ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

357

အခန်း ၃၅၇။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဥယျာဉ်

ဂျူလီယန် ပဲစေ့အိုးတစ်အိုးကို ပိုက်ထားစဉ်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

ဇွန်လ (၁၉) ရက်နေ့ မနက်ခင်းဖြစ်ပြီး သူနှင့် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်တို့ ဝက်စ်မီးယားတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြန်ရောက်လာချိန်ဖြစ်သည်။ မြေကြီးအောက်တွင် မည်သည့်အရာမှ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းမရှိဟု ကာရိုးလ်က သံသယဝင်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် တိုဘင်က ထိုအပင်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အိုးက ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလွန်းသဖြင့် ဂျူလီယန်မှာ လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ပိုက်ထားရသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ထိုအမျိုးသမီး ဒူးထောက်ကျသွားချိန်တွင် သူက အမီလိုက်၍ မဖေးမနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းသား..."

သူမက တစ်ကြိမ်ခေါ်သည်။ ထို့နောက် ပထမတစ်ခါ ခေါ်လိုက်သည်မှာ အမှန်တကယ်မဟုတ်သလိုမျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ခေါ်ပြန်သည်။

ဂယ်ရစ်က သူ့အိတ်ကို ချလိုက်ပြီး သူမဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ဂျူလီယန်မှာ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

သူတို့နောက်ဘက်ရှိ လက်ခံဧည့်ခန်းထဲသို့ လူများ ဆက်လက်ဝင်ရောက်လာနေဆဲဖြစ်သည်။ လှည်းတစ်စီး တရွတ်တိုက်ဝင်လာပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။ အစေခံတစ်ယောက်က စောင်အထုပ်ကြီးကို ကိုင်၍ ထိုလှည်းဘေးတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေကြောင်းများတွင် ဖုန်မှုန့်များပေကျံနေပြီး သူမခါးပတ်တွင် လက်အိတ်တစ်ဖက်မှာ ပြဲစုတ်လျက် တွဲလောင်းကျနေသည်။

"နယ်လာ... ဟုတ်လား" ဂျူလီယန် တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

သူမ ငိုရှိုက်လာတော့သည်။

ဂျူလီယန်မှာ လက်ထဲက အိုးကို ဘယ်နားချရမှန်းမသိဘဲ အိုးမကွဲစေရန် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိသည်။

ဂယ်ရစ်က သူ့လက်ထဲမှ အိုးကို ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဂျူလီယန်လည်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။

မေရီက ကျွန်တော့်ကို မခေါ်ခင် မီရယ်လ်ကို အရင်ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဒါက မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပါပဲ။

ကျွန်တော် အသေးစား လက်ခံဧည့်ခန်းထဲ ရောက်သွားချိန်တွင် ထိုအမျိုးသမီး လက်ထဲ၌ ခွက်တစ်ခွက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဂျူလီယန်က သူမနှင့် ပခုံးချင်းထိလုနီးပါး နီးကပ်စွာ ထိုင်နေသည်။

မီရယ်လ်က ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ထားသည်။

ကက်ဆီယာက ကျွန်တော့်ထက် အရင်ရောက်နှင့်နေသည်။ သူမက မေးခွန်းတွေကို အလျင်စလို မေးလိုက်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်တားလိုက်၊ ပြီးမှ တစ်ဖန်ပြန်မေးလိုက်နှင့် လုပ်နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် လိုင်ရာဒွန်ရှိ နန်းတော်ဥယျာဉ်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူမနာမည်မှာ နယ်လာဖြစ်သည်။ ဂျူလီယန် သူမကို မှတ်မိနေခြင်းမှာ တစ်ခါက သူမသည် ဂျူလီယန်ကို ရေနုတ်မြောင်းထဲတွင် အစေ့များ တစ်တန်းလိုက် စိုက်ခွင့်ပေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူတို့ ပေါက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဒေါ်လေး ပြောခဲ့တယ်လေ" ဂျူလီယန်က သူမကို ပြောသည်။

"တချို့တော့ ပေါက်လာပါတယ်"

"ဖေဖေကတော့ သူတို့နေရာမှားနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"

"သူတို့က အရမ်းကို ဇွဲကောင်းတဲ့ ပန်းတွေပါ"

သူ့ရယ်သံမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသည်။ အိမ်အဟောင်းတစ်ခုထဲတွင် ရင်းနှီးနေကျ တံခါးတစ်ချပ်ကို ပြန်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

မီရယ်လ်က သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လာထိုင်သည်။

"ခင်ဗျားနဲ့အတူ ဘယ်နှစ်ယောက်ပါလာလဲ"

နယ်လာက သူမလက်ထဲက ခွက်ကို ငုံ့ကြည့်သည်။

"ဝက်စ်မီးယားကို (၆၈) ယောက် အတူတူ ရောက်လာကြတယ်။ လမ်းမှာ ထပ်ပါလာတာတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဂယ်ရစ်က ပဲစေ့အိုးကို ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ် တင်ထားလိုက်သည်။ အရွက်နုလေးတစ်ရွက်က အလင်းရောင်ရှိရာဘက်သို့ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

သူတို့သည် လိုင်ရာဒွန်မှ တိုက်ရိုက်လာခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

အပတ်ပေါင်းများစွာ နယ်လာတို့အုပ်စုသည် သိမ်းပိုက်ခံထားရသည့် လယ်ကွင်းများ၊ ပျက်စီးနေသော ဂိုဒေါင်များ၊ စားစရာနှင့်အတူ ရောက်လာသည့် စစ်တပ်ပေါ်မူတည်၍ အုပ်ချုပ်သူများ ခဏခဏ ပြောင်းလဲနေသည့် ရွာများကြားတွင် ရွှေ့ပြောင်းနေခဲ့ရသည်။

တချို့က အိမ်နားမှာပင် ပုန်းနေခဲ့ကြသော်လည်း ဆက်နေ၍ မဖြစ်နိုင်တော့သည့် အဆုံး ထွက်လာကြသည်။ တချို့မှာ အလုပ်သမားအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရပြီး ကမ်းခြေဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည့် စစ်ကြောင်းများ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားချိန်တွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာကြသည်။

သူတို့သည် အုပ်စုငယ်လေးများအဖြစ် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပေါင်းမိကြသည်။

လှည်းတစ်စီး၊ မိသားစုတစ်စု၊ လမ်းဘေးတွင် ထားခဲ့ရန် ငြင်းဆန်သည့် အိမ်နီးချင်းများကြောင့် လိုက်ပါလာရသည့် ဒဏ်ရာရ လက်သမားတစ်ယောက် စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

"ဝက်စ်မီးယားကတစ်ဆင့် သွားလို့ရတယ်လို့ ကြားရလို့ပါ" နယ်လာက ပြောသည်။ "မိဖုရားကြီး ဂရေးကိပ်ကို ရောက်နေပြီလို့လည်း ကြားရတယ်"

သူမက မီရယ်လ်ကို ကြည့်သည်။

"ကျွန်မလည်း ယုံရမလား မယုံရမလား မသိခဲ့ပါဘူး"

မီရယ်လ်က သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နယ်လာ၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး ခဏတာမျှ ဘယ်သူမှ မေးခွန်းမထုတ်ကြတော့ပေ။

အက်ဒရီယာနာ ရောက်လာချိန်တွင် တံခါးဝ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဖြတ်လျှောက်သွားသဖြင့် သူမနောက်မှ လိုက်လာသည့် အက်ဗလင်ပင် သူမကို ထိန်းပေးရန် ပြင်လိုက်ရသည်။

နယ်လာက ထရန်ပြင်သည်။

အက်ဒရီယာနာက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူမကို ဖက်လိုက်သည်။

ဥယျာဉ်မှူးက သူမကို ဒူးပွန်းပြီး ပြန်လာသည့် ကလေးတစ်ယောက်ကို ဖက်ထားသကဲ့သို့ နွေးထွေးစွာ ဖက်ထားသည်။

ကျွန်တော်တို့ စကားပြောဆိုမှုကို အစားအသောက်နှင့် ကုလားထိုင်များ ပိုရှိသည့် အခန်းတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။

မေရီက ရောက်လာသူအသစ်များအတွက် နေရာချပေးနေစဉ် ကျွန်တော်က မိသားစုကို အချိန်ပေးလိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ နန်းတော်အစေခံများသာ မဟုတ်ပေ။ လယ်သမားများ၊ ကုန်သည်များ၊ အရင်က ကင်းစောင့်နှစ်ယောက်နှင့် အတူပါလာသည့် လူကြီးများ၏ လက်ကို မလွှတ်ဘဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားသည့် ကလေးငယ်များလည်း ပါဝင်သည်။

လူတစ်ယောက်က သားရေနှင့် ရစ်ပတ်ထားသည့် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။

သူက ထိုသေတ္တာကို အထုတ်အပိုး သယ်သူများလက်သို့ လုံးဝ မအပ်ပေ။

"မှတ်တမ်းတွေပါ" မေရီက မေးချိန်တွင် သူက ပြန်ဖြေသည်။

"ဘယ်လို မှတ်တမ်းတွေလဲ"

"အိမ်ထောင်စုစာရင်း၊ မြေယာပိုင်ဆိုင်မှု၊ ဂိုဒေါင်စာရင်းတွေပါ။ ရွာသုံးရွာက လူတွေကို ဖမ်းခေါ်သွားတဲ့ နာမည်စာရင်းတွေလည်း ပါတယ်"

သူက ခရိုင်စာရေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သေတ္တာထဲတွင် သူသယ်လာနိုင်သမျှ အရာများသာ ရှိပြီး စာရွက်တချို့မှာ မိုးရေကြောင့် ပျက်စီးနေသည်။

မေရီက ထိုစာရွက်စာတမ်းများဖြင့် အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည်ဟု အာမမခံခဲ့ပေ။

သူမက သူ့ကို ခြောက်သွေ့သည့် စားပွဲတစ်ခု ရှာပေးပြီး စာရွက်တွေ ဖွင့်ကြည့်ဖို့ အကူအညီ လိုသလားဟု မေးလိုက်သည်။

သူမကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ...

ထိုင်ချလိုက်ကာ ကြိုးများကို ဖြည်လိုက်သည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဂျူလီယန်ကို စင်္ကြံလမ်းတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက တခြားသူများကို ထားခဲ့ပြီး ရေသွားယူပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ အစေခံတစ်ယောက်က သူကိုင်ထားသည့် ရေအိုးခွံကို ယူသွားခဲ့သော်လည်း သူကမူ သူမတွေ့ခဲ့သည့်နေရာမှာပင် ဆက်လက်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား" ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

သူက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျွန်တော် သူ့ဘေးနံရံကို မှီလိုက်ပြီး စောင့်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက "သူမ ကျွန်တော့်ကို မင်းသားလို့ ခေါ်တယ်" ဟု ပြောသည်။

"မင်း အဲဒါကို အရင်ကလည်း ကြားဖူးမှာပေါ့"

"ဒီလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး"

သူက သူ့လက်ဖဝါးများကို အင်္ကျီပေါ်တွင် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိလိမ့်မယ်လို့ သူမ ထင်နေတာ"

"သူမ မင်းကို ဘာလုပ်ခိုင်းလို့လဲ"

သူက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီးမှ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"ဘာမှ မလုပ်ခိုင်းပါဘူး"

"သူမ မင်းကို တွေ့လိုက်ရလို့ ဝမ်းသာသွားတာ ဖြစ်မှာပါ"

ဂျူလီယန်က သူ့မိခင် နယ်လာနှင့် စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည့် အခန်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်"

နောက်ဆုံးစကားလုံးကို ပြောချိန်တွင် သူ့အသံမှာ တုန်ယင်သွားသည်။

ကျွန်တော် သူ့ပခုံးကို ဖက်လိုက်သည်။

သူက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကျွန်တော့်ကို မှီထားသည်။ ရေအိုးအပြည့်ဖြင့် အစေခံပြန်ရောက်လာသည်အထိ ကျွန်တော်တို့ ထိုနေရာတွင်ပင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

နယ်လာက နန်းတော်ဥယျာဉ်အကြောင်း သတင်းများ ယူဆောင်လာသည်။

အားလုံးကတော့ ဆိုးရွားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဖန်လုံအိမ်ကတော့ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သစ်သီးပင်တချို့ကို ထင်းအဖြစ် ခုတ်လှဲလိုက်ကြသည်။ အောက်ထပ် ဝင်းထဲက ရေပန်းကလည်း မလည်ပတ်တော့ပေ။

သို့သော် မီးဖိုချောင်နံရံဘေးက သစ်တော်သီးပင်အိုကြီးကတော့ သူမ ထွက်လာချိန်အထိ ရှိနေသေးသည်။

မီရယ်လ် နှစ်ပေါင်းများစွာက စိုက်ခဲ့သည့် နှင်းဆီနွယ်ပင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။

"သူတို့က အဲဒါကို နုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားကြသေးတယ်" နယ်လာက ပြောသည်။ "အမြစ်တွေက သူတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး သန်မာနေခဲ့တာကိုး"

ကက်ဆီယာက စိုစွတ်ပြီး အံ့အားသင့်သည့် ရယ်သံလေး ထွက်လာသည်။

"အမေနဲ့ တူလိုက်တာ"

မီရယ်လ်က သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အက်ဒရီယာနာက မီးဖိုချောင်ဥယျာဉ်အကြောင်း မေးမြန်းရာ နယ်လာက လမ်းကြောင်းများ ပျက်စီးနေသည့်ကြားမှ ဒေသခံမိသားစုများ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ပျိုးထားသည့် နေရာများကို ဖော်ပြပြောပြသည်။

နန်းတော်က သိမ်းပိုက်ခံထားရသည်။

မြို့ကလည်း နာကျင်နေရသည်။

သို့သော် လူတွေကတော့ မြေကြီးထဲသို့ အစေ့များကို စိုက်ပျိုးနေဆဲပင်။

ဂျူလီယန်က မိသားစုမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ဒူးပေါ်တွင် ဖွင့်ထားပြီး နားထောင်နေသော်လည်း နယ်လာက အဲဒါဘာလဲဟု မမေးမချင်း သူ ဘာမှ မရေးသေးပေ။

"ကျွန်တော် မှတ်ထားချင်တဲ့ အရာတွေပါ" သူက ပြောသည်။

သူမက စာမျက်နှာများကို ကြည့်သည်။

"ဒါဆိုရင် သစ်တော်သီးပင်ကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုပါ ရေးမှတ်ထားလိုက်ပါ"

သူ ရေးမှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ခရိုင်မှတ်တမ်းများ ကျွန်တော့်စားပွဲပေါ် ရောက်လာသည်။

စာရေးသူ အနားယူနေချိန်တွင် မေရီက မိတ္တူကူးထားရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ မီရယ်လ်က သူမ အဆင်ပြေချိန်တွင် နာမည်များနှင့် နေရာများကို ခွဲခြားပေးရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်၊ သို့သော် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင်ပင် ဆုံးရှုံးမှုမှန်သမျှကို စာရင်းပြုစုခိုင်းရန် ဘယ်သူကမျှ သူမကို အတင်းမတိုက်တွန်းပါ။

လက်ဇန်ဒါးကို ဘေးတွင် ထားလျက် ကျွန်တော် ပထမဆုံး အထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဆာ့တာ၏ တံဆိပ်ပါသည့် တောင်းဆိုစာများ၊ နန်းတော်၏ တံဆိပ်ပါသည့် စာများ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ရိတ်သိမ်းချိန်အထိ ရွာများ အသက်ဆက်နိုင်ရန် မျိုးစေ့များ ကျန်ရှိအောင် ကြိုးစားခဲ့သည့် ဒေသခံအရာရှိများ၏ စာများ ပါဝင်သည်။

"သူတို့က ဒါကို နယ်မြေတစ်ခုတည်းအဖြစ် အုပ်ချုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး" လက်ဇန်ဒါးက ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်"

အချို့ခရိုင်များသည် စစ်ရေးမှူးများ၏ အမိန့်ကို နာခံကြသည်။ အချို့မှာမူ ရာထူးဆက်လက်တည်မြဲစေရန် အမြန်ဆုံး သစ္စာခံခဲ့ကြသည့် လူများလက်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ လမ်းမများမှာလည်း အုပ်စိုးသူ အပြောင်းအလဲမြန်သည်။ ဂိုဒေါင်များကို အင်အားစုတစ်ခုက လာရောက်ရှင်းလင်းလိုက်၊ နောက်တစ်ခုက ပြန်ပြီး လိုအပ်သည်ဟု ဆိုကာ သိမ်းပိုက်လိုက်နှင့် ဖြစ်ပျက်နေသည်။

အခြေအနေမှာ အစအနမသတ်နိုင်သေးပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် ကျွန်တော်တို့ ယခင်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုများပြားနေသေးသည်။

ကျွန်တော် လိုင်ရာဒွန်၏ မြေပုံများကို သီးခြားဖိုင်တွဲတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အချိန်တန်လျှင် ကူညီပေးပါမည်ဟု ဂျူလီယန်ကို ကတိပေးထားခဲ့သည်။

ထိုကတိကို တည်ရန်မှာ ယခင်က ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများကို လွမ်းဆွတ်နေရုံဖြင့် တိုက်ကြီးတစ်တိုက်လုံးကို မြားတစ်စင်းဖြင့် ခြაზဆွဲပြနေမည့်အစား လက်ရှိဘာတွေ ကျန်ရစ်နေသလဲဆိုသည်ကို လေ့လာခြင်းမှ စတင်ရမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအထုပ်ကို မဖွင့်မီ အီလီဇာက ကြားဖြတ်ဝင်လာသည်။

သူမသည် စလေးဖော့ဒ်မှ ပေးပို့လိုက်သည့် စာတစ်စောင်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသည့် အရာဝတ္ထုငယ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ထိုအရာမှာ ထိပ်တွင် ကျောက်နက်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည့် သံချွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အရှေ့ဘက်လမ်းမပေါ်မှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း တွေ့တာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ကျွန်မတို့ ကင်းထောက်တွေက သူတို့ကို ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ရန်သူ့အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်က သူ့အိတ်ကို ပြုတ်ကျသွားတာပါ"

ကျွန်တော် ၎င်းကို မထိတွေ့မိပေ။

"အလုပ်လုပ်နေသေးလား"

"ကယ်လ်ဒရစ်ကတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပါတယ်။ အဲဒါမျိုး လေးခုရှိတယ်။ ဒါက မစိုက်ထူခင်မှာတင် ကျိုးသွားတာပါ"

လက်ဇန်ဒါးက ကျောက်တုံးပတ်လည်တွင် ခြစ်ရာများ ရှိနေသည်ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"သူတို့က ဒါတွေကို ဘာအတွက် စိုက်ထူနေကြတာလဲ"

အီလီဇာက စာကို ဖွင့်ဖတ်သည်။

"ကင်းထောက်တွေရဲ့ အဆိုအရတော့ ကျန်တဲ့သုံးခုက ရှေးဟောင်းရေကူးလမ်းတစ်လျှောက် ကျန်ရစ်နေတဲ့ ရေခဲပြင်တွေကို အရည်ပျော်သွားစေခဲ့တယ်တဲ့။ အရမ်းမြန်တယ်။ မီးတောက်လည်း မပါဘူး"

ကျွန်တော် ထိုသံချွန်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ရန်သူက ကျွန်တော်တို့ကို လေ့လာနေမည်ဆိုတာ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

ရလဒ်ကို ကျွန်တော့်စားပွဲပေါ်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ထိုအသိမှာ ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာစေသည်။

ကယ်လ်ဒရစ်နှင့် အော်ဒယ်တို့က ကျိုးပဲ့နေသည့် ကိရိယာကို သီးခြားအလုပ်ရုံတွင် စစ်ဆေးကြသည်။

အီလီနော်က တိုင်းတာရေး ကိရိယာအစုံကို ယူလာပြီး သူမနှင့်အတူ ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အခြားသူအားလုံး၏ ဘဝကို ဒုက္ခပေးရင်း သူမအတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ ပြဿနာတစ်ခုကို ယူလာပေးသည့်အခါမျိုးတွင် ပြလေ့ရှိသည့် အမူအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

သံချွန်မှာ သာမန်သံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်တုံးကမူ မဟုတ်ပေ။

၎င်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် စွမ်းအင်မှ အပူကို စုပ်ယူပြီး သေးငယ်သော ဧရိယာတစ်ခုထဲသို့ စုစည်းပေးရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သုံးခုကို တွဲပြီး စီစဉ်ထားလိုက်လျှင် စစ်သားများ လက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဆောင်းရာသီကို ဖယ်ရှားပေးမယ့် လက်နက်မျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကယ်လ်ဒရစ်က ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရေခဲတွေကိုတော့ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်"

"ရှင် ထားခဲ့တဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခုလေ။ ရှင်ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်မထားတဲ့ အချိန်မှာပေါ့"

အော်ဒယ်က ကျိုးနေသည့် သံချွန်ကို ရေကူးလမ်း ပုံကြမ်းဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

"သူတို့က သူတို့ ရွှေ့လျားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတားအဆီးတွေက ရှိနေတုန်းပဲလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ယုံစေချင်တာ။ အဲဒီကိရိယာက ဘယ်လောက် အထင်ကြီးစရာကောင်းသလဲဆိုတာထက် အဲဒီအချက်က ပိုအရေးကြီးတယ်"

တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေသည့် သော်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ရှေးဟောင်းရေခဲတွေကို ကင်းစောင့်တစ်ယောက်လို ဆက်ပြီး အားကိုးနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

ကျွန်တော် သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။

သူမက ကျွန်တော့်အကြည့်ကို ဝေဖန်မှုမပါဘဲ ပြန်လည်ရင်ဆိုင်သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် စစ်သားများ အလုပ်သက်သာစေရန် ကျွန်တော်တို့က အတားအဆီးများကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်သူက ၎င်းကို အန္တရာယ်ရှိစေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။

ကျွန်တော်တို့ ထိုနေ့လယ်မှာပင် ရှေ့တန်းစခန်းများအားလုံးကို သတိပေးလိုက်သည်။

ကင်းစောင့်များအနေဖြင့် မနေ့က အစီရင်ခံစာအတိုင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ယူဆမည့်အစား ရေခဲအတားအဆီးများကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်စစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်နီယာများက အထိခိုက်လွယ်ဆုံး အတားအဆီးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် သာမန်အတားအဆီးများကို ထပ်မံချထားရမည်။ ကင်းလှည့်သူများက မြေပြင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး ထိုကိရိယာများကို မတ်မတ်ရပ်အောင် ထည့်ထားရမည့် သေးငယ်သော အပေါက်များကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

ဒေဗင်က ကင်းစောင့်များကို ၎င်းတို့၏ တာဝါတိုင်များမှနေ၍ မြင်နိုင်မည့် အပြောင်းအလဲများကို မှတ်သားနည်း သင်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် တစ်မိုင်ချင်းစီတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဘာမှမရှိသင့်သည့်နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ရွေ့လျားနေသည်ကို သူတို့ သတိထားမိအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်။

သော်က အက်ရှာရာကို ရော့သ်၏ စစ်သားများနှင့်အတူ အရန်တုံ့ပြန်မှုနည်းလမ်းကို သရုပ်ပြခိုင်းသည်။ အကယ်၍ အတားအဆီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားပါက အနီးဆုံးတပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရောက်လာပြီး ပြန်လည်မတည်ဆောက်ပေးမချင်း စောင့်နေစရာမလိုဘဲ မည်သို့ စုစည်းရမည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်မှုကို အရှေ့ဘက်ကွင်းပြင်တွင် ပြုလုပ်သည်။

ကျွန်တော် အော်ဒယ်နှင့်အတူ ရေခဲနံရံနိမ့်နိမ့်လေး ရှိခဲ့ဖူးသည့် နေရာသို့ လူသားစစ်သားများ ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။

"ခင်ဗျား စိတ်ဆိုးနေပုံပဲ" ဟု သူက သတိပြုမိသည်။

"ကျွန်တော် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားပြီလားလို့ စဉ်းစားနေတာ"

"ခင်ဗျားက အသုံးဝင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားတာပါ။ လူတွေက ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်ကို အခြေခံပြီး စီမံကိန်းတွေ ရေးဆွဲလာကြပြီလေ"

သူက ဒိုင်းကာတန်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အစီအစဉ်တစ်ခုတည်းထက် ပိုပေးလိုက်ပြီပေါ့"

နောက်ထပ် အစီရင်ခံစာတစ်ခုက ညွှန်ကြားချက်အသစ်များ ကင်းစခန်းတိုင်းသို့ မရောက်မီမှာပင် ရောက်လာသည်။

ရန်သူ့အင်အားစုတစ်ခုက စလေးဖော့ဒ်၏ အရှေ့ဘက် အထက်ရေကူးလမ်းဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသည်။ တစ်ပ်လုံးတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရေကူးလမ်းကို သိမ်းပိုက်ရန် လုံလောက်သည့် ခြေလျင်တပ်၊ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် အစောင့်အရှောက် အပြည့်ဖြင့် လှည်းနှစ်စီး ပါဝင်သည်။

ရန်နစ်က သူတို့ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်ရန် ကင်းထောက်များ စေလွှတ်လိုက်သည်။

အော်ဒယ်၏ လက်ထောက်က အနောက်ဘက်ကမ်းကို ပြင်ဆင်နေသည်။

စလေးဖော့ဒ်ရှိ ပြုပြင်ထားသည့် တံတားမှာ ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့် အိမ်ပြန်လာကြသည့် မိသားစုများကို အစီအစဉ်တကျ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။

ရန်သူကို အထက်ဘက်မှ ဖြတ်ကျော်လာပြီး ထိုလူများကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်သွားခွင့် ကျွန်တော်တို့ မပေးနိုင်ပေ။

သော်က မြေပုံကို ကြည့်သည်။

"သူတို့က ကိရိယာတွေကို တိုက်ပွဲအခြေအနေအောက်မှာ စမ်းသပ်ချင်နေတာ"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အဲဒီမှာ ရှိနေသင့်တယ်" ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့နေရာမှာတော့ မဟုတ်ဘူး"

သူမက ကျွန်တော့်အမှတ်အသားကို သိသာထင်ရှားသည့် ကမ်းပါးနေရာမှ ရွှေ့လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ လိုချင်သည့် အစီအစဉ်ကို စတင်ရှင်းပြသည်။

ကျွန်တော် မထွက်ခွာမီ ဂျူလီယန်ကို သွားတွေ့သည်။

သူသည် နယ်လာ၊ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်နှင့် ကလေးလေးယောက်တို့နှင့်အတူ ဥယျာဉ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့က ပဲပင်အိုးကို နံရံဘေးတွင် အပူလွန်ကဲမသွားစေဘဲ မနက်ခင်းနေရောင်ခြည် ရရှိမည့်နေရာတွင် ချထားကြသည်။

ပဲပင်၏ ပင်စည်ကို ဆွဲခြင်းက အပင်ကို ပိုမြန်မြန် ကြီးထွားလာစေမည် မဟုတ်ကြောင်း နယ်လာက ရှင်းပြနေသည်။

ကာရိုက ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးခြင်း၏ အကန့်အသတ်များကို စိတ်ပျက်နေဟန် ရှိသည်။

ဂျူလီယန်က ကျွန်တော့်ကို မြင်သော်လည်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူက ကျွန်တော့်အင်္ကျီကို ကြည့်ပြီးနောက် ဓားကို ကြည့်သည်။

"စလေးဖော့ဒ်လား"

"အဲဒီနားမှာပဲ"

"နောက်တစ်ခါလား"

"သူတို့ နောက်တစ်လမ်းကနေ ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်"

သူက နှေးကွေးစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

သူ့နောက်တွင် နယ်လာက ပဲပင်ခြေရင်းတွင် မြေဆီလွှာများကို ဖိပေးရန် အစ်ဂနေရှပ်ကို ကူညီပေးနေသည်။ ဂယ်ရစ်က ဆီရာဖီနာကို လိုအပ်တာထက်ပိုပြီး ရေလောင်းမည့်အလုပ်မှ တားဆီးထားသည်။

"ခင်ဗျား လိုင်ရာဒွန်အကြောင်းတွေကို စုံစမ်းနေတာပေါ့" ဂျူလီယန်က ပြောသည်။

မေးခွန်းတစ်ခုနှင့်တော့ မတူပေ။

"မင်းတို့လူတွေ ယူလာတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ဖတ်နေတာပါ"

"ကျွန်တော့်ကိုရော သိလာတာတွေကို ပြောပြပေးနိုင်မလား"

"ပြောပြနိုင်တာတော့ ပြောပြပေးမှာပါ။ အချို့အရာတွေကိုတော့ အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်"

သူက လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော့်ကို ဖက်နိုင်လောက်သည့် အကွာအဝေးအထိ တိုးကပ်လာသည်။

"ပြန်လာခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါဦး"

ကျွန်တော် သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ကို လက်တင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ဇွန်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် အထက်ရေကူးလမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြစ်ရေမှာ ထိုနေရာတွင် ပိုตื้นပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများရှိသည့် သဲသောင်ပြင်နှင့် ကျွန်းငယ်လေးများဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။ ရန်သူက နေရာကို သေချာရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွန်တော့်၏ ရှေးဟောင်း ရေခဲတောင်တန်းများက အလွယ်ဆုံး ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ဒေသခံစစ်သားများက မှောင်ရိပ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သစ်သားအတားအဆီးများကို စတင်ချထားကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ဖက်ကမ်းမှ မမြင်နိုင်လောက်အောင် နိမ့်ပြီး အလျင်စလို ဖြတ်ပြေးလာမည့် မြင်းတစ်ကောင်ကို တားဆီးနိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့သည်။

ရန်နစ်၏ လက်ထောက်က ဝီလိုပင်တန်းဘေးတွင် ကျွန်တော်တို့ကို လာတွေ့သည်။

"သူတို့က မနက်ကတည်းက ရေခဲပြင်ကို စောင့်ကြည့်နေတာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။

"သူတို့ အတားအဆီးအသစ်တွေကို မြင်သွားပြီလား" သော်က မေးသည်။

"မထင်ပါဘူး"

သော်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သူတို့ရဲ့ လှည်းတွေ မရောက်လာမချင်း ခင်ဗျား အရိပ်အယောင်မပြဘဲ နေပါ"

ကျွန်တော် ရေပြင်တစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရန်သူ့၏ ရှေ့တန်းတပ်များက ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်နီယာများပတ်လည်တွင် စုစည်းနေကြသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ မြစ်ကမ်းပါးကို ရေခဲပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်ပြသတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပထမဆုံး ကိရိယာတစ်ခုကို မြေကြီးထဲ စိုက်ထူလိုက်သည်။

အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် အပေါက်ထဲသို့ သံချွန်ကို ရိုက်သွင်းနေသည်ကို ဝီလိုပင်ကိုင်းများကြားမှနေ၍ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒုတိယတစ်ခု ထပ်ရောက်လာသည်။

တတိယတစ်ခု။

သူတို့ဘေးရှိ အရာရှိက ပန်းကန်ပြားငယ်တစ်ခုကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အပူလှိုင်းများ တောက်ပလာသည်။

ရေခဲများမှာ အတွင်းမှစ၍ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

ထို့နောက် အပိုင်းအစတစ်ခုမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး အက်ကွဲကာ ရေနွေးငွေ့များထွက်လျက် ပျက်စီးသွားသည်။

ရန်သူ့စစ်သားများက အောင်ပွဲခံကြသည်။

ကျွန်တော် ထိုအသံကို အမှန်တကယ် လက်ခံရမည့်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ဝပ်နေသည့် သော်က ကျွန်တော့်အင်္ကျီလက်ကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် တို့ထိသည်။

"စောင့်ဦး"

အင်ဂျင်နီယာများက ၎င်းတို့၏ ကိရိယာများကို ရှေ့သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ခြေလျင်တပ်များက နောက်ကလိုက်လာသည်။

၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပထမဆုံးလှည်းမှာ ရေကူးလမ်းဘက်သို့ စတင်ဆင်းလာသည်။

သစ်သားအတားအဆီးများက ရှေ့ဆုံးတပ်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

သိပ်တော့လည်း ထူးခြားမသွားပါ။ တောက်ပမှုမရှိ၊ ဘုရားပေးစွမ်းအားမျိုးလည်း မပါဝင်ပေ။

မြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် ရေပြင်ထဲသို့ လူများ ခြေချလိုက်သည့်အခါ ရေခဲပြင်များ အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် ပေါ်လာမည့် လမ်းကြောင်းသစ်ကို မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ချွန်ထက်နေသည့် တိုင်လုံးများနှင့် ရေအောက်ရောက်နေသော သစ်တုံးများသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့ပုံစံမှာ နောက်သို့ ပြန်ကျုံ့သွားသည်။

ရန်နစ်၏ လေးသမားများက ပုန်းခိုရာနေရာမှ ထလာကြသည်။

"ရပ်လိုက်ကြ၊ လက်နက်တွေကို ချထားလိုက်!" ဟု ဒုတိယအရာရှိက လှမ်းအော်သည်။

ရန်သူက လေးညှို့ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။

မြားချက်များက ကျွန်တော်တို့ပတ်လည်ရှိ ဝီလိုပင်စည်များကို လာမှန်သည်။

သော် ထရပ်လိုက်သည်။

"အခုပဲ"

ကျွန်တော် ပုန်းခိုရာနေရာမှ ထွက်လာပြီး မြစ်အောက်ဘက်သို့ လေကို စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

လေတိုက်ခတ်မှုက ရန်သူ့ဒိုင်းကာများကို ဘေးဘက်မှ ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိန်းထားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။

သော်က အရန်တပ်နှင့်အတူ ရေကူးလမ်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကျွန်တော်က လှည်းများကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ပထမလှည်းတွင် အပိုကိရိယာများ တင်ဆောင်ထားသည်။

ဒုတိယလှည်းတွင်မူ ထိုကိရိယာများကို အားဖြည့်ပေးသည့် ပြားများ တင်ဆောင်ထားသည်။

ကျွန်တော်တို့ ဒါကို နောက်မှ သိခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တုန်းကတော့ ရှေ့ဆုံးမှ အလုပ်လုပ်နေသည့် အင်ဂျင်နီယာများထက် လှည်းနှစ်စီးလုံးကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသည်ကိုသာ သိခဲ့သည်။

အတွင်းအနှစ်သာရကို ကောင်းကောင်းမသိရသေးသည့် လှည်းကို လျှပ်စီးဖြင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါ။

အစား၊ လှည်းဘီးအောက်ရှိ ရွှံ့နွံများကို အေးခဲစေပြီး နောက်ဘီးအလွန်တွင် မြေသားအတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

လှည်းမောင်းသူက လှည့်ထွက်ရန် ကြိုးစားသည်။

လှည်းမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နစ်ဝင်သွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။

စောင့်ကြပ်သူများထဲမှ တစ်ဦးက အင်ဂျင်နီယာများဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

သူတို့က ကိရိယာများကို ရေကူးလမ်းမှ ဆွဲပြန်ယူရန် ကြိုးစားကြသည်။

သော်က ပထမဆုံးလူကို ရေစပ်တွင် ကြားဖြတ်တားဆီးပြီး မဂျိုလ်နီယာ၏ လက်ကိုင်ဖြင့် သူ၏လက်ထဲမှ ထိန်းချုပ်ပြားကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အပူလှိုင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရေတိမ်ပိုင်းတစ်ဖက်တွင် အက်ရှာရာ၏ အရန်တပ်ဖွဲ့က ဒိုင်းကာများနောက်မှ တိုးဝင်လာသည်။

သူမက လှံကို နိမ့်နိမ့်ကိုင်လျက် ကျွန်တော်တို့၏ တည်ဆောက်သူများ ချန်ထားခဲ့သည့် ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားသည်။

ရန်သူ့တပ်မှူးက ပြဿနာကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

လှည်းများကို ဖြတ်ကျော်စေရန် လမ်းကြောင်းကို သူ လျင်မြန်စွာ မဖွင့်နိုင်။ ကျွန်တော်တို့လူတွေက လှည်းဘေးရှိ ကမ်းပါးကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် လှည်းများကိုလည်း ပြန်ဆုတ်ခိုင်း၍ မရနိုင်ပေ။

သူက နောက်တန်းတပ်ကို ရှေ့တက်လာရန် အမိန့်ပေးပြီး လမ်းမပေါ်သို့ တမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

သူသာ အချိန်ဆွဲထားနိုင်လျှင် အကူတပ်များ ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သော်ကတော့ သူ့ကို ထိုအချိန်မျိုး ပေးရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိပါ။

အက်ရှာရာ၏ တပ်ဖွဲ့က ခြေလျင်တပ်များကို ဖိအားပေးထားစဉ် သူမက လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ ကျောက်စရစ်သဲသောင်ပြင်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်ကူးသွားသည်။

ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်ပုခုံးများ နာကျင်လာသည်အထိ ရန်သူ့လေးသမားများဘက်သို့ လေပြင်းကို တားဆီးထားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျွန်တော်တို့၏ ဘယ်ဘက်မှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အင်ဂျင်နီယာသုံးဦးက ကျောက်တုံးများကြားတွင် တိုင်ချွန်အသစ်များကို စိုက်ထူထားလိုက်ကြသည်။

သူတို့က နစ်မြုပ်နေသည့် လှည်းအောက်ရှိ ရေခဲပြင်ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြသည်။

သူတို့က ထိုအပြောင်းအလဲကို လက်နက်အဖြစ် မသုံးနိုင်မီ ကျွန်တော် ရေခဲပြင်ကို အေးခဲမှုမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လှည်းက ရွှံ့နွံထဲသို့ ပို၍ နစ်ဝင်သွားသည်။

လှည်းရိုးကျိုးသွားသည့်အသံကို မြစ်ရေစီးသံထက်ပင် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သော်နှင့် အနီးဆုံးရှိ အင်ဂျင်နီယာများက ကိရိယာများကို စွန့်ပစ်ပြီး လက်မြှောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အက်ရှာရာ၏ လူများက ရေထဲမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ပေးလိုက်သည့်အခါ ရေကူးလမ်းရှိ ခြေလျင်တပ်များကလည်း ဒိုင်းကာများကို ပစ်ချလိုက်ကြသည်။

တပ်မှူးက သူ့ပတ်လည်တွင် စုစည်းနိုင်သေးသည့် စစ်သားများနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

လမ်းမကြီးအလွန်ရှိ သစ်တောများထဲအထိ ကျွန်တော်တို့ နောက်မလိုက်တော့ပါ။

မြစ်ကမ်းပါးက ကျွန်တော်တို့လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လှည်းများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည့်နေရာတွင်ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်မှ ဒဏ်ရာရသူများကို အကူအညီပေးရန် လိုအပ်သည်။

ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။

ကျွန်တော် လေကို ငြိမ်သက်စေလိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော့်မေးရိုး နာကျင်သည်အထိ သွားတွေကို အတင်းစေ့ထားမိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သော်က ခါးအထိ ရွှံ့များပေကျံလျက် ကျောက်စရစ်သဲသောင်ပြင်မှတစ်ဆင့် ပြန်လျှောက်လာသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ရေခဲပြင်က ပျက်သွားတာပဲ" ဟု သူမက ဆိုသည်။

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက ရေထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာသည့် အကျဉ်းသားများဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကံကောင်းတာက ဒါက ကာကွယ်ရေးတစ်ခုလုံးတော့ မဟုတ်ဘူး"

ကျွန်တော် မောပန်းစွာ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီစကားကို မနက်ဖြန်မှ ပြောလို့လည်း ရတာပဲ"

"ခင်ဗျားက အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြန်ပြောဖို့ စကားလုံးတွေ စဉ်းစားထားမိမှာပေါ့"

ကျွန်တော်တို့ဘက်မှ စစ်သားနှစ်ဦး ကျဆုံးသည်။

ကိုးဦး ဒဏ်ရာရရှိသည်။ တစ်ဦးမှာ အနီးဆုံး လှည်းလမ်းမအထိ တစ်လမ်းလုံး ထမ်းပိုးသွားရမည်ဖြစ်သည်။

ရန်သူဘက်က အရှေ့ဘက်လမ်းကြောင်းတွင် အလောင်းများစွာ၊ အကျဉ်းသား ၂၆ ဦးနှင့် ထောက်ပံ့ရေးလှည်းနှစ်စီးလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ရသည်။

ကျွန်တော်တို့သည် သူတို့ဘက်မှ ဒဏ်ရာရသူများကို ကျွန်တော်တို့၏ ဒဏ်ရာရသူများနှင့်အတူ စုစည်းထားလိုက်သည်။

မသိရှိရသေးသည့် ကိရိယာများနှင့် ပတ်သက်၍ ဆဲလ်ဒရစ်၏ ညွှန်ကြားချက်များက အင်ဂျင်နီယာများနှင့်အတူ ပါလာပြီး ကျွမ်းကျင်သူများက အားဖြည့်ပြားများကို သီးခြားခွဲထုတ်မပေးမချင်း မည်သူမျှ မထိကြပါ။

သိမ်းဆည်းရမိသည့် ပစ္စည်းကိရိယာများက ရန်သူ နောက်ထပ် ဘာတွေကို ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်နေသည်ကို နားလည်စေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ကျွန်တော်သည် ပျက်စီးသွားသည့် လှည်းဘေးတွင် ရပ်နေစဉ် လုပ်သားများက ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်းမပြုမီ အမှတ်အသားပြုနေကြသည်။

ဒီအောင်ပွဲက ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဓာတ်ဖြင့် လူများကို တွန်းထုတ်ခဲ့ရသည့် အောင်ပွဲထက် ပိုမိုခံစားမှု ကွဲပြားသည်။

ဒီအောင်ပွဲက မှောင်မိုက်ထဲတွင် သစ်သားအတားအဆီးများကို ချထားခဲ့သူများ၊ အင်ဂျင်နီယာများ ဘယ်ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသည်ကို သတိပြုမိသည့် ကင်းစောင့်အမျိုးသမီး၊ ပထမဆုံး အတားအဆီး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမည်ကို သိရှိသည့် စစ်သားများအားလုံး၏ အောင်ပွဲဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်က အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

သူတို့လည်း အတူတူပင်။

နေဝင်ပြီးနောက် စလေးဖော့ဒ်တွင် ရန်နစ်က ကျွန်တော်တို့ကို လာတွေ့သည်။

သူ့သမီးနှစ်ယောက်မှာ အိမ်သို့ ပြန်မရောက်သေးပါ။ ခေါင်မိုးပြင်ဆင်မှုမှာ မပြီးပြတ်သေးသလို ရေတွင်းစစ်ဆေးမှုကြောင့်လည်း နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာရန် စီစဉ်ထားသည်မှာ ကြန့်ကြာနေသည်။

ဆောက်လုပ်ရေးသမားများက သေချာဂရုစိုက်လုပ်ဆောင်နေသည်ကို သိလိုက်ရ၍ စိတ်သက်သာရာရသွားကြောင်း ဝန်ခံခြင်းမပြုမီ သူက ထိုအကြောင်းနှစ်ခုကို တစ်မိနစ်ခန့် ညည်းတွားနေခဲ့သည်။

"သူတို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်နိုင်ပါတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "တစ်ခေါက်တည်းနဲ့ အပြီးသတ် ပြန်လာနိုင်ရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့"

ကျွန်တော်တို့ ပြုပြင်ထားသည့် တံတားပေါ်တွင် အတူတူ လျှောက်သွားကြသည်။

မြစ်ရေက တံတားအောက်မှ စီးဆင်းနေပြီး သစ်ခေါက်အပိုင်းအစများနှင့် စက်ရုံမှ ထွက်လာသည့် အမြှုပ်အနည်းငယ်ကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

တစ်ဖက်ကမ်းတွင်မူ တံခါးပြန်တပ်ထားသည့် အိမ်တစ်အိမ်၌ မီးအိမ်တစ်ခု လင်းထိန်နေသည်။

လမ်းမတစ်လျှောက်တွင် ပြတင်းပေါက် အလွတ်များ ရှိနေသေးသည်။

ပေါင်မုန့်နံ့ကလည်း သင်းပျံ့နေသည်။

ရန်နစ်က တံတားအလယ်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ထိုအိမ်ဘက်သို့ ကြည့်သည်။

"မုန့်ဖုတ်သမား ပြန်ရောက်နေပြီပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။

စစ်ဘေးရှောင်နေစဉ် မုန့်နှစ်များကို သယ်ဆောင်ကာ ရင်ပြင်ထဲသို့ ဝင်လာသည့် ထိုလူကို ကျွန်တော် သတိရမိသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ"

ကျွန်တော်တို့ ခဏမျှ ရပ်နေပြီးနောက် ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။

နောက်တစ်ရက် မနက်တွင် ကျွန်တော် ဂရေးကိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျွန်တော် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို မတွေ့မီ ဒဏ်ရာရသူများကို အရင်သွားတွေ့သည်။ အယ်ဒရီယာနာကတော့ အီလီဇာကို တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများ ပေးအပ်ပြီး ဆဲလ်ဒရစ်ကို လှည်းထဲမှ ရရှိသည့် ပစ္စည်းစာရင်းကို အပ်နှံပြီးသည်အထိ စောင့်နေသည်။

ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော့်အင်္ကျီပေါ်က ရွှံ့တွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဲဒီမြစ်ကို စပြီး မုန်းလာပြီ"

"သူက အသုံးဝင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပါတယ်"

"သန့်ရှင်းတာတော့ မပါဘူးထင်တယ်"

ကျွန်တော် သူမပါးကို နမ်းလိုက်ရာ ကျွန်တော့်ဆံပင်မှ ရေစက်အေးအေးလေးတစ်စက် သူမလည်ပင်းပေါ်သို့ ကျသွားသဖြင့် သူမက ညည်းတွားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမက ရယ်မောနေဆဲပင်။

အပေါ်ထပ်တွင် ရွှံ့ဖြင့်လုပ်ထားသည့် သိုးရုပ်က နောက်ကျောနံရံပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဂျူလီယန်၏ လှေငယ်လေးမှာလည်း အနားတွင် ရှိနေပြီး လှေဦးနားတွင် သစ်သားမီးအိမ်လေးတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။

ကျွန်တော် ထွက်ခွာသွားတာ နှစ်ရက်တောင် မပြည့်သေးပါ။

လပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသွားခဲ့သလိုမျိုး ထိုပစ္စည်းလေးများကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။

ထိုညနေတွင် နယ်လာက မိသားစုနှင့်အတူ ညစာစားသည်။

သူမနှင့်အတူ ရောက်လာသည့်အဖွဲ့မှ အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ဦးအနီးတွင် သူမအတွက် အခန်းတစ်ခန်း ပေးထားသည်။ မေရီက အလုပ်လုပ်လိုသူများအတွက် အလုပ်ရှာပေးထားပြီး ဒဏ်ရာရသူများအနေဖြင့် အကြွေးတင်နေသည်ဟု မခံစားရစေဘဲ အနားယူနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောထားသည်။

နယ်လာက ဥယျာဉ်ခြံမြေတွင် ကူညီပေးလိုသည်။

ဟယ်လီနာက သူမကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းများကို ပြုစုနေသူများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီးဖြစ်သည်။

လစ်ဘက်က လိုင်ရာဒွန်ရှိ နှင်းဆီပင်မှာ မီရယ်လ် ပြောသလိုမျိုး ထိန်းကျောင်းရ ခက်ခဲပါသလားဟု သိချင်နေသည်။

"ပိုတောင် ဆိုးပါသေးတယ်" ဟု နယ်လာက ပြောသည်။

မီရယ်လ်က စက္ကန့်ပိုင်းလောက် အမျက်ထွက်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဂျူလီယန်က ပန်းကန်ဘေးတွင် စာအုပ်ကို တင်ထားလျက် နားထောင်နေပြီး ဂယ်ရစ်က မှင်အစက်အပြောက်များနှင့် ညစာမှာ နေရာသီးခြားစီ ရှိသင့်ကြောင်း သတိပေးမှသာ စာအုပ်ကို ဘေးစားပွဲသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ကလေးက စာအုပ်ကို ရွှေ့လိုက်သော်လည်း နားထောင်နေဆဲပင်။

ညစာစားပြီးနောက် သူက ကျွန်တော့်ကို တစ်ယောက်တည်း စကားပြောခွင့်ရှိမလားဟု မေးသည်။

ကျွန်တော်တို့ ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ထိုင်နေကြပြီး ကျန်သူများမှာ ကပ်လျက်အခန်းတွင် ရှိနေကြသည်။

"နယ်လာက လူတွေက အမေကို ဘုရင်မလို့ပဲ ခေါ်နေကြတုန်းပဲတဲ့" ဟု သူက စပြောသည်။

"ကျွန်တော် မအံ့ဩပါဘူး"

"ပြီးတော့ သူတို့က အဖေ့ကိုလည်း အမှတ်ရနေကြတယ်တဲ့"

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဂရုတစိုက် ယှက်ထားလိုက်သည်။

"တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့ကို ကူညီပေးနိုင်ဖို့ဆိုရင် စင်တွေပြင်ရုံထက် ပိုတဲ့အရာတွေကို ကျွန်တော် သင်ယူထားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက သင်ခန်းစာတွေပဲ ဖြစ်နေတာမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် မလိုချင်ဘူး"

ကျွန်တော် ဥယျာဉ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဂယ်ရစ်ဂရေးက ကာရိုကို သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းကို သုံးပတ်လောက် ပတ်ပြေးခိုင်းနေသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီလို မဖြစ်ရအောင် ကျွန်တော်တို့ သေချာလုပ်ပေးရမှာပေါ့"

ဂျူလီယန်က ကျွန်တော့်အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်သည်။

"အဘိုးက ဂိုဒေါင်စာရင်းတွေနဲ့ စတင်နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ တစ်နာရီလောက်ပဲ"

"ဒါကတော့ သင့်တော်ပါတယ်"

"ပြီးတော့ လက်ဇန်းဒါးကလည်း ကောင်စီတွေအကြောင်း သူတို့ကို မေးလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်"

"အဲဒါလည်း သင့်တော်ပါတယ်"

သူက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဘာသင်ပေးမှာလဲ"

ကျွန်တော် လမ်းကြောင်း၊ လှည်းများ၊ နှင့် စစ်တပ်တစ်ခုရှေ့တွင် ကျွန်တော့်၏ အဟောင်းအတားအဆီးများ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့သည့် ထိုအချိန်အခါကို ပြန်တွေးမိသည်။

"ကိုယ့်ထက် ပိုသိတဲ့သူကို ဘယ်လိုမေးရမလဲဆိုတာကိုပေါ့"

သူက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အဲဒါက သင်ခန်းစာတစ်ခုမှ မဟုတ်တာ"

"ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အရမ်းကို ကြာညောင်းခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပါ"

သူ့အပြုံးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ ရယ်မောလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အက်ဗလင်က အိပ်ရာဘေးတွင် ခေါက်ထားသည့် စာရွက်တစ်ရွက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂျူလီယန်က နယ်လာ၏ ဥယျာဉ်အကြောင်း ဖော်ပြချက်ကို ကူးရေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အက်ဒရီယာနာအနေဖြင့် သူမ စာဖတ်ချင်သည့်အခါတိုင်း သူ့စာအုပ်ကို ငှားစရာမလိုစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

စာရွက်အောက်ခြေတွင် သူက သစ်တော်သီးပင်ကို ပုံဆွဲထားသည်။

၎င်းမှာ ဘေးနားရှိ နန်းတော်နံရံထက် ပိုကြီးနေပြီး မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် သီးနေသည့် အသီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အက်ဒရီယာနာက ကိုင်းတစ်ခုကို သူမလက်ချောင်းဖြင့် လိုက်ဆွဲကြည့်သည်။

"သူက ဒီသစ်ပင်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံးလို့ အမြဲပြောနေကျပဲ"

"တကယ်ရော အကြီးဆုံးလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

သူမက ကျွန်တော့်ကို အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ကြည့်သည်။

"သူ့အတွက်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့"

အက်ဗလင်က သူမ၏ တစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် အတူတူ ဖတ်ကြသည်။

ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွင် လိုင်ရာဒွန်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ထိုသစ်ပင်က ရှိနေဦးမည်ဟု ကျွန်တော် ကတိမပေးနိုင်ပါ။

ထိုခရီးစဉ်က မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်မည်ကိုလည်း ကျွန်တော် ကတိမပေးနိုင်ပါ။

သို့သော် ထိုသစ်ပင်အောက်ရှိ ပန်းခင်းများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသည့် လူများ ရှိနေသည်။ ကယ်ဆယ်ထားနိုင်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းသေတ္တာထဲတွင် အမည်နာမများ ရှိနေသည်။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ထဲတွင်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် လုပ်ကိုင်လိုသည့် အလုပ်ကို မရွေးချယ်မီ ဘာတွေသင်ယူနိုင်မလဲဟု စတင်မေးမြန်းနေသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

အက်ဒရီယာနာက စာရွက်ကို ဂရုတစိုက် ခေါက်ပြီး ရွှံ့ဖြင့်လုပ်ထားသည့် သိုးရုပ်လေးဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက အက်ဗလင်၏ လက်နှင့် ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

မီးအိမ်များကို ဆီဖြည့်ရန် လိုအပ်သည့်အချိန်အထိ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။