အခန်း ၃၃၉ - ကြားခံလမ်းမ
မယ်လိုဒီဆီက စာကို မေရီက ကျွန်တော့်ကို မပေးခင်မှာ နှစ်ခေါက်ဖတ်လိုက်သေးသည်။
ပထမအကြိမ် ဖတ်တုန်းကတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင်။
ဒုတိယအကြိမ်မှာတော့ အချိန်ပိုယူသွားသည်၊ အထူးသဖြင့် စာရဲ့အောက်ခြေနားက အပိုင်းကို ဖတ်တဲ့အခါမျိုးမှာပေါ့။
“သူ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“ပြေပါတယ်”
မေရီက စာရွက်တွေကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီသည် သားရဲမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ နောက်ထပ် အခြေချနေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခုကို ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ အဲလ်ဗ် (Elven) ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့က သူမနဲ့ အဲဒီနေရာမှာ တွေ့ဆုံဖို့ သဘောတူထားသလို၊ ဒွါ့ဖ် (Dwarven) သံတမန်တစ်ဦးကလည်း ပိုမိုဝေးလံတဲ့ အတွင်းပိုင်းက ခံစစ်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သတ္တုတွင်းမြို့လေးတစ်မြို့ကို ဖိတ်ကြားထားသည်။
သို့သော် မည်သူမျှ စစ်တပ်တစ်ခုကိုတော့ အကူအညီပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းလာခြင်း မရှိသေးပေ။
အရင်က တွေ့ဆုံမှုတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးကတော့ သူမရဲ့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့နဲ့အတူ ဂရေးကိပ် (Greykeep) ကို လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့က ဝက်စ်မီးယား (Westmere) အထိ ကုန်းလမ်းကနေ သွားရောက်ပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဂိတ်ပေါက်ကို အသုံးပြုကြလိမ့်မည်။
စာရဲ့အောက်ခြေနားမှာတော့ အရေးအသားတွေက သိပ်ပြီး တရားဝင်ပုံမပေါက်တော့ပေ။
*မေရီကို ငါ အစားအသောက် ကောင်းကောင်းစားနေတယ်လို့ ပြောပေးပါ။ သော (Thor) ကိုလည်း သူမမပါဘဲ ငါစစ်မစတင်သေးဘူးလို့ ပြောပေးပါ။ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ သီးခြားစီ ပြောပေးပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါက ဒီမေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲနေတယ်လို့ သူတို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။*
ကျွန်တော် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
မေရီက သူမလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“အဲဒီစာရွက်က ကျွန်မအပိုင်လေ”
ကျွန်တော် ပြန်ပေးလိုက်သည်။
“သူက မင်းအကြောင်းကို သိပ်သိတာပဲ”
“သူက အဲဒီလိုမျိုး အတွေ့အကြုံ အများကြီး ရှိခဲ့ပြီးသားလေ”
မေရီက စာကို သေသေချာချာ ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်က နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။
အဲဒီစာမှာတော့ ဝက်စ်မီးယားဟိုးလ် (Westmere Hold) ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည်။
“စတူးဝပ် အီဒရစ် (Steward Edric) မှာ ကျွန်မတို့အတွက် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်”
မြေပုံပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ မကြာသေးခင်ကမှ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေရဲ့ တောင်ဘက်က လမ်းတစ်ခုကို ပြထားသည်။
ကုန်တင်ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးက သုံ့ပန်းတွေကို ရန်သူ့စခန်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒေသခံ ကင်းထောက်တွေကလည်း ညတွင်းချင်းပဲ အဲဒီသတင်းကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
သုံ့ပန်းတချို့က သံကြိုးတွေနဲ့ လမ်းလျှောက်နေကြရသည်။
တချို့ကတော့ လက်နက်တွေကို ထမ်းထားကြရသည်။
“အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေထားတဲ့ လက်ထောက်တပ်သားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု အီလီဇာ (Eliza) က ပြောသည်။ “အနည်းဆုံးတော့ တချို့ကတော့ ဟုတ်မှာပါ။ ကျွန်မတို့ ကင်းထောက်တွေက လှံကိုင်ထားတဲ့သူတွေရဲ့ လက်မှာ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ကိရိယာတွေကို မြင်ခဲ့ရတယ်”
သော (Thor) က စားပွဲပေါ်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို ထောက်လျက် ရပ်နေသည်။
“အစောင့် ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ”
“အတည်ပြုနိုင်တာက ၁၄ ယောက်။ လှည်းတွေကြားထဲမှာ နောက်ထပ် ရှိနေနိုင်သေးတယ်”
“ပြီးတော့ အကျဉ်းသားတွေကော”
“၃၀ သို့မဟုတ် အဲဒီထက်ပိုမယ်။ အဖုံးတွေအောက်မှာဆိုတော့ ရေတွက်ရ ခက်တယ်”
ဘုရင်အီဒရစ် (King Edric) ရဲ့ မေးရိုးတွေ တင်းသွားသည်။
သူက သူ့ကလေးတွေနဲ့အတူ နံနက်စာစားပြီးမှ တန်းတန်းမတ်မတ် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့လက်စွပ်နားမှာ ဂျမ်သီးဖျော်ရည် အစွန်းအထင်းလေးတစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။
ကျွန်တော် ကြည့်နေတာကို သူသတိထားမိသွားပြီး ဘာမှမပြောဘဲနဲ့ အဲဒီအစွန်းအထင်းကို ပွတ်သပ်ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။
“လမ်းက ဒီနေရာမှာ သစ်တောထဲကို ဝင်သွားတယ်” ဟု သူက မြေပုံကို ညွှန်ပြရင်း ပြောသည်။ “သူတို့သာ အဲဒီစခန်းကြီးဆီ ရောက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားလိမ့်မယ်”
သောက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ပြီးနောက် သူမက ကယ်ဒရစ် (Caldris) ဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အဲဒီ ချုပ်နှောင်ကိရိယာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကြားဖြတ်ဖျက်ဆီးလို့ ရမလား”
“သေချာပေါက် ကတိပေးနိုင်လောက်တဲ့အထိတော့ မလွယ်ဘူး”
သူက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကွင်းရဲ့ ပုံစံထုတ်ထားတဲ့ ပုံကြမ်းကို မြေပုံဘေးမှာ ချလိုက်သည်။
“ဒီကွင်းတွေအားလုံးက ဒီဇိုင်းတစ်ခုတည်းအတိုင်းပဲလားဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိသေးဘူး။ ပြီးတော့ အမိန့်တစ်ခုက ဘယ်လောက်အထိ အကွာအဝေးကို ရောက်နိုင်လဲဆိုတာလည်း မသိရသေးဘူး”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီအချက်ကို ထည့်တွက်ပြီး အစီအစဉ်ဆွဲရမှာပေါ့” ဟု သောက ပြောသည်။
တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့သည် ဝက်စ်မီးယားမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာပြီး အဲဒီကနေ မြင်းစီးသွားကြမည်။ အစ္စထရန် (Istren) နှင့် မဲရိုဗာ (Merova) တို့က သောနဲ့အတူ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရော့သ် (Rauth) နှင့် ရွေးချယ်ထားတဲ့ အော်ရန်ရှယ် (Orenshal) စစ်သားတပ်ဖွဲ့လည်း ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်အီဒရစ်ကတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပ်သားတွေကို ဦးဆောင်ပြီး သောရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။
ဘော်လ်ဒါ (Baldr) ကတော့ ဒုတိယအရေးပေါ်ကိစ္စအတွက် အသင့်ရှိနေမည်။
လက်ဇန်ဒါ (Lexander) ကတော့ ကွန်ကောဒီယာ (Concordia) မှာပဲ ကျန်ခဲ့မည်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဂရေးကိပ်မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အသက်ရှူရတာတောင် ခက်ခဲစေလောက်အောင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
ပြီးနောက် မြေပုံပေါ်က တခြား အမှတ်အသားတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဂိတ်ပေါက်တွေ။
လက်ခံရရှိတဲ့ နေရာတွေ။
လူတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီကို အဲဒီလမ်းတွေကတစ်ဆင့် ဆက်လက်ရောက်ရှိလာနေဆဲဖြစ်သည်။
သောကတော့ ဒါကို သတိထားမိပုံရသည်။
“ရှင် နောက်ထပ် မနှစ်မြို့စရာ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ရလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။
“မေရီက ကျွန်တော့်ကို အလုပ်သုံးခု ပေးထားပြီးသားလေ”
“ဒါဆိုရင် ရှင်က တခြားသူတွေထက် တစ်လှမ်းသာနေတာပေါ့”
တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ မထွက်ခွာခင်မှာ ကျွန်တော် ဂျူလီယန် (Julian) ကို ကလေးလေးယောက်နဲ့အတူ အိမ်ဝင်းထဲမှာ တွေ့ခဲ့ရသည်။
သူက သစ်သားတုံးလေးတွေကို စုပုံထားပြီး အဲဒီပတ်လည်မှာ စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခု ဆွဲထားသည်။
“ဒါက ဘာလဲ” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“မြို့လေးလေ”
ကဲရိုးလ် (Carol) က စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်မှာ သစ်သားတုံးလေးတစ်ခု တင်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က အဲဒီဘက်ကို လက်လှမ်းလိုက်ပြီးမှ ရပ်သွားသည်။
“ဘာလို့ အဲဒီတစ်ခုက အဲဒီမှာ ရှိနေတာလဲ”
“မြင်းအိမ်လေ”
သူက အဖြေကို ခဏစဉ်းစားသည်။
“အင်းပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ လမ်းတစ်ခုတော့ လိုအပ်တယ်”
ဂယ်ရစ် (Garrick) က သူ့အစ်ကို သေချာဆွဲထားတဲ့ နံရံပေါ်ကို မြေဖြူနဲ့ ချက်ချင်းပဲ မျဉ်းကြောင်း ဆွဲခြစ်လိုက်သည်။
ဆဲရာဖီနာ (Seraphina) က လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
အစ်ဂနေးရှပ် (Ignatius) က သစ်သားမြင်းရုပ်ကို လမ်းသစ်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး တာဝါတိုင်တစ်ခုကို တိုက်မိပြီး လဲကျသွားစေသည်။
ဂျူလီယန်က မျက်လုံးကို ခဏမှိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ် (Garrick Valewood) ဘေးက ခုံတန်းလျားမှာ ထိုင်လိုက်သည်။
“သူ အဆင်ပြေပါတယ်”
“တခြားသူတွေကို အစီအစဉ်ထဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ အစီအစဉ်က ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာတယ်ဆိုတာကို သူ သင်ယူနေတာပါ”
အိမ်ဝင်းတစ်ဖက်မှာတော့ ဂျူလီယန်က တာဝါတိုင်ကို လမ်းနဲ့ ပိုဝေးတဲ့နေရာမှာ ပြန်ဆောက်နေသည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအတိုင်း သင်ယူနေတာပါပဲ” ဟု ကျွန်တော် ဝန်ခံလိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်က ပြုံးသည်။
ကလေးထိန်းတွေက ကလေးတွေကို အထဲခေါ်သွားဖို့ လာတဲ့အခါ ဂျူလီယန်က သစ်သားတုံးတွေကို သူကိုယ်တိုင် စုသိမ်းနေသည်။
ဂယ်ရစ်က သူ့ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“သူတို့ကို နည်းနည်းလောက် သယ်ခိုင်းလိုက်ပါဦး”
“သူတို့ဆိုရင် အချိန်အကြာကြီး ကြာလိမ့်မယ်”
“ဟုတ်တယ်လေ”
ဂျူလီယန်က ကဲရိုးလ်ကို သစ်သားတုံးတစ်ခု သယ်ဖို့ အာရုံစိုက်နေတာကို ကြည့်နေသည်။
ပြီးနောက် သူက နောက်ထပ်တစ်ခုကို အစ်ဂနေးရှပ်ဆီ ပေးလိုက်သည်။
အလုပ်က အချိန်ပိုယူသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ အားပေးသံတွေကတော့ ပိုပြီး ဆူညံလာသည်။
ကိုယ်စားလှယ်တွေက နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ရောက်လာကြသည်။
တစ်ဦးကတော့ မြစ်ကမ်းဘေးရွာ သုံးရွာက ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားတဲ့ ကောင်စီအတွက် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ တက်ဆာ (Tessa) ဆိုတဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဦးကတော့ ဟာရွန် (Harun) ဆိုတဲ့ အဲလ်ခ် (elkfolk) မျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေကို စွန့်ခွာလာရပြီးနောက် တောင်ကုန်းပေါ်က ခံတပ်မှာ ခိုလှုံနေကြတဲ့ မိသားစုတွေကို ကိုယ်စားပြုလာသူဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့ကို စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေထက် ပိုပြီး ကိုယ်စားပြုပြောဆိုပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း ပြောကြသည်။
မေရီက ဥယျာဉ်ကို မြင်ရတဲ့ အခန်းထဲမှာ သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာ (Adriana) က အက်ဗလင် (Evelyn) နဲ့ ကျွန်တော့်ဆီ စားပွဲမှာ လာထိုင်သည်။ သူမက နံနက်စာ စားပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် ခေါင်းအုံး ထပ်လိုသေးလားလို့ မေးမယ့်သူမျိုး မရှိတဲ့ အလုပ်မျိုးကိုပဲ လိုချင်နေသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ တစ်ခါ မေးပြီးသွားပြီ။
ကျွန်တော် တိုးတက်လာနေသည်။
တက်ဆာက ဝိုင်ကို ငြင်းဆန်ပြီး ရေကိုပဲ လက်ခံလိုက်သည်။
ဟာရွန်ကတော့ မေရီ ထိုင်မချင်း မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
သူ့အကြည့်တွေက မေရီရဲ့ နားရွက်တွေဆီ၊ ပြီးတော့ သူမရှေ့က စာရွက်တွေဆီ ရောက်သွားသည်။
“မယ်လိုဒီက ရှင် ဒီမြို့ကို စီမံခန့်ခွဲတယ်လို့ ပြောတယ်”
“နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာ အများစုကိုပေါ့” ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
“ပြီးတော့ ရှင်က သဘောတူညီချက်တွေ လုပ်ပေးနိုင်သလား”
“ကျွန်မရဲ့ ရာထူးအာဏာ పరిధిအတွင်းမှာတော့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ တခြား အရာရှိတွေလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ”
သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထိုင်လိုက်သည်။
တက်ဆာက အချိန်မဖြုန်းဘဲ ချက်ချင်းပဲ ပြောသည်။
“ကျွန်မတို့လူတွေ ဒီကိုလာရင် ပြန်ထွက်သွားလို့ ရမလား”
“ရပါတယ်” ဟု ကျွန်တော်ဖြေသည်။
“သူတို့ ကလေးတွေနဲ့အတူပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
“သူတို့ ရှာဖွေရရှိတဲ့ လုပ်ခလစာတွေနဲ့အတူပေါ့”
မေရီက စာရွက်တစ်ရွက်ကို သူမဘက် လှည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မတို့ စည်းကမ်းချက်တွေကို စာနဲ့ရေးပြီး ပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဝက်စ်မီးယား ဒါမှမဟုတ် ကွန်ကောဒီယာကို ပြောင်းရွှေ့သွားတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့လည်း သီးသန့် စကားပြောခွင့် စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်”
တက်ဆာက စာရွက်ကို မကိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်နေသည်။
“အရှင်သခင်တစ်ယောက်က ကျွန်မတို့ကို တစ်ခါက ခိုလှုံခွင့်ပေးဖူးတယ်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ပြီးတဲ့အခါ သူက ကျွန်မတို့ကို သူတို့ဆီမှာ ကြွေးတင်နေတယ်ဆိုပြီး ပြောလာတယ်”
အက်ဒရီယာနာက ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
“ဒီမှာပေးတဲ့ အစားအသောက်နဲ့ အရေးပေါ် ခိုလှုံခွင့်တွေက ပြန်ဆပ်ရမယ့် ကြွေးမြီတွေ မဟုတ်ပါဘူး”
“ပြီးတော့ စစ်သားတွေကော” ဟု ဟာရွန်က မေးသည်။
“သူတို့က စေတနာ့ဝန်ထမ်းတွေပါ” ဟု ကျွန်တော်ပြောသည်။ “မဟာမိတ်တပ်တွေ ဘယ်လို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီချက် ယူရမှာဖြစ်ပေမဲ့၊ အစားအသောက် လက်ခံတာနဲ့ပဲ တစ်ယောက်ယောက်ကို စစ်ထဲဝင်ခိုင်းတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး”
သူ့ပခုံးတွေ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
ကျန်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့ အချိန်ပိုယူရသည်။
ဘာတွေ ရနိုင်မလဲဆိုတာ မသိဘဲနဲ့တော့ မြေနေရာကို ကတိပေးလို့ မရနိုင်ပါ။ ဆောင်းရာသီအတွက် စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေမှာလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ လှည်းတွေအတွက် အစောင့်တွေ လိုအပ်ပြီး၊ အစောင့်တိုင်းက တစ်နေရာရာကနေ လာရတာချည်းဖြစ်သည်။
မေရီက သူမဖြေနိုင်တာတွေကို ဖြေပေးပြီး၊ စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တာတွေကိုတော့ မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အစာစားဖို့ နားလိုက်တဲ့အချိန်အထိ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းတော့ မဖြစ်မြောက်သေးပေ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ပြသဖို့ သဘောတူထားတဲ့ စာရင်းတစ်ခုတော့ ရှိလာသည်။
ဒါကတော့ အစပျိုးဖို့အတွက် အသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။
နေ့လယ်ပိုင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ဆီက ပထမဆုံး အစီရင်ခံစာ ရောက်လာသည်။
တပ်ဖွဲ့သည် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။
ဒဏ်ရာရသူတွေက ပြန်လာနေကြသည်။
ကျွန်တော် ဖတ်ပြီးတဲ့အချိန်မှာပဲ မေရီက ညွှန်ကြားချက်တွေ ပေးနေပြီဖြစ်သည်။
တက်ဆာက ကျွန်တော်တို့ပတ်လည်မှာ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်နေသည်။
“ကျွန်မတို့လူတွေလား”
“တချို့ပေါ့” ဟု ကျွန်တော်ပြောသည်။ “နာမည်တွေကိုတော့ မသိရသေးဘူး”
သူမ ထရပ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ရှင်တို့ သူတို့ကို လက်ခံမယ့်နေရာမှာပဲ ကျွန်မ စောင့်နေပါ့မယ်”
အက်ဗလင်ကလည်း ထရပ်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့နဲ့ စကားပြောချင်တဲ့သူတွေကို ကူညီပေးဖို့ ရှင်တို့ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်”
သူတို့ နှစ်ယောက်အတူ ထွက်သွားကြသည်။
အက်ဒရီယာနာက စင်္ကြံလမ်းဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မေရီ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မိသားစုစာရင်းတွေကို ကျွန်မဆီ ပေးလိုက်ပါ”
မေရီက စာရွက်တွေကို စားပွဲတစ်ဖက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
သော် (Thor) က ခြေနင်းဖိနပ်ပေါ်တွင် ရွှံ့များပေကျံလျက်နှင့် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် တိမ်သော အနာရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကပ္ပတိန် အီဒရစ် (King Edric) က သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး လူနာတင်စင်၏ တစ်ဖက်ကို ထမ်းလာသည်။
အကျဉ်းသား ၃၇ ဦးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကိုးဦးမှာမူ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။
ထိုကိုးဦးထဲမှ နှစ်ဦးမှာ အစောင့်များ လဲကျသွားပြီးနောက် ကယ်ဆယ်သူများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ဦးမှာမူ မီရိုဗာ (Merova) က သူ့လက်ထဲမှ လှံကို ရိုက်ချလိုက်ပြီးသည့်တိုင် ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“သူ ငိုနေတာ” ဟု အီဒရစ်က ကျွန်တော့်ကို တိုးတိုးလေး ပြောပြသည်။ “သူ လှံကို လှမ်းကိုင်တိုင်း တောင်းပန်နေတာ”
ဘုရင်က ဆေးကုသခန်းဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်လူတွေက သူ့ကို ထိန်းထားကြတယ်။ အဲဒီ ကြိုးတွေကို ဖြတ်ပစ်ချင်ကြတာ”
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ မဖြတ်ခဲ့ဘူးပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုသတိပေးခဲ့လို့ တော်ပါသေးတယ်”
ကုသသူများ ကျွန်တော်တို့အနီးတွင် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်၌ သော်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ရှင်းပြသည်။
အစ္စထရန် (Istren) က ရှေ့ဆုံးက လှည်းကို မောင်းမရအောင် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ မီရိုဗာက နောက်ဘက်ကို ပိတ်ဆို့ပြီး တိုက်ပွဲနေရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ပေးခဲ့သည်။ ရော့သ် (Rauth) နှင့် အီဒရစ်၏ စစ်သားများက အကျဉ်းသားများကို ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးမပြုနိုင်ခင်မှာပင် အစောင့်များကို ဝိုင်းရံဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
အစောင့်တစ်ဦးမှာ အမှတ်အသားပါသော သတ္တုတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူက ထိုတုတ်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ လက်နက်ကိုင်ထားသော အကျဉ်းသားများက လှုပ်ရှားလာကြသည်။
အစ္စထရန်က သူ့လက်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
တုတ်က ပြုတ်ကျသွားသည်။
သို့သော် အကျဉ်းသားများက ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။
“သူ သူတို့ကို ဘာတွေ အမိန့်ပေးထားလဲဆိုတာက ဆက်ပြီး အသက်ဝင်နေတုန်းပဲ” ဟု သော်က ပြောသည်။ “သူ့ကို ဖြုတ်ချလိုက်ရုံနဲ့ မပြီးသွားဘူး”
ကျွန်တော်တို့ဘက်က စစ်သား လေးဦး ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာမူ အတော်လေး ပြင်းထန်သဖြင့် အက်ဗလင်က သူ့ဆီကို တန်းသွားရသည်။
ရန်သူ့အစောင့် ခြောက်ဦး သေဆုံးပြီး ငါးဦးကို ဖမ်းဆီးရမိသည်။ သုံးဦးမှာ တောထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။
သော်က လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
“ကျွန်မတို့မှာ လမ်းမလျှောက်နိုင်တဲ့လူတွေ ရှိနေသလို၊ ဘာမှန်းမသိရတဲ့ ကြိုးနဲ့ချည်ထားတဲ့လူ ကိုးယောက်လည်း ရှိနေတာလေ”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဖမ်းဆီးရမိသော တုတ်ကိုမူ သီးသန့်ထုပ်ပိုးပြီး အစောင့်ချထားကာ မည်သူမျှ မသုံးစွဲရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည်။
ကယ်ဒရစ် (Caldris) က ဆေးကုသခန်းအပြင်ဘက်တွင် သူတို့ကို လာတွေ့သည်။
သူက ထိုအရာကို မြင်ရသည့်အတွက် ကျေနပ်ပုံမရပေ။
သူက အာရုံစိုက်နေဟန် ရှိသည်။
အက်ဗလင် တောင်းဆိုထားသည်ထက် ပိုပြီး ဆေးကုသခန်းအတွင်းပိုင်းကို ကျွန်တော် မဝင်တော့ပါ။
ကျွန်တော် ဒေါသထွက်နေရသဖြင့် တံခါးဝတွင် ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဓာတ်ကဲ့သို့သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုမိုပြန့်နှံ့လာမည်ကို မလိုလားပါ။
ထို့ကြောင့် ရေများ သယ်ပေးခြင်းဖြင့်သာ ကူညီလိုက်သည်။
ဒုတိယအခန်းထဲတွင် တက်ဆာ (Tessa) က လက်များ တုန်ယင်နေသော မျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး ကျွန်တော် နားမလည်သော ဘာသာစကားဖြင့် စကားပြောနေကြသည်။
အမျိုးသမီးငယ် ရေသောက်နေစဉ် တက်ဆာက ခွက်ကို ကိုင်ပေးထားသည်။
စင်္ကြံလမ်းတစ်ဖက်တွင် ခြေထောက်ကို ပတ်တီးစည်းထားသော ဂနိုမ် (dwarf) တစ်ဦးက အဲလ်ဖ် (elf) လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ခွဲမနေရန် ငြင်းဆန်နေသည်။
“သူ ဒီမှာပဲ နေမယ်” ဟု ထိုဂနိုမ်က ပြောသည်။
အီလင် (Ilyen) က ကုတင်ဘေးသို့ ကုလားထိုင်တစ်ခု ဆွဲယူလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း သူ ဒီမှာပဲ နေပါစေ”
ထိုဂနိုမ်က သူမကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ပိုရှည်လျားသော ငြင်းခုံမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။
ထို့နောက် သူ ထိုင်လိုက်သည်။
ချည်နှောင်ခံထားရသော ကိုးဦးကို ကုသသူများ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နိုင်မည့်နေရာတွင် ထားရှိသည်။ လက်နက်ကို လှမ်းယူလိုသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသူများကို မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖြစ်စေ၊ အနီးအနားရှိသူများကိုဖြစ်စေ မထိခိုက်စေရန် ဂရုတစိုက် ကူညီပေးရသည်။
မည်သူကမျှ ဤအခြေအနေကို ပြန်လည်သက်သာလာပြီဟု မခေါ်ဆိုနိုင်သေးပါ။
သို့သော် သူတို့မှာ ကုတင်များ ရှိသည်။
ရေလည်း ရရှိသည်။
သူတို့ကို ထိန်းထားသည့် လက်များသည် သူတို့ကို အသက်ရှင်စေရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ညနေပိုင်းတွင် ကယ်ဒရစ်နှင့် သက်ဆရာ (Thesra) တို့က ထိုတုတ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး အသုံးဝင်သော အချက်တစ်ခုကို သိရှိသွားသည်။
၎င်းတွင် မတူညီသော အမိန့်ပေး ပုံစံများစွာ ပါဝင်နေသည်။
သူတို့က မည်သည့်အမိန့်ကိုမျှ မဖွင့်ခဲ့ပါ။
“တချို့အမိန့်တွေက သီးခြားအုပ်စုတွေကို ရည်ညွှန်းနေပုံရတယ်” ဟု ကယ်ဒရစ်က ပြောသည်။ “အမှတ်အသားတွေမှာ ကွဲပြားမှုတွေ ရှိနေတယ်”
“အရင်ပေးထားတဲ့ အမိန့်တွေကိုရော ရပ်တန့်လို့ ရမလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်ကနေ စရမလဲဆိုတာကို ပိုသိလာပြီလို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်”
ကျွန်တော် ထိုအဖြေကို မနှစ်သက်ပါ။
ဒါပေမဲ့ သူ အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည့်အတွက် သူ့ကို ပိုယုံကြည်မိသည်။
သက်ဆရာက ပုံဆွဲထားသည့်အနီးတွင် လက်ချောင်းများကို ထောက်ထားသည်။
“အရင်က ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူတွေက သူတို့ လွတ်သွားတဲ့အခါ ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတာကို နားလည်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ သူတို့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုရင်ပေါ့”
“ပြီးတော့ အဲဒါကို ကိုင်ထားတဲ့ အကျဉ်းသားတွေကော”
“အီလီဇာ (Eliza) က သူတို့ကို သီးခြားစီ စစ်ဆေးနေတယ်”
ကျွန်တော် အလုပ်ရုံ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆေးကုသခန်း၏ မီးရောင်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ခဏတာတော့ ကျွန်တော် တိုက်ပွဲတစ်ခုကိုပဲ လိုချင်မိသည်။
ကျွန်တော် ထိုးနှက်နိုင်မည့် တစ်စုံတစ်ခုပေါ့။
ထို့နောက် ကုသသူတစ်ဦးက သန့်ရှင်းသော ပိတ်စများကို သယ်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းကို ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အောင်ပွဲခံပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်များစွာ ရှိသေးကြောင်း ပြန်သတိရသွားသည်။
ညစာ မစားခင် စာရင်းထဲတွင် သတင်းကောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မယ်လိုဒီ မေးမြန်းထားခဲ့သော ပျောက်ဆုံးနေသည့် အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ အသက်ရှင်နေသည်။
ဝက်စ်မီးယား (Westmere) ၏ မှတ်တမ်းများအရ သူ၏ နာမည်၊ ယခင်နေရပ်နှင့် သူ၏ ညီမ ပြောပြခဲ့သော အချက်အလက်များ ကိုက်ညီနေသည်။ စတီးဝပ် အီဒရစ် (Steward Edric) က သူ့ကို ကိုယ်တိုင် စကားပြောခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူက စက်မှုရုံတစ်ခု၏ အမိုးကို ပြုပြင်ရာတွင် ကူညီပေးနေသည်။
မေရီက ထိုအတည်ပြုချက်ကို တက်ဆာနှင့် ဟာရွန် (Harun) တို့အား အသံထွက်ဖတ်ပြသည်။
“နောက်တစ်ခေါက် စာပို့သူနဲ့အတူ ကျွန်မတို့ သတင်းစကား ပို့ပေးပါ့မယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။ “သူ့ညီမက ခရီးထွက်မလားဆိုတာ သူမပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ။ သူကတော့ သူ့ညီမအတွက် အခန်းပြင်ဆင်ပေးဖို့ လိုမလို မေးထားပြီးသားပါ”
တက်ဆာက သူမမျက်လုံးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
သူမ လက်ဖယ်လိုက်သည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“ရှင် သူ့ကို သိလို့လား”
“ကျွန်မက သူ့ကို ဘာအဖြေမှ မမျှော်လင့်ထားဖို့ ပြောထားခဲ့တာ”
မေရီက သန့်ရှင်းသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို သူမဆီ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဒီစာကို ရှင် ကိုယ်တိုင် ရေးပေးချင်သလား”
တက်ဆာက ဘောပင်ကို ယူလိုက်သည်။
ထိုညတွင် ကျွန်တော်တို့ အခန်းသို့ ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် ပိုနောက်ကျမှ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က အခန်းထဲတွင် ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အကြိမ်နှစ်ဆယ်လောက် ရှိပြီဖြစ်သော လက်ဆေးခြင်းကို လုပ်နေသည်။
“အိုရင်ရှဲလ် (Orenshal) စစ်သားကော” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“တည်ငြိမ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်”
“ကျန်တဲ့သူတွေကော”
“တချို့တော့ အိပ်ပျော်သွားကြပြီ”
သူမ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ သုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ ကျွန်တော့်အပေါ် မှီတွဲလာသည်အထိ ဖက်ထားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အက်ဒရီယာနာ (Adriana) ရောက်လာသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြပါ။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပခုံးကို ကျော်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ကုတင်ပေါ်မှာ အဝတ်စ သုံးစ ရှိနေတာလဲ”
“ကက်ဆီယာ (Cassia) ကြောင့်လေ” ဟု အက်ဒရီယာနာက ဆိုသည်။
“အဲဒါကြောင့် အရေအတွက်က ပိုနေတာပေါ့”
“သူမက ကျွန်မတို့ကို ဒီညမှာပဲ ရွေးခိုင်းနေတာ”
ကျွန်တော် အဝတ်စတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာအတွက်လဲ”
အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“မင်္ဂလာဆောင်အတွက်လား” ဟု ကျွန်တော် အမြန်မေးလိုက်သည်။
“ကောင်းတဲ့ အစပျိုးမှုပဲ” ဟု အက်ဗလင်က ရေရွတ်သည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကုတင်ဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လူတို့က ဆေးကုသခန်းထဲသို့ ပစ္စည်းများ ဆက်လက် သယ်ဆောင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။
မနက်ဖြန်တွင် အကျဉ်းသားများအတွက် အဖြေများ၊ ရွာများအတွက် လှည်းများ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခေါက် ထွက်ခွာနိုင်ရန် စစ်သားများလည်း အနားယူဖို့ လိုအပ်ပေမည်။
ဒီညတော့ အက်ဒရီယာနာက ဖဲကြိုးနှစ်စကို အက်ဗလင်၏ လက်မောင်းအနားတွင် ကပ်ပြနေပြီး ကျွန်တော့်ဇနီးသည်ကလည်း သူမ အလေးအနက်ထားတတ်သော ကိစ္စများအတိုင်းပင် စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားနေသည်။
ကျွန်တော် တတိယအဝတ်စကို ထိလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခု”
အက်ဒရီယာနာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ”
“ကျွန်တော် ဒါကို သဘောကျလို့”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ် ခေါင်းမှီလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေပြီ”