ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

347

အခန်း (၃၄၇) - ဖွင့်လှစ်ပေးမည့် လက်

သတင်းပေးပို့သူက သစ်သားတုံးတစ်တုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ကျွန်တော် ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုသစ်သားတုံးမှာ ကောင်စီစားပွဲပေါ်၌ ရှိနေပြီး စလေးဖော့ဒ်မြစ်ထဲမှ ဆယ်ယူထားသည့်အတိုင်း စိုစွတ်နေဆဲပင်။ ၎င်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် သံကွင်းတစ်ခုကို ရိုက်သွင်းထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကြိုးတစ်ချောင်း တွဲလောင်းကျနေသည်။

“မျောတံတားတစ်စင်းပါ” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။ “အော်ဒယ်ရဲ့လူတွေက မြစ်အောက်ပိုင်းမှာ ဒါကို ဆယ်ယူရရှိခဲ့တာပါ။ ရန်သူတွေက အရှေ့ဘက်ကမ်းမှာ အကာအကွယ်ယူပြီး တံတားအပိုင်းအစတွေကို ဆက်စပ်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ်”

ကျွန်တော် သစ်သားတုံးကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

အသစ်ခုတ်ထားသော သစ်သားတုံးများ၊ ကြမ်းတမ်းစွာ ချိတ်ဆက်ထားပုံများ။ ဤကဲ့သို့သော အပိုင်းအစများစွာကို ဆက်စပ်လိုက်လျှင် စစ်စက်ကြီးများကို တင်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ခြေလျင်တပ်သားများ ဖြတ်ကူးရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။

“ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ”

“မိုးမလင်းခင် တစ်ကြိမ်တော့ ကြိုးစားလာလိမ့်မယ်လို့ အော်ဒယ်က ခန့်မှန်းထားတယ်”

သော (Thor) က ဒဏ်ရာမရသေးသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်ခံစာကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အက်ဗလင်က အခြားအစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ကြည့်ပြီးဖြစ်၍ သူမ၏ သဘောထားကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

“သူ့ဆီမှာ သင့်တော်တဲ့လူတွေ ရှိနေပါတယ်” ဟု သော (Thor) က ဖတ်ပြီးနောက် ပြောသည်။ “သူတောင်းထားတဲ့ အပိုကြိုးတွေ၊ မီးအိမ်တွေနဲ့ လေးသည်တော်တွေကို ပို့ပေးလိုက်ပါ။ တပ်ကင်းတွေကို လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ နောက်ဆုတ်ခိုင်းလို့ရကြောင်း သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ”

ကျွန်တော် မြစ်မြေပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အော်ဆယ်လ် (Orselle) ဘက်ကနေ ပြန်သွားလို့ ရမလား”

“သူက ဖြတ်ကူးမှုကို တားဆီးပြီးပြီ ဒါမှမဟုတ် တပ်ကြောင်းကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးသွားတဲ့အချိန်ကျမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက်နဲ့ ရောက်သွားလိမ့်မယ်”

သူမ အစီရင်ခံစာကို ချလိုက်သည်။

“သူ့ကိုပဲ စစ်ကြောင်းမှူးခိုင်းထားလိုက်ပါ”

ကျွန်တော် စားပွဲပေါ် လက်တင်ကာ ခဏတာ ငြိမ်သက်နေမိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မေလ (၂၁) ရက်၊ နေထွက်ပြီးချိန်တွင် အော်ဒယ်၏ အကြောင်းပြန်ချက် ရောက်ရှိလာသည်။

ရန်သူတို့က အမှောင်ထုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ တံတားအပိုင်းအစများကို ရေထဲမျှောချခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒေသခံတံငါသည်များက လုပ်ဆောင်နေသည့်အသံကို ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် ကြိုးများ ကမ်းစပ်သို့ မရောက်မီပင် အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ ကင်းစခန်းကို သတိပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အစ္စထရန်၏ လေးသည်တော်များက ကြိုးချည်နေသူများကို အဝေးမှ ပစ်ခတ်တားဆီးနေစဉ် အင်ဂျင်နီယာများက ရှေ့ဆုံးအပိုင်းအစကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်တာကိုတော့ ရေစီးကြောင်းကပဲ လုပ်ဆောင်ပေးသွားသည်။

ရန်သူစစ်သားအချို့ ရေထဲသို့ ကျသွားကြသည်။ ရန်နစ်၏ တပ်သားများက မြစ်အောက်ပိုင်းတွင် အသက်ရှင်လျက် (၃) ဦးကို ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အနောက်ဘက်ကမ်းကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

အော်ဒယ်က ကြိုးများ ထပ်မံတောင်းခံလာသည်။ မေရီက နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို နှစ်ခေါက်ဖတ်လိုက်သည်။

“ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင်” ဟု သူမက ပြောသည်။ “ဒီစစ်ပွဲကို ကြိုးဘယ်လောက်ကုန်သွားလဲဆိုတာနဲ့ပဲ အမှတ်ရနေတော့မှာပဲ”

“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ညလုံးပေါက် အမှောင်ထဲတွင် လှေအသံကို နားစွင့်နေခဲ့ရသည့် တပ်သားများလည်း ထိုအတိုင်းပင် ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

စာရင်းမှတ်တမ်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသော အလုပ်ရုံမှာ စင်ဒါဗေးလ် (Cinder Vale) ထက် ပို၍ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားမည်ဆိုပါက အော်ဆယ်လ်၏ ကုန်းတွင်းပိုင်းကာကွယ်ရေးကို ဖိအားပေးနေသော ရန်သူ့တပ်များ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မှနေ၍ မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း လူများကို အသက်ရှင်လျက် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိအောင် ခေါ်သွားရန်မှာမူ ပို၍ ခက်ခဲသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ကျွန်တော်တို့သည် ထိုအလုပ်ရုံအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို လိုအပ်နေသည်။

ကယ်လ်ဒရစ်က ရရှိထားသော မှတ်တမ်းမိတ္တူများကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသည်။ အချို့မှာ တင်ပို့မှု အမျိုးမျိုးနှင့်အတူ တူညီသော အမှတ်အသားများကို ပြသနေသည်။

“ဒါတွေက အရေအတွက်သက်သက် မဟုတ်ဘူး” ဟု သူက ဆိုသည်။ “ဘယ်လိုပုံစံတွေကို အသုံးပြုထားလဲဆိုတာကို ဖော်ပြနေတာ”

“အဖွဲ့အစည်း (Bands) တွေအတွက်လား” ဟု လက်ဇန်ဒါက မေးသည်။

“ပြီးတော့ နဂါးလည်ပင်းပတ်တွေအတွက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မှတ်တမ်းမှာ ပိုကြီးတဲ့ အိမ်ရာတွေအတွက် သီးခြားသတ်မှတ်ချက်တွေ သုံးထားပေမဲ့ အချို့သော နောက်ဆုံးအဆင့် အမှတ်အသားတွေကတော့ တူနေတယ်”

အော်ရီသာ (Aurethar) က ရှေ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား”

“အထောက်အထားပေးနိုင်တာထက် ပိုပြီးတော့တော့ ကျွန်တော် ကတိမပေးနိုင်ဘူး”

နဂါး၏ မေးရိုးများ တင်းသွားသော်လည်း သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အီလာရာက ဆေးရုံမှတ်တမ်းဟောင်းတစ်ခု၏ မိတ္တူကို ကိုင်ကာ သက်ဆရာဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမက ထပ်ခါတလဲလဲ ပါဝင်နေသည့် သင်္ကေတတစ်ခုပေါ်တွင် လက်ညှိုးထောက်လိုက်သည်။

“ဒါက ထိန်းသိမ်းရေးဆိုင်ရာ မှတ်ချက်တစ်ခုပဲ။ အရာဝတ္ထုတစ်ခုလုံးကို မဖြုတ်ချဘဲနဲ့ ဘယ်နေရာမှာ အလုပ်လုပ်နေတာကို ခဏရပ်နားနိုင်မလဲဆိုတာကို နောက်လူကို ညွှန်ပြပေးတာ”

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အပေါက်တစ်ခုလား”

“ဖြစ်နိုင်တယ်။ နန်းတော်က သူတို့ရဲ့ ကိရိယာတွေကို ထာဝရအသုံးခံလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ ပြုပြင်ပေးဖို့ လိုအပ်မှာပဲလေ”

ကယ်လ်ဒရစ်က သူမ၏ စာရွက်ကို မှတ်တမ်းစာအုပ်ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုမနက်ခင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ မျက်ဝန်း၌ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

အီလီဇာ၏ ကင်းထောက်များက အလုပ်ရုံကို (၂) ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အခွန်ကောက်ခံရာ အဆောက်အဦးဟောင်းနှင့် နောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများမှာ လမ်းဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သည်။ ပို၍ သေးငယ်သော တံခါးတစ်ခုမှာမူ ယခင်က စက်ရုံကို စွမ်းအင်ပေးခဲ့သည့် ချောင်းငယ်ဘက်သို့ ဖွင့်ထားသည်။

အစောင့်များ ရှိသည်။ စာရေးဝန်ထမ်းများ ရှိသည်။ အလုပ်ခန်းများကြားတွင် ပစ္စည်းများတင်ထားသော ဗန်းများကို သယ်ဆောင်သွားသူများ ရှိကြပြီး တစ်စုံတစ်ခု လွတ်ကျသွားပါက အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ဂရုတစိုက် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ဘယ်သူတွေက စေတနာနဲ့ လုပ်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ မခွဲခြားနိုင်ဘူး” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။ “အစောင့်တစ်ယောက်က အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်နေတာ မနေ့က တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်အစောင့်တစ်ယောက်ကတော့ သူလွတ်ကျသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကောက်ပေးနေတာ တွေ့ရတယ်”

လက်ဇန်ဒါက ပုံကြမ်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“အညံ့ခံမယ်ဆိုရင် လက်ခံပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မသိမချင်း အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်”

သော (Thor) ခေါင်းညိတ်သည်။

“လူတွေက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ အဲဒီခြံဝင်းက ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်းပြန်ထွက်ခဲ့ကြ”

“သဘောတူတယ်”

ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းပဲ ဦးဆောင်မှာလား”

“မင်းနဲ့ သော (Thor) က စလေးဖော့ဒ်ကနေ အခုပဲ ပြန်ရောက်လာတာလေ။ ဘောလ်ဒါက အော်ဆယ်လ်ကို ထိန်းထားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အစီရင်ခံစာတွေပဲ ဖတ်နေခဲ့တာ”

သူက ပုံကြမ်းကို ခေါက်လိုက်သည်။

“အခု မင်းကို အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ပေးဖို့ အလှည့်ကျပြီ”

ရာ့သ် (Rauth) က သူ့ကို တပ်ဖွဲ့ငယ်တစ်ခုနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားမည်။ ဗာဒါက ထိုဒေသကို ကျွမ်းကျင်သည့် လမ်းပြတစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး အီလီဇာက ထိုနေရာကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည့် ကင်းထောက်များကို တာဝန်ပေးလိုက်သည်။

ကယ်လ်ဒရစ်က လိုက်ပါသွားရန် တောင်းဆိုသည်။ ထိုစကားကြောင့် ဆွေးနွေးမှု ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။

“သူတို့က အလုပ်တွေကို စတင်ဖျက်ဆီးပြီဆိုရင်” ဟု သူက ပြောသည်။ “ဘာကို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ စက္ကန့်ပိုင်းပဲ အချိန်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဒီအခန်းထဲမှာ ထိုင်နေတာထက် ကျွန်တော်က ပိုကောင်းတဲ့ အဖြေပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

သော (Thor) က လက်ဇန်ဒါကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကယ်လ်ဒရစ်ကို ပြန်ကြည့်သည်။

“မင်းက ပထမဆုံး ဝင်ရောက်မယ့်အဖွဲ့ရဲ့ နောက်မှာပဲ နေရမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

“တပ်မှူးက ပြန်ခိုင်းရင် ချက်ချင်းပြန်ရမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကယ်လ်ဒရစ်က “ကျွန်တော် ဖတ်လို့ မပြီးသေးရင်တောင်မှပေါ့” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်မှသာ သူမက အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

အော်ရီသာက ရှေ့ပြေးကင်းထောက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်မည်။ ဆာရက်သ်နှင့် ဒိုရီဗန်တို့က အော်ဆယ်လ်တွင် ကျန်ရစ်မည်။ ထိုနေရာတွင် လည်ပင်းပတ်ထားသော နဂါးကို အဝေးမှ ထပ်မံတွေ့ရှိထားသည်။

၎င်းအတွက် ကျွန်တော်တို့တွင် အဖြေမရှိသေးပါ။ ကယ်လ်ဒရစ် မိတ္တူကူးထားသော စာရွက်များကို သိမ်းဆည်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ အဖြေတစ်ခု ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။

တပ်ဖွဲ့သည် ထိုညနေခင်းတွင် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတို့သည် အော်ဆယ်လ်ကို ဖြတ်၍ အမှောင်ထဲတွင် ခရီးနှင်မည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်ရုံ၏ ပုံမှန်လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကင်းထောက်များက အတည်ပြုပြီးမှသာ ချဉ်းကပ်ကြလိမ့်မည်။

လက်ဇန်ဒါသည် မထွက်ခွာမီ အိုင်ယို (Io) နှင့် သီးသန့်စကားပြောခဲ့သည်။ သူ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ လက်မောင်းအင်္ကျီပေါ်တွင် အနီရောင်ချည်မျှင်လေးတစ်စ စွဲကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျွန်တော် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသွားသည်။

“ဆီရာဖီနာက ကျွန်တော့်ကို အလှဆင်ပေးနေတာ”

“အဲဒီအပိုင်းလေး ကျန်ခဲ့တယ်”

သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည်။

“မဟုတ်ဘူး”

ကျွန်တော် သူ့လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ပြန်လာခဲ့ပါ”

“သူတို့ကို လုံခြုံအောင်ထားပေးပါ”

ထို့နောက် သူ တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ကျွန်တော် ကမ်းရိုးတန်းမြေပုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို လာတွေ့သည်။

“ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု စောင့်နေတာလား” ဟု သူက မေးသည်။

“မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါဆို ဂျူလီယန်က ခင်ဗျား တစ်ခုခုကို ကြည့်ပေးမလားလို့ မေးခိုင်းထားတယ်”

ကျွန်တော် တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာများလဲ”

“ပေတံတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အရာပါ”

ကျွန်တော် သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ ဂျူလီယန်က ကျောင်းခန်းထဲရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဖြန့်ခင်းထားသည်။ ဘေးတွင် ပေတံ၊ ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် ဂယ်ရစ် လုပ်ပေးထားသည့် သစ်သားထောင့်မှန်တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူက အိမ်ပုံတစ်ပုံကို ဆွဲနေသည်။

“လီရာဒွန်အတွက်လား” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။

“မဟုတ်ဘူး။ စလေးဖော့ဒ်က လူတွေအတွက်ပါ။ အဘိုးပြောတာက အိမ်တွေကို ပြုပြင်ဖို့ဆိုရင် အမိုးတွေကို အရင်တိုင်းတာရမယ်တဲ့”

ဂယ်ရစ်က ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပေးသည်။

“လက်သမားတစ်ယောက် ဘယ်လိုစလုပ်ရမလဲလို့ သူ မေးထားတာ”

ဂျူလီယန်က မညီမညာဖြစ်နေသော နံရံနှစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“အရာအားလုံးက မညီမညာ ဖြစ်နေတာကို အရင်ရှာရတာပဲတဲ့”

“အကောင်းဆုံး ပထမဆုံး သင်ခန်းစာပဲ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။

သူက ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်သည်။

“အိမ်တွေက အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေဦးမှာလား”

“အချို့တော့ ရှိနေမှာပါ။ အချို့ကတော့ ပြန်ဆောက်ရလိမ့်မယ်”

သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပေတံကို ရွှေ့လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် နှစ်မျိုးလုံးကို သင်ယူထားမှ ဖြစ်မယ်”

ဂယ်ရစ်က သူ့ခေါင်းပေါ်မှတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။

သင်ခန်းစာ မပြီးဆုံးမီ ကလေးငယ် (၄) ဦး ရောက်လာကြသည်။ ကာရိုးက ပုံကို စစ်ဆေးပြီး မြင်းတွေ ဘယ်မှာနေသလဲဟု မေးသည်။ ဂယ်ရစ် ဂရေးကမျှော်စင်တစ်ခု လိုချင်သည်။ ဆီရာဖီနာက နှစ်ခု လိုချင်သည်။ အစ်ဂ်နာရှပ်စ်က သစ်သားရုပ်သေးရုပ်လေးကို စာရွက်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး သူပင်ပန်းနေပြီဟု ကြေညာသည်။

ဂျူလီယန်က ရုပ်သေးရုပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အိမ်ထဲတွင် စတုဂံပုံစံလေးတစ်ခု ဆွဲလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အိပ်ရာပေါ့”

ကလေးငယ်တွေက ဗိသုကာပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတောင် ခေါင်းကိုက်သွားစေမယ့် အကြံဉာဏ်တွေကို ပေးနေကြချိန်မှာ ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေမိသည်။

ပြတင်းပေါက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အငြင်းပွားနေကြတာ နာရီဝက်လောက် ရှိပြီ။

နောက်ဆုံးတော့ သတင်းစကားပါးသူ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်အတွေးတွေက တခြားနေရာ ရောက်နေတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်မိတော့သည်။

အလုပ်ရုံမှာ မြေအောက်ခန်း ရှိသည်။

အဲဒါက အစီရင်ခံစာထဲက ပထမဆုံး အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်ပဲ။

ဒုတိယအချက်ကတော့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ အကျဉ်းသားတွေ ရှိနေတာပဲ။

ကင်းထောက်တစ်ယောက်က လေဝင်ပေါက် အသေးလေးတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် ချောင်းဆိုးသံကို ကြားလိုက်ရပြီး အလင်းရောင်ရှိတဲ့ဘက်ကို လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

လက်ဇန်ဒါက ဝင်ရောက်မယ့် အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

သူက ရေချောင်းဘက်ကနေတစ်ဆင့် အကျဉ်းသားတွေဆီ ချဉ်းကပ်နိုင်တဲ့အထိ စောင့်နေမှာဖြစ်ပြီး၊ ရာ့သ်ကတော့ လမ်းဘက်က တံခါးကို ထိန်းချုပ်ထားလိမ့်မည်။

ဒီလို ကြန့်ကြာမှုကြောင့် နောက်ထပ်ညတစ်ညကို အပြင်မှာပဲ ကုန်ဆုံးရတော့မည်။

ကျွန်တော် အစီရင်ခံစာကို အိုင်ယိုဆီ ကိုယ်တိုင်သွားပေးသည်။

သူမက တစ်ခေါက်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဥယျာဉ်ထဲက ကလေးတွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“သူ ပြတင်းပေါက်တွေကို ရေတွက်ခဲ့မှာပဲ” ဟု သူမက ပြောသည်။

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

“ပြီးတော့ တံခါးတွေရောပေါ့။ ကင်းထောက်တွေကိုလည်း အရာအားလုံးကို နှစ်ခါစီ မေးခဲ့မှာပဲ”

ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမက စာရွက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် သူသွားလုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို သူလုပ်ပါစေတော့”

သူမရဲ့ လေသံက တည်ငြိမ်နေသည်။

သူမက စာရွက်ကို လက်ထဲမှာ ကြာကြာလေး ကိုင်ထားသည်။

သူတို့သည် မေလ (၂၃) ရက်၊ အရုဏ်မတက်မီအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကိုတော့ နောက်ပိုင်းမှ သိရသည်။ အစီရင်ခံစာတွေထဲမှာ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူညီကြပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေမှာတော့ တူညီနေကြသည်။

ရာ့သ်က လမ်းဘက်က တံခါးကို အရင်ရောက်သည်။ အစောင့်တွေကတော့ တိုက်ပွဲအနည်းငယ်အပြီးမှာပဲ လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။

ချောင်းဘက်ကအဖွဲ့က မြေအောက်ခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ချိန်မှာ လက်ဇန်ဒါက အလုပ်လုပ်တဲ့ အခန်းတွေထဲကို ဝင်သွားသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က ခေါင်းလောင်းတီးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ယောက်က စာရွက်တွေကို မီးသွေးဖိုထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ကြီးကြပ်နေတဲ့ စာရေးဝန်ထမ်းက ခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ ချထားတဲ့ ကိရိယာတွေကို နှိုးဆော်ဖို့ ကြိုးစားသည်။

ကယ်လ်ဒရစ်က အောက်ထပ်က အကျဉ်းသားတွေဆီ မရောက်ခင်မှာပဲ ထိုစက်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အလုပ်လုပ်နေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူက စာရင်းကိုင်အခန်းရဲ့ နောက်ဘက်က လမ်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားတဲ့ စာရေးဝန်ထမ်းကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

လက်ဇန်ဒါက ကင်းထောက်တွေကို လမ်းမအထိ လွှတ်လိုက်ပြီး ရန်သူ့မြင်းစီးသူရဲတွေ လမ်းပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အကျဉ်းသား (၂၆) ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

လမ်းမလျှောက်နိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာရ စစ်သားတစ်ယောက်လည်း ပါသည်။

သူတို့ ပြန်ထွက်လာရတော့မည်။

အလုပ်ရုံက စာရေးဝန်ထမ်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူတို့နဲ့အတူ ဆန္ဒအလျောက် လိုက်ပါလာသည်။

သူမက သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ရင်ဘတ်မှာ ပိုက်လျက် ကယ်လ်ဒရစ်ဆီ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ရာ့သ်ရဲ့ အပြောအရ သူမက အလွန်တုန်ရီနေတဲ့အတွက် သေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေတောင် အသံမြည်နေသည်ဟု ဆိုသည်။

“ဒီကွင်းတွေကို ဖျက်လိုက်ရင် သူတို့ကို ထိခိုက်မိလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။

“ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်” ဟု ကယ်လ်ဒရစ်က ပြန်ဖြေသည်။

သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်သည်။

ထို့နောက် သေတ္တာကို သူ့လက်ထဲ အတင်းထိုးပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒါတွေကို ယူသွားလိုက်”

ထဲမှာတော့ ပြုပြင်ရေး ကိရိယာတွေ၊ ထွင်းထုထားတဲ့ ပြားတွေနဲ့ အနားသတ်တွေမှာ ဆီစွန်းနေတဲ့ စာအုပ်ကျဉ်းကျဉ်းလေး တစ်အုပ် ပါဝင်သည်။

ကယ်လ်ဒရစ်က သူတို့ရဲ့ စီစဉ်ထားပုံကို အမှတ်အသား မလုပ်ရသေးခင်အထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပစ္စည်းတွေကို ခွဲမကိုင်ခိုင်းခဲ့ပေ။

စာရေးဝန်ထမ်းမိန်းကလေးက ဘယ်ပစ္စည်းကို အရင်အမှတ်အသား လုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပြသည်။

ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမ စကားမပြောတော့ပေ။

သူတို့သည် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ထဲက (၄) ယောက် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ သေဆုံးသူတော့ မရှိပေ။

ကယ်တင်လာတဲ့ အကျဉ်းသားတွေထဲက တစ်ယောက်က သတိလစ်နေပြီး အက်ဗလင်က အီလင်ကို ဘေးမှာထားကာ ထမ်းစင်ဆီ ချက်ချင်းသွားသည်။

စာရေးဝန်ထမ်းမိန်းကလေးကတော့ အစောင့်တွေရဲ့ အထိန်းအကွပ်နဲ့ ဝင်လာသည်။

သူမက လက်ခံတဲ့ခန်းမကို ကြည့်လိုက်တာ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စီရင်ချက်ချလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပုံရသည်။

အီလီဇာက သူမဆီ သတိကြီးကြီးနဲ့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

“မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”

“နီရစ်ပါ”

“မင်းအတွက် အစားအသောက်နဲ့ အခန်းတစ်ခန်း စီစဉ်ပေးမယ်။ အလုပ်ရုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းကို မေးစရာရှိသေးတယ်”

နီရစ်က ကယ်တင်လာတဲ့ အကျဉ်းသားတွေဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။

“ကျွန်မ အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ”

“ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်”

“ကျွန်မ အရေအတွက်တွေကို ရေးခဲ့တာပါ”

အီလီဇာရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲမသွားပေ။

“ဒါဆိုရင် အဲဒါတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းကို မေးမြန်းပါ့မယ်”

သူမသည် အစောင့်များနှင့်အတူ ထွက်သွားသည်။

သူမ အလုပ်ရုံမှာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ဒီသေတ္တာကို ယူလာပေးခြင်းကပဲ အဖြေအားလုံးကို ပေးပြီးသားဆိုတာ ဘယ်သူမှ သူမကို မပြောခဲ့ကြပေ။

ဘယ်သူကမှလည်း သူမကို မရိုက်နှက်ခဲ့ကြပါ။

လက်ဇန်ဒါက ဆေးရုံဆောင် တံခါးဝမှာ အိုင်ယိုကို တွေ့လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် စကားမပြောဘဲ ပွေ့ဖက်လိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်မှာ စွဲကပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ အနီရောင်ချည်မျှင်လေးကို ထိလိုက်သည်။

“ရှင် ဒါကို သိမ်းထားတာပဲ”

“ဒီအရာကို ဖန်တီးတဲ့သူကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် အလုပ်မျိုး မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးမို့လို့ပါ”

အိုင်ယို တစ်ချက်ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ကို ထပ်ပြီး ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ကျွန်တော် သူတို့ကို ထိုနေရာမှာပဲ ထားခဲ့ပြီး ကယ်လ်ဒရစ်ကို သွားရှာလိုက်သည်။

စာအုပ်ထဲမှာ ဆာ့တာ့ရဲ့ တပ်မတော်က အကျဉ်းသားအားလုံးကို လွှတ်ပေးနိုင်မယ့် အမိန့်မျိုး မပါဝင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး လက်တွေ့ကျတဲ့၊ ပိုပြီး အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါဝင်သည်။

အချို့သော ထိန်းချုပ်မှုပုံစံတွေကို ဘယ်လိုဖျက်သိမ်းရမလဲဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေပဲ ဖြစ်သည်။

သက်ဆရာက ကယ်လ်ဒရစ်ဘေးမှာ ထိုင်ဖတ်နေသည်။ အီလာရာက ရှေးဟောင်းသင်္ကေတတွေကို ခေတ်သစ်အတိုကောက်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရာမှာ ကူညီပေးသည်။ ကက်စတယ်လန်က ကိရိယာတွေကို အသုံးမပြုရသေးတဲ့ အကျဉ်းသားတွေဆီမှာ မစမ်းသပ်ခင် စာမျက်နှာတိုင်းကို မိတ္တူကူးထားသည်။

ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ထိန်းချုပ်ကိရိယာတွေနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေသည်။

(၂) ခုကတော့ ကိုက်ညီသည်။

ညနေခင်းမှာတော့ ကယ်လ်ဒရစ်က အော်ဗင် သူ့ကို စကားပြောပေးမလားဟု မေးသည်။

သူ ရှင်းပြနေချိန်မှာ ကျွန်တော် အနားမှာ ရှိနေခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ချထားတဲ့ နယ်နိမိတ်က အမိန့်ကို ကြားဖြတ်တားဆီးပေးနိုင်တယ်” ဟု သူက ပြောသည်။ “ဒါက အပြစ်ပေးတဲ့ မှော်စနစ်ကို မနှိုးဆော်ဘဲနဲ့ တွယ်ချိတ်ကို ဖြုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

အော်ဗင်က သူ့လက်ထဲက ကိရိယာလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား”

“အဲဒီပုံစံအတိုင်းပဲ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ ကွင်းတစ်ခုမှာတော့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အော်ဗင်ရဲ့ ကွင်းကိုလည်း အမှတ်အသားတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးပြီးပြီ။ အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက်တော့ မပြောနိုင်ဘူးပေါ့”

“ဟုတ်ကဲ့”

အော်ဗင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“မလုပ်ခင်မှာ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို အရင်ပြောပြပါ”

ကယ်လ်ဒရစ်က သူ့ထိုင်ခုံကို ပိုနီးအောင် ဆွဲလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

အက်ဗလင်က အော်ဗင်ရဲ့ နောက်တစ်ဖက်မှာ ထိုင်နေသည်။

သက်ဆရာက နယ်နိမိတ် အမှတ်အသားတွေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကယ်လ်ဒရစ်က သတ္တုပေါ်က ပျက်စီးနေတဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် အထင်မှားခဲ့ရတဲ့ အပေါက်ငယ်လေးထဲကို ကိရိယာကို ထည့်လိုက်သည်။

သူက အထဲမှာ ဘာတွေခံစားရသလဲဆိုတာကို ရှင်းပြဖို့ နှစ်ခါလောက် ရပ်လိုက်သည်။

အော်ဗင်က နံရံကို စိုက်ကြည့်ရင်း နားထောင်နေသည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခု မြည်သံထွက်လာသည်။

ကွင်းတစ်လျှောက်မှာ အလင်းတန်းပါးပါးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အော်ဗင် တွန့်သွားသည်။

အက်ဗလင်က သူ့လက်ကို မတင်းကျပ်ဘဲ တည်ငြိမ်အောင် ကိုင်ထားပေးသည်။

အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကယ်လ်ဒရစ် စောင့်နေသည်။

တိတ်တိတ်ကလေး ရေတွက်သည်။

ထို့နောက် တွယ်ချိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ကွင်းက ကွာကျသွားသည်။

အောက်မှာတော့ အရေပြားက ဖြူဖျော့ပြီး အမာရွတ်တွေ ထင်ကျန်နေသည်။

အော်ဗင်က အဲဒါကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

နောက်လက်တစ်ဖက်နဲ့ ထိတွေ့ကြည့်သည်။

“ပြီးသွားပြီလား”

ကယ်လ်ဒရစ်က သူရှေ့က အဝတ်ပေါ်မှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ သတ္တုကို စစ်ဆေးသည်။

“ဒီကွင်းက အခုဆိုရင် မင်းကို မအမိန့်ပေးနိုင်တော့ဘူး”

အော်ဗင်က လွတ်မြောက်သွားတဲ့ လက်တွေပေါ်ကို နဖူးတင်လိုက်သည်အထိ ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။

သူ ငိုနေချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ငြိမ်သက်နေလိုက်ကြသည်။

လုပ်စရာတွေကတော့ ကျန်သေးသည်။

အခြားပုံစံတွေကိုလည်း စစ်ဆေးဖို့ လိုသေးသည်။ အကျဉ်းသားသစ်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ထိန်းချုပ်ကိရိယာတွေ ပါရှိသည်။ စာအုပ်ထဲမှာ ပိုကြီးတဲ့ ချုပ်နှောင်မှုဘောင်တွေအကြောင်း ရည်ညွှန်းထားပေမဲ့ တည်ဆောက်ပုံ အပြည့်အစုံတော့ မပါဝင်ပေ။

အော်ရီသာက ညနက်တဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ အဲဒီစာမျက်နှာတွေကို ဖတ်နေသည်။

ပုံတစ်ပုံမှာတော့ လည်ပင်းကွင်းရဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး အစိတ်အပိုင်းတွေက မေးရိုးအောက်မှာ ဘယ်လိုရှိနေသလဲဆိုတာကို ပြထားသည်။

“အဲဒီနားအထိ ကပ်ဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်” ဟု သူက ပြောသည်။

နဂါးက ဆာရက်သ်ကို ဝေးဝေးနေဖို့ ပြောခဲ့တာကို ကျွန်တော် သတိရလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီရောက်ရင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်စရာတစ်ခုခုတော့ ရှိလာပြီ”

သူက စာမျက်နှာရဲ့ အစွန်းကို ထိလိုက်သည်။

“ဗေးလ်လစ်ဆီ မိတ္တူတစ်စောင် ပို့လိုက်ပါ”

မေရီက အဲဒီတောင်းဆိုချက်ကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ အခန်းကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အက်ဒရီယာနာက ညစာ နောက်ကျကျလေးနဲ့ စောင့်နေသည်။

အက်ဗလင်က အော်ဗင်ကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ဆီ လာပူးပေါင်းသည်။

“သူက အဲဒီ အဖုံးအစလေးကို သိမ်းထားချင်တယ်လို့ ပြောတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “သန့်ရှင်းတဲ့ အပိုင်းလေးကိုပေါ့”

“ဘာလို့လဲ” ဟု အက်ဒရီယာနာက မေးသည်။

“သူ အဆင်သင့်မဖြစ်မချင်း အမာရွတ်တွေကို ဖုံးထားဖို့လေ”

ကျွန်တော်တို့ ခဏလောက် တိတ်တိတ်ကလေး စားသောက်ကြသည်။

ထို့နောက် အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ ဇွန်းကို ချလိုက်သည်။

“ရှင် မွေးနေ့က ငါးရက်ပဲ လိုတော့တယ်နော်”

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သိပါတယ်”

“ဂျူလီယန်က ကျွန်မတို့ အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ ခွင့်ပြုချက်ရှိမလားလို့ မေးခိုင်းထားတယ်”

အက်ဗလင်က စားပွဲတစ်ဖက်ကနေ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေသည်။

ခဏတာလောက် ကျွန်တော် အနောက်ဘက်မြစ်ကမ်း၊ ဩဆယ်လ်ရဲ့ ဟိုဘက်က မီးခိုးငွေ့တွေနဲ့ မဖြုတ်နိုင်သေးတဲ့ သတ္တုကွင်းတွေကို ဝတ်ဆင်ထားရဆဲ လူတွေကို ပြေးမြင်မိသည်။

ပြီးတော့မှ မီးရောင်အောက်မှာ အော်ဗင် သူ့ရဲ့ အမာရွတ်ထင်နေတဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကြည့်နေတာကို ပြန်တွေးမိသည်။

“တစ်ခုခုတော့ စီစဉ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ သေးသေးလေးပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။

အက်ဒရီယာနာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သူလည်း အဲဒါမျိုးပဲ မေးခဲ့တာပါ”

အက်ဗလင်က စားပွဲအောက်မှာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ကလေးတွေက ဘာတွေစီစဉ်ထားပြီးပြီဆိုတာကို သူတို့ စတင်ပြောပြနေတာကို ကျွန်တော် နားထောင်လိုက်သည်။