အခန်း (၃၃၈) - ဂုဏ်ပြုခြင်း
ကျွန်တော်တို့အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အက်ဒရီယာနာက ဂျူလီယန်၏ စာအုပ်ကို ဖတ်နေသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် မဟုတ်ပါ။
နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ်ပါ။
ချုပ်ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဖုံးအောက်တွင် စာရွက်အလွတ်များကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့ကို ကူညီချုပ်ပေးထားပြီး နောက်ထပ် စာရွက်များ ထပ်ထည့်နိုင်ရန် နေရာလွတ် ချန်ပေးထားသည်။
အထဲတွင် လိုင်ရာဒွန်အကြောင်း မှတ်တမ်းများ ပါသည်။
ကာစီယာက လမ်းကြောင်းဖုံးအောက်တွင် ဝှက်ထားခဲ့သည့် မြင်းပုလေးအကြောင်း။
ဘုရင် ရိုဒရစ် ပြုပြင်ပေးခဲ့သည့် ဝတ်ရုံချိတ်အကြောင်း၊ ဂျူလီယန်က အမြဲတမ်း ဆွဲဖြုတ်နေတတ်၍ သူ ပြုပြင်ပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂရေးကိပ်တွင် သစ်သားမြင်းရုပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများ။
စာအုပ်နောက်ပိုင်းတွင် ဝက်စ်မီးယား ဥယျာဉ်၏ ပုံကြမ်းတစ်ခု ပါရှိပြီး အငြင်းပွားစရာဖြစ်ခဲ့သည့် သစ်ပင်မြစ်ကို အသေးစိတ် ရေးဆွဲထားသည်။
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ ဖခင်အကြောင်း ရေးထားသည့် စာမျက်နှာတွင် ရပ်တန့်နေသည်။
အက်ဗလင်က သူမဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ကလေးများက မင်္ဂလာဆောင် အလံအတွက် ရွေးချယ်ထားသော ဖဲကြိုးများကို စီနေသည်။
ဖဲကြိုးတွေက အရမ်းများနေသည်။
ကလေးတွေကို ရွေးခိုင်းလိုက်သည့်အတွက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပုံရသည်။
"ဂျူလီယန်က ဒါကို ဖတ်လို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်" ဟု အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။
"ငါ သိပါတယ်"
"သူ အခု အရမ်း ဂရုတစိုက်နဲ့ ရေးတတ်နေပြီ"
ကျွန်တော် သူမ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
စာမျက်နှာပေါ်တွင် ကျိုးသွားသည့် ဝတ်ရုံချိတ်အကြောင်း မှတ်တမ်းက စာရွက်တစ်ဝက်စာ နေရာယူထားသည်။
ကျန်တစ်ဝက်မှာ သတ္တုအပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ပုံကြမ်းဖြစ်သည်။
"သူ မေ့သွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက စာရွက်အစွန်းကို တို့ထိလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ"
အက်ဗလင်က ဖဲကြိုးတွေကို ချလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်သား ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေမိကြသည်။ ထို့နောက် အက်ဒရီယာနာက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဖေဖေက ချိတ်ပြင်တာ အရမ်းညံ့တာ"
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဂျူလီယန်ကတော့ သူ အမြဲတမ်း ပြင်နေကျပုံစံမျိုး ရေးထားတာပဲ"
"ဟုတ်တယ်လေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အမြဲတမ်း ကျိုးနေလို့ပဲ"
အက်ဗလင်က တိုးတိုးလေး ရယ်သည်။
"သူ့ကို ဘယ်သူမှ မပြောပြကြဘူးလား"
"မေမေကတော့ အပ်ချုပ်သမားဆီ သွားဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးတယ်"
"ပြီးတော့?"
"အဖေက ဒါဟာ မူဝါဒကိစ္စလို့ ပြောတာပဲ"
အက်ဒရီယာနာ၏ အပြုံးက ပို၍ နွေးထွေးလာသည်။
"အဓိကကတော့ သူက ဂျူလီယန်ကို သူ့နားမှာ ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေခိုင်းပြီး စကားပြောချင်တာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်တယ်"
ကျွန်တော် ပုံကြမ်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ဗိုက်နားတွင် ရှိနေသော သူမ၏ လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကလေးရှိနေကြောင်း ပြောပြသည့်အချိန်ကတည်းက ကျွန်တော် စဉ်းစားနေခဲ့သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိသည်။
အဲဒီအချိန်ထိတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လို စတင်ပြောရမလဲ မသိခဲ့ပါ။
"သာ၍ ကလေးက ယောက်ျားလေးဆိုရင် သူ့ကို ရိုဒရစ်လို့ နာမည်ပေးရင် ဘယ်လိုနေမလဲ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"မင်းရဲ့ ဖခင်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့လေ" ဟု ကျွန်တော် ဆက်ပြောသည်။ "သူက မင်းတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့အတွက် အကာအကွယ်ပေးရင်း ကျဆုံးသွားခဲ့တာ။ သူက မင်းနဲ့ မင်းမိသားစုကို ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တာလေ"
ကျွန်တော့်အသံက ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပို၍ တိုးနေသည်။
"ကျွန်တော့်သားလေးက သူ့နာမည်ကို ဆက်ခံစေချင်တယ်"
အက်ဒရီယာနာက ဂျူလီယန်၏ စာမျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများက စာအုပ်အဖုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"ရိုဒရစ်..." ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက အက်ဗလင်ဘက်သို့ လှည့်သည်။
"အစ်မကရော သဘောတူရဲ့လား"
ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"အရမ်း သဘောတူတာပေါ့"
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်သည်။
"အစ်မက ဒါကို အတင်း သဘောတူစရာ မလိုပါဘူး..."
"ငါ သိပါတယ်"
အက်ဗလင်က ပြုံးသည်။
"ငါ့သား ဂယ်ရစ်က ငါ့ဖခင်ရဲ့ နာမည်ကို ယူထားတာလေ။ မင်းရဲ့ သားလေးက မင်းရဲ့ ဖခင်နာမည်ကို ယူမယ်ဆိုရင် ငါ အရမ်း ဝမ်းသာမှာပေါ့"
သူမက နောက်လက်တစ်ဖက်ကို ကျွန်တော့်လက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ယူရီယာက ဒါကို စိတ်ရင်းနဲ့ ပြောတာပါ"
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူမ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူမ ရှေ့ကို တိုးလာပြီး ကျွန်တော့်ကို နမ်းသည်။
သူမ ခွာလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ရွှန်းစိုနေသည်။
"ကျွန်မ ဒါကို အရမ်း သဘောကျတယ်"
ကလေးက ယောက်ျားလေး ဟုတ်မဟုတ် ကျွန်တော်တို့ မသိကြပါ။
နာမည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားရုံဖြင့် ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပါ။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့ကို အဖြေပေးမထားသလို၊ ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်သူမှလည်း ငြိမ်သက်နေတဲ့အချိန်လေးတွေကို စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်နေချင်စိတ် မရှိကြပါ။
အချိန်ရှိပါသေးသည်။
လောလောဆယ်တွင်တော့ အဲဒီနာမည်က တစ်နေ့နေ့မှာ နံနက်စာစားပွဲမှာ ပြောဖြစ်နိုင်မည့် စကားလုံးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေသည်။
ရိုဒရစ်။
အက်ဗလင်က ပြန့်ကျဲနေသော ဖဲကြိုးများကို စုနေစဉ် အက်ဒရီယာနာက ထိုနာမည်ကို တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"သူသာ သိရင်တော့ စိတ်အေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု သူမ ဆိုသည်။
"ကလေးကို ပြောတာလား" ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
"ဖေဖေ့ကို ပြောတာ။ သူသာ သိရင်လေ"
"ဂုဏ်ယူမှာပေါ့နော်"
"အရမ်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာမှ မဖြစ်သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်နေဦးမှာ"
သူမက သူမ၏ ပါးပြင်ကို သုတ်လိုက်သည်။
"သူ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အက်ဗလင်က ပြုံးသည်။
"ဂယ်ရစ်ရဲ့ အဘိုးကတော့ ဒီဂုဏ်ပြုမှုအတွက်နဲ့တင် အံ့ဩပြီး မရုန်းနိုင်တော့ဘူး"
"ကျွန်တော်လည်း သတိထားမိတယ်"
အက်ဒရီယာနာဆီကနေ မတည်ငြိမ်ပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရယ်သံလေး ထွက်လာသည်။
ထို့နောက် သူမက စာအုပ်ကို ဂရုတစိုက် ပိတ်လိုက်သည်။
"မေမေ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား"
"ရတာပေါ့" ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
သူမက အလျင်အမြန် ထလိုက်ရာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
အက်ဗလင်က သူမနှင့်အတူ ထလိုက်သည်။
"ဖြည်းဖြည်းလေ"
အက်ဒရီယာနာက သက်ပြင်းချသည်။
"ညွှန်ကြားချက်တွေ မပါဘဲနဲ့ ထိုင်ချင်လိုက်တာ"
"မင်းရဲ့ စိတ်ညစ်စရာ စာရင်းထဲကို ဒါကို ထပ်ထည့်ထားလိုက်မယ်"
"စာရင်းကလည်း ရှည်လာပြီနော်"
ကျွန်တော် လက်မောင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
သူမက ပြုံးလျက်ပင် လက်ခံလိုက်သည်။
မိရယ်လ်က ဟယ်လီနာ၊ ဂျူလီယန်တို့နှင့်အတူ အခန်းငယ်တစ်ခုထဲတွင် ရှိနေသည်။
ကာစီယာက ပြတင်းပေါက်အနီးက ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး မင်္ဂလာဆောင် အဝတ်စတစ်ခုကို ခေါင်းအုံးအောက်တွင် ဝှက်ထားရန် ကြိုးစားနေသည်။
အက်ဒရီယာနာက ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။
"ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"
"အဲဒီစကားက ယုံရခဲတယ်"
"ဒါဆိုရင် တခြား မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်လေ"
မိရယ်လ်က လက်ထဲက စာရင်းကို ကြည့်နေရာမှ မော့ကြည့်သည်။
သူမက အက်ဒရီယာနာ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတော့ စာရင်းကို ချလိုက်သည်။
"အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား"
"ဟုတ်ကဲ့" ဟု အက်ဒရီယာနာက အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်"
ဂျူလီယန်က သူဖတ်နေသည့် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် အက်ဒရီယာနာဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ အက်ဗလင်က အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုင်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ နာမည်တစ်ခုအကြောင်း ပြောနေကြတာ" ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။
မိရယ်လ်၏ မျက်နှာအမူအရာက နူးညံ့သွားသည်။
"အခုကတည်းကလား"
"ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုပေါ့"
ကျွန်တော် အက်ဒရီယာနာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြောရန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကလေးက ယောက်ျားလေးဆိုရင် ရိုဒရစ်လို့ နာမည်ပေးချင်ကြတယ်"
မိရယ်လ်က လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ပါ။
အခန်းထဲတွင် အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဂျူလီယန်က ကျွန်တော့်ဆီကနေ သူ့အစ်မဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဖေဖေ့နာမည်လား"
"ဟုတ်တယ်" ဟု အက်ဒရီယာနာက ပြောသည်။
သူမက မိရယ်လ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
မိရယ်လ်က သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသည်။
ဟယ်လီနာက ဘာမှ မပြောဘဲ နီးကပ်လာသည်။
အသက်ရှူသံအနည်းငယ်ကြာသည်အထိ မိရယ်လ်က ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ကို သူမ ကြားလိုက်ရတာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုချင်နေသလိုမျိုး စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ လက်ကို ချလိုက်သည်။
"ဒါက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အိုင်ဒီယာပဲ"
သူမ၏ အသံက နောက်ဆုံးစကားလုံးတွင် တုန်ရီသွားသည်။
အက်ဒရီယာနာက သူမဆီ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
မိရယ်လ်က သူတို့ကြားက နေရာအနည်းငယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူမ၏ သမီးကို ဖက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူတို့အတွက် နေရာပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် လုံးဝ မထွက်သွားခင်မှာပင် မိရယ်လ်က ကျွန်တော့်လက်ကို ဖမ်းကိုင်ထားသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"
"ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို နောက်ထပ် ခဏလောက် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးမှ အက်ဗလင်ဘက်သို့ ကြည့်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက လက်ကို ဖြန့်ပေးလိုက်ရာ မိရယ်လ်က သူမကိုလည်း ဖက်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။
အက်ဒရီယာနာက သတိထားမိသွားသည်။
"မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"
သူမက သူ့ဗိုက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာကို ကြည့်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်"
သူ့အသံက တိုးတိုးလေး ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နာမည်ကို နေ့တိုင်း ပြောနေတော့မှာပေါ့"
ဘယ်သူမှ ချက်ချင်း ပြန်မပြောကြပါ။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာကာ တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက သူ့ကို နီးနီးကပ်ကပ် လာဖို့ လက်ယက်ခေါ်သည်။
သူမ ရှင်းပြလိုက်သောအခါ သူက ဂျူလီယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခွက်ကို ချပြီး ဂျူလီယန်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"ကောင်းတဲ့ နာမည်ပဲ" ဟု သူ ဆိုသည်။
ဂျူလီယန် ခေါင်းညိတ်သည်။
သူ့ပခုံးများက ထိုလူကြီး၏ လက်မောင်းအပေါ်တွင် ပေါ့ပါးသွားသည်။
ကာစီယာက အဆိုးဆုံး ပြန်ဖြစ်လာသူ ဖြစ်သည်။
"အခက်အခဲတွေတော့ ရှိလာလိမ့်မယ်"
မိရယ်လ်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကာစီယာ"
"သာ သူက ဖေဖေ့ အမူအရာမျိုးကို ဆက်ခံထားရင် ကျွန်မတို့ထဲက ဘယ်သူမှ စကားနိုင်အောင် ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အက်ဒရီယာနာ ရယ်လိုက်သည်။
"မင်းကလည်း ဖေဖေနဲ့ အမြဲတမ်း စကားများနေတာပဲကို"
"ပြီးတော့ သူက သူနိုင်သွားပြီလို့ ယုံကြည်နေဆဲပဲလေ"
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးပဲ" ဟု မိရယ်လ်က ပြောသည်။
ကာစီယာက အဲဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သူက ကျွန်မရဲ့ အမူအရာကိုပဲ ဆက်ခံလိုက်ပါတော့"
"လုံးဝ မဖြစ်ရဘူး" ဟု အက်ဒရီယာနာနှင့် မိရယ်လ်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩသွားပုံရသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့ခွက်ထဲကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြုံးနေသည်။
ကျွန်တော် အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ရိုဒရစ်၏ နာမည်ကို ပြောလိုက်ရသည့်အတွက်ကြောင့် တစ်ကြိမ်လောက်တော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သူကျဆုံးခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းမှ လွဲပြီး တခြားနေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိရယ်လ်က အက်ဒရီယာနာဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“သူက ကျွန်မတို့ မင်္ဂလာမဆောင်ခင်မှာ တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာ” ဟု သူမက ပြောသည်။
ကာစီယာက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖေဖေလား”
“အင်း၊ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ”
“သူ ကျွန်မတို့ကို အဲဒီအကြောင်း တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးဘူး”
“သူက ရဲရင့်မှုနဲ့ ပတ်သက်ရင် သူကိုယ်တိုင်က ယုံကြည်ရတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခုလို့ ခံယူထားတာကိုး”
ဟယ်လီနာက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
မိရယ်လ်၏ အကြည့်တို့သည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“သူက သူပြောမယ့် စကားတွေကို အလွတ်ကျက်ထားခဲ့တာ။ စကားလုံးတိုင်းကိုပေါ့။ ပြီးတော့ သူ ကျွန်မကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူ ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာတောင် မေ့သွားတော့တာပဲ”
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ မိခင် ပခုံးပေါ်သို့ မှီလိုက်သည်။
“အဲဒီတော့ မေမေက ဘာလုပ်လိုက်လဲ”
“သူ့လက်ကို ဆွဲပြီး သူ့နေရာသူ ရောက်အောင် ရွှေ့ပေးလိုက်တာပေါ့”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်”
“ဒီနေ့အတွက်တော့ သိတာပေါ့” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဂျူလီယန်က စာရွက်အသစ်တစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒါကို ချရေးထားလို့ ရမလား”
မိရယ်လ်က သူ စာရွက်ကို ညှိနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“ရတာပေါ့”
သူက ကလောင်ကို မှင်ထဲ နှစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခဏ ရပ်တန့်သွားသည်။
“ကလေးအတွက်လည်း ဖြစ်အောင်ပေါ့”
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူမသည် လက်နောက်ကွယ်တွင် ပြုံးနေသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် လူစည်ကားသော လမ်းမကြီးများ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်၌ နဂါးများနှင့် ဆွေးနွေးပွဲကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဗေးလ်လစ်သည် သူမ၏ နဂါးပုံစံအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်တို့က စားပွဲတစ်လုံး၊ ကုလားထိုင်များနှင့် သူမ တောင်းဆိုထားသည့် မှတ်တမ်းများကို ယူလာခဲ့ကြသည်။ မေရီက ကျွန်တော်တို့ထဲမှ အချို့သည် ဒူးပေါ်တွင် စာရင်းစာအုပ်ကို တင်ထားရသည်ထက် စားပွဲခုံပေါ်တွင် ရေးရသည်ကို ပိုကြိုက်ကြောင်း ရှင်းပြသည့်အချိန်အထိ သူမသည် ထိုပရိဘောဂများကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန် ပြနေသည်။
“စဉ်းစားစရာ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုပါပဲ” ဟု ဗေးလ်လစ်က ဆိုသည်။
“ကျွန်မကတော့ ဒါကို နှစ်သက်မှုတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်ပါတယ်” ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
လက်ဇန်းဒါးက သောရ်နှင့်အတူ ရောက်လာသည်။ အီလီဇာက သက်သေများ၏ အနှစ်ချုပ်ကို ယူလာသည်။ ကက်စတယ်လန်က ဖျက်ဆီးခံထားရသော ထိန်းချုပ်ကိရိယာ၏ ပုံကြမ်းများကို ယူလာပြီး ကျွန်တော်တို့၏ အသိပညာ ဘယ်အထိ ရောက်သည်ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်သားထားသည်။
ဗေးလ်လစ်က သေချာ ဂရုစိုက် နားထောင်သည်။
သူမက ဆာတာ၏ အလံအောက်တွင် နဂါးများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ဟု သတင်းပို့သူများကို ၎င်းတို့၏ အရောင်၊ အမာရွတ်၊ အသံ သို့မဟုတ် အမှတ်အသားများကို ဖော်ပြခိုင်းသည်။
အချို့က ဖော်ပြနိုင်သည်။
အချို့ကမူ မီးတောက်များနှင့် အတောင်ပံများမှလွဲ၍ ဘာကိုမှ မမြင်လိုက်ရပေ။
ထိုအစီရင်ခံစာများထဲမှ တစ်ခုမျှပင် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ခွဲခြားနိုင်စေရန် အထောက်အကူ မပြုခဲ့ပေ။
သူမသည် ထိုအဖြေကို နာကျင်ရမှန်း သိလျက်နှင့်ပင် လက်ခံလိုက်သည်။
“သက်ကြီးဝါကြီးတွေက ခင်ဗျားတို့ သူတို့ဆီက ဘာမျှော်လင့်သလဲဆိုတာ မေးလိမ့်မယ်” ဟု သူမက နောက်ဆုံးတွင် ပြောသည်။
လက်ဇန်းဒါးက ရှေ့သို့ ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
“ပူးပေါင်းကာကွယ်ရေးပါ။ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြိုတင်သတိပေးဖို့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကာကွယ်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အကူအညီပေးဖို့ပါ”
“ပြီးတော့ နာခံမှုရော”
“ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုပေါ့” ဟု သောရ်က ပြောသည်။ “စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုမှာ ပါဝင်လာတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ဟာ အစီအစဉ်ကို သိရှိထားဖို့နဲ့ လိုက်နာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘုရင်တစ်ပါးလည်း အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ”
ဗေးလ်လစ်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ကြည့်သည်။
“ခင်ဗျားက တိုက်ပွဲမှာ အမိန့်တွေကို လိုက်နာမှာလား”
“ကျွန်တော် လေ့ကျင့်နေပါတယ်”
သောရ်က အသံအနည်းငယ် ပြုလိုက်သည်။
“သူ တိုးတက်လာနေပါတယ်”
ဗေးလ်လစ်က ကျွန်တော်တို့ကို ခဏတာ စေ့စေ့ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ခေါင်းကို စားပွဲဆီသို့ ပို၍ နိမ့်ချလိုက်သည်။
“လူသား စစ်သူကြီးရဲ့ အမိန့်ကို လက်မခံတဲ့ နဂါးတွေ ရှိနေပါသေးတယ်”
“ဒါဆိုရင် သူတို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘယ်လို အလုပ်မျိုးတွေ တွဲလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးရမှာပေါ့” ဟု လက်ဇန်းဒါးက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်အောက်မှာ တိုက်ပွဲထဲ ဝင်လာပြီး အစီအစဉ်ကို လျစ်လျူရှုကာ တခြားသူတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမယ့်သူတော့ ဘယ်သူမှ မရှိရဘူး”
သူမသည် ထိုအဖြေကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားသည်။
မေရီက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဆက်လက် တည်ရှိနေစေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဗေးလ်လစ် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါက ကျွန်မ ပြန်ပြောပြနိုင်မယ့် အချက်တစ်ခုပါပဲ”
သူမ မပြန်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့က သူမကို ပြင်ပ လက်ခံဧည့်ခံသည့် နေရာများကို ပြသလိုက်သည်။
ကိုယ်ပိုင် အခန်းတွေကိုတော့ မပြပါ။
ငြိမ်သက်မှုကို လိုလားနေသည့် လူနာများရှိရာ အခန်းများကိုလည်း မပြပါ။
သူမသည် စားနပ်ရိက္ခာများ ချနေသည့် လှည်းများ၊ အိမ်သစ်များဆီသို့ ရေများ သယ်ဆောင်သွားနေပုံနှင့် တစ်ချိန်က ယာယီတဲများသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့်နေရာတွင် မြေဖြူဖြင့် ရေးဆွဲထားသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းကို အကြောင်းပြု၍ အငြင်းပွားနေကြသည့် ကလေးငယ်များအုပ်စုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာသည့် မြင်းတစ်ကောင်သည် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းအနီးတွင် ပြုစုသူတစ်ဦးဘေး၌ ရပ်နေသည်။
၎င်းက ဗေးလ်လစ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလိုသည့် သဘောကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြသသည်။
သူမသည် ထိုမြင်းနှင့် ဝေးဝေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“သဘောပေါက်တဲ့ သတ္တဝါပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ဘရူနီဆိုရင်တော့ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သောရ်က ပြန်ဖြေသည်။
“ဘရူနီက မြင်းတွေကို ကြောက်အောင် လုပ်တတ်လို့လား”
“တစ်ခါတလေတော့လည်း လုပ်တတ်တယ်”
ဗေးလ်လစ်က လှည်းတစ်စီးကို ကူညီချပေးနေသည့် ဧရာမ ပုံရိပ်တစ်ခုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါလည်း သဘောပါပဲ”
သူမ ပျံသန်းမသွားခင်မှာပဲ ကျွန်တော်က အော်ရီသားအတွက် သတင်းစကားတစ်ခု ပါးလိုက်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
“မယ်လိုဒီဆီကနေ ကျွန်တော်တို့ သတင်းရထားတယ်လို့ သူ့ကို ပြောပေးပါ။ ပထမဆုံး အစည်းအဝေးတွေ စတင်နေပါပြီ။ အိမ်တွင်း ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေကလည်း ခိုင်မာနေပါတယ်”
မေရီက ရေးထားသည့် အစီရင်ခံစာကို တံဆိပ်ခတ်နေစဉ် သူမ စောင့်နေသည်။
“ပြီးတော့ကော”
ကျွန်တော် တွေဝေသွားသည်။
ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်္ဂလာဆောင်က မေလ ၁၄ ရက်နေ့မှာပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အလုပ်က အဆင်ပြေရင် သူ့ကို အိမ်ပြန်လာစေချင်တယ်”
ဗေးလ်လစ်၏ အကြည့်တို့သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ပြတ်သားသွားသည်။
“ခင်ဗျားတို့က ဒီလို အခြေအနေမှာ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
သူမသည် အိမ်သစ်များအနီးရှိ ကလေးငယ်များဘက်သို့ တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ သူ့ကို ပြောပြပေးပါ့မယ်”
ထိုနေ့လယ်တွင် မိသားစု သတင်းသည် ကျွန်တော့်ဆီသို့ ပို၍ ပုဂ္ဂလိကဆန်သော ပုံစံဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်ကို ကလေးထိန်းခန်းအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသည်။
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲပြီး အက်ဒရီယာနာရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားသည်။
“ကလေး နာမည်”
အက်ဒရီယာနာက ဂျူလီယန်ဘက်ကို ကြည့်သည်။
ဂျူလီယန်က တောင်းပန်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။
“သူတို့က မေမေ ဘာလို့ ငိုနေတာလဲလို့ မေးနေကြလို့ပါ”
ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ထိုင်နေသည့် မိရယ်လ်က ထိုရှင်းပြချက်ကြောင့် စိတ်ဆိုးပုံ မရပါ။
“ဒါဟာ ပျော်ရွှင်တဲ့ မျက်ရည်တွေလို့ ပြောပြလိုက်ပါတယ်”
ကာရိုက အက်ဒရီယာနာ၏ ဗိုက်ကို လေးလေးနက်နက် ညွှန်ပြသည်။
“ရိုဒရစ်”
“ကလေးက ယောက်ျားလေးဆိုရင်ပေါ့” ဟု အက်ဒရီယာနာက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။
ကာရိုက ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားသည်။
ထို့နောက် သူမက ဂယ်ရစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ယောက်ျားလေး ဖြစ်သည်။
ဤအချက်က ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပုံ မရပါ။
အက်ဗလင်က သူတို့ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့လည်း မသိသေးပါဘူး။ ကလေး မမွေးခင် အချိန်အတော်ကြာ ဦးမှာပါ”
“မနက်ဖြန်လား” ဟု ဂယ်ရစ်က မေးသည်။
“အဲဒီထက် အများကြီး ကြာဦးမှာ”
အစ်ဂနേഷျပ်က အက်ဒရီယာနာကို သစ်သားမြင်းရုပ်လေး ပေးသည်။
ဆာရာဖီနာက ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဘီးများကို စစ်ဆေးကာ သူမကိုယ်တိုင် ပြန်ပေးလိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက လေးလေးနက်နက် ကျေးဇူးတင်လျက် လက်ခံလိုက်သည်။
“ကလေးတို့ ပြန်လိုချင်တဲ့အချိန်အထိ မေမေ သေချာ ထိန်းသိမ်းထားပေးပါ့မယ်”
အဲဒီအခြေအနေက တစ်မိနစ်တောင် မခံလိုက်ပါ။
ဂျူလီယန်က ၎င်းကို ပြန်ပေးရအောင် ညှိနှိုင်းပေးလိုက်သည်။
ဆွေးနွေးမှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ကျွန်တော် မိရယ်လ်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူမက သူမ၏ ကလေးများနှင့် ကျွန်တော့်ကလေးများကို လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လျက် ငေးကြည့်နေသည်။
“ဒီနာမည်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာကို ကျွန်မ မလိုလားဘူး” ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ”
“တချို့လူတွေက ရိုဒရစ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ပြန်လည် ထူထောင်မယ့် ပလ္လင်တစ်ခု၊ စစ်တပ်တစ်ခု၊ တာဝန်တစ်ခုကို စိတ်ကူးယဉ်လာကြလိမ့်မယ်”
အခန်းတစ်ဖက်တွင် ကာရိုက မြင်းရုပ်လေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်ကို အက်ဒရီယာနာက ရယ်မောနေသည်။
“သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကလေး ဖြစ်လာမှာပါ” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “သူက ဘာကို ကိုယ်စားပြုစေချင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မဆုံးဖြတ်ခင်မှာပေါ့”
မိရယ်လ်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ဒါဆိုရင် သမီးလေးဆိုရင်ကော”
“ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ သမီးလေးကို ချစ်ခင်ပြီး နာမည်ကို အတူတူ ရွေးကြတာပေါ့”
သူမ၏ အမူအရာ ပြေလျော့သွားသည်။
“ကောင်းပါပြီ”
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို ခဏတာ လှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဂျူလီယန်က စာရွက်အသစ်တစ်ခုနှင့် လာသည့်အခါ လက်လွှတ်လိုက်သည်။
သူက မင်္ဂလာဆောင် ဇာတ်လမ်းထဲက ဘယ်အပိုင်းကို မှန်ကန်စွာ မှတ်မိထားသလဲဆိုတာကို အတည်ပြုချင်နေသည်။
ထိုညတွင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ စားသောက်ကြသည်။
ခန်းမကြီးထဲတွင် ဘာကြေညာချက်မှ မရှိခဲ့ပါ။
ကလေးကလည်း အလွန်ငယ်သေးပြီး ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်းကိုလည်း မိသားစုအတွင်းမှာသာ သိထားကြသေးသည်။ နာမည်ကလည်း သေချာပေါက်ထက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုအဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် မိရယ်လ်က အခြားဇာတ်လမ်းတစ်ခု ပြောပြရင်း ရိုဒရစ်၏ နာမည်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောခဲ့သည်။
ကာစီယာက အချက်အလက်တစ်ခုကို ပြင်ပေးသည်။
အက်ဒရီယာနာက ကာစီယာကို ပြန်ပြင်ပေးသည်။
ဂျူလီယန်က မှင်နှင့် ညစာစားခြင်းသည် အိမ်တွင် နေရာမတူကြကြောင်း ဟယ်လီနာက ပြောပြသည်အထိ ကလောင်ကို ကိုင်လျက် နားထောင်နေသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ စာရေးသည်ကို ကူညီပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။
ဂျူလီယန်က လက်ခံပြီး နောက်ဆုံးတွင် စားသောက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူက ကျွန်တော့်ကို မီးဖိုအနီးတွင် တွေ့လိုက်သည်။
“ဖေဖေက ဒီနေရာကို သဘောကျမှာလား”
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ့ကို မေးကြည့်လိုက်ချင်မိတယ်”
ဂျူလီယန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
သူ့ကလေးတွေက အဆင်ပြေရုံသက်သက်ထက် ပိုကောင်းတာကို ရသင့်တဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်းကို ကျွန်တော် သိခဲ့သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်မနေချင်ပါ။
“မင်းကကော ဘယ်လို ထင်လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
သူ အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်သည်။
ဟယ်လီနာဘေးက သူ့အမေကို ကြည့်သည်။
အက်ဒရီယာနာကို ရယ်မောအောင် လုပ်နေတဲ့ ကာစီယာကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော့်သားကို မနိုးအောင် ပွေ့ချီထားတဲ့ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရှိနေတာကို သူ သဘောကျမှာပါ”
ကျွန်တော် သူ့ပခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”
သူ ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ခဏတာ ရပ်နေသည်။
ထို့နောက် သူ စာအုပ်သွားယူသည်။
ကျွန်တော်တို့ အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အက်ဒရီယာနာက ဂျူလီယန်၏ စာရွက်အသစ်ကို မီးအိမ်ရောင် ရောက်နိုင်သည့် စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
သူမ ဖခင်၏ မင်္ဂလာဆောင် ဇာတ်လမ်းလေး။
သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်။
မိရယ်လ်က သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဘယ်နေရာမှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာကို ပြသပေးနေပုံ။
အက်ဒရီယာနာကို ခေါင်းအုံးတွေကြားမှာ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်အောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးနေစဉ်မှာ အက်ဗလင်က ထိုအကြောင်းကို ဖတ်ပြနေသည်။
“ကျွန်မတို့ မိတ္တူတွေ ထားသင့်တယ်” ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြောသည်။
“ဂျူလီယန်က သူ့ဘာသာသူ ကူးရေးချင်နေတာ” ဟု အက်ဒရီယာနာက ပြန်ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို စက္ကူတွေ ပေးထားလိုက်မယ်”
ကျွန်တော် သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲယူပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ် တင်ထားလိုက်သည်။
“ဒီအကြံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“မင်း ကျေးဇူးတင်ပြီးသွားပြီလေ”
“သိပါတယ်”
သူမက ကျွန်တော့်လက်ဝါးကို နမ်းလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ဒါက ဘယ်လောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်ရှိသလဲဆိုတာကို ရှင် သိစေချင်လို့ပါ”
အက်ဗလင်က သူမအနီးကို ကိုင်းညွှတ်ပြီး ပခုံးကို နမ်းလိုက်သည်။
ခဏတာလောက် ကျွန်တော်တို့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေအကြောင်း ပြောဖြစ်ကြသည်။
ပုခက် နောက်တစ်ခုကို ဘယ်နေရာမှာ ထားရင် ကောင်းမလဲဆိုတဲ့အကြောင်း။
ကလေးက ဂျူလီယန်ရဲ့ ဥယျာဉ်ကစားနည်း စည်းမျဉ်းတွေကို သင်ပေးရင် ကလေးတွေက လက်ခံပါ့မလားဆိုတဲ့အကြောင်း။
“နှစ်တွေ အများကြီး ကြာဦးမှာပေါ့” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
“သူက အမြစ်တွေအကြောင်း စည်းမျဉ်းတွေကနေ စသင်ပေးလိမ့်မယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ဖြေသည်။
အက်ဒရီယာနာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမလက်က သူမ၏ ဗိုက်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
“ရိုဒရစ်” ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
အဲဒီနာမည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ သေချာရေရာသေးသည် မဟုတ်ပါ။
ချစ်ခြင်းမေတ္တာတစ်ခုသာ ရှိပြီး၊ မွေးလာမယ့် ကလေးနဲ့ ကိုက်ညီမယ်ဆိုရင် ပေးချင်တဲ့ နာမည်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။