အခန်း (၃၄၅) - ငါတို့မြို့ရိုးပြင်ပက နယ်မြေများ
ဩဆယ်လ်ထံမှ ပထမဆုံးပေးစာမှာ နံနက်စာမစားမီ ရောက်ရှိလာသည်။
ဒုတိယပေးစာကိုမူ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့သည့် မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးလာသည့် စာပို့သူက ယူဆောင်လာသည်။
နေ့လယ်ခင်းရောက်ချိန်တွင် မေရီသည် တိုင်ကြားစာလေးစောင်ကို ကောင်စီစားပွဲပေါ် တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အနက် တစ်စောင်မျှပင် သိမ်းဆည်းရမိထားသည့် မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲက အလုပ်ရုံနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။
ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားရဦးမည်။
"တောင်ဘက်လမ်းပိုင်းက နှစ်နေရာမှာ ပြတ်တောက်နေတယ်" ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။ "ဒုက္ခသည်တွေက ပင်လယ်ကမ်းခြေကို မရောက်ခင်ကတည်းက မြောက်ဘက်ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းနေကြတယ်။ သူတို့ရှေ့က တပ်စခန်းတွေကလည်း နောက်ဆုတ်နေကြပြီ"
သူမသည် မြေပုံပေါ်ရှိ အမှတ်အသားသုံးခုကို ရွှေ့လိုက်သည်။
ငါတို့နှင့် ပို၍နီးကပ်လာပြီ။
ငါသည် ပထမဆုံး တိုင်ကြားစာကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်း၏ တံဆိပ်မှာ လူအများအပြားကို ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည့် ကမ်းရိုးတန်းမြို့ ဩဆယ်လ်မြို့၏ တံဆိပ်ဖြစ်သည်။
သူတို့ကောင်စီက စစ်သည်များ တောင်းခံနေသည်။
ထို့ထက်မက ပို၍ကြီးမားသည့် အကူအညီတစ်ခုကိုလည်း တောင်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် မြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ကောင်စီဝင်နှစ်ဦး၊ ဆိပ်ကမ်းထိန်းချုပ်ရေးမှူးနှင့် မှတ်တမ်းစာရွက်စာတမ်းများပါသည့် သားရေအိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် စာရေးတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကောင်စီဝင်တစ်ဦး၏ ကုတ်အင်္ကျီအနားသတ်တွင် ဆားငန်ရည်များ ခြောက်ကပ်နေသည်။ သူတို့သည် ပင်လယ်နံရံကို စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် တိုက်ရိုက်ပင် မြို့တံခါးစောင့်ရုံးသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမက သူမကိုယ်သူမ ကောင်စီဝင် မာရန်ဟု မိတ်ဆက်ပြီး ငါ့ရှေ့တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် ဒုတိယမြောက် စာရွက်စာတမ်းကို ချပေးသည်။
"ပထမဆုံး တိုင်ကြားစာကို တက်ရောက်လာသူအားလုံးက သဘောတူညီခဲ့ကြတာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ဒီစာမှာတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ကောင်စီဝင်တွေအားလုံးရဲ့ သဘောတူညီချက် ပါဝင်ပါတယ်"
မေရီက ပူးတွဲပါစာရင်းနှင့် နာမည်များကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးသည်။
မေရီ စစ်ဆေးပြီးသည်အထိ မာရန်က စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
"ကျွန်မတို့ ဂရေးကိပ်ကို တောင်းဆိုချင်တာက ဩဆယ်လ်မြို့ကို ဘုရင့်အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ပြန်လည်လက်ခံပေးဖို့ပါပဲ"
အခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဩဆယ်လ်မြို့သည် ငါသိသရွေ့ အမှီအခိုကင်းသော မဟာမိတ်မြို့အဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ပြည်သူများသည် ထွက်ပြေးလာသည့် သင်္ဘောများအတွက် ဆိပ်ကမ်းကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး သူစိမ်းများအတွက် လမ်းများကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ မင်းသမီး ရန်းနား၏ အစ်မတော်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ကိုးရာကျော်ကို ထိုကမ်းရိုးတန်းမှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဩဆယ်လ်မြို့က သူတို့ကို ငါတို့ထံ ရောက်ရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဆိပ်ကမ်းထိန်းချုပ်ရေးမှူးက တိုင်ကြားစာဘေးတွင် မြေပုံတစ်ခုကို ဖြန့်လိုက်သည်။
"ဆာ့ထ်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက ပြည်တွင်းချဉ်းကပ်လမ်းတွေအထိ ရောက်လာကြပြီ။ အိုသဲလော့စ်ရဲ့ စစ်သည်တွေလည်း သူတို့နဲ့အတူ ပါလာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေက မနေ့က အရှေ့ဘက် တောင်ကုန်းတန်းတွေပေါ်မှာ နဂါးနှစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"
သော်က ရှေ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်နေတာလား"
"စောင့်ကြည့်နေတာပါ။ သူတို့ပေါ်မှာ စီးနင်းသူတွေ ပါ၊ မပါဆိုတာကိုတော့ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး"
"ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ မြို့ရိုးတွေကရော"
"အခြေအနေကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြည်တွင်းက ကင်းစခန်းတွေကတော့ စိုးရိမ်ရတယ်"
သူက မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည့် လမ်းတစ်လမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိတဲ့လူအင်အားနဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းအားလုံးကို မထိန်းနိုင်ဘူး"
စာရေးက သူ့အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အတွင်းတွင် ရှေးဟောင်း ပဋိညာဉ်စာတမ်းမိတ္တူများ၊ အခွန်မှတ်တမ်းများနှင့် ဤစားပွဲဝိုင်းတွင် ရှိနေသူများအားလုံး (နတ်ဘုရားများမှလွဲ၍) မွေးဖွားခြင်းမပြုမီကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့သူတစ်ဦး၏ လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသည့် ကျိန်ဆိုချက်တစ်ခု ပါရှိသည်။
တစ်ချိန်က ဩဆယ်လ်သည် ဂရေးကိပ်၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
၎င်း၏ဘေးတွင် တိုင်ကြားစာများ တင်ထားသည့် ပြည်နယ်သုံးခုလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
ထိုနာမည်များသည် ရဲတိုက်မှတ်တမ်းရုံးရှိ အဟောင်းဆုံးမြေပုံများတွင် ယခုတိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုမှေးမှိန်နေသော နယ်နိမိတ်များအပြင်ဘက်တွင် မိသားစုပေါင်း မည်မျှနေထိုင်နေကြသည်ကို နားမလည်ခင်ကတည်းက ငါမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဂရေးကိပ်အနေဖြင့် အကာအကွယ်လည်း မပေးနိုင်၊ တည်ငြိမ်သည့် ဘုရင်စနစ်လည်း မရှိတော့သည့် နှစ်ရှည်လများအတွင်း သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အုပ်ချုပ်လာခဲ့ကြသည်။
ငါ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့သည် ငါတို့နှင့် မပူးပေါင်းခဲ့ကြပေ။
ငါလည်း သူတို့ကို ပူးပေါင်းရန် ဘယ်သောအခါမျှ မတောင်းဆိုခဲ့။
မာရန်က ရှေးဟောင်း ပဋိညာဉ်စာတမ်းဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ ဘယ်ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်ဆိုတာကို မေ့မသွားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဒါမဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို ဘာကြောင့် လာရတာလဲ" ဟု ငါမေးသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂရေးကိပ်ဟာ သူပေးထားတဲ့ ကတိကဝတ်တွေကို တည်တဲ့အတွက်ကြောင့်ပါ။ ကျွန်မတို့ဆီက ဒုက္ခသည်တွေက မြို့တံခါးကနေ ပြန်ထွက်လာပြီး သူတို့ အစားအသောက် ဝဝလင်လင် ရခဲ့တယ်လို့ ပြောပြတဲ့အတွက်ကြောင့်ပါ။ ပြီးတော့ ဂရေးကိပ်ရဲ့ စစ်သည်တွေက ဘာမှပြန်မပေးတဲ့ တိုင်းပြည်တွေဘေးမှာ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ပေးခဲ့လို့ပါ"
သူမ၏ လက်ချောင်းများက စားပွဲစွန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"ပြီးတော့... ကျွန်မတို့ ဒီအခြေအနေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်မဆိုင်နိုင်လို့ပါ"
ငါသည် အက်ဗလင်နှင့် အက်ဒရီယာနာတို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြသည်။
ထို့နောက် ငါသည် မာရန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
"မြို့တံခါးကတော့ ပွင့်နေမှာပါ။ ဒီညှိနှိုင်းမှုတွေ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ဩဆယ်လ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးမှာပါ"
ဆိပ်ကမ်းထိန်းချုပ်ရေးမှူးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဂရေးကိပ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာချင်တယ်ဆိုရင်တော့..." ဟု ငါဆက်ပြောသည်။ "မင်းတို့ ဘာတွေအတွက် တာဝန်ယူပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ဖို့ လိုအပ်တယ်"
မေရီက မြေပုံကို ပို၍နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။
"မြို့၊ ဆိပ်ကမ်း၊ ပြီးတော့ ဘယ်လို ပြင်ပအခြေချနေထိုင်ရာတွေပါလဲ"
မာရန်က နောက်ထပ် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ လက်များမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်နေသည်။
မီးအိမ်များ ထွန်းညှိသည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
အခြား တိုင်ကြားစာများမှာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များတွင် ကွဲပြားကြသည်။
ပြည်နယ်တစ်ခုက မြို့တော်ကောင်စီများနှင့် မျိုးရိုးလိုက် အုပ်ချုပ်သူများ၏ လက်မှတ်များကို ပေးပို့လာသည်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ပြည်နယ်လွှတ်တော် ရှိနေသေးသော်လည်း ပြန့်ကျဲနေသည့် ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို စုစည်းပေးနိုင်မည့် တပ်မှူးမရှိပေ။ တတိယတစ်ခုကတော့ နယ်စပ်ရွာနှစ်ရွာ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ယခုနေထိုင်သူဦးရေထက် တစ်ဝက်မျှသာ ဆံ့သည့် ဈေးမြို့လေးတစ်ခုတွင် လူများကို ခိုလှုံပေးထားရသည်။
သုံးခုစလုံးက ဂရေးကိပ်ထံ ပြန်လည်ပူးပေါင်းလိုကြောင်း ကမ်းလှမ်းလာကြသည်။
သုံးခုစလုံးသည် မည်သူမဆို သဘောတူညီချက်ကို ကူးရေးမပြီးခင်ကပင် အကူအညီ လိုအပ်နေကြသည်။
သော်နှင့် လက်ဇန္ဒားတို့သည် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရန် စားပွဲဝိုင်းမှ နှစ်ကြိမ်တိုင် တိုင် ထွက်သွားကြသည်။
ဘော်လ်ဒါက အဆင့်မြင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြီး ဩဆယ်လ်မြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ကာ ဆိပ်ကမ်းထိန်းချုပ်ရေးမှူးနှင့်အတူ ကာကွယ်ရေးအခြေအနေများကို စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။ မီရိုဗာက ပြည်တွင်း ရွှေ့ပြောင်းရေးလမ်းကြောင်းများကို စီစဉ်ပေးမည်။ အီလီဇာက စင်ဒါဗေးလ်တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ခရီးဆက်နိုင်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် စာရင်းထဲမှ ဖယ်ထုတ်ထားရမည့်သူများကို စတင်ခွဲခြားသည်။
"မြေပုံ ပြောင်းလဲသွားရုံနဲ့ ဒဏ်ရာရသူတွေက သက်သာလာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
အီလီဇာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"သူတို့က စာရင်းပြင်ပမှာပဲ ရှိနေဦးမယ်"
ဆာရက်သ်က အော်ရီသားနှင့်အတူ ကမ်းရိုးတန်းကို ကင်းထောက်နိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အကူအညီမပါဘဲ အမည်မသိ နဂါးနှစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဒိုရီဗန်က သင့်တော်သည့် ဆင်းသက်ရာနေရာကို စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ဆိပ်ကမ်းအနီးတွင် နေရစ်ရန် ကမ်းလှမ်းသည်။
"ကျွန်တော် မြက်ခင်းပြင်တွေကိုတင်မကဘဲ ရေပြင်ကိုပါ စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု သူက ဖွင့်ထားသည့် ဝင်းတံခါးမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောသည်။
အီလီနော်က သူမ၏ မှတ်စုများမှတစ်ဆင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"သိုင်းကွင်း စမ်းသပ်မှုတွေက ခဏစောင့်ရလိမ့်မယ်"
"အိတ်တွေကတော့ စိတ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်"
သူမနောက်တွင် ရပ်နေသည့် ပယ်ရင်က သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်နှစ်သိမ့်ပေးရန် အသင့်ရှိပုံရသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်ုပ်တို့ကို စဉ်းစားခန်းဝင်စေမည့် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။
"ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အန္တရာယ်တွေ လွန်မြောက်သွားရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ"
မာရန်က သူမကို ကြည့်သည်။
"ဘုရင်မကြီး"
အက်ဒရီယာနာသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ထိုသို့ခေါ်လိုက်တိုင်း မသိမသာလေး အနည်းငယ် ငိုက်စိုက်နေတတ်သေးသည်။
ထို့နောက် သူမက တိုင်ကြားစာကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်သည်။
"သင်တို့ကောင်စီက ဆိပ်ကမ်းကို ဆက်အုပ်ချုပ်နေမှာလား။ သင်တို့ရဲ့ တရားရုံးတွေက အငြင်းပွားမှုတွေကို ဆက်ဖြေရှင်းနေမှာလား။ ဒါကို လက်ခံလိုက်ရင် သာမန်မိသားစုတွေအတွက် ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားမလဲ"
မာရန်က မဖြေခင် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"သူတို့က ဂရေးကိပ်ကို သစ္စာခံရမှာပါ။ သဘောတူညီချက်အတိုင်း ကာကွယ်ရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအတွက် ပံ့ပိုးပေးရမှာပါ။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူတို့က ရှိပြီးသား ပြည်သူတွေလိုပဲ တူညီတဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရရှိမှာပါ"
"ဒုက္ခသည်တွေအနေနဲ့ ဩဆယ်လ်ကို ရောက်လာတဲ့ မိသားစုတွေလည်း အပါအဝင်လား"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
မေရီက ထိုအချက်ကို မှတ်သားလိုက်သည်။
ဥပဒေများကို နှိုင်းယှဉ်ရန်၊ ဝင်ငွေအစီအစဉ်များကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ပြည်နယ်ကိုယ်စားလှယ်များက တိုင်းပြည်ကို ထိခိုက်စေမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် မည်သို့ပါဝင်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အရာရှိများ လိုအပ်လိမ့်မည်။
မှင်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသည့် နယ်နိမိတ်ဟောင်းများသာမက စပါးသိုလှောင်မှုစာရင်းများနှင့် လမ်းကြောင်းစစ်တမ်းများလည်း လိုအပ်လိမ့်မည်။
သို့သော် အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာပိုင်များက သူတို့၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို တင်ပြပြီးပြီ။ ငါဖြေပေးနိုင်သည်။
"ကျွန်တော် သင်တို့ရဲ့ ပြန်လည်ပူးပေါင်းရေး တိုင်ကြားစာတွေကို လက်ခံပါတယ်" ဟု ငါပြောလိုက်သည်။ "ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်တွေကို ဒီညမှာပဲ စာချုပ်စာတမ်းနဲ့ အတည်ပြုကြမယ်။ ကျွန်တော်တို့ အပြီးသတ် စီစဉ်မှုတွေကို အတူတူလုပ်ဆောင်နေချိန်မှာ သင်တို့ရဲ့ ကောင်စီတွေနဲ့ အုပ်ချုပ်သူတွေက သူတို့အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေကြပါ"
မာရန်က ခေါင်းညွှတ်လိုက်သည်။
စားပွဲဝိုင်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ပြည်နယ်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ရောက်လာသည့် စာပို့သူက မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။
ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ညစာစားပြီးနောက် ရှေးဟောင်းပြည်နယ်မြေပုံကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
သူက လက်ရှိစားပွဲဘေးရှိ နောက်ထပ်စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် ၎င်းကို ဖြန့်လိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်၏ ယခင်ပိုင်နက်များမှာ ယခု ပြန်လည်ပူးပေါင်းရန် တောင်းဆိုနေသည့် နေရာများထက် ပို၍ ကျယ်ဝန်းလှသည်။
ငါသည် ထိုမြေပုံကို ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ကျွန်တော်တို့ လက်ခံထားတဲ့ တိုင်ကြားစာ လေးစောင်ကိုပဲ အမှတ်အသားပြုထားပါ" ဟု ငါပြောသည်။
အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ခေါင်းညွှတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဘုရင်မင်းမြတ်"
မေရီသည် ကျွန်ုပ် မြေပုံများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အရင်က အုပ်ချုပ်ခဲ့တာထက် လူဦးရေ ပိုများနေပြီ"
"သိပါတယ်"
"သူတို့ရဲ့ အရာရှိတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ဒေသဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေလည်း လိုအပ်မယ်။ ဒီအခန်းထဲကနေ ရွာတိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ မစီမံနိုင်ဘူး"
"ဒါဆိုရင်လည်း စီမံမှာ မဟုတ်ဘူး"
သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ကျွန်ုပ်၏ အမူအရာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤသည်တို့မှာ ကျွန်ုပ်၏ အရောင်ဖြင့် ဖြည့်စွက်ရမည့် နေရာလွတ်များ မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် အမိုးအကာများအောက်တွင် အိပ်ပျော်နေကြသည့် ကလေးငယ်များ ရှိသည်။ ကျွန်ုပ် စာရင်းမကောက်ခဲ့ရသည့် စပါးကျီများ ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမိန့်များမှာ မြင်းစီးလာသည့် ရန်သူထက်ပင် နှေးကွေးစွာဖြင့် သွားရောက်ရမည့် လမ်းမများ ရှိနေသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဩဆယ်လ်၏ နာမည်ပေါ်တွင် လက်ကို တင်ထားလိုက်သည်။
"ဘဲလ်ဒါ ဘယ်လောက်မြန်မြန် ထွက်ခွာနိုင်မလဲ"
"သူ့ရဲ့ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က စုဝေးနေကြပါပြီ"
ကျွန်ုပ် ထွက်လာချိန်တွင် ဂျူလီယန်က စင်္ကြံလမ်းတွင် စောင့်နေသည်။ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မတော်တဆ ရောက်လာပုံ မရပေ။
"ခဏလောက် အချိန်ပေးနိုင်မလား" ဟု ဂယ်ရစ်က မေးသည်။
"ရပါတယ်"
လက်ဇန္ဒားသည် ကမ်းရိုးတန်းမြေပုံ မိတ္တူကို ကိုင်လျက် ကျွန်ုပ်နောက်မှ ထွက်လာသည်။ ဂျူလီယန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကျွန်ုပ်ထံသို့ အကြည့်ပြန်ရောက်လာသည်။
"သူပါ လိုက်လာလို့ ရမလား"
လက်ဇန္ဒားက စာရွက်ကို အောက်ချလိုက်သည်။
"သေချာပေါက် ရတာပေါ့"
ကျွန်ုပ်တို့သည် အတွင်းပိုင်း တရားရုံးကို ငေးကြည့်နိုင်သည့် ဧည့်ခန်းငယ်လေးဆီသို့ သွားကြသည်။ ဂယ်ရစ်က ဂျူလီယန်၏ လက်ထဲသို့ ခွက်တစ်လုံး ထည့်ပေးပြီးနောက် သူ့ဘေးရှိ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ လက်ဇန္ဒားက ကျန်ရှိနေသည့် ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်သည်။
ဂျူလီယန်သည် အသက်ရှူသံအနည်းငယ်မျှ ခွက်ထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အဲဒီနေရာတွေက အခု ကျွန်တော်တို့ပိုင် ဖြစ်သွားပြီလား"
"သူတို့က ဂရေးကိပ်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ တောင်းဆိုလာကြတာ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ လက်ခံလိုက်ပါပြီ။ စီစဉ်ရမယ့် ကိစ္စတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်"
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် အလွန်တိုးညှင်းစွာဖြင့် သူက မေးသည်။
"ဖခင်ရဲ့ တိုင်းပြည်ကရော ဘာဖြစ်သွားမလဲ"
မည်သူမျှ ချက်ချင်း မဖြေကြပေ။ ဂျူလီယန်က မော့ကြည့်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ အခု သွားလို့မရဘူးဆိုတာ သိပါတယ်"
"ဟုတ်တယ်" ဟု လက်ဇန္ဒားက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။ "အခုတော့ မရသေးဘူး"
"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာရော"
သူသည် ခွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"လူတွေက လိုင်ရာဒွန်အကြောင်း ပြောကြတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ အရင်က နေခဲ့တဲ့နေရာလောက်ပဲ ဖြစ်သလို ပြောကြတယ်"
ဂယ်ရစ်က ရှေ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး ခွက်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။ ဂျူလီယန်က ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
"အဲဒါက ဖခင်ရဲ့ အိမ်ပါ" ဟု သူ ဆက်ပြောသည်။ "မိခင်ရဲ့ အိမ်လည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒီမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ လူတွေ ရှိတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို မေ့သွားပြီလို့ ထင်နေကြမလား မသိဘူး"
ကျွန်ုပ်သည် ကုလားထိုင်စွန်းဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
"မင်း သူတို့ကို မမေ့ပါဘူး"
"အမှတ်ရနေရုံနဲ့တော့ ဘာမှ အကူအညီ မဖြစ်ဘူးလေ"
ထိုစကားက ကျွန်ုပ်ကို နာကျင်စေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်လည်း နားလည်သောကြောင့်ပင်။ ဂယ်ရစ်သည် ဂျူလီယန်၏ ပခုံးနောက်ဘက်တွင် လက်ကို တင်ထားလိုက်သည်။
"အမှတ်ရနေတာက မင်းကို သူတို့အကြောင်း ဆက်မေးမြန်းနေစေတာပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။ "အဲဒါ အရေးကြီးတယ်။ ကျန်တာတွေကတော့ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေ လိုအပ်တယ်"
ဂျူလီယန်က ကျွန်ုပ်တို့ သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ လုပ်ပေးမလား"
"လုပ်ပေးမှာပေါ့" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
သူ့မျက်လုံးများက ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဒီစစ်ပွဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိလာရင်၊ မင်း လိုချင်တယ်ဆိုရင် မင်းဖခင်ရဲ့ တိုင်းပြည်ကို ပြန်သိမ်းဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးပါ့မယ်"
သူ အသက်ပင် မရှူမိသလို ဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်ုပ် ဂရုတစိုက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်မြို့တွေက ဆက်လက် တည်ရှိနေမလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လောက် လွယ်ကူမလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် ကတိမပေးနိုင်ဘူး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေကို ရှာဖွေပြီး သူတို့ ဘာတွေ လိုအပ်လဲဆိုတာကို သိအောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီအလုပ်တွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် ကတိပေးတယ်"
လက်ဇန္ဒားက ကမ်းရိုးတန်းမြေပုံကို ဘေးဖယ်လိုက်သည်။
"ကွန်ကော်ဒီယာကလည်း ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး မပြီးခင်မှာ တိုက်ပွဲတွေက ပြီးသွားနိုင်တယ်။ မင်းဘေးမှာ မိတ်ဆွေတွေရော၊ သည်းခံနိုင်တဲ့ လူတွေပါ လိုအပ်လိမ့်မယ်"
ဂျူလီယန်က ဂယ်ရစ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူကြီးက အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ပြင်ဆင်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်မှာ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်း ရှိပါတယ်"
"တိုင်းပြည်တစ်ခုဆိုတာ ကုလားထိုင်တစ်ခုထက် ပိုကြီးမားပါတယ်" ဟု ဂျူလီယန်က ဆိုသည်။
"ဟုတ်တာပေါ့။ လက်သမား တစ်ယောက်ထက် ပိုလိုကောင်း လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"
သူ့ဆီမှ အံ့အားသင့်သွားသည့် ရယ်သံလေး ထွက်လာသည်။ ဂယ်ရစ်၏ အမူအရာ ပိုမိုနူးညံ့သွားသည်။
"ကျွန်တော် မင်းကို ကူညီပေးပါ့မယ် ဂျူလီယန်။ အဲဒီနေ့ ရောက်လာပြီး ဒါကပဲ မင်း လိုချင်တဲ့အရာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ပေးပါ့မယ်"
ဂျူလီယန်သည် သူ့လက်တွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်သာ အဲဒါကို မလုပ်တတ်ရင်ကော"
"ဒါဆိုရင် သင်ယူရမှာပေါ့" ဟု လက်ဇန္ဒားက ပြောသည်။ "ပြီးတော့ မင်းမသိတဲ့အရာတွေကို သိတဲ့လူတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်ရမှာပေါ့"
"ကျွန်တော် ဒါကို မလိုချင်တော့ဘူးဆိုရင်ကော"
ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး မဖြေခင် ဂယ်ရစ်က ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် မင်း ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြရမှာပေါ့"
ဂျူလီယန်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပျက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ကျွန်တော် နားလည်အောင် ကြိုးစားမှာပါ။ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ ရှိနေမှာပါ"
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မင်းဘဝက ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ခင်မှာ ကြီးပြင်းလာဖို့ အချိန်ယူခွင့် ရှိပါတယ်"
ခဏတာမျှ ဂျူလီယန်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ မီးအိမ်ရောင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူက "အရင်ဆုံး အဲဒီနေရာကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်သွားကြည့်ချင်တယ်" ဟု ပြောသည်။
"အဲဒါကတော့ အစပျိုးဖို့အတွက် ကောင်းတဲ့ အကြံပါပဲ" ဟု ကျွန်ုပ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူက ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ မိခင်ရော၊ ကက်ဆီယာရော၊ အက်ဒရီယာနာရော လိုက်လာစေချင်တယ်"
"ဘေးကင်းတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို မေးကြည့်ပါ့မယ်"
သူ့ပခုံးများ လျော့ကျသွားသည်။ သူသည် ဂယ်ရစ်၏ လက်မောင်းကို မှီသည်အထိ ဘေးသို့ စောင်းလိုက်သည်။ ထိုလူကြီးက သူ့လက်ပေါ်တွင် လက်ကို တင်ပေးထားသည်။ ဂျူလီယန် သောက်လက်စ ခွက်ကို ကုန်အောင်သောက်သည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုအကြောင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် မီရိုဗာကို ပြောပြသည်။ သူမသည် ကြားဖြတ်မပြောဘဲ နားထောင်နေသည်။ ကျွန်ုပ် ပြောပြီးသောအခါ သူမသည် ဂျူလီယန်နှင့် ဂယ်ရစ်တို့ ထွက်သွားခဲ့သည့် တံခါးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ မေးဖို့ ကြောက်နေခဲ့တာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်မိတယ်"
"အိမ်ကို လွမ်းတယ်ဆိုတာ ဒီနေရာအပေါ် ကျေးဇူးကန်းသလို ဖြစ်မှာကို သူ စိုးရိမ်နေတာ"
ကျွန်ုပ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မီရိုဗာက ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးသည်။
"ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေဆိုတာ ခံစားချက်နှစ်ခုစလုံးကို လက်ခံဖို့ ခွင့်ပြုထားတယ်လို့ ယုံကြည်ဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် သယ်ဆောင်ထားတတ်ကြတာပါ"
သူမသည် ကျွန်ုပ်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"သူ့ဘဝကို ပေးဆပ်ရမယ်လို့ ကတိမပေးခိုင်းဘဲ မျှော်လင့်စရာတစ်ခု ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ကျွန်တော်တို့က စစ်ပွဲကို အသက်ရှင်အောင် ကျော်ဖြတ်ဖို့ လိုသေးတယ်လေ"
"ဟုတ်ပါတယ်"
သူမ၏ လက်က ခဏတာ တင်းကျပ်သွားသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ"
ဂရေးကိပ်၏ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ ပထမအသုတ်သည် အရုဏ်မတက်မီ ဩဆယ်လ်မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဘဲလ်ဒါ၏ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ မြို့အရာရှိများနှင့် တွေ့ဆုံရန် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် လိုက်ပါသွားပြီး တပ်မကြီး မထွက်ခွာမီ ပြန်လာခဲ့သည်။
လက်ခံဧည့်ခန်းတွင် ပင်လယ်ရေနံ့နှင့် ကတ္တရာစေးနံ့များ ရနေသည်။ ထိုအခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆိပ်ကမ်းမှ ခေါင်းလောင်းသံများမှာ အမိုးများပေါ်တွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။ မာရန်က ဆိပ်ကမ်းထိန်းချုပ်ရေးမှူးနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အိပ်စက်ခဲ့ပုံ မရကြပေ။
အပြင်ဘက်တွင် လူများသည် နံနက်စောစောအချိန် ဖြစ်သော်လည်း စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စစ်သားများက သူတို့၏ စစ်သားများနှင့်အတူ တန်းစီနေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အားပေးသံများ ကြားရသော်လည်း ကျွန်ုပ် ထင်ထားသည်ထက်တော့ နည်းပါးသည်။ အများအားဖြင့် သူတို့သည် ဒိုင်းလွှားအရေအတွက်ကို ရေတွက်နေကြသည်။ မျက်နှာတွေကို စစ်ဆေးနေကြသည်။ နောက်ထပ် စစ်တပ်များ ထပ်ရောက်လာဦးမလားဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျော်၍ ကြည့်နေကြသည်။
"ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဘဲလ်ဒါက ထိန်းချုပ်ရေးမှူးကို ပြောသည်။ "အရင်ဆုံး၊ ကုန်းတွင်းပိုင်း ကင်းစခန်းတွေကို ပြပါဦး"
ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့အရာရှိများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဆိပ်ကမ်းအပေါ်တွင် ဩဆယ်လ်၏ အလံဘေး၌ အလံတစ်ခု ထပ်မံ လွှင့်ထူလိုက်သည်။ ဂရေးကိပ်၏ အရောင်များမှာ ပင်လယ်လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။
ကျွန်ုပ် ပြန်ရောက်သောအခါ ကက်စတယ်လန်က တံခါးဝတွင် စောင့်နေသည်။ အီလီဇာက သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုသည်ကို သူတို့၏ အမူအရာမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ် သိလိုက်သည်။
"အော်ရီသားရဲ့ အစီရင်ခံစာပါ" ဟု အီလီဇာက စာရွက်ကို ကျွန်ုပ်ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောသည်။ "ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက ပြန်လည်ပူးပေါင်းမယ့် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက လမ်းမဘက်ကို ဦးတည်လာနေပါတယ်။ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မယ့် ယာဉ်တန်းတွေ ပါလာတာ အတည်ပြုထားပါတယ်"
"ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ"
သူမက အကွာအဝေးကို ပြောပြသည်။ သူတို့ လက်ရှိအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် နှစ်ရက်ခရီး ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကောင်စီစင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးဘက်ရှိ ဖွင့်ထားသည့် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဂျူလီယန်က ကာရိုကို သစ်သားအရုပ်တစ်ခု၏ နာမည်ကို သင်ပေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဂယ်ရစ်က သူ့ကို ပြင်ပေးသည်။ ဂျူလီယန် ရယ်မောပြီး နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် အစီရင်ခံစာကို ခေါက်လိုက်သည်။
"သော်နဲ့ လက်ဇန္ဒားကို ခေါ်ခဲ့ပါ။ ပြည်နယ် စာပို့သူတွေကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ လာပူးပေါင်းဖို့ ပြောလိုက်ပါ"
အီလီဇာ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသည်။
မြေပုံဟောင်းကိုတော့ ခဏစောင့်ဆိုင်းထားရတော့မည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် မြေပုံသစ်ပေါ်ရှိ လမ်းမများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တာဝန်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။