အခန်း (၃၄၆) - လမ်းဆုံလမ်းခွများ
မြေပုံပေါ်တွင်မူ ကျွန်ုပ်တို့ထိန်းထားရမည့် လမ်းပိုင်းသည် အရေးပါပုံမရပေ။
မြစ်တစ်စင်းကို ဖြတ်ကျော်ထားသည့် မြေသားလမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တောင်ကုန်းနှစ်ခုကြားမှတဆင့် ဖြတ်သန်းကာ စလေးတ်ဖို့ဒ် (Slateford) ဟုခေါ်သော ရွာကလေးတစ်ရွာအနီးတွင် နှစ်ခွကွဲသွားသည်။
လမ်းတစ်ခွက အော်ဆယ်လ် (Orselle) ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကျန်တစ်ခွကတော့ ဂရေးကိပ် (Greykeep) ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားတွင် လူများနှင့် စပါးနှံများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးနေသည့် လမ်းဖြစ်သည်။
သာ့ (Surtr) ၏ စစ်ကြောင်းကသာ ဤလမ်းဆုံကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်သစ်မှာ စနစ်တကျ မဖွဲ့စည်းရသေးမီမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားလိမ့်မည်။
သော (Thor) က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သတင်းပေးပို့သူများနှင့်အတူ မြေပုံကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
"ရွာထဲမှာ လူဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ"
"သုံးရာလောက်ရှိမယ်" ဟု တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေသည်။ "မနေ့ကလည်း လယ်ကွင်းတွေဘက်ကနေ လူတွေ ထပ်ရောက်လာသေးတယ်"
"တံတားကရော"
"ကျောက်တိုင်တွေနဲ့ ဆောက်ထားတာပါ။ အပေါ်က သစ်သားခင်းထားတယ်။ လေးလံတဲ့ လှည်းတွေတော့ ဖြတ်လို့ရတယ်"
"ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စစ်သုံးအင်ဂျင်တွေလည်း ဖြတ်လို့ရမှာပဲ" ဟု အော်ဒယ်လ် (Ordel) က ဝင်ပြောသည်။
ထိုစကားကို ကြားရသည်မှာ မည်သူ့အတွက်မျှ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာပင်။
ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် လူအားလုံးကို လိုက်လံကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဘောလ်ဒါ (Baldr) က အော်ဆယ်လ်တွင် ရောက်နေနှင့်ပြီ။ ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် တွေ့ရသည့် ရန်သူ့နဂါးနှစ်ကောင်မှာလည်း ကုန်းတွင်းပိုင်းတွင် အခြားပြဿနာတစ်ခု ရှိနေရုံမျှဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
လက်ဇန်ဒါ (Lexander) က ကွန်ကောဒီယာ (Concordia) နှင့် ဂရေးကိပ်ကြားတွင် အသင့်ရှိနေမည်။ ရော့သ် (Rauth) က အီလီဇာ (Eliza) နှင့်အတူ အရန်တပ်ကို ထိန်းထားလိမ့်မည်။ ဆင်ဒါဗေးလ် (Cinder Vale) တွင် ဒဏ်ရာရခဲ့သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ပြန်လည်သက်သာလာဆဲသာ ရှိသေးသည်။
သောက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ဒီနေရာက ဆောင်းရာသီလိုမျိုး အေးခဲဖို့ လိုလိမ့်မယ်"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမက မြစ်ကြောင်းအထက်ပိုင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ ရွာသားတွေ ဘေးလွတ်ရာ ရောက်မှပဲ လုပ်ပါ။ စစ်သုံးလှည်းတွေ မဖြတ်နိုင်အောင် မြေပြင်ကိုပဲ ခဲစေချင်တာ။ လယ်ကွင်းတွေထဲ ရေကြီးအောင် လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"မလုပ်ခင်မှာ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ပါ့မယ်"
အော်ဒယ်လ်က ကျွန်တော့်ဆီ ပိုနီးကပ်လာသည်။
"ပြီးတော့ ကျွန်တော် အမိန့်မပေးမချင်း တံတားကိုတော့ ချန်ထားပေးပါ"
"ကျွန်တော် ရေခဲဘယ်နေရာမှာ ထားရမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူတိုင်းက အတော်လေး ဂရုစိုက်ကြတာပဲ"
"ကျွန်တော်တို့လည်း အတွေ့အကြုံတွေ ရလာပြီလေ" ဟု သောက ဆိုသည်။
အစ္စထရန် (Istren) က ကင်းထောက်များ၏ မှတ်စုကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
စလေးတ်ဖို့ဒ်တွင် မြို့ရိုးတံခါးဟူ၍ မရှိပေ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အော်ဆယ်လ်ကို ဖြတ်၍ ကုန်းတွင်းပိုင်းလမ်းအတိုင်း သွားကာ လမ်းခုလတ်တွင် ပြည်နယ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ဆုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
မီရိုဗာ (Merova) က ရွာကို စတင်ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် မြင်းစီးတပ်သားများကို စေလွှတ်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အင်ဂျင်နီယာများ၊ ကုသပေးသူများ၊ ဂရေးကိပ်နှင့် ကွန်ကောဒီယာမှ စစ်သားများ၊ ဗာဒါ (Varda) ၏ စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ လိုက်ပါလာကြသည်။
ဘရူနီ (Bruni) ကတော့ လေးလံသော ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့်အတူ ကျယ်ဝန်းသည့် လှည်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း နောက်မှ လိုက်လာလိမ့်မည်။
ဆာရက်သ် (Sareth) က ရန်သူ့အနေအထားကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကမ်းရိုးတန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားပြီ။ အော်ရီသာ (Aurethar) ကတော့ ဝေးလံသည့်နေရာအထိ လေကြောင်းမှတစ်ဆင့် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ပေးနေလိမ့်မည်။
ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အသုံးဝင်သော မဟာမိတ်များ ရှိနေပြီ။
သို့သော် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေနိုင်လောက်အောင်တော့ များပြားလှသည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ မထွက်ခွာမီ ခန်းမဆောင်တွင် ကျွန်တော့်ဇနီးသည်နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။ အက်ဒရီယာနာ (Adriana) ကတော့ စလေးတ်ဖို့ဒ်မှ ရောက်ရှိလာမည့် လူစာရင်းကို ကိုင်ကာ မေရီ (Mary) ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော် ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ နှစ်ယောက်စလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။
"အစီအစဉ်ကို သိတယ်မလား" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"ကျွန်တော်ပဲ ရေးဆွဲရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တာလေ"
"ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါမဟုတ်ဘူး"
ကျွန်တော် သူမကို နမ်းလိုက်သည်။
"သိပါတယ်"
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းဖြင့် ကျွန်တော့်လက်ထပ်လက်စွပ်ကို ထိကပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်သည်။
"အဲဒီလက်စွပ်နဲ့အတူ ပြန်လာခဲ့ပါ"
ကျွန်တော် သူမ၏လက်ကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ပြန်လာမှာပါ"
မေလ ၁၉ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ စလေးတ်ဖို့ဒ်သို့ ရောက်ရှိကြသည်။
ရွာလယ်ပြင်တွင် လှည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆိတ်နှစ်ကောင်နှင့် ပတ်သက်၍ စစ်သားတစ်ဦးနှင့် အငြင်းပွားနေသည်။ မုန့်ဖုတ်သမားတစ်ဦးက မပြီးသေးသည့် မုန့်စိမ်းဗန်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ နေရာလွတ်ရှိသူတိုင်းကို လိုက်ပေးနေသည်။ ကလေးငယ်များက လှည်းအောက်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အဘွားဖြစ်သူက အိပ်ရာခင်းများကို လှည်းဘေးတွင် ချည်နှောင်နေသည်။
ပြည်နယ်မှ တပ်မှူးက ရေတွင်းဘေးတွင် သောနှင့် တွေ့ဆုံသည်။
သူက သူ့ကိုယ်သူ ရန်းနစ် (Rennick) ဟု မိတ်ဆက်သည်။
သူ့လက်မောင်းတွင် သွေးစက်များ ခြောက်ကပ်နေပြီး ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို တွဲလောင်းချထားသည့်ပုံကပင် သူ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြောင်း ပြသနေသည်။
"ရပ်တည်နိုင်တဲ့သူ ၇၃ ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု သူပြောသည်။ "တချို့ဆို မနေ့ကတည်းက အိပ်တောင် မအိပ်ရသေးဘူး"
သောက သူ့ကိုကျော်ကာ ဘားရိုက်တား (ကာရံထားသောနေရာ) ဘေးရှိ လူများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအလှည့်က သူတို့နေရာကို အစားဝင်ပေးလိမ့်မယ်။ မီရိုဗာကို နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ မိသားစုတွေ ဘယ်လမ်းက သွားမလဲဆိုတာ ပြပေးလိုက်ပါ"
သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တံတိုင်းပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းမှာလား"
"ရှင်တို့ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ အသင့်ရှိနေဖို့အတွက် အိပ်ချိန်ရစေချင်တာပါ"
သူမကို သူ ခဏတာ ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူ့လက်ထောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အော်ဒယ်လ်နှင့်အတူ ရေစပ်တစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ကြည့်သည်။
တံတားအောက်တွင် ရေစီးသန်လှသည်။ နွေဦးပေါက် ရေတက်စဉ်က ကျောက်တိုင်များတွင် ရေမှတ်အမည်းစက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရေအနည်းငယ် ကျသွားပြီဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက်လမ်းအထက်တွင်မူ ရှေးယခင်က မြေသားဖြည့်ထားသည့် ပျော့အိအိ မြေကွက်လပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
စက်ရုံအလုပ်သမားတစ်ဦးက ထိုနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"အပေါ်ယံကြည့်ရင် ခြောက်သွေ့နေသလိုပဲ။ တကယ်တော့ မဟုတ်ဘူး"
အော်ဒယ်လ်က အောက်သို့ဆင်းကာ မြေကြီးထဲသို့ တုတ်ဖြင့် ထိုးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရေများ စိမ့်ထွက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထို့နောက် သူ ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ဒီနေရာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ လှည်းဘီးတွေ နစ်ဝင်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ လမ်းကို ချဲ့မသွားနိုင်အောင် ဘေးနှစ်ဖက်ကို ခင်ဗျား ထိန်းပေးထားနိုင်မလား"
"နိုင်ပါတယ်"
"တံတားကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆုတ်ခွာချိန်အတွက် ချန်ထားပေးပါ။ ဒီဘက်ကမ်းကို စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင် တံတားကို ဖြတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်"
ကျွန်တော် အပေါ်ဘက်မှ ဖြတ်သွားသည့် လှည်းများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ကလေးငယ်တစ်ယောက်က လှည်းဘေးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
ကျွန်တော် လက်ပြလိုက်သည်။
သူ့အမေက သူ့ကို လှည်းထဲသို့ ပြန်ဆွဲမသွင်းမီ သူလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်လက်ပြသည်။
ညဘက်တွင် ပြည်နယ်နှစ်ခုမှ စစ်သားများက ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ထမင်းစားကြသည်။
စစချင်းတွင် စကားပြောသူ နည်းလှသည်။
နောက်ပိုင်း ဗာဒါက ဒေသခံတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖိနပ်များကို ဘယ်ကရသလဲဟု မေးလိုက်သောအခါ လူသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညည်းညူတော့သည်။
ကျွန်တော် အော်ဗင် (Orven) ကို သတိရမိသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ စစ်တပ်၏ တပ်မှူးများ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီကပင် စစ်သားများကို စည်းလုံးစေနိုင်သည့် အရာများ ရှိနေသေးသည်ပင်။
ရန်းနစ်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူ မစားဖြစ်သည့် ထမင်းပန်းကန်ကို ကိုင်ထားသည်။
"ကျွန်တော်တို့က အရာရှိနည်းနည်းလောက်ပဲ လာမယ်လို့ ထင်ထားတာ" ဟု သူပြောသည်။
"ခင်ဗျားတို့က ကာကွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာလေ"
"အရင်ကလည်း တခြားသူတွေက ကတိပေးခဲ့ဖူးပါတယ်"
ကျွန်တော် ရွာလယ်ကွင်းမှ နောက်ဆုံးထွက်သွားသည့် လှည်းများကို ကြည့်နေသည်။
"အိမ်တိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ကယ်တင်နိုင်မယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး"
သူ ကျွန်တော့်အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်သည်။
"ကျွန်တော့်ဇနီး အဲဒီလှည်းထဲမှာပါ"
သူ နောက်ဆုံးဘက်က လှည်းတစ်စီးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ကျွန်တော့်သမီးတွေလည်း အထဲမှာပဲ"
ထို့နောက် သူဇွန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
နေထွက်ပြီးနောက် ရန်သူများ ရောက်ရှိလာသည်။
ပထမဆုံး ကင်းထောက်များ ရောက်လာသည်။
ထို့နောက် သာ့၏ အလံများအောက်တွင် ခြေလျင်တပ်များ၊ နောက်မှ စစ်သုံးလှည်းလေးစီးနှင့် အိုသဲလော့စ် (Othellos) ဘုရင်၏ တံဆိပ်ပါသည့် စစ်သားများ ပါလာသည်။
အစ္စထရန်၏ မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ လူများက ဝါးခြမ်းများနှင့် ထင်းစည်းများကို ထမ်းကာ တပ်ဖွဲ့များကြားတွင် သွားလာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
တချို့၏ လက်ကောက်ဝတ်များတွင် သံကွင်းများ တပ်ထားသည်။
သောက သူမကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် မှန်ပြောင်းကို ချလိုက်သည်။
"သူတို့က ကျွန်မတို့ တူးထားသမျှကို ပြန်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ"
"ရှေ့မှာ လူတွေကို ထားပြီးတော့ပေါ့" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
သူမ မှန်ပြောင်းကို ပြန်ပေးသည်။
"အစ္စထရန်၊ အမိန့်ပေးနေတဲ့ အရာရှိတွေကို ရှာကြည့်ပါ။ မီရိုဗာ၊ ထွက်ပေါက်လမ်းကို ရှင်းထားပေးပါ"
ကျွန်ုပ်တို့၏ အစီအစဉ်တွင် အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေခံရသူများ ပါဝင်နိုင်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ ခံစားရခက်လှသည်။
ပထမဆုံး အင်ဂျင်တစ်စီးက လေးပစ်အကွာအဝေး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။
အော်ဒယ်လ်က စက်အဖွဲ့သားများ လက်တံကို ဖြန့်ချလိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ကျောက်မိုင်းက စက်တွေနဲ့ ပုံစံမတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံသဘောတရားက အတူတူပဲ" ဟု သူပြောသည်။
ဘီးတစ်ခု လည်သွားသည်။
ကျွန်တော် မမြင်ရမီကပင် စွမ်းအားစုစည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လှည်းရှေ့ရှိ သံလှောင်အိမ်အနီးတွင် အပူဓာတ်များ စုဝေးလာသည်။
"အောက်ကို ငုံ့ကြ!"
ကျည်ဆန်က အရှေ့ဘက်လမ်းအနီးရှိ လူမရှိတော့သည့် အိမ်တစ်လုံးကို ထိမှန်သွားသည်။
အိမ်ခေါင်မိုးမှာ မီးလောင်နေသည့် သစ်သားများဖြင့် ပြိုကျသွားသည်။
ကျွန်တော် ထိုအပျက်အစီးများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့တန်းနေရာကြားတွင် ရေခဲနံရံတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။
ငွေ့ရည်များ ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ လှိမ့်ဝင်လာသည်။
ကျွန်တော့်နောက်မှ လူတစ်ယောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
မီးခိုးများ ပါးသွားသောအခါ ရန်းနစ်က ပြိုကျလာသည့် သစ်တုံးအောက်မှ စစ်သားတစ်ယောက်ကို ဆွဲထုတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုလူမှာ လှုပ်ရှားနေသေးသည်။
ကျွန်တော် စက်ရှိရာဘက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"သော"
"ကျွန်မ မြင်တယ်"
သူမ ရေနုတ်မြောင်းတစ်လျှောက် ရွေ့လျားနေသည့် ပထမဆုံး တပ်စုနှင့်အတူ လိုက်သွားသည်။
ကျွန်တော် လမ်းကို ထိန်းထားလိုက်သည်။
ရန်သူ့ခြေလျင်တပ်များက ဒိုင်းကာများနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ ချီတက်လာပြီး အလုပ်သမားများက မြေနုကွက်လပ်ဆီသို့ ဝါးခြမ်းများကို ဆွဲယူလာကြသည်။
ကျွန်တော် မြေအောက်လမ်းကြောင်း၏ အစွန်းများဆီသို့ အေးခဲမှုစွမ်းအားကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားသည်။
အော်ဒယ်လ်၏ အင်ဂျင်နီယာများ ညဘက်က တူးထားသည့် ဘီးလမ်းကြောင်းများထဲသို့ ရေများ စိမ့်ဝင်လာသည်။
ပထမဆုံး လှည်းကို ဆွဲသည့်မြင်းက တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးက ကြိမ်လုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။
အလုပ်သမားများကတော့ ဆက်၍ တိုးလာကြဆဲပင်။
တစ်ယောက်က ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ့အောက်တွင် ပိတ်မိနေသည့် ထင်းစည်းများဖြင့်ပင် တွားသွားရန် ကြိုးစားနေသည်။
အစ္စထရန်၏ မြားသည် ကြီးကြပ်သူ၏ ပခုံးကို ထိမှန်သွားသည်။
သူသည် သူ့အစောင့်များနောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
အလုပ်သမားများကတော့ မရပ်တန့်ကြပေ။
သူတို့ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်တော် ကြိုသိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သိထားရုံမျှဖြင့် ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင် တရိပ်ရိပ်တက်လာသည့် ဒေါသကို မလျော့ပါးစေနိုင်ပါ။
"ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို!" မီရိုဗာက အော်လိုက်သည်။
သူမ၏ စစ်သားများသည် နိမ့်သောတံတိုင်းနောက်မှ ထွက်လာကြပြီး ဒိုင်းများကို ရန်သူ့လေးသမားများဘက်သို့ လှည့်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်သည် တိုက်ခိုက်သူများ၏ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ရေခဲနံရံတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်သည်။
မြားများ ထိုရေခဲနံရံကို ထိမှန်နေစဉ် မီရိုဗာ၏ လူများက အနီးဆုံးရှိ အလုပ်သမားများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ကူညီရန် ကြိုးစားနေသည့် စစ်သားကို ထင်းစည်းဖြင့် ရွယ်ကာ ရိုက်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ယောက်ကမူ ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့သည့်အလား လမ်းမကြီးကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။
သူတို့ကို စစ်မြေပြင်တွင် ခွင့်ပြုထားသည့်အတိုင်း တတ်နိုင်သမျှ ညင်သာစွာဖြင့် သယ်ဆောင်၊ လမ်းပြ သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်ထားရသည်။
အားလုံးကိုတော့ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါ။
နောက်ဘက်တွင်မူ နန်းတွင်းစစ်သားများက ကျန်ရှိနေသည့် အလုပ်သမားများကို ဒိုင်းများနောက်သို့ ဆွဲခေါ်လာကြသည်။
လူတစ်ယောက်က အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ထိပ်ခတ်ထားသည့် လက်ကောက်ဝတ်ကို နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သည်အထိ လိမ်ဆွဲနေသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
ကျွန်တော့်လက်မောင်းတစ်လျှောက် လျှပ်စီးများ တွားသွားနေသည်။
"ယူရီယာ!"
မီရိုဗာ၏ အသံက ထိုခံစားချက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"ကူးတို့ဆိပ်ကို!"
ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရန်သူ့စစ်သားများသည် မြစ်ညာဘက်ရှိ ရေတိမ်ပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာနေကြသည်။
ကျွန်တော် လိုအပ်သည့်နေရာသို့ သွားလိုက်သည်။
မြစ်ရေသည် ကျွန်တော့်ဖိနပ်တစ်ဝိုက်တွင် အေးစက်စွာ တိုးဝင်လာသည်။
ထိုအအေးဓာတ်ကို ကျွန်တော် ပိုမိုပြင်းထန်လာစေလိုက်သည်။
ရေခဲများက ကျောက်တုံးများမှတစ်ဆင့် ကျိုးပဲ့နေသော တောင်ကုန်းပုံစံဖြင့် တက်လာပြီး ပထမဆုံးဝင်လာသည့် စစ်သားများကို ဟန့်တားလိုက်သည်။ သူတို့ကြားတွင် ရေစီးသန်သည့် အပိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော် ချန်ထားပေးလိုက်သည်။
လှံတစ်ချောင်းက ကျွန်တော့်သံချပ်ကာကို ထိမှန်ပြီး လွင့်စင်သွားသည်။
ကျွန်တော် ထိုလှံတံကို ဖမ်းဆွဲကာ ပိုင်ရှင်ကို ဟန်ချက်ပျက်စေပြီး ကျွန်တော့်လက်ထဲမှ တူနှင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
ရန်းနစ်၏ တပ်ဖွဲ့များက ကျွန်တော့်နောက်ဘက် ကမ်းစပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။
ဒိုင်းများ ထိတွေ့မိသွားသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီးသည် ရေ၊ သံမဏိနှင့် ကျွန်တော့်စွမ်းအားကို သင့်တော်သည့်နေရာတွင် ထိန်းထားရသည့် ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ထို့နောက် လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သော စက်များရှိရာသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး စစ်သုံးလှည်းသည် ရှေ့ဘီးဝင်ရိုး ကျိုးသွားပြီး ဘေးသို့ ယိမ်းထိုးသွားသည်။
သော၏တူက စက်၏ ဘောင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သောအခါ ဒုတိယလှည်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များနောက်တွင် မီးတောက်များ ထတောက်လာသည်။
သူတို့၏ ခြေလျင်တပ်သားများ တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။
အော်ဒယ်လ်၏ လူများက တံတားပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေကြပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်နေကြစဉ် ဘရူနီက အရှေ့ဘက် တိုင်နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သည့် သစ်သားအပိုင်းကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။
မီရိုဗာ၏ ခရာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တိုတောင်းသော အချက်ပေးသံ နှစ်ချက်။
အနောက်ဘက်ကမ်းသို့ ဆုတ်ခွာကြ။
ရွာကို လူရှင်းသွားအောင် ကျွန်ုပ်တို့ အချိန်ဆွဲနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သော၏ တိုက်ခိုက်မှုက စက်များ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။ ယခုတော့ ရန်သူများ ပြန်မစုစည်းနိုင်မီ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။
ကျွန်တော် ရန်းနစ်ကို ဘေးမှာထားလျက် ရေတိမ်ပိုင်းမှတစ်ဆင့် နောက်ဆုတ်လာသည်။
မြားတစ်စင်းက သူ့ဒိုင်းကို ထိမှန်သွားသည်။
နောက်တစ်စင်းက သူ့ဘယ်ဘက်ရှိ လူကို ဒူးအထက်မှ ထိမှန်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ယောက်က ထိုသူကို ထမ်းပိုးထားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ဘရူနီက အားဖြင့် ဆွဲမလိုက်သည်။
တံတားခင်းထားသည့် သစ်သားပြားများသည် မုန်တိုင်းထဲတွင် သစ်ပင်များ ကျိုးကျသကဲ့သို့ အသံမြည်ကာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။
နောက်ဆုံးအပိုင်း ကျိုးကျသွားချိန်တွင် သော၏အဖွဲ့က ရေနုတ်မြောင်းတစ်လျှောက် ပြန်ဆုတ်လာကြသည်။
အစ္စထရန်က အနောက်ဘက်ကုန်းမြင့်မှနေ၍ သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေးထားသည်။
ကျွန်တော် ကျိုးကျသွားသည့် တံတားအောက်တွင် ရေခဲဖြင့် ယာယီကူးတို့လမ်းတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးထားပြီး နောက်ဆုံးလူ ရောက်ရှိသည်အထိ ထိန်းထားကာ သောက လက်မြှောက်ပြလိုက်သည့်အခါ ရေစီးထဲသို့ ပြိုကျသွားစေလိုက်သည်။
သူမ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေသည်။
လက်မောင်းတစ်ဖက်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။
"မင်းရဲ့ သွေးလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"အနည်းငယ်ပါ"
"သော"
"ဆေးစည်းဖို့လောက်တော့ စောင့်နိုင်ပါတယ်"
ကျွန်တော် သူမ၏ ကျောဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စက်နှစ်လုံး ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ တတိယတစ်ခုမှာ မီးလောင်နေသည်။ စတုတ္ထမြောက်တစ်ခုမှာမူ တံတားမရှိတော့သည့်အတွက် မြစ်ဟောင်းလမ်းကြောင်းတစ်ဖက်တွင် ပိတ်မိနေသည်။
ရန်သူ့တပ်မှူးက ရှေ့သို့ မြင်းစီးလာကာ မြစ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် အော်ဟစ်နေတော့သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို အော်ဟစ်ခွင့်ပေးထားလိုက်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ရန်သူ့တပ်ကို လုံးဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။
သူတို့က အရှေ့ဘက်လမ်းကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စစ်သားများသည် မြစ်နှင့် အနီးဆုံးရှိ အိမ်လွတ်များတွင် နေရာယူထားကြပြီး နေ့လယ်မတိုင်မီမှာပင် နောက်ထပ် တံတားတစ်ခု ဆောက်ရန် သစ်ခုတ်နေသည့် အသံများကို ကြားနေရသည်။
သို့သော် သူတို့သည် ထိုနေ့နံနက်တွင် သူတို့၏ ဝိုင်းရံစစ်သုံးလှည်းများကို မြစ်ကူး၍ မယူဆောင်နိုင်ခဲ့ပါ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြည်နယ်တပ်ဖွဲ့များက အနောက်ဘက်ကုန်းမြင့်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး နောက်ကွယ်မှ အင်အားဖြည့်တင်းမှုများလည်း ရောက်ရှိလာနေသည်။
မီရိုဗာ၏လူများက အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေခံရသူ ၁၈ ဦးကို ပြန်လည် ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ခုနစ်ဦးမှာမူ လက်ထိပ်များ တပ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ စစ်သား ငါးဦး ကျဆုံးသွားသည်။ ၁၇ ဦးမှာ ကုသမှု လိုအပ်နေပြီး ထိုအထဲတွင် ဗာဒါ၏ စေတနာ့ဝန်ထမ်း နှစ်ဦး ပါဝင်သည်။
ရန်းနစ်သည် သူ၏ လက်ထောက် ရောက်လာပြီး တာဝန်လွှဲယူသည်အထိ ရုပ်အလောင်းများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အနိုင်ရခဲ့သည်ဟု သူ့ကို ကျွန်တော် မပြောလိုက်ပါ။
ကျွန်တော် ဒဏ်ရာရသူများကို လှည်းများပေါ် တင်ပေးရာတွင် ကူညီပေးသည်။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အော်ရီသတ်သည် အနောက်ဘက်စခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆင်းသက်လာသည်။
သူသည် ဩဆယ်လ်မှ သတင်းစကားပါလာသည်။
ရန်သူ့ နဂါးတစ်ကောင်သည် ဆိပ်ကမ်းကာကွယ်ရေးကို ချဉ်းကပ်လာစဉ် ခြေလျင်တပ်များက အတွင်းပိုင်းရှိ ကင်းစခန်းများကို စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ဒေါ်ရီဗန်နှင့် ဆာရက်တို့က ထွက်၍ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဘောလ်ဒါက သူတို့ အပေါ်မှ ပျံသန်းသွားချိန်တွင် စစ်သားများကို အကာအကွယ်နောက်တွင် ဝပ်နေစေခဲ့သည်။
"လည်ပတ်တစ်ခု ပါလာတယ်" ဟု အော်ရီသတ်က ပြောသည်။
သောက သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆေးစည်းပေးနေသည့် ဆေးဆရာထံမှ အကြည့်လွှဲကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း မြင်လိုက်ရတာလား"
"သေချာပေါက်ပါပဲ။ လည်ချောင်းအောက်မှာ သတ္တုပြားတစ်ခုပါ။ သူ လှည့်လိုက်တဲ့အခါ အတွင်းဘက်အစွန်းမှာ အလင်းတန်းလေးတွေ ထွက်လာတယ်"
"သူ တိုက်ခိုက်သေးလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"သူ အပြင်ဘက် လယ်ကွင်းတွေဆီ မီးတွေ မှုတ်ထုတ်တယ်။ ဆာရက်က သူ့ကို အိမ်တွေနဲ့ ဝေးရာဆီ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဒေါ်ရီဗန်က ဆိပ်ကမ်းဘက်ကို ချဉ်းကပ်တာကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တယ်"
"ပြီးတော့ရော"
"သူ အရှေ့ဘက်ကို ဆုတ်ခွာသွားတယ်"
အော်ရီသတ်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားသည်။
"ဆာရက်က သူ့ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခေါ်ခဲ့တယ်"
"သူ ပြန်ဖြေလား"
"သူမကို ဝေးဝေးနေဖို့ ပြောတယ်"
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ထိုအချက်က လည်ပတ်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်သေးပါ။
သို့သော် စက်ရုံမှ မှတ်တမ်းစာအုပ်သည် အရင်ကထက် ပို၍ အရေးပါလာကြောင်းကိုတော့ သေချာစေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကာကွယ်ရေးလိုင်းသစ်တွင် တပ်မှူး၊ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့် လမ်းကြောင်းများကို သိရှိသည့် သတင်းပို့သူများ ရောက်ရှိသည်အထိ စလိတ်ဖို့ဒ်တွင် ဆက်နေခဲ့ကြသည်။
အော်ဒယ်လ်က အနောက်ဘက်ကမ်းကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အစ္စထရန်က နောက်ထပ် ကူးတို့လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ရန် လူအနည်းငယ်နှင့် မြစ်ညာဘက်သို့ သွားသည်။
သောနှင့် ကျွန်တော်သည် မေလ ၂၀ ရက်နေ့ ညဘက်တွင် ဩဆယ်လ်မှတစ်ဆင့် ပြန်လာခဲ့သည်။
ဆိပ်ကမ်းသည် ပျက်စီးခြင်း မရှိသေးပေ။
နံရံများ၏ အပြင်ဘက် လယ်ကွင်းများမှ မီးခိုးနံ့ကို ကျွန်တော် ရနေသည်။
မာရင်က တံခါးပေါက်၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ကြိုနေပြီး ဒဏ်ရာရသူများ စာရင်းနှင့် ဆေးဆရာများ ပိုမိုလိုအပ်ကြောင်း တောင်းဆိုချက်ကို ပေးအပ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအချက်အလက်များကို ယူဆောင်ကာ ဂရေးကိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်သံချပ်ကာ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လမ်းလျှောက်တာ ရပ်သွားသည်။
"အများအားဖြင့် ရွှံ့တွေပါ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"မြစ်ရေ အနည်းငယ်ပါ"
"ယူရီယာ"
"အညိုအမည်းစွဲတာလောက်ပါပဲ။ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဟုတ်ပါဘူး"
သူမ စစ်ဆေးကြည့်သေးသည်။
ကျွန်တော့်လက်မောင်းမှ ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားသည်အထိ အက်ဒရီယာနာက သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်လက်စွပ်က ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူမ ကျွန်တော့်ကို ပွေ့ဖက်ခြင်း မပြုမီ လက်စွပ်ကို တစ်ချက် ထိတွေ့လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ရေချိုးပြီး အစာစားပြီးနောက် ဂျူလီယန်က ကျွန်ုပ်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်လည်း သူနှင့်အတူ ပါလာသည်။
"ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကို တားနိုင်ခဲ့လား" ဟု ဂျူလီယန်က မေးသည်။
ကျွန်တော် ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"မြစ်ကမ်းနားမှာပါ။ သူတို့က တစ်ဖက်ကမ်းမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်"
သူ ခဏတာ စဉ်းစားနေသည်။
"လူတွေက လုံခြုံရဲ့လား"
"စလိတ်ဖို့ဒ်ကနေ ထွက်လာတဲ့ မိသားစုတွေ လက်ခံရေးစခန်းကို ရောက်သွားကြပါပြီ။ ဒဏ်ရာရတဲ့ လူတွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တယ်"
"ခင်ဗျားတို့ ထပ်သွားရဦးမလား"
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
ဂယ်ရစ်က သူ့ပခုံးပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အမှောင်ထုက ခြံဝင်းအတွင်းမှ မီးအိမ်များအလွန်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
ထို့နောက် သူ ကျွန်တော်နှင့် ပိုနီးကပ်လာသည်။
"ကျွန်တော် မင်္ဂလာဆောင် စာမျက်နှာကို ရေးပြီးပြီ"
"ကြည့်လို့ရမလား"
သူ စာအုပ်ကို ကျွန်တော့်ဒူးပေါ်တွင် ဖွင့်ပြသည်။
စာရွက်အနားသတ်များတွင် ပန်းများ ပန်းချီဆွဲထားပြီး ကလေးများက ကူညီချင်လွန်း၍ ဆွဲလိုက်သည့် မညီညာသော အမှတ်အသား လေးခုလည်း ရှိနေသည်။
အောက်ဘက်နားတွင် မီရယ်လ် သီချင်းဆိုသည်အကြောင်း သူ ရေးသားထားသည်။
ကျွန်တော် စာကြောင်းတိုင်းကို ဖတ်ကြည့်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။ အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ်သို့ မှီတွယ်ကြည့်နေသည်။
အခန်းပြင်ပတွင် သတင်းပို့သူတစ်ဦး ကောင်စီအခန်းဆီသို့ အလျင်စလို သွားနေသည်။
အစီရင်ခံစာက မကြာမီ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာလိမ့်မည်။
ထိုမိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတော့ ဂျူလီယန်က သူ မှတ်မိချင်သည့် အရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြသခွင့်ပေးလိုက်သည်။