အခန်း (၃၂၉) - ကျွန်ုပ်တို့ဘေးတွင် ရပ်တည်သူများ
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်တွင် လက်ထောက်တစ်ယောက် ရသွားခဲ့သည်။
ထိုလက်ထောက်လေးက ကျောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်၊ သစ်သားလေ့ကျင့်ရေးဓားတစ်လက်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ဘယ်သူမှ တောင်းဆိုထားခြင်းမရှိသည့် တာဝန်ဝတ္တရား အမြောက်အမြားကို ကိုင်တွယ်ထားရသူ ဖြစ်သည်။
"မင်း စောလှချေလား" ဂယ်ရစ်က မေးလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ကျွန်တော် ပြန်သွားရမလား"
"ငါ့ကို ကူပြီး လိမ်ညာပေးဖို့ လိုအပ်နေတာ"
ကျွန်တော် လှေကားထက်ဝက်ခန့်တွင် ရပ်လိုက်မိသည်။
ဂျူလီယန်ကလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသည့် မျက်နှာဖြင့် ဖြစ်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က သစ်သားမြင်းရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ ဘီးတစ်ခုမှာ ပြုတ်ထွက်နေသည်။
"မနက်စာ မစားခင် ဒါကို ပြင်ပေးမယ်လို့ မြေးကို ကတိပေးထားတာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့အဖွားက အစာအဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှ မနက်စာစားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြန်ပြီ"
"ဒါကတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်" ဟု ကျွန်တော်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းကို ဒီစကားဝိုင်းထဲ ဖိတ်ခေါ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး"
ဂျူလီယန် ပြုံးလိုက်သည်။
သေးငယ်သည့် အပြုံးလေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂယ်ရစ်က ၎င်းကို သတိပြုမိသော်လည်း ပျော်ရွှင်ပြနေသည့် အမှားမျိုးတော့ မလုပ်ခဲ့ပေ။
သူက အလုပ်လုပ်သည့် ခုံတန်းဘေးတွင် ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"ဝင်ရိုးကို တည်ငြိမ်အောင် ဖိထားပေး"
ဂျူလီယန်က ဓားကို ချလိုက်သည်။
ကျောင်းစာအုပ်ကိုလည်း ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
နောက်မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘယ်သူကမှ သူ့ကို လိုင်ရာဒွန်အကြောင်း မမေးခဲ့ကြပေ။
ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဦးထုပ်ဆောင်းခွံက နောက်ထပ်လောင်ကျွမ်းနေသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပြသခဲ့သလားဆိုသည်ကိုလည်း ဘယ်သူမှ မမေးကြပါ။
သူက သစ်သားမြင်းရုပ်ကို ကိုင်ထားပေးပြီး၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်က အရုပ်ဘီးများ၏ အရည်အသွေးကို ညည်းညူနေသည်ကို နားထောင်နေရသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် ထားခဲ့လိုက်သည်။
သူတို့ မနက်စာစားသည့်အချိန်ရောက်တော့ မြင်းရုပ်က ကောင်းကောင်း လည်ပတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဂျူလီယန်၏ လက်မတွင် ဆီစွန်းနေပြီး ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ကလည်း သူ့လက်ထောက်လေးသည် ယိုထက် ပျားရည်ကို ပိုကြိုက်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။
သူက မမေးမြန်းဘဲ ပျားရည်ဘူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူ့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။
အမြွှာကလေးနှစ်ယောက်က သူတို့နေရာကို ချက်ချင်း စွန့်ခွာလိုက်ကြသည်။
"မြင်း" ဟု ကျွန်တော့်သားက ကြေညာလိုက်သည်။
"ပြင်ပြီးပြီ" ဟု ဂျူလီယန်က ပြောသည်။
ကာရိုက ဘီးကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဂျူလီယန်ကို ကြည့်သည်။
"ဂျူလီ လုပ်တာ"
"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး လုပ်တာပါ"
သူမက ထိုစကားကို လက်ခံလိုက်ပြီး မြင်းရုပ်ကို ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ဆီ တွန်းပေးလိုက်သည်။
"ထပ်လုပ်"
သူက မြင်းရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါက ပြင်ပြီးသားလေ"
ကာရိုက တစ်ဖက်ဘီးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
၎င်းက သူမလက်ထဲတွင် ပြုတ်ထွက်လာသည်။
ဂယ်ရစ် သက်ပြင်းချသည်။
ဂျူလီယန်က သတိထားနေရမှန်း မေ့သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
စားပွဲဝိုင်းတွင် ရှိနေသူ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို ထိုသို့ရယ်မောမိသည့်အတွက် နောင်တရစရာ မဖြစ်စေခဲ့ပါ။
နောက်သုံးရက် မနက်ခင်းများတွင် အလုပ်ခုံတန်းမှာ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်စရာ တစ်ခုခု ရှိတတ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ကာကွယ်ထားသည့် ခြံဝင်းထဲတွင် ဂျူလီယန်၏ လေ့ကျင့်ရေးအနေအထားကို စစ်ဆေးပေးသည်။ ဓားမကိုင်မီ ကောင်လေး၏ ခြေထောက်အနေအထားကို ပြင်ပေးပြီး ဂျူလီယန်က ဆက်လုပ်ချင်နေသေးသည့်အချိန်တွင်ပင် သင်ခန်းစာကို ရပ်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို လျှော့ချနေတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။
"ကျွန်တော် ပိုပြင်းပြင်း ထိုးချင်လို့ပါ"
"ငါသိပါတယ်။ မင်းရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့သူ ဘယ်သူမဆိုလည်း သိမှာပဲ"
ဂျူလီယန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ပိုကောင်းလာပြီ"
"တိုက်ပွဲမှာဆိုရင် ဒါက အလုပ်ဖြစ်မလား"
ဂယ်ရစ်က သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို လျှော့ချလိုက်သည်။
"ဒီနေ့တော့ ဒါက သင်ခန်းစာတစ်ခုမှာ အလုပ်ဖြစ်ဖို့ လိုတယ်"
ဂျူလီယန်က အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
"ကက်ဆီယာ အပြင်ထွက်သွားတယ်"
"ကက်ဆီယာက အခု မင်းအမေနဲ့ ငြင်းခုံနေတယ်။ နံရိုးအက်တာကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်ရုံနဲ့ ပျောက်အောင် လုပ်လို့ရမရဆိုတဲ့ အကြောင်းပေါ့"
"ရနိုင်မလား"
"သက်သေအထောက်အထားတွေကတော့ သူမနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာပဲ"
ထိုစကားကြောင့် နောက်ထပ် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂယ်ရစ်က သူ၏ သစ်သားဓားကို နံရံတွင် မှီထားလိုက်သည်။
"မင်း ချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ တစ်န်းတည်း လိုက်မီအောင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"
ကျွန်တော်က တောင်ဘက် ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းအကြောင်း မေးရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် မုခ်ဦးအောက်တွင်သာ ဆက်ရပ်နေလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က လက်ထဲရှိ လေ့ကျင့်ရေးဓားကို လှည့်ပတ်နေသည်။
"သူတို့ ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်ရင်ကော"
"အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ ဘာလိုတယ်ဆိုတာ မင်းကို ပြောပြမယ်။ မင်းကို ခန့်မှန်းခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကောင်လေးက ထိုစကားကို ကြာကြာလေး စဉ်းစားနေသည်။
"မနက်ဖြန် ခင်ဗျား ဒီမှာ ရှိနေမလား"
"မနက်စာ စားပြီးရင်လေ"
"မနေ့ကတော့ မနက်စာ မစားခင်လို့ ပြောခဲ့တာ"
"မင်းအဖွားက သဘောမတူဘူးလေ"
ဂယ်ရစ် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဂျူလီယန်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
ဟယ်လီနာရော၊ ဂယ်ရစ်ပါ သူ့အဖွားအဘိုး မဟုတ်ကြပါ။
ထိုအမှားလေးက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လွင့်ပျံနေသည်။
ထို့နောက် ဂယ်ရစ်က ပိုမိုတိုးညှင်းစွာဖြင့် "ဟယ်လီနာက သဘောမတူတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က ဓားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"
ဂယ်ရစ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အနည်းငယ်လောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သိသာသည်။
"ကောင်းပြီ" ဟု သူက ပြောသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက နောက်တစ်ခါလည်း သဘောမတူနိုင်လို့ပဲ"
ထိုနေ့လည်တွင် ဂျူလီယန်ကို ကလေးထိန်းခန်းရှိ ကော်ဇောပေါ်တွင် ကျွန်တော့်ကလေးများနှင့်အတူ တွေ့လိုက်ရသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဦးထုပ်ဆောင်းခွံကို အမြွှာကလေးနှစ်ယောက် မမီနိုင်သည့် စင်မြင့်ထက်တွင် တင်ထားသည်။
သူတို့ကြားတွင် သစ်သားတိရစ္ဆာန်ရုပ်ကလေးများနှင့် ဘလောက်တုံးများ ရှိနေသည်။
"တစ်ခါမှာ တစ်ခုပဲ" ဟု ဂျူလီယန်က ရှင်းပြသည်။
ကာရိုက သိုးရုပ်သုံးရုပ်ကို တံတားငယ်ဆီ တွန်းပို့လိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ"
"အဲဒီအခါကျရင် တံတား ကျိုးသွားလိမ့်မယ်"
ဂယ်ရစ်က အနီးဆုံး ဘလောက်တုံးကို ထိလိုက်သည်။
နှင်းခဲအလွှာပါးပါးလေးက ၎င်းကို နောက်တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်သွားစေသည်။
ဂျူလီယန်က အံ့ဩစွာ ကြည့်နေသည်။
ကျွန်တော် ရှေ့ကို တိုးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် စကားမပြောမီ သူက သိုးရုပ်လေးတွေကို ညင်သာစွာ ဖယ်လိုက်သည်။
"ဒါကို မသုံးဘဲ ဆောက်ဖို့ သင်နေတာ"
ကျွန်တော့်သားက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
"သန်မာတယ်"
"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သိုးတွေက ရေခဲလုပ်တတ်တာမှ မဟုတ်တာ"
ကာရိုက တစ်ကောင်ကို အနီးကပ်ကြည့်ပြီး စစ်ဆေးနေသည်။
တံခါးဝမှ အက်ဗလင် ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂျူလီယန်က မော့ကြည့်သည်။
"မှန်ရဲ့လား"
"အရမ်းမှန်တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူ စိတ်အေးသွားသည်။
သူ ကလေးတွေကို တိရစ္ဆာန်ရုပ်လေးတွေ ရေတွက်ပေးနေစဉ် ကျွန်တော်တို့ အနီးအနားတွင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဂယ်ရစ် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ ဂျူလီယန်က ပြန်စသည်။ ကာရိုက သစ်သားကြက်ရုပ်ကို တံတားအောက်မှာ ထားရမယ်လို့ ပူဆာသည့်အခါ ကြက်တွေ ရေကူးတတ်သလားလို့ သူက မေးသည်။
သူမက ကြက်ရုပ်ကို သူ့ခေါင်းပေါ် တင်လိုက်သည်။
သင်ခန်းစာက လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားတော့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အမြွှာကလေးတွေ ပင်ပန်းလာသည့်အခါ ကာရိုက သူ့လက်မောင်းကို မှီလိုက်ပြီး ဂယ်ရစ်က ပြင်ထားသည့် မြင်းရုပ်ကို ကိုင်ကာ သူ့ပေါင်ပေါ် တက်ထိုင်သည်။
ဂျူလီယန်က စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။
ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ငါ တစ်ယောက်ကို ယူလိုက်မယ်"
"သူတို့က သက်သောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်"
"မင်း ခြေထောက်တွေ ထုံသွားတဲ့အထိတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေက သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေမှာပေါ့"
ဂျူလီယန် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဂယ်ရစ်ကို ကာရိုကို ပွေ့ချီခွင့် ပေးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က စာဖတ်ပြနေစဉ် သူတို့လေးယောက်သား အဆင်ပြေစွာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ဂျူလီယန်သည် အသက်အကြီးဆုံးသူ ဖြစ်နေစရာမလိုဘဲ ပုံပြင်ကို နားထောင်နေရသည်။
ဟယ်လီနာနှင့် လစ်ဘက်တို့၏ ခင်မင်မှုသည် ကျွန်တော့်အကြောင်း ငြင်းခုံရာမှတစ်ဆင့် ပို၍ အန္တရာယ်ရှိသည့် ပုံစံဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
"သူက တည်ငြိမ်နေရင် သူ စိုးရိမ်နေတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာ" ဟု ဟယ်လီနာက ပြောသည်။
လစ်ဘက်က လက်ဖက်ရည်ကို မွှေလိုက်သည်။
"လက်ဇန်ဒါးလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်တယ်"
"ယူရီယာကလည်း တစ်ခုခုကို ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ လုပ်မှာပါလို့ ပြောတတ်တယ်"
"အော်"
"ဒီစကားစုကို မှတ်မိနေတာပေါ့လေ"
"ဒါက ငွေကုန်ကြေးကျ များတဲ့ နေ့လည်ခင်းတွေရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပဲ"
မီရယ်လ်က ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"အက်ဒရီယာနာကလည်း ကင်းစောင့်တွေကို စစ်ဆေးရုံသက်သက်ပါလို့ ပြောလေ့ရှိတယ်"
"ပြီးတော့ရော" ဟု ဟယ်လီနာက မေးသည်။
"သူမက နေ့လည်စာလည်း မစားရဘဲ တစ်ခုခုအတွက် ကိုယ်လိုလားသူ ဖြစ်ပြီး ပြန်လာတတ်တယ်"
အမျိုးသမီးသုံးယောက်လုံး ပြတင်းပေါက်ဆီ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော် ထိုနေရာကို ဖြတ်လျှောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်နောက်တွင် လစ်ဘက် ရယ်မောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကွန်ကော့ဒီးယား တံခါးမှတစ်ဆင့် သူမ လာရောက်လည်ပတ်မှုတွေ ပိုမိုကြာရှည်လာခဲ့သည်။
ဟယ်လီနာက သူမကို ပုဂ္ဂလိက ဥယျာဉ်ကို ပြသည်။ မီရယ်လ်ကလည်း ဆေးရုံဆောင်မှ အလုပ်တာဝန်များကြားတွင် သူတို့နှင့် လာပေါင်းသည်။ ဒုတိယမြောက်နေ့လည်တွင် ဘုရင်မ ဆယ်လက်စတင်းက ဧည့်ခံခန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် ရောက်လာပြီး မေးခွန်းအတွက် အဖြေရပြီးနောက်တွင်လည်း ပြန်မသွားဘဲ ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ဘုရင်မ အယ်လီဆန်ဒေးလည်း နောက်တစ်နေ့တွင် ရောက်လာသည်။
မင်းသမီး ရီနာက ပျောက်ဆုံးသူများ၏ ကြော်ငြာစာရွက်များကို သယ်လာပြီး အလုပ်ရှုပ်စေမိသည့်အတွက် တောင်းပန်သည်။
ရီနာက လက်ဖက်ရည်ကို ဖိတ်စင်အောင် လုပ်မိမှာ စိုး၍ ဟယ်လီနာက လက်ဖက်ရည်အိုးကို ရွှေ့ထားလိုက်သည်။
"ငါတို့ စာဖတ်ရင်းနဲ့ပဲ သောက်ကြတာပေါ့"
သူတို့ ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ကြသည်။
ထို့နောက် ကြော်ငြာစာရွက်များကို စီစစ်ပြီးသည့်အခါ တခြားအကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုကြသည်။
ဆယ်လက်စတင်းက ဘယ်သူမှ ထုတ်ပယ်ဖို့ သတ္တိမရှိကြသည့် ချစ်ခင်ရသော နန်းတွင်းဂီတပညာရှင်၏ ဆိုးရွားလှသော သီဆိုမှုအကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
အယ်လီဆန်ဒေးက ကယ်လ်ဗရင်ရှိ ရေကန်ဘေးက နွေဦးပွဲတော်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသည်။
မီရယ်လ်က ကက်ဆီယာသည် နန်းတော်ထဲ ခေါ်မရဘူးဟု ပြောထားသည့် မြင်းကလေးတစ်ကောင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် လမ်းကြားထဲတွင် ဝှက်ထားခဲ့သည့်အကြောင်း ပြောပြသည်။
"လမ်းကြားက နည်းပညာအရ နန်းတော်အပြင်ဘက်မှာ ရှိတာလေ" ဟု မီရယ်လ်က ပြောသည်။
ဟယ်လီနာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
"အမြွှာကလေးတွေကိုတော့ မပြောမိပါစေနဲ့"
လစ်ဘက်က ခွက်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်သည်။
တစ်ခါသော် အယ်လီဆန်ဒေးက ဥယျာဉ်တစ်ခုအကြောင်း စတင်ပြောပြရင်း ပန်းပွင့်အမည်တစ်ခုကို ပြောမထွက်ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
ဘယ်သူကမှ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ကြပေ။
ဟယ်လီနာက သူမ၏ထိုင်ခုံကို ပိုမိုနီးကပ်အောင် ရွှေ့လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အယ်လီဆန်ဒေးက သူမ၏ ပြောလက်စ ပုံပြင်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ဟယ်လီနာကို အခြားကောင်စီတစ်ခု ထပ်ဖွဲ့စည်းနေတာလားဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သောအခါ သူမက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
“ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်နေတာပါ”
“မေရီက စာရင်းတစ်ခုခု လိုချင်နေမလားပဲ”
“မေရီက ဘီစကွတ်မုန့်ပဲ စားချင်နေမှာပါ”
မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ထိုခင်မင်မှုများသည် အကျိုးရှိခဲ့သည်။
အရာရှိတစ်ဦးကို စကားမပြောရဲသည့် ကြောက်ရွံ့နေသော မင်းသမီးတစ်ပါးက သူမ၏မောင်ငယ်မှာ အစောင့်အရှောက်များနှင့် လမ်းခွဲမိသွားကြောင်း ရင်နာအား ပြောပြသည်။
နွေးထွေးသည့် အဝတ်အစား တောင်းဆိုဖို့အထိ ဂုဏ်ယူလွန်းသည့် ဘုရင်မတစ်ပါးက ဟယ်လီနာ၏ ရှော (shawl) ရွေးချယ်ပေးရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့ပြီးနောက် ထိုရှောကို ဝတ်ဆင်ကာ ပြန်သွားခဲ့သည်။
လစ်ဘက်က ကွန်ကော့ဒီးယားမှ သတင်းစကားများကို ထိုအမျိုးသမီးများအား အမိန့်ပေးခေါ်ယူခံရသလိုမျိုး မဖြစ်စေဘဲ သယ်ဆောင်လာပေးသည်။
မီရယ်လ်က မည်သူ ဆေးကုသသူ လိုအပ်နေသည်ကို သိရှိသည်။
မေရီက သူတို့အတွက် အခန်းများ ရှာပေးမည့်အချိန်မတိုင်မီကပင် သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်း၍ လူများအတွက် နေရာလွတ်များ စတင်ပြင်ဆင်ပေးကြသည်။
နောက်ထပ် တော်ဝင်ရထားလုံးတစ်စီး မြင်းများမပါဘဲ ရောက်ရှိလာသည်။
မြောက်ဘက်လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းကြောင်းပျောက်နေသည်ကို ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က တွေ့ရှိပြီးနောက် ဆောက်လုပ်ရေး ဂိုလမ် (golem) နှစ်ကောင်က ၎င်းကို အပြင်ဘက်တံခါးမှတစ်ဆင့် သယ်ဆောင်လာကြသည်။
ခရီးသည်များက ရထားလုံးနောက်မှ လမ်းလျှောက်လိုက်လာကြသည်။
ထိုညွှန်ကြားချက်မှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ဒရန်း (Derenne) မှ ဘုရင်မ ယက်ဆာဘက် (Ysabet) သည် သမီးတစ်ဦး၊ ဒဏ်ရာရထားသော အခန်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် သူမ လုံးဝလက်မလွှတ်နိုင်သည့် စာရွက်စာတမ်းအိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂရေးကိပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
သူမ၏ခင်ပွန်းမှာမူ သူတို့၏မြို့တော်ကို ကာကွယ်နေသူများနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
မြို့တော်က တည်ရှိနေသေးသလားဆိုသည်ကို သူမ မသိရပေ။
ဟယ်လီနာက သူမကို ဧည့်ခံခန်းမထဲတွင် ကြိုဆိုသည်။
ယက်ဆာဘက်၏ လက်ချောင်းများမှာ စာရွက်စာတမ်းအိတ်ကို မကိုင်ထားနိုင်လောက်အောင် တုန်ရီလာမှသာ လစ်ဘက်က ထိုအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
မီရယ်လ်က အခန်းဝန်ထမ်းကို စစ်ဆေးပေးသည်။
ဘုရင်မ ထိုင်ချပြီးသည်အထိ မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်မှုအကြောင်းကို မေးမြန်းခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။
ညနေစောင်းသောအခါ နောက်ထပ် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုမှာ ကြိတ်ဆုံသမားများနှင့် သိုးထိန်းများ ပါဝင်သော လူတန်းစားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ဟေဗန်ရီးချ် (Havenreach) သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မင်းသားတစ်ပါးက အိပ်ပျော်နေသည့် ညီမဖြစ်သူကို ပွေ့ချီလာသည်။ သူတို့၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော အစောင့်များကမူ အခြားသူများ၏ ကလေးများကို ပွေ့ချီလာကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နတ်ဘုရားသုံးပါး ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့သည် သူတို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လာသော ဒုက္ခသည်များနှင့်အတူ ခြေလျင် လမ်းလျှောက်လာကြသည်။
ပထမတစ်ဦးက သူမကိုယ်သူမ ဗေရာ (Veyra) ဟု ခေါ်သည်။
သူမ၏ လှံထိပ်မှာ ကျိုးပဲ့နေသည်။ လှံတံကို အတိုဖြတ်ပြီး အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဒဏ်ရာရထားသော ခြေထောက်ကို ထောက်ကူပေးနိုင်ရန် အဝတ်ဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။
သူမ၏ နယ်ပယ်မှာ ဒိုင်းကာနံရံများ ဖြစ်သည် - ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူတို့၏ ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယတစ်ဦးဖြစ်သူ တိုဗန် (Tovan) မှာမူ တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။ သူသည် လှည်းဘီးတစ်ခု ကျောက်တုံးနှင့် ထိမိ၍ ကျိုးသွားတိုင်း လှည်းတန်း၏ နောက်ဆုံးတွင် ဓားကို ဆွဲထုတ်လျက် လမ်းလျှောက်လာသည်။
တတိယတစ်ဦးမှာ အော်ဒဲလ် (Ordel) ဖြစ်သည်။
သူသည် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲဆိုင်ရာ ဗျူဟာရှင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဒုက္ခသည်များ ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် တံတားများကို ဖြိုဖျက်ရင်း နောက်ဆုံးနှစ်ရက်ကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က တည်ဆောက်တုန်းက ကူညီခဲ့တာပါ” ဟု သူက ပြန်ဖြေသည်။ “ဘယ်ကျောက်တုံးတွေကို ဖယ်ထုတ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့”
သူတို့သုံးဦးလုံး အစားအသောက်များကို လက်ခံသည်။
တစ်ဦးသာ ထိုင်သည်။
တိုဗန်မှာ ဗေရာက သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည့်အချိန်အထိ မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
“သူတို့ တံခါးကျော်လာကြပြီ”
“ငါတို့နောက်မှာ မြင်းစီးသူရဲတွေ ရှိနေတယ်”
“ရှိတာပေါ့။ ငါတို့နောက်မှာ အခု အစောင့်တွေ ရှိနေပြီလေ”
သူ တံခါးများဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခုံတန်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သော (Thor) က သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် တွေ့ရှိသွားသည်။
လက်ဇန်ဒါးနှင့် ဘောလ်ဒါတို့ ကွန်ကော့ဒီးယားမှ ကူးလာချိန်တွင် စာထ (Surtr) ၏ တပ်ဖွဲ့များက ထွက်ပြေးလာသူများ၏ ရှေ့လမ်းကြောင်းများကို တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သတင်းပို့ချက် လေးခု ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
သူသည် လူများကို နေအိမ်မှ မောင်းထုတ်ရုံတင် မဟုတ်တော့ပေ။
လူများ ထွက်ပြေးသွားမည့် နေရာများကို သူတို့မရောက်မီ အရင်ဦးအောင် သူက ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
မေရီက သတင်းပို့ချက်များကို ဖတ်ပြနေစဉ် ဗေရာက နားထောင်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ကျိုးပဲ့နေသော လှံကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
“ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးပါ့မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် နံရံတစ်ခုနောက်မှာ ပုန်းနေဖို့အတွက်ပဲ ဒီကို ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘူး”
“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ” ဟု တိုဗန်က ပြောသည်။
အော်ဒဲလ်က မြေပုံကို သေချာလေ့လာနေသည်။
“အဲဒီ တပ်ဖွဲ့တွေအတွက် ရိက္ခာတွေ လိုအပ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ မြို့သိမ်းစက်တွေအတွက် လမ်းတွေ လိုအပ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ တပ်မှူးတွေက သူတို့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရပ်နားနိုင်မယ်လို့ ထင်တဲ့ နေရာတွေကို လိုအပ်နေတာ”
သောက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“သူတို့အတွက် အဲဒီလိုနေရာတွေ လုံလောက်သွားပါပြီ”
ကျွန်တော် လက်ဇန်ဒါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေပြီးဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေချိန်မှာပဲ ကယ်တင်စရာ ကျန်နေသေးတဲ့အချိန်အတွင်း ရောက်သွားနိုင်မယ့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခု လိုအပ်တယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
“ပြီးတော့ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု မဖြစ်ခင် သူတို့ရဲ့ စုရပ်တွေကို အရင်သွားတိုက်ရမယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြန်ဖြေသည်။
ဘောလ်ဒါက ရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် နှစ်ခုလုံးအတွက် စီစဉ်ရမှာပေါ့”
ဘရူနီ (Bruni) က ကောင်စီခန်းမထဲတွင် အဆင်ပြေပြေ မနေနိုင်ပေ။
ကျွန်တော်တို့ အောက်ဘက်ခြံဝင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြသည်။
အီလီနော်က သူမအတွက် ခေါင်မိုးတန်းများကို ရွှေ့ပေးရန် လိုအပ်နေသည့်အတွက် ကန့်ကွက်သည်။
“ဘယ်နှစ်ခုလဲ” ဟု သူက မေးသည်။
“ခုနစ်ခု”
သူက အရင်ဆုံး ၎င်းတို့ကို ရွှေ့ပေးသည်။
ထို့နောက် သူ့တူကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျွန်တော်တို့ထံ လာရောက်ပူးပေါင်းသည်။
“ကဲ ပြောကြပါဦး”
လက်ဇန်ဒါးက မြေပုံများကို စားပွဲရှည်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ သောက သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ ဘောလ်ဒါက တစ်ဖက်စွန်းတွင် နေရာယူလိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသည့် နတ်ဘုရားများအတွက် နေရာချန်ပေးထားသည်။
အက်ဗလင်၊ အက်ဒရီယာနာနှင့် အိုင်အိုတို့ ဆွေးနွေးမှုတွင် ပါဝင်လာကြသည်။ အီလီဇာက ကင်းလှည့်သတင်းများကို ယူဆောင်လာသည်။ မေရီက ကျွန်တော်တို့ မကြားချင်သည့် ကိန်းဂဏန်းများကို ယူဆောင်လာသည်။
မြို့များသည် ကျွန်တော်တို့ မရှိသည့်အချိန်တွင် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ခုခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကြောက်ရွံ့နေသည့် သံတမန်တစ်ဦး ရောက်လာတိုင်း အရေးပါသော ကာကွယ်သူများအားလုံး ထွက်သွားမည်ဆိုပါက သူတို့ မခံနိုင်ပေ။
“အော်ရီသာ (Aurethar) ကတော့ အိမ်တွင်းကာကွယ်ရေးအတွက် ရှိနေမှာပါ” ဟု လက်ဇန်ဒါးက ပြောသည်။ “မထွက်ခွာခင် ကွန်ကော့ဒီးယားရဲ့ ကွပ်ကဲမှု အစီအစဉ်တွေကို အတည်ပြုရမယ်”
ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“ဂရေးကိပ်ရဲ့ အကာအကွယ်တွေက တည်ငြိမ်နေဦးမှာပါ။ ကာကွယ်ထားတဲ့ ခရိုင်တွေမှာလည်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ အစောင့်တွေ ရှိနေဦးမယ်”
“ဆေးရုံဆောင်လည်း အပါအဝင်ပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
“ဆေးရုံဆောင်လည်း အပါအဝင်ပါပဲ”
လူတွေ ပိုပြီး အန္တရာယ်များနေရုံနဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ လူဆယ်ခုနစ်ယောက်ရဲ့ အရေးပါမှုက လျော့နည်းသွားမှာ မဟုတ်ပေ။
စီဗရန် (Sivren) က သူတို့၏ သီးခြားထောက်ကူပစ္စည်းများကို တည်ဆောက်နေသည်။ မေလင် (Maelin) က အလုပ်တွင် ဆက်လက်ရှိနေသည်။ ကုသရေးအဖွဲ့များကလည်း သူတို့၏ အလှည့်ကျစနစ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ဆောင်သွားမည်။
ထိုတံခါးအနီးတွင် ဆောင်းရာသီကို ထားရှိဖို့က ကျွန်တော့်အတွက် မဖြစ်သင့်သေးပေ။
ဩဆယ်လ် (Othellos) က ၎င်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်လည်း အခြားနေရာတစ်ခုခုတွင် ၎င်းကို အမှတ်ရနေဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။
“သူ့ရဲ့ အသိပညာတချို့က စာထဆီ ရောက်နေပြီလို့ ယူဆရမယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “နေရာတစ်ခုခုက ကျွန်တော် ရေခဲစေဖို့အတွက် တည်ဆောက်ထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေရင် တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကို အရင် စစ်ဆေးခိုင်းချင်တယ်”
အော်ဒဲလ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပြီးတော့ နောက်ဆုတ်နေတဲ့ ရန်သူကို မျက်စိအမြင်အာရုံကနေ ပျောက်သွားတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ လိုက်မတိုက်ရဘူး”
တိုဗန်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ရပ်တန့်ရမယ့်အချိန်ကို သိပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ဒါက သဘောတူညီရမယ့် စည်းကမ်းတစ်ခုပေါ့”
သောက သူမ၏ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မအောင်မြင်ပေ။
ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်နှစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ လက်လှမ်းမီသည့် စာထ၏ စစ်ရေးအရ အတည်ပြုထားသော နေရာများကို တိုက်ခိုက်ရန်။
အခြားနိုင်ငံတစ်ခုက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအတွက် အကူအညီတောင်းလာလျှင် တုံ့ပြန်ရန်။
ထိုဒုတိယတာဝန်အတွက် ဆန္ဒရှိသော နတ်ဘုရားများထက် ပိုမိုလိုအပ်သည်။
မေရီက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော နန်းတော်များထံသို့ စာရေးသားရန် စတင်ပြင်ဆင်သည်။ ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် လက်ရှိလမ်းကြောင်းများ၊ ဆက်သွယ်ရမည့်သူများ၊ အချက်ပြ အစီအစဉ်များနှင့် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုက ရင်းနှီးမှုမရှိသည့် အလံတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မပြောင်းလဲမီ ကြိုတင်ခွင့်ပြုချက်များ ရယူရန် လိုအပ်သည်။
လက်ရှိ သွားလာရေး တံခါးများသည် ခရီးတချို့ကို ပိုမိုတိုတောင်းစေနိုင်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဝေးလံသော မြို့တိုင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့ အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားသော လမ်းများတစ်လျှောက် စုရပ်များကို မှတ်သားသည်။ အော်ဒဲလ်က ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များ ပိတ်မိနိုင်သည့် နေရာများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ ဘောလ်ဒါက စစ်ဆင်ရေးတိုင်းတွင် ဒဏ်ရာရသူများကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်ရမည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောသည်။
“ဘယ်သူက ကွပ်ကဲမလဲ” ဟု ဗေရာက မေးသည်။
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဘုရင်နှစ်ပါး ရှိသည်။
နောက်ဆုံးစကားကို ပြောပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသော နတ်ဘုရားအချို့လည်း ရှိသည်။
ဘရူနီက သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်က ပြောမယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေက နားထောင်မယ်”
“အဲဒါက ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ရလဒ်ပါပဲ” ဟု မေရီက ပြောသည်။
လက်ဇန်ဒါးက အမှတ်အသားပြုထားသည့် ပထမဆုံးလမ်းမကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
“ယူရီယာနဲ့ ကျွန်တော်က ပန်းတိုင်တွေကို အတူတူ အတည်ပြုမယ်။ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာတော့ သောက တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်မယ်။ သူ မလုပ်နိုင်ရင် ဘောလ်ဒါက တာဝန်ယူမယ်။ မြို့နှစ်မြို့လုံးက သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေ ခြိမ်းခြောက်ခံရရင် ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ခေါ်နိုင်တယ်”
သောက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းလည်း အပါအဝင်ပေါ့”
“ကျွန်တော်လည်း အပါအဝင်ပါပဲ”
“မင်း ထွက်သွားလို့ ငါ ပြောရင်ရော”
“ကျွန်တော် ထွက်သွားပါမယ်”
အက်ဒရီယာနာက သူမ၏လက်ကို ကျွန်တော့်လက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ ကြားလိုက်တယ်နော်”
“ခင်ဗျားတို့ ကြားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားပါတယ်”
ဘရူနီက သောဘက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် နားထောင်မယ်”
သူ့လေသံတွင် သံသယဖြစ်စရာ မရှိချေ။
ဗေရာကလည်း နောက်ထပ် သဘောတူလိုက်သည်။
ထို့နောက် အော်ဒဲလ်။
တိုဗန်က မဖြေဆိုမီ မြေပုံကို သေချာလေ့လာသည်။
“ကျွန်တော် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်”
“ငါလည်း အတူတူပါပဲ” ဟု သောက ပြောသည်။ “ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ပွဲမှာလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်တယ်”
သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ပထမဆုံး အကူအညီတောင်းခံစာက ဒယ်ရန်နီ (Derenne) နယ်စပ်မြို့လေးတစ်မြို့မှ ရောက်လာသည်။
အီဇာဘက် (Ysabet) က တံဆိပ်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။
စာပို့သူက မြို့ဝန်တစ်ယောက် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ရှင်းပြမှသာ သူမက လက်ရေးကို သတိပြုမိတော့သည်။
ထိုမြို့ကတော့ ခုခံနိုင်ဆဲပင်။
ဆာတာ (Surtr) ၏ စစ်သည်များက အနောက်ဘက်လမ်းမကြီးအထက်ရှိ ကျောက်မိုင်းကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် သူတို့က မြို့တံခါးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဝန်းကျင်ရွာများ အသုံးပြုနေသည့် နောက်ဆုံးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် မီးစက်များကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။
အီလီဇာ၏ ကင်းထောက်များက နေရာကို အတည်ပြုပေးသည်။
အော်ဒဲလ်က ထိုကျောက်မိုင်းကို သိသည်။
ဗေရာက ဒဏ်ရာရသူများကို မြောက်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်စဉ် ထိုမြို့ကို ဖြတ်သွားဖူးသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ မြေပုံ၊ မျက်မြင်သက်သေများနှင့် ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက တူညီနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ အရုဏ်မတက်မီ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
ကက်ဆီးယား (Cassia) က ဖိနပ်စီးလျက် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆွေးနွေးပွဲကို တက်ရောက်ရန် ကြိုးစားသည်။
အီလီဇာက သူမ၏ ခြေထောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မရဘူး”
“ကျွန်မ ဘာမှ မမေးရသေးဘူးလေ”
“မေးတော့မလို့လေ”
ကက်ဆီးယားက စာပို့သူ၏ လမ်းကြောင်းမှတ်စုများကို ယူကာ ပျက်စီးနေသည့် တံတားနေရာကို အမှတ်အသားပြုပေးလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဂျူလီယန်ကို မိသားစုအခန်းထဲ၌ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ် (Garrick Valewood) ဘေးတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့ဖခင်၏ ဦးထုပ်ဆောင်းသည် သူတို့ကြားတွင် ရှိနေသည်။
၎င်းက မည်သည့်အမြင်အာရုံကိုမျှ မပေးစွမ်းခဲ့ပေ။
မည်သူကမျှလည်း အတောင်းဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပါ။
“ခင်ဗျား ဒယ်ရန်နီကို သွားမှာလား” ဟု ဂျူလီယန်က ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်”
“မနက်ဖြန်ကျရင် ပြန်လာမှာလား”
“အစီအစဉ်ကတော့ အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ပြောင်းလဲသွားရင်တော့ သတင်းစကား ပို့ပေးပါ့မယ်”
သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည်။
ဂယ်ရစ်က သူ့ဘေးတွင် စောင့်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် ဂျူလီယန်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ “ဖေဖေက သူ ပြန်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်”
ကျွန်တော် သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အလျင်စလို ပြောလိုက်ဖို့ အသုံးဝင်မည့် စကားမျိုး မရှိပေ။
“ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလို့တော့ ကျွန်တော် ကတိမပေးနိုင်ဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်လို ကူညီကြမလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ထားပြီးပြီလို့ ကတိပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ပြန်လာရမယ့်အချိန် ရောက်ရင် ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့မယ်”
ဂျူလီယန်က ဦးထုပ်ဆောင်း၏ အနားသတ်ကို လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။
“လူတိုင်းကို မနိုင်ခဲ့ရင်တောင်လား”
“အဲဒီအချိန်မှာတောင်မှပေါ့”
ဂယ်ရစ်က သူ့ပခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူ့အနားသို့ မှီတွယ်လိုက်သည်။
အဝေးကြီး မဟုတ်ပေ။
လုံလောက်ပြီ။
“ကျွန်တော် အမြွှာတွေကို ကြည့်ပေးထားလို့ ရတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
“မင်း သူတို့နဲ့ အချိန်ဖြုန်းနိုင်ပါတယ်” ဟု ဂယ်ရစ်က ပြန်ဖြေသည်။ “မင်းတို့ သုံးယောက်လုံးကို စောင့်ရှောက်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ”
ကလေးငယ်၏ ပခုံးများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်။
ကျွန်တော် ထွက်လာချိန်တွင် ဂယ်ရစ်က ဂျူလီယန်ကို အိပ်ရာမဝင်ခင် ပုံပြင်ပြောပြရမလား၊ ဂိမ်းဆော့ရမလားဟု မေးနေသည်။
သူက ပုံပြင်ကို ရွေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ကျောက်မိုင်းသို့ ရောက်သည့်အခါ ကောင်းကင်က မီးခိုးရောင်နှင့် မှိုင်းညို့နေသည်။
ခရီးစဉ်က ကျန်ရှိနေသည့် အမှောင်ထုနှင့် နံနက်ခင်း၏ အစိတ်အပိုင်းကို စားသုံးသွားသည်။ ကျွန်တော်တို့နောက်တွင် အရန်တပ်ဖွဲ့ငယ်တစ်ခုက ဆေးကုသသူများ၊ လှည်းများ၊ နှင့် ပြန်လာမည့်လမ်းကို ထိန်းထားရန် အမိန့်များဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
တောင်ကုန်းအလွန်တွင် ဒယ်ရန်နီ၏ နယ်စပ်မြို့က သတိပေး ခေါင်းလောင်းသံကို တီးခတ်နေသည်။
သောက ကျောက်မိုင်းအစွန်းတွင် အော်ဒဲလ်ဘေး၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။
“ဟိုမှာ” ဟု သူ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ကျွန်တော်တို့အောက်တွင် မီးစက်သုံးလုံး ရှိသည်။ သံမဏိလမ်းကြောင်းများက ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေများကို ကျောက်တုံးအတွင်း မြှုပ်ထားသည့် မီးဖိုနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
လူများက ကျည်ဆန်များကို လမ်းဘက်သို့ ဆွဲယူနေကြသည်။
အနီးဆုံး မီးစက်ဘေးတွင် အကျဉ်းသားအုပ်စုတစ်ခုက အလုပ်လုပ်နေသည်။
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်က ထိုလမ်းကြောင်းများကို အေးခဲပစ်ရန်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် စောင့်လိုက်သည်။
အော်ဒဲလ်က သူတို့၏ အောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဖိအားပေးခန်းတွေပဲ။ အိမ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ် ဒါမှမဟုတ် လေထွက်ပေါက်တွေကို ပိတ်လိုက်ရင် မီးဖိုက အားလုံးကို အပြင်ဘက်ကို ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်”
အကျဉ်းသားတွေဆီကို။
လမ်းမကြီးဆီကို။
သောက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် တစ်ချက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမက အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဗေရာနှင့် ဘောလ်ဒါက အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားသည်။
အောက်ဘက်တွင် ခရာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
နောက်ကျသွားပြီ။
ဗေရာ၏ ဒိုင်းလွှားက အကျဉ်းသားများနှင့် အစောင့်များကြားသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျရောက်လာသည်။ ဒိုင်း၏ အစွန်းများမှ အလင်းရောင်များ ပျံ့နှံ့လာပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများ စုစည်းမိသွားချိန်တွင် သူတို့ကို ဝိုင်းရံကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
ဘောလ်ဒါက ပထမဆုံး သံကြိုးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားကို မြှောက်ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
လက်ဇန်ဒါးက ကျောက်မိုင်းလမ်းပေါ်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေသည့် စစ်သားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သောက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်းက ဟိုဘက်အစွန်ဆုံး မီးစက်၏ ပေါ်နေသည့် ပစ်ခတ်ရေးလက်တံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
စက်ယန္တရားက ကွဲထွက်သွားသည်။
ဘရူနီက တောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ်လာပြီး လူတွေ လက်နက်ဆွဲထုတ်နေချိန်မှာပင် သူတို့အားလုံးကို တန့်သွားစေမည့် ဟိန်းသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့တူက ဒုတိယမီးစက်ကို ဘေးမှနေ၍ အော်ဒဲလ် အမှတ်အသားပြုထားသည့်နေရာအတိအကျကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
သစ်သားနှင့် သံတို့ ပုံကျသွားသည်။
“မီးစက်တွေ ထပ်မရှိတော့ဘူး!”
တိုဗန်က သူ့နှင့်အတူ တောင်စောင်းမှ ဆင်းလာပြီး ရန်သူများကို အကျဉ်းသားများ၏ လမ်းကြောင်းမှ ဝေးရာသို့ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် မုန်တိုင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
လေပြင်းက ကျောက်မိုင်းထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာသည်။ မီးခိုးများက ဗေရာ၏ ဒိုင်းလွှားမှ ဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ မီးလောင်နေသည့် အပိုင်းအစများက စုရုံးနေသည့် အကျဉ်းသားများဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်တုံးများဆီသို့သာ လွင့်စင်သွားသည်။
မီးဖိုဘေးရှိ စစ်သားတစ်ယောက်က လက်ကိုင်တံကို ဆွဲလိုက်သည်။
သံမဏိလမ်းကြောင်းများက တောက်ပလာသည်။
“ယူရီယာ!” အော်ဒဲလ်က လှမ်းခေါ်သည်။
သူက လေထွက်ပေါက်အထက်ရှိ ကျောက်တုံးအလေးချိန်တုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ကျွန်တော် တူကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
အလေးချိန်တုံးက ကွဲထွက်သွားသည်။
လေးလံသည့် အဖုံးတစ်ခု ကျလာသည်။ မီးတောက်များက ကျောက်မိုင်းနံရံရှိ လွတ်နေသည့်နေရာသို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး အော်ဒဲလ်က အလုပ်လုပ်နေသည့် သံကြိုးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ခြေထောက်အောက်မှ မြေကြီးက တုန်ခါသွားသည်။
ခဏတာမျှ အပူရှိန်က အောက်ဘက်ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။
ထို့နောက် လေထွက်ပေါက်က ခံနိုင်ရည်ရှိသွားသည်။
ဗေရာက သူမ၏ ဒိုင်းလွှားနောက်တွင် ယိုင်လဲသွားသည်။
ဘောလ်ဒါက နောက်ဆုံး လွတ်မြောက်လာသည့် အကျဉ်းသားကို ဖမ်းဆွဲပြီး တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ပွေ့ချီသွားသည်။
သောက၏ အသံက ဆူညံသံများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ညာဘက် တောင်စောင်း! လေးသမားတွေ!”
ကျွန်တော် လှည့်လိုက်သည်။
နောက်ထပ် မြားမိုးမရွာသွန်းခင်မှာပင် ကျွန်တော့်လက်မှ လျှပ်စီးကြောင်း ထွက်သွားသည်။
လေးသမားများက သူတို့၏ ပျက်စီးသွားသည့် ပလက်ဖောင်းမှနေ၍ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။
အောက်ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် စစ်သားများက အရှေ့ဘက်လမ်းကြားထဲသို့ ဆုတ်ခွာစပြုသည်။
တိုဗန်က သုံးလှမ်းခန့် လိုက်သွားသည်။
“ရပ်!” သောက အော်လိုက်သည်။
သူ ရပ်လိုက်သည်။
သူသာ နောက်ထပ် လေးလှမ်း လှမ်းလိုက်မိလျှင် ထိမှန်မည့် ကျောက်တုံးပေါ်သို့ မြားတစ်စင်း ကျရောက်လာသည်။
လမ်းကြားအလွန်တွင် နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေသည်။
ဒုတိယမြောက် ရာထူးနေရာ။
စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
တိုဗန်က အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် နောက်ဆုတ်လာသည်။
“အော်ဒဲလ်၊ အဆုံးသတ်လိုက်တော့” သောက လှမ်းခေါ်သည်။
စစ်ပွဲနတ်ဘုရားက နောက်ဆုံး အထောက်အပံ့တုံးအောက်တွင် သံတုံးကို ထိုးသွင်းပြီး နှစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
မီးဖိုက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အိတ်ဇောလမ်းကြောင်းထဲသို့ စောင်းကျသွားသည်။
ကျောက်တုံးများက ၎င်းနောက်မှ ပြိုကျသံမြည်ဟီးသွားသည်။
ကျွန်တော်တို့ ဗေရာ၏ ဒိုင်းလွှားနောက်သို့ ဆုတ်ခွာလာကြပြီး ဘရူနီက ခြေထောက်ဒဏ်ရာကြောင့် မရပ်နိုင်သည့် လူနှစ်ယောက်ကို ပွေ့ချီလာသည်။
မည်သူမျှ ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းမကြီးအထိ လိုက်မလာကြပေ။
နေ့လယ်ပိုင်းရောက်သော် ဝန်းကျင်ရွာများမှ လှည်းများက မြို့ဆီသို့ ပြန်လည် ရွေ့လျားလာကြသည်။
၎င်း၏ အနောက်ဘက်တံခါးက ရှိနေဆဲပင်။
ကျွန်တော်တို့တွင် ဒဏ်ရာရသူများ ရှိသည်။
ဗေရာ၏ ဘယ်ဘက်လက်က မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ရီနေသည်။ တိုဗန်က ပေါင်တွင် ဓားရှ ဒဏ်ရာ ရထားသည်။ လွတ်မြောက်လာသည့် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်မှာ ဆေးကုသသူများ မကုသမီပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားသည်။
သူ့ကို အခြားသူများနှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်သယ်လာခဲ့သည်။
ဆာတာက စက်သုံးလုံး၊ မီးဖိုတစ်ခုနှင့် သူ ပိတ်ဆို့ရန် ကြံရွယ်ထားသည့် လမ်းတစ်လမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။
သူ့တွင် စစ်တပ်များ ရှိနေသေးသည်။
ကျွန်တော်တို့မှာတော့ အတူတူ ရပ်တည်ခြင်းဖြင့် ဘာတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်သလဲဆိုသည့် ပထမဆုံး အတိုင်းအတာကို ရရှိလိုက်သည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ထိုညနေခင်းတွင် ဂရေးကိပ်အတွင်း၌ ကျွန်တော်တို့ကို လာတွေ့သည်။
ဂျူလီယန်က သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
အမြွှာကလေးများက ဟယ်လီနာ၊ မီရယ်လ်နှင့် လစ်ဘက်တို့နှင့်အတူ အနည်းငယ် ဝေးရာတွင် စောင့်နေကြသည်။ ပြန်လာသည့် လက်နက်များနှင့် ဒဏ်ရာရသူများကြောင့် လူမကြပ်အောင် ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်ကို အရင်ဆုံး မြင်သည်။
“ပါပါး”
ကျွန်တော် တူကို စောင့်နေသည့် စင်ပေါ်တင်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။
ကလေးနှစ်ယောက်လုံး ကျွန်တော့်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။
ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်မှသာ ဂျူလီယန်က ဂယ်ရစ်ဘေးတွင် ဆက်ရပ်နေသည်။
“မြို့ကရော” သူ မေးသည်။
“ရှိနေဆဲပါပဲ”
“လူတွေကရော”
“ပြန်စရာလမ်း ရှိတဲ့သူတွေ ပိုများလာပြီ”
သူ ခေါင်းညိတ်သည်။
ထို့နောက် ပိုနီးကပ်လာသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကိုပါ တစ်ဖက်မှ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
ညစာစားချိန်တွင် ဘုရင်မ အီဇာဘက်က မြို့၏ စာကို သုံးကြိမ်တိုင် ဖတ်ပြသည်။
ဟယ်လီနာက သူမဘေးတွင် ထိုင်သည်။ လစ်ဘက်က သူမ၏ ဖန်ခွက်ကို ဖြည့်ပေးသည်။ မီရယ်လ်က ဆေးရုံဆောင်မှ နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာကာ သူမအတွက် အစားအစာ ချန်ထားပေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အခန်းတစ်ဖက်တွင် ဗေရာက တခြားသူတစ်ယောက်ကို သူမ၏ ပေါင်မုန့်လှီးခိုင်းထားသည်။
ဘောလ်ဒါက အရှေ့ဘက်လမ်းကြားရှိ ဖုံးကွယ်ထားသည့် နေရာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ကို တိုဗန်က နားထောင်နေသည်။
အော်ဒဲလ်က ပျက်စီးသွားသည့် ထောက်ပံ့ရေးစာရင်း၏ နောက်ကျောတွင် ပိုကောင်းသည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲနေသည်။
သောကက လက်ဇန်ဒါး၏ ပန်းကန်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ခိုးစားသည်။
ဘရူနီက ကယ်တင်လာသည့် လူများအတွက် ပတ်တီးစည်းရန် လုံလောက်သည့် ကုတင်များ ရှိမရှိ မေးသည်။
မေရီက ထိုမေးခွန်းကို ချရေးလိုက်သည်။ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းက ကောင်းမွန်သည့် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ထိန်းသိမ်းထားသည့် ခရိုင်အောက်တွင် အလုပ်များ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။
နှင်းခဲတံခါးကတော့ ပိတ်လျက်သားပင် ရှိနေသေးသည်။
လီသန်နှင့် အခြားအိပ်ပျော်နေသူများမှာ ကျွန်တော်တို့ ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဂရုတစိုက်ကူညီမှုကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင်။
ဟေဗင်ရီးချ်မြို့၏ အပြင်ဘက်တွင် လမ်းမများ ပိုမိုမီးလောင်ကျွမ်းနေသည်။
မနက်မိုးမလင်းမီ နောက်ထပ်သတင်းစကားများ ရောက်လာဦးမည်။
သို့သော် ဂျူလီယန်၏လက်က ဇွန်းကိုကိုင်ရင်း တုန်ရီလာသောအခါ ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့လက်ဖြင့် ဂျူလီယန်၏လက်ကို တိုးတိုးလေး အုပ်မိုးလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်လား” ဂျူလီယန်က မေးသည်။
“မနက်စာစားပြီးရင်ပေါ့”
“မြင်းကတော့ ပြင်ပြီးသွားပြီ”
“ဒါဆိုရင် နောက်ထပ်တစ်ခုခု ထပ်ရှာကြတာပေါ့”
ဂျူလီယန်က သူ့ကို ခဏတာ ငေးကြည့်နေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး”
ဂယ်ရစ်က တခြားမည်သူ့ကိုမျှ မကြည့်ပေ။
ထိုစကားလုံးကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာသလိုမျိုးလည်း မလုပ်ခဲ့။
သူ ဂျူလီယန်၏လက်ကို ညှစ်လိုက်သည်။
“ရပါတယ် ကောင်လေး”
သူတို့ဘေးတွင် ကာရိုက သစ်သားကြက်ရုပ်လေးကို စားပွဲပေါ်တွင် တွန်းရွှေ့နေသည်။
ကြက်ရုပ်၏ တောင်ပံတစ်ဖက်မှာ ကျိုးနေသည်။
ဂယ်ရစ်က ဂျူလီယန်ကို ကြည့်သည်။
ဂျူလီယန်က ကြက်ရုပ်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် နှစ်ယောက်စလုံး ကြက်ရုပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ကြသည်။