ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

331

အခန်း (၃၃၁) - ဂိတ်ဝမှ သတင်းကောင်း

ဂျူလီယန်သည် မောင်နှမအရင်းအချာ လေးယောက်ကို ထိန်းကျောင်းရသည့် အခက်အခဲကို အခုမှပင် ကောင်းကောင်းကြီး သိလိုက်ရသည်။

သူ့မှာ လက်နှစ်ဖက်သာ ရှိသည်။

ကာရိုက ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆွဲထားသည်။ ဂယ်ရစ်က ညာဘက်လက်ကို ဆွဲထားသည်။ ဆီရာဖီနာက သူ့လက်စွကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြန်သည်။ အစ်ဂ်နേഷျပ်စ်ကမူ သစ်သားမြင်းရုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားပြီး လူတိုင်း ခရီးသွားဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဲဒီမြင်းရုပ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ လုံးဝ ငြင်းဆန်နေသည်။

သူတို့၏ ဦးတည်ရာမှာ မိသားစုခန်းမ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းဖြစ်သည်။

အဲဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ အချိန်အတော်လေး ကြာသွားသည်။

"လွှတ်ပေးလို့ ရပါပြီ" ဟု ဂျူလီယန်က ကာရိုကို ပြောသည်။ "ငါ ဘယ်မှမသွားပါဘူး"

ကာရိုက သူ့ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။

"အတူတူသွားမယ်"

"ဟုတ်ပါပြီ၊ အတူတူသွားကြမယ်"

ဆီရာဖီနာက သူ့လက်စွကို ဆွဲသည်။ ဂယ်ရစ်က နောက်တစ်ဖက်ကို ပြောင်းဆွဲသည်။

ဂျူလီယန်က ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သူတို့ကို ဘယ်လို အဆင်ပြေအောင် လုပ်တာလဲ"

"ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့ရဲ့ အဘွားဆီမှာပဲ အကြံဉာဏ် တောင်းလေ့ရှိတယ်"

လစ်ဘက်ဘေးမှာ ထိုင်နေသည့် ဟယ်လီနာက မော့ကြည့်သည်။

"သူတို့အဘွားက လက်ဖက်ရည် သောက်နေတယ်လေ"

"ဒီမှာ ဘီစကွတ်မုန့်တွေ ရှိတယ်" ဟု မီရယ်လ်က ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် အားလုံး သဘောတူညီမှု ရသွားသည်။

အစ်ဂ်နേഷျပ်စ်၏ မြင်းရုပ်က အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခင်မှာပင် အိုင်အိုက သူ့ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်နိုင်သည်။ အက်ဗလင်က ခွက်တွေကို တစ်ဖက်သို့ ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။ အက်ဒရီယာနာက စားပွဲငယ်လေးပေါ်မှာ အဝတ်စတစ်ခု ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

ကျွန်တော်က ဘီစကွတ်မုန့်တွေကို ချပေးလိုက်သည်။ ဂျူလီယန်က သစ်သားပန်းကန် လေးလုံးကို ယူလာပြီး မည်သူမျှ မှော်စွမ်းအား သုံး၍ အစားအစာကို အရသာ ပိုကောင်းအောင် မလုပ်ရဟု သတိပေးသည်။

ဆီရာဖီနာက သူမပန်းကန်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ပန်းကန်အပေါ်မှာ အပူငွေ့အနည်းငယ် စုဝေးလာသည်။

"အဲဒါမျိုး လုံးဝ မလုပ်ရဘူး" ဟု ဂျူလီယန်က ပြောသည်။

အိုင်အိုက သူမသမီးလေး၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်သည်။ အပူငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အစ်ဂ်နേഷျပ်စ်က ဆီရာဖီနာကို သူ့မြင်းရုပ်နဲ့ ကစားဖို့ ကမ်းပေးသည်။ သူမက မြင်းရုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ဘီစကွတ်မုန့် တစ်ဝက်ကို ပြန်ပေးသည်။

ဂယ်ရစ်က မြင်းရုပ်ကို ချက်ချင်း လိုချင်လာသည်။ ကာရိုက ဘီစကွတ်မုန့် တစ်ဝက်ကို လိုချင်သည်။

ဂျူလီယန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အလှည့်ကျ ကစားကြမယ်လေ"

လစ်ဘက်က ဂျူလီယန် ညှိနှိုင်းပေးနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

"သူ ကောင်စီမှာ တာဝန်ယူဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်" ဟု သူမက ကျွန်တော့်ကို ပြောသည်။

"ငါတို့ ကောင်စီက ဒီလောက်တော့ မပင်ပန်းပါဘူး"

မေရီက စာရွက်စာတမ်း အစည်းလိုက်ကို ကိုင်ပြီး ဝင်လာသည်။

"မပင်ပန်းဘဲ နေမလား"

မြို့ကြီးနှစ်မြို့ကြား အသွားအပြန် လုပ်တဲ့အခါတိုင်း ကလေးလေးယောက်ကို ခွဲဖို့က ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာသည်။ အိုင်အိုက ဆီရာဖီနာနဲ့ အစ်ဂ်နേഷျပ်စ်ကို ဂိတ်ပေါက်ကနေ ခေါ်လာရင် ကာရိုနဲ့ ဂယ်ရစ်တို့က ဒီခရီးစဉ်က အဆုံးမရှိ ဆက်သွားနေရမလို ထင်နေကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကွန်ကော်ဒီယာကို သွားတဲ့အခါကျတော့လည်း ပြဿနာက ပြောင်းပြန် ဖြစ်လာပြန်သည်။

သူတို့က အတူတူ ဆော့ကြသည်။ မညီမညာ အုပ်စုလေးတွေနဲ့ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အတုခိုးကြပြီး လူကြီးတွေ အမြဲမျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေရအောင် လုပ်တတ်ကြသည်။

ပြီးတော့ ဂျူလီယန်ကပဲ သူတို့အားလုံးအတွက် လောကကြီးအကြောင်း ရှင်းပြပေးရမယ့်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူက အဲဒီတာဝန်ကို အလေးအနက် ထားသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း သူတစ်ယောက်တည်း ပင်ပန်းမသွားအောင် သေချာ ဂရုစိုက်ပေးသည်။

"စတူးဝပ် ဗေးလ် ရောက်လာပါတယ်" ဟု မေရီက ပြောသည်။

ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝက်စ်မီးယားကနေလား"

"ကျွန်မ အိပ်ပျော်နေတုန်းက နောက်ထပ် တစ်ယောက်ယောက်ကိုများ ခန့်လိုက်သေးလို့လား"

"ငါတော့ အဲဒီလောက်ထိ မရဲပါဘူး"

"ကောင်းပါပြီ။ သူက နေရာချထားရေး ကိန်းဂဏန်းတွေ ယူလာတယ်"

အဲဒီစကားက ဘီစကွတ်မုန့်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတာ တန်လောက်တဲ့အထိ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်။

ကျွန်တော် မထခင်မှာပင် ကာရိုက ဘီစကွတ်မုန့်ကို ယူသွားသည်။

အက်ဒရစ် ဗေးလ်က ကောင်စီခန်းမ အပြင်ဘက်မှာ ဖိနပ်တွေပေါ်မှာ ရွှံ့တွေပေကျံလျက်၊ လက်တစ်ဖက်မှာ စာရင်းစာအုပ်ကို ကိုင်ပြီး စောင့်နေသည်။

အရင်က သူက ကင်းလှည့်တဲ့ အစီရင်ခံစာတွေပဲ ယူလာတတ်သည်။ အခုတော့ အမိုးပြင်ဆင်မှု၊ စပါးဝယ်ယူမှု၊ ပြီးတော့ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင် ရွှေ့တယ်လို့ ထင်နေကြတဲ့ လူတွေကြားက အငြင်းပွားမှုတွေအကြောင်းပဲ ယူလာတတ်သည်။

စတူးဝပ် တာဝန်က သူ့ကို ဆံပင်ဖြူတွေ တိုးလာစေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အဖြေအဆင်သင့်နဲ့ ရောက်လာတတ်တဲ့ အကျင့်ကိုလည်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

ကျွန်တော် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

"ပိုစောစောကတည်းက လာချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ထက် ပိုအသုံးဝင်မယ့် အရာတစ်ခုခုနဲ့ လာချင်လို့ပါ"

သူက စာရင်းစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ မေရီက စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။ ခဏအကြာမှာတော့ လက်ဆန်ဒါကလည်း အင်္ကျီကြယ်သီး တပ်ရင်း ကွန်ကော်ဒီယာဘက်ကနေ ရောက်လာသည်။

အက်ဒရစ်က အားလုံး ထိုင်ခုံရသည်အထိ စောင့်သည်။

"ဝက်စ်မီးယား ဟိုးလ်ဒ်မှာ လူခြောက်ရာကို ချက်ချင်း နေရာချပေးလို့ ရပါပြီ"

မေရီက စာမျက်နှာ လှန်နေရာကနေ ရပ်သွားသည်။

"ချက်ချင်းလား"

"အခန်းတွေက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။ နောက်ထပ် လူခြောက်ရာစာ နေရာကိုလည်း တစ်ပတ်အတွင်းမှာ ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ရေပိုက်လိုင်းနဲ့ အပူပေးစနစ်တွေကို စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ ပြီးပါပြီ"

ကျွန်တော် စာရင်းစာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆောက်အအုံ နာမည်တွေ၊ အခန်း အရေအတွက်တွေ၊ ဟင်းချက်နိုင်စွမ်းတွေ၊ လောင်စာတွေ။ ကောင်စီက အတည်ပြုချက်တွေနဲ့အတူ ကန့်ကွက်ချက်တွေကိုလည်း ဘေးနားမှာ မှတ်ချက်ရေးပြီး ဖြေရှင်းထားသည်။

"ခင်ဗျား ဒါကို ဝက်စ်မီးယားဘက်နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးသွားပြီပေါ့" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။

"အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီးပါပြီ"

သူ့အမူအရာကို ကြည့်ရတာ အဲဒီဆွေးနွေးပွဲတွေက အတော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ပုံရသည်။

"တချို့ အိမ်ထောင်စုတွေက အခန်းတွေ ပေးထားပါတယ်။ တချို့ကတော့ အဆောက်အအုံကြီးတွေအတွက် လိုအပ်တာတွေကို ထောက်ပံ့ပေးချင်ကြတယ်။ ဘယ်သူမှ မပိုင်ဆိုင်တဲ့ အိပ်ရာကို ကတိပေးတာမျိုး မဖြစ်ရအောင် ကျွန်တော်တို့ အဲဒီအစီအစဉ်တွေကို သီးခြားစီ ခွဲထားပါတယ်"

လက်ဆန်ဒါက ရှေ့ကို တိုးလာသည်။

"ခင်ဗျား ကွန်ကော်ဒီယာက လူတွေကိုလည်း ခေါ်မှာလား"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားတို့ကို အစည်းအဝေး တက်ခိုင်းတာပါ"

သူက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထပ်ဖြန့်သည်။

"ပထမအသုတ်မှာ မြို့တစ်မြို့စီက လူသုံးရာစီ ခေါ်မယ်၊ တကယ်လို့ ပြောင်းလာချင်တဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ အဆင်ပြေရင်ပေါ့။ ပြီးရင်တော့ အရေအတွက်ကို အတူတူ ပြန်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

မေရီက ထောက်ပံ့ရေး ကိန်းဂဏန်းတွေကို ပြန်ဖတ်သည်။

"အိပ်ရာခင်းတွေ ထပ်လိုလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ပြီးတော့ ဆေးကုသပေးမယ့်သူတွေရော"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဒုတိယ မီးဖိုချောင်အတွက် ပိုကြီးတဲ့ မီးဖိုတစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ပြင်ဆင်သူကလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောပါတယ်။ နောက်ဆုံး စာမျက်နှာမှာ ခန့်မှန်းခြေစာရင်း ရေးထားပါတယ်"

မေရီက စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားတာကို ကျွန်တော် ကြည့်နေမိသည်။

"ခန့်မှန်းခြေစာရင်းကိုတောင် ယူလာတာပေါ့"

"တိုင်းတာချက်တွေနဲ့အတူ ယူလာပါတယ်"

သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို နှိုင်းယှဉ်ခံရတာကို မကြိုက်ပေ။

အက်ဗလင်က သူမ၏ ပြုံးစစ မျက်နှာကို လက်နဲ့ ကွယ်ထားသည်။

ကျွန်တော်တို့ ဝက်စ်မီးယား လိုအပ်တဲ့ အထောက်အပံ့တွေကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ ကက်စတယ်လန်က ဂိတ်ပေါက်အသုံးပြုမယ့် အချိန်တွေကို ညှိနှိုင်းပေးမယ်၊ ဒါမှ လူနာတွေ သယ်ဆောင်လာတဲ့ အချိန်နဲ့ မတိုက်ဆိုင်မှာ ဖြစ်မယ်။ အိုင်အိုနဲ့ အက်ဗလင်က ဘေးကင်းစွာ ခရီးသွားနိုင်တဲ့ လူနာတွေကို ရွေးချယ်ပြီး ဆက်လက် ကုသပေးဖို့ စီစဉ်ပေးရမယ်။

မိသားစုတွေကိုတော့ အတူတူ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်။ မနက်စာ စားဖို့ လက်ခံလိုက်တာနဲ့ တခြားတစ်နေရာကို ပြောင်းရွှေ့ရမယ့်အရေး ဖြစ်မလာအောင် သေချာ လုပ်ရမယ်။

အက်ဒရစ်က အချက်တိုင်းကို ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဝက်စ်မီးယားကို ပြန်ပြင်ဆင်တုန်းက ဘာတွေ လိုအပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ မှတ်မိပါသေးတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြီး အသုံးဝင်လာအောင် အချိန်ပေးခဲ့ကြတယ်"

သူက စာရင်းစာအုပ်ကို လက်နဲ့ ပွတ်လိုက်သည်။

"အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ အသုံးဝင်နေပါပြီ"

သူ့ကို စတူးဝပ် တံဆိပ်တုံး ပေးခဲ့တုန်းက အချိန်ကို ခဏတာ ပြန်တွေးမိသည်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒီတာဝန်က သူ့အတွက် အရမ်းကြီးသလို ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူကတော့ ဒီအလုပ်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း တကယ် အသုံးဝင်ပါတယ်"

ပထမဆုံး သတင်းကောင်းက အစီအစဉ်အဖြစ် မပြောင်းလဲသေးခင်မှာပဲ ဒုတိယ သတင်းကောင်း ရောက်လာသည်။

မြောက်ဘက်လမ်းမကနေ လာတဲ့ အုပ်စုရှေ့ကို မြင်းစီးသူတစ်ယောက်က အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။

သူ့အင်္ကျီအောက်မှာ အော်ရန်ရှယ်ရဲ့ အမှတ်အသားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အီလီဇာက သူ့ရဲ့ အထောက်အထားစာရွက်တွေကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးသည်။ ပြီးနောက် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဘုရင် အက်ဒရစ်" ဟု သူမက ပြောသည်။

စားပွဲဘေးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ စတူးဝပ် ဗေးလ်က မော့ကြည့်သည်။ မေရီက သူမရဲ့ မှတ်စုတွေကို ကြည့်နေရင်းနဲ့ပဲ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ရှင် ဒီမှာပဲ ဆက်နေပါ"

"ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပါပဲ" ဟု သူက ပြောသည်။

ကျွန်တော် ဆက်လက်စလင်းကို ဧည့်ခန်းမမှာ ဟယ်လီနာနဲ့ ဘုရင်မ အယ်လစ်ဆန်းတို့နဲ့အတူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက မိခင်တစ်ယောက်ကို စာရင်းထဲမှာ နာမည် မှန်အောင် ရှာပေးနေသည်။ ကျွန်တော့် မျက်နှာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူမလက်က စာရွက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမ ဘာကို မျှော်လင့်နေသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိလိုက်သည်။

"သူ အသက်ရှင်ပါတယ်" ဟု သူမ မမေးခင်မှာပင် ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။

စာရွက်က သူမလက်ထဲကနေ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"အက်ဒရစ်လား"

"သူ မြောက်ဘက်လမ်းမကနေ လာနေပြီ"

ဆက်လက်စလင်းက ကျွန်တော့်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ ဟယ်လီနာက သူမလက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

"သွားရအောင်"

ကျွန်တော်တို့ ကလေးတွေနဲ့ လော့ဒ် ဟားဗားကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ முற்றသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်စလင်းက အမြန်လျှောက်သွားသည်။ ပြီးနောက် သူမ ပြေးတော့သည်။

အော်ရန်ရှယ်ဘုရင် အက်ဒရစ်က ဂရေးကိပ် ဂိတ်ပေါက်အောက်ကို သူကိုယ်တိုင်လိုပဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်နဲ့အတူ ဝင်လာသည်။

သူ့ဝတ်ရုံက တစ်ဖက်မှာ မီးလောင်ထားသည်။ နဖူးပေါ်မှာ ပိတ်စတစ်ခု စည်းထားသည်။ သူ့ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပခုံးပေါ်က အလှဆင်ထားတဲ့ အပိုင်းအစ ပျောက်ဆုံးနေပြီး မဲနက်နေတဲ့ သံချပ်ကာပေါ်မှာ တောက်ပတဲ့ အပေါက်တွေ ကျန်နေခဲ့သည်။

သူက သူ့ဇနီးကို မြင်လိုက်သည်။ ခဏတာမျှ သူ မြင်းပေါ်က ဘယ်လိုဆင်းရမှန်း မေ့သွားသည်။

သူ မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်မှာ စစ်သည်တစ်ယောက်က မြင်းဇက်ကြိုးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ဆက်လက်စလင်းသည် သူ မတ်တပ်မရပ်မီပင် သူ့ထံသို့ ရောက်သွားသည်။

နှစ်ယောက်စလုံး စကားမပြောကြသေးပေ။

သူမက လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် သူ့မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်မှာ သူမ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလားပင်။

ထို့နောက် သူမက သူမ၏ လက်သီးဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

"ရှင် နောက်ကျလွန်းတယ်"

"ကိုယ် သိပါတယ်"

သူမက သူ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

လိုင်နက်က သူတို့ထံသို့ အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။ မာရစ်နှင့် အီလိုဝင်တို့က သူမနောက်မှ လိုက်လာကြပြီး တိုမတ်စ်ကတော့ စောင့်ရတာသည် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည့်အတွက် ညီအစ်မသုံးယောက်ကြားမှ တိုးဝင်လာသည်။

ဘုရင်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။

သူ့ကလေးများက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

တိုမတ်စ်က သူတို့ ပထမဆုံး ရောက်လာစဉ်ကတည်းက ကိုင်လာခဲ့သည့် အရွယ်အစားကြီးမားသော ဓားကို ယူလာခဲ့သည်။

ထိုဓားသည် ကျောက်ပြင်ပေါ်သို့ တဒုန်းဒုန်းမြည်အောင် ကျသွားသည်။

မည်သူမျှ သူ့ကို ကောက်ခိုင်းရန် သတိမပေးကြချေ။

လော့ဒ် ဟားဗားက ဟယ်လီနာဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားသည်။

ဘုရင်၏ နောက်တွင် စစ်သည်များက မညီမညာသော တန်းများဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

အချို့က ပြန်လည်ဆုံတွေ့နေကြသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

အချို့ကတော့ ဧည့်ခန်းမဘက်သို့ ကျွန်တော် ရင်းနှီးစပြုလာသည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အီလီဇာက အော်ရန်ရှယ် ဒုက္ခသည်များစာရင်းကို ယူလာရန် လူလွှတ်လိုက်သည်။

မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုရင်ပြင်တွင် ပွေ့ဖက်ခံနေရသူမှာ ဘုရင်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ပေ။

စစ်သည်တစ်ယောက်က သမီးငယ်လေးတစ်ယောက် သူ့ကို ခေါ်လိုက်သည့်အခါ ခေါင်းဆောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းမှီထားစေသည်။

လူတိုင်းကတော့ ကိုယ်ချစ်ရသူကို ပြန်မတွေ့ခဲ့ကြပါ။

သို့သော်လည်း ခုံးကျော်တံခါးအောက်တွင် ပျံ့လွင့်နေသော အသံကို မည်သူမျှ မှားယွင်းစွာ မထင်မှတ်နိုင်ကြပါ။

လူတွေက တစ်စုံတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာသည့်အတွက် ငိုကြွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရင် အက်ဒရစ်၏ စစ်ကြောင်းတွင် စစ်သည် ၂၃၇ ဦး ပါဝင်သည်။

၂၈ ဦးက အခြားအရာများ မလုပ်ဆောင်မီ ဆေးကုသမှု ခံယူရန် လိုအပ်သည်။

ကျန်သူများကတော့ အစားအသောက်၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ဖိနပ်အသစ် သို့မဟုတ် ထိုသုံးမျိုးစလုံး လိုအပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော အခြေချနေထိုင်ရာ ဒေသများကြားတွင် အရပ်သားများကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်၊ လမ်းပိတ်ဆို့နေသည့် နေရာများတွင် တိုက်ခိုက်ပြီး လမ်းဖောက်ထွက်ခဲ့ကြပြီး ဆက်လက်စလင်းနှင့် ကလေးများ ဟေဗင်ရီးချ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဆိုသည့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတင်းကို ကြားရပြီးနောက် မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိရဲလ်က သူ့နဖူးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘုရင်က ကျွန်တော်တို့ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြသည်။

ဆက်လက်စလင်းက သူ့ဘေးမှာပင် ရှိနေသည်။

သူမ၏ လက်ကို သူ လွှတ်မပေးပေ။

"မြို့တော်ကရော" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။

သူ့အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

"ကိုယ် ထွက်လာခဲ့တဲ့ ခရိုင်တွေက မီးလောင်နေတယ်။ ကိုယ်တို့ တတ်နိုင်သလောက် လူတွေကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့တယ်။ အရှေ့ဘက် တံတိုင်းနောက်မှာ ပုန်းခိုနေတဲ့သူတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အသေအချာ မသိရတာကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ကို အတည်ပြုပြီး မပြောနိုင်ဘူး"

မေရီက ထိုအချက်ကို သေချာမှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အက်ဒရစ်က သောရ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ကျောက်မိုင်းအကြောင်း၊ ယာဉ်တန်းအကြောင်း၊ ပြီးတော့ နောက်မှ လိုက်ကယ်ဆယ်မည့်အစား လမ်းခုလတ်မှာတင် ဆာ့တာ့ရဲ့ စစ်သည်တွေကို စတင်ရင်ဆိုင်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေအကြောင်း ကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်လူတွေက တိုက်ချင်နေကြတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။

"သူတို့ နားပြီး ပြန်ကောင်းလာမှပေါ့" ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"ပြီးတော့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ လုံလောက်ပြီလို့ ဆုံးဖြတ်တဲ့သူတွေရော" ဟု လက်ဆန်ဒါက မေးသည်။

အက်ဒရစ်က ဖွင့်ထားသော တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ရင်ပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်သည်တစ်ယောက်က သမီးငယ်လေးကို ပွေ့ထားဆဲဖြစ်သည်။

"သူတို့ကတော့ အဲဒီလိုပဲ ပြောပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်"

ဆက်လက်စလင်း၏ လက်ချောင်းများက သူ့လက်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူက ကျွန်တော်တို့ဘက်သို့ ပြန်ကြည့်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပါလာတဲ့သူတွေက ဆာ့တာ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး တောင်းဆိုကြတယ်။ သူတို့က ဆာ့တာ့ရဲ့ တပ်မှူးတွေကို သိတယ်။ သူ့ရဲ့ စစ်ချီအချက်ပြတွေကို သိတယ်။ သူ တိုက်ခိုက်ခါနီးမှာ သုံးလေ့ရှိတဲ့ ပရိယာယ်တချို့ကိုလည်း သိကြတယ်"

သူက လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။

သူ့ကို ဓားကို စားပွဲပေါ် တင်ခွင့်ပေးရန် ဆက်လက်စလင်းက နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဓားအိမ်၏ ဘေးတစ်ဖက်မှာ ပွန်းပဲ့ပြီး အရောင်ဖျော့နေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ဓားကို အပ်နှံပါတယ်"

သောရ်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"ခင်ဗျားကို 'အရှင်မင်းကြီး' လို့ မခေါ်တဲ့သူဆီက အမိန့်ကို ခင်ဗျား နာခံနိုင်ပါ့မလား"

သူက သူ့ဇနီးကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။

ဆက်လက်စလင်းက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်တော့ ရှိပါတယ်"

သောရ် ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် အမူအရာ ပြန်တည်သွားသည်။

"ခင်ဗျား တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ထဲ ဝင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဘွဲ့နာမက အမိန့်ပေးမှုကို ပြောင်းလဲသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"နားလည်ပါတယ်"

"အမိန့်က ယာဉ်တန်းကို ကာကွယ်ရမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ယာဉ်တန်းကို ကာကွယ်ရမယ်။ ခင်ဗျား မုန်းတဲ့သူတစ်ယောက်က ရှေ့က ဖြတ်သွားရင်တောင်မှပဲ"

သူ့မေးရိုး တင်းမာသွားသည်။

သူ မဖြေခင် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ်"

ကျွန်တော်က ဓားကို သူ့ဘက်သို့ ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။

"သိမ်းထားပါ။ အီလီဇာက ခင်ဗျားရဲ့ တပ်မှူးတွေနဲ့ စကားပြောလိမ့်မယ်။ သောရ်က ခင်ဗျားရဲ့ အတွေ့အကြုံကို ဘယ်နေရာမှာ သုံးသင့်လဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်"

သူက ခါးပတ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ဆက်လက်စလင်းက သူ့လက်ပေါ်သို့ သူမလက်ကို အရင်တင်လိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်မှပါ"

အက်ဒရစ်က သူမကို ကြည့်သည်။

"ဒီညတော့ ရှင် ကလေးတွေနဲ့အတူ အပေါ်ထပ်ကို တက်ခဲ့ပါ" ဟု သူမက ပြောသည်။

ဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီညပါ" ဟု သူက သဘောတူလိုက်သည်။

နောက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာ လူတွေ ပိုပြီး ဟေဗင်ရီးချ်ကို ရောက်လာကြသည်။

အရပ်ရပ်က လယ်သမားများ။

ဒဏ်ရာရထားသော ကျောက်မိုင်းလုပ်သားများ တင်ဆောင်လာသည့် ယာဉ်တစ်စီး။

လမ်းခရီးတွင် အချိန်အတော်ကြာ အတူတကွ ရှိနေခဲ့ကြသည့်အတွက် စာရင်းသွင်းသူက မိသားစုအလိုက် ခွဲခြားရန်ပင် လက်လျှော့လိုက်ရသည့် မိသားစု သုံးစု။

ပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေလည်း ပိုရောက်လာသည်။

တစ်ယောက်ကတော့ သူမကိုယ်သူမ အော်ဆာဟု မိတ်ဆက်ပြီး လင်နင်အထည်အလိပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် နယ်ပယ်ကို စိုးမိုးသူ ဖြစ်သည်။ သူမက ဆေးခန်းတွင် ကုန်ခါနီးဖြစ်နေသည့် ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးပြီး လက်ဆေးရန် နေရာ မေးသည်။

မိရဲလ်က သူမကို ပတ်တီးထားသည့် အခန်းသို့ တန်းခေါ်သွားသည်။

နောက်ထပ် သုံးယောက်ကတော့ အောက်ဘက် ရင်ပြင်သို့ သွားကြသည်။

အစ္စထရန်က လေးပစ်ခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ သူ့လေးမှာ အသုံးပြုထားသည့်အတွက် ချောမွေ့နေသော သစ်သားလက်ကိုင်ပါရှိပြီး သူက ရန်သူများထက် ကျွန်တော်တို့၏ ကင်းထောက်များအကြောင်းကို ပိုမေးသည်။

မီရိုဗာ၏ နယ်ပယ်မှာ တိုက်ခိုက်ရင်း ဆုတ်ခွာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက အစွန်းတစ်ဖက်တွင် သတ္တုအလွှာသုံးထပ် ပြုပြင်ထားရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော အမာရွတ်များရှိသည့် ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ကျွန်မက ဆုတ်ခွာရတဲ့နေရာမှာ စနစ်တကျ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်" ဟု သူမက သောရ်ကို ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မလေ့ကျင့်ဖူးတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လူတွေကို လိုက်လုပ်ခိုင်းဖို့တော့ ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ဘူး"

သောရ်က သူမကို နေ့လယ်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွင် ပါဝင်ပေးရန် ချက်ချင်း တောင်းဆိုသည်။

နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရား ရောက်သ်က ဒဏ်ရာရထားသော စစ်သည်တစ်ယောက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွဲလျက် ရောက်လာသည်။

သူက ထိုလူကို ဆေးကုသသူများထံ အပ်နှံပြီးမှ သူ၏ နာမည်ကို ပြောပြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု သူက ပြန်လာသည့်အခါ ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ကျွန်တော် ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ကူညီချင်တယ်"

ညနေခင်းရောက်သောအခါ မြေပုံစားပွဲတွင် ရွေ့လျားနိုင်သော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုထက်မက ဖွဲ့စည်းနိုင်လောက်သည့် နာမည်စာရင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွင် သောရ် တောင်းဆိုထားသည့် အလှည့်ကျစနစ်ကို စတင်တည်ဆောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက စစ်မြေပြင်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းကို ဦးဆောင်သည်။ ဘော်လ်ဒါက ဒုတိယအဖွဲ့ကို လေ့ကျင့်ပေးရန် တာဝန်ယူပြီး မီရိုဗာက ဆုတ်ခွာခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ကယ်ထုတ်ခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးသည်။

အစ္စထရန်က အီလီဇာ၏ ကင်းထောက်များနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သည်။

ရောက်သ်ကတော့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုတွင် ပါဝင်ပြီး ဘရူနီနှင့် တွဲမိသည်။ ဘရူနီမှာ လေ့ကျင့်ရေးတန်း၏ အခြားတစ်ဖက်ကို ကိုင်ပေးမည့်သူ ရသည့်အတွက် အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။

ဩဒယ်က ဒယ်ရန်နီလမ်းမပေါ်ရှိ တံတားအောက်တွင် သူ တွေ့ခဲ့ရသမျှကို အသစ်ရောက်လာသည့် တပ်မှူးများကို သင်ကြားပေးသည်။

ဘုရင် အက်ဒရစ်က ခဲတံကို ကိုင်လျက် နားထောင်နေသည်။

သူ့စစ်သည်များက အတွေ့အကြုံရှိ တပ်မှူးများအောက်တွင် စုဖွဲ့ထားသော အပိုင်းများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် သင့်တော်သည့် အဖွဲ့များတွင် ပူးတွဲပါဝင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကင်းထောက်များ၊ အစောင့်များ၊ အရန်တပ်ဖွဲ့များ၊ နှင့် နတ်ဘုရားများ ရှေ့ဆက်သွားပြီးနောက် မြေနေရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည့်သူများ လိုအပ်သည်။

ပြီးတော့ သူတို့ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် အသက်ရှင်နေဖို့လည်း လိုအပ်သည်။

ဗေရာက လက်မောင်းကို ပတ်တီးစည်းလျက်ပင် တက်ရောက်သည်။ တိုဗန်ကိုတော့ ရှင်းပြချက်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့တွင် မတ်တပ်ရပ်ခွင့် ပေးထားပြီး သူကတော့ ၎င်းကို ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားသည်။

စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ ပိုရောက်လာသည်နှင့် သူတို့က တိုက်ပွဲထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်မဝင်ကြပေ။

နောက်ပိုင်း အလှည့်ကျစနစ်များတွင် သူတို့အတွက် နေရာများ ချန်ထားပေးသည်။

လက်ဆန်ဒါနှင့် ကျွန်တော်က မြို့တစ်မြို့စီတွင် ခွန်အားမည်မျှ ကျန်ရှိမည်ကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ခရီးစဉ်တိုင်းတွင် ထွက်ခွာမည် မဟုတ်ပေ။ သောရ်နှင့် ဘော်လ်ဒါတို့ကလည်း အသင်းတစ်သင်းကို ကောင်းစွာ ဦးဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် အလေ့အကျင့်အတိုင်း အတူတူ ထွက်ခွာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အသစ်ရောက်လာသူများက ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာများကို ပြောင်းလဲစေသည်။

သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်မီ အိမ်ကို ပြန်ခေါ်ပေးမည့်သူများ ဖြစ်လာသည်။

ရှင်းလင်းပွဲ ပြီးဆုံးသောအခါ ဘုရင် အက်ဒရစ်က မြေပုံဘေးတွင် ဆက်ရှိနေသည်။

စတူးဝပ် ဗေးလ်က သူ၏ နေရာထိုင်ခင်း စာရင်းစာအုပ်ကို ကိုင်လျက် လျှောက်လာသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အက်ဒရစ်" ဟု ဘုရင်က ပြောသည်။

"အက်ဒရစ်" ဟု စတူးဝပ်က ပြန်ပြောသည်။

မေရီက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က မှတ်တမ်းတိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နာမည်ရင်း ဒါမှမဟုတ် ရာထူးတွေကိုပဲ သုံးသွားမှာပါ။”

ဘုရင်က အစည်းအဝေးအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဉာဏ်ရှိတဲ့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုပဲ။”

ပထမဆုံး မိသားစုများ ဝက်စ်မီးယားသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဩဆယ်လ်ထံမှ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာသည်။

စာရွက်၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက်တွင် ဘရန်၏ လက်ရေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တာမဆင်က အောက်ခြေတွင် ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်များကို ထပ်ဖြည့်ထားသည်။

မေရီက ထိုစာရွက်ကို ဖတ်သည်။

ထို့နောက် တစ်ခေါက်ပြန်ဖတ်သည်။

ကျွန်တော် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း တောင်းဆိုလွှာကို ချလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

သူမ မော့ကြည့်သည်။

“မင်းသမီး ရန်းနားရဲ့ အစ်မ ကမ်းခြေကို ရောက်ပြီတဲ့။”

ကျွန်တော် ထရပ်လိုက်သည်။

“အသက်ရှင်လျက်လား။”

“ရှင်။ ဩဆယ်လ်မှာတဲ့။ သူက လူပေါင်း ကိုးရာ့တစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်ကို ဘေးကင်းရာကို ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့။”

ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး မလှုပ်မိကြပေ။

ထို့နောက် မေရီက စာကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးသည်။

“သွားလိုက်ပါ။ ကျွန်မ လက်ခံမယ့် ခန်းမကို စီစဉ်လိုက်မယ်။”

ရန်းနားက ပျောက်ဆုံးသူများ စာရင်းဘုတ်တွင် အလုပ်လုပ်နေသည်။

တစ်ခါပြန်ပြီးတော့။

သူမ၏ ညီငယ်လေးက မုန့်ဖုတ်သမား၏ ကြောင်ကို ဒူးပေါ်တင်ထားလျက် အနီးတွင် ထိုင်နေသည်။

ထိုကြောင်မှာ ခရီးစဉ်အတွင်း မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ အခြေအနေပြန်ကောင်းလာပုံရသည်။

ရန်းနားက စာရွက်ကို မြင်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

“မင်းအစ်မ ဩဆယ်လ်မှာ ရောက်နေပြီ။” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ “သူ အဆင်ပြေပါတယ်။”

သူမ၏ ညီလေးက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ထရပ်လိုက်သဖြင့် ကြောင်လေးမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

ရန်းနားက မလှုပ်ချေ။

“သေချာရဲ့လား။”

“တံခါးစောင့်တွေက သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးပြီ။ သူက မင်းအတွက် စာပါးလိုက်တယ်။”

ကျွန်တော် သူမကို စာရွက်ပေးလိုက်သည်။

ခရီးသည် အရေအတွက်အောက်တွင် တာမဆင်က ဝါကျတစ်ကြောင်းကို ကူးရေးထားသည်။

'ရန်းနားကို ပြောလိုက်ပါ။ သူ တောင်ဘက်ကို ဆက်မရှာတော့နဲ့လို့။ ငါက အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့တာ။'

ရန်းနားက သူမပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ကို အုပ်ထားလျက်ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

ရယ်သံမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ငိုရှိုက်သံအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။

သူမ၏ ညီလေးက သူမဘေးတွင် ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။

“မေမေ။” ဟု သူမ ရေရွတ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ကွန်ကော်ဒီယာကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါပြီ။”

ဩဆယ်လ်၏ ဆိပ်ကမ်းကောင်စီက ထိုနေ့လယ်ပိုင်းတွင် ရွှေ့ပြောင်းပေးမည့် ခရီးစဉ်များကို ခွင့်ပြုပေးသည်။

ရောက်ရှိလာသူများမှာ အုပ်စုလိုက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး တံခါးစောင့်များက ဂိတ်ကို စစ်ဆေးရန်နှင့် ကျွန်တော်တို့၏ လက်ခံရေးအဖွဲ့များက ခန်းမကို ရှင်းလင်းပေးရန် အချိန်ရစေမည်ဖြစ်သည်။

ဒုက္ခသည်များမှာ ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်နှင့်နေကြပြီ။

ဒီတစ်ခါတော့ သတင်းစကား၏ အစွန်းတွင် ရန်သူဟူ၍ မရှိတော့ပါ။

သူတို့မှာ ဆိပ်ကမ်းတွင် စားစရာရှိသည်၊ ထိုင်ရန် ခြောက်သွေ့သော နေရာရှိသည်၊ ပြီးတော့ ဂရုတစိုက် သွားလာနိုင်လောက်သည့် လုံခြုံမှုလည်း ရှိသည်။

ကျွန်တော် ထိုဆိပ်ကမ်းကို ပြန်သတိရမိသည်။

အော်ဟစ်နေသည့် ပင်လယ်ငှက်များ။

အက်ဗလင် အိမ်သို့ ယူလာခဲ့သည့် မီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးလေး။

ကုန်တင်အချိန်ဇယားများနှင့် ဂိုဒေါင်ခေါင်မိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများ။

ကျွန်တော်တို့သည် သာမန် ကုန်သွယ်မှုအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။

အခုတော့ အဲဒီလမ်းကြောင်းက လူတွေကို သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေဆီ ပို့ဆောင်ပေးနေပြီ။

ရန်းနား၏ မိခင်မှာ ပထမဆုံး ခရီးစဉ်မတိုင်မီ ကွန်ကော်ဒီယာမှ ရောက်လာသည်။

သူမက သူမ၏ သားသမီးငယ်များကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး တံခါးစောင့်က ကျွန်တော်တို့ကို မှတ်သားထားသည့် လိုင်းနောက်သို့ ရွှေ့ပေးရန် မပြောမချင်း လွှတ်မပေးတော့ပေ။

ဟယ်လီနာက သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

လစ်ဘက်က မည်သူမျှ မသောက်သည့် ခွက်တစ်ခုကို ယူလာသည်။

တံခါးမှာ တောက်ပလာသည်။

ပထမအုပ်စုက ပင်လယ်ရေငန်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် ထုပ်ပိုးထားသည့် ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ထွက်လာကြသည်။

သင်္ဘောသားတစ်ဦးက သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကို တွဲကူပေးထားသည်။

ကလေးနှစ်ယောက်က ဖိနပ်တစ်ရံကို အတူစီးထားပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကျောပိုးထားသည်။

ထို့နောက် ရန်းနား၏ အစ်မဖြစ်သူက လက်ခံရေး ခန်းမထဲသို့ ခြေချလာသည်။

သူမ၏ ဆံပင်များကို ပခုံးအထက်တွင် ညီညာမှုမရှိဘဲ ညှပ်ထားသည်။ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို သင်္ဘောရွက်စဖြင့် အနာဖာထေးထားသည်။ သူမက ခရီးသည်စာရင်းကို အစွန်းများ ပျော့သွားသည်အထိ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူမက သူမ၏ မိခင်ကို မြင်လိုက်သည်။

စာရင်းစာရွက်မှာ လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ရန်းနားက ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ မည်သူမျှ လိုင်းနောက်မှာ စောင့်ရန် မပြောတော့ပေ။

မင်းသမီးလေးက သူမ၏ အစ်မနှင့် ညီလေးကို အတူတူ ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူတို့၏ မိခင်က သုံးယောက်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဝိုင်းဖက်ထားသည်။

အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ လက်ခံရေး ခန်းမမှာ သူတို့အတွက်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ်အုပ်စု၏ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က နာမည်တစ်ခုကို ခေါ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ အက်ဒရစ် ရောက်လာတုန်းက ရင်ပြင်မှာ ကြားခဲ့ရသည့် အသံမျိုးနှင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

အသိအမှတ်ပြုခြင်း။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမ စကားပြောနိုင်သည့် အခြေအနေ ရောက်သောအခါ ရန်းနား၏ အစ်မက ကမ်းခြေအကြောင်း ပြောပြသည်။

ငါးဖမ်းလှေအဖွဲ့များက ရေတိမ်ပိုင်းသို့ မကပ်နိုင်သည့် သင်္ဘောကြီးများဆီသို့ လူများကို ကူးတို့ပို့ပေးခဲ့သည်။ ကုန်သည်သင်္ဘောမှူးများက ကုန်ပစ္စည်းများကို ချပေးကာ နေရာလွတ် ဖန်တီးပေးခဲ့ကြသည်။ သူမက စာရင်းများကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်း၊ ရိက္ခာအတွက် ညှိနှိုင်းပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူမ တတ်နိုင်သမျှ နောက်ဆုံးအုပ်စု သင်္ဘောပေါ် တက်သည်အထိ နေပေးခဲ့သည်။

“ကိုးရာ့တစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်။” ဟု မေရီက ပြောသည်။

မင်းသမီးလေးက ခေါင်းညိတ်သည်။

“သင်္ဘောမှူးတွေက ခက်ခဲတဲ့အပိုင်းကို လုပ်ပေးခဲ့တာပါ။”

“မင်းလည်း အတူတူပါပဲ။” ဟု ရန်းနားက ပြောသည်။

သူမ၏ အစ်မက သူမကို ကြည့်သည်။

ထို့နောက် လစ်ဘက် အစားထိုးပေးလိုက်သည့် နွေးနွေးထွေးထွေး ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ထိုင်ချင်တယ်။”

ဟယ်လီနာက ကုလားထိုင်တစ်ခု ဆွဲပေးလိုက်သည်။

“ရပါတယ်။”

ဝက်စ်မီးယား၏ ပထမဆုံး ထွက်ခွာမည့် ခရီးစဉ်များမှာ နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် စတင်သည်။

စတူးဝပ် ဗေးလ်က သူ၏ ကောင်စီမှ ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ဂိတ်ပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး လက်ခံမည့် အိမ်တိုင်းတွင် မျှော်လင့်ထားသည့် လူစာရင်းကို ကိုင်ထားသည်။

သုံးရာမှာ ဟေဗင်ရီးချ်မှ အချိန်ဇယားအတိုင်း အုပ်စုလိုက် ခရီးထွက်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်သုံးရာမှာ ကွန်ကော်ဒီယာမှ သဘောတူညီထားသည့် ချိတ်ဆက်မှုများအတိုင်း လိုက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့အတွက် နေရာများ ရှိသည်။

တကယ့်ကို နေရာများ။

အရေအတွက် ရေတွက်ထားပြီးသား အိပ်ရာများ။ မီးဖိုများ။ ရေရှိသည့်နေရာကို ပြပေးရန် စောင့်နေသူများ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ၏ ပျောက်ဆုံးနေသည့် သားဖြစ်သူ ဒီနေရာကို ရောက်လာပါက သူမ ဟေဗင်ရီးချ်သို့ ပြန်လာလို့ ရမရ မေးသည်။

“ရပါတယ်။” ဟု အက်ဒရစ်က သူမကို ပြောသည်။ “ပြီးတော့ မိသားစု အသိပေးချက်တွေမှာ မင်းသားရဲ့ နာမည် ပေါ်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်။”

သူမ ခေါင်းညိတ်ပြီး မြေးမလေး၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

နောက်ထပ် မိသားစုတစ်စုက ကြက်နှစ်ကောင်ပါသည့် လှောင်အိမ်တစ်ခုကို သယ်လာသည်။

ဂျူလီယန်၏ သင်ခန်းစာများမှတစ်ဆင့် သိကျွမ်းသည့် မိသားစုတစ်ခုကို နှုတ်ဆက်ရန် ကလေးများကို ခေါ်သွားစဉ် ကာရိုးက အေးဆေးသည့် ဘေးလမ်းကြားမှနေ၍ သူတို့ကို သတိပြုမိသည်။

“ကြက်တွေ။”

“ဟုတ်တယ်။” ဟု ဂျူလီယန်က ပြောသည်။

“ငါတို့ရဲ့ ကြက်တွေလား။”

“မဟုတ်ဘူး။”

ဆီရာဖီနာက သူတို့ဘေးမှနေ၍ စူးစမ်းကြည့်သည်။

အစ်ဂနേഷျပ်စ်က သစ်သားမြင်းရုပ်ကို တစ်ကောင်အား ကမ်းပေးသည်။

ကြက်က လက်မခံပေ။

ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ဂျူလီယန်၏ နောက်တွင် ရပ်နေပြီး မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို အမြင်မတူကြသည့် ကလေးလေးယောက်ကို ထိန်းကျောင်းပေးနေသည်။

“ဘယ်နှစ်ကောင်လဲ။” ဟု ဂျူလီယန်က မေးသည်။

ကာရိုးက လှောင်အိမ်ကို ညွှန်ပြသည်။

“နှစ်ကောင်။”

“ကလေးတွေလေ။” ဟု သူက ပြင်ပြောသည်။

ဂယ်ရစ်က လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သည်။

ဆီရာဖီနာက သူ့ကို အတုယူသည်။

အစ်ဂနേഷျပ်စ်က မြင်းရုပ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“လေးယောက်။” ဟု ဂျူလီယန်က ကိုယ်တိုင် ရေတွက်ရင်း ပြောသည်။

“မင်းကို မေ့နေပြီလေ။” ဟု ကျွန်တော့်သမီးက သူ့ကို ပြောသည်။

သူ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့ပခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။

“သူပြောတာ မှန်တယ်။”

ဂျူလီယန်က သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်နေသည့် မျက်နှာလေးခုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါးယောက်။”

ထိုညနေခင်းတွင် ခန်းမကြီးထဲ၌ အသံများ ဆူညံလွန်းသဖြင့် မေရီသည် ညစာစားနေစဉ်အတွင်း အစီရင်ခံစာများ တင်ပြရန် ကြိုးစားမှုကို လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

ဘုရင် အက်ဒရစ်က ဆီလက်စတင်းနှင့် သူတို့၏ ကလေးများဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

တောမတ်စ်က စားနေရင်းပင် သူ့ကို မှီထားသည်။

ရန်းနား၏ မိသားစုက နောက်စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူမှာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် အကူအညီပေးရန် မည်သူမျှ မနှိုးသဖြင့် ဒေါသတကြီး နိုးလာသည်။

ဟယ်လီနာက သူမကို ပေါင်မုန့်ဖုတ်ရာတွင် ကူညီနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။

သူမလည်း ကူညီသည်။

စတူးဝပ် ဗေးလ်က ဝက်စ်မီးယားသို့ မပြန်မီ ထိုညစာကို အတူစားသည်။ လက်ဆန်ဒါက နောက်နေ့ ခရီးစဉ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးရင်း အေးစက်သွားသည့် ခွက်ကို ကိုင်လျက် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။

နတ်ဘုရားသစ်များက စစ်သည်များနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးသမားများကြားတွင် စားသောက်နေကြသည်။

အစ္စထရန်က သစ်တောထူထပ်သည့် တောင်ကုန်းအကြောင်း ရှင်းပြနေသည့် အော်ရန်ရှယ်ကင်းထောက်တစ်ဦးကို နားထောင်နေသည်။ မီရိုဗာက ဘရူနီကို လူတိုင်းကို ထမ်းခိုင်းမနေဖို့ သင်ပေးမည့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းအကြောင်း ဘော်လ်ဒါနှင့် ရယ်ရယ်မောမော ငြင်းခုံနေသည်။

“ပိုမြန်အောင် လုပ်။” ဟု ဘရူနီက ပြောသည်။

“မင်းအတွက်ဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပြီ။” ဟု ဘော်လ်ဒါက ပြန်ပြောသည်။

ဘရူနီက ဒါကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ပိုမြန်အောင် လုပ်။”

မိသားစုစားပွဲတွင် ဂျူလီယန်က ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကလေးလေးယောက်က သူ့ပတ်လည်တွင် နေရာယူထားသည်။ မီရဲလ်နှင့် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်တို့က ကလေးတွေ စိတ်ဝင်စားနေသည့်ကြားမှ သူ့ညစာကို ကာကွယ်ပေးရန် အလှည့်ကျ လုပ်ပေးနေကြသည်။

အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပခုံးကို မှီထားသည်။

အက်ဒရီယာနာက သူမဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး အစ်ဂနേഷျပ်စ်က သစ်သားမြင်းရုပ်ကို အစာကျွေးရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ရယ်မောနေသည့် ညီလေးကို ကြည့်နေသည်။

အီလာရာက ဂရေးကိပ်ရှိ သူမ၏ အခန်းမှနေ၍ ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။ သူမက အိုင်လင်ဘေးတွင် ထိုင်ပြီး ရောဂါသည်များအတွက် နူးညံ့သည့် အထည်များအကြောင်း အော်ဆာနှင့် ဆွေးနွေးနေသည်။

အိပ်စက်နေသူများအတွက် အလုပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

လီသန်၏ အစ်မဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများကို ရှာဖွေခြင်းကလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာနှစ်ခုလုံးအတွက် ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် နာရီတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ရမည်ဟု ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုပေ။

မေရီက နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

“ဝက်စ်မီးယားရဲ့ ပထမဆုံးအုပ်စုတွေ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာပါပြီ” ဟု သူမက ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောသည်။ “ဩဆယ်လ်ကနေ လာတဲ့ ကိုးရာ့တစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်စလုံး စာရင်းအတိုင်း အပြည့်အစုံ ရောက်လာပါပြီ။ နောက်ဆုံး ဂိတ်စစ်ဆေးမှုလည်း ပြီးသွားပါပြီ။”

ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။

သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

“ကျန်တဲ့သူတွေကော။”

“ကျန်တာ မရှိတော့ဘူး။”

“အရေးကြီးတဲ့ သတင်းစကား ဘာမှမရှိဘူးလား။”

“လက်ရှိမှာတော့ မရှိသေးပါဘူး။”

ခန်းမတစ်ဖက်တွင် ဆီလက်စတင်းက သူမ၏ ခင်ပွန်း ပြောလိုက်သည့် စကားတစ်ခုကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ရန်းနား၏ ညီလေးမှာ သူ၏ အစ်မဖြစ်သူကို မှီလျက် အိပ်ပျော်သွားလေပြီ။ သူတို့၏ မိခင်က ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်သက်လုံး မှတ်မိနေစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလား ငေးကြည့်နေသည်။

ကျွန်တော် မေရီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

“ပူနေတုန်း စားလိုက်ပါဦး။”

အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ ဇွန်းတစ်ချောင်း ထည့်ပေးသည်။

အက်ဒရီယာနာက ပေါင်မုန့်ကို ကမ်းပေးသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူမတို့ ခိုင်းသည့်အတိုင်း လုပ်လိုက်သည်။