ် ကွဲပြားသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်ချက်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ဩသယ်လော့စ်က ဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် လမ်းကြောင်းကို တရားမဝင် ချိုးဖောက်ကြောင်း ကြေညာသည်။ ရုံးတော်၏ ထိန်းသိမ်းမှုမှ လွတ်မြောက်သွားသူများကို ပြန်လည်အပ်နှံရမည်။ သူတို့ကို ခိုလှုံခွင့်ပေးသည့် မည်သည့်အခြေချနေထိုင်ရာမဆို အငြင်းပွားမှုများ ပြေလည်သည်အထိ လျော်ကြေးအဖြစ် လုပ်အား၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ သို့မဟုတ် ဓားစာခံများ ပေးအပ်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။
ကျွန်တော် ‘ဓားစာခံ’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို နှစ်ခါဖတ်မိသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်။
လက်ဇန်းဒါးက သူ့မိတ္တူကို ဖတ်ပြီးနောက် သေချာစွာ ချထားလိုက်သည်။
“သူက ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့” ဟု သူက ဆိုသည်။ “ရွာတွေကို တခြားကလေးတွေကို အပ်နှံဖို့ တောင်းဆိုနေတာပေါ့”
ဆီဒရန်ဗော့စ်၏ မှတ်တမ်းမှာ ကျွန်တော့် တံတောင်ဆစ်အနီးတွင် ရှိနေသည်။
မည်သူမျှ ထိုပုံစံကို မေးခွန်းမထုတ်ကြသဖြင့် အမိန့်ပေးချက်တစ်ခုမှာ သူ့အလိုလို ပြန်လည်သက်ဝင်လာပုံအကြောင်း သူဖော်ပြခဲ့သည်ကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိသည်။
“ဒီကြေညာချက်တွေကို ဘယ်နေရာတွေမှာ ကပ်ထားလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
သံတမန်တစ်ဦးက မြေပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“မြောက်ဘက်လမ်းဟောင်းတစ်လျှောက်မှာပါ။ ဒီနေရာ၊ ဒီနေရာ၊ ပြီးတော့ ပြည်နယ်တွေကို ပြန်တဲ့ လမ်းဆုံဂိတ်မှာပါ”
ထိုရွာများအားလုံးက ဂရေးကိပ်ပိုင် နယ်မြေများ မဟုတ်ကြပေ။
အများစုမှာ အကူအညီတောင်းရန် တခြားနေရာ မရှိကြသူများဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် စကားလုံးများဖြင့်သာ တုံ့ပြန်နေမည် မဟုတ်ပေ။
မေရီက မည်သည့်လမ်းများ ပွင့်နေသေးသနည်းဟု ကုန်သည်ကို မေးသည်။ အီလီဇာက နေရာများကို အတည်ပြုရန် သူလျှိုများ စေလွှတ်လိုက်သည်။ လက်ဇန်းဒါးက အရန်တပ်ဖွဲ့ကို ပြင်ဆင်ထားရန် အမိန့်ပေးသော်လည်း စုဆောင်းရေးသမားများ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီလား မသိရသေးမီအထိ စောင့်ဆိုင်းထားသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကြေညာချက်တွင် ပါသည့် ရွာများစာရင်းကို စတင်ပြုစုသည်။
အက်ဗလင်က ရွာတစ်ရွာလျှင် မိသားစုမည်မျှ ဆံ့နိုင်သနည်း၊ နာလန်ထစလူနာများဘေးတွင် သူစိမ်းများ ထားစရာမလိုဘဲ မည်သည့်အိမ်များတွင် နေရာလွတ် ရှိသေးသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။
ရဲတိုက်အုပ်က အသုံးမပြုသည့် အဆောက်အအုံများကို စစ်ဆေးရန် အလုပ်သမားများ စေလွှတ်သည်။
ကျွန်တော်က ပြန်စာကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိသူတစ်ဦးမျှ တခြားသူတစ်ဦး၏ လွတ်မြောက်မှုအတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် အပ်နှံခံရမည် မဟုတ်။ မည်သည့် တော်ဝင်အမိန့်မျှ ပြန်ပေးဆွဲခံထားရသည့် ကလေးတစ်ဦးကို ပစ္စည်းဥစ္စာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည် မဟုတ်။ ကြေညာချက်ကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရသည့် ရွာများအနေဖြင့် ဩဆယ်လ်၊ ဝက်စ်မီးယား သို့မဟုတ် ဂရေးကိပ်၏ ကင်းလှည့်တပ်များမှတစ်ဆင့် အကူအညီ တောင်းခံနိုင်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် ရေးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
“လူတိုင်းက ကင်းလှည့်တပ်တွေဆီ မရောက်နိုင်ကြဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
မယ်လိုဒီက မြေပုံပေါ်သို့ ကိုယ်ကိုယိမ်း၍ ကြည့်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကင်းလှည့်တပ်တွေကပဲ သူတို့ဆီ ရောက်အောင် သွားရမှာပေါ့”
လက်တွေ့ကျသော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။
မည်သူမျှ စေတနာကို စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် မှားယွင်းမယူဆစေရန် သူမက ၎င်းတို့ကို ရှင်းပြသည်။
ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် လမ်းတိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက် လိုက်လံစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်။ အချို့ရွာများက ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ကြလိမ့်မည်။ အချို့မှာ စာရွက်တစ်ရွက်ထက်ပိုသော ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး မရရှိကြသေးပေ။ လူများကို မလိုအပ်ဘဲ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမှာ သူတို့ကို စစ်သားများလက်ထဲ ပစ်ထားသလိုမျိုး ဆာလောင်မှုနှင့် ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံစားရစေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ပထမဆုံးအဖွဲ့များက သတင်းအချက်အလက်များ သယ်ဆောင်သွားမည်၊ အန္တရာယ်ရှိမရှိ အတည်ပြုမည်၊ ဒေသခံခေါင်းဆောင်များနှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ရွာသူရွာသားများကို အိမ်များကို စွန့်ခွာရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။
အစည်းအဝေး မပြီးဆုံးမီ ကောင်စီဝင် မာရင်က ဩဆယ်လ်တံခါးမှတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
သူမက ဆိပ်ကမ်းအရာရှိနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်လာမည့် ပစ္စည်းသယ်ယာဉ်များကို အသုံးပြု၍ ခြိမ်းခြောက်ခံထားရသည့် လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ခွာလိုသော မိသားစုများကို ရွှေ့ပြောင်းပေးမည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာသည်။
ရဲတိုက်အုပ် အီဒရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ဝက်စ်မီးယားတွင် အသစ်စစ်ဆေးထားသည့် အိမ်ငယ်များကို နေရာတစ်ခုအဖြစ် ကမ်းလှမ်းသည်။
အက်ဒရီယာနာက အိမ်တွင်းရေးစာရင်းများမှ မော့ကြည့်သည်။
“ကျွန်မတို့မှာ လူတွေကို ထားစရာနေရာ ရှိပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မတို့ မနေ့က အမိုးအကာတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးထားလို့ပါပဲ”
မေရီက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
ထိုအချက်ကို သတိရလိုက်ချိန်တွင် စစ်ရေးကောင်စီ၏ ဆွေးနွေးပွဲမှာ အရင်ကထက် ကွဲပြားသွားသည်။
ဂျူလီယန်က ကြေညာချက်အကြောင်းကို အခြားကလေးတစ်ယောက်ထံမှ ကြားသိသွားသည်။
ညစာစားချိန်ရောက်သော် ထိုသတင်းမှာ တာရင်နှင့် အိုရင်းကို ဖမ်းခေါ်သွားရန် ဂရေးကိပ်သို့ စစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာနေပြီဟူ၍ ဖြစ်သွားလေပြီ။
သူသည် ကောင်စီခန်းမအပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းတွင် ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့သည်။
“တကယ်ပဲလား”
ကျွန်တော် သူဘာတွေကြားထားသနည်းဟု မေးသည်။
သူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦးမျှ မပြောပြသည့် အချက်အလက်များ အပါအဝင် ဖန်နရီးယားသည် အရိပ်တိုင်းမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဆိုသည့် စွပ်စွဲချက်တစ်ခုအထိ အကုန်လုံးကို ပြောပြသည်။
ကျွန်တော်သည် သူနှင့် အရပ်ချင်း ပိုနီးကပ်သွားအောင် သတိထား၍ ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“ရွာတွေကို ကူညီပေးနေတဲ့သူတွေကို ရုံးတော်က ခြိမ်းခြောက်နေတာတော့ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အကူအညီတွေ ပို့ပေးနေတယ်။ ဒီနေ့ ဂရေးကိပ်ကို ချီတက်လာမယ့် စစ်တပ်အကြောင်း ဘာသတင်းမှ မရှိဘူး”
“ပြီးတော့ ကောင်လေးတွေကော”
“သူတို့ ဆက်နေမှာပါ”
“သူက အပ်ဖို့ တောင်းဆိုလာရင်ကော—”
“သူတို့ ဆက်နေမှာပါ”
ဂျူလီယန် တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သူတို့ကို ပြောပြရမလား”
“အခု သူတို့ ဘာကြားဖို့ လိုအပ်သလဲဆိုတာ အက်ဒရီယာနာနဲ့ အက်ဗလင်ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ မင်းလှေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပေးထားတဲ့ ကတိကိုတော့ တည်နိုင်ပါတယ်”
သူ့မျက်နှာမှာ ပိုကြီးမားသည့် အဖြေတစ်ခုခုကို ရလိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် တင်းမာသွားသည်။
ထို့နောက် သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် အောက်ခြေကို ဆေးသုတ်ကြမယ်”
“လိုအပ်မယ့် ကိစ္စပါပဲ”
“သေချာမလုပ်ရင် ရေယိုလိမ့်မယ်”
“ဒါဆိုရင် သူတို့က မင်းကို ရထားတာ ကံကောင်းတာပေါ့”
နောက်ပိုင်းတွင် ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့ကို လက်သမားရုံတွင် ပုံစံမဖော်ရသေးသည့် သစ်သားတုံးလေးတစ်တုံးကို ကိုင်လျက်သား တွေ့လိုက်ရသည်။
ပြုပြင်ရေးအဖွဲ့ထံမှ ချေးယူထားသည့် လက်သမားကိရိယာလေးကို ပြန်ပေးရန် လာရင်း ဂျူလီယန်ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျွန်တော် ရပ်လိုက်မိသည်။
“ကျွန်တော်က ဖခင်ရဲ့ နယ်မြေကို ပြန်သိမ်းနိုင်ခဲ့ရင် အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေဦးမှာလား”
ဂါရစ်က လက်ထဲရှိ ကိရိယာကို ချလိုက်သည်။
“ခက်ခဲတဲ့ အရာတချို့ကတော့ ကျန်နေဦးမှာပဲ”
“နေရာထိုင်ခင်း လိုအပ်နေတဲ့လူတွေ၊ စစ်သားတွေ၊ အကုန်လုံးက တောင်းဆိုနေကြတာမျိုးပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
ဂျူလီယန်က သစ်သားတုံးကို ငေးကြည့်သည်။
“ယူရီယာက သူတို့ ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောတယ်”
“ပြီးတော့ အဲဒီကတိက စစ်ပွဲပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းအတွက် ပေးထားတာပါ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြေနဲ့ ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကပဲ မင်းဖြစ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒဆိုရင်ပေါ့။”
“ကျွန်တော် ဘာဖြစ်ချင်မှန်း မသိရင်ကော”
“ဒါဆိုရင်တော့ မင်း အခုထိ မသိသေးတာပေါ့။”
ဂါရစ်က သူ့ဘေးမှာ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
“ဒီကိုလာခဲ့၊ ကောင်လေး။”
ဂျူလီယန် ထိုင်လိုက်သည်။
“မင်း ဖခင်ကို ချစ်နေလျက်နဲ့ပဲ မင်း ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်လာချင်သလဲဆိုတာကို အချိန်ယူ စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်။”
ခဏတာမျှ လက်သမားရုံထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် ဂျူလီယန်က သူ့အနားသို့ တိုးကပ်မှီတွယ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုနေရာကို ထွက်ခွာခဲ့ပြီး သူတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပါ။
ပထမဆုံး ကင်းလှည့်တပ်က နှစ်ရက်အကြာတွင် ပြန်ရောက်လာသည်။
သူတို့နောက်တွင် စစ်တပ်တစ်ခုမျှ ပါမလာပါ။
လှည်းနှစ်စီး၊ လက်တွန်းလှည်းတစ်ခု၊ ကြောက်လန့်နေသော ကြက်များ တစ်ဆယ့်လေးကောင်နှင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော လမ်းဆုံဂိတ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ရွာငယ်လေးတစ်ခုမှ လူပေါင်း လေးဆယ့်ခြောက်ဦး ပါလာသည်။
ရုံးတော်မှ အခွန်ကောက်ခံသူများ မရောက်သေးပေ။
သူတို့ရွာမှ ရွာအုပ်သည် အလုပ်သမားခွန်အတွက် အာမခံအဖြစ် ကလေးခြောက်ဦးကို ပေးအပ်ရန် တောင်းဆိုချက်စာလွှာ ရရှိထားသည်။
သူက ထိုတောင်းဆိုချက်စာကို ယူလာခဲ့သည်။
သူက ကလေးများကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့သည်။
“ဘယ်သူတွေကို ရွေးခိုင်းထားတာလဲ” ဟု မေရီက မေးမြန်းလိုက်သောအခါ သူက အားလုံးကို ခေါ်လာခဲ့သည်ဟု ဖြေသည်။
အခွန်ကောက်သူများ ရွေးချယ်လာမည့်အချိန်ကို မည်သူမျှ စောင့်မနေခဲ့ကြပေ။
ရွာသူရွာသားများသည် မာရင်၏ ကုန်သည်များထဲမှ တစ်ဦးမှတစ်ဆင့် သတင်းစကား ကြိုပို့ထားခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့၏ ကင်းလှည့်တပ်က သူတို့ကို သဘောတူထားသည့် လမ်းဆုံတွင် တွေ့ဆုံပြီး တိုက်ပွဲမဖြစ်စေဘဲ လုံခြုံစွာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ရွာအုပ်သည် ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ထိုင်နေရင်း သူ့ဦးထုပ်ကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေစဉ် ကျွန်တော် သူ၏ ပြောပြချက်များကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က ဂရေးကိပ်ကို သစ္စာခံရတော့မှာလား” ဟု သူက မေးသည်။
“မခံရပါဘူး။”
သူ မော့ကြည့်လာသည်။
“သင် အိပ်စက်အနားယူပြီး သင် ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာ သိလာတဲ့အခါ ပိုရှည်လျားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုအတွက် ဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီညတော့ သင်တို့ အစာစားပြီး အခန်းတွေမှာ နားဖို့ လိုတယ်”
သူ၏ လက်များ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။”
မီရယ်လ်နှင့် ဟယ်လီနာတို့က ရောက်လာသူများကို နေရာချပေးရန် ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ကူညီပေးကြသည်။
လစ်ဘက်သ်က နေရာရွှေ့ပြောင်းခံလာရသည့် မင်းသမီးနှစ်ပါးကို ပစ္စည်းများ စုစည်းစီမံရာတွင် မည်သူက ပိုအတွေ့အကြုံရှိသလဲဆိုသည့် အငြင်းပွားမှုရပ်တန့်အောင် တိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို စားပွဲတစ်ခုတည်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တာဝန်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် အလွန်ပင် ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်ကြသည်။
အက်ဒရီယာနာက ဝက်စ်မီးယားရှိ အိမ်ငယ်များ၏ ပြင်ဆင်ထားသော စာရင်းကို ယူလာသည်။
သူမသည် ရွာအုပ်၏ ဇနီးနှင့် စကားပြောရန် အချိန်အနည်းငယ် နေခဲ့ပြီးနောက် အက်ဗလင်က မပြောခင်မှာပင် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် သတိထားမိသည်။
အက်ဗလင်လည်း သတိထားမိသည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဘာမှ မပြောခဲ့ကြပါ။
အခန်းတစ်ဖက်တွင် ကလေးမလေးတစ်ဦးက သူမ၏ အကြိုက်ဆုံးကြက်ကလေး ထည့်ထားသည့်ခြင်းတောင်းကို မလွှတ်ပေးဘဲ ငြင်းဆန်နေသည်။
ဘုရင်မ ဆယ်လက်စတင်းက သူမဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး ကြက်ကလေး၏ အမည်ကို မေးသည်။
ကလေးမလေးက ဖြေသည်။
ကြက်ကလေးက ကျွန်တော်တို့ နားမလည်သည့် တစ်စုံတစ်ခုအတွက် အသံပြုသည်။
မိသားစုဝင်များ အခန်းသို့ ပြန်သွားချိန်တွင် ဘုရင်မမှာ ကြက်ကလေး၏ ပိုင်ရှင်က ခြောက်သွေ့သော ဖိနပ်ကို စီးနေစဉ်အတွင်း ခြင်းတောင်း၏ ယာယီထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဂရေးကိပ်တွင် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်တို့မှာ ထူးခြားသည့် အလုပ်များတွင် ပါဝင်နေရသည်။
ထိုညတွင် အက်ဒရီယာနာသည် ကျွန်တော်တို့၏ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို ဗိုက်ပေါ်တင်လျက် ထိုင်နေသည်။
တိတ်ဆိတ်နေသည့် အချိန်တိုင်း သူမ နေမကောင်းဟု ယူဆရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်တော် သင်ခန်းစာရထားသည်။
သို့သော်လည်း ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“သက်သောင့်သက်သာ ရှိရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ပင်ပန်းနေရုံပါပဲ။”
အက်ဗလင်က သူမအတွက် ခွက်တစ်ခုယူလာပြီး တစ်ဖက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ ဟေဗင်ရီးချ်မြို့၏ မီးရောင်များကို ကြည့်နေမိသည်။
ကျွန်တော် ဂေးလ်ကို မသွားခင်ကထက် ပြတင်းပေါက်များ ပိုမိုလင်းထိန်နေသည်။
ထိုပြတင်းပေါက်များနောက်တွင် အိပ်စက်နေသူ ပိုများလာသည်။ အမိုးအကာများ ပိုလိုအပ်လာသည်။ မည်သူမျှ မစီစဉ်ထားသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ဘဝများ ဆက်လက်ရှင်သန်နေကြသည်။
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ လက်စွပ်အစွန်းကို ပွတ်သပ်နေသည်။
“ဂျူလီယန် မွေးတဲ့နှစ်အကြောင်း မေမေ ပြောပြဖူးတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အဓိကတော့ ရိတ်သိမ်းချိန်တွေ၊ ပုခက်ခန်းက ကုလားကာတွေ၊ ပြီးတော့ ဖေဖေက ဘာလို့ သူ့ကို မြင်းတစ်ကောင်ကို မေမေ့နာမည်ပေးခွင့် မပြုတာလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်တဲ့အကြောင်းတွေပေါ့။”
“အဲဒီမြင်းက ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
“သူက လူတွေကို ကိုက်တယ်လေ။”
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာ ပြုံးလိုက်ပြီး မြို့ဘက်သို့ ပြန်ကြည့်သည်။
“ဒီနှစ်အကြောင်းကို ကျွန်မတို့ ဘာတွေများ မှတ်မိနေမလဲ နော်”
ကျွန်တော် သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“လှေတွေပေါ့” ဟု ခဏအကြာတွင် ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ “အရသာမရှိတဲ့ ပုခက်မုန့်တွေ။ ပြီးတော့ သူမသိသေးတဲ့အရာကို လူတိုင်းကို ပြောပြမိလို့ မေမေ ငိုနေတဲ့အချိန်တွေပေါ့။”
“ပြီးတော့ ကျန်တဲ့အရာတွေကော”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “အဲဒါတွေလည်း ပါတာပေါ့။”
သူမ ကျွန်တော့်အပေါ် မှီတွယ်လိုက်သည်။
စစ်ပွဲကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်မည့် ကြီးမားသည့် ကတိမျိုး ကျွန်တော့်မှာ မရှိပါ။
အခန်းထဲတွင် မှောင်ရီလာချိန်၌ သူမဘေးတွင် ကျွန်တော် ရှိနေပေးနိုင်သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် တာရင်နှင့် အိုရင်းတို့က ပြီးစီးသွားသည့် လှေငယ်လေးကို ဥယျာဉ်ကန်ထဲသို့ ယူလာကြသည်။
ဂျူလီယန်က ပဝါတစ်ထည်ကို ကိုင်လျက် သူတို့ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်လာသည်။ ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ဘာမျှ မကိုင်ထားသဖြင့် ပဝါတစ်ထည် ဘာကြောင့် လိုအပ်သလဲဆိုတာကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကလေးငယ် လေးယောက်က ဟယ်လီနာနှင့်အတူ နောက်မှ လိုက်လာသည်။
မီလာနှင့် လန်နာတို့က ရေကန်စပ်တွင် စောင့်နေကြသည်။
တာရင်က လှေကို အရင် ချလိုက်သည်။
လှေက စောင်းသွားသည်။
အိုရင်းက စိတ်မကောင်းသည့် အသံပြုသည်။
ထို့နောက် လှေကိုယ်ထည်က တည်ငြိမ်သွားပြီး အပြာရောင် ရွက်တိုင်လေးက မတ်မတ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရပြီ” ဟု ဂျူလီယန် ပြောသည်။
မည်သူမျှ မှော်စွမ်းအားဖြင့် ထိတွေ့ခြင်း မရှိပေ။
ကာရယ်လ်က ကန်စပ်တွင် ကိုယ်ကိုယိမ်း၍ ကြည့်သည်။
“သွားတော့”
“အရမ်းပြင်းပြင်း မမှုတ်နဲ့နော်” ဟု ဂျူလီယန်က သတိပေးသည်။
သူမက ထိုညွှန်ကြားချက်ကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ အလွန်သတိထား၍ လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
လှေလေး ရွေ့သွားသည်။
အနည်းငယ်မျှသာ။
အိုရင်း ရယ်မောနိုင်လောက်အောင်၊ ပြီးတော့ လှေက ကျောက်တုံးကို မတိုက်မိခင်မှာပဲ လှည့်ပေးနိုင်လောက်အောင် အကွာအဝေးတစ်ခုပါ။
တာရင်က သူ့ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။
မေရီက ကျွန်တော့်ကို သတင်းစာတစ်စောင် အသစ်နှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် တွေ့လိုက်သည်။
ဒုတိယအကြိမ် ကင်းလှည့်တပ်က နောက်ထပ်ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုရွာမှလူများက ဆက်နေလိုကြပြီး စစ်သားများ ရောက်လာပါက သတိပေးမည့် အချက်ပြစနစ်၊ ကလေးများအတွက် ခိုလှုံရာနေရာနှင့် ဟောင်းနွမ်းနေသည့် စောင့်ကြည့်စင်မြင့်ကို ပြင်ဆင်ရန် အကူအညီများ တောင်းခံထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ ထိုအရာများကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်သည်။
ကျွန်တော် ခွင့်ပြုချက်ကို သူမ၏ ဖိုင်နောက်ကျောတွင် ရေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ နောက်တွင် လှေလေးက ဒုတိယအကြိမ် ခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ လမ်းကြောင်းများ၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာရာတွင် ဩဆယ်လ်က အမိန့်များ ဆက်လက်ပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဆာ့ထ်၏ သင်္ဘောများတွင် စစ်သားများ ပါလာဆဲဖြစ်သည်။ ဖန်နရီးယားက ကျွန်တော်တို့၏ ကာကွယ်ရေးစနစ် မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုတာကို လေ့လာနေမည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ လွတ်သွားသည့် နေရာကို ရှာဖွေနေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော့်လက်ထဲရှိ သတင်းစာတွင် သစ်သား၊ အချက်ပြမီးအိမ်နှစ်လုံးနှင့် လေ့ကျင့်ထားသည့် မြင်းစီးသူနှစ်ဦးအကြောင်း ပါဝင်သည်။
ကျွန်တော် လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် မင်စွန်းအောင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖျက်ဆီးမိခင် မေရီ၏ ဘောပင်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
ကန်စပ်တွင် အိုရင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ကြည့်ပေးဖို့ ခေါ်သည်။
လှေလေး ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။