အခန်း ၃၃၄။ လမ်းမကြီးများ၏ သယ်ဆောင်လာရာများ
ကျွန်ုပ်တို့၏ သတိပေးချက်အပေါ် ပထမဆုံးရရှိလိုက်သည့် တုံ့ပြန်ချက်မှာ ငြင်းပယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
မေရီက ထိုစာကို သိမ်းဆည်းရမိထားသော လမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းစာအုပ်ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဒုတိယမြောက်စာတစ်စောင်ကိုပါ ထပ်တင်လိုက်၏။
ထိုစာမှာ မုန့်ညက်တောင်းဆိုထားသည့် စာဖြစ်သည်။
“ဒီမြို့ကပဲလား” ဟု ကျွန်ုပ်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
“ဒီလူကပဲ ရေးတာလား”
“သူ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ ဟုတ်တယ်”
ဟာ့သ်မီယာမြို့တော်ကောင်စီက ဆာ့တာ၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ သတိပေးချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ မြို့ရိုးအတွင်းသို့ ပြည်ပစစ်သည်များ၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကိုမူ လက်မခံကြောင်း ငြင်းဆိုထားသည်။
သို့သော်လည်း စပါး၊ ဆေးဝါး၊ သစ်နှင့် ၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက်တံတား ပြုပြင်ရေးအတွက် အကူအညီများကိုမူ ကြိုဆိုမည်ဟု ဆိုထားသည်။
လက်ဇန်ဒါးက စာနှစ်စောင်စလုံးကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကုလားထိုင်တွင် မှီချလိုက်သည်။
“အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ တိတိကျကျ ပြောတာပဲ”
ဘုရင်အီဒရစ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ထိုမျှအထိ နားလည်ပေးနိုင်ဟန်မရှိပေ။
“မင်းတို့ ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ စက်ယန္တရားတွေက ဘယ်သူ့ဟာလဲဆိုတာ သူတို့ သိနေတာလား”
“ကျွန်တော်တို့ ပြောပြထားပါတယ်” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
“ပြီးတော့လည်း အကူအညီကို ငြင်းဆဲတုန်းပဲလား”
အက်ဗလင်က ဒုတိယစာကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။
“သူတို့ အကူအညီ တောင်းထားပါတယ်”
အီဒရစ်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာရင်းကို ကြည့်လိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဩဒဲလ်က ပျက်စီးနေသော တံတား၏ ပုံကြမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒါကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှ မြို့ထဲဝင်စရာမလိုဘဲ ပြုပြင်လို့ရပါတယ်”
“ခင်ဗျားက မထိန်းထားပေးဘဲ ပြုပြင်လို့ရော ရပါ့မလား” ဟု ကျွန်ုပ်မေးလိုက်သည်။
“ရတယ်”
အီလီနော်က ပုံကြမ်းကို သူ၏လက်ထဲမှ ယူလိုက်သည်။
“မှန်ကန်တဲ့ သစ်သားမျိုး သုံးမယ်ဆိုရင်ပေါ့”
ပထမကိစ္စအတွက် အဖြေထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ပေးနိုင်သမျှ အကူအညီများကို ပေးပို့မည်ဖြစ်ပြီး ဒီဇိုင်းကို နားလည်သည့် အင်ဂျင်နီယာများကိုလည်း စေလွှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှာမူ ဟာ့သ်မီယာ၏ နယ်နိမိတ်ပြင်ပ သတ်မှတ်ထားသည့် နေရာတွင်သာ ရပ်တန့်နေမည်ဖြစ်ပြီး ထို့ထက်ပို၍ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိပါက ဝင်ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။
မြို့တော်ကောင်စီသို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ သတင်းအချက်အလက်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ထည့်သွင်းဖော်ပြလျက် သတိပေးချက်ကို ထပ်မံပေးပို့ရပေမည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆာ့တာ၏ စက်ပစ္စည်းများကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ စစ်သည်များကို လမ်းမများမှ ဆုတ်ခွာသွားအောင်တော့ မစည်းရုံးနိုင်ခဲ့ပေ။
မေရီက အကြောင်းပြန်စာကို ရေးသားနေသည်။
“ရှင်တို့ဘက်က ကိုယ်တိုင် အာမခံချက်ပေးထားတာကို ထည့်ရေးပေးရမလား”
“ဘာနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့လဲ”
“မုန့်ညက်ကို လက်ခံတာဟာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းလေ”
လက်ဇန်ဒါးက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ပထမစာကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ကောင်စီက မေးထားသည်ကိုး။
“ရေးလိုက်ပါ” ဟု ကျွန်ုပ်ဆိုလိုက်သည်။ “ဒါမျိုးကိုတော့ ရှင်းပြထားဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်”
အခြားသော လူနေရပ်ကွက်နှစ်ခုကမူ ကင်းထောက်များနှင့် ဆေးဝါးများကို ချက်ချင်း လက်ခံကြသည်။
တစ်ခုက ယာယီကယ်ဆယ်ရေးစခန်းအတွက် တိရစ္ဆာန်ရုံနေရာကို ပေးအပ်သည်။
နောက်တစ်ခုကမူ ၎င်းတို့၏ တပ်မှူးထက်ပင် လမ်းဟောင်းများကို ပိုသိသည့် လက်သမားတစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးလိုက်သည်။
မည်သည့်နေရာတွင်မျှ လမ်းကြောင်းတိုင်းကို ကာကွယ်နိုင်လောက်သည့် စစ်သည်အင်အား မရှိကြပေ။
သို့သော် စုပေါင်းလိုက်ပါက အင်အားနည်းသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို အသုံးချနိုင်မည့် နေရာကို ဖော်ပြပေးနိုင်လောက်သည့် အသိပညာမျိုးတော့ ရှိကြသည်။
အီလီဇာက ၎င်းတို့၏ အစီရင်ခံစာများကို မြေပုံပေါ်တွင် ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။
ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တိုက်ခိုက်မှုမဖြစ်ပွားမီမှာပင် အမှတ်အသားအချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
သော်က ထိုအစီအစဉ်သစ်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“ဟိုမှာ”
သူမက သစ်တောတောင်ကုန်းနှင့် ချောင်းငယ်တစ်ခုကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“သူတို့က ဒီဘက်ကမ်းကို မရှင်းလင်းဘဲနဲ့တော့ ဒီလမ်းကနေ စက်ကြီးတွေကို ဖြတ်မသွားနိုင်ဘူး”
“ရွာသားတွေက လှည်းတွေအတွက် သုံးနေကျပါ” ဟု ဘော်ဒါက ပြောသည်။
“လှည်းတွေက ပိုသေးတယ်လေ”
ဩဒဲလ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“သူတို့ရဲ့ လေးလံတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်တွေကတော့ တောင်ဘက်ကွေ့ကနေပဲ သွားရလိမ့်မယ်”
အစ္စထရန်က စောင့်ကြည့်စခန်းတစ်ခုကို မှတ်သားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ရွာများကို သိမ်းပိုက်စရာမလိုဘဲ လမ်းကို စောင့်ကြည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
စစ်တပ်တစ်ခု ရောက်လာတော့မည်ဟု ကြေညာစရာမလိုဘဲ လူများကို လမ်းကြောင်းမှ ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပြီးလျှင် ဆာ့တာက နောက်ထပ် ယာဉ်တန်းတစ်ခု ထပ်လွှတ်လာပါက မီးခိုးငွေ့များကို မမြင်ရမီမှာပင် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုတင်သိရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။
ဘုရင်အီဒရစ်က ကင်းထောက်များနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် သူ၏ စစ်သည်အချို့ကို စေလွှတ်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။
သော်က ရှစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
သူက နှစ်ဆယ်အထိ ကမ်းလှမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
“ရှစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ လူမသိသူမသိနဲ့ နေလို့ရတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဘုရင်က မြေပုံကို စဉ်းစားဆင်ခြင်သည်။
ထို့နောက် သူ αρχက သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်ကို မျဉ်းကြောင်းဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။
ထုံးစံစက်ရုံမှ ဖမ်းဆီးရမိသော အကျဉ်းသားခုနစ်ဦးကိုမူ အပြင်ဘက်တပ်စခန်းအနီးရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် အစောင့်ချ၍ ထားရှိသည်။
သူတို့တွင် ရေ၊ အစာနှင့် ဒဏ်ရာအတွက် ဆေးဝါးများ ရှိသော်လည်း ဒုက္ခသည်များရှိရာ နေရာသို့ လာရောက်ခွင့် မရှိပေ။
သူတို့ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်ခဲ့ရသူအချို့မှာ တစ်မိုင်အကွာလောက်တွင် နေထိုင်နေကြသည်။
အီလီဇာတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း မတော်တဆ တွေ့ဆုံမိခြင်းမျိုးကို လုံးဝခွင့်မပြုလိုသည့် စိတ်ကူးရှိသည်။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ် သူမနှင့်အတူ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်သွားသောအခါ အကျဉ်းသားတစ်ဦးက ထရပ်သည်။
နောက်တစ်ဦးမှာမူ နံရံကိုမှီလျက် ထိုင်မြဲထိုင်နေသည်။
လောင်စာဆီတင်သင်္ဘောဘေးတွင် ကျွန်ုပ် တားဆီးခဲ့ရသော လူက ကျွန်ုပ်၏ လက်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူသည် ထိုလက်များအတွင်း လျှပ်စီးကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်ဖူးထားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် လက်များကို ဘာမျှမပါဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထားလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းမယ့် လမ်းကြောင်းတွေကို အတည်ပြုနေတာပါ” ဟု အီလီဇာက သူတို့ကို ပြောသည်။ “ဒီမှာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အရာရှိတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသူ ဘယ်သူရှိလဲ”
မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။
သူမက စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုင်နေသောလူက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
“ဒါဗင်” ဟု သူက ဆိုကာ ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ အကျဉ်းသားကို ညွှန်ပြသည်။ “သူက ကုန်တွေကို ရေတွက်တာ”
ဒါဗင်က သူ့ကို မုန်းတီးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါက ဘီးတွေကိုပဲ ရေတွက်တာပါ”
“ဒါဆိုရင် ဘယ်လှည်းတွေက ခရီးဆက်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိမှာပေါ့” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
သူမက လမ်းကြောင်းမှတ်တမ်းစာအုပ် မိတ္တူကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။
ဒါဗင်က ထိုစာအုပ်ကို စိုက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဒါကို ရှာတွေ့တာလား”
“ဟုတ်တယ်”
“နောက်ထပ် စာမျက်နှာတစ်ခု ရှိသေးရမယ်”
အီလီဇာက လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ စောင့်နေသည်။
“ဘယ်လိုပုံစံလဲ ပြောပြ”
“ပိုသေးတယ်၊ နောက်ကျောမှာ ခေါက်ထည့်ထားတာ၊ အစားထိုးတဲ့ အဖွဲ့တွေအကြောင်း”
“အစားထိုးတဲ့ စစ်သည်တွေလား”
“မြင်းတွေ”
ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် မတူပေ။
သူက သူ၏ ပေါင်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“လှည်းကြီးတွေက လမ်းဆုံစခန်းတွေကို သုံးကြတယ်၊ သူတို့က အဖွဲ့တွေကို လဲလှယ်ကြတာ၊ မဟုတ်ရင် တိရစ္ဆာန်တွေက မောပန်းပြီး လဲကျကုန်မှာ”
အီလီဇာက စခန်းအမည်များကို မေးသည်။
သူက နှစ်ခုကို ပြောပြသည်။
တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ သိပြီးသားဖြစ်သည်။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကင်းထောက်များ ထောက်ပံ့ရေးယာဉ်တန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည့် တောင်ကုန်း၏ ဟိုဘက်တွင် ရှိသည်။
သူမက မည်သည့်ကတိမှ မပေးဘဲ ထိုအမည်နှစ်ခုကို ချရေးလိုက်သည်။
ဒါဗင်က သူမ၏ ဘောပင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“ကျွန်တော် ရွာတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
“ခင်ဗျား ပြောပြဖို့ အခွင့်အရေး ရပါလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အဲ့ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ လူတွေလည်း ပြောခွင့်ရမှာပါ”
သူ၏ ပါးစပ်က တင်းကျစ်သွားသည်။
သူ စကားဆက်ပြောတော့မည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်လိုက်မိသည်။
သို့သော် သူက တတိယမြောက် ပို့ဆောင်ရေးအမှတ်အသားဘေးတွင် လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဒါက လမ်းက ဝန်တင်ထားတဲ့ စက်အတွက် အရမ်းပျော့နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ၊ သူတို့က ပြားတွေကို စောင့်နေကြတာ”
အီလီဇာက ဘယ်လောက်များသလဲဟု မေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် စစ်ဆေးစရာ အချက်အလက်သစ် သုံးခု ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
အတည်ပြုပြီးသား အချက်အလက်များ မဟုတ်သော်လည်း ကင်းထောက်များအတွက် အသုံးဝင်မည့် အလုပ်များ ဖြစ်လာသည်။
အပြင်ဘက်တွင် ကယ်တင်ထားသော အလုပ်သမားတစ်ဦးက ဩဒဲလ်နှင့်အတူ စောင့်နေသည်။
သူသည် စက်တွေကို သူကိုယ်တိုင် အပြီးသတ်ရတော့မှာလားဟု မေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် သူက လိပ်ထားသော ပုံကြမ်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
အကျဉ်းသားများ၏ တံခါးဝရှိ အစောင့်ကို မြင်သောအခါ သူ ရပ်တန့်သွားသည်။
ဩဒဲလ်လည်း သူ့နှင့်အတူ ရပ်လိုက်သည်။
“တခြားအခန်းတစ်ခု သုံးလို့ရပါတယ်” ဟု နတ်ဘုရားက ပြောသည်။
ထိုလူက ခေါင်းကို အမြန်ညိတ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အလုပ်ရုံသို့ ပြောင်းသွားလိုက်ကြသည်။
သူ၏ နာမည်မှာ ဘာရန် ဖြစ်သည်။
ဆာ့တာ၏ စစ်သည်များ သူ့ကို မဖမ်းဆီးမီအချိန်က သူသည် ကြိတ်ဆုံဘီးများကို တည်ဆောက်သူ ဖြစ်သည်။
သူက အီလီနော်၏ အပိုစားပွဲခုံပေါ်တွင် ပုံကြမ်းကို ဖြန့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ပြန်ယူလာတဲ့ ချိတ်ဆက်ကိရိယာလေ” ဟု သူက ဆိုသည်။ “သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သွားတွေကို ပြောင်းခိုင်းတယ်”
ဩဒဲလ်က ပုံကို ကုန်းကြည့်သည်။
“ဝန်ပိုတင်နိုင်အောင်လား”
“ဒုတိယမြောက် သံကြိုးကို တပ်နိုင်အောင်လေ”
သူက တိုတောင်းသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲပြသည်။
“ပစ်ခတ်တဲ့လက်တံကို အခု လှည်းရဲ့နောက်ကနေ လုပ်ဆောင်လို့ရပြီ၊ ရှေ့ကယန္တရားကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံနဲ့ သူတို့အားလုံး ရပ်သွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
ကျွန်ုပ် ဩဒဲလ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ပုံကြမ်းနှင့် သိမ်းဆည်းရမိသော အစိတ်အပိုင်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေနှင့်ပြီ။
“ဘယ်နှစ်ခုလဲ”
“ကျွန်တော်က သုံးခုမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ၊ တခြားဟာတွေလည်း ရှိနိုင်တယ်”
ဘာရန်က တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် အစောကတည်းက ပြောပြသင့်တာပါ”
“မနေ့က မင်း ဖျားနေလို့လေ” ဟု ကျွန်ုပ်ဆိုသည်။
“အခုတော့ သတိရသွားပြီ”
ဩဒဲလ်က ချိတ်ဆက်ကိရိယာကို ချထားလိုက်သည်။
“အခု ပြောပြလိုက်တာပဲ၊ ကျေးဇူးပဲ”
ထိုလူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အီလီနော်က ခုံတစ်လုံးကို စားပွဲဘေးသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
“သံကြိုးက ဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြပေးနိုင်မလား”
သူ ထိုင်လိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် နှေးကွေးသော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူမပေးသော ခဲတံကို ယူလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထောင့်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားနေကြပြီဖြစ်သည်။
ထိုအသံမှာ လှည်းတန်းများအကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည့် စကားသံများထက် များစွာ ပို၍ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသည်။
ဝက်စ်မီးယားသို့ ဒုတိယအသုတ် ထွက်ခွာခြင်းက မိသားစုအခန်းတွင် အသေးစား ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဂျူလီယန်၏ သင်ခန်းစာများမှ ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် မိဘများနှင့်အတူ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဂျူလီယန်သည် ထိုအကြောင်းကို နှစ်ရက်ကတည်းက သိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူဘာကြောင့် သစ်သားဘောလုံးတစ်ခုကို အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် ပတ်၍ ချုပ်နေရသလဲဟု မေးမြန်းမှသာ ဂျူလီယန်က ထိုအကြောင်းကို ပြောပြသည်။
“သားရေက ကွဲသွားလို့ပါ” ဟု ဂျူလီယန်က ပြောသည်။
“ပြီးတော့ ဒီအဝတ်စကရော”
“အဲဒါကို စနစ်တကျ ပြင်ပေးနိုင်မယ့်သူ မတွေ့မချင်း ခံနိုင်ရအောင် အိုဆဲလ်က ပတ်ခိုင်းထားတာပါ”
ဂယ်ရစ်က သူ့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“သူက အဲဒါကို ဝက်စ်မီးယားကို ယူသွားမှာလား”
ဂျူလီယန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကလေးငယ်လေးလေးဦးက သူ့ခြေရင်းတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။ ဆီရာဖီနာက အသုံးမပြုရသေးသည့် အဝတ်စကို ကိုင်ထားသည်။ အီဂနေရှပ်က ဂျူလီယန် ဘောလုံးကို ချထားတိုင်း စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကာရိုနှင့် ဂယ်ရစ်တို့မှာမူ မည်သည့်နေရာတွင်မှ တပ်ဆင်ခွင့်မရှိသည့် ကြယ်သီးများကို ရွေးချယ်နေကြသည်။
“မင်း သွားလည်လို့ ရပါတယ်” ဟု ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ပြောသည်။
“ကျွန်တော် သိပါတယ်”
“ဒါမှမဟုတ် စာရေးလို့လည်း ရတာပဲ”
“သိပါတယ်”
သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ဂျူလီယန်က အပ်ချည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဒီလိုမျိုးတွေပဲ ခဏခဏ ဖြစ်နေတာ”
ဂယ်ရစ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။
“လူတွေ ထွက်သွားတာကို ပြောတာလား”
“ဟုတ်တယ်”
ဤတစ်ခါ ထွက်ခွာမှုက အရင်ကထက် ကွဲပြားကြောင်း မည်သူမျှ သူ့ကို အချိန်မီ မပြောပြခဲ့ကြသဖြင့် သူ ခံစားနေရခြင်းကို ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ဟယ်လီနာက သူမ၏ အပ်ချုပ်လက်ရာကို ချလိုက်သည်။
မီရဲလ်ကမူ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် နားစွင့်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ဂယ်ရစ်က “ဒါဆိုရင် ငါတို့ ရက်အတိအကျနဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲကြတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။
ဂျူလီယန်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ရက်အတိအကျလား”
“မင်းရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားလည်ဖို့အတွက်ပေါ့။ သူ့မိဘတွေ သဘောတူပြီး တံခါးစောင့်တွေရဲ့ စာရင်းဇယားနဲ့ ကိုက်ညီမယ်ဆိုရင်လေ”
“ခင်ဗျား လိုက်ခဲ့မှာလား”
“လိုက်ခဲ့မှာပေါ့”
ကာရိုက ကြယ်သီးတစ်လုံးကို မြှောက်ပြသည်။
“အားလုံးလား”
အိုင်အိုက သူမ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်မှနေ၍ ခပ်အုပ်အုပ် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ခရီးစဉ်မှာ ဘယ်နှစ်ယောက်သွားကြမလဲဆိုတာ နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”
ဂျူလီယန် ပြုံးလိုက်သည်။
သူချုပ်လက်စကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ထိုနေ့လယ်တွင် ကောင်လေးနှစ်ယောက်သည် ဝက်စ်မီးယားသို့ သွားမည့် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရာနေရာ၌ ရပ်နေကြပြီး နောက်ဆုံးကစားခဲ့သည့် ဂိမ်းတွင် မည်သူက မျှတစွာ အနိုင်ရသွားသလဲဟု အငြင်းပွားနေကြသည်။
ထို့နောက် ဂျူလီယန်က ပြင်ဆင်ပြီးသား ဘောလုံးကို ပေးလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် သွားလည်သည့်အချိန်တွင် အကျေအလည် ဖြေရှင်းကြရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က အဆိုပြုထားသည့်ရက်ကို သူ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူရေးနေသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
နောက်တစ်ရက် ညနေတွင် ကင်းထောက်များက ဒါဗင် ပြောပြသော ဒုတိယမြောက် စခန်းကို အတည်ပြုပေးသည်။
ထိုနေရာတွင် မြင်းများ၊ ပြင်ဆင်ရန် သစ်သားများ၊ အစာများ ရှိနေသည်။
အကျဉ်းသားများကိုမူ မတွေ့ရပေ။
သို့သော် မရှိဟု ဆိုလိုခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
သောရ်က နောက်ဘက်ရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် အစောင့်များ လဲလှယ်သည့်အကြောင်း မေးခွန်းများပါဝင်သော အစီရင်ခံစာကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမအနေဖြင့် နှောင့်နှေးရခြင်းအတွက် မည်သူ့ကိုမျှ ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။
ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိနေမှန်း သိရုံနှင့် မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သိရသည်မှာ တူညီသည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ စတင် နားလည်လာသည်။
ဟာသ်မီးယားတွင် ပထမဆုံးသော ဂျုံမှုန့်တင် လှည်းများကို မြို့အပြင်ဘက်တွင် လက်ခံလိုက်သည်။
ကောင်စီ၏ လက်သမားသည် အီလီနော်၏ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် တံတားတွင် တွေ့ဆုံပြီး လိုအပ်သည့် သစ်သားများနှင့် လက်သင်တန်းသား သုံးဦးကို ပေးပို့သည်။
သူတို့၏ ကပ္ပတိန်က ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် နယ်နိမိတ်ကို လေးစားသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။
စာနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ မြေပုံတွင် မပါဝင်သော လမ်းဟောင်းတစ်ခု၏ ပုံကြမ်းကို ပူးတွဲပေးလိုက်သည်။
မေရီက ထိုပုံကြမ်းကို ကောင်စီ၏ မူလ ငြင်းပယ်စာဘေးတွင် တင်ထားလိုက်သည်။
“တိုးတက်မှုပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
လက်ဇန်းဒါးက ပုံကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“သူတို့က ကင်းထောက်တွေကို လက်ခံမှာလား”
“သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကင်းထောက်တွေကိုပဲ အသုံးပြုမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်”
သူ ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း ဖြစ်တာပေါ့”
လီသန်၏ နောက်ထပ် ကုသမှုမှာ ညစာမစားမီ စတင်သည်။
စီဗရန်က သတ္တမမြောက် ပုခက်အတွက် ပြင်ပထိန်းကျောင်းများကို အပြီးသတ် တပ်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ အီလီနော်က ၎င်းတို့အောက်ရှိ ကျောက်တုံးများကို စစ်ဆေးပြီးပြီဖြစ်သည်။ ကက်စတယ်လန်က ပင်မရပ်ကွက်များနှင့် သီးခြားခွဲထားမှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင် စစ်ဆေးပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုလုပ်ဆောင်ချက်သည် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုအတွင်း စစ်မြေပြင်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်ထားသမျှထဲတွင် ၎င်းကို လုံခြုံစွာ ဖွင့်ထုတ်ပေးနိုင်မည့်အရာ မရှိသေးပေ။
သို့သော် ၎င်းက လူတစ်ဦး၏ အသက်ကို အခြားသူ ၁၆ ဦးကို မှီခိုနေစရာမလိုဘဲ တည်တံ့နေစေရန် အဆုံး၌ အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။
အက်ဗလင်က ထိုကွဲပြားချက်ကို သူ့အား ရှင်းပြသည်။
ထို့နောက် သူ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းသည်။
ကျွန်ုပ်သည် အပေါ်ထပ် ဝင်းထဲတွင် အက်ဒရီယာနာနှင့်အတူ ရပ်နေစဉ် အီလာရာက လမ်းကြားဝတွင် ထိုင်နေသည်။
သူမသည် ဤတစ်ခါတွင် အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်မလာပေ။
ခွက်တစ်ခွက်ကိုသာ ယူလာသည်။
“မစောင့်ပါနဲ့” ဟု ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
သူမက ခွက်အနားသတ်မှနေ၍ ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“ရှင်လည်း စောင့်နေတာပဲ မဟုတ်လား”
အက်ဒရီယာနာက ပြုံးသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း သူမ၏ စကားကို လက်ခံလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက်တွင် ပထမဆုံး ထိန်းကျောင်းတစ်ခု တည်ငြိမ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်၏ နယ်မြေအတွင်း ဆောင်းရာသီ ရွေ့လျားနေသည်ကို မခံစားရပေ။
ထိုခံစားချက် မရှိခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေဆဲပင်။
မြို့တော်၏ များစွာသော အစိတ်အပိုင်းများသည် ကျွန်ုပ်နှင့် ဆက်သွယ်မိသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအားကို သိမ်းဆည်းထားပြီး အခြားသူများကိုသာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။
အက်ဒရီယာနာ၏ လက်ချောင်းများက ကျွန်ုပ်လက်ကြားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝင်းအတွင်း အစောင့်များ လဲလှယ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကြသည်။
ထို့နောက် ဆဲလား၏ မီးအိမ်များကို ထွန်းညှိသည်အထိ စောင့်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကက်စတယ်လန် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများက ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“သတ္တမမြောက် အခန်းက တည်ဆောက်ပုံအရ သီးခြား လွတ်လပ်သွားပါပြီ”
ကျွန်ုပ် ချက်ချင်း စကားမပြောမိပေ။
အီလာရာက သူမ၏ ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
“ကျန်တဲ့ ၁၆ ခုကရော”
“တည်ငြိမ်ပါတယ်”
“လီသန်ကော” ကျွန်ုပ် မေးသည်။
“တည်ငြိမ်ပါတယ်”
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်ုပ်၏ လက်ကို ဖိကိုင်လိုက်သည်။
ကက်စတယ်လန်က ဆက်ပြောသည်။
“မှတ်ဉာဏ်လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ ထိန်းချုပ်ထားဆဲပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ နှိုးဆွဖို့ မကြိုးစားသေးပါဘူး”
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်”
“ဒီကွဲပြားချက်က လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယူဆခဲ့တာပါ”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ယူဆပါတယ်”
သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် အောက်ထပ်သို့ ပြန်သွားသည်။
အီလာရာက တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ဘဲ ထိုင်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် သူမသည် လက်စွပ်ဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်ကို သုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် ကြည့်နေသည်ကို သူမ သတိထားမိသွားသည်။
“တစ်ယောက်ယောက်ကို မတ်တပ်ရပ်အောင် ထိန်းပေးထားရတဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ လျော့သွားပြီပေါ့” ဟု သူမက ပြောသည်။
အက်ဗလင်က အချိန်အတော်ကြာမှ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာသည်။
သူမသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာရှည်စွာ ရပ်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ သတိထား၍ လှုပ်ရှားနေသည်။
အက်ဒရီယာနာက အရင်ဆုံး ထလိုက်ပြီး သူမကို ခုံတန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။
အီလာရာက အခြားသူတစ်ဦးကို ခိုင်း၍ ပြန်ဖြည့်ခိုင်းထားသည့် ခွက်ကို ကျွန်ုပ် သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“သောက်လိုက်ပါ” ဟု အီလာရာက ပြောသည်။
အက်ဗလင်က နာခံလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ မည်သူမျှ ကျန်ရှိနေသည့် အစီရင်ခံစာအကြောင်း မမေးမြန်းကြပေ။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“သူ ပြောင်းလဲသွားတာကို ခံစားမိတယ်တဲ့”
“နာကျင်မှုလား”
“မဟုတ်ဘူး။ အခန်းက ပိုတိတ်ဆိတ်သွားတယ်လို့ သူ ပြောတယ်”
ကျွန်ုပ်သည် ရေခဲပြင်အောက်တွင် ပေါင်းစည်းနေသည့် အသက် ၁၇ ခုအကြောင်း တွေးမိသည်။
ဖိအားတိုင်းက တစ်ယောက်ဆီသို့ ကူးစက်သွားသည်။
လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အခြားနေရာတစ်ခုတွင် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
“သူ အခု နားလို့ရပြီလား”
“အရင်ကလည်း နားလို့ရတာပါပဲ။ ဒါက ပိုထူးခြားတယ်။ သူ့အခန်းက ထိန်းသိမ်းထားဖို့အတွက် ဘေးနားက အိပ်ပျော်နေတဲ့သူတွေကို မှီခိုနေစရာ မလိုတော့ဘူး”
“မှတ်ဉာဏ်ကရော”
“ရှိနေဆဲပါပဲ”
သူမသည် နောက်တစ်ခွက် ထပ်သောက်လိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် မယ်လင်က သူ့ကို ဘာတွေ စစ်ဆေးခွင့်ပြုမလဲဆိုတာ မေးလိမ့်မယ်။ ဒီညတော့ သူက ပြတင်းပေါက်ကို ဖုံးထားပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်”
ကျွန်ုပ် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက လျှောက်တင်ချက်ကို မလိုချင်တာလား”
“အဲဒါ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သူ သိပါတယ်”
အီလာရာက ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“သူက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လွတ်လပ်မှုကို လိုချင်တာပါ”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးက အက်ဒရီယာနာ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းတင်လိုက်သည်။
သူမ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သည့်အချိန်အထိ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝင်းအတွင်းရှိ မီးအိမ်များအောက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဘာရန်က အလုပ်ရုံသို့ ပြန်လာသည်။
ဤတစ်ခါတွင်မူ လက်နက်ပုံကြမ်းပါမလာပေ။
သူသည် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သစ်သားမြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝက်အူရိုးကို လဲလှယ်ပေးလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက ကန့်ကွက်မလားဟု မေးမြန်းသည်။
အီလီနော်က သင့်တော်မည့် သစ်သားအပိုင်းအစကို ရှာပေးလိုက်သည်။
နံနက်စာ စားချိန်တွင် မြင်းရုပ်က ဖြောင့်တန်းစွာ လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။
အီဂနေရှပ်က မိသားစုအခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စမ်းသပ်မောင်းနှင်ကြည့်သည်။
ဂယ်ရစ်က လိုက်ဖမ်းသည်။
ဆီရာဖီနာက ခေါင်းအုံးနှင့် တားဆီးဖမ်းယူလိုက်သည်။
ကာရိုက ဘီးကို တရားသူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ လေးနက်စွာ စစ်ဆေးသည်။
“ကောင်းတယ်”
ဘာရန်က တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် သူ၏ဦးထုပ်ကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသည်။
“အခုဆိုရင် ပိုကြာကြာ ခံတော့မှာပါ”
ဂျူလီယန်က ကော်ဇောပေါ်မှနေ၍ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို လုပ်ရလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြပေးလို့ရမလား”
ထိုလူက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“သဘောပါ၊ ပြပေးလိုက်ပါ” ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုသည်။
သူသည် မြင်းရုပ်ဆီသို့ ပြန်ကြည့်သည်။
ကလေးများဆီသို့ ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ချထားလိုက်သည်။
“ပထမဆုံးအနေနဲ့” ဟု သူက ဂျူလီယန်ကို ပြောသည်။ “ဘီးက ဘယ်နေရာမှာ မညီမညာ ပွန်းစားနေလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ရတယ်”
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ကုလားထိုင်ကို ပိုနီးအောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် အက်ဗလင်ဘေးတွင် နံနက်ခင်း အစီရင်ခံစာများကို မဖွင့်ဘဲ ထိုင်နေမိသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်မျှကြာအောင် ဆာ့တာ၏ စက်ယန္တရားများကို တည်ဆောက်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်း ခံခဲ့ရသူက အရုပ်တစ်ခုကို မည်သို့ ပြင်ရမည်နည်းဟု ရှင်းပြပေးနေသည်။